Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Ο πόνος ως ψυχικό και σωματικό φαινόμενο εμπλέκεται κυρίαρχα στη γυναικεία σεξουαλικότητα, αναπτύσσοντας σεξουαλικού τύπου δυσλειτουργία, που συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που η σεξουαλική δραστηριότητα εμποδίζει τη γυναίκα να λειτουργήσει με τον σεξουαλικό της σύντροφο, τόσο κατά την φάση του παιγνιδιού, όσο όμως και στην ίδια τη σεξουαλική πράξη. Η σεξουαλική δυσλειτουργία μέσα από την εικόνα του πόνου στη γυναίκα ταξινομείται ως εξής:
Κολεόσπασμος (κολπικός σπασμός)
Δυσπαρευνία (πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή)
Τι είναι ο κολεόσπασμος;
Πρόκειται για τη σεξουαλική διαταραχή που οφείλεται ουσιαστικά σε ψυχογενή αίτια και εκφράζει τον έντονο ακούσιο σπασμό του έξω τριτημορίου του κόλπου, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η εισχώρηση του ανδρικού μορίου μέσα στον κόλπο της γυναίκας. Τα ψυχολογικά δεδομένα που συνδέονται με τη διαταραχή αυτή, ουσιαστικά φωτογραφίζουν την έλλειψη ψυχοσεξουαλικής ωρίμανσης της νεαρής γυναίκας, κυρίως παρθένας, που μεταφέρει λαθεμένες εγγραφές φόβου, ενοχής, ηθικοκοινωνικής αντίληψης και θρησκευτικών πεποιθήσεων, καθηλώνοντάς την στην αδυναμία της σεξουαλικής διεκδίκησης και της προετοιμασίας της για τη σεξουαλική ολοκλήρωσή της. Η συνειδητοποίηση από την ίδια ότι δεν μπορεί να δεχτεί την πεϊκή εισχώρηση όταν αναπτύσσει ερωτική σχέση, εκλύει αρκετό άγχος και πανικό στην σκέψη της απόρριψης από το σύντροφό της αλλά και προς τον αναπτυσσόμενο θυμό της, ότι έχει τέτοια σεξουαλική ανεπάρκεια. Φαίνεται να κυριαρχείται από σημαντική συναισθηματική φόρτιση μεταξύ της επιθυμίας της "να κάνει έρωτα" με το σύντροφό της και της αγωνίας της να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο, ανοίγοντας την πόρτα στη σεξουαλική εισχώρηση. Η διάγνωση του κολπικού σπασμού δεν είναι πάντα εύκολη. Η καλή συνεργασία του γυναικολόγου που εκτιμάει κλινικά την κατάσταση, βλέποντας τη μεγάλη άρνηση και την αποφυγή, που εμφανίζει η γυναίκα στο εξεταστικό τραπέζι με σπασμό των ποδιών και κλείσιμο των μηρών, είναι αναγκαία με αυτή του ψυχοθεραπευτή που καλείται να προσεγγίσει με ανάλογους ψυχοθεραπευτικούς χειρισμούς την ίδια και τον σύντροφό της, ο οποίος μη δυνάμενος να καταλάβει το πρόβλημα, πολλές φορές αντιδρά αρνητικά αλλά και αμυντικά στη πιθανότητα χρέωσής του, από την ίδια τη γυναίκα που του δείχνει με τον τρόπο της ότι δεν μπορεί να την βοηθήσει, προκειμένου να επιτευχθεί η πολυπόθητη εισχώρηση. Ο κολπικός σπασμός προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις και στο οικογενειακό περιβάλλον του ζευγαριού, που σε αρκετές περιπτώσεις εμπλέκεται σε μια συγκρουσιακή λογική του "ποιος φταίει γι αυτό", με το σκεπτικό ότι το ζευγάρι έχει αδυναμία να επιτύχει τη σεξουαλική πράξη και κατ' επέκταση δεν μπορεί να αναπτυχθεί η πιθανότητα της γονιμοποίησης, που μάλιστα, αυτή είναι και η βασική αιτία που αποφασίζει και μετά από αρκετά χρόνια με το πρόβλημα, να επισκεφτεί τον ειδικό. Είναι σημαντική η ερμηνεία της εκλογίκευσης του ζεύγους μπροστά σε αυτή τη διαταραχή, αναπτύσσοντας μια σεξουαλική συμπεριφορά χωρίς κολπική συνουσία, έχοντας σεξουαλική επαφή και οργασμική κορύφωση ή και σε ένα ποσοστό, έχοντας ενεργοποιήσει την πρωκτική συνουσία, ως μέθοδο αναπλήρωσης της κολπικής έλλειψης. Η θεραπευτική προσέγγιση σε αυτή την διαταραχή, χρειάζεται συστηματική σεξουαλική θεραπεία και των δύο συντρόφων, αφού το πρόβλημα αυτό απευθύνεται και προβληματίζει και τους δύο μαζί. Είναι όμως αλήθεια, ότι η θεραπευτική αυτή επικοινωνία, με τις συμβουλευτικές χειριστικές ενισχύσεις στην ίδια, που αγχολύεται από τον φόβο με εικόνες που βιώνει ψυχοθεραπευτικά με το σώμα της, επεκτείνει τη θεραπευτική σεξουαλική εικόνα και στους δύο συντρόφους με αρκετά καλά αποτελέσματα και την επιβράβευσή τους από την μεταξύ τους επιβεβαίωση της σεξουαλικής ολοκλήρωσης. Ο κολπικός σπασμός μπορεί να οδηγήσει το ζευγάρι σε μεγάλα προβλήματα και να απειλήσει τη ζωή του οδηγώντας το στον χωρισμό, όταν μάλιστα κοινοποιηθεί στο συγγενικό περιβάλλον και κατά βάση στις πιο κλειστές κοινωνικές ομάδες της χώρας μας.
Τι είναι η δυσπαρευνία;
Η δυσπαρευνία είναι μια κατάσταση που εκφράζει το αίσθημα του πόνου ακόμα και στην σκέψη της γυναίκας και του άνδρα για πιθανή σεξουαλική επαφή και εκφράζεται με την εμφάνιση πόνου στη περιοχή των γεννητικών οργάνων και των δύο φύλων. Η δυσπαρευνία συναντάται πολύ συχνά στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας ως διαταραχή, ενώ στους άνδρες έχει σπάνιο χαρακτήρα. Ως ορισμό, θα λέγαμε ότι η δυσπαρευνία είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από επίμονο πόνο πριν, κατά ή και μετά τη σεξουαλική πράξη και που πολλές φορές συνδέεται και με κολπικό σπασμό. Το ποσοστό των γυναικών που φαίνεται να εμφανίζει και παροδικά δυσπαρευνία, αγγίζει περίπου το 35%. Τα αίτια που την προκαλούν χαρακτηρίζονται τόσο από τη ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας και κυρίως από την έντονη αγχωτική βίωση γεγονότων που αφορούν τη ζωή της, ειδικότερα κακή συναισθηματική κατάσταση με τον σύντροφό της, όσο και οργανικές αιτίες κυρίως μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στη γεννητική περιοχή. Τόσο ψυχολογικά (άγχος και κατάθλιψη), όσο και οργανικά (κολπίτιδα, τραχηλίτιδα, ενδομητρίωση), προκαλούν στη γυναίκα τη σημαντική αδυναμία, της μη συμμετοχής και απόλαυσης εξαιτίας του αισθήματος πόνου αλλά και δυσφορίας της σεξουαλικής επαφής, που σιγά-σιγά την οδηγούν στην αραίωση των επαφών και στην έλλειψη της σεξουαλικής επιθυμίας με φόβο ότι θα πονέσει αλλά και με άγχος ότι δε θα ανταποκριθεί στις σεξουαλικές απαιτήσεις του συντρόφου της. Η δυσπαρευνία φαίνεται να κυριαρχεί στη γυναίκα μετά την εμμηνόπαυση, όπου η σιγή των ορμονών επιφέρει στεγνότητα του κόλπου, λέπτυνση των κολπικών τοιχωμάτων και αίσθημα καύσου ή πόνου κατά τη φάση της εισχώρησης. Η διαταραχή η ίδια, ως διαγνωστικό κριτήριο χαρακτηρίζεται από τον επίμονο ή επαναλαμβανόμενο πόνο στα γεννητικά όργανα της γυναίκας κατά τη συνουσία και από το ότι προκαλεί σημαντική δυσφορία ή διαπροσωπικά προβλήματα. Πολλές φορές η εμφάνιση δυσπαρευνίας σε μια γυναίκα που είχε έντονη και καλή σεξουαλική ζωή, υποκρύπτει σοβαρότερο ψυχολογικό πρόβλημα και δη καταθλιπτική διαταραχή, που εκφράζεται με αυτή την ψυχοσωματική αντίδραση. Η συμπεριφορά και η στάση του συντρόφου είναι καθοριστική στο να μειώσει ή να αυξήσει τη διαταραχή, όταν προκαλεί πίεση προς τη σεξουαλική συνεύρεση, αδιαφορώντας στο ότι εκείνη δε συμμετέχει και δείχνει τη δυσφορία ή τον πόνο της, αλλά και όταν ο ίδιος εισπράττει την διαταραχή ως απόρριψη και άρνησή της να συνουσιαστεί μαζί του. Πολλές είναι οι φορές, που ο άνδρας σύντροφος γεμίζει με καχυποψία και ανασφάλεια ότι η σύντροφός του τον έχει ήδη ξεπεράσει και ότι με την εμφάνιση του πόνου τον αφήνει έξω από τη σεξουαλική της χαρά, που όμως κάποιος άλλος θα της προσφέρει. Η δυσπαρευνία στην ανάπτυξη των διαπροσωπικών συγκρούσεων προκαλεί στυτική διαταραχή στον άνδρα, αλλά και πρόωρη εκσπερμάτιση στον χρόνο που δείχνει να δυσφορεί για τη γυναίκα και να χρειάζεται να τελειώσει μαζί του. Η μέση ηλικία της γυναικείας σεξουαλικότητας, είναι χαρακτηριστική περίοδος της διαταραχής αυτής, αφού και ψυχολογικοί και βιολογικοί παράγοντες δείχνουν να διαταράσσονται, προκαλώντας έντονη ψυχοσωματική απορύθμιση στη γυναικεία εικόνα.

Διαταραχές του πόνου Ποιές;

Ο πόνος ως ψυχικό και σωματικό φαινόμενο εμπλέκεται κυρίαρχα στη γυναικεία σεξουαλικότητα, αναπτύσσοντας σεξουαλικού τύπου δυσλειτουργία, που συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που η σεξουαλική δραστηριότητα εμποδίζει τη γυναίκα να λειτουργήσει με τον σεξουαλικό της σύντροφο, τόσο κατά την φάση του παιγνιδιού, όσο όμως και στην ίδια τη σεξουαλική πράξη. Η σεξουαλική δυσλειτουργία μέσα από την εικόνα του πόνου στη γυναίκα ταξινομείται ως εξής:
Κολεόσπασμος (κολπικός σπασμός)
Δυσπαρευνία (πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή)
Τι είναι ο κολεόσπασμος;
Πρόκειται για τη σεξουαλική διαταραχή που οφείλεται ουσιαστικά σε ψυχογενή αίτια και εκφράζει τον έντονο ακούσιο σπασμό του έξω τριτημορίου του κόλπου, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η εισχώρηση του ανδρικού μορίου μέσα στον κόλπο της γυναίκας. Τα ψυχολογικά δεδομένα που συνδέονται με τη διαταραχή αυτή, ουσιαστικά φωτογραφίζουν την έλλειψη ψυχοσεξουαλικής ωρίμανσης της νεαρής γυναίκας, κυρίως παρθένας, που μεταφέρει λαθεμένες εγγραφές φόβου, ενοχής, ηθικοκοινωνικής αντίληψης και θρησκευτικών πεποιθήσεων, καθηλώνοντάς την στην αδυναμία της σεξουαλικής διεκδίκησης και της προετοιμασίας της για τη σεξουαλική ολοκλήρωσή της. Η συνειδητοποίηση από την ίδια ότι δεν μπορεί να δεχτεί την πεϊκή εισχώρηση όταν αναπτύσσει ερωτική σχέση, εκλύει αρκετό άγχος και πανικό στην σκέψη της απόρριψης από το σύντροφό της αλλά και προς τον αναπτυσσόμενο θυμό της, ότι έχει τέτοια σεξουαλική ανεπάρκεια. Φαίνεται να κυριαρχείται από σημαντική συναισθηματική φόρτιση μεταξύ της επιθυμίας της "να κάνει έρωτα" με το σύντροφό της και της αγωνίας της να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο, ανοίγοντας την πόρτα στη σεξουαλική εισχώρηση. Η διάγνωση του κολπικού σπασμού δεν είναι πάντα εύκολη. Η καλή συνεργασία του γυναικολόγου που εκτιμάει κλινικά την κατάσταση, βλέποντας τη μεγάλη άρνηση και την αποφυγή, που εμφανίζει η γυναίκα στο εξεταστικό τραπέζι με σπασμό των ποδιών και κλείσιμο των μηρών, είναι αναγκαία με αυτή του ψυχοθεραπευτή που καλείται να προσεγγίσει με ανάλογους ψυχοθεραπευτικούς χειρισμούς την ίδια και τον σύντροφό της, ο οποίος μη δυνάμενος να καταλάβει το πρόβλημα, πολλές φορές αντιδρά αρνητικά αλλά και αμυντικά στη πιθανότητα χρέωσής του, από την ίδια τη γυναίκα που του δείχνει με τον τρόπο της ότι δεν μπορεί να την βοηθήσει, προκειμένου να επιτευχθεί η πολυπόθητη εισχώρηση. Ο κολπικός σπασμός προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις και στο οικογενειακό περιβάλλον του ζευγαριού, που σε αρκετές περιπτώσεις εμπλέκεται σε μια συγκρουσιακή λογική του "ποιος φταίει γι αυτό", με το σκεπτικό ότι το ζευγάρι έχει αδυναμία να επιτύχει τη σεξουαλική πράξη και κατ' επέκταση δεν μπορεί να αναπτυχθεί η πιθανότητα της γονιμοποίησης, που μάλιστα, αυτή είναι και η βασική αιτία που αποφασίζει και μετά από αρκετά χρόνια με το πρόβλημα, να επισκεφτεί τον ειδικό. Είναι σημαντική η ερμηνεία της εκλογίκευσης του ζεύγους μπροστά σε αυτή τη διαταραχή, αναπτύσσοντας μια σεξουαλική συμπεριφορά χωρίς κολπική συνουσία, έχοντας σεξουαλική επαφή και οργασμική κορύφωση ή και σε ένα ποσοστό, έχοντας ενεργοποιήσει την πρωκτική συνουσία, ως μέθοδο αναπλήρωσης της κολπικής έλλειψης. Η θεραπευτική προσέγγιση σε αυτή την διαταραχή, χρειάζεται συστηματική σεξουαλική θεραπεία και των δύο συντρόφων, αφού το πρόβλημα αυτό απευθύνεται και προβληματίζει και τους δύο μαζί. Είναι όμως αλήθεια, ότι η θεραπευτική αυτή επικοινωνία, με τις συμβουλευτικές χειριστικές ενισχύσεις στην ίδια, που αγχολύεται από τον φόβο με εικόνες που βιώνει ψυχοθεραπευτικά με το σώμα της, επεκτείνει τη θεραπευτική σεξουαλική εικόνα και στους δύο συντρόφους με αρκετά καλά αποτελέσματα και την επιβράβευσή τους από την μεταξύ τους επιβεβαίωση της σεξουαλικής ολοκλήρωσης. Ο κολπικός σπασμός μπορεί να οδηγήσει το ζευγάρι σε μεγάλα προβλήματα και να απειλήσει τη ζωή του οδηγώντας το στον χωρισμό, όταν μάλιστα κοινοποιηθεί στο συγγενικό περιβάλλον και κατά βάση στις πιο κλειστές κοινωνικές ομάδες της χώρας μας.
Τι είναι η δυσπαρευνία;
Η δυσπαρευνία είναι μια κατάσταση που εκφράζει το αίσθημα του πόνου ακόμα και στην σκέψη της γυναίκας και του άνδρα για πιθανή σεξουαλική επαφή και εκφράζεται με την εμφάνιση πόνου στη περιοχή των γεννητικών οργάνων και των δύο φύλων. Η δυσπαρευνία συναντάται πολύ συχνά στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας ως διαταραχή, ενώ στους άνδρες έχει σπάνιο χαρακτήρα. Ως ορισμό, θα λέγαμε ότι η δυσπαρευνία είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από επίμονο πόνο πριν, κατά ή και μετά τη σεξουαλική πράξη και που πολλές φορές συνδέεται και με κολπικό σπασμό. Το ποσοστό των γυναικών που φαίνεται να εμφανίζει και παροδικά δυσπαρευνία, αγγίζει περίπου το 35%. Τα αίτια που την προκαλούν χαρακτηρίζονται τόσο από τη ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας και κυρίως από την έντονη αγχωτική βίωση γεγονότων που αφορούν τη ζωή της, ειδικότερα κακή συναισθηματική κατάσταση με τον σύντροφό της, όσο και οργανικές αιτίες κυρίως μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στη γεννητική περιοχή. Τόσο ψυχολογικά (άγχος και κατάθλιψη), όσο και οργανικά (κολπίτιδα, τραχηλίτιδα, ενδομητρίωση), προκαλούν στη γυναίκα τη σημαντική αδυναμία, της μη συμμετοχής και απόλαυσης εξαιτίας του αισθήματος πόνου αλλά και δυσφορίας της σεξουαλικής επαφής, που σιγά-σιγά την οδηγούν στην αραίωση των επαφών και στην έλλειψη της σεξουαλικής επιθυμίας με φόβο ότι θα πονέσει αλλά και με άγχος ότι δε θα ανταποκριθεί στις σεξουαλικές απαιτήσεις του συντρόφου της. Η δυσπαρευνία φαίνεται να κυριαρχεί στη γυναίκα μετά την εμμηνόπαυση, όπου η σιγή των ορμονών επιφέρει στεγνότητα του κόλπου, λέπτυνση των κολπικών τοιχωμάτων και αίσθημα καύσου ή πόνου κατά τη φάση της εισχώρησης. Η διαταραχή η ίδια, ως διαγνωστικό κριτήριο χαρακτηρίζεται από τον επίμονο ή επαναλαμβανόμενο πόνο στα γεννητικά όργανα της γυναίκας κατά τη συνουσία και από το ότι προκαλεί σημαντική δυσφορία ή διαπροσωπικά προβλήματα. Πολλές φορές η εμφάνιση δυσπαρευνίας σε μια γυναίκα που είχε έντονη και καλή σεξουαλική ζωή, υποκρύπτει σοβαρότερο ψυχολογικό πρόβλημα και δη καταθλιπτική διαταραχή, που εκφράζεται με αυτή την ψυχοσωματική αντίδραση. Η συμπεριφορά και η στάση του συντρόφου είναι καθοριστική στο να μειώσει ή να αυξήσει τη διαταραχή, όταν προκαλεί πίεση προς τη σεξουαλική συνεύρεση, αδιαφορώντας στο ότι εκείνη δε συμμετέχει και δείχνει τη δυσφορία ή τον πόνο της, αλλά και όταν ο ίδιος εισπράττει την διαταραχή ως απόρριψη και άρνησή της να συνουσιαστεί μαζί του. Πολλές είναι οι φορές, που ο άνδρας σύντροφος γεμίζει με καχυποψία και ανασφάλεια ότι η σύντροφός του τον έχει ήδη ξεπεράσει και ότι με την εμφάνιση του πόνου τον αφήνει έξω από τη σεξουαλική της χαρά, που όμως κάποιος άλλος θα της προσφέρει. Η δυσπαρευνία στην ανάπτυξη των διαπροσωπικών συγκρούσεων προκαλεί στυτική διαταραχή στον άνδρα, αλλά και πρόωρη εκσπερμάτιση στον χρόνο που δείχνει να δυσφορεί για τη γυναίκα και να χρειάζεται να τελειώσει μαζί του. Η μέση ηλικία της γυναικείας σεξουαλικότητας, είναι χαρακτηριστική περίοδος της διαταραχής αυτής, αφού και ψυχολογικοί και βιολογικοί παράγοντες δείχνουν να διαταράσσονται, προκαλώντας έντονη ψυχοσωματική απορύθμιση στη γυναικεία εικόνα.

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Πρόωρη κλιμακτήριο στις γυναίκες ενδέχεται να προκαλούν ορισμένες χημικές ουσίες που περιέχονται και σε καλλυντικά όπως προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Ειδικότερα, αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσες γυναίκες εκτίθενται σε μεγάλες δόσεις φθαλικών ενώσεων, οι οποίες υπάρχουν σε πλαστικά, καλλυντικά, προϊόντα οικιακής χρήσης και συσκευασίες τροφίμων, μπαίνουν στην κλιμακτήριο κατά μέσον όρο 2,3 χρόνια νωρίτερα από τον μέσο όρο.
Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις γυναικών που παρουσιάζουν εμμηνόπαυση σχεδόν 15 χρόνια νωρίτερα.
Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις με επικεφαλής την δρ Ναταλία Γκρίντλερ εξέτασαν τα επίπεδα φθαλικών ενώσεων στο αίμα ή στα ούρα 5.700 γυναικών και κατέγραψαν πότε μπήκαν στην εμμηνόπαυση.
Όσες είχαν τα υψηλότερα επίπεδα των ενώσεων, είχαν μπει στην εμμηνόπαυση σε ηλικία κάτω από 49 ετών, αντί για τα 51 που είναι η συνήθης ηλικία της κλιμακτηρίου.
Όπως, όμως, εξήγησε η δρ Γκρίντλερ στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, το οποίο διεξήχθη στο Σαν Ντιέγκο, μερικές γυναίκες μπήκαν 15 χρόνια νωρίτερα, στα 36 τους χρόνια.
Η πρόωρη εμμηνόπαυση σχετίζεται με πολύ υψηλότερα κρούσματα εγκεφαλικών επεισοδίων, καρδιοπάθειας, προβλημάτων στα οστά και επικίνδυνων εγκεφαλικών αιμορραγιών.
Όσο για το που οφείλεται το γεγονός ότι ορισμένες γυναίκες εκτίθενται σε υψηλότερα επίπεδα φθαλικών ενώσεων, εικάζεται ότι μπορεί να παίζουν ρόλο παράγοντες όπως η εντονότερη χρήση καλλυντικών, η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού ή η κατανάλωση περισσότερων τυποποιημένων τροφίμων.

Ένοχα ορισμένα καλλυντικά για πρόωρη κλιμακτήριο

Πρόωρη κλιμακτήριο στις γυναίκες ενδέχεται να προκαλούν ορισμένες χημικές ουσίες που περιέχονται και σε καλλυντικά όπως προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Ειδικότερα, αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσες γυναίκες εκτίθενται σε μεγάλες δόσεις φθαλικών ενώσεων, οι οποίες υπάρχουν σε πλαστικά, καλλυντικά, προϊόντα οικιακής χρήσης και συσκευασίες τροφίμων, μπαίνουν στην κλιμακτήριο κατά μέσον όρο 2,3 χρόνια νωρίτερα από τον μέσο όρο.
Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις γυναικών που παρουσιάζουν εμμηνόπαυση σχεδόν 15 χρόνια νωρίτερα.
Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις με επικεφαλής την δρ Ναταλία Γκρίντλερ εξέτασαν τα επίπεδα φθαλικών ενώσεων στο αίμα ή στα ούρα 5.700 γυναικών και κατέγραψαν πότε μπήκαν στην εμμηνόπαυση.
Όσες είχαν τα υψηλότερα επίπεδα των ενώσεων, είχαν μπει στην εμμηνόπαυση σε ηλικία κάτω από 49 ετών, αντί για τα 51 που είναι η συνήθης ηλικία της κλιμακτηρίου.
Όπως, όμως, εξήγησε η δρ Γκρίντλερ στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, το οποίο διεξήχθη στο Σαν Ντιέγκο, μερικές γυναίκες μπήκαν 15 χρόνια νωρίτερα, στα 36 τους χρόνια.
Η πρόωρη εμμηνόπαυση σχετίζεται με πολύ υψηλότερα κρούσματα εγκεφαλικών επεισοδίων, καρδιοπάθειας, προβλημάτων στα οστά και επικίνδυνων εγκεφαλικών αιμορραγιών.
Όσο για το που οφείλεται το γεγονός ότι ορισμένες γυναίκες εκτίθενται σε υψηλότερα επίπεδα φθαλικών ενώσεων, εικάζεται ότι μπορεί να παίζουν ρόλο παράγοντες όπως η εντονότερη χρήση καλλυντικών, η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού ή η κατανάλωση περισσότερων τυποποιημένων τροφίμων.

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Η εκτίμηση ότι τα ψηλοτάκουνα ευθύνονται για την οστεοαρθρίτιδα που παρουσιάζεουν οι γυναίκες στα γόνατα καταρρέει. Μετά από δεκάδες έρευνες και ανάλογες συζητήσεις για το θέμα, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι άλλοι είναι οι παράγοντες που ενοχοποιούνται,
Συγκεκριμένα η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Epidemiology and Public Health καταλήγει στο ότι οι παράγοντες κινδύνου που εντοπίστηκαν είναι το κάπνισμα, τα παλαιότερα τραύματα στο γόνατο και, το κυριότερο, το αυξημένο σωματικό βάρος.
Οι επιστήμονες ήθελαν να εντοπίσουν γιατί οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα, η συχνότητα της πάθησης σε γυναίκες 65 ετών είναι διπλάσια από ότι σε συνομήλικους άνδρες.
Για να καταλήξουν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Oxford Brookes χρειάστηκε να πάρουν συνεντεύξεις από 100 γυναίκες που επρόκειτο να χειρουργηθούν στα γόνατα, περιγράφοντας τις συνήθειές τους, πού δούλευαν, εάν κάπνιζαν, εάν είχαν ατυχήματα, εάν χρησιμοποιούσαν αντισυλληπτικά χάπια, κτλ.
Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν ότι το αυξημένο σωματικό βάρος ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου.
Το παράδοξο στη νέα έρευνα είναι ότι τα τακούνια όχι μόνο δεν αύξαναν τον κίνδυνο, αλλά τον μείωναν! Το φαινόμενο ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες που φορούν ψηλοτάκουνα είναι λιγότερο πιθανό να είναι παχύσαρκες.
Γι αυτό, μη διστάζετε να φορέσετε τις αγαπημένες γόβες στιλέτο ιδίως όταν πάτε για χορό, αφού σύμφωνα με την ίδια έρευνα η προστατευτική δράση είναι η μέγιστη στις γυναίκες που χορεύουν συστηματικά με δεκάποντα τακούνια.

Ψηλοτάκουνα κατά οστεοαρθρίτιδας

Η εκτίμηση ότι τα ψηλοτάκουνα ευθύνονται για την οστεοαρθρίτιδα που παρουσιάζεουν οι γυναίκες στα γόνατα καταρρέει. Μετά από δεκάδες έρευνες και ανάλογες συζητήσεις για το θέμα, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι άλλοι είναι οι παράγοντες που ενοχοποιούνται,
Συγκεκριμένα η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Epidemiology and Public Health καταλήγει στο ότι οι παράγοντες κινδύνου που εντοπίστηκαν είναι το κάπνισμα, τα παλαιότερα τραύματα στο γόνατο και, το κυριότερο, το αυξημένο σωματικό βάρος.
Οι επιστήμονες ήθελαν να εντοπίσουν γιατί οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα, η συχνότητα της πάθησης σε γυναίκες 65 ετών είναι διπλάσια από ότι σε συνομήλικους άνδρες.
Για να καταλήξουν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Oxford Brookes χρειάστηκε να πάρουν συνεντεύξεις από 100 γυναίκες που επρόκειτο να χειρουργηθούν στα γόνατα, περιγράφοντας τις συνήθειές τους, πού δούλευαν, εάν κάπνιζαν, εάν είχαν ατυχήματα, εάν χρησιμοποιούσαν αντισυλληπτικά χάπια, κτλ.
Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν ότι το αυξημένο σωματικό βάρος ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου.
Το παράδοξο στη νέα έρευνα είναι ότι τα τακούνια όχι μόνο δεν αύξαναν τον κίνδυνο, αλλά τον μείωναν! Το φαινόμενο ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες που φορούν ψηλοτάκουνα είναι λιγότερο πιθανό να είναι παχύσαρκες.
Γι αυτό, μη διστάζετε να φορέσετε τις αγαπημένες γόβες στιλέτο ιδίως όταν πάτε για χορό, αφού σύμφωνα με την ίδια έρευνα η προστατευτική δράση είναι η μέγιστη στις γυναίκες που χορεύουν συστηματικά με δεκάποντα τακούνια.
Συνδυάζοντας την περιποίηση του σώματος με την καθαριότητα, μετατρέπουμε τη διαδικασία του μπάνιου σε υπέρτατη χαλάρωση, τόσο για το σώμα όσο και για το πνεύμα – ένα είδος spa στον δικό μας χώρο.
Πρόσωπο
Το ζητούμενο είναι ο βαθύς καθαρισμός. Κι αυτό γιατί η φυσιολογική διαδικασία απομάκρυνσης των νεκρών κυττάρων από τον οργανισμό ολοκληρώνεται κάθε 28 ημέρες. Καθώς όμως ο οργανισμός μεγαλώνει, αυτή η διαδικασία επιβραδύνεται, με αποτέλεσμα το δέρμα να παρουσιάζει θαμπή και τραχιά εικόνα. Κάνοντας όμως απολέπιση, βοηθάμε το δέρμα μας να αποκτήσει την αρχική του λάμψη και απαλότητα. Κατόπιν, εφαρμόζουμε την κρέμα ή τη μάσκα μας, που θα έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, γιατί θα έχει εξασφαλιστεί η καλύτερη διείσδυση των συστατικών τους. Η μάσκα πρέπει να παραμείνει όσο χρόνο αναγράφεται στη συσκευασία της. Έτσι, μπορούμε να πετύχουμε ενυδάτωση, θρέψη, λάμψη, αναζωογόνηση και βαθύ καθαρισμό, ιδιαίτερα αν το δέρμα μας είναι λιπαρό.
Tips: Αν η μάσκα που χρησιμοποιούμε στο πρόσωπο είναι υφασμάτινη, μόλις τη βγάλουμε, μπορούμε να "σκουπίσουμε" αρκετές φορές με αυτήν το ντεκολτέ μας, για να αξιοποιήσουμε όλο το προϊόν με το οποίο είναι εμποτισμένη.
Σώμα
Το μπάνιο μπορεί να ενυδατώσει, να απαλύνει και να χαλαρώσει τους σφιχτούς μυς. Σε γενικές γραμμές, το λάδι και τα αρωματικά έλαια ενυδατώνουν, ενώ τα άλατα, τα οποία είναι πλούσια σε μαγνήσιο, καταπραΰνουν το ερεθισμένο δέρμα. Μια λούφα ή μια βούρτσα σώματος με φυσική τρίχα είναι σημαντικοί βοηθοί μας. Σε συνδυασμό με scrub ή peeling, καταφέρνουν να ανανεώνουν την επιδερμίδα μας, αφήνοντάς την πιο απαλή, λεία και υγιή. Οι κινήσεις μας πρέπει να είναι ήπιες, χωρίς υπερβολές που μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα. Στη συνέχεια, απλώνουμε ένα πλούσιο στρώμα balm, butter ή κρέμας σε όλο το σώμα, φροντίζοντας να μην ξεχάσουμε σημεία όπως οι αγκώνες, τα γόνατα και οι φτέρνες.
Tips: 2-3 σταγόνες αιθέριων ελαίων στην μπανιέρα απελευθερώνουν τις ευεργετικές τους ιδιότητες για το σώμα και το πνεύμα μας.
Μαλλιά
Βουρτσίστε τα μαλλιά σας απαλά, γέρνοντας το κεφάλι σας κάτω και επάνω για να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής. Ενώ βρίσκεστε στο ντους, λουστείτε με το σαμπουάν που είναι κατάλληλο για τον τύπο των μαλλιών σας. Απλώστε το ανάμεσα στα δάχτυλά σας και κάντε μασάζ στο κεφάλι και τα μαλλιά σας αργά. Απλώστε conditioner κατά μήκος των μαλλιών. Στη συνέχεια, προωθήστε με τα δάχτυλά σας στις ρίζες των μαλλιών και "δουλέψτε" το λίγο σε όλο το τριχωτό. Ασκώντας αρκετά σταθερή πίεση, κάντε μικρούς κύκλους ενώ παίρνετε βαθιές εισπνοές. Έπειτα, χρησιμοποιώντας τους δείκτες και τα μεσαία δάχτυλα και των δύο χεριών σας, πιέστε ομοιόμορφα και από τις δύο πλευρές του ινιακού οστού (βρίσκεται στο πίσω μέρος στη βάση του κεφαλιού), κάνοντας μικρούς και αργούς κύκλους. Δουλέψτε από το κέντρο προς τα έξω. Ξεβγάλτε τα μαλλιά με πιο δροσερό νερό, για να τονώσετε την κυκλοφορία του αίματος.
Tips: Όταν εφαρμόζουμε τη μάσκα μαλλιών, ξεκινάμε από τις άκρες, καθώς αυτές έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη, και ανεβαίνουμε προς το τριχωτό, φτάνοντας στις ρίζες.
Τα σημάδια του χρόνου
Παρατείνετε τη νεανική όψη της επιδερμίδας σας αντιμετωπίζοντας τις ρυτίδες, τις δυσχρωμίες και τη χαλάρωση που εμφανίζονται με τα χρόνια, με τη σωστή φροντίδα του προσώπου αλλά και με ό,τι πιο αποτελεσματικό προτείνει η σύγχρονη αισθητική ιατρική.
Είναι γνωστό πως αρχίζουμε να γερνάμε από τη στιγμή που γεννιόμαστε, καθώς ο ρυθμός ανανέωσης των κυττάρων, τόσο στο δέρμα όσο και στον οργανισμό, ελαττώνεται σταδιακά. Οι ιστοί του κολλαγόνου και της ελαστίνης που στηρίζουν το δέρμα σταδιακά αποδυναμώνονται, με αποτέλεσμα εκείνο να αντιστέκεται λιγότερο στο σχηματισμό ρυτίδων. 
Ταυτόχρονα, η επιδερμίδα, το ανώτερο στρώμα του δέρματος, λεπταίνει και ο αργότερος ρυθμός ανανέωσης των κυττάρων την κάνει θαμπή και λιγότερο λεία. Εκτός όμως από τη διαδικασία γήρανσης, η οποία οφείλεται στο πέρασμα του χρόνου, υπάρχουν και άλλες δύο μορφές γήρανσης: Αυτή που προκαλείται από την εσωτερική γήρανση των κυττάρων και προέρχεται από τις προγραμματισμένες αλλαγές στο εσωτερικό τους, που επίσης συμβαίνουν με τον καιρό και την πρόωρη γήρανση, και αυτή που οφείλεται σε εξωτερικούς παράγοντες και η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί, σε μεγάλο βαθμό, χάρη σε έναν όσο το δυνατό πιο υγιεινό τρόπο ζωής σε συνδυασμό με την καθημερινή φροντίδα της επιδερμίδας.
Η βασική αιτία για την πρόωρη γήρανση του δέρματος είναι οι λεγόμενες ελεύθερες ρίζες, οι οποίες «επεμβαίνουν» στο DNA των κυττάρων, στις κυτταρικές μεμβράνες, στα ένζυμα και στα υπόλοιπα στοιχεία από τα οποία αποτελούνται τα κύτταρα, προκαλώντας ανεπανόρθωτες βλάβες.
Όσον αφορά την προέλευση τους, κάποιες ελεύθερες ρίζες είναι υπό προϊόντα του φυσικού μεταβολισμού και κάποιες άλλες δημιουργούνται όταν ερχόμαστε σε επαφή με το τσιγάρο, την υπεριώδη ακτινοβολία, τη μόλυνση ή ορισμένα φάρμακα.
Σύμφωνα με έρευνες, τα κύτταρα τα οποία έχουν πληγεί από την παρουσία των ελεύθερων ριζών διακόπτουν τη μεταξύ τους επικοινωνία, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει από απλή διαταραχή στην υδάτωση του δέρματος μέχρι ανάπτυξη προκαρκινικών κυττάρων.
Ρυτίδες και χαλάρωση
Αιτία για την εμφάνιση ρυτίδων είναι η αποδυνάμωση των ιστών του κολλαγόνου και της ελαστίνης και η λέπτυνση της επιδερμίδας, γεγονός που κάνει το δέρμα να αντιστέκεται δυσκολότερα και στις συσπάσεις έκφρασης, δημιουργώντας ρυτίδες έκφρασης.
Ανάλογα με την κληρονομικότητα και τον τύπο του δέρματος, την έκθεση του στους παράγοντες γήρανσης (ήλιος, ακραίες καιρικές συνθήκες, μόλυνση περιβάλλοντος κ.λπ.), μετά τα 25-30 χρόνια αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες γραμμές και ρυτίδες, ενώ η χαλάρωση του δέρματος αρχίζει να γίνεται πιο εμφανής μετά την εμμηνόπαυση ή ακόμα και νωρίτερα, έπειτα από απότομες αυξομειώσεις του βάρους.
Η καθημερινή βασική φροντίδα του προσώπου για τη διατήρηση της καλής φυσικής του κατάστασης, τα ειδικά αντιγηραντικά προϊόντα μετά την ηλικία των 30, ανάλογα με την ηλικία και τις ανάγκες της κάθε επιδερμίδας και η καθημερινή προστασία του από την υπεριώδη ακτινοβολία, συμβάλλουν καθοριστικά στη βελτίωση της νεανικής του εμφάνισης. 
Επιπλέον, ανάλογα με τις ατέλειες της κάθε επιδερμίδας υπάρχει και η αντίστοιχη προσέγγιση από το χώρο της αισθητικής ιατρικής. Μικροδερμοαπόξεση για λάμψη, λεία υφή και λιγότερες λεπτές γραμμές και ρυτίδες, ενέσεις βουτυλινικής τοξίνης για τη μείωση των ρυτίδων έκφρασης, ενέσιμα εμφυτεύματα σε ρευστή ή συμπαγή μορφή από υαλουρονικό οξύ, πολυγαλακτικό οξύ ή λιπώδης ιστός για το «γέμισμα» των ρυτίδων, φωτοανάπλαση για την ελάττωση των λεπτών ρυτίδων και των δυσχρωμιών που οφείλονται σε φωτογήρανση.
Πανάδες, δυσχρωμίες
Ζώντας σε μια χώρα με έντονη ηλιοφάνεια, αναπόφευκτα το δέρμα μας μένει εκτεθειμένο στην υπεριώδη ακτινοβολία. Έτσι, αν και οι χρωματικές διαφορές παρουσιάζονται στο δέρμα μετά την έκθεση μας στον ήλιο, η υπεριώδης ακτινοβολία δεν είναι παρά η αφορμή για την εμφάνιση τους.
Ο λόγος που το δέρμα μαυρίζει περισσότερο σε κάποια σημεία, εκεί δηλαδή όπου εμφανίζονται οι καφέ κηλίδες, είναι επειδή εκεί βρίσκεται συγκεντρωμένος μεγαλύτερος αριθμός μελανοκυττάρων. Αποτέλεσμα, η μελανίνη που δημιουργείται μετά την έκθεση στον ήλιο να μη συγκεντρώνεται ομοιόμορφα παντού.
Οι αιτίες για τη μη αρμονική συγκέντρωση μελανοκυττάρων μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικούς παράγοντες (ορμονικούς, κληρονομικούς κ.λπ.), το αποτέλεσμα τους, όμως, οι γνωστές μας καφέ κηλίδες, μπορεί να αντιμετωπιστεί:
Αφ' ενός με τη χρήση προϊόντων περιποίησης με αντηλιακούς δείκτες χειμώνα - καλοκαίρι και ειδικών «λευκαντικών» καλλυντικών που αποχρωματίζουν τις καφέ κηλίδες και αφ' ετέρου με τακτικά επιφανειακά χημικά πίλινγκ στο δερματολόγο ή με ειδικά για το σκοπό λέιζερ, όπως το copper bromide, το Q-switched, το YAG λέιζερ κ.λπ.

Χαλαρωτική περιποίηση στο δικό σας χώρο

Συνδυάζοντας την περιποίηση του σώματος με την καθαριότητα, μετατρέπουμε τη διαδικασία του μπάνιου σε υπέρτατη χαλάρωση, τόσο για το σώμα όσο και για το πνεύμα – ένα είδος spa στον δικό μας χώρο.
Πρόσωπο
Το ζητούμενο είναι ο βαθύς καθαρισμός. Κι αυτό γιατί η φυσιολογική διαδικασία απομάκρυνσης των νεκρών κυττάρων από τον οργανισμό ολοκληρώνεται κάθε 28 ημέρες. Καθώς όμως ο οργανισμός μεγαλώνει, αυτή η διαδικασία επιβραδύνεται, με αποτέλεσμα το δέρμα να παρουσιάζει θαμπή και τραχιά εικόνα. Κάνοντας όμως απολέπιση, βοηθάμε το δέρμα μας να αποκτήσει την αρχική του λάμψη και απαλότητα. Κατόπιν, εφαρμόζουμε την κρέμα ή τη μάσκα μας, που θα έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, γιατί θα έχει εξασφαλιστεί η καλύτερη διείσδυση των συστατικών τους. Η μάσκα πρέπει να παραμείνει όσο χρόνο αναγράφεται στη συσκευασία της. Έτσι, μπορούμε να πετύχουμε ενυδάτωση, θρέψη, λάμψη, αναζωογόνηση και βαθύ καθαρισμό, ιδιαίτερα αν το δέρμα μας είναι λιπαρό.
Tips: Αν η μάσκα που χρησιμοποιούμε στο πρόσωπο είναι υφασμάτινη, μόλις τη βγάλουμε, μπορούμε να "σκουπίσουμε" αρκετές φορές με αυτήν το ντεκολτέ μας, για να αξιοποιήσουμε όλο το προϊόν με το οποίο είναι εμποτισμένη.
Σώμα
Το μπάνιο μπορεί να ενυδατώσει, να απαλύνει και να χαλαρώσει τους σφιχτούς μυς. Σε γενικές γραμμές, το λάδι και τα αρωματικά έλαια ενυδατώνουν, ενώ τα άλατα, τα οποία είναι πλούσια σε μαγνήσιο, καταπραΰνουν το ερεθισμένο δέρμα. Μια λούφα ή μια βούρτσα σώματος με φυσική τρίχα είναι σημαντικοί βοηθοί μας. Σε συνδυασμό με scrub ή peeling, καταφέρνουν να ανανεώνουν την επιδερμίδα μας, αφήνοντάς την πιο απαλή, λεία και υγιή. Οι κινήσεις μας πρέπει να είναι ήπιες, χωρίς υπερβολές που μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα. Στη συνέχεια, απλώνουμε ένα πλούσιο στρώμα balm, butter ή κρέμας σε όλο το σώμα, φροντίζοντας να μην ξεχάσουμε σημεία όπως οι αγκώνες, τα γόνατα και οι φτέρνες.
Tips: 2-3 σταγόνες αιθέριων ελαίων στην μπανιέρα απελευθερώνουν τις ευεργετικές τους ιδιότητες για το σώμα και το πνεύμα μας.
Μαλλιά
Βουρτσίστε τα μαλλιά σας απαλά, γέρνοντας το κεφάλι σας κάτω και επάνω για να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής. Ενώ βρίσκεστε στο ντους, λουστείτε με το σαμπουάν που είναι κατάλληλο για τον τύπο των μαλλιών σας. Απλώστε το ανάμεσα στα δάχτυλά σας και κάντε μασάζ στο κεφάλι και τα μαλλιά σας αργά. Απλώστε conditioner κατά μήκος των μαλλιών. Στη συνέχεια, προωθήστε με τα δάχτυλά σας στις ρίζες των μαλλιών και "δουλέψτε" το λίγο σε όλο το τριχωτό. Ασκώντας αρκετά σταθερή πίεση, κάντε μικρούς κύκλους ενώ παίρνετε βαθιές εισπνοές. Έπειτα, χρησιμοποιώντας τους δείκτες και τα μεσαία δάχτυλα και των δύο χεριών σας, πιέστε ομοιόμορφα και από τις δύο πλευρές του ινιακού οστού (βρίσκεται στο πίσω μέρος στη βάση του κεφαλιού), κάνοντας μικρούς και αργούς κύκλους. Δουλέψτε από το κέντρο προς τα έξω. Ξεβγάλτε τα μαλλιά με πιο δροσερό νερό, για να τονώσετε την κυκλοφορία του αίματος.
Tips: Όταν εφαρμόζουμε τη μάσκα μαλλιών, ξεκινάμε από τις άκρες, καθώς αυτές έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη, και ανεβαίνουμε προς το τριχωτό, φτάνοντας στις ρίζες.
Τα σημάδια του χρόνου
Παρατείνετε τη νεανική όψη της επιδερμίδας σας αντιμετωπίζοντας τις ρυτίδες, τις δυσχρωμίες και τη χαλάρωση που εμφανίζονται με τα χρόνια, με τη σωστή φροντίδα του προσώπου αλλά και με ό,τι πιο αποτελεσματικό προτείνει η σύγχρονη αισθητική ιατρική.
Είναι γνωστό πως αρχίζουμε να γερνάμε από τη στιγμή που γεννιόμαστε, καθώς ο ρυθμός ανανέωσης των κυττάρων, τόσο στο δέρμα όσο και στον οργανισμό, ελαττώνεται σταδιακά. Οι ιστοί του κολλαγόνου και της ελαστίνης που στηρίζουν το δέρμα σταδιακά αποδυναμώνονται, με αποτέλεσμα εκείνο να αντιστέκεται λιγότερο στο σχηματισμό ρυτίδων. 
Ταυτόχρονα, η επιδερμίδα, το ανώτερο στρώμα του δέρματος, λεπταίνει και ο αργότερος ρυθμός ανανέωσης των κυττάρων την κάνει θαμπή και λιγότερο λεία. Εκτός όμως από τη διαδικασία γήρανσης, η οποία οφείλεται στο πέρασμα του χρόνου, υπάρχουν και άλλες δύο μορφές γήρανσης: Αυτή που προκαλείται από την εσωτερική γήρανση των κυττάρων και προέρχεται από τις προγραμματισμένες αλλαγές στο εσωτερικό τους, που επίσης συμβαίνουν με τον καιρό και την πρόωρη γήρανση, και αυτή που οφείλεται σε εξωτερικούς παράγοντες και η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί, σε μεγάλο βαθμό, χάρη σε έναν όσο το δυνατό πιο υγιεινό τρόπο ζωής σε συνδυασμό με την καθημερινή φροντίδα της επιδερμίδας.
Η βασική αιτία για την πρόωρη γήρανση του δέρματος είναι οι λεγόμενες ελεύθερες ρίζες, οι οποίες «επεμβαίνουν» στο DNA των κυττάρων, στις κυτταρικές μεμβράνες, στα ένζυμα και στα υπόλοιπα στοιχεία από τα οποία αποτελούνται τα κύτταρα, προκαλώντας ανεπανόρθωτες βλάβες.
Όσον αφορά την προέλευση τους, κάποιες ελεύθερες ρίζες είναι υπό προϊόντα του φυσικού μεταβολισμού και κάποιες άλλες δημιουργούνται όταν ερχόμαστε σε επαφή με το τσιγάρο, την υπεριώδη ακτινοβολία, τη μόλυνση ή ορισμένα φάρμακα.
Σύμφωνα με έρευνες, τα κύτταρα τα οποία έχουν πληγεί από την παρουσία των ελεύθερων ριζών διακόπτουν τη μεταξύ τους επικοινωνία, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει από απλή διαταραχή στην υδάτωση του δέρματος μέχρι ανάπτυξη προκαρκινικών κυττάρων.
Ρυτίδες και χαλάρωση
Αιτία για την εμφάνιση ρυτίδων είναι η αποδυνάμωση των ιστών του κολλαγόνου και της ελαστίνης και η λέπτυνση της επιδερμίδας, γεγονός που κάνει το δέρμα να αντιστέκεται δυσκολότερα και στις συσπάσεις έκφρασης, δημιουργώντας ρυτίδες έκφρασης.
Ανάλογα με την κληρονομικότητα και τον τύπο του δέρματος, την έκθεση του στους παράγοντες γήρανσης (ήλιος, ακραίες καιρικές συνθήκες, μόλυνση περιβάλλοντος κ.λπ.), μετά τα 25-30 χρόνια αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες γραμμές και ρυτίδες, ενώ η χαλάρωση του δέρματος αρχίζει να γίνεται πιο εμφανής μετά την εμμηνόπαυση ή ακόμα και νωρίτερα, έπειτα από απότομες αυξομειώσεις του βάρους.
Η καθημερινή βασική φροντίδα του προσώπου για τη διατήρηση της καλής φυσικής του κατάστασης, τα ειδικά αντιγηραντικά προϊόντα μετά την ηλικία των 30, ανάλογα με την ηλικία και τις ανάγκες της κάθε επιδερμίδας και η καθημερινή προστασία του από την υπεριώδη ακτινοβολία, συμβάλλουν καθοριστικά στη βελτίωση της νεανικής του εμφάνισης. 
Επιπλέον, ανάλογα με τις ατέλειες της κάθε επιδερμίδας υπάρχει και η αντίστοιχη προσέγγιση από το χώρο της αισθητικής ιατρικής. Μικροδερμοαπόξεση για λάμψη, λεία υφή και λιγότερες λεπτές γραμμές και ρυτίδες, ενέσεις βουτυλινικής τοξίνης για τη μείωση των ρυτίδων έκφρασης, ενέσιμα εμφυτεύματα σε ρευστή ή συμπαγή μορφή από υαλουρονικό οξύ, πολυγαλακτικό οξύ ή λιπώδης ιστός για το «γέμισμα» των ρυτίδων, φωτοανάπλαση για την ελάττωση των λεπτών ρυτίδων και των δυσχρωμιών που οφείλονται σε φωτογήρανση.
Πανάδες, δυσχρωμίες
Ζώντας σε μια χώρα με έντονη ηλιοφάνεια, αναπόφευκτα το δέρμα μας μένει εκτεθειμένο στην υπεριώδη ακτινοβολία. Έτσι, αν και οι χρωματικές διαφορές παρουσιάζονται στο δέρμα μετά την έκθεση μας στον ήλιο, η υπεριώδης ακτινοβολία δεν είναι παρά η αφορμή για την εμφάνιση τους.
Ο λόγος που το δέρμα μαυρίζει περισσότερο σε κάποια σημεία, εκεί δηλαδή όπου εμφανίζονται οι καφέ κηλίδες, είναι επειδή εκεί βρίσκεται συγκεντρωμένος μεγαλύτερος αριθμός μελανοκυττάρων. Αποτέλεσμα, η μελανίνη που δημιουργείται μετά την έκθεση στον ήλιο να μη συγκεντρώνεται ομοιόμορφα παντού.
Οι αιτίες για τη μη αρμονική συγκέντρωση μελανοκυττάρων μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικούς παράγοντες (ορμονικούς, κληρονομικούς κ.λπ.), το αποτέλεσμα τους, όμως, οι γνωστές μας καφέ κηλίδες, μπορεί να αντιμετωπιστεί:
Αφ' ενός με τη χρήση προϊόντων περιποίησης με αντηλιακούς δείκτες χειμώνα - καλοκαίρι και ειδικών «λευκαντικών» καλλυντικών που αποχρωματίζουν τις καφέ κηλίδες και αφ' ετέρου με τακτικά επιφανειακά χημικά πίλινγκ στο δερματολόγο ή με ειδικά για το σκοπό λέιζερ, όπως το copper bromide, το Q-switched, το YAG λέιζερ κ.λπ.

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

Στις περισσότερες περιπτώσεις αποβολών, η αιτία δεν ανευρίσκεται. Συνήθως θεωρείται ότι η αποβολή οφείλεται είτε σε ανωμαλίες του εμβρύου είτε σε ασθένειες της μητέρας.
Η πιθανότητα ότι το στρες από μόνο του μπορεί να είναι η αιτία της αποβολής σε μια κατά τα άλλα υγιή γυναίκα, δεν είναι κάτι που είναι αποδεκτό από τους περισσότερους γυναικολόγους.
Όμως νέες έρευνες δείχνουν ότι το στρες μπορεί να είναι αιτία αποβολών. Επιπρόσθετα φαίνεται ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες, η χορήγηση επιπρόσθετης προγεστερόνης, μπορεί να βοηθά στην ολοκλήρωση της κύησης σε γυναίκες που διατρέχουν ψηλό κίνδυνο αποβολής λόγω στρες.
Γερμανοί γιατροί από το πανεπιστήμιο του Βερολίνου, διαπίστωσαν ότι πειραματόζωα που εγκυμονούν, όταν υποβάλλονται σε στρες, παρουσιάζουν ορμονικές διαταραχές. Οι ορμονικές αυτές ανωμαλίες επιτρέπουν στο ανοσοποιητικό σύστημα να είναι πιο επιθετικό στο έμβρυο.
Βασικά προκαλούνται βλάβες στον πλακούντα που οδηγούν στη συνέχεια σε αποβολές. Οι γιατροί από το Βερολίνο βρήκαν ότι το στρες προκαλεί  την απελευθέρωση ορμονών του στρες όπως η κορτιζόνη. Η αύξηση της κορτιζόνης στο αίμα, καταστέλλει την παραγωγή της προγεστερόνης.
Η προγεστερόνη είναι η ορμόνη που έχει κρίσιμη σημασία για τη διατήρηση και υγιή εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Η προγεστερόνη μεταξύ άλλων συμβάλλει στην παραγωγή ενός βιολογικού παράγοντα (PIBF, progesterone-induced blocking factor).
Ο παράγοντας PIBF με τη σειρά του προκαλεί την παραγωγή βιολογικών ουσιών όπως οι ιντερλευκίνες 4 και 10. Αυτές επιδρούν στο ανοσοποιητικό σύστημα και το κάνουν να ανέχεται στο σώμα τον πλακούντα και το έμβρυο.
Η χορήγηση προγεστερόνης στα πειραματόζωα που είχαν υποβληθεί σε δοκιμασίες στρες και που είχαν χαμηλά επίπεδα προγεστερόνης, ήταν ικανή να αποτρέπει τις αποβολές.
Μετά από τις εργαστηριακές αυτές διαπιστώσεις, οι Γερμανοί γιατροί θέλησαν να εξετάσουν τι συμβαίνει στον άνθρωπο. Παρακολούθησαν την εξέλιξη 864 εγκύων γυναικών.
Η παρακολούθηση περιελάμβανε μετρήσεις ορμονών στο αίμα και αξιολόγηση του επιπέδου στρες που βίωνε η κάθε γυναίκα.
Από το σύνολο των γυναικών, οι 55 είχαν αποβολή. Οι γυναίκες που παρουσίαζαν ψηλότερα επίπεδα στρες και είχαν στο αίμα τους χαμηλότερα επίπεδα προγεστερόνης και PIBF, είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν αποβολή.
Τα ευρήματα αυτά δείχνουν συσχετισμό μεταξύ στρες και αποβολής. Όμως δεν είναι αρκετά για να αποδείξουν ότι το στρες είναι αιτία αποβολής.
Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η χορήγηση προγεστερόνης σε γυναίκες με στρες, χαμηλή προγεστερόνη αίματος και κίνδυνο για αποβολή, θα μπορούσε να μειώνει τον κίνδυνο αποβολών κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Η προγεστερόνη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη αποβολών, χωρίς επιτυχία. Όμως είχε χρησιμοποιηθεί γενικά για όλες τις περιπτώσεις και όχι μόνο για τις γυναίκες με στρες και χαμηλά επίπεδα αυτής της ορμόνης κύησης στο αίμα τους.
Είναι ενδιαφέρον να αναμένουμε τα αποτελέσματα νέας κλινικής έρευνας που ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν οι ίδιοι Γερμανοί ερευνητές σε έγκυες γυναίκες με στρες και χαμηλή προγεστερόνη στο αίμα τους. Σε γυναίκες που θα τηρούν τις εν λόγω προϋποθέσεις, θα χορηγείται προγεστερόνη και θα εξεταστεί κατά πόσο θα υπάρξει μείωση του αριθμού των αποβολών.

Το στρες μπορεί να προκαλέσει αποβολή;

Στις περισσότερες περιπτώσεις αποβολών, η αιτία δεν ανευρίσκεται. Συνήθως θεωρείται ότι η αποβολή οφείλεται είτε σε ανωμαλίες του εμβρύου είτε σε ασθένειες της μητέρας.
Η πιθανότητα ότι το στρες από μόνο του μπορεί να είναι η αιτία της αποβολής σε μια κατά τα άλλα υγιή γυναίκα, δεν είναι κάτι που είναι αποδεκτό από τους περισσότερους γυναικολόγους.
Όμως νέες έρευνες δείχνουν ότι το στρες μπορεί να είναι αιτία αποβολών. Επιπρόσθετα φαίνεται ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες, η χορήγηση επιπρόσθετης προγεστερόνης, μπορεί να βοηθά στην ολοκλήρωση της κύησης σε γυναίκες που διατρέχουν ψηλό κίνδυνο αποβολής λόγω στρες.
Γερμανοί γιατροί από το πανεπιστήμιο του Βερολίνου, διαπίστωσαν ότι πειραματόζωα που εγκυμονούν, όταν υποβάλλονται σε στρες, παρουσιάζουν ορμονικές διαταραχές. Οι ορμονικές αυτές ανωμαλίες επιτρέπουν στο ανοσοποιητικό σύστημα να είναι πιο επιθετικό στο έμβρυο.
Βασικά προκαλούνται βλάβες στον πλακούντα που οδηγούν στη συνέχεια σε αποβολές. Οι γιατροί από το Βερολίνο βρήκαν ότι το στρες προκαλεί  την απελευθέρωση ορμονών του στρες όπως η κορτιζόνη. Η αύξηση της κορτιζόνης στο αίμα, καταστέλλει την παραγωγή της προγεστερόνης.
Η προγεστερόνη είναι η ορμόνη που έχει κρίσιμη σημασία για τη διατήρηση και υγιή εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Η προγεστερόνη μεταξύ άλλων συμβάλλει στην παραγωγή ενός βιολογικού παράγοντα (PIBF, progesterone-induced blocking factor).
Ο παράγοντας PIBF με τη σειρά του προκαλεί την παραγωγή βιολογικών ουσιών όπως οι ιντερλευκίνες 4 και 10. Αυτές επιδρούν στο ανοσοποιητικό σύστημα και το κάνουν να ανέχεται στο σώμα τον πλακούντα και το έμβρυο.
Η χορήγηση προγεστερόνης στα πειραματόζωα που είχαν υποβληθεί σε δοκιμασίες στρες και που είχαν χαμηλά επίπεδα προγεστερόνης, ήταν ικανή να αποτρέπει τις αποβολές.
Μετά από τις εργαστηριακές αυτές διαπιστώσεις, οι Γερμανοί γιατροί θέλησαν να εξετάσουν τι συμβαίνει στον άνθρωπο. Παρακολούθησαν την εξέλιξη 864 εγκύων γυναικών.
Η παρακολούθηση περιελάμβανε μετρήσεις ορμονών στο αίμα και αξιολόγηση του επιπέδου στρες που βίωνε η κάθε γυναίκα.
Από το σύνολο των γυναικών, οι 55 είχαν αποβολή. Οι γυναίκες που παρουσίαζαν ψηλότερα επίπεδα στρες και είχαν στο αίμα τους χαμηλότερα επίπεδα προγεστερόνης και PIBF, είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν αποβολή.
Τα ευρήματα αυτά δείχνουν συσχετισμό μεταξύ στρες και αποβολής. Όμως δεν είναι αρκετά για να αποδείξουν ότι το στρες είναι αιτία αποβολής.
Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η χορήγηση προγεστερόνης σε γυναίκες με στρες, χαμηλή προγεστερόνη αίματος και κίνδυνο για αποβολή, θα μπορούσε να μειώνει τον κίνδυνο αποβολών κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Η προγεστερόνη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη αποβολών, χωρίς επιτυχία. Όμως είχε χρησιμοποιηθεί γενικά για όλες τις περιπτώσεις και όχι μόνο για τις γυναίκες με στρες και χαμηλά επίπεδα αυτής της ορμόνης κύησης στο αίμα τους.
Είναι ενδιαφέρον να αναμένουμε τα αποτελέσματα νέας κλινικής έρευνας που ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν οι ίδιοι Γερμανοί ερευνητές σε έγκυες γυναίκες με στρες και χαμηλή προγεστερόνη στο αίμα τους. Σε γυναίκες που θα τηρούν τις εν λόγω προϋποθέσεις, θα χορηγείται προγεστερόνη και θα εξεταστεί κατά πόσο θα υπάρξει μείωση του αριθμού των αποβολών.
Μια νέα εξέταση που μπορεί να γίνει πάνω σε καρκίνους του μαστού, θα μπορεί να δίνει με πολύ μεγάλη ακρίβεια, πληροφορίες για την πρόγνωση της ασθενούς.
Οι πληροφορίες αυτές θα επιτρέπουν στους γιατρούς να καθορίζουν με πιο ορθό τρόπο τις γυναίκες εκείνες, οι οποίες πράγματι χρειάζεται να υποβληθούν σε δύσκολες και δυσάρεστες θεραπείες, όπως για παράδειγμα η χημειοθεραπεία.
Σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχουν τρόποι καλύτερου προσδιορισμού της φυσικής εξέλιξης και πρόγνωσης ορισμένων καρκίνων του μαστού και ιδιαίτερα αυτών που εκδηλώνονται σε χαμηλά στάδια.
Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές γυναίκες υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία ενώ είναι πολύ πιθανόν ότι η θεραπεία αυτή, δεν τις βοηθά και τους προκαλεί βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, ανεπιθύμητες παρενέργειες.
Η χημειοθεραπεία έχει τις δυνατότητες να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα. Παράλληλα όμως προκαλεί σοβαρές παρενέργειες και μπορεί να έχει μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές.
Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό, ευθύς εξ' αρχής με την διάγνωση του καρκίνου, να υπάρχουν τρόποι που θα προσδιορίζουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια, ποιες ασθενείς θα επωφεληθούν από μια χημειοθεραπεία και ποιες όχι.
Γιατροί από το αντικαρκινικό κέντρο του πανεπιστήμιου του Τέξας, εξέτασαν τα επίπεδα της κυκλίνης Ε (Cyclin E protein), σε όγκους από 395 γυναίκες που διαγνώσθηκαν με καρκίνο του μαστού.
Μετά από τις μετρήσεις των επιπέδων της κυκλίνης Ε (με τη μέθοδο western blot), εξέτασαν τη σχέση των επιπέδων αυτών με το στάδιο του καρκίνου, την πρόγνωση και την επιβίωση των ασθενών.
Τα ευρήματα τους έχουν μεγάλη σημασία και είναι τα ακόλουθα:
Τα επίπεδα της κυκλίνης Ε μέσα στους όγκους, συσχετίζονται πολύ στενά με την επιβίωση των ασθενών
Σε 114 γυναίκες με καρκίνο μαστού στο στάδιο 1, δηλαδή χωρίς εντοπισμό στους λεμφαδένες της μασχάλης, υπήρχαν 102 γυναίκες που είχαν χαμηλά επίπεδα της κυκλίνης Ε. Από τις γυναίκες με στάδιο 1 καρκίνου του μαστού και με χαμηλή κυκλίνη Ε, δεν πέθανε καμία στα 5 χρόνια από τη διάγνωση
Από τις 114 γυναίκες με καρκίνο μαστού στο στάδιο 1, οι 12 ασθενείς είχαν ψηλά επίπεδα κυκλίνης Ε. Από αυτές καμία δεν επιβίωσε κατά την ίδια χρονική περίοδο
Στις γυναίκες με καρκίνο μαστού στο στάδιο 1, υπήρχε 100% επαλήθευση ότι αυτές που παρουσίαζαν στον όγκο τους ψηλά επίπεδα κυκλίνης Ε, είχαν και κακή πρόγνωση
Στις γυναίκες με καρκίνο σε πιο προχωρημένο στάδιο, δηλαδή ο καρκίνος είχε φθάσει στους μασχαλιαίους λεμφαδένες, η ακρίβεια της προγνωστικής συσχέτισης ανερχόταν στο 90%
Η προγνωστική αξία του νέου αυτού τεστ είναι 8 φορές μεγαλύτερη για τις ασθενείς με στάδιο 1 καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα τεστ που υπάρχουν τώρα και τα οποία βασίζονται στο μέγεθος του όγκου και στο πόσο μακριά έχουν εξαπλωθεί τα καρκινικά κύτταρα
Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι, τα επίπεδα της κυκλίνης Ε, θα μπορούσαν να καθορίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις γυναίκες με καρκίνο μαστού, οι οποίες πράγματι χρειάζονται χημειοθεραπεία και ποιες όχι.
Η πρωτεΐνη κυκλίνη Ε, ρυθμίζει τον κύκλο πολλαπλασιασμού των κυττάρων και επηρεάζει τη φυσική εξέλιξη των κυττάρων του καρκίνου του μαστού.
Η κυκλίνη Ε υπάρχει επίσης και σε άλλους καρκίνους όπως σε αυτούς των πνευμόνων και της ωοθήκης. Διεξάγονται στο ίδιο νοσοκομείο, έρευνες που στόχο έχουν να βρουν κατά πόσο η κυκλίνη Ε έχει την ίδια προγνωστική αξία και στους καρκίνους αυτούς.
Συμπερασματικά εμείς θα τονίσουμε το γεγονός ότι τα επίπεδα της κυκλίνης Ε έχουν σημαντικά μεγαλύτερη προγνωστική αξία σε σύγκριση με τους άλλους δείκτες που υπάρχουν σήμερα.
Εάν και άλλες έρευνες επιβεβαιώσουν τα πρώτα αυτά συμπεράσματα, αυτό σημαίνει ότι θα καθορίζονται με καλύτερο τρόπο, οι θεραπείες που απαιτούνται για τα διάφορα στάδια του καρκίνου του μαστού.
Θα είναι δυνατόν να διαχωρίζονται οι γυναίκες εκείνες οι οποίες έχουν πιο άσχημη πρόγνωση και θα υποβάλλονται σε πολύ πιο εντατική θεραπεία. Οι άλλες με καλύτερη πρόγνωση, θα χρειάζονται λιγότερες θεραπείες, με λιγότερους κινδύνους και βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.

Νέο τεστ για την πρόγνωση του καρκίνου του μαστού.

Μια νέα εξέταση που μπορεί να γίνει πάνω σε καρκίνους του μαστού, θα μπορεί να δίνει με πολύ μεγάλη ακρίβεια, πληροφορίες για την πρόγνωση της ασθενούς.
Οι πληροφορίες αυτές θα επιτρέπουν στους γιατρούς να καθορίζουν με πιο ορθό τρόπο τις γυναίκες εκείνες, οι οποίες πράγματι χρειάζεται να υποβληθούν σε δύσκολες και δυσάρεστες θεραπείες, όπως για παράδειγμα η χημειοθεραπεία.
Σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχουν τρόποι καλύτερου προσδιορισμού της φυσικής εξέλιξης και πρόγνωσης ορισμένων καρκίνων του μαστού και ιδιαίτερα αυτών που εκδηλώνονται σε χαμηλά στάδια.
Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές γυναίκες υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία ενώ είναι πολύ πιθανόν ότι η θεραπεία αυτή, δεν τις βοηθά και τους προκαλεί βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, ανεπιθύμητες παρενέργειες.
Η χημειοθεραπεία έχει τις δυνατότητες να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα. Παράλληλα όμως προκαλεί σοβαρές παρενέργειες και μπορεί να έχει μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές.
Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό, ευθύς εξ' αρχής με την διάγνωση του καρκίνου, να υπάρχουν τρόποι που θα προσδιορίζουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια, ποιες ασθενείς θα επωφεληθούν από μια χημειοθεραπεία και ποιες όχι.
Γιατροί από το αντικαρκινικό κέντρο του πανεπιστήμιου του Τέξας, εξέτασαν τα επίπεδα της κυκλίνης Ε (Cyclin E protein), σε όγκους από 395 γυναίκες που διαγνώσθηκαν με καρκίνο του μαστού.
Μετά από τις μετρήσεις των επιπέδων της κυκλίνης Ε (με τη μέθοδο western blot), εξέτασαν τη σχέση των επιπέδων αυτών με το στάδιο του καρκίνου, την πρόγνωση και την επιβίωση των ασθενών.
Τα ευρήματα τους έχουν μεγάλη σημασία και είναι τα ακόλουθα:
Τα επίπεδα της κυκλίνης Ε μέσα στους όγκους, συσχετίζονται πολύ στενά με την επιβίωση των ασθενών
Σε 114 γυναίκες με καρκίνο μαστού στο στάδιο 1, δηλαδή χωρίς εντοπισμό στους λεμφαδένες της μασχάλης, υπήρχαν 102 γυναίκες που είχαν χαμηλά επίπεδα της κυκλίνης Ε. Από τις γυναίκες με στάδιο 1 καρκίνου του μαστού και με χαμηλή κυκλίνη Ε, δεν πέθανε καμία στα 5 χρόνια από τη διάγνωση
Από τις 114 γυναίκες με καρκίνο μαστού στο στάδιο 1, οι 12 ασθενείς είχαν ψηλά επίπεδα κυκλίνης Ε. Από αυτές καμία δεν επιβίωσε κατά την ίδια χρονική περίοδο
Στις γυναίκες με καρκίνο μαστού στο στάδιο 1, υπήρχε 100% επαλήθευση ότι αυτές που παρουσίαζαν στον όγκο τους ψηλά επίπεδα κυκλίνης Ε, είχαν και κακή πρόγνωση
Στις γυναίκες με καρκίνο σε πιο προχωρημένο στάδιο, δηλαδή ο καρκίνος είχε φθάσει στους μασχαλιαίους λεμφαδένες, η ακρίβεια της προγνωστικής συσχέτισης ανερχόταν στο 90%
Η προγνωστική αξία του νέου αυτού τεστ είναι 8 φορές μεγαλύτερη για τις ασθενείς με στάδιο 1 καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα τεστ που υπάρχουν τώρα και τα οποία βασίζονται στο μέγεθος του όγκου και στο πόσο μακριά έχουν εξαπλωθεί τα καρκινικά κύτταρα
Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι, τα επίπεδα της κυκλίνης Ε, θα μπορούσαν να καθορίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις γυναίκες με καρκίνο μαστού, οι οποίες πράγματι χρειάζονται χημειοθεραπεία και ποιες όχι.
Η πρωτεΐνη κυκλίνη Ε, ρυθμίζει τον κύκλο πολλαπλασιασμού των κυττάρων και επηρεάζει τη φυσική εξέλιξη των κυττάρων του καρκίνου του μαστού.
Η κυκλίνη Ε υπάρχει επίσης και σε άλλους καρκίνους όπως σε αυτούς των πνευμόνων και της ωοθήκης. Διεξάγονται στο ίδιο νοσοκομείο, έρευνες που στόχο έχουν να βρουν κατά πόσο η κυκλίνη Ε έχει την ίδια προγνωστική αξία και στους καρκίνους αυτούς.
Συμπερασματικά εμείς θα τονίσουμε το γεγονός ότι τα επίπεδα της κυκλίνης Ε έχουν σημαντικά μεγαλύτερη προγνωστική αξία σε σύγκριση με τους άλλους δείκτες που υπάρχουν σήμερα.
Εάν και άλλες έρευνες επιβεβαιώσουν τα πρώτα αυτά συμπεράσματα, αυτό σημαίνει ότι θα καθορίζονται με καλύτερο τρόπο, οι θεραπείες που απαιτούνται για τα διάφορα στάδια του καρκίνου του μαστού.
Θα είναι δυνατόν να διαχωρίζονται οι γυναίκες εκείνες οι οποίες έχουν πιο άσχημη πρόγνωση και θα υποβάλλονται σε πολύ πιο εντατική θεραπεία. Οι άλλες με καλύτερη πρόγνωση, θα χρειάζονται λιγότερες θεραπείες, με λιγότερους κινδύνους και βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο από έλλειψη ύπνου σε σύγκριση με τους άνδρες.
Στις γυναίκες που έχουν το διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης, το πρόβλημα της στέρησης ύπνου είναι ακόμη πιο σοβαρό.
Έρευνες έχουν δείξει ότι μεταξύ των γυναικών ηλικίας από 30 έως 60 ετών, οι 3 στις 4 δεν μπορούν να έχουν τις 8 ώρες καθημερινού ύπνου που θεωρούνται απαραίτητες για να μπορεί κάποιος να αναζωογονείται, να ξεκουράζεται και να λειτουργεί σωστά στην επόμενη μέρα.
Ο μέσος όρος ωρών ύπνου των γυναικών είναι χαμηλός και κυμαίνεται γύρω στις 6,5 ώρες.
Ποιοι είναι οι λόγοι που κάνουν τις γυναίκες να υποφέρουν από τη στέρηση ύπνου;
ΟΡΜΟΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Οι ορμόνες και οι διακυμάνσεις τους που χαρακτηρίζουν το θηλυκό γένος, είναι μια από τις βασικές αιτίες.
Ορισμένες φάσεις της ζωής της γυναίκας όπως η κλιμακτήριος, η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση όπως επίσης και το χρονικό διάστημα που ακολουθεί τον τοκετό, συνοδεύονται από ορμονικές διακυμάνσεις που δημιουργούν διαταραχές στον ύπνο.
Επιπρόσθετα από 25% έως 33% των γυναικών παρουσιάζουν προβλήματα ύπνου κατά τις ημέρες που προηγούνται της περιόδου τους.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ Της ΜΗΤΕΡΑΣ
Στις γυναίκες, λόγω του ρόλου της μητέρας που τους έδωσε η φύση, ο εγκέφαλος έχει ένα επίπεδο εγρήγορσης και ετοιμότητας κατά τον ύπνο που είναι ψηλότερο.
Το γεγονός αυτό τους επιτρέπει πιο εύκολα και γρήγορα να ξυπνούν όταν συμβαίνουν ακόμη και ελάχιστα πράγματα κατά τον ύπνο τους. Όταν ένα παιδί βήχει ή κλαίει ή σηκώνεται το βράδυ από το κρεβάτι του και περπατά, οι γυναίκες ξυπνούν πιο εύκολα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ή ένα πιθανό κίνδυνο.
Ο εγκέφαλος των γυναικών είναι πιο ευαίσθητος σε διάφορα ερεθίσματα κατά τον ύπνο, συνηθίζουν να ξυπνούν πιο άμεσα και έτσι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν διαχρονικά μεγαλύτερη έλλειψη ύπνου.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν μια συνεχή και αυξανόμενη συμμετοχή στην επαγγελματική αρένα, εντούτοις διατηρούν αμείωτο το ρόλο τους σαν μητέρες και σαν βασικό στήριγμα της οικογένειας.
Τα νέα σοβαρά και χρονοβόρα καθήκοντα που έχουν αποκτήσει στην επαγγελματική τους καριέρα, δεν έχουν σαν αντισταθμιστικό μέτρο λιγότερες υποχρεώσεις στο σπίτι, προς τα παιδιά ή προς στο σύζυγό τους.
Οι αυξημένοι ρόλοι της γυναίκας, της δημιουργούν ένα σοβαρό κόστος με κάποτε τεράστιες συνέπειες. Πολύ συχνά μια από τις επιπτώσεις της υπερφόρτωσης αυτής είναι η απώλεια ωρών ύπνου. Για να μπορέσουν να εκπληρώσουν όλες τους τις υποχρεώσεις, οι γυναίκες τελικά αναγκάζονται να κλέβουν ώρες από τον ύπνο τους.
Εκτός από τους πιο πάνω λόγους, πρέπει να προσθέσουμε ότι οι γυναίκες είναι πιο ευπαθείς στους μυϊκούς πόνους και στην κατάθλιψη και αυτοί είναι παράγοντες που συμβάλλουν στη στέρηση ύπνου.
Η χρόνια απώλεια ωρών ύπνου, δημιουργεί καταστάσεις μείωσης των λειτουργικών ικανοτήτων της γυναίκας, μείωση της μνήμης, της συγκέντρωσης, της προσοχής και των γνωστικών ικανοτήτων.
Ακόμα επιφέρει και αλλαγές στην ψυχική διάθεση με αποτέλεσμα οι γυναίκες να υποφέρουν συνολικά από μια τέτοια κατάσταση.
Οι κίνδυνοι της χρόνιας έλλειψης του ύπνου είναι μεγάλοι.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε στατιστικές που δημοσιεύτηκαν από το Εθνικό Συμβούλιο για την Ασφάλεια στις Μεταφορές των Ηνωμένων Πολιτειών που έδειξαν ότι κάθε χρόνο, η κούραση που είναι μια σημαντική συνέπεια της αϋπνίας, προκαλεί 100,000 αυτοκινητιστικά δυστυχήματα που καταγράφονται από την αστυνομία με 1,550 θανάτους, 71,000 τραυματισμούς και οικονομικές απώλειες της τάξης των 12,5 δισεκατομμυρίων.

Οι γυναίκες κοιμούνται λιγότερο από τους άνδρες.

Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο από έλλειψη ύπνου σε σύγκριση με τους άνδρες.
Στις γυναίκες που έχουν το διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης, το πρόβλημα της στέρησης ύπνου είναι ακόμη πιο σοβαρό.
Έρευνες έχουν δείξει ότι μεταξύ των γυναικών ηλικίας από 30 έως 60 ετών, οι 3 στις 4 δεν μπορούν να έχουν τις 8 ώρες καθημερινού ύπνου που θεωρούνται απαραίτητες για να μπορεί κάποιος να αναζωογονείται, να ξεκουράζεται και να λειτουργεί σωστά στην επόμενη μέρα.
Ο μέσος όρος ωρών ύπνου των γυναικών είναι χαμηλός και κυμαίνεται γύρω στις 6,5 ώρες.
Ποιοι είναι οι λόγοι που κάνουν τις γυναίκες να υποφέρουν από τη στέρηση ύπνου;
ΟΡΜΟΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Οι ορμόνες και οι διακυμάνσεις τους που χαρακτηρίζουν το θηλυκό γένος, είναι μια από τις βασικές αιτίες.
Ορισμένες φάσεις της ζωής της γυναίκας όπως η κλιμακτήριος, η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση όπως επίσης και το χρονικό διάστημα που ακολουθεί τον τοκετό, συνοδεύονται από ορμονικές διακυμάνσεις που δημιουργούν διαταραχές στον ύπνο.
Επιπρόσθετα από 25% έως 33% των γυναικών παρουσιάζουν προβλήματα ύπνου κατά τις ημέρες που προηγούνται της περιόδου τους.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ Της ΜΗΤΕΡΑΣ
Στις γυναίκες, λόγω του ρόλου της μητέρας που τους έδωσε η φύση, ο εγκέφαλος έχει ένα επίπεδο εγρήγορσης και ετοιμότητας κατά τον ύπνο που είναι ψηλότερο.
Το γεγονός αυτό τους επιτρέπει πιο εύκολα και γρήγορα να ξυπνούν όταν συμβαίνουν ακόμη και ελάχιστα πράγματα κατά τον ύπνο τους. Όταν ένα παιδί βήχει ή κλαίει ή σηκώνεται το βράδυ από το κρεβάτι του και περπατά, οι γυναίκες ξυπνούν πιο εύκολα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ή ένα πιθανό κίνδυνο.
Ο εγκέφαλος των γυναικών είναι πιο ευαίσθητος σε διάφορα ερεθίσματα κατά τον ύπνο, συνηθίζουν να ξυπνούν πιο άμεσα και έτσι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν διαχρονικά μεγαλύτερη έλλειψη ύπνου.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν μια συνεχή και αυξανόμενη συμμετοχή στην επαγγελματική αρένα, εντούτοις διατηρούν αμείωτο το ρόλο τους σαν μητέρες και σαν βασικό στήριγμα της οικογένειας.
Τα νέα σοβαρά και χρονοβόρα καθήκοντα που έχουν αποκτήσει στην επαγγελματική τους καριέρα, δεν έχουν σαν αντισταθμιστικό μέτρο λιγότερες υποχρεώσεις στο σπίτι, προς τα παιδιά ή προς στο σύζυγό τους.
Οι αυξημένοι ρόλοι της γυναίκας, της δημιουργούν ένα σοβαρό κόστος με κάποτε τεράστιες συνέπειες. Πολύ συχνά μια από τις επιπτώσεις της υπερφόρτωσης αυτής είναι η απώλεια ωρών ύπνου. Για να μπορέσουν να εκπληρώσουν όλες τους τις υποχρεώσεις, οι γυναίκες τελικά αναγκάζονται να κλέβουν ώρες από τον ύπνο τους.
Εκτός από τους πιο πάνω λόγους, πρέπει να προσθέσουμε ότι οι γυναίκες είναι πιο ευπαθείς στους μυϊκούς πόνους και στην κατάθλιψη και αυτοί είναι παράγοντες που συμβάλλουν στη στέρηση ύπνου.
Η χρόνια απώλεια ωρών ύπνου, δημιουργεί καταστάσεις μείωσης των λειτουργικών ικανοτήτων της γυναίκας, μείωση της μνήμης, της συγκέντρωσης, της προσοχής και των γνωστικών ικανοτήτων.
Ακόμα επιφέρει και αλλαγές στην ψυχική διάθεση με αποτέλεσμα οι γυναίκες να υποφέρουν συνολικά από μια τέτοια κατάσταση.
Οι κίνδυνοι της χρόνιας έλλειψης του ύπνου είναι μεγάλοι.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε στατιστικές που δημοσιεύτηκαν από το Εθνικό Συμβούλιο για την Ασφάλεια στις Μεταφορές των Ηνωμένων Πολιτειών που έδειξαν ότι κάθε χρόνο, η κούραση που είναι μια σημαντική συνέπεια της αϋπνίας, προκαλεί 100,000 αυτοκινητιστικά δυστυχήματα που καταγράφονται από την αστυνομία με 1,550 θανάτους, 71,000 τραυματισμούς και οικονομικές απώλειες της τάξης των 12,5 δισεκατομμυρίων.

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

Ο αριθμός των γυναικών που υποβάλλονται σε καισαρική τομή για να γεννήσουν, έχει αυξηθεί σημαντικά.
Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί παρατηρείται αυτή η αύξηση. Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότερες γυναίκες επιλέγουν και ζητούν να γεννήσουν με καισαρική.
Οι λόγοι που ωθούν τις γυναίκες στο να επιλέγουν την καισαρική περιλαμβάνουν το φόβο για επιπλοκές από μια φυσιολογική γέννα και την ανάγκη για καλύτερο προγραμματισμό για τη φροντίδα των άλλων παιδιών, της οικογένειας αλλά και για τις υπόλοιπες απαιτήσεις που χαρακτηρίζουν τη ζωή της σύγχρονης γυναίκας.
Επίσης  ο πόνος κατά το φυσιολογικό τοκετό και η απόσταση από το νοσοκομείο σε ορισμένες περιπτώσεις, αποτελούν κριτήριο επιλογής της καισαρικής.
Υπάρχουν βέβαια και οι καθαρά ιατρικοί, γυναικολογικοί, μαιευτικοί λόγοι για τους οποίους επιβάλλεται να γίνει η γέννα με καισαρική τομή. Σίγουρα στην εποχή μας, οι μαιευτήρες είναι πολύ περισσότερο προσεκτικοί στις επιπλοκές που δυνατόν να υπάρξουν σε μια φυσιολογική γέννα.
Οι νομικές, δικαστικές επιπτώσεις που πιθανόν να υπάρξουν λόγω μιας δύσκολης φυσιολογικής γέννας, καθιστούν την επιλογή της καισαρικής σε αριθμό περιπτώσεων μια πιο ασφαλή προσέγγιση.
Τα πιο πάνω δεδομένα περιλαμβάνονται στο σκεπτικό της απόφασης για σύσταση επιτροπής εμπειρογνωμόνων από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών για διερεύνηση και σύσταση για το πότε πρέπει να γίνεται η καισαρική τομή.
Επισημαίνεται ότι στην εν λόγω χώρα όπου υπάρχουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία, οι καισαρικές τομές χρησιμοποιούνται σήμερα για το 29% του συνόλου των γεννήσεων. Πρόκειται για ιστορικό ρεκόρ στο οποίο έχει φθάσει το ποσοστό των καισαρικών.
Από το 1996 μέχρι σήμερα παρατηρήθηκε μια αύξηση των καισαρικών κατά 40%. Πριν 10 χρόνια το ποσοστό των παιδιών που γεννιόνταν με καισαρική τομή ανερχόταν στο 20%.
Ταυτόχρονα παρατηρείται μια σημαντική αύξηση των καισαρικών σε γυναίκες που γεννούν για πρώτη φορά οι οποίες όμως έχουν χαμηλό κίνδυνο για προβλήματα τοκετού.
Κανένας δεν γνωρίζει πόσες από τις καισαρικές που διενεργούνται γίνονται ξεκάθαρα λόγω του ότι η γυναίκα το επέλεξε ενσυνείδητα, προαιρετικά, χωρίς να υπάρχει ιατρικός λόγος για αυτό.
Είναι βέβαιο ότι η καισαρική τομή είναι σωτήρια για τη ζωή του παιδιού ή και της μητέρας σε σημαντικό ποσοστό περιπτώσεων όπως:
Υποξία παιδιού που αναγνωρίζεται όταν πλησιάζει ο τοκετός
Εγκυμοσύνες ψηλού κινδύνου με δίδυμα, τρίδυμα ή περισσότερα παιδιά
Προβλήματα πλακούντα
Προηγούμενες καισαρικές, ιδιαίτερα εάν υπήρξαν 2 ή περισσότερες προηγούμενες καισαρικές
Μολύνσεις της μητέρας με ιούς που μπορούν να βλάψουν το παιδί, όπως τον HIV που προκαλεί το AIDS ή τον ιό του έρπητα κατά τις ημέρες του τοκετού. Επίσης η μόλυνση με τον ιό της ηπατίτιδας C στη μητέρα μπορεί να αποτελεί ένδειξη για καισαρική
Δυσκολία διόδου του παιδιού από το γεννητικό σύστημα της μητέρας. Για παράδειγμα όταν υπάρχει πραγματική δυσαναλογία μεταξύ του μεγέθους του κεφαλιού του παιδιού και της λεκάνης της μητέρας που δυσκολεύει την έξοδο του παιδιού 
Η θέση του παιδιού πριν από τον τοκετό στο χώρο της λεκάνης της μητέρας μπορεί να επιβάλλει την καισαρική τομή. Σε περιπτώσεις ισχιακής προβολής (το παιδί έρχεται με τα οπίσθια, τα οποία βρίσκονται προς την έξοδο της λεκάνης) ή άλλων ανώμαλων προβολών, ο μαιευτήρας είναι πιθανόν να επιλέξει την καισαρική
Εάν η μητέρα παρουσιάσει προεκλαμψία, πιθανόν να επιλεχθεί η καισαρική
Όμως η καισαρική δεν είναι μια απλή επέμβαση. Πρόκειται για σοβαρή επέμβαση στην κοιλιά της γυναίκας με τομή στη μήτρα που μπορεί να συνοδευτεί από επιπλοκές.
Οι κυριότερες επιπλοκές της καισαρικής περιλαμβάνουν:
Αιμορραγίες κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης
Λοιμώξεις, ενδομητρίτιδα που παρατηρείται περίπου σε 1 για κάθε 30 καισαρικές
Θρόμβωση, ιδιαίτερα στις μεγάλες φλέβες των κάτω μελών με κίνδυνο πνευμονικής εμβολής κατά τη φάση της ανάρρωσης από τη χειρουργική επέμβαση
Μικρή αύξηση των κινδύνων για μια μελλοντική εγκυμοσύνη που περιλαμβάνουν τον προδρομικό πλακούντα (πλακούντας που αναπτύσσεται χαμηλά στη μήτρα), αποβολή, έκτοπος εγκυμοσύνη, χαμηλό βάρος γέννησης για τα επόμενα παιδιά 
Κίνδυνος ρήξης της μήτρας κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής εγκυμοσύνης ή ενός μελλοντικού φυσιολογικού τοκετού 
Σε σπάνιες περιπτώσεις οι επιπλοκές αυτές της καισαρικής τομής, μπορεί να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή της γυναίκας. Παράλληλα με κάθε καισαρική τομή στην οποία υποβάλλεται η γυναίκα, αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών για την επόμενη εγκυμοσύνη.
Μετά από μελέτη και αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων που υπάρχουν για το ζήτημα, η ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων δεν μπόρεσε να δώσει συγκεκριμένες εισηγήσεις υπέρ της μιας ή της άλλης προσέγγισης.
Μεταξύ άλλων οι κυριότερες εισηγήσεις περιλαμβάνουν:
Οι γυναίκες που ζητούν να υποβληθούν σε καισαρική επειδή προτιμούν αυτή τη μέθοδο τοκετού, χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε ιατρικός λόγος που να την επιβάλλει, πρέπει να λαμβάνουν διεξοδική ενημέρωση και πληροφόρηση για τους κινδύνους και τα πλεονεκτήματα τόσο του φυσιολογικού τοκετού όσο και της καισαρικής.
Η επιλογή της καισαρικής λόγω επιθυμίας της μητέρας μόνον χωρίς να συντρέχει άλλη αιτία, δεν πρέπει να ενθαρρύνεται ή να προωθείται από τους μαιευτήρες. Στις περιπτώσεις που μια γυναίκα επιμένει στην επιλογή αυτή, τότε είναι απαραίτητο ο γιατρός να εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια τα υπέρ και τα κατά, τους κινδύνους για το παιδί και για τη μητέρα, της κάθε μεθόδου   
Οι γυναίκες που προγραμματίζουν να κάνουν περισσότερα από 1 ή 2 παιδιά, δεν πρέπει να επιλέγουν την καισαρική τομή εάν δεν συντρέχει οποιοσδήποτε άλλος ιατρικός λόγος. Ο λόγος είναι διότι μια προηγούμενη καισαρική αυξάνει τον κίνδυνο για προβλήματα, ιδιαίτερα με τον πλακούντα και τη μήτρα, για μελλοντικές εγκυμοσύνες
Τα νεογέννητα παρουσιάζουν συχνότερα αναπνευστικά προβλήματα μετά από καισαρική. Είναι λοιπόν απαραίτητο η προαιρετική καισαρική λόγω επιθυμίας της μητέρας να γεννήσει έτσι, να γίνεται μόνο εάν είναι βέβαιο ότι το παιδί έχει συμπληρώσει τις 39 εβδομάδες κύησης. Στο στάδιο αυτό οι πνεύμονες του παιδιού έχουν ωριμάσει πλήρως και μπορούν να αντεπεξέλθουν
Εάν ο πόνος κατά τη φυσιολογική γέννα είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο μια γυναίκα επιμένει στο να επιλέγει την καισαρική για να γεννήσει, τότε οι γιατροί, πρέπει να της εξηγούν τις μεθόδους που καθιστούν τη φυσιολογική γέννα πολύ πιο λίγο οδυνηρή. Από τις μεθόδους αυτές, η επισκληρίδιος αναισθησία είναι η πλέον αποτελεσματική για την αναλγησία. Δεν πρέπει ο φόβος του πόνου να αφήνεται να επηρεάζει την απόφαση της γυναίκας διότι σήμερα υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι εξουδετέρωσης του πόνου κατά το φυσιολογικό τοκετό
Συνοπτικά βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες για την προαιρετική καισαρική. Δεν υπάρχει η χρυσή λύση που να ταιριάζει για όλες τις περιπτώσεις.
Το σημαντικότερο είναι κατά τη γνώμη μας να υπάρχει μια άριστη σχέση και επικοινωνία μεταξύ του γιατρού και της γυναίκας.
Η ορθή ενημέρωση της γυναίκας, η αξιολόγηση των υπέρ και κατά της κάθε περίπτωσης, θα επιτρέπουν μια πιο ισοζυγισμένη απόφαση όσον αφορά στην απόφαση της προαιρετικής καισαρικής για τον τοκετό.

Καισαρική τομή: Πότε πρέπει να γίνεται;

Ο αριθμός των γυναικών που υποβάλλονται σε καισαρική τομή για να γεννήσουν, έχει αυξηθεί σημαντικά.
Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί παρατηρείται αυτή η αύξηση. Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότερες γυναίκες επιλέγουν και ζητούν να γεννήσουν με καισαρική.
Οι λόγοι που ωθούν τις γυναίκες στο να επιλέγουν την καισαρική περιλαμβάνουν το φόβο για επιπλοκές από μια φυσιολογική γέννα και την ανάγκη για καλύτερο προγραμματισμό για τη φροντίδα των άλλων παιδιών, της οικογένειας αλλά και για τις υπόλοιπες απαιτήσεις που χαρακτηρίζουν τη ζωή της σύγχρονης γυναίκας.
Επίσης  ο πόνος κατά το φυσιολογικό τοκετό και η απόσταση από το νοσοκομείο σε ορισμένες περιπτώσεις, αποτελούν κριτήριο επιλογής της καισαρικής.
Υπάρχουν βέβαια και οι καθαρά ιατρικοί, γυναικολογικοί, μαιευτικοί λόγοι για τους οποίους επιβάλλεται να γίνει η γέννα με καισαρική τομή. Σίγουρα στην εποχή μας, οι μαιευτήρες είναι πολύ περισσότερο προσεκτικοί στις επιπλοκές που δυνατόν να υπάρξουν σε μια φυσιολογική γέννα.
Οι νομικές, δικαστικές επιπτώσεις που πιθανόν να υπάρξουν λόγω μιας δύσκολης φυσιολογικής γέννας, καθιστούν την επιλογή της καισαρικής σε αριθμό περιπτώσεων μια πιο ασφαλή προσέγγιση.
Τα πιο πάνω δεδομένα περιλαμβάνονται στο σκεπτικό της απόφασης για σύσταση επιτροπής εμπειρογνωμόνων από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών για διερεύνηση και σύσταση για το πότε πρέπει να γίνεται η καισαρική τομή.
Επισημαίνεται ότι στην εν λόγω χώρα όπου υπάρχουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία, οι καισαρικές τομές χρησιμοποιούνται σήμερα για το 29% του συνόλου των γεννήσεων. Πρόκειται για ιστορικό ρεκόρ στο οποίο έχει φθάσει το ποσοστό των καισαρικών.
Από το 1996 μέχρι σήμερα παρατηρήθηκε μια αύξηση των καισαρικών κατά 40%. Πριν 10 χρόνια το ποσοστό των παιδιών που γεννιόνταν με καισαρική τομή ανερχόταν στο 20%.
Ταυτόχρονα παρατηρείται μια σημαντική αύξηση των καισαρικών σε γυναίκες που γεννούν για πρώτη φορά οι οποίες όμως έχουν χαμηλό κίνδυνο για προβλήματα τοκετού.
Κανένας δεν γνωρίζει πόσες από τις καισαρικές που διενεργούνται γίνονται ξεκάθαρα λόγω του ότι η γυναίκα το επέλεξε ενσυνείδητα, προαιρετικά, χωρίς να υπάρχει ιατρικός λόγος για αυτό.
Είναι βέβαιο ότι η καισαρική τομή είναι σωτήρια για τη ζωή του παιδιού ή και της μητέρας σε σημαντικό ποσοστό περιπτώσεων όπως:
Υποξία παιδιού που αναγνωρίζεται όταν πλησιάζει ο τοκετός
Εγκυμοσύνες ψηλού κινδύνου με δίδυμα, τρίδυμα ή περισσότερα παιδιά
Προβλήματα πλακούντα
Προηγούμενες καισαρικές, ιδιαίτερα εάν υπήρξαν 2 ή περισσότερες προηγούμενες καισαρικές
Μολύνσεις της μητέρας με ιούς που μπορούν να βλάψουν το παιδί, όπως τον HIV που προκαλεί το AIDS ή τον ιό του έρπητα κατά τις ημέρες του τοκετού. Επίσης η μόλυνση με τον ιό της ηπατίτιδας C στη μητέρα μπορεί να αποτελεί ένδειξη για καισαρική
Δυσκολία διόδου του παιδιού από το γεννητικό σύστημα της μητέρας. Για παράδειγμα όταν υπάρχει πραγματική δυσαναλογία μεταξύ του μεγέθους του κεφαλιού του παιδιού και της λεκάνης της μητέρας που δυσκολεύει την έξοδο του παιδιού 
Η θέση του παιδιού πριν από τον τοκετό στο χώρο της λεκάνης της μητέρας μπορεί να επιβάλλει την καισαρική τομή. Σε περιπτώσεις ισχιακής προβολής (το παιδί έρχεται με τα οπίσθια, τα οποία βρίσκονται προς την έξοδο της λεκάνης) ή άλλων ανώμαλων προβολών, ο μαιευτήρας είναι πιθανόν να επιλέξει την καισαρική
Εάν η μητέρα παρουσιάσει προεκλαμψία, πιθανόν να επιλεχθεί η καισαρική
Όμως η καισαρική δεν είναι μια απλή επέμβαση. Πρόκειται για σοβαρή επέμβαση στην κοιλιά της γυναίκας με τομή στη μήτρα που μπορεί να συνοδευτεί από επιπλοκές.
Οι κυριότερες επιπλοκές της καισαρικής περιλαμβάνουν:
Αιμορραγίες κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης
Λοιμώξεις, ενδομητρίτιδα που παρατηρείται περίπου σε 1 για κάθε 30 καισαρικές
Θρόμβωση, ιδιαίτερα στις μεγάλες φλέβες των κάτω μελών με κίνδυνο πνευμονικής εμβολής κατά τη φάση της ανάρρωσης από τη χειρουργική επέμβαση
Μικρή αύξηση των κινδύνων για μια μελλοντική εγκυμοσύνη που περιλαμβάνουν τον προδρομικό πλακούντα (πλακούντας που αναπτύσσεται χαμηλά στη μήτρα), αποβολή, έκτοπος εγκυμοσύνη, χαμηλό βάρος γέννησης για τα επόμενα παιδιά 
Κίνδυνος ρήξης της μήτρας κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής εγκυμοσύνης ή ενός μελλοντικού φυσιολογικού τοκετού 
Σε σπάνιες περιπτώσεις οι επιπλοκές αυτές της καισαρικής τομής, μπορεί να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή της γυναίκας. Παράλληλα με κάθε καισαρική τομή στην οποία υποβάλλεται η γυναίκα, αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών για την επόμενη εγκυμοσύνη.
Μετά από μελέτη και αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων που υπάρχουν για το ζήτημα, η ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων δεν μπόρεσε να δώσει συγκεκριμένες εισηγήσεις υπέρ της μιας ή της άλλης προσέγγισης.
Μεταξύ άλλων οι κυριότερες εισηγήσεις περιλαμβάνουν:
Οι γυναίκες που ζητούν να υποβληθούν σε καισαρική επειδή προτιμούν αυτή τη μέθοδο τοκετού, χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε ιατρικός λόγος που να την επιβάλλει, πρέπει να λαμβάνουν διεξοδική ενημέρωση και πληροφόρηση για τους κινδύνους και τα πλεονεκτήματα τόσο του φυσιολογικού τοκετού όσο και της καισαρικής.
Η επιλογή της καισαρικής λόγω επιθυμίας της μητέρας μόνον χωρίς να συντρέχει άλλη αιτία, δεν πρέπει να ενθαρρύνεται ή να προωθείται από τους μαιευτήρες. Στις περιπτώσεις που μια γυναίκα επιμένει στην επιλογή αυτή, τότε είναι απαραίτητο ο γιατρός να εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια τα υπέρ και τα κατά, τους κινδύνους για το παιδί και για τη μητέρα, της κάθε μεθόδου   
Οι γυναίκες που προγραμματίζουν να κάνουν περισσότερα από 1 ή 2 παιδιά, δεν πρέπει να επιλέγουν την καισαρική τομή εάν δεν συντρέχει οποιοσδήποτε άλλος ιατρικός λόγος. Ο λόγος είναι διότι μια προηγούμενη καισαρική αυξάνει τον κίνδυνο για προβλήματα, ιδιαίτερα με τον πλακούντα και τη μήτρα, για μελλοντικές εγκυμοσύνες
Τα νεογέννητα παρουσιάζουν συχνότερα αναπνευστικά προβλήματα μετά από καισαρική. Είναι λοιπόν απαραίτητο η προαιρετική καισαρική λόγω επιθυμίας της μητέρας να γεννήσει έτσι, να γίνεται μόνο εάν είναι βέβαιο ότι το παιδί έχει συμπληρώσει τις 39 εβδομάδες κύησης. Στο στάδιο αυτό οι πνεύμονες του παιδιού έχουν ωριμάσει πλήρως και μπορούν να αντεπεξέλθουν
Εάν ο πόνος κατά τη φυσιολογική γέννα είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο μια γυναίκα επιμένει στο να επιλέγει την καισαρική για να γεννήσει, τότε οι γιατροί, πρέπει να της εξηγούν τις μεθόδους που καθιστούν τη φυσιολογική γέννα πολύ πιο λίγο οδυνηρή. Από τις μεθόδους αυτές, η επισκληρίδιος αναισθησία είναι η πλέον αποτελεσματική για την αναλγησία. Δεν πρέπει ο φόβος του πόνου να αφήνεται να επηρεάζει την απόφαση της γυναίκας διότι σήμερα υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι εξουδετέρωσης του πόνου κατά το φυσιολογικό τοκετό
Συνοπτικά βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες για την προαιρετική καισαρική. Δεν υπάρχει η χρυσή λύση που να ταιριάζει για όλες τις περιπτώσεις.
Το σημαντικότερο είναι κατά τη γνώμη μας να υπάρχει μια άριστη σχέση και επικοινωνία μεταξύ του γιατρού και της γυναίκας.
Η ορθή ενημέρωση της γυναίκας, η αξιολόγηση των υπέρ και κατά της κάθε περίπτωσης, θα επιτρέπουν μια πιο ισοζυγισμένη απόφαση όσον αφορά στην απόφαση της προαιρετικής καισαρικής για τον τοκετό.
Για να μείνει μια γυναίκα έγκυος είναι απαραίτητο να συμβούν μια σειρά από γεγονότα.
Το ωάριο πρέπει να αναπτυχθεί κανονικά στην ωοθήκη της γυναίκας το οποίο στη συνέχεια θα απελευθερωθεί όπως γίνεται κάθε μήνα, μέσα στη σάλπιγγα (ωορρηξία).
Το σπερματοζωάριο από τον άνδρα πρέπει να γονιμοποιήσει το ωάριο μέσα στη σάλπιγγα. Στη συνέχεια το γονιμοποιημένο ωάριο που μετακινείται από τις σάλπιγγες, πρέπει να προσδεθεί και να εμφυτευτεί στη μήτρα.
Εάν σε οποιαδήποτε φάση της διαδικασίας αυτής συμβεί κάποιο πρόβλημα, τότε προκύπτει στειρότητα.
Η στειρότητα είναι η αδυναμία ενός σεξουαλικά ενεργού ζευγαριού που δεν χρησιμοποιεί μεθόδους αντισύλληψης, να συλλάβει μετά από ένα χρόνο προσπαθειών.
Στο 40% των περιπτώσεων, τα προβλήματα στειρότητας έχουν σχέση με τη γυναίκα, στο 30% έχουν σχέση με τους άνδρες και στο 10% η αιτία είναι άγνωστη. 
Οι αιτίες στις γυναίκες
Περίπου στο 25% των περιπτώσεων το πρόβλημα της στειρότητας των γυναικών προκαλείται από ανωμαλίες της ωορρηξίας.
Οι ανωμαλίες στο ισοζύγιο της ωχρινοποιητικής ορμόνης LH και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης FSH, ένας τραυματισμός ή άλλη βλάβη στην υπόφυση όπου οι πιο πάνω ορμόνες παράγονται, όγκοι της υπόφυσης, το υπερβολικό ή ακόμη το ελλιπές βάρος σώματος, είναι σε θέση να προκαλούν προβλήματα ωορρηξίας.
Άλλες ορμονικές παθολογίες που είναι σε θέση να προκαλούν πρόβλημα στειρότητας περιλαμβάνουν ανωμαλίες του θυρεοειδούς αδένα, το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών, η πρόωρη ανεπάρκεια των ωοθηκών και κάποτε το σύνδρομο Cushing.
Άλλες αιτίες που προκαλούν στειρότητα στις γυναίκες περιλαμβάνουν:Η αύξηση της ηλικίας είναι αιτία στειρότητας στις γυναίκες διότι μειώνεται η ποσότητα και ποιότητα των ωαρίων
Τα προβλήματα του αναπαραγωγικού συστήματος που περιλαμβάνουν βλάβες ή αποφράξεις των σαλπίγγων, τις συμφύσεις, τα ινομυώματα, επιπλοκές από χειρουργικές επεμβάσεις ή μολύνσεις
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όπως τα χλαμύδια και η γονόρροια
Παθήσεις όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία, το AIDS και νεφρικές νόσοι
Φάρμακα όπως τα αντικαταθλιπτικά, τα ηρεμιστικά, οι αναστολείς των καναλιών ασβεστίου, τα ναρκωτικά και η χημειοθεραπεία
Η έκθεση στην ακτινοβολία (όπως για παράδειγμα εάν οι ωοθήκες εκτεθούν σε ακτινοθεραπεία), στο μόλυβδο, εντομοκτόνα και τοξικά αέρια
Η διάγνωση της στειρότητας στις γυναίκες
Το ατομικό ιστορικό της γυναίκας που περιλαμβάνει αναφορά σε ενδεχόμενες ανωμαλίες της περιόδου, ασθένειες που έχει περάσει η γυναίκα, σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, χειρουργικές επεμβάσεις. Επίσης εξετάζονται οι θεραπείες τις οποίες λαμβάνει ή έλαβε η γυναίκα και κατά πόσο έχει εκτεθεί σε τοξικούς παράγοντες.
Η γυναικολογική εξέταση ακολουθεί τη λήψη του ιστορικού και τη γενική κλινική εξέταση. Εξετάζεται κατά πόσο η ανατομική κατάσταση του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος είναι κανονική. Γίνονται εξετάσεις αίματος οι οποίες μεταξύ άλλων διερευνούν την ορμονική κατάσταση της γυναίκας.
Επίσης είναι απαραίτητο να διερευνάται και η κατάσταση του συζύγου ή συντρόφου της γυναίκας. Το ιατρικό ιστορικό και η ανάλυση του σπέρματος του ανδρός μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την αιτία της στειρότητας.
Η θεραπεία της στειρότητας στις γυναίκες
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία. Επίσης σημαντικοί παράγοντες της θεραπείας είναι η διάρκεια της στειρότητας και η ηλικία της γυναίκας.
Υπάρχουν βασικά δύο κατηγορίες αντιμετώπισης. Η πρώτη είναι η αποκατάσταση της γονιμότητας με τη βοήθεια φαρμάκων ή της χειρουργικής. Η δεύτερη κατηγορία είναι οι μέθοδοι τεχνητής αναπαραγωγής (ιατρική υποβοήθηση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή).
Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για προβλήματα ωορρηξίας περιλαμβάνουν την κλομιφένη (clomiphene citrate), τις ενέσεις FSH και LH. Η θεραπεία αυτή μπορεί επίσης να χορηγηθεί μαζί με την τοποθέτηση σπερματοζωάριων στην κοιλότητα της μήτρας (ενδομητρική σπερματέγχυση).
Η χειρουργική προσέγγιση ενδείκνυται όταν υπάρχουν προβλήματα απόφραξης των σαλπίγγων ή ενδομητρίωση.
Οι τεχνικές της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, περιλαμβάνουν τη δωρεά ωαρίων και εμβρύων, την εξωσωματική γονιμοποίηση και την ενδοωαριακή τοποθέτηση σπερματοζωαρίων.

Η στειρότητα στις γυναίκες

Για να μείνει μια γυναίκα έγκυος είναι απαραίτητο να συμβούν μια σειρά από γεγονότα.
Το ωάριο πρέπει να αναπτυχθεί κανονικά στην ωοθήκη της γυναίκας το οποίο στη συνέχεια θα απελευθερωθεί όπως γίνεται κάθε μήνα, μέσα στη σάλπιγγα (ωορρηξία).
Το σπερματοζωάριο από τον άνδρα πρέπει να γονιμοποιήσει το ωάριο μέσα στη σάλπιγγα. Στη συνέχεια το γονιμοποιημένο ωάριο που μετακινείται από τις σάλπιγγες, πρέπει να προσδεθεί και να εμφυτευτεί στη μήτρα.
Εάν σε οποιαδήποτε φάση της διαδικασίας αυτής συμβεί κάποιο πρόβλημα, τότε προκύπτει στειρότητα.
Η στειρότητα είναι η αδυναμία ενός σεξουαλικά ενεργού ζευγαριού που δεν χρησιμοποιεί μεθόδους αντισύλληψης, να συλλάβει μετά από ένα χρόνο προσπαθειών.
Στο 40% των περιπτώσεων, τα προβλήματα στειρότητας έχουν σχέση με τη γυναίκα, στο 30% έχουν σχέση με τους άνδρες και στο 10% η αιτία είναι άγνωστη. 
Οι αιτίες στις γυναίκες
Περίπου στο 25% των περιπτώσεων το πρόβλημα της στειρότητας των γυναικών προκαλείται από ανωμαλίες της ωορρηξίας.
Οι ανωμαλίες στο ισοζύγιο της ωχρινοποιητικής ορμόνης LH και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης FSH, ένας τραυματισμός ή άλλη βλάβη στην υπόφυση όπου οι πιο πάνω ορμόνες παράγονται, όγκοι της υπόφυσης, το υπερβολικό ή ακόμη το ελλιπές βάρος σώματος, είναι σε θέση να προκαλούν προβλήματα ωορρηξίας.
Άλλες ορμονικές παθολογίες που είναι σε θέση να προκαλούν πρόβλημα στειρότητας περιλαμβάνουν ανωμαλίες του θυρεοειδούς αδένα, το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών, η πρόωρη ανεπάρκεια των ωοθηκών και κάποτε το σύνδρομο Cushing.
Άλλες αιτίες που προκαλούν στειρότητα στις γυναίκες περιλαμβάνουν:Η αύξηση της ηλικίας είναι αιτία στειρότητας στις γυναίκες διότι μειώνεται η ποσότητα και ποιότητα των ωαρίων
Τα προβλήματα του αναπαραγωγικού συστήματος που περιλαμβάνουν βλάβες ή αποφράξεις των σαλπίγγων, τις συμφύσεις, τα ινομυώματα, επιπλοκές από χειρουργικές επεμβάσεις ή μολύνσεις
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όπως τα χλαμύδια και η γονόρροια
Παθήσεις όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία, το AIDS και νεφρικές νόσοι
Φάρμακα όπως τα αντικαταθλιπτικά, τα ηρεμιστικά, οι αναστολείς των καναλιών ασβεστίου, τα ναρκωτικά και η χημειοθεραπεία
Η έκθεση στην ακτινοβολία (όπως για παράδειγμα εάν οι ωοθήκες εκτεθούν σε ακτινοθεραπεία), στο μόλυβδο, εντομοκτόνα και τοξικά αέρια
Η διάγνωση της στειρότητας στις γυναίκες
Το ατομικό ιστορικό της γυναίκας που περιλαμβάνει αναφορά σε ενδεχόμενες ανωμαλίες της περιόδου, ασθένειες που έχει περάσει η γυναίκα, σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, χειρουργικές επεμβάσεις. Επίσης εξετάζονται οι θεραπείες τις οποίες λαμβάνει ή έλαβε η γυναίκα και κατά πόσο έχει εκτεθεί σε τοξικούς παράγοντες.
Η γυναικολογική εξέταση ακολουθεί τη λήψη του ιστορικού και τη γενική κλινική εξέταση. Εξετάζεται κατά πόσο η ανατομική κατάσταση του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος είναι κανονική. Γίνονται εξετάσεις αίματος οι οποίες μεταξύ άλλων διερευνούν την ορμονική κατάσταση της γυναίκας.
Επίσης είναι απαραίτητο να διερευνάται και η κατάσταση του συζύγου ή συντρόφου της γυναίκας. Το ιατρικό ιστορικό και η ανάλυση του σπέρματος του ανδρός μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την αιτία της στειρότητας.
Η θεραπεία της στειρότητας στις γυναίκες
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία. Επίσης σημαντικοί παράγοντες της θεραπείας είναι η διάρκεια της στειρότητας και η ηλικία της γυναίκας.
Υπάρχουν βασικά δύο κατηγορίες αντιμετώπισης. Η πρώτη είναι η αποκατάσταση της γονιμότητας με τη βοήθεια φαρμάκων ή της χειρουργικής. Η δεύτερη κατηγορία είναι οι μέθοδοι τεχνητής αναπαραγωγής (ιατρική υποβοήθηση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή).
Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για προβλήματα ωορρηξίας περιλαμβάνουν την κλομιφένη (clomiphene citrate), τις ενέσεις FSH και LH. Η θεραπεία αυτή μπορεί επίσης να χορηγηθεί μαζί με την τοποθέτηση σπερματοζωάριων στην κοιλότητα της μήτρας (ενδομητρική σπερματέγχυση).
Η χειρουργική προσέγγιση ενδείκνυται όταν υπάρχουν προβλήματα απόφραξης των σαλπίγγων ή ενδομητρίωση.
Οι τεχνικές της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, περιλαμβάνουν τη δωρεά ωαρίων και εμβρύων, την εξωσωματική γονιμοποίηση και την ενδοωαριακή τοποθέτηση σπερματοζωαρίων.

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Οι γυναίκες πρέπει να γνωρίζουν ότι κατά τη σωματική άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο, γυμναστική), οι αναπηδήσεις και ταλαντώσεις των μαστών τους, όταν δεν συγκρατούνται από κατάλληλο στηθόδεσμο, μπορεί να προκαλούν χαλάρωση και πτώση του στήθους τους.
Η προστασία του στήθους κατά τη σωματική άσκηση είναι απαραίτητη για να αποφεύγονται ανεπανόρθωτες βλάβες στους συνδετικούς ιστούς (Cooper's ligaments) που δίνουν στους μαστούς το σχήμα και τη θέση τους και τους προστατεύουν από τις επιδράσεις της βαρύτητας.
Οι προειδοποιήσεις αυτές προέρχονται από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε έρευνα τους εξέτασαν αυτά που συμβαίνουν με τους μαστούς όταν αθλούνται οι γυναίκες.
Ένας μέσος μαστός ζυγίζει περίπου 200-300 γραμμάρια. Η σωματική άσκηση προκαλεί αναπηδήσεις του μαστού.
Οι αναπηδήσεις προκαλούν πρόωρη χαλάρωση και πλαδαρότητα του στήθους λόγω υπερβολικού τεντώματος των συνδετικών ιστών των μαστών.
Οι βλάβες αυτές συμβαίνουν ανεξάρτητα από το μέγεθος των μαστών και το είδος της άσκησης.
Στην έρευνα τους οι Βρετανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όταν οι γυναίκες αθλούνται, οι μαστοί διαγράφουν μια κίνηση που παρομοιάζεται με τρισδιάστατο αριθμό 8. Κινούνται πάνω και κάτω, από πλευρό σε πλευρό και μέσα έξω.
Οι ανεξέλεγκτες αυτές κινήσεις εξασκούν μεγάλη ένταση στο ευαίσθητο σύστημα στήριξης του μαστού που αποτελείται βασικά από το εξωτερικό δέρμα και τους συνδετικούς ιστούς γνωστούς με την ονομασία Cooper's ligaments.
Οι κινήσεις αυτές των μαστών προκαλούν ενοχλήσεις και πόνο που είναι παροδικός. Όμως το τέντωμα των συνδετικών ιστών είναι μόνιμο και αυτό οδηγεί σε ανεπανόρθωτο χαλάρωμα των μαστών.
Όταν οι γυναίκες περνούν από το περπάτημα στο τρέξιμο, παρατηρείται μια γρήγορη αύξηση των κινήσεων των μαστών. Αυτό παρατηρείται ανεξάρτητα από την ένταση της άσκησης και το μέγεθος των μαστών.
Δηλαδή η μείωση των αναπηδήσεων των μαστών από τον ειδικό στηθόδεσμο, είναι καλό όχι μόνο για τις γυναίκες με μεγάλο στήθος αλλά και για αυτές με μικρούς μαστούς και όσο ελαφριά και εάν είναι η άσκηση.
Οι γυναίκες μπορούν να προστατεύονται από τις ανεπιθύμητες αυτές επιδράσεις της σωματικής άσκησης οποιασδήποτε μορφής, φορώντας ειδικούς στηθόδεσμους που μειώνουν σημαντικά τις αναπηδήσεις των μαστών. Υπάρχουν διάφοροι  ειδικοί στηθόδεσμοι με μπλουζάκι T-shirt που μειώνουν τις αναπηδήσεις των μαστών σε βαθμό που κυμαίνεται από 38% έως 78%.
Είναι σημαντικό οι γυναίκες να γνωρίζουν τις επιδράσεις που έχει στους μαστούς οποιαδήποτε μορφή σωματικής άσκησης.
Όπως ορθά δίνουν σημασία και χρόνο για την επιλογή των παπουτσιών και της αθλητικής τους ενδυμασίας, έτσι πρέπει να δίνουν προσοχή και στην επιλογή του καλύτερου στηθόδεσμου για την προστασία των μαστών τους από τη χαλάρωση και πτώση.

Γυναίκες: Πώς επηρεάζεται το στήθος από τη σωματική άσκηση;

Οι γυναίκες πρέπει να γνωρίζουν ότι κατά τη σωματική άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο, γυμναστική), οι αναπηδήσεις και ταλαντώσεις των μαστών τους, όταν δεν συγκρατούνται από κατάλληλο στηθόδεσμο, μπορεί να προκαλούν χαλάρωση και πτώση του στήθους τους.
Η προστασία του στήθους κατά τη σωματική άσκηση είναι απαραίτητη για να αποφεύγονται ανεπανόρθωτες βλάβες στους συνδετικούς ιστούς (Cooper's ligaments) που δίνουν στους μαστούς το σχήμα και τη θέση τους και τους προστατεύουν από τις επιδράσεις της βαρύτητας.
Οι προειδοποιήσεις αυτές προέρχονται από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε έρευνα τους εξέτασαν αυτά που συμβαίνουν με τους μαστούς όταν αθλούνται οι γυναίκες.
Ένας μέσος μαστός ζυγίζει περίπου 200-300 γραμμάρια. Η σωματική άσκηση προκαλεί αναπηδήσεις του μαστού.
Οι αναπηδήσεις προκαλούν πρόωρη χαλάρωση και πλαδαρότητα του στήθους λόγω υπερβολικού τεντώματος των συνδετικών ιστών των μαστών.
Οι βλάβες αυτές συμβαίνουν ανεξάρτητα από το μέγεθος των μαστών και το είδος της άσκησης.
Στην έρευνα τους οι Βρετανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όταν οι γυναίκες αθλούνται, οι μαστοί διαγράφουν μια κίνηση που παρομοιάζεται με τρισδιάστατο αριθμό 8. Κινούνται πάνω και κάτω, από πλευρό σε πλευρό και μέσα έξω.
Οι ανεξέλεγκτες αυτές κινήσεις εξασκούν μεγάλη ένταση στο ευαίσθητο σύστημα στήριξης του μαστού που αποτελείται βασικά από το εξωτερικό δέρμα και τους συνδετικούς ιστούς γνωστούς με την ονομασία Cooper's ligaments.
Οι κινήσεις αυτές των μαστών προκαλούν ενοχλήσεις και πόνο που είναι παροδικός. Όμως το τέντωμα των συνδετικών ιστών είναι μόνιμο και αυτό οδηγεί σε ανεπανόρθωτο χαλάρωμα των μαστών.
Όταν οι γυναίκες περνούν από το περπάτημα στο τρέξιμο, παρατηρείται μια γρήγορη αύξηση των κινήσεων των μαστών. Αυτό παρατηρείται ανεξάρτητα από την ένταση της άσκησης και το μέγεθος των μαστών.
Δηλαδή η μείωση των αναπηδήσεων των μαστών από τον ειδικό στηθόδεσμο, είναι καλό όχι μόνο για τις γυναίκες με μεγάλο στήθος αλλά και για αυτές με μικρούς μαστούς και όσο ελαφριά και εάν είναι η άσκηση.
Οι γυναίκες μπορούν να προστατεύονται από τις ανεπιθύμητες αυτές επιδράσεις της σωματικής άσκησης οποιασδήποτε μορφής, φορώντας ειδικούς στηθόδεσμους που μειώνουν σημαντικά τις αναπηδήσεις των μαστών. Υπάρχουν διάφοροι  ειδικοί στηθόδεσμοι με μπλουζάκι T-shirt που μειώνουν τις αναπηδήσεις των μαστών σε βαθμό που κυμαίνεται από 38% έως 78%.
Είναι σημαντικό οι γυναίκες να γνωρίζουν τις επιδράσεις που έχει στους μαστούς οποιαδήποτε μορφή σωματικής άσκησης.
Όπως ορθά δίνουν σημασία και χρόνο για την επιλογή των παπουτσιών και της αθλητικής τους ενδυμασίας, έτσι πρέπει να δίνουν προσοχή και στην επιλογή του καλύτερου στηθόδεσμου για την προστασία των μαστών τους από τη χαλάρωση και πτώση.

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Στη σημερινή κοινωνία, με τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, οι περισσότερες μητέρες εργάζονται. Πολλές οικογένειες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν με μόνο ένα μισθό.
Η κούραση, το στρες, οι επαγγελματικές ανησυχίες, οι εργασίες στο σπίτι, τα παιδιά που ασθενούν και οι αρνητικές επιπτώσεις στη σεξουαλικότητα είναι παράγοντες που μειώνουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων μητέρων. 
Παρά το γεγονός ότι οι μητέρες εργάζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σήμερα παρά παλαιότερα, εντούτοις δεν έχει παρατηρηθεί ο ίδιος βαθμός αύξησης της συμμετοχής των ανδρών στις δουλειές του σπιτιού. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενες μητέρες έχουν την ευθύνη της διεκπεραίωσης των εργασιών του σπιτιού όπως επίσης και τη φροντίδα των παιδιών.
Όμως το γεγονός ότι η μητέρα εργάζεται, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι η οικονομική κατάσταση της οικογένειας θα βελτιωθεί. Τα επιπρόσθετα έξοδα που δημιουργούνται λόγω της εργασίας της μητέρας, μπορούν στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις να υπερβαίνουν το καθαρό εισόδημα που παίρνει η εργαζόμενη μητέρα.
Ο διπλός ρόλος των γυναικών σαν εργαζόμενες και σαν μητέρες, είναι εξαιρετικά δύσκολος και προκαλεί καταστάσεις στρες, δυσάρεστες για όλη την οικογένεια.
Έρευνες έχουν δείξει ότι 60% των εργαζομένων μητέρων νιώθουν ότι ξεσπούν λόγω στρες πάνω στην υπόλοιπη οικογένεια. Περίπου 50% των γυναικών δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μόνο το ρόλο της μητέρας ενώ 20% δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μια δουλειά αλλά να εργάζονται από το σπίτι.
Είναι αξιοσημείωτο το ότι 8 στις 10 εργαζόμενες μητέρες δηλώνουν ότι θα εγκατέλειπαν τη δουλειά τους με πλήρη απασχόληση, εάν μπορούσαν να το κάνουν. Μόνο 4% των γυναικών θα διατηρούσαν εργασία πλήρους απασχόλησης εάν είχαν την επιλογή.
Είναι γεγονός ότι στην εποχή μας οι παντρεμένες γυναίκες βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση όσο ποτέ άλλοτε. Ίσως αυτό να εξηγεί ότι σήμερα οι γυναίκες ζητούν περισσότερα διαζύγια και κάνουν λιγότερα παιδιά.
Οι λόγοι που εξηγούν την άσχημη κατάσταση για τις εργαζόμενες μητέρες είναι πολλοί. Ένας από τους κυριότερους είναι ότι το περισσότερο βάρος για τις εργασίες στο σπίτι πέφτει πάνω τους.
Οι εργαζόμενες μητέρες εργάζονται συνολικά περισσότερες ώρες (στην εργασία τους όπου πληρώνονται και στο σπίτι όπου δεν πληρώνονται) σε σύγκριση με τους εργαζόμενους πατέρες. Οι μητέρες που εργάζονται με ωράριο μερικής απασχόλησης, έχουν τις περισσότερες ώρες εργασίες από όλες τις άλλες.
Η κατάσταση αυτή πιθανόν να συμβάλλει στο ότι τα περισσότερα διαζύγια σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες αρχίζουν με πρωτοβουλία των γυναικών.
Το θέμα των παιδιών που αρρωστούν απασχολεί έντονα τις εργαζόμενες μητέρες.
Πολλές μητέρες φοβούνται μήπως το παιδί τους αρρωστήσει και χρειαστεί φροντίδα κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας. Σε πολλές χώρες οι περισσότεροι εργοδότες δίνουν πληρωμένη άδεια ασθενείας μόνο όταν οι γυναίκες οι ίδιες αρρωστούν και όχι όταν ασθενούν τα παιδιά τους.
Για το λόγο αυτό οι μητέρες που εργάζονται και που έχουν ένα παιδί άρρωστο, υποχρεώνονται να παίρνουν ημέρες από την ετήσια τους άδεια ή ακόμη άδεια άνευ απολαβών για να μείνουν στο σπίτι και να φροντίσουν τα άρρωστα παιδιά τους.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που και οι δύο γονείς εργάζονται, η φροντίδα του άρρωστου παιδιού γίνεται από τη μητέρα του. Μερικοί από τους λόγους για αυτό είναι το ότι συνήθως ο πατέρας κερδίζει περισσότερα χρήματα από τη μητέρα και το ότι οι ευθύνες της δουλειάς του θεωρούνται σημαντικότερες. Επίσης πολλοί εργοδότες, δέχονται πιο εύκολα μια εργαζόμενη μητέρα να μείνει στο σπίτι για να φροντίζει το παιδί.
Περίπου 10% των μητέρων που εργάζονται νιώθουν ένοχες για τις διευθετήσεις που κάνουν για το άρρωστο παιδί τους, οποιεσδήποτε και εάν είναι οι διευθετήσεις αυτές.
Η σεξουαλική ζωή των εργαζομένων μητέρων αυτών, οφείλεται μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι είναι πολύ κουρασμένες για να μπορέσουν να σκέφτονται το σεξ.
Πολλές από τις μητέρες που εργάζονται νιώθουν έντονα εναντίον των συζύγων τους διότι αυτοί δεν βοηθούν στο βαθμό που θα έπρεπε στο σπίτι με αποτέλεσμα ο θυμός αυτός να επηρεάζει αρνητικά τη σεξουαλική τους σχέση.
Επίσης έρευνες έδειξαν ότι οι εργαζόμενες γυναίκες νιώθουν λύπη και θυμό για τη χαμένη τους σεξουαλική ζωή.
Χρειάζονται λύσεις για τα σοβαρά αυτά προβλήματα. Οι εργοδότες και η πολιτεία μπορούν να βοηθήσουν επιτρέποντας περισσότερο ελαστικά ωράρια για τις εργαζόμενες μητέρες, δίνοντας γονική άδεια, παρέχοντας ευκολίες στο χώρο εργασίας για παιδιά που δεν είναι καλά και γενικά μια μεγαλύτερη κατανόηση προς τις μητέρες λόγω των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στο διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης.
Παράλληλα οι άνδρες θα πρέπει να βοηθούν με κάθε τρόπο τις μητέρες ιδιαίτερα για τις εργασίες στο σπίτι όπου η συμμετοχή τους  θα πρέπει να αυξηθεί. Με τον τρόπο αυτό θα συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των μητέρων που εργάζονται και αυτό θα έχει θετικές επιδράσεις στη δική τους ζωή και στην οικογένεια γενικότερα.


Εργαζόμενες μητέρες

Στη σημερινή κοινωνία, με τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, οι περισσότερες μητέρες εργάζονται. Πολλές οικογένειες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν με μόνο ένα μισθό.
Η κούραση, το στρες, οι επαγγελματικές ανησυχίες, οι εργασίες στο σπίτι, τα παιδιά που ασθενούν και οι αρνητικές επιπτώσεις στη σεξουαλικότητα είναι παράγοντες που μειώνουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων μητέρων. 
Παρά το γεγονός ότι οι μητέρες εργάζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σήμερα παρά παλαιότερα, εντούτοις δεν έχει παρατηρηθεί ο ίδιος βαθμός αύξησης της συμμετοχής των ανδρών στις δουλειές του σπιτιού. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενες μητέρες έχουν την ευθύνη της διεκπεραίωσης των εργασιών του σπιτιού όπως επίσης και τη φροντίδα των παιδιών.
Όμως το γεγονός ότι η μητέρα εργάζεται, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι η οικονομική κατάσταση της οικογένειας θα βελτιωθεί. Τα επιπρόσθετα έξοδα που δημιουργούνται λόγω της εργασίας της μητέρας, μπορούν στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις να υπερβαίνουν το καθαρό εισόδημα που παίρνει η εργαζόμενη μητέρα.
Ο διπλός ρόλος των γυναικών σαν εργαζόμενες και σαν μητέρες, είναι εξαιρετικά δύσκολος και προκαλεί καταστάσεις στρες, δυσάρεστες για όλη την οικογένεια.
Έρευνες έχουν δείξει ότι 60% των εργαζομένων μητέρων νιώθουν ότι ξεσπούν λόγω στρες πάνω στην υπόλοιπη οικογένεια. Περίπου 50% των γυναικών δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μόνο το ρόλο της μητέρας ενώ 20% δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μια δουλειά αλλά να εργάζονται από το σπίτι.
Είναι αξιοσημείωτο το ότι 8 στις 10 εργαζόμενες μητέρες δηλώνουν ότι θα εγκατέλειπαν τη δουλειά τους με πλήρη απασχόληση, εάν μπορούσαν να το κάνουν. Μόνο 4% των γυναικών θα διατηρούσαν εργασία πλήρους απασχόλησης εάν είχαν την επιλογή.
Είναι γεγονός ότι στην εποχή μας οι παντρεμένες γυναίκες βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση όσο ποτέ άλλοτε. Ίσως αυτό να εξηγεί ότι σήμερα οι γυναίκες ζητούν περισσότερα διαζύγια και κάνουν λιγότερα παιδιά.
Οι λόγοι που εξηγούν την άσχημη κατάσταση για τις εργαζόμενες μητέρες είναι πολλοί. Ένας από τους κυριότερους είναι ότι το περισσότερο βάρος για τις εργασίες στο σπίτι πέφτει πάνω τους.
Οι εργαζόμενες μητέρες εργάζονται συνολικά περισσότερες ώρες (στην εργασία τους όπου πληρώνονται και στο σπίτι όπου δεν πληρώνονται) σε σύγκριση με τους εργαζόμενους πατέρες. Οι μητέρες που εργάζονται με ωράριο μερικής απασχόλησης, έχουν τις περισσότερες ώρες εργασίες από όλες τις άλλες.
Η κατάσταση αυτή πιθανόν να συμβάλλει στο ότι τα περισσότερα διαζύγια σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες αρχίζουν με πρωτοβουλία των γυναικών.
Το θέμα των παιδιών που αρρωστούν απασχολεί έντονα τις εργαζόμενες μητέρες.
Πολλές μητέρες φοβούνται μήπως το παιδί τους αρρωστήσει και χρειαστεί φροντίδα κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας. Σε πολλές χώρες οι περισσότεροι εργοδότες δίνουν πληρωμένη άδεια ασθενείας μόνο όταν οι γυναίκες οι ίδιες αρρωστούν και όχι όταν ασθενούν τα παιδιά τους.
Για το λόγο αυτό οι μητέρες που εργάζονται και που έχουν ένα παιδί άρρωστο, υποχρεώνονται να παίρνουν ημέρες από την ετήσια τους άδεια ή ακόμη άδεια άνευ απολαβών για να μείνουν στο σπίτι και να φροντίσουν τα άρρωστα παιδιά τους.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που και οι δύο γονείς εργάζονται, η φροντίδα του άρρωστου παιδιού γίνεται από τη μητέρα του. Μερικοί από τους λόγους για αυτό είναι το ότι συνήθως ο πατέρας κερδίζει περισσότερα χρήματα από τη μητέρα και το ότι οι ευθύνες της δουλειάς του θεωρούνται σημαντικότερες. Επίσης πολλοί εργοδότες, δέχονται πιο εύκολα μια εργαζόμενη μητέρα να μείνει στο σπίτι για να φροντίζει το παιδί.
Περίπου 10% των μητέρων που εργάζονται νιώθουν ένοχες για τις διευθετήσεις που κάνουν για το άρρωστο παιδί τους, οποιεσδήποτε και εάν είναι οι διευθετήσεις αυτές.
Η σεξουαλική ζωή των εργαζομένων μητέρων αυτών, οφείλεται μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι είναι πολύ κουρασμένες για να μπορέσουν να σκέφτονται το σεξ.
Πολλές από τις μητέρες που εργάζονται νιώθουν έντονα εναντίον των συζύγων τους διότι αυτοί δεν βοηθούν στο βαθμό που θα έπρεπε στο σπίτι με αποτέλεσμα ο θυμός αυτός να επηρεάζει αρνητικά τη σεξουαλική τους σχέση.
Επίσης έρευνες έδειξαν ότι οι εργαζόμενες γυναίκες νιώθουν λύπη και θυμό για τη χαμένη τους σεξουαλική ζωή.
Χρειάζονται λύσεις για τα σοβαρά αυτά προβλήματα. Οι εργοδότες και η πολιτεία μπορούν να βοηθήσουν επιτρέποντας περισσότερο ελαστικά ωράρια για τις εργαζόμενες μητέρες, δίνοντας γονική άδεια, παρέχοντας ευκολίες στο χώρο εργασίας για παιδιά που δεν είναι καλά και γενικά μια μεγαλύτερη κατανόηση προς τις μητέρες λόγω των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στο διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης.
Παράλληλα οι άνδρες θα πρέπει να βοηθούν με κάθε τρόπο τις μητέρες ιδιαίτερα για τις εργασίες στο σπίτι όπου η συμμετοχή τους  θα πρέπει να αυξηθεί. Με τον τρόπο αυτό θα συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των μητέρων που εργάζονται και αυτό θα έχει θετικές επιδράσεις στη δική τους ζωή και στην οικογένεια γενικότερα.


Δυστυχώς η βία κατά των γυναικών είναι ένα συχνό πρόβλημα. Παρατηρείται σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα.
Δεν είναι εύκολο για μια γυναίκα να παραδεχθεί ότι υφίσταται βία, κακοποίηση ή κατάχρηση. Ακόμη πιο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να βρει ένα τρόπο να ξεφύγει από μια σχέση ή μια κατάσταση στην οποία αυτή δέχεται κάποια μορφή βίας.
Υπάρχουν σημεία που είναι δείκτες ότι μια γυναίκα υφίσταται κακοποίηση ή κατάχρηση. Η αναζήτηση βοήθειας εάν παρατηρήσει οποιαδήποτε γυναίκα τέτοια σημεία, είναι αναγκαία.
Η κακοποίηση γυναικών είναι συχνότερη στις ηλικίες από 15 έως 54 ετών. Όμως μπορεί να παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία.
Οι μορφές που μπορεί να πάρει η βία κατά των γυναικών είναι πολλές. Περιλαμβάνουν προσβολές της σωματικής, ψυχικής, συναισθηματικής και κοινωνικής υπόστασης τους.
Μερικά από τα συχνότερα σημεία που δείχνουν ότι το άτομο που αγαπά ή με το οποίο ζει μαζί του μια γυναίκα, ασκεί βία και κατάχρηση εναντίον της, είναι τα ακόλουθα:
1   το άτομο αυτό παρακολουθεί συνεχώς το τι κάνει η γυναίκα
2   ασκεί κριτική ακόμα και για ασήμαντα πράγματα.
3   την κατηγορεί συνεχώς για απιστία.
4   την εμποδίζει  ή την αποθαρρύνει από του να βλέπει ή να επισκέπτεται φίλους συγγενείς ή ακόμα να εργάζεται ή να πηγαίνει σε σχολείο.
5 το άτομο αυτό θυμώνει ή γίνεται επιθετικό όταν πίνει αλκοόλ.
6   θέλει να ελέγχει την γυναίκα, ακόμα και πως ξοδεύει τα χρήματα της.
7   ελέγχει την χρήση των φαρμάκων που η γυναίκα χρειάζεται.
8   την εξευτελίζει μπροστά σε όλους.
9   καταστρέφει πράγματα που της ανήκουν, ή τα αγαπά ιδιαίτερα.
10 την απειλεί ότι θα κάνει κακό στην ίδια ή τα παιδιά της, ακόμα και στα κατοικίδια αν έχει.
11 την εξαναγκάζει σε σεξ παρά το γεγονός ότι αυτή δεν θέλει.
12 την κατηγορεί  ως υπεύθυνη για την βίαιη συμπεριφορά του ή τα ξεσπάσματα εναντίον της.
Εάν μια γυναίκα υφίσταται αυτής τη μορφή μεταχείριση από ένα άτομο που γνωρίζει ή αγαπά, δεν πρέπει να μένει μόνη αλλά να αναζητήσει άμεσα βοήθεια. Το ίδιο πρέπει να κάνει εάν έχει δεχθεί ανάλογη επίθεση από άτομο που δεν γνωρίζει.
Η σιωπή θα επιδεινώσει το πρόβλημα και είναι απρόβλεπτο σε τι μπορεί να καταλήξει η συνέχιση μια τέτοιας απαράδεκτης κατάστασης.
Η άσκηση βίας οποιασδήποτε μορφής εναντίον μιας γυναίκας είναι έγκλημα ανεξάρτητα από το άτομο που έχει διαπράξει τη βίαιη πράξη.
Οποιοσδήποτε και εάν είναι αυτός που έχει διαπράξει την κακοποίηση, νυν ή πρώην σύζυγος, μέλος της οικογένειας, συγγενής, φίλος ή φίλη, γνωστός ή κάποιος ξένος, η γυναίκα δεν φέρει ευθύνη για την βίαιη συμπεριφορά του.
Η αναζήτηση βοήθειας από το γιατρό της ή άλλους επαγγελματίες της υγείας, από άτομα της οικογένειας, από αρμόδιους επίσημους οργανισμούς ή οργανωμένα κοινωνικά σύνολα είναι απαραίτητη και προφυλάσσει τη γυναίκα από περισσότερο απειλητικές καταστάσεις.

Τα σημεία βίας εναντίον των γυναικών

Δυστυχώς η βία κατά των γυναικών είναι ένα συχνό πρόβλημα. Παρατηρείται σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα.
Δεν είναι εύκολο για μια γυναίκα να παραδεχθεί ότι υφίσταται βία, κακοποίηση ή κατάχρηση. Ακόμη πιο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να βρει ένα τρόπο να ξεφύγει από μια σχέση ή μια κατάσταση στην οποία αυτή δέχεται κάποια μορφή βίας.
Υπάρχουν σημεία που είναι δείκτες ότι μια γυναίκα υφίσταται κακοποίηση ή κατάχρηση. Η αναζήτηση βοήθειας εάν παρατηρήσει οποιαδήποτε γυναίκα τέτοια σημεία, είναι αναγκαία.
Η κακοποίηση γυναικών είναι συχνότερη στις ηλικίες από 15 έως 54 ετών. Όμως μπορεί να παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία.
Οι μορφές που μπορεί να πάρει η βία κατά των γυναικών είναι πολλές. Περιλαμβάνουν προσβολές της σωματικής, ψυχικής, συναισθηματικής και κοινωνικής υπόστασης τους.
Μερικά από τα συχνότερα σημεία που δείχνουν ότι το άτομο που αγαπά ή με το οποίο ζει μαζί του μια γυναίκα, ασκεί βία και κατάχρηση εναντίον της, είναι τα ακόλουθα:
1   το άτομο αυτό παρακολουθεί συνεχώς το τι κάνει η γυναίκα
2   ασκεί κριτική ακόμα και για ασήμαντα πράγματα.
3   την κατηγορεί συνεχώς για απιστία.
4   την εμποδίζει  ή την αποθαρρύνει από του να βλέπει ή να επισκέπτεται φίλους συγγενείς ή ακόμα να εργάζεται ή να πηγαίνει σε σχολείο.
5 το άτομο αυτό θυμώνει ή γίνεται επιθετικό όταν πίνει αλκοόλ.
6   θέλει να ελέγχει την γυναίκα, ακόμα και πως ξοδεύει τα χρήματα της.
7   ελέγχει την χρήση των φαρμάκων που η γυναίκα χρειάζεται.
8   την εξευτελίζει μπροστά σε όλους.
9   καταστρέφει πράγματα που της ανήκουν, ή τα αγαπά ιδιαίτερα.
10 την απειλεί ότι θα κάνει κακό στην ίδια ή τα παιδιά της, ακόμα και στα κατοικίδια αν έχει.
11 την εξαναγκάζει σε σεξ παρά το γεγονός ότι αυτή δεν θέλει.
12 την κατηγορεί  ως υπεύθυνη για την βίαιη συμπεριφορά του ή τα ξεσπάσματα εναντίον της.
Εάν μια γυναίκα υφίσταται αυτής τη μορφή μεταχείριση από ένα άτομο που γνωρίζει ή αγαπά, δεν πρέπει να μένει μόνη αλλά να αναζητήσει άμεσα βοήθεια. Το ίδιο πρέπει να κάνει εάν έχει δεχθεί ανάλογη επίθεση από άτομο που δεν γνωρίζει.
Η σιωπή θα επιδεινώσει το πρόβλημα και είναι απρόβλεπτο σε τι μπορεί να καταλήξει η συνέχιση μια τέτοιας απαράδεκτης κατάστασης.
Η άσκηση βίας οποιασδήποτε μορφής εναντίον μιας γυναίκας είναι έγκλημα ανεξάρτητα από το άτομο που έχει διαπράξει τη βίαιη πράξη.
Οποιοσδήποτε και εάν είναι αυτός που έχει διαπράξει την κακοποίηση, νυν ή πρώην σύζυγος, μέλος της οικογένειας, συγγενής, φίλος ή φίλη, γνωστός ή κάποιος ξένος, η γυναίκα δεν φέρει ευθύνη για την βίαιη συμπεριφορά του.
Η αναζήτηση βοήθειας από το γιατρό της ή άλλους επαγγελματίες της υγείας, από άτομα της οικογένειας, από αρμόδιους επίσημους οργανισμούς ή οργανωμένα κοινωνικά σύνολα είναι απαραίτητη και προφυλάσσει τη γυναίκα από περισσότερο απειλητικές καταστάσεις.

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Στη σημερινή κοινωνία, με τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, οι περισσότερες μητέρες εργάζονται. Πολλές οικογένειες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν με μόνο ένα μισθό.
Η κούραση, το στρες, οι επαγγελματικές ανησυχίες, οι εργασίες στο σπίτι, τα παιδιά που ασθενούν και οι αρνητικές επιπτώσεις στη σεξουαλικότητα είναι παράγοντες που μειώνουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων μητέρων. 
Παρά το γεγονός ότι οι μητέρες εργάζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σήμερα παρά παλαιότερα, εντούτοις δεν έχει παρατηρηθεί ο ίδιος βαθμός αύξησης της συμμετοχής των ανδρών στις δουλειές του σπιτιού. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενες μητέρες έχουν την ευθύνη της διεκπεραίωσης των εργασιών του σπιτιού όπως επίσης και τη φροντίδα των παιδιών.
Όμως το γεγονός ότι η μητέρα εργάζεται, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι η οικονομική κατάσταση της οικογένειας θα βελτιωθεί. Τα επιπρόσθετα έξοδα που δημιουργούνται λόγω της εργασίας της μητέρας, μπορούν στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις να υπερβαίνουν το καθαρό εισόδημα που παίρνει η εργαζόμενη μητέρα.
Ο διπλός ρόλος των γυναικών σαν εργαζόμενες και σαν μητέρες, είναι εξαιρετικά δύσκολος και προκαλεί καταστάσεις στρες, δυσάρεστες για όλη την οικογένεια.
Έρευνες έχουν δείξει ότι 60% των εργαζομένων μητέρων νιώθουν ότι ξεσπούν λόγω στρες πάνω στην υπόλοιπη οικογένεια. Περίπου 50% των γυναικών δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μόνο το ρόλο της μητέρας ενώ 20% δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μια δουλειά αλλά να εργάζονται από το σπίτι.
Είναι αξιοσημείωτο το ότι 8 στις 10 εργαζόμενες μητέρες δηλώνουν ότι θα εγκατέλειπαν τη δουλειά τους με πλήρη απασχόληση, εάν μπορούσαν να το κάνουν. Μόνο 4% των γυναικών θα διατηρούσαν εργασία πλήρους απασχόλησης εάν είχαν την επιλογή.
Είναι γεγονός ότι στην εποχή μας οι παντρεμένες γυναίκες βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση όσο ποτέ άλλοτε. Ίσως αυτό να εξηγεί ότι σήμερα οι γυναίκες ζητούν περισσότερα διαζύγια και κάνουν λιγότερα παιδιά.
Οι λόγοι που εξηγούν την άσχημη κατάσταση για τις εργαζόμενες μητέρες είναι πολλοί. Ένας από τους κυριότερους είναι ότι το περισσότερο βάρος για τις εργασίες στο σπίτι πέφτει πάνω τους.
Οι εργαζόμενες μητέρες εργάζονται συνολικά περισσότερες ώρες (στην εργασία τους όπου πληρώνονται και στο σπίτι όπου δεν πληρώνονται) σε σύγκριση με τους εργαζόμενους πατέρες. Οι μητέρες που εργάζονται με ωράριο μερικής απασχόλησης, έχουν τις περισσότερες ώρες εργασίες από όλες τις άλλες.
Η κατάσταση αυτή πιθανόν να συμβάλλει στο ότι τα περισσότερα διαζύγια σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες αρχίζουν με πρωτοβουλία των γυναικών.
Το θέμα των παιδιών που αρρωστούν απασχολεί έντονα τις εργαζόμενες μητέρες.
Πολλές μητέρες φοβούνται μήπως το παιδί τους αρρωστήσει και χρειαστεί φροντίδα κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας. Σε πολλές χώρες οι περισσότεροι εργοδότες δίνουν πληρωμένη άδεια ασθενείας μόνο όταν οι γυναίκες οι ίδιες αρρωστούν και όχι όταν ασθενούν τα παιδιά τους.
Για το λόγο αυτό οι μητέρες που εργάζονται και που έχουν ένα παιδί άρρωστο, υποχρεώνονται να παίρνουν ημέρες από την ετήσια τους άδεια ή ακόμη άδεια άνευ απολαβών για να μείνουν στο σπίτι και να φροντίσουν τα άρρωστα παιδιά τους.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που και οι δύο γονείς εργάζονται, η φροντίδα του άρρωστου παιδιού γίνεται από τη μητέρα του. Μερικοί από τους λόγους για αυτό είναι το ότι συνήθως ο πατέρας κερδίζει περισσότερα χρήματα από τη μητέρα και το ότι οι ευθύνες της δουλειάς του θεωρούνται σημαντικότερες. Επίσης πολλοί εργοδότες, δέχονται πιο εύκολα μια εργαζόμενη μητέρα να μείνει στο σπίτι για να φροντίζει το παιδί.
Περίπου 10% των μητέρων που εργάζονται νιώθουν ένοχες για τις διευθετήσεις που κάνουν για το άρρωστο παιδί τους, οποιεσδήποτε και εάν είναι οι διευθετήσεις αυτές.
Η σεξουαλική ζωή των εργαζομένων μητέρων αυτών, οφείλεται μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι είναι πολύ κουρασμένες για να μπορέσουν να σκέφτονται το σεξ.
Πολλές από τις μητέρες που εργάζονται νιώθουν έντονα εναντίον των συζύγων τους διότι αυτοί δεν βοηθούν στο βαθμό που θα έπρεπε στο σπίτι με αποτέλεσμα ο θυμός αυτός να επηρεάζει αρνητικά τη σεξουαλική τους σχέση.
Επίσης έρευνες έδειξαν ότι οι εργαζόμενες γυναίκες νιώθουν λύπη και θυμό για τη χαμένη τους σεξουαλική ζωή.
Χρειάζονται λύσεις για τα σοβαρά αυτά προβλήματα. Οι εργοδότες και η πολιτεία μπορούν να βοηθήσουν επιτρέποντας περισσότερο ελαστικά ωράρια για τις εργαζόμενες μητέρες, δίνοντας γονική άδεια, παρέχοντας ευκολίες στο χώρο εργασίας για παιδιά που δεν είναι καλά και γενικά μια μεγαλύτερη κατανόηση προς τις μητέρες λόγω των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στο διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης.
Παράλληλα οι άνδρες θα πρέπει να βοηθούν με κάθε τρόπο τις μητέρες ιδιαίτερα για τις εργασίες στο σπίτι όπου η συμμετοχή τους  θα πρέπει να αυξηθεί. Με τον τρόπο αυτό θα συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των μητέρων που εργάζονται και αυτό θα έχει θετικές επιδράσεις στη δική τους ζωή και στην οικογένεια γενικότερα.


Εργαζόμενες μητέρες

Στη σημερινή κοινωνία, με τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, οι περισσότερες μητέρες εργάζονται. Πολλές οικογένειες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν με μόνο ένα μισθό.
Η κούραση, το στρες, οι επαγγελματικές ανησυχίες, οι εργασίες στο σπίτι, τα παιδιά που ασθενούν και οι αρνητικές επιπτώσεις στη σεξουαλικότητα είναι παράγοντες που μειώνουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων μητέρων. 
Παρά το γεγονός ότι οι μητέρες εργάζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σήμερα παρά παλαιότερα, εντούτοις δεν έχει παρατηρηθεί ο ίδιος βαθμός αύξησης της συμμετοχής των ανδρών στις δουλειές του σπιτιού. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενες μητέρες έχουν την ευθύνη της διεκπεραίωσης των εργασιών του σπιτιού όπως επίσης και τη φροντίδα των παιδιών.
Όμως το γεγονός ότι η μητέρα εργάζεται, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι η οικονομική κατάσταση της οικογένειας θα βελτιωθεί. Τα επιπρόσθετα έξοδα που δημιουργούνται λόγω της εργασίας της μητέρας, μπορούν στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις να υπερβαίνουν το καθαρό εισόδημα που παίρνει η εργαζόμενη μητέρα.
Ο διπλός ρόλος των γυναικών σαν εργαζόμενες και σαν μητέρες, είναι εξαιρετικά δύσκολος και προκαλεί καταστάσεις στρες, δυσάρεστες για όλη την οικογένεια.
Έρευνες έχουν δείξει ότι 60% των εργαζομένων μητέρων νιώθουν ότι ξεσπούν λόγω στρες πάνω στην υπόλοιπη οικογένεια. Περίπου 50% των γυναικών δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μόνο το ρόλο της μητέρας ενώ 20% δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν να έχουν μια δουλειά αλλά να εργάζονται από το σπίτι.
Είναι αξιοσημείωτο το ότι 8 στις 10 εργαζόμενες μητέρες δηλώνουν ότι θα εγκατέλειπαν τη δουλειά τους με πλήρη απασχόληση, εάν μπορούσαν να το κάνουν. Μόνο 4% των γυναικών θα διατηρούσαν εργασία πλήρους απασχόλησης εάν είχαν την επιλογή.
Είναι γεγονός ότι στην εποχή μας οι παντρεμένες γυναίκες βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση όσο ποτέ άλλοτε. Ίσως αυτό να εξηγεί ότι σήμερα οι γυναίκες ζητούν περισσότερα διαζύγια και κάνουν λιγότερα παιδιά.
Οι λόγοι που εξηγούν την άσχημη κατάσταση για τις εργαζόμενες μητέρες είναι πολλοί. Ένας από τους κυριότερους είναι ότι το περισσότερο βάρος για τις εργασίες στο σπίτι πέφτει πάνω τους.
Οι εργαζόμενες μητέρες εργάζονται συνολικά περισσότερες ώρες (στην εργασία τους όπου πληρώνονται και στο σπίτι όπου δεν πληρώνονται) σε σύγκριση με τους εργαζόμενους πατέρες. Οι μητέρες που εργάζονται με ωράριο μερικής απασχόλησης, έχουν τις περισσότερες ώρες εργασίες από όλες τις άλλες.
Η κατάσταση αυτή πιθανόν να συμβάλλει στο ότι τα περισσότερα διαζύγια σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες αρχίζουν με πρωτοβουλία των γυναικών.
Το θέμα των παιδιών που αρρωστούν απασχολεί έντονα τις εργαζόμενες μητέρες.
Πολλές μητέρες φοβούνται μήπως το παιδί τους αρρωστήσει και χρειαστεί φροντίδα κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας. Σε πολλές χώρες οι περισσότεροι εργοδότες δίνουν πληρωμένη άδεια ασθενείας μόνο όταν οι γυναίκες οι ίδιες αρρωστούν και όχι όταν ασθενούν τα παιδιά τους.
Για το λόγο αυτό οι μητέρες που εργάζονται και που έχουν ένα παιδί άρρωστο, υποχρεώνονται να παίρνουν ημέρες από την ετήσια τους άδεια ή ακόμη άδεια άνευ απολαβών για να μείνουν στο σπίτι και να φροντίσουν τα άρρωστα παιδιά τους.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που και οι δύο γονείς εργάζονται, η φροντίδα του άρρωστου παιδιού γίνεται από τη μητέρα του. Μερικοί από τους λόγους για αυτό είναι το ότι συνήθως ο πατέρας κερδίζει περισσότερα χρήματα από τη μητέρα και το ότι οι ευθύνες της δουλειάς του θεωρούνται σημαντικότερες. Επίσης πολλοί εργοδότες, δέχονται πιο εύκολα μια εργαζόμενη μητέρα να μείνει στο σπίτι για να φροντίζει το παιδί.
Περίπου 10% των μητέρων που εργάζονται νιώθουν ένοχες για τις διευθετήσεις που κάνουν για το άρρωστο παιδί τους, οποιεσδήποτε και εάν είναι οι διευθετήσεις αυτές.
Η σεξουαλική ζωή των εργαζομένων μητέρων αυτών, οφείλεται μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι είναι πολύ κουρασμένες για να μπορέσουν να σκέφτονται το σεξ.
Πολλές από τις μητέρες που εργάζονται νιώθουν έντονα εναντίον των συζύγων τους διότι αυτοί δεν βοηθούν στο βαθμό που θα έπρεπε στο σπίτι με αποτέλεσμα ο θυμός αυτός να επηρεάζει αρνητικά τη σεξουαλική τους σχέση.
Επίσης έρευνες έδειξαν ότι οι εργαζόμενες γυναίκες νιώθουν λύπη και θυμό για τη χαμένη τους σεξουαλική ζωή.
Χρειάζονται λύσεις για τα σοβαρά αυτά προβλήματα. Οι εργοδότες και η πολιτεία μπορούν να βοηθήσουν επιτρέποντας περισσότερο ελαστικά ωράρια για τις εργαζόμενες μητέρες, δίνοντας γονική άδεια, παρέχοντας ευκολίες στο χώρο εργασίας για παιδιά που δεν είναι καλά και γενικά μια μεγαλύτερη κατανόηση προς τις μητέρες λόγω των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στο διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης.
Παράλληλα οι άνδρες θα πρέπει να βοηθούν με κάθε τρόπο τις μητέρες ιδιαίτερα για τις εργασίες στο σπίτι όπου η συμμετοχή τους  θα πρέπει να αυξηθεί. Με τον τρόπο αυτό θα συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των μητέρων που εργάζονται και αυτό θα έχει θετικές επιδράσεις στη δική τους ζωή και στην οικογένεια γενικότερα.


Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο από έλλειψη ύπνου σε σύγκριση με τους άνδρες.
Στις γυναίκες που έχουν το διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης, το πρόβλημα της στέρησης ύπνου είναι ακόμη πιο σοβαρό.
Έρευνες έχουν δείξει ότι μεταξύ των γυναικών ηλικίας από 30 έως 60 ετών, οι 3 στις 4 δεν μπορούν να έχουν τις 8 ώρες καθημερινού ύπνου που θεωρούνται απαραίτητες για να μπορεί κάποιος να αναζωογονείται, να ξεκουράζεται και να λειτουργεί σωστά στην επόμενη μέρα.
Ο μέσος όρος ωρών ύπνου των γυναικών είναι χαμηλός και κυμαίνεται γύρω στις 6,5 ώρες.
Ποιοι είναι οι λόγοι που κάνουν τις γυναίκες να υποφέρουν από τη στέρηση ύπνου;
ΟΡΜΟΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Οι ορμόνες και οι διακυμάνσεις τους που χαρακτηρίζουν το θηλυκό γένος, είναι μια από τις βασικές αιτίες.
Ορισμένες φάσεις της ζωής της γυναίκας όπως η κλιμακτήριος, η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση όπως επίσης και το χρονικό διάστημα που ακολουθεί τον τοκετό, συνοδεύονται από ορμονικές διακυμάνσεις που δημιουργούν διαταραχές στον ύπνο.
Επιπρόσθετα από 25% έως 33% των γυναικών παρουσιάζουν προβλήματα ύπνου κατά τις ημέρες που προηγούνται της περιόδου τους.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ Της ΜΗΤΕΡΑΣ
Στις γυναίκες, λόγω του ρόλου της μητέρας που τους έδωσε η φύση, ο εγκέφαλος έχει ένα επίπεδο εγρήγορσης και ετοιμότητας κατά τον ύπνο που είναι ψηλότερο.
Το γεγονός αυτό τους επιτρέπει πιο εύκολα και γρήγορα να ξυπνούν όταν συμβαίνουν ακόμη και ελάχιστα πράγματα κατά τον ύπνο τους. Όταν ένα παιδί βήχει ή κλαίει ή σηκώνεται το βράδυ από το κρεβάτι του και περπατά, οι γυναίκες ξυπνούν πιο εύκολα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ή ένα πιθανό κίνδυνο.
Ο εγκέφαλος των γυναικών είναι πιο ευαίσθητος σε διάφορα ερεθίσματα κατά τον ύπνο, συνηθίζουν να ξυπνούν πιο άμεσα και έτσι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν διαχρονικά μεγαλύτερη έλλειψη ύπνου.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν μια συνεχή και αυξανόμενη συμμετοχή στην επαγγελματική αρένα, εντούτοις διατηρούν αμείωτο το ρόλο τους σαν μητέρες και σαν βασικό στήριγμα της οικογένειας.
Τα νέα σοβαρά και χρονοβόρα καθήκοντα που έχουν αποκτήσει στην επαγγελματική τους καριέρα, δεν έχουν σαν αντισταθμιστικό μέτρο λιγότερες υποχρεώσεις στο σπίτι, προς τα παιδιά ή προς στο σύζυγό τους.
Οι αυξημένοι ρόλοι της γυναίκας, της δημιουργούν ένα σοβαρό κόστος με κάποτε τεράστιες συνέπειες. Πολύ συχνά μια από τις επιπτώσεις της υπερφόρτωσης αυτής είναι η απώλεια ωρών ύπνου. Για να μπορέσουν να εκπληρώσουν όλες τους τις υποχρεώσεις, οι γυναίκες τελικά αναγκάζονται να κλέβουν ώρες από τον ύπνο τους.
Εκτός από τους πιο πάνω λόγους, πρέπει να προσθέσουμε ότι οι γυναίκες είναι πιο ευπαθείς στους μυϊκούς πόνους και στην κατάθλιψη και αυτοί είναι παράγοντες που συμβάλλουν στη στέρηση ύπνου.
Η χρόνια απώλεια ωρών ύπνου, δημιουργεί καταστάσεις μείωσης των λειτουργικών ικανοτήτων της γυναίκας, μείωση της μνήμης, της συγκέντρωσης, της προσοχής και των γνωστικών ικανοτήτων.
Ακόμα επιφέρει και αλλαγές στην ψυχική διάθεση με αποτέλεσμα οι γυναίκες να υποφέρουν συνολικά από μια τέτοια κατάσταση.
Οι κίνδυνοι της χρόνιας έλλειψης του ύπνου είναι μεγάλοι.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε στατιστικές που δημοσιεύτηκαν από το Εθνικό Συμβούλιο για την Ασφάλεια στις Μεταφορές των Ηνωμένων Πολιτειών που έδειξαν ότι κάθε χρόνο, η κούραση που είναι μια σημαντική συνέπεια της αϋπνίας, προκαλεί 100,000 αυτοκινητιστικά δυστυχήματα που καταγράφονται από την αστυνομία με 1,550 θανάτους, 71,000 τραυματισμούς και οικονομικές απώλειες της τάξης των 12,5 δισεκατομμυρίων

Οι γυναίκες κοιμούνται λιγότερο από τους άνδρες

Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο από έλλειψη ύπνου σε σύγκριση με τους άνδρες.
Στις γυναίκες που έχουν το διπλό ρόλο της μητέρας και της εργαζόμενης, το πρόβλημα της στέρησης ύπνου είναι ακόμη πιο σοβαρό.
Έρευνες έχουν δείξει ότι μεταξύ των γυναικών ηλικίας από 30 έως 60 ετών, οι 3 στις 4 δεν μπορούν να έχουν τις 8 ώρες καθημερινού ύπνου που θεωρούνται απαραίτητες για να μπορεί κάποιος να αναζωογονείται, να ξεκουράζεται και να λειτουργεί σωστά στην επόμενη μέρα.
Ο μέσος όρος ωρών ύπνου των γυναικών είναι χαμηλός και κυμαίνεται γύρω στις 6,5 ώρες.
Ποιοι είναι οι λόγοι που κάνουν τις γυναίκες να υποφέρουν από τη στέρηση ύπνου;
ΟΡΜΟΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Οι ορμόνες και οι διακυμάνσεις τους που χαρακτηρίζουν το θηλυκό γένος, είναι μια από τις βασικές αιτίες.
Ορισμένες φάσεις της ζωής της γυναίκας όπως η κλιμακτήριος, η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση όπως επίσης και το χρονικό διάστημα που ακολουθεί τον τοκετό, συνοδεύονται από ορμονικές διακυμάνσεις που δημιουργούν διαταραχές στον ύπνο.
Επιπρόσθετα από 25% έως 33% των γυναικών παρουσιάζουν προβλήματα ύπνου κατά τις ημέρες που προηγούνται της περιόδου τους.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ Της ΜΗΤΕΡΑΣ
Στις γυναίκες, λόγω του ρόλου της μητέρας που τους έδωσε η φύση, ο εγκέφαλος έχει ένα επίπεδο εγρήγορσης και ετοιμότητας κατά τον ύπνο που είναι ψηλότερο.
Το γεγονός αυτό τους επιτρέπει πιο εύκολα και γρήγορα να ξυπνούν όταν συμβαίνουν ακόμη και ελάχιστα πράγματα κατά τον ύπνο τους. Όταν ένα παιδί βήχει ή κλαίει ή σηκώνεται το βράδυ από το κρεβάτι του και περπατά, οι γυναίκες ξυπνούν πιο εύκολα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ή ένα πιθανό κίνδυνο.
Ο εγκέφαλος των γυναικών είναι πιο ευαίσθητος σε διάφορα ερεθίσματα κατά τον ύπνο, συνηθίζουν να ξυπνούν πιο άμεσα και έτσι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν διαχρονικά μεγαλύτερη έλλειψη ύπνου.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ
Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν μια συνεχή και αυξανόμενη συμμετοχή στην επαγγελματική αρένα, εντούτοις διατηρούν αμείωτο το ρόλο τους σαν μητέρες και σαν βασικό στήριγμα της οικογένειας.
Τα νέα σοβαρά και χρονοβόρα καθήκοντα που έχουν αποκτήσει στην επαγγελματική τους καριέρα, δεν έχουν σαν αντισταθμιστικό μέτρο λιγότερες υποχρεώσεις στο σπίτι, προς τα παιδιά ή προς στο σύζυγό τους.
Οι αυξημένοι ρόλοι της γυναίκας, της δημιουργούν ένα σοβαρό κόστος με κάποτε τεράστιες συνέπειες. Πολύ συχνά μια από τις επιπτώσεις της υπερφόρτωσης αυτής είναι η απώλεια ωρών ύπνου. Για να μπορέσουν να εκπληρώσουν όλες τους τις υποχρεώσεις, οι γυναίκες τελικά αναγκάζονται να κλέβουν ώρες από τον ύπνο τους.
Εκτός από τους πιο πάνω λόγους, πρέπει να προσθέσουμε ότι οι γυναίκες είναι πιο ευπαθείς στους μυϊκούς πόνους και στην κατάθλιψη και αυτοί είναι παράγοντες που συμβάλλουν στη στέρηση ύπνου.
Η χρόνια απώλεια ωρών ύπνου, δημιουργεί καταστάσεις μείωσης των λειτουργικών ικανοτήτων της γυναίκας, μείωση της μνήμης, της συγκέντρωσης, της προσοχής και των γνωστικών ικανοτήτων.
Ακόμα επιφέρει και αλλαγές στην ψυχική διάθεση με αποτέλεσμα οι γυναίκες να υποφέρουν συνολικά από μια τέτοια κατάσταση.
Οι κίνδυνοι της χρόνιας έλλειψης του ύπνου είναι μεγάλοι.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε στατιστικές που δημοσιεύτηκαν από το Εθνικό Συμβούλιο για την Ασφάλεια στις Μεταφορές των Ηνωμένων Πολιτειών που έδειξαν ότι κάθε χρόνο, η κούραση που είναι μια σημαντική συνέπεια της αϋπνίας, προκαλεί 100,000 αυτοκινητιστικά δυστυχήματα που καταγράφονται από την αστυνομία με 1,550 θανάτους, 71,000 τραυματισμούς και οικονομικές απώλειες της τάξης των 12,5 δισεκατομμυρίων