-Ένα ιστιοφόρο αρμένιζε στα βαθιά της θάλασσας, μια φωνή από την πλώρη ακούστηκε «άνθρωπος στη θάλασσα» ο καπετάνιος έδωσε εντολή να τον τραβήξουν πάνω.
-Ήταν
ένας νέγρος ναυαγός τον ονόμασαν «σκλάβο», τον πούλησαν στο πρώτο λιμάνι σε
έναν κτηματία, δούλευε σκληρά μέρες και νύχτες, υπηρετούσε το αφέντη του, δεν
σταμάταγε ποτέ.
-Ένα
απόγευμα πάνω σε μια Σούστα εμφανίστηκε ένας μαυροντυμένος με λευκό κολάρο στο
ένα χέρι κρατούσε το ευαγγέλιο και στο άλλο τα γκέμια, πλησίασε τον νέγρο και
είπε: Είσαι τυχερός που πουλήθηκες και εργάζεσαι για τους λευκούς, εδώ θα
«γνωρίσεις» τον Κύριο, θα τον προσκυνήσεις και θα εξασφαλίσεις μια θέση στον
παράδεισο.
-Ο
σκλάβος ρώτησε: Αν γνωρίσω και προσκυνήσω τον «Κύριο» θα είμαι λιγότερο
σκλάβος, θα έχω ένα ρούχο να μην κρυώνω, θα τρώω περισσότερο και θα δουλεύω
λιγότερο, τα πόδια μου δεν θα ματώνουν από τις αλυσίδες, θα έχω περισσότερη
ελευθερία ή θα παραμείνω ο ίδιος;
-Ο
ιερέας δεν απάντησε, τράβηξε τα γκέμια και το άλογο έσυρε την Σούστα προς το
μεγάλο σπίτι εκεί που κατοικούσε ο λευκός αφέντης.-
Κεντρική ιδέα: Η
παθητική στάση της εκκλησίας ευνόησε το δουλεμπόριο.
Σημ.: Αφιερωμένο στα
12 εκατομμύρια νέγρους που πουλήθηκαν την περίοδο 1.500 – 1.600 μ.Χ
Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος
Διαχ. στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
τ. Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
