-Ένα μικρό πολύχρωμο λουλούδι ζούσε μόνο, αναρωτιόταν πολλές φορές για την ύπαρξη του, πίστευε πως δεν υπάρχει λόγος να ζει αφού δεν το πρόσεχε κανείς.
-Ζούσε στην άκρη του πλατύσκαλου στο μεγάλο πέτρινο σπίτι, κόσμος
μπαινόβγαινε μα κανείς δεν το πρόσεχε ώσπου ήρθε η στιγμή που η κόρη το είδε
έσκυψε και το μύρισε, μύρισε θαυμάσια το άρωμα του ήταν σπάνιο και εξαίρετο.
-Από τότε η κόρη κάθε φορά που μπαινόβγαινε έσκυβε και το μύριζε, το
λουλούδι αισθάνθηκε χρήσιμο ένοιωσε υπέροχα και ήθελε να την ευχαριστήσει αλλά
δεν μπορούσε να μιλήσει.
-Το λουλούδι αποφάσισε να το δείξει με τον τρόπο του, έτσι κάθε φορά που
το μύριζε απελευθέρωνε περισσότερο άρωμα η κόρη ενθουσιάστηκε το έκοψε και το
έβαλε στο στήθος της.
-Το λουλούδι έχασε για πάντα την ζωή του, κόπηκε από το χέρι που ήθελε
να ευχαριστήσει, κόπηκε από την κόρη που κάποτε το έκανε να νοιώσει όμορφα και
πολύ χρήσιμο.-
Κεντρική
ιδέα: «Στην κρίση του Αναγνώστη!».
Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος
Διαχ. στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
τ. Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος
TV ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
