Έγχρωμες
κιμωλίες δεν υπήρχαν ακόμα. Πάνω στην έδρα εκτός από το τετράδιο με τις
σημειώσεις του δασκάλου και τα σχετικά βιβλία, ήταν ακουμπισμένη και η τσάντα
του δασκάλου, όσοι διέθεταν ήταν αρχικά πάνινη σαν βούργια, και αργότερα
δερμάτινη παρόμοια με εκείνη του ταχυδρόμου
Στην
αίθουσα της τάξης, και όχι πάντα σε όλες, υπήρχε τότε το γνωστό «βάθρο», το
οποίο ήταν στη πραγματικότητα ένα ξύλινο κασόνι 2 x 2, κατασκευασμένο
με πλατιές σανίδες και μισό μέτρο ύψος. Φυσικά αν υπήρχε η δυνατότητα να
υπάρχει και αυτό! Η κατασκευή του βάθρου ήταν γερή, γιατί έπρεπε αφενός να
στηρίξει την έδρα με το δάσκαλο, αλλά παράλληλα να έχει και αρκετό ύψος, για να
βλέπουν άνετα το δάσκαλο από κάτω όλοι οι μαθητές, ακόμα και εκείνοι στα
τελευταία θρανία. Εκείνος φυσικά ήταν καθισμένος σε μία απλή ξύλινη
καρέκλα πίσω από την «έδρα», και από εκεί παρέδιδε το μάθημά του.
