Μη-με-λησμόνει.
Τα διατηρημένα αρχεία του «Reichssicherheitshauptamt»
(Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ) δείχνουν την δίωξη των Ελευθεροτεκτόνων.
Αν και ο αριθμός δεν
είναι γνωστός επακριβώς, εκτιμάται πως 80 με 200 χιλιάδες Ελευθεροτέκτονες
εκτελέστηκαν από το Ναζιστικό καθεστώς.
Οι Ελευθεροτέκτονες
τρόφιμοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης θεωρούνταν πολιτικοί κρατούμενοι και
έφεραν ένα αντιστραμμένο
κόκκινο τρίγωνο.
Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι
Ελευθεροτέκτονες φορούσαν το σήμα με το μικρό μπλε λουλούδι («μη-με-λησμόνει»)
ως μυστικό σημάδι αναγνώρισης μεταξύ τους.
Στις μέρες μας, Ελευθεροτέκτονες ανα
την υφήλιο φέρουν το σήμα «μη-με-λησμόνει»
στο πέτο τους για να θυμούνται όλους αυτούς που υπέφεραν στο όνομα του
Ελευθεροτεκτονισμού, κυρίως κατά την Ναζιστική περίοδο.
Γυναίκες και Ελευθεροτεκτονισμός
Ο αμιγής Ελευθεροτεκτονισμός
συχνά επικρίνεται για το γεγονός πως δε δέχεται γυναίκες ως μέλη.
Από υιοθέτησης των
«Συνταγμάτων των Ελευθέρων Τεκτόνων» του Τζέιμς Άντερσον 1679-1739) το 1723,
έχει γίνει δεκτό ως αξίωμα από τους «κανονικούς» Ελευθεροτέκτονες πως μόνο
άνδρες μπορούν να γίνουν Ελευθεροτέκτονες.
Έτσι οι «κανονικές»
Μεγάλες Στοές δεν δέχονται γυναίκες διότι πιστεύουν πως αυτό θα παραβίαζε τα
«αρχαία Οροθέσια».
Ενώ οι γυναίκες δεν
επιτρέπεται να συμμετέχουν σε αμιγείς Στοές, υπάρχουν πολλές γυναικείες αδελφότητες
(κυρίως στις Η.Π.Α.) οι οποίες σχετίζονται με τον «κανονικό» Ελευθεροτεκτονισμό
και τα «παράλληλα» του Σώματα, όπως οι «Θυγατέρες του Νείλου», η «Αδελφότητα
του Αμάρανθου», οι «Θυγατέρες του Ιώβ», η «Αδελφότητα του Ανατολικού Αστέρος»,
οι «Κορασίδες του Ουράνιου Τόξου» .
Αυτές έχουν τα δικά τους
τυπικά και παραδόσεις, αλλά ακολουθούν το Ελευθεροτεκτονικό μοντέλο. Από το
1882 μικτές Στοές συναντώνται στη Γαλλία.
Ο «Μεικτός Τεκτονισμός»
δέχεται συνάμα άνδρες και γυναίκες. Στην Ελλάδα υπάρχουν στοές που δέχονταν γυναίκες
ήδη από τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Τελευταία ενότητα.
-Το
μαραθώνιο αφιέρωμα στον Ελευθεροτεκτονισμό αποτελείται από 8 ενότητες.
-Τα
στοιχεία είναι από προσωπικές μαρτυρίες συγγραφέων – ιστορικών και από την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη Βικιπαίδεια.
