Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιατρικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιατρικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

Υπάρχει μια νέα επαναστατική, μη επεμβατική λύση για μείωση πόντων και καταπολέμηση του επίμονου τοπικού λίπους. Η κρυολιπόλυση είναι μια μη επεμβατική θεραπεία εγκεκριμένη από τον FDA Αμερικής (Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων & Φαρμάκων) με την εφαρμογή της οποίας μπορείς να απαλλαγείς από το τοπικό πάχος ανώδυνα.
Η διαδικασία της κρυολιπόλυσης στοχεύει στην μείωση του τοπικού πάχους, αφήνοντας το δέρμα και τους γύρω ιστούς ανεπηρέαστους.  Πιο συγκεκριμένα η λειτουργία της μεθόδου βασίζεται στην χρήση του ψύχους που αναγκάζει τα λιποκύτταρα να μπουν σε «απόπτωση», δηλαδή να καταστραφούν και στη συνέχεια ν’ αποβληθούν από τον οργανισμό, «φαγοκυττάρωση», με φυσιολογικά βιολογικό τρόπο.
Η μέθοδος της κρυολιπόλισης εφαρμόζεται σε περιοχές που εμφανίζεται συσσωρευμένο τοπικό πάχος. Στο σημεία που πρόκειται να γίνει η θεραπεία απλώνεται ένα gel το οποίο  καλύπτεται με μια μεμβράνη, πάνω στην οποία στην συνέχεια εφαρμόζεται  η ειδική κεφαλή, διαφορετική για κάθε σημείο του σώματος. Η αίσθηση που έχει κανείς κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι αυτή του κρύου στην περιοχή της εφαρμογής.
Η θεραπεία της κρυολιπόλυσης απαιτεί συνήθως μία συνεδρία. Ανάλογα με το μέγεθος της περιοχής θεραπείας, μια συνεδρία μπορεί να διαρκέσει από 45 λεπτά  έως και 2 ώρες περίπου. Από την ανταπόκριση που έχει κάθε επιδερμίδα θα κριθεί αν θα χρειαστεί επαναληπτική συνεδρία. Το τελικό αποτέλεσμα γίνεται ορατό 2-3 μήνες μετά την εφαρμογή.
ΠΗΓΗ: http://agaitanis.gr/

Πως μπορώ να απαλλαγώ από τα «ψωμάκια» χωρίς χειρουργική επέμβαση;

Υπάρχει μια νέα επαναστατική, μη επεμβατική λύση για μείωση πόντων και καταπολέμηση του επίμονου τοπικού λίπους. Η κρυολιπόλυση είναι μια μη επεμβατική θεραπεία εγκεκριμένη από τον FDA Αμερικής (Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων & Φαρμάκων) με την εφαρμογή της οποίας μπορείς να απαλλαγείς από το τοπικό πάχος ανώδυνα.
Η διαδικασία της κρυολιπόλυσης στοχεύει στην μείωση του τοπικού πάχους, αφήνοντας το δέρμα και τους γύρω ιστούς ανεπηρέαστους.  Πιο συγκεκριμένα η λειτουργία της μεθόδου βασίζεται στην χρήση του ψύχους που αναγκάζει τα λιποκύτταρα να μπουν σε «απόπτωση», δηλαδή να καταστραφούν και στη συνέχεια ν’ αποβληθούν από τον οργανισμό, «φαγοκυττάρωση», με φυσιολογικά βιολογικό τρόπο.
Η μέθοδος της κρυολιπόλισης εφαρμόζεται σε περιοχές που εμφανίζεται συσσωρευμένο τοπικό πάχος. Στο σημεία που πρόκειται να γίνει η θεραπεία απλώνεται ένα gel το οποίο  καλύπτεται με μια μεμβράνη, πάνω στην οποία στην συνέχεια εφαρμόζεται  η ειδική κεφαλή, διαφορετική για κάθε σημείο του σώματος. Η αίσθηση που έχει κανείς κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι αυτή του κρύου στην περιοχή της εφαρμογής.
Η θεραπεία της κρυολιπόλυσης απαιτεί συνήθως μία συνεδρία. Ανάλογα με το μέγεθος της περιοχής θεραπείας, μια συνεδρία μπορεί να διαρκέσει από 45 λεπτά  έως και 2 ώρες περίπου. Από την ανταπόκριση που έχει κάθε επιδερμίδα θα κριθεί αν θα χρειαστεί επαναληπτική συνεδρία. Το τελικό αποτέλεσμα γίνεται ορατό 2-3 μήνες μετά την εφαρμογή.
ΠΗΓΗ: http://agaitanis.gr/

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ διαπίστωσαν ότι ορισμένες γυναίκες είναι λιγότερο επιρρεπείς στη λοίμωξη από κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα λόγω της ιδιαίτερης σύστασης της μικροχλωρίδας του κόλπου τους.
Στο πλαίσιο της σχετικής μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα κολπικών υγρών από 31 γυναίκες και χρησιμοποίησαν μικροσκόπιο υψηλής ανάλυσης ώστε να εξετάσουν εάν σωματίδια του ιού HIV θα παγιδεύονταν στην βλέννα ή θα εξαπλώνονταν στα γεννητικά όργανα. Στη δεύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να προκύψει λοίμωξη από τον ιό.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση mBio, η μικροχλωρίδα του κόλπου θεωρείται «υγιής» όταν επικρατεί αριθμητικά ο γαλακτοβάκιλλος (ομάδα βακτηρίων). Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου, το Lactobacillus crispatus, υψώνει μια βλεννώδη «ασπίδα» ενάντια στον HIV και άλλους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς.
Η βλέννα του τραχήλου και του κόλπου στην οποία εντοπίστηκε το βακτήριο Lactobacillus crispatus και στην οποία τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν υψηλότερα φάνηκε να παγιδεύει αποτελεσματικά τον HIV, σημειώνουν οι ερευνητές. Αυτό το βιολογικό αβαντάζ ορισμένων γυναικών μπορεί να διαπιστωθεί με τη βοήθεια ειδικής εργαστηριακής εξέτασης.
Να σημειωθεί πως η βλέννα δεν παγίδευε αποτελεσματικά τον HIV όταν τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν χαμηλά, όταν εντοπίστηκε σε αυτήν το βακτήριο Lactobacillus iners (ένα άλλο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου) ή όταν εντοπίστηκαν σε αυτήν σημαντικά επίπεδα του βακτηρίου Gardnerella vaginalis, το οποίο συνδέεται με την κολπίτιδα.
Πηγή:www.onmed.gr


Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ διαπίστωσαν ότι ορισμένες γυναίκες είναι λιγότερο επιρρεπείς στη λοίμωξη από κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα λόγω της ιδιαίτερης σύστασης της μικροχλωρίδας του κόλπου τους.
Στο πλαίσιο της σχετικής μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα κολπικών υγρών από 31 γυναίκες και χρησιμοποίησαν μικροσκόπιο υψηλής ανάλυσης ώστε να εξετάσουν εάν σωματίδια του ιού HIV θα παγιδεύονταν στην βλέννα ή θα εξαπλώνονταν στα γεννητικά όργανα. Στη δεύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να προκύψει λοίμωξη από τον ιό.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση mBio, η μικροχλωρίδα του κόλπου θεωρείται «υγιής» όταν επικρατεί αριθμητικά ο γαλακτοβάκιλλος (ομάδα βακτηρίων). Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου, το Lactobacillus crispatus, υψώνει μια βλεννώδη «ασπίδα» ενάντια στον HIV και άλλους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς.
Η βλέννα του τραχήλου και του κόλπου στην οποία εντοπίστηκε το βακτήριο Lactobacillus crispatus και στην οποία τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν υψηλότερα φάνηκε να παγιδεύει αποτελεσματικά τον HIV, σημειώνουν οι ερευνητές. Αυτό το βιολογικό αβαντάζ ορισμένων γυναικών μπορεί να διαπιστωθεί με τη βοήθεια ειδικής εργαστηριακής εξέτασης.
Να σημειωθεί πως η βλέννα δεν παγίδευε αποτελεσματικά τον HIV όταν τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν χαμηλά, όταν εντοπίστηκε σε αυτήν το βακτήριο Lactobacillus iners (ένα άλλο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου) ή όταν εντοπίστηκαν σε αυτήν σημαντικά επίπεδα του βακτηρίου Gardnerella vaginalis, το οποίο συνδέεται με την κολπίτιδα.
Πηγή:www.onmed.gr


Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

Ένταξη Δράσεων Στήριξης Κινητών Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, συνολικού π/υ 398.518 €, στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Ο Περιφερειάρχης Θεόδωρος Καρυπίδης υπέγραψε την ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δυτικής Μακεδονίας 2014-2020 δύο έργων, συνολικού προϋπολογισμού 398.518 €, με δικαιούχο την Εταιρεία Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενών (ΕΨΥΚΑ).
Πρόκειται για τα παρακάτω έργα:
Ανάπτυξη Παιδοψυχιατρικών Υπηρεσιών μέσω της ενίσχυσης της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης - Γρεβενών της Εταιρεία Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενών (ΕΨΥΚΑ), προϋπολογισμού 191.268 €. Η Πράξη αφορά στην ενίσχυση της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης και Γρεβενών που λειτουργεί η ΕΨΥΚΑ με προσωπικό έτσι ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή διασπορά των παρεμβάσεων και να αυξηθεί ο αριθμός των προσφερόμενων θεραπευτικών πράξεων και των Παιδοψυχιατρικών Υπηρεσιών αλλά και των παρεμβάσεων δικτύωσης με την τοπική κοινωνία και τους φορείς. Η Κινητή Μονάδα θα ενισχυθεί με 5 επιπλέον εργαζόμενους. Το πρόγραμμα έχει ως στόχο την κάλυψη του ελλείμματος παροχής Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Ψυχικής Υγείας και Πρόληψης. Οι υπηρεσίες απευθύνονται σε ανήλικα άτομα, παιδιά και εφήβους καθώς και τους γονείς τους, που χρίζουν παιδοψυχιατρικών υπηρεσιών, όπως παιδιά με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, νοητική υστέρηση, μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα προσαρμογής κ.α.
Ανάπτυξη Υπηρεσιών Ολοκληρωμένης Κοινοτικής Θεραπείας και υπηρεσιών νοσηλείας κατ΄ οίκον, μέσω της ενίσχυσης της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης - Γρεβενών της Εταιρίας Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενών (ΕΨΥΚΑ), προϋπολογισμού 207.250 €. Η Πράξη αφορά στην ενίσχυση της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης και Γρεβενών που λειτουργεί η ΕΨΥΚΑ με προσωπικό με στόχο την ανάπτυξη των υπηρεσιών Ολοκληρωμένης Κοινοτικής Θεραπείας και υπηρεσιών νοσηλείας κατ΄ οίκον, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή διασπορά των παρεμβάσεων και αφετέρου ο αριθμός των πραγματοποιηθέντων θεραπευτικών πράξεων της Κινητής Μονάδας. Η Κινητή Μονάδα θα ενισχυθεί με 5 επιπλέον εργαζόμενους και με την αγορά ενός επιβατικού οχήματος. Το πρόγραμμα Ολοκληρωμένης Κοινοτικής Θεραπείας έχει ως στόχο του την κάλυψη του ελλείμματος παροχής Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Ψυχικής Υγείας και Πρόληψης.
Οι Δράσεις Στήριξης Κινητών Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας θα υλοποιηθούν με συγχρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) και Εθνικών Πόρων, μέσω του Άξονα Προτεραιότητας 10 «Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας και κάθε διάκρισης (ΕΚΤ)» του Επιχειρησιακού Προγράμματος Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας 2014-2020.

Στήριξη Κινητών Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας με 398.518 €

Ένταξη Δράσεων Στήριξης Κινητών Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, συνολικού π/υ 398.518 €, στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Ο Περιφερειάρχης Θεόδωρος Καρυπίδης υπέγραψε την ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δυτικής Μακεδονίας 2014-2020 δύο έργων, συνολικού προϋπολογισμού 398.518 €, με δικαιούχο την Εταιρεία Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενών (ΕΨΥΚΑ).
Πρόκειται για τα παρακάτω έργα:
Ανάπτυξη Παιδοψυχιατρικών Υπηρεσιών μέσω της ενίσχυσης της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης - Γρεβενών της Εταιρεία Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενών (ΕΨΥΚΑ), προϋπολογισμού 191.268 €. Η Πράξη αφορά στην ενίσχυση της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης και Γρεβενών που λειτουργεί η ΕΨΥΚΑ με προσωπικό έτσι ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή διασπορά των παρεμβάσεων και να αυξηθεί ο αριθμός των προσφερόμενων θεραπευτικών πράξεων και των Παιδοψυχιατρικών Υπηρεσιών αλλά και των παρεμβάσεων δικτύωσης με την τοπική κοινωνία και τους φορείς. Η Κινητή Μονάδα θα ενισχυθεί με 5 επιπλέον εργαζόμενους. Το πρόγραμμα έχει ως στόχο την κάλυψη του ελλείμματος παροχής Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Ψυχικής Υγείας και Πρόληψης. Οι υπηρεσίες απευθύνονται σε ανήλικα άτομα, παιδιά και εφήβους καθώς και τους γονείς τους, που χρίζουν παιδοψυχιατρικών υπηρεσιών, όπως παιδιά με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, νοητική υστέρηση, μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα προσαρμογής κ.α.
Ανάπτυξη Υπηρεσιών Ολοκληρωμένης Κοινοτικής Θεραπείας και υπηρεσιών νοσηλείας κατ΄ οίκον, μέσω της ενίσχυσης της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης - Γρεβενών της Εταιρίας Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενών (ΕΨΥΚΑ), προϋπολογισμού 207.250 €. Η Πράξη αφορά στην ενίσχυση της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας Κοζάνης και Γρεβενών που λειτουργεί η ΕΨΥΚΑ με προσωπικό με στόχο την ανάπτυξη των υπηρεσιών Ολοκληρωμένης Κοινοτικής Θεραπείας και υπηρεσιών νοσηλείας κατ΄ οίκον, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή διασπορά των παρεμβάσεων και αφετέρου ο αριθμός των πραγματοποιηθέντων θεραπευτικών πράξεων της Κινητής Μονάδας. Η Κινητή Μονάδα θα ενισχυθεί με 5 επιπλέον εργαζόμενους και με την αγορά ενός επιβατικού οχήματος. Το πρόγραμμα Ολοκληρωμένης Κοινοτικής Θεραπείας έχει ως στόχο του την κάλυψη του ελλείμματος παροχής Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Ψυχικής Υγείας και Πρόληψης.
Οι Δράσεις Στήριξης Κινητών Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας θα υλοποιηθούν με συγχρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) και Εθνικών Πόρων, μέσω του Άξονα Προτεραιότητας 10 «Προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας και κάθε διάκρισης (ΕΚΤ)» του Επιχειρησιακού Προγράμματος Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας 2014-2020.

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εφηβείας μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου με μακροχρόνιες συνέπειες στα γονίδια και στη συμπεριφορά, σύμφωνα με νέα μελέτη που διεξήχθη σε πειραματόζωα.
Στη μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό νευρολογίας Neurobiology of Disease, οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα σε αρουραίους προκειμένου να διαπιστώσουν πως το αλκοόλ επηρεάζει τον εγκέφαλο. Οι αρουραίοι, που ήταν 28 ημερών, κατανάλωσαν αλκοόλ για δύο συνεχόμενες ημέρες και στη συνέχεια απείχαν για δύο ημέρες. Αυτό διήρκησε για περίπου δύο εβδομάδες.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ποντίκια που έπιναν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ περιστασιακά σε νεαρή ηλικία, έδειξαν να προτιμούν το αλκοόλ από το νερό σε μεγαλύτερη ηλικία καθώς και να εμφανίζουν αγχωτικές συμπεριφορές συγκριτικά με τα ποντίκια που δεν έπιναν αλκοόλ.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης μερικές επιγενετικές μεταβολές στους εγκεφάλους των αρουραίων (αλλαγές στο DNA που προκαλούνται από χημικές ή περιβαλλοντικές ουσίες, όπως το αλκοόλ). Αυτές οι αλλαγές, όπως επισημαίνουν θα μπορούσαν να εξηγήσουν την αλλαγή στην συμπεριφορά των αρουραίων.
Αν και η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε αρουραίους και όχι σε ανθρώπους, οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ίδιες παρενέργειες μπορεί να προκαλούνται και στους εγκεφάλους των εφήβων γι’ αυτό και κρούουν τον κώδωνα για τις μακροχρόνιες συνέπειες του αλκοόλ. 
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Οι παρενέργειες του αλκοόλ στον εγκέφαλο

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εφηβείας μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου με μακροχρόνιες συνέπειες στα γονίδια και στη συμπεριφορά, σύμφωνα με νέα μελέτη που διεξήχθη σε πειραματόζωα.
Στη μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό νευρολογίας Neurobiology of Disease, οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα σε αρουραίους προκειμένου να διαπιστώσουν πως το αλκοόλ επηρεάζει τον εγκέφαλο. Οι αρουραίοι, που ήταν 28 ημερών, κατανάλωσαν αλκοόλ για δύο συνεχόμενες ημέρες και στη συνέχεια απείχαν για δύο ημέρες. Αυτό διήρκησε για περίπου δύο εβδομάδες.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ποντίκια που έπιναν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ περιστασιακά σε νεαρή ηλικία, έδειξαν να προτιμούν το αλκοόλ από το νερό σε μεγαλύτερη ηλικία καθώς και να εμφανίζουν αγχωτικές συμπεριφορές συγκριτικά με τα ποντίκια που δεν έπιναν αλκοόλ.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης μερικές επιγενετικές μεταβολές στους εγκεφάλους των αρουραίων (αλλαγές στο DNA που προκαλούνται από χημικές ή περιβαλλοντικές ουσίες, όπως το αλκοόλ). Αυτές οι αλλαγές, όπως επισημαίνουν θα μπορούσαν να εξηγήσουν την αλλαγή στην συμπεριφορά των αρουραίων.
Αν και η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε αρουραίους και όχι σε ανθρώπους, οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ίδιες παρενέργειες μπορεί να προκαλούνται και στους εγκεφάλους των εφήβων γι’ αυτό και κρούουν τον κώδωνα για τις μακροχρόνιες συνέπειες του αλκοόλ. 
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

Τα μωρά που εκτίθενται στο τσιγάρο, ενώ βρίσκονται ακόμη στην κοιλιά της μαμάς τους, μπορεί να εμφανίσουν καθυστερημένη ανάπτυξη στο κεντρικό νευρικό σύστημα, υποστηρίζουν ερευνητές οι οποίοι μελέτησαν 4D υπερήχους εγκύων.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, οι εικόνες αυτές αποκαλύπτουν πώς το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επηρεάζει την ανάπτυξη ενός αγέννητου μωρού.
Στις εικόνες αυτές τα μωρά των εγκύων που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους φαίνεται να αγγίζουν πολύ πιο συχνά το πρόσωπο και το στόμα τους, σε σχέση με τα μωρά εγκύων που δεν καπνίζουν.
Τα έμβρυα συνηθίζουν να ακουμπούν το στόμα και το πρόσωπό τους όλο και λιγότερο καθώς μεγαλώνουν και αναπτύσσονται.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν, ότι οι σαρώσεις αυτές αποκαλύπτουν ότι το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να σημαίνει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος του παιδιού.
Οι γιατροί συνιστούν στις έγκυες να σταματούν το κάπνισμα, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, εμφάνισης αναπνευστικών προβλημάτων ακόμη και βρεφικού θανάτου.
Πηγή:stogiatro.gr


Το έμβρυο αντιδρά όταν καπνίζει η μητέρα

Τα μωρά που εκτίθενται στο τσιγάρο, ενώ βρίσκονται ακόμη στην κοιλιά της μαμάς τους, μπορεί να εμφανίσουν καθυστερημένη ανάπτυξη στο κεντρικό νευρικό σύστημα, υποστηρίζουν ερευνητές οι οποίοι μελέτησαν 4D υπερήχους εγκύων.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, οι εικόνες αυτές αποκαλύπτουν πώς το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επηρεάζει την ανάπτυξη ενός αγέννητου μωρού.
Στις εικόνες αυτές τα μωρά των εγκύων που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους φαίνεται να αγγίζουν πολύ πιο συχνά το πρόσωπο και το στόμα τους, σε σχέση με τα μωρά εγκύων που δεν καπνίζουν.
Τα έμβρυα συνηθίζουν να ακουμπούν το στόμα και το πρόσωπό τους όλο και λιγότερο καθώς μεγαλώνουν και αναπτύσσονται.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν, ότι οι σαρώσεις αυτές αποκαλύπτουν ότι το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να σημαίνει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος του παιδιού.
Οι γιατροί συνιστούν στις έγκυες να σταματούν το κάπνισμα, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, εμφάνισης αναπνευστικών προβλημάτων ακόμη και βρεφικού θανάτου.
Πηγή:stogiatro.gr


Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

Δύο νέα «ένοχα» γονίδια για τον καρκίνο του μαστού φαίνεται πως ανακάλυψε μεγάλη διεθνής ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετείχαν και΄Ελληνες επιστήμονες.
Η ανακάλυψη, η οποία αυξάνει πλέον σε πάνω από 80 τα γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στον καρκίνο του μαστού, δίνει νέες δυνατότητες στους επιστήμονες να κάνουν έγκαιρη διάγνωση, μέσω γενετικών εξετάσεων, εκείνων των γυναικών που κινδυνεύουν περισσότερο, έτσι ώστε να βελτιώσουν κι άλλο την πρόληψη.
Οι ερευνητές από 130 ερευνητικούς φορείς παγκοσμίως, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μοριακής γενετικής Human Molecular Genetics, ανέφεραν ότι οι δύο «ένοχες» γονιδιακές παραλλαγές είναι η rs10816625 και η rs13294895, που και οι δύο βρίσκονται στο χρωμόσωμα 9.
Η πρώτη γονιδιακή παραλλαγή αυξάνει κατά 12% τον κίνδυνο μιας γυναίκας να αναπτύξει καρκίνο του μαστού, ενώ η δεύτερη κατά 9%, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν έχουν στο DNA τους αυτά τα γονίδια.
Παρά τις προόδους, πάντως, οι επιστήμονες, αν και μαθαίνουν συνεχώς περισσότερα πράγματα για τους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες κινδύνου, παραδέχτηκαν ότι ακόμη δεν είναι δυνατό να προβλέψουν με ακρίβεια ποιά γυναίκα τελικά θα εμφανίσει καρκίνο του μαστού. Ενώ για όσες έχουν διαγνωστεί με τη νόσο, είναι ουσιαστικά αδύνατο να πει κανείς με βεβαιότητα τι την προκάλεσε.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Ελπίδες για την Θεραπεία του καρκίνου του μαστού

Δύο νέα «ένοχα» γονίδια για τον καρκίνο του μαστού φαίνεται πως ανακάλυψε μεγάλη διεθνής ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετείχαν και΄Ελληνες επιστήμονες.
Η ανακάλυψη, η οποία αυξάνει πλέον σε πάνω από 80 τα γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στον καρκίνο του μαστού, δίνει νέες δυνατότητες στους επιστήμονες να κάνουν έγκαιρη διάγνωση, μέσω γενετικών εξετάσεων, εκείνων των γυναικών που κινδυνεύουν περισσότερο, έτσι ώστε να βελτιώσουν κι άλλο την πρόληψη.
Οι ερευνητές από 130 ερευνητικούς φορείς παγκοσμίως, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μοριακής γενετικής Human Molecular Genetics, ανέφεραν ότι οι δύο «ένοχες» γονιδιακές παραλλαγές είναι η rs10816625 και η rs13294895, που και οι δύο βρίσκονται στο χρωμόσωμα 9.
Η πρώτη γονιδιακή παραλλαγή αυξάνει κατά 12% τον κίνδυνο μιας γυναίκας να αναπτύξει καρκίνο του μαστού, ενώ η δεύτερη κατά 9%, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν έχουν στο DNA τους αυτά τα γονίδια.
Παρά τις προόδους, πάντως, οι επιστήμονες, αν και μαθαίνουν συνεχώς περισσότερα πράγματα για τους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες κινδύνου, παραδέχτηκαν ότι ακόμη δεν είναι δυνατό να προβλέψουν με ακρίβεια ποιά γυναίκα τελικά θα εμφανίσει καρκίνο του μαστού. Ενώ για όσες έχουν διαγνωστεί με τη νόσο, είναι ουσιαστικά αδύνατο να πει κανείς με βεβαιότητα τι την προκάλεσε.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Η λήψη ορμονικών αντισυλληπτικών (χαπιών, επιθεμάτων κ.ά.) για τουλάχιστον πέντε συνεχόμενα χρόνια σχετίζεται με πιθανή υπερδιπλάσια αύξηση του κινδύνου μιας νέας γυναίκας να εμφανίσει έναν σπάνιο όγκο στον εγκέφαλο, το γλοίωμα, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ντέιβιντ Γκάιστ του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Οντένσε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό κλινικής φαρμακολογίας British Journal of Clinical Pharmacology, μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία της Δανίας και εντόπισαν όλες τις γυναίκες ηλικίας 15 έως 49 ετών, οι οποίες διαγνώστηκαν με γλοίωμα (συνολικά 317 περιπτώσεις).
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό κλινικής φαρμακολογίας "British Journal of Clinical Pharmacology", μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία της Δανίας και εντόπισαν όλες τις γυναίκες ηλικίας 15 έως 49 ετών, οι οποίες διαγνώστηκαν με γλοίωμα (συνολικά 317 περιπτώσεις).
Η έρευνα έδειξε ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στη διάρκεια χρήσης των αντισυλληπτικών και στον κίνδυνο εμφάνισης του εγκεφαλικού όγκου.
Η χρήση για πάνω από πέντε χρόνια αντισυλληπτικών μόνο με προγεσταγόνο (προγεστερόνη) αυξάνει τον κίνδυνο κατά 2,4 φορές.
Για άλλες μεθόδους ορμονικής αντισύλληψης, ο κίνδυνος από την παρατεταμένη χρήση είναι επίσης αυξημένος, αλλά σε μικρότερο βαθμό, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Από την άλλη, ο επιστήμονας επεσήμανε πως, παρά τον μικρό αυτόν κίνδυνο λόγω παρατεταμένης χρήσης (το γλοίωμα εμφανίζεται σε πέντε γυναίκες ανά 100.000 κάθε χρόνο), τα αντισυλληπτικά προσφέρουν περισσότερα οφέλη, γι’ αυτό οι γυναίκες μπορούν να τα χρησιμοποιούν.
Τα ορμονικά αντισυλληπτικά περιέχουν γυναικείες ορμόνες και χρησιμοποιούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο.
Ουσιαστικά ενεργοποιούν τον φυσικό μηχανισμό αντισύλληψης μιας γυναίκας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, έτσι ώστε να μην ξαναμείνει έγκυος, όσο κυοφορεί.
Όσον αφορά στο γλοίωμα, αν και λίγα πράγματα είναι γνωστά για τις αιτίες του, όπως και για τους άλλους εγκεφαλικούς όγκους, ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι γυναικείες ορμόνες μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης ορισμένων μορφών καρκίνου.
ΠΗΓΗ: koinwniaenergwnpolitwn


Όχι στην παραπεταμένη χρήση αντισυλληπτικών

Η λήψη ορμονικών αντισυλληπτικών (χαπιών, επιθεμάτων κ.ά.) για τουλάχιστον πέντε συνεχόμενα χρόνια σχετίζεται με πιθανή υπερδιπλάσια αύξηση του κινδύνου μιας νέας γυναίκας να εμφανίσει έναν σπάνιο όγκο στον εγκέφαλο, το γλοίωμα, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ντέιβιντ Γκάιστ του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Οντένσε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό κλινικής φαρμακολογίας British Journal of Clinical Pharmacology, μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία της Δανίας και εντόπισαν όλες τις γυναίκες ηλικίας 15 έως 49 ετών, οι οποίες διαγνώστηκαν με γλοίωμα (συνολικά 317 περιπτώσεις).
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό κλινικής φαρμακολογίας "British Journal of Clinical Pharmacology", μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία της Δανίας και εντόπισαν όλες τις γυναίκες ηλικίας 15 έως 49 ετών, οι οποίες διαγνώστηκαν με γλοίωμα (συνολικά 317 περιπτώσεις).
Η έρευνα έδειξε ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στη διάρκεια χρήσης των αντισυλληπτικών και στον κίνδυνο εμφάνισης του εγκεφαλικού όγκου.
Η χρήση για πάνω από πέντε χρόνια αντισυλληπτικών μόνο με προγεσταγόνο (προγεστερόνη) αυξάνει τον κίνδυνο κατά 2,4 φορές.
Για άλλες μεθόδους ορμονικής αντισύλληψης, ο κίνδυνος από την παρατεταμένη χρήση είναι επίσης αυξημένος, αλλά σε μικρότερο βαθμό, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Από την άλλη, ο επιστήμονας επεσήμανε πως, παρά τον μικρό αυτόν κίνδυνο λόγω παρατεταμένης χρήσης (το γλοίωμα εμφανίζεται σε πέντε γυναίκες ανά 100.000 κάθε χρόνο), τα αντισυλληπτικά προσφέρουν περισσότερα οφέλη, γι’ αυτό οι γυναίκες μπορούν να τα χρησιμοποιούν.
Τα ορμονικά αντισυλληπτικά περιέχουν γυναικείες ορμόνες και χρησιμοποιούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο.
Ουσιαστικά ενεργοποιούν τον φυσικό μηχανισμό αντισύλληψης μιας γυναίκας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, έτσι ώστε να μην ξαναμείνει έγκυος, όσο κυοφορεί.
Όσον αφορά στο γλοίωμα, αν και λίγα πράγματα είναι γνωστά για τις αιτίες του, όπως και για τους άλλους εγκεφαλικούς όγκους, ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι γυναικείες ορμόνες μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης ορισμένων μορφών καρκίνου.
ΠΗΓΗ: koinwniaenergwnpolitwn


Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019

Δείτε τι δεν πρέπει να κάνετε πριν εμπλακείτε σε ερωτικές περιπτύξεις...
Εάν είστε σεξουαλικά ενεργή γυναίκα, πιθανώς έχετε ακούσει πως πρέπει να πηγαίνετε στην τουαλέτα πριν κάνετε σεξ, με τη λογική ότι η άδεια κύστη βοηθά στην πρόληψη της ουρολοίμωξης.
Στην πραγματικότητα η οδηγία αυτή είναι λάθος και μάλιστα η ενούρηση πριν το σεξ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ουρολοίμωξης.
Σύμφωνα με τον έμπειρο Αμερικανό ουρολόγο David Kaufman, θα πρέπει η γυναίκα να πηγαίνει στην τουαλέτα μετά το σεξ αλλά όχι πριν.
Γιατί; Κατά τη διάρκεια του σεξ, τα βακτήρια του κόλπου μπορεί να μετακινηθούν εντός της ουρήθρας. Εάν η γυναίκα πάει στην τουαλέτα έχοντας «αποθηκεύσει» αρκετή ποσότητα ούρων, είναι πιο πιθανό να μεταφερθούν αυτά τα βακτήρια και πάλι προς τα έξω. Εάν δεν συμβεί αυτό, είναι πιθανό τα βακτήρια να προκαλέσουν λοίμωξη.
Εάν η γυναίκα έχει πάει στην τουαλέτα πριν το σεξ, πιθανότατα δε θα μπορεί να ουρήσει μετά την ερωτική επαφή.
Η ενούρηση πριν το σεξ είναι η νούμερο ένα αιτία ουρολοίμωξης μετά το σεξ και μάλιστα το φαινόμενο είναι γνωστό ως «κυστίτιδα του μήνα του μέλιτος», δηλώνει ο Kaufman.
Η επαρκής διαθεσιμότητα ούρων μετά το σεξ είναι απαραίτητη, καθώς τα βακτήρια προσκολλώνται στα γεννητικά όργανα και πρέπει η ροή των ούρων να είναι ισχυρή ώστε να απομακρυνθούν. Εάν τα βακτήρια δεν απομακρυνθούν και φτάσουν στην ουρήθρα, εκεί είναι πολύ εύκολο να αναπαραχθούν με ταχύτατο ρυθμό και να προκαλέσουν λοίμωξη.
Δυστυχώς οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην ουρολοίμωξη, καθώς η ουρήθρα τους έχει μόλις πέντε εκατοστά μήκος –απόσταση αρκετά μικρή, την οποία μπορούν εύκολα να καλύψουν τα βακτήρια. Επίσης, σε ορισμένες γυναίκες το άνοιγμα του κόλπου βρίσκεται πολύ κοντά στην ουρήθρα και αυτό αυξάνει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες να εκδηλωθεί ουρολοίμωξη.
Εάν είναι απολύτως απαραίτητο να πάτε στην τουαλέτα πριν κάνετε σεξ, τουλάχιστον φροντίστε να πιείτε αρκετό νερό μετά την ερωτική πράξη ώστε να μπορείτε να ουρήσετε και πάλι.
Πηγή:onmed.gr

Τι πρέπει να γνωρίζετε για το Σεξ & την ουρολοίμωξη

Δείτε τι δεν πρέπει να κάνετε πριν εμπλακείτε σε ερωτικές περιπτύξεις...
Εάν είστε σεξουαλικά ενεργή γυναίκα, πιθανώς έχετε ακούσει πως πρέπει να πηγαίνετε στην τουαλέτα πριν κάνετε σεξ, με τη λογική ότι η άδεια κύστη βοηθά στην πρόληψη της ουρολοίμωξης.
Στην πραγματικότητα η οδηγία αυτή είναι λάθος και μάλιστα η ενούρηση πριν το σεξ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ουρολοίμωξης.
Σύμφωνα με τον έμπειρο Αμερικανό ουρολόγο David Kaufman, θα πρέπει η γυναίκα να πηγαίνει στην τουαλέτα μετά το σεξ αλλά όχι πριν.
Γιατί; Κατά τη διάρκεια του σεξ, τα βακτήρια του κόλπου μπορεί να μετακινηθούν εντός της ουρήθρας. Εάν η γυναίκα πάει στην τουαλέτα έχοντας «αποθηκεύσει» αρκετή ποσότητα ούρων, είναι πιο πιθανό να μεταφερθούν αυτά τα βακτήρια και πάλι προς τα έξω. Εάν δεν συμβεί αυτό, είναι πιθανό τα βακτήρια να προκαλέσουν λοίμωξη.
Εάν η γυναίκα έχει πάει στην τουαλέτα πριν το σεξ, πιθανότατα δε θα μπορεί να ουρήσει μετά την ερωτική επαφή.
Η ενούρηση πριν το σεξ είναι η νούμερο ένα αιτία ουρολοίμωξης μετά το σεξ και μάλιστα το φαινόμενο είναι γνωστό ως «κυστίτιδα του μήνα του μέλιτος», δηλώνει ο Kaufman.
Η επαρκής διαθεσιμότητα ούρων μετά το σεξ είναι απαραίτητη, καθώς τα βακτήρια προσκολλώνται στα γεννητικά όργανα και πρέπει η ροή των ούρων να είναι ισχυρή ώστε να απομακρυνθούν. Εάν τα βακτήρια δεν απομακρυνθούν και φτάσουν στην ουρήθρα, εκεί είναι πολύ εύκολο να αναπαραχθούν με ταχύτατο ρυθμό και να προκαλέσουν λοίμωξη.
Δυστυχώς οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην ουρολοίμωξη, καθώς η ουρήθρα τους έχει μόλις πέντε εκατοστά μήκος –απόσταση αρκετά μικρή, την οποία μπορούν εύκολα να καλύψουν τα βακτήρια. Επίσης, σε ορισμένες γυναίκες το άνοιγμα του κόλπου βρίσκεται πολύ κοντά στην ουρήθρα και αυτό αυξάνει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες να εκδηλωθεί ουρολοίμωξη.
Εάν είναι απολύτως απαραίτητο να πάτε στην τουαλέτα πριν κάνετε σεξ, τουλάχιστον φροντίστε να πιείτε αρκετό νερό μετά την ερωτική πράξη ώστε να μπορείτε να ουρήσετε και πάλι.
Πηγή:onmed.gr

Δύο έως τέσσερα χρόνια νωρίτερα έρχεται η εμμηνόπαυση στις γυναίκες που εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα χημικών ουσιών, που περιέχονται στα πλαστικά, τα καλλυντικά και σε κοινά είδη νοικοκυριού, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Σεν Λιούις της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας Άμπερ Κούπερ, μελέτησαν στοιχεία για περίπου 31.600 άτομα, μεταξύ των οποίων 1.442 γυναίκες σε εμμηνόπαυση, με μέση ηλικία 61 ετών.
Είναι η πρώτη μελέτη που εξετάζει σε μεγάλη κλίμακα την πιθανή σχέση μεταξύ εμμηνόπαυσης και χημικών. Στο παρελθόν είχαν γίνει μικρότερες έρευνες για λιγότερες χημικές ουσίες.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα από το αίμα και τα ούρα των συμμετεχόντων ψάχνοντας την παρουσία 111 χημικών ουσιών που είναι ύποπτες ότι παρεμβαίνουν στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των ορμονών εντός του σώματος. Από τα 111 χημικά, 15 εντοπίστηκαν να έχουν μεγαλύτερη από τα άλλα συσχέτιση με την πρόωρη εμμηνόπαυση: εννέα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), τρία εντομοκτόνα, δύο φθαλικές ενώσεις και ένα τοξικό φουράνιο.
Όπως είπε η Άμπερ Κούπερ, τα ευρήματα της νέας μελέτης δείχνουν ότι «τα χημικά που συνδέονται με την πρόωρη εμμηνόπαυση, μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρη διακοπή λειτουργίας των ωοθηκών, πράγμα που ως κοινωνία θα έπρεπε να μας ανησυχεί».
Η πρόωρη εμμηνόπαυση όχι μόνο επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα του γυναικείου πληθυσμού, αλλά επίσης σχετίζεται πιθανώς με την πρόωρη εμφάνιση προβλημάτων υγείας, όπως καρδιοπάθειας, οστεοπόρωσης κ.α. Άλλα προβλήματα που έχουν συσχετιστεί με ορισμένα από τα ίδια χημικά, περιλαμβάνουν τον καρκίνο, το μεταβολικό σύνδρομο και -στα κορίτσια- την πρόωρη εμφάνιση της εφηβείας.
«Η έκθεση σε πολλά από αυτά τα χημικά είναι πέρα από τον έλεγχό μας, επειδή βρίσκονται στο χώμα, στο νερό και στον αέρα. Μπορούμε όμως να μάθουμε περισσότερα πράγματα γι' αυτές τις ουσίες και την καθημερινή έκθεσή μας σε αυτές, αποκτώντας μεγαλύτερη επίγνωση για τα πλαστικά και για τα άλλα οικιακά προϊόντα που χρησιμοποιούμε», δήλωσε η Άμπερ Κούπερ.
Για παράδειγμα, όταν γίνεται χρήση φούρνου μικροκυμάτων για το ζέσταμα του φαγητού, οι ερευνητές συνιστούν να χρησιμοποιούνται γυάλινα ή χάρτινα δοχεία αντί για πλαστικά. Επίσης, συμβουλεύουν τους καταναλωτές να μαθαίνουν περισσότερα πράγματα για τα συστατικά που υπάρχουν σε διάφορα καλλυντικά, προϊόντα περιποίησης, συσκευασίας κ.α.
Πηγή περιοδικό: "PLoS One"


Πρόωρη εμμηνόπαυση, η έκθεση σε χημικά

Δύο έως τέσσερα χρόνια νωρίτερα έρχεται η εμμηνόπαυση στις γυναίκες που εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα χημικών ουσιών, που περιέχονται στα πλαστικά, τα καλλυντικά και σε κοινά είδη νοικοκυριού, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Σεν Λιούις της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας Άμπερ Κούπερ, μελέτησαν στοιχεία για περίπου 31.600 άτομα, μεταξύ των οποίων 1.442 γυναίκες σε εμμηνόπαυση, με μέση ηλικία 61 ετών.
Είναι η πρώτη μελέτη που εξετάζει σε μεγάλη κλίμακα την πιθανή σχέση μεταξύ εμμηνόπαυσης και χημικών. Στο παρελθόν είχαν γίνει μικρότερες έρευνες για λιγότερες χημικές ουσίες.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα από το αίμα και τα ούρα των συμμετεχόντων ψάχνοντας την παρουσία 111 χημικών ουσιών που είναι ύποπτες ότι παρεμβαίνουν στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των ορμονών εντός του σώματος. Από τα 111 χημικά, 15 εντοπίστηκαν να έχουν μεγαλύτερη από τα άλλα συσχέτιση με την πρόωρη εμμηνόπαυση: εννέα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), τρία εντομοκτόνα, δύο φθαλικές ενώσεις και ένα τοξικό φουράνιο.
Όπως είπε η Άμπερ Κούπερ, τα ευρήματα της νέας μελέτης δείχνουν ότι «τα χημικά που συνδέονται με την πρόωρη εμμηνόπαυση, μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρη διακοπή λειτουργίας των ωοθηκών, πράγμα που ως κοινωνία θα έπρεπε να μας ανησυχεί».
Η πρόωρη εμμηνόπαυση όχι μόνο επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα του γυναικείου πληθυσμού, αλλά επίσης σχετίζεται πιθανώς με την πρόωρη εμφάνιση προβλημάτων υγείας, όπως καρδιοπάθειας, οστεοπόρωσης κ.α. Άλλα προβλήματα που έχουν συσχετιστεί με ορισμένα από τα ίδια χημικά, περιλαμβάνουν τον καρκίνο, το μεταβολικό σύνδρομο και -στα κορίτσια- την πρόωρη εμφάνιση της εφηβείας.
«Η έκθεση σε πολλά από αυτά τα χημικά είναι πέρα από τον έλεγχό μας, επειδή βρίσκονται στο χώμα, στο νερό και στον αέρα. Μπορούμε όμως να μάθουμε περισσότερα πράγματα γι' αυτές τις ουσίες και την καθημερινή έκθεσή μας σε αυτές, αποκτώντας μεγαλύτερη επίγνωση για τα πλαστικά και για τα άλλα οικιακά προϊόντα που χρησιμοποιούμε», δήλωσε η Άμπερ Κούπερ.
Για παράδειγμα, όταν γίνεται χρήση φούρνου μικροκυμάτων για το ζέσταμα του φαγητού, οι ερευνητές συνιστούν να χρησιμοποιούνται γυάλινα ή χάρτινα δοχεία αντί για πλαστικά. Επίσης, συμβουλεύουν τους καταναλωτές να μαθαίνουν περισσότερα πράγματα για τα συστατικά που υπάρχουν σε διάφορα καλλυντικά, προϊόντα περιποίησης, συσκευασίας κ.α.
Πηγή περιοδικό: "PLoS One"


Το στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα μπορούσε να επηρεάσει την υγιή ανάπτυξη του μωρού, προειδοποιεί νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ.
Συγκεκριμένα, για να εξετάσουν αν το υψηλό στρες σε ποντικούς που κυοφορούσαν είχε επίδραση στο έμβρυο, οι ερευνητές έλαβαν γλυκοκορτικοειδή από τους ποντικούς σε διάφορα διαστήματα της εγκυμοσύνης.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα αυξημένα επίπεδα ορμονών του στρες, των γλυκοκορτικοειδών, σε ποντικούς που κυοφορούσαν οδήγησαν τη μητέρα να τρώει περισσότερο αλλά μείωσαν την ικανότητα του πλακούντα να μεταφέρει γλυκόζη στο έμβρυο.
Τα ευρήματα που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό The Journal of Physiology, δείχνουν ότι τα γλυκοκορτικοειδή της μητέρας ρυθμίζουν τη διατροφή του εμβρύου, καθώς μπορούν να μειώσουν τη μεταφορά γλυκόζης στον πλακούντα και εν συνεχεία να οδηγήσουν σε μείωση του βάρους του εμβρύου.
Επιπλέον, η έρευνα έδειξε ότι σε συνθήκες στρες, ορισμένα γονίδια στον πλακούντα άλλαξαν. Ένα από αυτά που επηρεάστηκαν από τις ορμόνες στρες της μητέρας ήταν το Redd1.
Το γονίδιο εκτιμάται πως σηματοδοτεί διαθεσιμότητα άλλων ουσιών, όπως του οξυγόνου, και πως αλληλεπιδρά με ενδοκυτταρικές οδούς που ρυθμίζουν την ανάπτυξη και την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών σε άλλους ιστούς.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr


Στρες στην εγκυμοσύνη πως επηρεάζει την υγεία του μωρού

Το στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα μπορούσε να επηρεάσει την υγιή ανάπτυξη του μωρού, προειδοποιεί νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ.
Συγκεκριμένα, για να εξετάσουν αν το υψηλό στρες σε ποντικούς που κυοφορούσαν είχε επίδραση στο έμβρυο, οι ερευνητές έλαβαν γλυκοκορτικοειδή από τους ποντικούς σε διάφορα διαστήματα της εγκυμοσύνης.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα αυξημένα επίπεδα ορμονών του στρες, των γλυκοκορτικοειδών, σε ποντικούς που κυοφορούσαν οδήγησαν τη μητέρα να τρώει περισσότερο αλλά μείωσαν την ικανότητα του πλακούντα να μεταφέρει γλυκόζη στο έμβρυο.
Τα ευρήματα που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό The Journal of Physiology, δείχνουν ότι τα γλυκοκορτικοειδή της μητέρας ρυθμίζουν τη διατροφή του εμβρύου, καθώς μπορούν να μειώσουν τη μεταφορά γλυκόζης στον πλακούντα και εν συνεχεία να οδηγήσουν σε μείωση του βάρους του εμβρύου.
Επιπλέον, η έρευνα έδειξε ότι σε συνθήκες στρες, ορισμένα γονίδια στον πλακούντα άλλαξαν. Ένα από αυτά που επηρεάστηκαν από τις ορμόνες στρες της μητέρας ήταν το Redd1.
Το γονίδιο εκτιμάται πως σηματοδοτεί διαθεσιμότητα άλλων ουσιών, όπως του οξυγόνου, και πως αλληλεπιδρά με ενδοκυτταρικές οδούς που ρυθμίζουν την ανάπτυξη και την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών σε άλλους ιστούς.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr


Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Ομάδα γιατρών από τις ΗΠΑ υποστηρίζει, ότι οι έφηβες που έχουν διαφορετικό μέγεθος μαστών ή που το στήθος τους είναι πολύ μεγάλο θα έπρεπε να τους δίνεται η δυνατότητα διορθωτικής χειρουργικής επέμβασης, καθώς το μέγεθος του στήθους τους μπορεί να επηρεάσει την ψυχική τους υγεία.
Οι επιστήμονες αναφέρουν, ότι τα κορίτσια που έχουν ασύμμετρους μαστούς έχουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και μικρότερη συναισθηματική ευημερία, ενώ μπορεί να αντιμετωπίζουν διατροφικά προβλήματα και να δυσκολεύονται στις κοινωνικές συναναστροφές.
Μάλιστα, σύμφωνα με τους ερευνητές, η αρνητική επίδραση στην ψυχική υγεία είναι το ίδιο καταστροφική και για τα κορίτσια με σχετικά μικρές διαφοροποιήσεις στο μέγεθος των μαστών, αλλά και εκείνα που έχουν πιο εμφανείς διαφορές στο στήθος τους.
Στην πρώτη έρευνα του είδους της, οι ερευνητές ανέλυσαν τις επιδράσεις στην ψυχική υγεία εξαιτίας του μεγέθους των μαστών και κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι αρνητικές επιπτώσεις είναι ίδιες και για τις έφηβες που υποφέρουν από μακρομαστία –μια κατάσταση που προκαλεί ασυνήθιστα μεγάλους μαστούς.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα 59 γυναικών, ηλικίας από 12 έως 21 ετών, οι οποίες εμφάνιζαν σημαντικές διαφορές στο μέγεθος των μαστών τους, τουλάχιστον κατά ένα νούμερο στηθόδεσμου.
Στη συνέχεια προχώρησαν σε διάφορα τεστ, για να διαπιστώσουν πόσο καλά λειτουργούσαν οι συμμετέχουσες ψυχολογικά και κοινωνικά και να αξιολογήσουν την ποιότητα της ζωής τους που σχετίζεται με προβλήματα υγείας.
Παρόμοια τεστ διεξήχθησαν και με μια ομάδα κοριτσιών, τα οποία δεν είχαν ασυμμετρία στους μαστούς, καθώς και με άλλες έφηβες, οι οποίες εμφάνιζαν μακρομαστία.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν, ότι πολλά θέματα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία και ευημερία επηρεάζονταν από το μέγεθος των μαστών τους (σε σχέση με εκείνα που είχαν «φυσιολογικό» στήθος).
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν, ότι οι ασθενείς που υποφέρουν από ασυμμετρία στο στήθος έχουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και συναισθηματική ευημερία» ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας, Dr Brian Labow, σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail.
ΠΗΓΗ: http://stogiatro.gr/


Το μέγεθος του στήθους επηρεάζει την ψυχική ισορροπία!

Ομάδα γιατρών από τις ΗΠΑ υποστηρίζει, ότι οι έφηβες που έχουν διαφορετικό μέγεθος μαστών ή που το στήθος τους είναι πολύ μεγάλο θα έπρεπε να τους δίνεται η δυνατότητα διορθωτικής χειρουργικής επέμβασης, καθώς το μέγεθος του στήθους τους μπορεί να επηρεάσει την ψυχική τους υγεία.
Οι επιστήμονες αναφέρουν, ότι τα κορίτσια που έχουν ασύμμετρους μαστούς έχουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και μικρότερη συναισθηματική ευημερία, ενώ μπορεί να αντιμετωπίζουν διατροφικά προβλήματα και να δυσκολεύονται στις κοινωνικές συναναστροφές.
Μάλιστα, σύμφωνα με τους ερευνητές, η αρνητική επίδραση στην ψυχική υγεία είναι το ίδιο καταστροφική και για τα κορίτσια με σχετικά μικρές διαφοροποιήσεις στο μέγεθος των μαστών, αλλά και εκείνα που έχουν πιο εμφανείς διαφορές στο στήθος τους.
Στην πρώτη έρευνα του είδους της, οι ερευνητές ανέλυσαν τις επιδράσεις στην ψυχική υγεία εξαιτίας του μεγέθους των μαστών και κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι αρνητικές επιπτώσεις είναι ίδιες και για τις έφηβες που υποφέρουν από μακρομαστία –μια κατάσταση που προκαλεί ασυνήθιστα μεγάλους μαστούς.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα 59 γυναικών, ηλικίας από 12 έως 21 ετών, οι οποίες εμφάνιζαν σημαντικές διαφορές στο μέγεθος των μαστών τους, τουλάχιστον κατά ένα νούμερο στηθόδεσμου.
Στη συνέχεια προχώρησαν σε διάφορα τεστ, για να διαπιστώσουν πόσο καλά λειτουργούσαν οι συμμετέχουσες ψυχολογικά και κοινωνικά και να αξιολογήσουν την ποιότητα της ζωής τους που σχετίζεται με προβλήματα υγείας.
Παρόμοια τεστ διεξήχθησαν και με μια ομάδα κοριτσιών, τα οποία δεν είχαν ασυμμετρία στους μαστούς, καθώς και με άλλες έφηβες, οι οποίες εμφάνιζαν μακρομαστία.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν, ότι πολλά θέματα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία και ευημερία επηρεάζονταν από το μέγεθος των μαστών τους (σε σχέση με εκείνα που είχαν «φυσιολογικό» στήθος).
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν, ότι οι ασθενείς που υποφέρουν από ασυμμετρία στο στήθος έχουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και συναισθηματική ευημερία» ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας, Dr Brian Labow, σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail.
ΠΗΓΗ: http://stogiatro.gr/


Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019

Το περπάτημα κάνει καλό, τόσο στον εγκέφαλο, όσο και στη γενικότερη υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Ακόμη κι αν δεν έχετε ιστορικό άνοιας ή άλλων εγκεφαλικών ασθενειών, με το πέρασμα του χρόνου αυξάνονται οι πιθανότητες να επηρεαστεί η σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Κάντε λοιπόν ένα «δώρο» στον οργανισμό σας, μην το παίρνετε αψήφιστα και εντάξτε το περπάτημα στην καθημερινότητά σας!
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο όργανο και αποτελεί βασικό συστατικό για την καλή υγεία του ατόμου, από τη γέννησή του μέχρι τα βαθιά γεράματα. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, πάνω από 35 εκατ. άνθρωποι σε όλον τον κόσμο υποφέρουν από άνοια και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες του εγκεφάλου. Μάλιστα, ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030 και να τριπλασιαστεί μέχρι το 2050. Πώς μπορεί να προστατευθεί όμως κανείς;
Μία από τις καλύτερες «ασκήσεις» για τον εγκέφαλο είναι το… περπάτημα. Βοηθά όσους πάσχουν από Αλτσχάιμερ και άνοια να καταπολεμούν την κόπωση του εγκεφάλου, ενώ ενισχύει και τη λειτουργία του. Διαβάστε παρακάτω επτά λόγους, που σύμφωνα με ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, για τους οποίους το περπάτημα ωφελεί το μυαλό:
Το περπάτημα προστατεύει έναντι της εξέλιξης της νόσου του Αλτσχάιμερ, ακόμη κι αν περπατά κανείς μόλις 8 χιλιόμετρα την εβδομάδα. Το Αλτσχάιμερ είναι μια αργή αλλά προοδευτική ασθένεια του εγκεφάλου, που μειώνει τη μνήμη, τη λογική, την ικανότητα ομιλίας και τις κινητικές δεξιότητες.
Βελτιώνει τη συνεργασία μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου. Όλοι γνωρίζουν ότι ένας τακτικός περίπατος βοηθά στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς και των μυών. Αυτό που δεν ξέρουν όμως πολλοί είναι ότι βελτιώνει και τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου.
Αυξάνει το μέγεθος του εγκεφάλου. Όταν κανείς περπατά τρεις φορές την εβδομάδα επί 40 λεπτά, αυξάνεται το μέγεθος του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο, του τμήματος εκείνου που είναι υπεύθυνο για τη μνήμη. Ερευνητές βρήκαν ότι αν περπατά κανείς επί ένα χρόνο, αυξάνεται κατά 2% το μέγεθος αυτής της περιοχής του εγκεφάλου.
Ανακουφίζει από την κόπωση του εγκεφάλου. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει καταλήξει τις περισσότερες φορές να θεωρεί τους ανθρώπους «μηχανές». Αυτό που φαίνεται να ξεχνούν πολλοί είναι, ότι υπάρχουν όρια στο πόσο πολύ μπορεί να εργαστεί κανείς, πόσο θόρυβο, στρες κ.ά. μπορεί να αντέξει, προτού ο εγκέφαλός του να μη μπορεί να συγκεντρωθεί σε τίποτε άλλο πια. Ένας απλός περίπατος σε ένα πάρκο, μειώνει τα επίπεδα στρες στον οργανισμό και βοηθά τον εγκέφαλο να επιστρέψει στα προ της κόπωσης επίπεδα συγκέντρωσης.
Απελευθερώνει ενδορφίνες που είναι οι χημικές ουσίες που καταπολεμούν το στρες που δρουν προστατευτικά, μειώνοντας τα επίπεδα των ορμονών του στρες και προσδίδοντας ένα αίσθημα ευφορίας στον οργανισμό.
«Επισκευάζει» τους νευρώνες της μνήμης. Εκτός από τη θετική επίδραση των ενδορφινών στον οργανισμό, όταν περπατά κανείς απελευθερώνεται και η πρωτεΐνη BDNF (Brain Derived Neurotrophic Factor), η οποία όχι μόνο προστατεύει τους νευρώνες της μνήμης, αλλά τους «επισκευάζει» κιόλας.
Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας. Οι ερευνητές βρήκαν μια άμεση σχέση ανάμεσα στο περπάτημα και τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, η οποία μπορεί να οφείλεται στην αυξημένη ροή αίματος στον οργανισμό.
ΠΗΓΗ: http://www.nikosonline.gr/

Tο περπάτημα κάνει καλό

Το περπάτημα κάνει καλό, τόσο στον εγκέφαλο, όσο και στη γενικότερη υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Ακόμη κι αν δεν έχετε ιστορικό άνοιας ή άλλων εγκεφαλικών ασθενειών, με το πέρασμα του χρόνου αυξάνονται οι πιθανότητες να επηρεαστεί η σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Κάντε λοιπόν ένα «δώρο» στον οργανισμό σας, μην το παίρνετε αψήφιστα και εντάξτε το περπάτημα στην καθημερινότητά σας!
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο όργανο και αποτελεί βασικό συστατικό για την καλή υγεία του ατόμου, από τη γέννησή του μέχρι τα βαθιά γεράματα. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, πάνω από 35 εκατ. άνθρωποι σε όλον τον κόσμο υποφέρουν από άνοια και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες του εγκεφάλου. Μάλιστα, ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030 και να τριπλασιαστεί μέχρι το 2050. Πώς μπορεί να προστατευθεί όμως κανείς;
Μία από τις καλύτερες «ασκήσεις» για τον εγκέφαλο είναι το… περπάτημα. Βοηθά όσους πάσχουν από Αλτσχάιμερ και άνοια να καταπολεμούν την κόπωση του εγκεφάλου, ενώ ενισχύει και τη λειτουργία του. Διαβάστε παρακάτω επτά λόγους, που σύμφωνα με ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, για τους οποίους το περπάτημα ωφελεί το μυαλό:
Το περπάτημα προστατεύει έναντι της εξέλιξης της νόσου του Αλτσχάιμερ, ακόμη κι αν περπατά κανείς μόλις 8 χιλιόμετρα την εβδομάδα. Το Αλτσχάιμερ είναι μια αργή αλλά προοδευτική ασθένεια του εγκεφάλου, που μειώνει τη μνήμη, τη λογική, την ικανότητα ομιλίας και τις κινητικές δεξιότητες.
Βελτιώνει τη συνεργασία μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου. Όλοι γνωρίζουν ότι ένας τακτικός περίπατος βοηθά στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς και των μυών. Αυτό που δεν ξέρουν όμως πολλοί είναι ότι βελτιώνει και τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου.
Αυξάνει το μέγεθος του εγκεφάλου. Όταν κανείς περπατά τρεις φορές την εβδομάδα επί 40 λεπτά, αυξάνεται το μέγεθος του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο, του τμήματος εκείνου που είναι υπεύθυνο για τη μνήμη. Ερευνητές βρήκαν ότι αν περπατά κανείς επί ένα χρόνο, αυξάνεται κατά 2% το μέγεθος αυτής της περιοχής του εγκεφάλου.
Ανακουφίζει από την κόπωση του εγκεφάλου. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει καταλήξει τις περισσότερες φορές να θεωρεί τους ανθρώπους «μηχανές». Αυτό που φαίνεται να ξεχνούν πολλοί είναι, ότι υπάρχουν όρια στο πόσο πολύ μπορεί να εργαστεί κανείς, πόσο θόρυβο, στρες κ.ά. μπορεί να αντέξει, προτού ο εγκέφαλός του να μη μπορεί να συγκεντρωθεί σε τίποτε άλλο πια. Ένας απλός περίπατος σε ένα πάρκο, μειώνει τα επίπεδα στρες στον οργανισμό και βοηθά τον εγκέφαλο να επιστρέψει στα προ της κόπωσης επίπεδα συγκέντρωσης.
Απελευθερώνει ενδορφίνες που είναι οι χημικές ουσίες που καταπολεμούν το στρες που δρουν προστατευτικά, μειώνοντας τα επίπεδα των ορμονών του στρες και προσδίδοντας ένα αίσθημα ευφορίας στον οργανισμό.
«Επισκευάζει» τους νευρώνες της μνήμης. Εκτός από τη θετική επίδραση των ενδορφινών στον οργανισμό, όταν περπατά κανείς απελευθερώνεται και η πρωτεΐνη BDNF (Brain Derived Neurotrophic Factor), η οποία όχι μόνο προστατεύει τους νευρώνες της μνήμης, αλλά τους «επισκευάζει» κιόλας.
Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας. Οι ερευνητές βρήκαν μια άμεση σχέση ανάμεσα στο περπάτημα και τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, η οποία μπορεί να οφείλεται στην αυξημένη ροή αίματος στον οργανισμό.
ΠΗΓΗ: http://www.nikosonline.gr/

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019

Τα συμπτώματα και οι επιπλοκές των διαταραχών του θυρεοειδούς (υπερθυρεοειδισμός-υποθυρεοειδισμός) είναι λίγο-πολύ γνωστά. Πόσα γνωρίζετε όμως για τον καρκίνο που εμφανίζεται σε αυτό το μικρό αδένα σε σχήμα πεταλούδας;
Δείτε ποιες χρήσιμες πληροφορίες παρέχουν οι ειδικοί για τον καρκίνο του θυρεοειδούς.
1. Τα συμπτώματα είναι ανεπαίσθητα ή δεν εκδηλώνονται καθόλου
Όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί, εκδηλώνεται συνήθως έντονη κόπωση και παρατηρείται σημαντική αύξηση του βάρους που δε δικαιολογείται από τις διατροφικές επιλογές. Ωστόσο, στην περίπτωση καρκίνου του θυρεοειδούς, σπανίως εκδηλώνονται συγκεκριμένα προειδοποιητικά συμπτώματα. Τις περισσότερες φορές, η διάγνωση προκύπτει όταν ο γιατρός ή ο ασθενής εντοπίσει κάποιο μικρό όζο ή εξόγκωμα στο λάρυγγα, στο σημείο που βρίσκεται ο αδένας.
2. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς σχεδόν πάντα θεραπεύεται
Είναι μία από τις πιο «ήπιες» μορφές καρκίνου, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών δεν αντιμετωπίζουν επιπλοκές ή χρόνια προβλήματα υγείας αφού λάβουν την απαραίτητη θεραπεία. Το 95% των ασθενών με θηλώδη καρκίνο του θυρεοειδούς (το συνηθέστερο τύπο καρκίνου του θυρεοειδούς) καταφέρνει να ζήσει για 25 ή και περισσότερα χρόνια.
3. Ορισμένες μορφές είναι πιο επιθετικές από άλλες
Η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς, καθώς και το μέγεθος του όγκου καθορίζουν πόσο επικίνδυνος είναι ο καρκίνος. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει η πιθανότητα εξάπλωσης του καρκίνου σε άλλα όργανα. Ενδεικτικά, η πρόγνωση για το θυλακιώδη καρκίνο του θυρεοειδούς είναι πιο αισιόδοξη, ενώ ο αναπλαστικός καρκίνος είναι συνήθως επιθετικός και πολύ πιο επικίνδυνος.
4. Η έκθεση σε ακτινοβολίες αποτελεί παράγοντα κινδύνου
Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι συνηθέστερος στις γυναίκες, σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό αυτής της μορφής καρκίνου και σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε ακτινοβολίες, ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία.
5. Ένα εξόγκωμα στο λάρυγγα δεν υποδεικνύει πάντοτε καρκίνο
Σχεδόν το 50% του ενήλικου πληθυσμού εμφανίζει κάποιο μικρό όζο στο θυρεοειδή. Το μικρό εξόγκωμα δεν είναι ταυτόσημο με τον καρκίνο. Εάν εντοπίσετε κάποιο εξόγκωμα στο θυρεοειδή, επισκεφθείτε τον ενδοκρινολόγο σας για μια πιο αναλυτική εξέταση.
ΠΗΓΗ: http://www.onmed.gr/

Τα πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τον θυρεοειδή

Τα συμπτώματα και οι επιπλοκές των διαταραχών του θυρεοειδούς (υπερθυρεοειδισμός-υποθυρεοειδισμός) είναι λίγο-πολύ γνωστά. Πόσα γνωρίζετε όμως για τον καρκίνο που εμφανίζεται σε αυτό το μικρό αδένα σε σχήμα πεταλούδας;
Δείτε ποιες χρήσιμες πληροφορίες παρέχουν οι ειδικοί για τον καρκίνο του θυρεοειδούς.
1. Τα συμπτώματα είναι ανεπαίσθητα ή δεν εκδηλώνονται καθόλου
Όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί, εκδηλώνεται συνήθως έντονη κόπωση και παρατηρείται σημαντική αύξηση του βάρους που δε δικαιολογείται από τις διατροφικές επιλογές. Ωστόσο, στην περίπτωση καρκίνου του θυρεοειδούς, σπανίως εκδηλώνονται συγκεκριμένα προειδοποιητικά συμπτώματα. Τις περισσότερες φορές, η διάγνωση προκύπτει όταν ο γιατρός ή ο ασθενής εντοπίσει κάποιο μικρό όζο ή εξόγκωμα στο λάρυγγα, στο σημείο που βρίσκεται ο αδένας.
2. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς σχεδόν πάντα θεραπεύεται
Είναι μία από τις πιο «ήπιες» μορφές καρκίνου, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών δεν αντιμετωπίζουν επιπλοκές ή χρόνια προβλήματα υγείας αφού λάβουν την απαραίτητη θεραπεία. Το 95% των ασθενών με θηλώδη καρκίνο του θυρεοειδούς (το συνηθέστερο τύπο καρκίνου του θυρεοειδούς) καταφέρνει να ζήσει για 25 ή και περισσότερα χρόνια.
3. Ορισμένες μορφές είναι πιο επιθετικές από άλλες
Η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς, καθώς και το μέγεθος του όγκου καθορίζουν πόσο επικίνδυνος είναι ο καρκίνος. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει η πιθανότητα εξάπλωσης του καρκίνου σε άλλα όργανα. Ενδεικτικά, η πρόγνωση για το θυλακιώδη καρκίνο του θυρεοειδούς είναι πιο αισιόδοξη, ενώ ο αναπλαστικός καρκίνος είναι συνήθως επιθετικός και πολύ πιο επικίνδυνος.
4. Η έκθεση σε ακτινοβολίες αποτελεί παράγοντα κινδύνου
Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι συνηθέστερος στις γυναίκες, σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό αυτής της μορφής καρκίνου και σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε ακτινοβολίες, ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία.
5. Ένα εξόγκωμα στο λάρυγγα δεν υποδεικνύει πάντοτε καρκίνο
Σχεδόν το 50% του ενήλικου πληθυσμού εμφανίζει κάποιο μικρό όζο στο θυρεοειδή. Το μικρό εξόγκωμα δεν είναι ταυτόσημο με τον καρκίνο. Εάν εντοπίσετε κάποιο εξόγκωμα στο θυρεοειδή, επισκεφθείτε τον ενδοκρινολόγο σας για μια πιο αναλυτική εξέταση.
ΠΗΓΗ: http://www.onmed.gr/

Η κατάσταση άγχους είναι η πιο απλή νεύρωση. Τη χαρακτηρίζει ένα διάχυτο άγχος, που μπορεί να είναι λίγο-πολύ μόνιμο ή να συμβαίνει παροδικά, κάτω από πιεστικές συνθήκες ή, ακόμα και, χωρίς συγκεκριμένη αφορμή. Γενικά χαρακτηρίζεται ως μία ψυχοσωματική κατάσταση κατά την οποία το άτομο νιώθει πίεση από το βάρος των υποχρεώσεών του, φόβο και ανησυχία, πολλές φορές αόριστη, κάτι που μπορεί να εξελιχθεί και σε μόνιμη ψυχοπαθολογική κατάσταση.
Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία, το άγχος θεωρείται από τον Φρόυντ ως το αποτέλεσμα μεταλλαγής της λιμπιντικής ενέργειας. Αργότερα υποστηρίχτηκε, πως η εκδήλωση του άγχους γίνεται λόγω της αποτυχημένης προσπάθειας απώθησης και δόμησης νευρωσικών συμπτωμάτων. Γενικά πάντως είναι κοινά αποδεκτό, ότι το άγχος οφείλεται σε μία εσωτερική διαμάχη, κρυφές επιθυμίες ή ανάγκες που έρχονται σε σύγκρουση με την συνείδησή του. Και επειδή ακριβώς παραμένουν κρυφές κι από αυτόν τον ίδιο, του προξενούν αμηχανία και φόβο δυσανάλογο προς εκείνον που ένιωθε αν ο κίνδυνος ήταν εξωτερικός. Το άγχος αντιπροσωπεύει φόβους της παιδικής ηλικίας, που βγαίνουν τώρα στην επιφάνεια, χωρίς συνείδηση των εμπειριών που τις προκάλεσαν. Γι' αυτό μπορεί να ειπωθεί ότι το άγχος έχει την προέλευσή του σε μία παιδική νεύρωση που δεν ξεπεράστηκε, αλλά απωθήθηκε στο ασυνείδητο.
Το άγχος εμφανίζεται σε δύο κλινικές εικόνες. Στην πρώτη παρουσιάζεται ως μία διαταραχή πανικού, με δύσπνοια, ταχυπαλμία, στηθάγχη, ζάλη, ίλιγγο, εφίδρωση, λιποθυμία, τρέμουλο, παραισθήσεις, εξάψεις κ.λ.π. Ενώ στην δεύτερη παρουσιάζεται ως μία γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, με σωματικούς πόνους (στο κεφάλι, στην καρδιά, στο στομάχι, στους σπονδύλους κ.α.), και μία υπερδιέγερση του νευρικού συστήματος, που προκαλεί ένα συναίσθημα περίφοβης προσδοκίας, μία κατάσταση εγρήγορσης, με αυξημένη ερεθιστικότητα, υπερκινητικότητα, κούραση ή αϋπνία.
Υπολογίζεται ότι ένα 10% περίπου του γενικού πληθυσμού εμφανίζει κάποια στιγμή ψυχικές διαταραχές, και από αυτές το 70% είναι αγχώδεις ή αγχώδεις καταθλιπτικές καταστάσεις.
Συναισθήματα, θυμού, απογοήτευσης και φόβου, όπως επίσης, οξυθυμία, κούραση και κατάθλιψη, κυριαρχούν τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο φύλο. Επιπλέον το άγχος που επικρατεί σε αρκετούς γονείς, τους κάνει ιδιαίτερα απαιτητικούς, ανυπόμονους και ευερέθιστους με ιδιαίτερα χαμηλή διάθεση για συνεργασία. Διατρέχουν μάλιστα τον κίνδυνο να κακοποιήσουν λεκτικά ή ακόμη και σωματικά τα παιδιά τους. Λειτουργώντας κάτω από άγχος, οι σύγχρονοι γονείς, έχουν την τάση να παρεξηγούν συμπεριφορές των παιδιών τους, πιστεύοντας ότι για παράδειγμα έκαναν κάτι από πρόθεση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μία απλή απροσεξία.
Ανεξάρτητα πάντως από το φύλο, το άγχος εξαρτάται ως έναν βαθμό και από τον τρόπο ζωής του κάθε ανθρώπου, καθώς και τον τρόπο αντίληψης του. Στην πραγματικότητα κάθε άτομο έχει ένα ορισμένο βαθμό άγχους, ο οποίος θεωρείται φυσιολογικός κάτω από ορισμένες περιστάσεις. Αλλά αξίζει να σημειωθεί, ότι στις γυναίκες κυριαρχούν οι περιπτώσεις αυξημένου άγχους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η γυναίκα έχει να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα "προσαρμογής" γύρω από την εμμηνόρροια, την εγκυμοσύνη και την μητρότητα.
Κάποιο συνταρακτικό γεγονός, εξάλλου, μπορεί να προκαλέσει ένα τραυματικό άγχος, μία αγχώδη κατάσταση, που να έχει όλα τα χαρακτηριστικά της αγχώδους νευρώσεως. Η αγχώδης νεύρωση μπορεί να εξαφανιστεί από μόνη της ύστερα από μερικές εβδομάδες ή μήνες, αλλά μπορεί και να γίνει μία χρόνια κατάσταση. Επίσης μπορεί ακόμα να εξελιχθεί σε κάποια άλλη μορφή νεύρωσης. Η πρόγνωση εξαρτάται από τις συνθήκες ζωής του ατόμου, την προσωπικότητά του προτού δημιουργηθεί η αγχώδης διαταραχή και από το πόσο ειλικρινά και επίμονα θέλει να αντιμετωπίσει τα ψυχολογικά αίτια της κατάστασής του.
Αν και η αγχώδης νεύρωση οφείλεται σε κάποια ανάλογη παιδική νεύρωση, δηλαδή σε κάποια απωθημένη συναισθηματική σύγκρουσή, που ανάγεται στην παιδική ηλικία, ωστόσο ο "πολιτισμός" της εποχής μας, η ισοπέδωση των κοινωνικών συνθηκών, η γρήγορη-αέναη εναλλαγή των ορίων της ηθικής και της φαντασίας, συντείνουν στην δημιουργία ενός κλίματος ανασφάλειας, αποπροσωποποίησης και αυτοματισμού, που ευνοούν την εμφάνιση άγχους.
Αρκετοί υποστηρίζουν, ότι ο πιο απλός και άμεσος τρόπος θεραπείας μιας κατάστασης άγχους είναι οι βιολογικές μέθοδοι: όπως τα αντί-αγχολυτικά φάρμακα. Βέβαια, τα περισσότερα από αυτά έχουν μακρόχρονες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό των πασχόντων, γι’ αυτό και αποφεύγεται η άσκοπη χρήση τους. Εξάλλου, είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο, ότι η αποτελεσματικότητά τους, ύστερα από μία πρώτη εντυπωσιακή φάση, μειώνεται προοδευτικά και η κατάσταση συνήθως επανέρχεται μετά την διακοπή τους. Συχνά μία μεταβολή του νοσογόνου περιβάλλοντος με την συμβουλή ή την άμεση επέμβαση ενός ειδικού, μπορεί να φέρει βελτίωση στην κατάσταση. Μία σύντομη ψυχοθεραπεία ή μία θεραπεία συμπεριφοράς μπορεί να έχουν καλά αποτελέσματα. Φυσικά, εάν η κατάσταση είναι περιστασιακή, χωρίς άμεση σύνδεση με κάποια νευρωτική διαταραχή, όπως την παραμονή κάποιας δοκιμασίας για την οποία δεν θεωρούμε τον εαυτό μας απολύτως έτοιμο, το άγχος εξαφανίζεται από μόνο του, μόλις πάψει να υπάρχει η περίσταση που το προκαλεί. Σε διαφορετική περίπτωση, και εφόσον οι συνθήκες και η ψυχολογική ικανότητα του αγχωτικού ατόμου το επιτρέπουν, ενδείκνυται η ψυχανάλυση ή η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία.
Ζωγραφιά Αντωνιάδου MSc, υπ. PhD
Ψυχαναλύτρια, Σύμβουλος ψυχικής υγείας.
ΠΗΓΗ: http://zografia-andoniadou.gr/

Τo άγχος…

Η κατάσταση άγχους είναι η πιο απλή νεύρωση. Τη χαρακτηρίζει ένα διάχυτο άγχος, που μπορεί να είναι λίγο-πολύ μόνιμο ή να συμβαίνει παροδικά, κάτω από πιεστικές συνθήκες ή, ακόμα και, χωρίς συγκεκριμένη αφορμή. Γενικά χαρακτηρίζεται ως μία ψυχοσωματική κατάσταση κατά την οποία το άτομο νιώθει πίεση από το βάρος των υποχρεώσεών του, φόβο και ανησυχία, πολλές φορές αόριστη, κάτι που μπορεί να εξελιχθεί και σε μόνιμη ψυχοπαθολογική κατάσταση.
Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία, το άγχος θεωρείται από τον Φρόυντ ως το αποτέλεσμα μεταλλαγής της λιμπιντικής ενέργειας. Αργότερα υποστηρίχτηκε, πως η εκδήλωση του άγχους γίνεται λόγω της αποτυχημένης προσπάθειας απώθησης και δόμησης νευρωσικών συμπτωμάτων. Γενικά πάντως είναι κοινά αποδεκτό, ότι το άγχος οφείλεται σε μία εσωτερική διαμάχη, κρυφές επιθυμίες ή ανάγκες που έρχονται σε σύγκρουση με την συνείδησή του. Και επειδή ακριβώς παραμένουν κρυφές κι από αυτόν τον ίδιο, του προξενούν αμηχανία και φόβο δυσανάλογο προς εκείνον που ένιωθε αν ο κίνδυνος ήταν εξωτερικός. Το άγχος αντιπροσωπεύει φόβους της παιδικής ηλικίας, που βγαίνουν τώρα στην επιφάνεια, χωρίς συνείδηση των εμπειριών που τις προκάλεσαν. Γι' αυτό μπορεί να ειπωθεί ότι το άγχος έχει την προέλευσή του σε μία παιδική νεύρωση που δεν ξεπεράστηκε, αλλά απωθήθηκε στο ασυνείδητο.
Το άγχος εμφανίζεται σε δύο κλινικές εικόνες. Στην πρώτη παρουσιάζεται ως μία διαταραχή πανικού, με δύσπνοια, ταχυπαλμία, στηθάγχη, ζάλη, ίλιγγο, εφίδρωση, λιποθυμία, τρέμουλο, παραισθήσεις, εξάψεις κ.λ.π. Ενώ στην δεύτερη παρουσιάζεται ως μία γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, με σωματικούς πόνους (στο κεφάλι, στην καρδιά, στο στομάχι, στους σπονδύλους κ.α.), και μία υπερδιέγερση του νευρικού συστήματος, που προκαλεί ένα συναίσθημα περίφοβης προσδοκίας, μία κατάσταση εγρήγορσης, με αυξημένη ερεθιστικότητα, υπερκινητικότητα, κούραση ή αϋπνία.
Υπολογίζεται ότι ένα 10% περίπου του γενικού πληθυσμού εμφανίζει κάποια στιγμή ψυχικές διαταραχές, και από αυτές το 70% είναι αγχώδεις ή αγχώδεις καταθλιπτικές καταστάσεις.
Συναισθήματα, θυμού, απογοήτευσης και φόβου, όπως επίσης, οξυθυμία, κούραση και κατάθλιψη, κυριαρχούν τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο φύλο. Επιπλέον το άγχος που επικρατεί σε αρκετούς γονείς, τους κάνει ιδιαίτερα απαιτητικούς, ανυπόμονους και ευερέθιστους με ιδιαίτερα χαμηλή διάθεση για συνεργασία. Διατρέχουν μάλιστα τον κίνδυνο να κακοποιήσουν λεκτικά ή ακόμη και σωματικά τα παιδιά τους. Λειτουργώντας κάτω από άγχος, οι σύγχρονοι γονείς, έχουν την τάση να παρεξηγούν συμπεριφορές των παιδιών τους, πιστεύοντας ότι για παράδειγμα έκαναν κάτι από πρόθεση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μία απλή απροσεξία.
Ανεξάρτητα πάντως από το φύλο, το άγχος εξαρτάται ως έναν βαθμό και από τον τρόπο ζωής του κάθε ανθρώπου, καθώς και τον τρόπο αντίληψης του. Στην πραγματικότητα κάθε άτομο έχει ένα ορισμένο βαθμό άγχους, ο οποίος θεωρείται φυσιολογικός κάτω από ορισμένες περιστάσεις. Αλλά αξίζει να σημειωθεί, ότι στις γυναίκες κυριαρχούν οι περιπτώσεις αυξημένου άγχους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η γυναίκα έχει να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα "προσαρμογής" γύρω από την εμμηνόρροια, την εγκυμοσύνη και την μητρότητα.
Κάποιο συνταρακτικό γεγονός, εξάλλου, μπορεί να προκαλέσει ένα τραυματικό άγχος, μία αγχώδη κατάσταση, που να έχει όλα τα χαρακτηριστικά της αγχώδους νευρώσεως. Η αγχώδης νεύρωση μπορεί να εξαφανιστεί από μόνη της ύστερα από μερικές εβδομάδες ή μήνες, αλλά μπορεί και να γίνει μία χρόνια κατάσταση. Επίσης μπορεί ακόμα να εξελιχθεί σε κάποια άλλη μορφή νεύρωσης. Η πρόγνωση εξαρτάται από τις συνθήκες ζωής του ατόμου, την προσωπικότητά του προτού δημιουργηθεί η αγχώδης διαταραχή και από το πόσο ειλικρινά και επίμονα θέλει να αντιμετωπίσει τα ψυχολογικά αίτια της κατάστασής του.
Αν και η αγχώδης νεύρωση οφείλεται σε κάποια ανάλογη παιδική νεύρωση, δηλαδή σε κάποια απωθημένη συναισθηματική σύγκρουσή, που ανάγεται στην παιδική ηλικία, ωστόσο ο "πολιτισμός" της εποχής μας, η ισοπέδωση των κοινωνικών συνθηκών, η γρήγορη-αέναη εναλλαγή των ορίων της ηθικής και της φαντασίας, συντείνουν στην δημιουργία ενός κλίματος ανασφάλειας, αποπροσωποποίησης και αυτοματισμού, που ευνοούν την εμφάνιση άγχους.
Αρκετοί υποστηρίζουν, ότι ο πιο απλός και άμεσος τρόπος θεραπείας μιας κατάστασης άγχους είναι οι βιολογικές μέθοδοι: όπως τα αντί-αγχολυτικά φάρμακα. Βέβαια, τα περισσότερα από αυτά έχουν μακρόχρονες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό των πασχόντων, γι’ αυτό και αποφεύγεται η άσκοπη χρήση τους. Εξάλλου, είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο, ότι η αποτελεσματικότητά τους, ύστερα από μία πρώτη εντυπωσιακή φάση, μειώνεται προοδευτικά και η κατάσταση συνήθως επανέρχεται μετά την διακοπή τους. Συχνά μία μεταβολή του νοσογόνου περιβάλλοντος με την συμβουλή ή την άμεση επέμβαση ενός ειδικού, μπορεί να φέρει βελτίωση στην κατάσταση. Μία σύντομη ψυχοθεραπεία ή μία θεραπεία συμπεριφοράς μπορεί να έχουν καλά αποτελέσματα. Φυσικά, εάν η κατάσταση είναι περιστασιακή, χωρίς άμεση σύνδεση με κάποια νευρωτική διαταραχή, όπως την παραμονή κάποιας δοκιμασίας για την οποία δεν θεωρούμε τον εαυτό μας απολύτως έτοιμο, το άγχος εξαφανίζεται από μόνο του, μόλις πάψει να υπάρχει η περίσταση που το προκαλεί. Σε διαφορετική περίπτωση, και εφόσον οι συνθήκες και η ψυχολογική ικανότητα του αγχωτικού ατόμου το επιτρέπουν, ενδείκνυται η ψυχανάλυση ή η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία.
Ζωγραφιά Αντωνιάδου MSc, υπ. PhD
Ψυχαναλύτρια, Σύμβουλος ψυχικής υγείας.
ΠΗΓΗ: http://zografia-andoniadou.gr/

Δρ. Παναγιώτης Χριστόπουλος.
Με την εξέλιξη της μοριακής βιολογίας, ιδιαίτερα μετά τη χαρτογράφηση των ανθρώπινων γονιδίων (DNA), ξεκίνησε μία νέα εποχή στην ιατρική. Με βάση τη γενετική, αναζητάμε τα γονίδια και τον  μηχανισμό, που ευθύνονται για το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών. Επίσης, απώτερος στόχος είναι η στοχευμένη θεραπεία που καταπολεμά την αιτία και όχι το σύμπτωμα. Η γονιδιακή προέλευση του συνδρόμου, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι εμφανίζεται συχνότερα ανάμεσα στα μέλη της ίδιας οικογένειας (πχ ανάμεσα σε αδελφές με εμφάνιση κοινών συμπτωμάτων του συνδρόμου). Άλλη απόδειξη είναι οι δίδυμες αδελφές, που έχουν κοινά γονίδια, και εμφανίζουν συχνά και οι δύο το σύνδρομο. Το σύνδρομο όμως επηρεάζεται και από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Κυριότεροι παράγοντες είναι η διατροφή και ο τρόπος ζωής.
Ως αποτέλεσμα φαίνεται ότι το σύνδρομο βασίζεται σε ένα συνδυασμό γονιδίων, τα οποία κληρονομούμε από τους γονείς μας, σε συνδυασμό με κάποιους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Στη μία μεριά του φάσματος φαίνεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις, όπου τα γονίδια είναι τόσο ισχυρά, το σύνδρομο εκφράζει τα συμπτώματά του ακόμα και με ή και χωρίς καθόλου την επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων. Στην άλλη άκρη αυτού του φάσματος, σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, οι γονιδιακοί παράγοντες μπορεί να είναι ασθενείς, αλλά η επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων είναι πολύ μεγάλη, όπως για παράδειγμα είναι η έντονη παχυσαρκία. Τότε μπορούμε να έχουμε την έκφραση των συμπτωμάτων του συνδρόμου ακόμη και με ελάχιστη συμμετοχή των γονιδίων. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα, υπάρχει έναευρύτατο φάσμα συμπτωμάτων και κλινικών εκφράσεων, πράγμα το οποίο και δικαιολογεί τη μεγάλη ετερογένεια των κλινικών συμπτωμάτων ανάμεσα στις ασθενείς με ΣΠΩ (Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών).
Επίσης, οι έρευνες συνεχίζονται για τα γονιδιακά αίτια της διαταραχής της ινσουλίνης, που σχετίζονται με το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών. Η διαταραχή στο μεταβολισμό της γλυκόζης φαίνεται ότι είναι πιθανά γενετικής αιτιολογίας. Ο συσχετισμός βασίζεται σε κάποια γονίδια, τα οποία έχουν παθολογική μορφή στις ασθενείς με πολυκυστικές ωοθήκες. Τα γονίδια αυτά είναι υπεύθυνα για την παραγωγή, αλλά και τη δράση και αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης.
* Σημ.τ.διαχ/στη: Ο Δρ Παναγιώτης Χριστόπουλος έχει ασχοληθεί εκτενώς με την αναζήτηση των μηχανισμών και των στοχευμένων θεραπειών του ΣΠΩ. Το ερευνητικό του έργο αντανακλάται στο μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων σε ιατρικά περιοδικά Παγκοσμίου κύρους, με θέμα το Σύνδρομο των Πολυκυστικών Ωοθηκών και τη γονιδιακή διερεύνηση της αιτιολογίας, που μπορείτε να βρείτε στην παγκόσμια, ιατρική βιβλιογραφία.


Γενετική και γονίδια στο σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών

Δρ. Παναγιώτης Χριστόπουλος.
Με την εξέλιξη της μοριακής βιολογίας, ιδιαίτερα μετά τη χαρτογράφηση των ανθρώπινων γονιδίων (DNA), ξεκίνησε μία νέα εποχή στην ιατρική. Με βάση τη γενετική, αναζητάμε τα γονίδια και τον  μηχανισμό, που ευθύνονται για το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών. Επίσης, απώτερος στόχος είναι η στοχευμένη θεραπεία που καταπολεμά την αιτία και όχι το σύμπτωμα. Η γονιδιακή προέλευση του συνδρόμου, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι εμφανίζεται συχνότερα ανάμεσα στα μέλη της ίδιας οικογένειας (πχ ανάμεσα σε αδελφές με εμφάνιση κοινών συμπτωμάτων του συνδρόμου). Άλλη απόδειξη είναι οι δίδυμες αδελφές, που έχουν κοινά γονίδια, και εμφανίζουν συχνά και οι δύο το σύνδρομο. Το σύνδρομο όμως επηρεάζεται και από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Κυριότεροι παράγοντες είναι η διατροφή και ο τρόπος ζωής.
Ως αποτέλεσμα φαίνεται ότι το σύνδρομο βασίζεται σε ένα συνδυασμό γονιδίων, τα οποία κληρονομούμε από τους γονείς μας, σε συνδυασμό με κάποιους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Στη μία μεριά του φάσματος φαίνεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις, όπου τα γονίδια είναι τόσο ισχυρά, το σύνδρομο εκφράζει τα συμπτώματά του ακόμα και με ή και χωρίς καθόλου την επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων. Στην άλλη άκρη αυτού του φάσματος, σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, οι γονιδιακοί παράγοντες μπορεί να είναι ασθενείς, αλλά η επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων είναι πολύ μεγάλη, όπως για παράδειγμα είναι η έντονη παχυσαρκία. Τότε μπορούμε να έχουμε την έκφραση των συμπτωμάτων του συνδρόμου ακόμη και με ελάχιστη συμμετοχή των γονιδίων. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα, υπάρχει έναευρύτατο φάσμα συμπτωμάτων και κλινικών εκφράσεων, πράγμα το οποίο και δικαιολογεί τη μεγάλη ετερογένεια των κλινικών συμπτωμάτων ανάμεσα στις ασθενείς με ΣΠΩ (Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών).
Επίσης, οι έρευνες συνεχίζονται για τα γονιδιακά αίτια της διαταραχής της ινσουλίνης, που σχετίζονται με το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών. Η διαταραχή στο μεταβολισμό της γλυκόζης φαίνεται ότι είναι πιθανά γενετικής αιτιολογίας. Ο συσχετισμός βασίζεται σε κάποια γονίδια, τα οποία έχουν παθολογική μορφή στις ασθενείς με πολυκυστικές ωοθήκες. Τα γονίδια αυτά είναι υπεύθυνα για την παραγωγή, αλλά και τη δράση και αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης.
* Σημ.τ.διαχ/στη: Ο Δρ Παναγιώτης Χριστόπουλος έχει ασχοληθεί εκτενώς με την αναζήτηση των μηχανισμών και των στοχευμένων θεραπειών του ΣΠΩ. Το ερευνητικό του έργο αντανακλάται στο μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων σε ιατρικά περιοδικά Παγκοσμίου κύρους, με θέμα το Σύνδρομο των Πολυκυστικών Ωοθηκών και τη γονιδιακή διερεύνηση της αιτιολογίας, που μπορείτε να βρείτε στην παγκόσμια, ιατρική βιβλιογραφία.


Πώς θεραπεύεται η Πρώιμη Εμμηνόπαυση;
Τα συμπτώματα και ο κίνδυνος για την υγεία στην πρώιμη εμμηνόπαυση όπως και οι συναισθηματικές ανησυχίες που μπορεί να απορρέουν από αυτήν μπορούν να διευθετηθούν με παρόμοιες μεθόδους όπως συνηθίζεται και στην εμμηνόπαυση. Οι γυναίκες συμβιβασμένες με την υπογονιμότητα που προκλήθηκε από την πρώιμη εμμηνόπαυση μπορούν να συζητήσουν τις επιλογές τους με τον γιατρό τους ή με έναν ειδικό στην αναπαραγωγή. 
Μπορεί η Πρώιμη Εμμηνόπαυση να αναστραφεί;
Όχι. Η πρώιμη εμμηνόπαυση είναι το αποτέλεσμα μιας υποκείμενης διαδικασίας. Άπαξ και η διαδικασία αυτή αρχίσει, είναι απίθανο να αναστραφεί.
Μικρό απόθεμα ωοθυλακίων
Το μικρό απόθεμα ωοθυλακίων (γνωστό και ως διαταραχή του αποθέματος ωοθυλακίων, πρώιμη ωοθηκική γήρανση) είναι μια πάθηση μειωμένης γονιμότητας που χαρακτηρίζεται από:
1) μικρό αριθμό εναπομεινάντων ωοκυττάρων στις ωοθήκες ή
2) η πιθανή διαταραχή στην ανάπτυξη των προαντρικών (λίγο πριν τον σχηματισμό άντρου) ωοκυττάρων ή της στρατολόγησης. Συχνά συνοδεύεται με υψηλά επίπεδα FSH.
Η μείωση της ποιότητας είναι σχετική με την ηλικία, και όχι σχετική με τα επίπεδα FSH καθώς νεότερες γυναίκες με αυξημένα επίπεδα FSH στην τρίτη ημέρα είχαν μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης εμβρύων κατά την γέννηση σε σύγκριση με μεγαλύτερες γυναίκες με υψηλά επίπεδα FSH. Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο γενετικό υπόβαθρο των εμβρύων μεταξύ ίδιας ηλικίας γυναικών ανεξαρτήτως των επιπέδων FSH. Μια μελέτη που έγινε το 2008 έδειξε ότι τα μειωμένα αποθέματα δεν επηρεάζουν την ποιότητα των ωοκυττάρων και οποιαδήποτε μείωση της ποιότητας σε γυναίκα με μειωμένα αποθέματα είναι λόγω της ηλικίας αυτής. Ένας ειδικός συμπέρανε: όταν λάβουμε τα ωάρια (κατά την ωοληψία) από νέες γυναίκες με φτωχά αποθέματα τότε αυτές  έχουν παρόμοια ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης αλλά έχουν υψηλό ποσοστά ματαίωσης της διαδικασίας εξωσωματικής γονιμοποίησης, αν τα ωάρια ληφθούν, τα ποσοστά εγκυμοσύνης είναι τυπικά καλύτερα από εκείνα των μεγαλύτερης σε ηλικία γυναικών με κανονικά αποθέματα. Παρόλα αυτά, αν τα επίπεδα FSH είναι εξαιρετικά υψηλά τότε αυτά τα συμπεράσματα είναι πιθανό να μην είναι εφαρμόσιμα.
Διάγνωση.
Υπάρχει κάποια διαφωνία καθώς η ακρίβεια των test προέβλεπε φτωχά αποθέματα ωοθυλακίων.
Ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH).
Στην τρίτη ημέρα του εμμηνορροϊκού κύκλου τα επίπεδα της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), είναι αυξημένα.(Η πρώτη μέρα του κύκλου μετράται ως μέρα πρώτη. Οι κηλίδες αίματος δεν μετρώνται ως η αρχή της έμμηνου ρύσης.) Αν βρεθεί μια χαμηλότερη τιμή της FSH σε μία επόμενη μέτρηση, η υψηλότερη τιμή θα θεωρηθεί πιο προγνωστική. Τα test FSH μπορεί να διαφέρουν λίγο ώστε το εύρος τιμών αναφοράς να προσδιορίζει πότε η τιμή είναι κανονική, πότε μιλάμε για προεμμηνόπαυση και πότε για εμμηνόπαυση και το εύρος των τιμών καθορίζεται από το κάθε εργαστήριο που κάνει τις εξετάσεις. Η οιστραδιόλη (Ε2) πρέπει επίσης να μετρηθεί διότι γυναίκες που έχουν νωρίς ωορρηξία ίσως να έχουν υψηλή τιμή οιστραδιόλης πάνω από 80 pg/mL (εξαιτίας πρώιμης στρατολόγησης των ωοθυλακίων, πιθανώς εξαιτίας των χαμηλών επιπέδων ινχιμπίνης Β/ανασταλτίνη Β στον ορό ) η οποία μπορεί να «καλύπτει» τα υψηλά επίπεδα FSH και να δώσει λανθασμένα αποτελέσματα.
Η υψηλή FSH προβλέπει ισχυρά μειωμένη ανταπόκριση στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) σε μεγάλες σε ηλικία γυναίκες και λιγότερο σε νεότερες γυναίκες. Μία έρευνα έδειξε οτι η τρίτης μέρας υψηλή FSH συσχετίζετε με μειωμένα αποθέματα ωοθυλακίων σε γυναίκες άνω των 35 χρόνων και  με μειωμένα ποσοστά εγκυμοσύνης μετά την θεραπεία πρόκλησης ωοθυλακιορρηξίας (6% versus 42%).
Τα ποσοστά εγκυμοσύνης σε μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες με υψηλά επίπεδα FSH δεν έχουν μελετηθεί πολύ καλά και τα επιτυχημένα ποσοστά εγκυμοσύνης αν και λίγα μπορεί να υποεκτιμηθούν λόγω των λίγων περιστατικών, διότι οι περισσότερες κλινικές που ασχολούνται με την υπογονιμότητα δεν δέχονται γυναίκες άνω της ηλικίας των 40 με FSH σε προεμμηνορροϊκό επίπεδο ή και υψηλότερο.
Μια γυναίκα θα μπορούσε να έχει φυσιολογικά επίπεδα FSH την τρίτη μέρα του κύκλου και παρόλα αυτά να έχει μικρή ανταπόκριση στην διέγερση των ωοθηκών της και ως εκ τούτου να θεωρηθεί ότι έχει χαμηλά αποθέματα ωοθυλακίων. Γι αυτό το λόγω υπάρχει ένα άλλο test που βασίζεται στα επίπεδα της FSH, το οποίο χρησιμοποιείται για την ανίχνευση χαμηλών αποθεμάτων: γνωστό ως CCCT (clomiphene citrate challenge test).
Μέτρηση των ωοθυλακίων με άντρο.
Η μέτρηση των αντριακών ωοθυλακίων (AFC) είναι ο αριθμός των ωοθυλακίων με άντρο.
Μια χαμηλή AFC είναι ένας σημαντικός παράγοντας διάγνωσης μικρού αποθέματας ωοθυλακίων που σημαίνει χαμηλή υπογονιμότητα λόγω του μικρού αριθμού των εναπομεινάντων ωοκυττάρων στις ωοθήκες, συχνά συσχετίζεται με υψηλά επίπεδα της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH). Αρκετές μελέτες δείχνουν ότι η εξέταση AFC είναι πιο ακριβής από τη βασική εξέταση FSH όσον αφορά τις μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες (< 44 χρόνων) για την πρόβλεψη του αποτελέσματος της εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) 
Είναι επίσης ένας μείζον καθοριστής της επιτυχημένης ωοθηκικής υπερδιέγερσης.
Άλλα.
Τα χαμηλά επίπεδα της anti-müllerian ορμόνης στον ορό. Πρόσφατες έρευνες ενέκριναν την χρήση των επιπέδων της ορμόνης αυτής στον ορό ως δείκτη για την ποσοτική άποψη των αποθεμάτων. Λόγω της απουσίας των διακυμάνσεων της AMH στον ορό του αίματος κατά την διάρκεια του κύκλου, αυτός ο δείκτης μπορεί να προταθεί για την χρήση του ως μέρος κάποιων standard διαγνωστικών διαδικασιών με σκοπό την εύρεση κάποιας ωοθηκικής δυσλειτουργίας, όπως της πρόωρης ωοθηκικής ανεπάρκειας.
Τα επίπεδα της ανασταλτίνης Β στο αίμα. Τα επίπεδα της ανασταλτίνης Β τείνουν να μειώνονται σε γυναίκες σε προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία λόγω των λιγότερων ωοθυλακίων αλλά και της μειωμένης έκκρισης από τα κοκκώδη κύτταρα. Τα επίπεδα της ανασταλτίνης Β αρχίζουν να αυξάνονται γύρω στην ημέρα 0 και χαμηλά επίπεδα αυτής την τρίτη μέρα συσχετίζονται με μειωμένα αποτελέσματα στην IVF. 


ΠΡΩΙΜΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ (Αμηνόρροια) Μέρος Γ.

Πώς θεραπεύεται η Πρώιμη Εμμηνόπαυση;
Τα συμπτώματα και ο κίνδυνος για την υγεία στην πρώιμη εμμηνόπαυση όπως και οι συναισθηματικές ανησυχίες που μπορεί να απορρέουν από αυτήν μπορούν να διευθετηθούν με παρόμοιες μεθόδους όπως συνηθίζεται και στην εμμηνόπαυση. Οι γυναίκες συμβιβασμένες με την υπογονιμότητα που προκλήθηκε από την πρώιμη εμμηνόπαυση μπορούν να συζητήσουν τις επιλογές τους με τον γιατρό τους ή με έναν ειδικό στην αναπαραγωγή. 
Μπορεί η Πρώιμη Εμμηνόπαυση να αναστραφεί;
Όχι. Η πρώιμη εμμηνόπαυση είναι το αποτέλεσμα μιας υποκείμενης διαδικασίας. Άπαξ και η διαδικασία αυτή αρχίσει, είναι απίθανο να αναστραφεί.
Μικρό απόθεμα ωοθυλακίων
Το μικρό απόθεμα ωοθυλακίων (γνωστό και ως διαταραχή του αποθέματος ωοθυλακίων, πρώιμη ωοθηκική γήρανση) είναι μια πάθηση μειωμένης γονιμότητας που χαρακτηρίζεται από:
1) μικρό αριθμό εναπομεινάντων ωοκυττάρων στις ωοθήκες ή
2) η πιθανή διαταραχή στην ανάπτυξη των προαντρικών (λίγο πριν τον σχηματισμό άντρου) ωοκυττάρων ή της στρατολόγησης. Συχνά συνοδεύεται με υψηλά επίπεδα FSH.
Η μείωση της ποιότητας είναι σχετική με την ηλικία, και όχι σχετική με τα επίπεδα FSH καθώς νεότερες γυναίκες με αυξημένα επίπεδα FSH στην τρίτη ημέρα είχαν μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης εμβρύων κατά την γέννηση σε σύγκριση με μεγαλύτερες γυναίκες με υψηλά επίπεδα FSH. Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο γενετικό υπόβαθρο των εμβρύων μεταξύ ίδιας ηλικίας γυναικών ανεξαρτήτως των επιπέδων FSH. Μια μελέτη που έγινε το 2008 έδειξε ότι τα μειωμένα αποθέματα δεν επηρεάζουν την ποιότητα των ωοκυττάρων και οποιαδήποτε μείωση της ποιότητας σε γυναίκα με μειωμένα αποθέματα είναι λόγω της ηλικίας αυτής. Ένας ειδικός συμπέρανε: όταν λάβουμε τα ωάρια (κατά την ωοληψία) από νέες γυναίκες με φτωχά αποθέματα τότε αυτές  έχουν παρόμοια ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης αλλά έχουν υψηλό ποσοστά ματαίωσης της διαδικασίας εξωσωματικής γονιμοποίησης, αν τα ωάρια ληφθούν, τα ποσοστά εγκυμοσύνης είναι τυπικά καλύτερα από εκείνα των μεγαλύτερης σε ηλικία γυναικών με κανονικά αποθέματα. Παρόλα αυτά, αν τα επίπεδα FSH είναι εξαιρετικά υψηλά τότε αυτά τα συμπεράσματα είναι πιθανό να μην είναι εφαρμόσιμα.
Διάγνωση.
Υπάρχει κάποια διαφωνία καθώς η ακρίβεια των test προέβλεπε φτωχά αποθέματα ωοθυλακίων.
Ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH).
Στην τρίτη ημέρα του εμμηνορροϊκού κύκλου τα επίπεδα της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), είναι αυξημένα.(Η πρώτη μέρα του κύκλου μετράται ως μέρα πρώτη. Οι κηλίδες αίματος δεν μετρώνται ως η αρχή της έμμηνου ρύσης.) Αν βρεθεί μια χαμηλότερη τιμή της FSH σε μία επόμενη μέτρηση, η υψηλότερη τιμή θα θεωρηθεί πιο προγνωστική. Τα test FSH μπορεί να διαφέρουν λίγο ώστε το εύρος τιμών αναφοράς να προσδιορίζει πότε η τιμή είναι κανονική, πότε μιλάμε για προεμμηνόπαυση και πότε για εμμηνόπαυση και το εύρος των τιμών καθορίζεται από το κάθε εργαστήριο που κάνει τις εξετάσεις. Η οιστραδιόλη (Ε2) πρέπει επίσης να μετρηθεί διότι γυναίκες που έχουν νωρίς ωορρηξία ίσως να έχουν υψηλή τιμή οιστραδιόλης πάνω από 80 pg/mL (εξαιτίας πρώιμης στρατολόγησης των ωοθυλακίων, πιθανώς εξαιτίας των χαμηλών επιπέδων ινχιμπίνης Β/ανασταλτίνη Β στον ορό ) η οποία μπορεί να «καλύπτει» τα υψηλά επίπεδα FSH και να δώσει λανθασμένα αποτελέσματα.
Η υψηλή FSH προβλέπει ισχυρά μειωμένη ανταπόκριση στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) σε μεγάλες σε ηλικία γυναίκες και λιγότερο σε νεότερες γυναίκες. Μία έρευνα έδειξε οτι η τρίτης μέρας υψηλή FSH συσχετίζετε με μειωμένα αποθέματα ωοθυλακίων σε γυναίκες άνω των 35 χρόνων και  με μειωμένα ποσοστά εγκυμοσύνης μετά την θεραπεία πρόκλησης ωοθυλακιορρηξίας (6% versus 42%).
Τα ποσοστά εγκυμοσύνης σε μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες με υψηλά επίπεδα FSH δεν έχουν μελετηθεί πολύ καλά και τα επιτυχημένα ποσοστά εγκυμοσύνης αν και λίγα μπορεί να υποεκτιμηθούν λόγω των λίγων περιστατικών, διότι οι περισσότερες κλινικές που ασχολούνται με την υπογονιμότητα δεν δέχονται γυναίκες άνω της ηλικίας των 40 με FSH σε προεμμηνορροϊκό επίπεδο ή και υψηλότερο.
Μια γυναίκα θα μπορούσε να έχει φυσιολογικά επίπεδα FSH την τρίτη μέρα του κύκλου και παρόλα αυτά να έχει μικρή ανταπόκριση στην διέγερση των ωοθηκών της και ως εκ τούτου να θεωρηθεί ότι έχει χαμηλά αποθέματα ωοθυλακίων. Γι αυτό το λόγω υπάρχει ένα άλλο test που βασίζεται στα επίπεδα της FSH, το οποίο χρησιμοποιείται για την ανίχνευση χαμηλών αποθεμάτων: γνωστό ως CCCT (clomiphene citrate challenge test).
Μέτρηση των ωοθυλακίων με άντρο.
Η μέτρηση των αντριακών ωοθυλακίων (AFC) είναι ο αριθμός των ωοθυλακίων με άντρο.
Μια χαμηλή AFC είναι ένας σημαντικός παράγοντας διάγνωσης μικρού αποθέματας ωοθυλακίων που σημαίνει χαμηλή υπογονιμότητα λόγω του μικρού αριθμού των εναπομεινάντων ωοκυττάρων στις ωοθήκες, συχνά συσχετίζεται με υψηλά επίπεδα της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH). Αρκετές μελέτες δείχνουν ότι η εξέταση AFC είναι πιο ακριβής από τη βασική εξέταση FSH όσον αφορά τις μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες (< 44 χρόνων) για την πρόβλεψη του αποτελέσματος της εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) 
Είναι επίσης ένας μείζον καθοριστής της επιτυχημένης ωοθηκικής υπερδιέγερσης.
Άλλα.
Τα χαμηλά επίπεδα της anti-müllerian ορμόνης στον ορό. Πρόσφατες έρευνες ενέκριναν την χρήση των επιπέδων της ορμόνης αυτής στον ορό ως δείκτη για την ποσοτική άποψη των αποθεμάτων. Λόγω της απουσίας των διακυμάνσεων της AMH στον ορό του αίματος κατά την διάρκεια του κύκλου, αυτός ο δείκτης μπορεί να προταθεί για την χρήση του ως μέρος κάποιων standard διαγνωστικών διαδικασιών με σκοπό την εύρεση κάποιας ωοθηκικής δυσλειτουργίας, όπως της πρόωρης ωοθηκικής ανεπάρκειας.
Τα επίπεδα της ανασταλτίνης Β στο αίμα. Τα επίπεδα της ανασταλτίνης Β τείνουν να μειώνονται σε γυναίκες σε προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία λόγω των λιγότερων ωοθυλακίων αλλά και της μειωμένης έκκρισης από τα κοκκώδη κύτταρα. Τα επίπεδα της ανασταλτίνης Β αρχίζουν να αυξάνονται γύρω στην ημέρα 0 και χαμηλά επίπεδα αυτής την τρίτη μέρα συσχετίζονται με μειωμένα αποτελέσματα στην IVF. 


Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

Κακά τα ψέματα, το γυναικείο σώμα είναι τόσο περίπλοκο και γεμάτο ορμόνες, που αναπόφευκτα, κάποια προβληματάκια οι περισσότερες θα τα αντιμετωπίσουμε, ειδικά όσο τα χρόνια περνούν. Μία από τις πιο συχνές παθήσεις που εμφανίζει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό γυναικών, είναι ο πολύποδας μήτρας, από τον οποίο νοσεί μία στις 10 γυναίκες.
Ο πολύποδας λοιπόν είναι καλοήθες μόρφωμα εντός της μήτρας στην ενδομητρική κοιλότητα και είναι ορμονοεξαρτώμενος. Συνήθως συνδέεται με το ενδομήτριο δηλαδή με την εσωτερική επένδυση της κοιλότητας της μήτρας, μέσω μικρού μίσχου. Έχουν πολύ σπάνια καρκινικά κύτταρα πάνω τους και συνήθως εμφανίζονται σε γυναίκες άνω των 40 ετών.  Σε ποσοστό 75% είναι καλοήθεις, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό αφορά σε προκαρκινικές αλλοιώσεις απλής υπερπλασίας, σύνθετης υπερπλασίας και υπερπλασίας με ατυπία. Το ποσοστό καρκίνου σε πολύποδα είναι μέχρι 3% και αυξάνει μετά την εμμηνόπαυση.
Συμπτώματα:
Υπάρχει πιθανότητα να μην έχουν συμπτώματα και η γυναίκα να μην αντιληφθεί καν την ύπαρξή τους. Πολύ πιθανόν όμως να συνοδεύονται από:
- ανώμαλη αιμορραγία σε μέρες του κύκλου όπου δεν αναμένεται η περίοδος
- αίμα μετά τη σεξουαλική επαφή
- βαριές περιόδους
- υπογονιμότητα
Αντιμετώπιση:
Η θεραπεία του πολύποδα είναι πάντα χειρουργική. Η γυναίκα λαμβάνει μία ήπια νάρκωση και μέσω της υστεροσκόπησης ο γυναικολόγος αφαιρεί τον πολύποδα που αποστέλλεται για ιστολογική εξέταση. Το ποσοστό οι ιστολογικές να δείξουν κακοήθεια, είναι μόλις 3% οπότε οι γυναίκες δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Επίσης, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο επανεμφάνισης του πολύποδα στο μέλλον, όπου και θα ακολουθηθεί η ίδια διαδικασία.
Πηγή: http://www.queen.gr/


Πολύποδας μήτρας: Συμπτώματα και αντιμετώπιση

Κακά τα ψέματα, το γυναικείο σώμα είναι τόσο περίπλοκο και γεμάτο ορμόνες, που αναπόφευκτα, κάποια προβληματάκια οι περισσότερες θα τα αντιμετωπίσουμε, ειδικά όσο τα χρόνια περνούν. Μία από τις πιο συχνές παθήσεις που εμφανίζει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό γυναικών, είναι ο πολύποδας μήτρας, από τον οποίο νοσεί μία στις 10 γυναίκες.
Ο πολύποδας λοιπόν είναι καλοήθες μόρφωμα εντός της μήτρας στην ενδομητρική κοιλότητα και είναι ορμονοεξαρτώμενος. Συνήθως συνδέεται με το ενδομήτριο δηλαδή με την εσωτερική επένδυση της κοιλότητας της μήτρας, μέσω μικρού μίσχου. Έχουν πολύ σπάνια καρκινικά κύτταρα πάνω τους και συνήθως εμφανίζονται σε γυναίκες άνω των 40 ετών.  Σε ποσοστό 75% είναι καλοήθεις, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό αφορά σε προκαρκινικές αλλοιώσεις απλής υπερπλασίας, σύνθετης υπερπλασίας και υπερπλασίας με ατυπία. Το ποσοστό καρκίνου σε πολύποδα είναι μέχρι 3% και αυξάνει μετά την εμμηνόπαυση.
Συμπτώματα:
Υπάρχει πιθανότητα να μην έχουν συμπτώματα και η γυναίκα να μην αντιληφθεί καν την ύπαρξή τους. Πολύ πιθανόν όμως να συνοδεύονται από:
- ανώμαλη αιμορραγία σε μέρες του κύκλου όπου δεν αναμένεται η περίοδος
- αίμα μετά τη σεξουαλική επαφή
- βαριές περιόδους
- υπογονιμότητα
Αντιμετώπιση:
Η θεραπεία του πολύποδα είναι πάντα χειρουργική. Η γυναίκα λαμβάνει μία ήπια νάρκωση και μέσω της υστεροσκόπησης ο γυναικολόγος αφαιρεί τον πολύποδα που αποστέλλεται για ιστολογική εξέταση. Το ποσοστό οι ιστολογικές να δείξουν κακοήθεια, είναι μόλις 3% οπότε οι γυναίκες δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Επίσης, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο επανεμφάνισης του πολύποδα στο μέλλον, όπου και θα ακολουθηθεί η ίδια διαδικασία.
Πηγή: http://www.queen.gr/


POF και Εγκυμοσύνη.
Αυτό που μπορεί να κάνει την POF τόσο καταστροφική για πολλές γυναίκες είναι το γεγονός ότι οι πιθανότητες να κάνουν παιδί με φυσικό τρόπο στην ουσία εξαφανίζονται. Μόνο το 5 με 10% των γυναικών με POF είναι ικανές να μείνουν με επιτυχία έγκυες χωρίς την βοήθεια θεραπειών γονιμότητας. Παρόλα αυτά, από την στιγμή που δεν υπάρχει τρόπος να εξακριβωθεί ποια γυναίκα είναι πιο πιθανό να μείνει έγκυος φυσικά, θεραπείες γονιμότητας προτείνονται σε γυναίκες που θέλουν να συλλάβουν.
Συχνά φαίνεται ότι οι γυναίκες αποφεύγουν να προσπαθήσουν μια μη εγκεκριμένη θεραπεία γονιμότητας εφόσον μια τέτοια θεραπεία μπορεί να θέσει την γονιμότητα τους σε κίνδυνο ακόμα περισσότερο. Από την στιγμή που η παραγωγή ωαρίων είναι αυτή που επηρεάζεται από την POF και όχι η μήτρα, είναι ακόμα πιθανό να επιτευχθεί μια εγκυμοσύνη. Η εξωσωματική γονιμοποίηση με ωάριο δότριας έχει αποδειχτεί  επιτυχημένη για τις περισσότερες γυναίκες με POF η υιοθεσία είναι η τελευταία εναλλακτική λύση.
Πρώιμη εμμηνόπαυση.
Ο μέσος όρος εμφάνισης της φυσιολογικής εμμηνόπαυσης είναι γύρω στα 50. Παρόλα αυτά, λόγω γενετικών, ιατρικών διαδικασιών ή ασθενειών, μερικές γυναίκες μπαίνουν στην εμμηνόπαυση πριν την ηλικία των 40. Όταν εμφανίζεται η εμμηνόπαυση πριν από αυτήν την ηλικία, είτε φυσιολογικά είτε προκληθείσα , είναι γνωστή ως «πρώιμη» εμμηνόπαυση.
Εκτός από το να αντιμετωπίζουν εξάψεις, κυκλοθυμίες ή νυχτερίνες εφιδρώσεις, πολλές γυναίκες που υφίστανται πρώιμη εμμηνόπαυση θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και άλλα σωματικά και συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, από την στιγμή που η εμμηνόπαυση σηματοδοτεί το τέλος της γόνιμης περιόδου, μια γυναίκα που επιθυμεί να μείνει έγκυος είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρει.
Ποια είναι τα συμπτώματα της Πρώιμης Εμμηνόπαυσης;
Τα συμπτώματα της πρώιμης εμμηνόπαυσης είναι συχνά τα ίδια με εκείνα των γυναικών που υφίσταται εμμηνόπαυση και μπορεί να συμπεριλαμβάνουν:
Ανώμαλες ή χαμένες περίοδοι
Περίοδοι που είναι εντονότερες ή ηπιότερες από ότι συνήθως
Εξάψεις
Νυχτερινές εφιδρώσεις
Αυτά τα συμπτώματα είναι σημάδια που δείχνουν ότι οι ωοθήκες παράγουν λιγότερα οιστρογόνα.
Μαζί με τα παραπάνω συμπτώματα , μερικές γυναίκες εκδηλώνουν:
Έκκριση κολπικών υγρών (το αιδοίο μπορεί να γίνει λεπτότερο και λιγότερο εύκαμπτο)
Ευερεθιστότητα της ουροδόχου κύστης και μείωση του ελέγχου αυτής (ακράτια)
Ξηρότητα του δέρματος, των ματιών ή του στόματος
Υπνηλία
Μειωμένη libido
Επιπροσθέτως με τα παραπάνω συμπτώματα που θα δει ο γιατρός θα συμπεριληφθεί και το αν η μητέρα σας ή αδερφή σας είχε πρώιμη εμμηνόπαυση
Πώς διαγιγνώσκεσαι η Πρώιμη Εμμηνόπαυση;
Για την διάγνωση της πρώιμης εμμηνόπαυσης, ο γιατρός είναι πολύ πιθανό να κάνει μια σωματική εξέταση και να σας πάρει αίμα ώστε να αποκλείσει άλλες παραμέτρους, όπως η εγκυμοσύνη, και ασθένειες του θυρεοειδούς. Αυτός ή αυτή μπορεί να χορηγήσει κάποιες εξετάσεις για να μετρήσει τα επίπεδα οιστρογόνων. Τα χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων, μπορεί υποδεικνύουν ότι οι ωοθήκες αρχίζουν να ανεπαρκούν.
Όταν τα επίπεδα οιστρογόνων είναι κάτω από 36, ίσως είναι σημάδι ότι βρίσκεστε στην εμμηνόπαυση.
Παρόλα αυτά, το πιο σημαντικό test για να διαγνωστεί η πρώιμη εμμηνόπαυση είναι μια εξέταση αίματος που μετρά την ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH). Η FSH προκαλεί τις ωοθήκες να παράγουν οιστρογόνα. Όταν οι ωοθήκες επιβραδύνουν την παραγωγή οιστρογόνων, τα επίπεδα FSH αυξάνονται. Όταν τα επίπεδα FSH αυξάνονται πάνω από 30 ή 40 mlU/mL, αυτό υποδεικνύει ότι βρίσκεστε στην εμμηνόπαυση.
Τι είδους θέματα υγείας επιδρούν στις γυναίκες που εμφανίσουν Πρώιμη Εμμηνόπαυση;
Όπως όλες οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση, γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση έχουν χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων διότι οι ωοθήκες τους σταματούν την παραγωγή αυτής της ορμόνης. Τα χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να οδηγήσουν σε αλλαγές στην υγεία της γυναίκας και μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ιατρικών παθήσεων όπως η οστεοπόρωση. Άλλες ασθένειες που η πιθανότητα εμφάνισή τους αυξάνεται με την απώλεια οιστρογόνων είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ο καρκίνος στις ωοθήκες, η περιοδοντίτιδα, απώλεια δοντιών και εμφάνιση καταρράκτη.
Παρόλα αυτά, συγκριτικά με τις γυναίκες που μπαίνουν φυσιολογικά στην εμμηνόπαυση, οι γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση περνάν περισσότερο χρόνο στην ζωή τους χωρίς τα προστατευτικά οφέλη των οιστρογόνων τους. Αυτό τους βάζει σε μεγαλύτερο κίνδυνο του να εμφανίσουν τις προαναφερθείσες ασθένειες που σχετίζονται με την εμφάνιση της εμμηνόπαυσης.


ΠΡΩΙΜΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ (Αμηνόρροια) Μέρος Β.

POF και Εγκυμοσύνη.
Αυτό που μπορεί να κάνει την POF τόσο καταστροφική για πολλές γυναίκες είναι το γεγονός ότι οι πιθανότητες να κάνουν παιδί με φυσικό τρόπο στην ουσία εξαφανίζονται. Μόνο το 5 με 10% των γυναικών με POF είναι ικανές να μείνουν με επιτυχία έγκυες χωρίς την βοήθεια θεραπειών γονιμότητας. Παρόλα αυτά, από την στιγμή που δεν υπάρχει τρόπος να εξακριβωθεί ποια γυναίκα είναι πιο πιθανό να μείνει έγκυος φυσικά, θεραπείες γονιμότητας προτείνονται σε γυναίκες που θέλουν να συλλάβουν.
Συχνά φαίνεται ότι οι γυναίκες αποφεύγουν να προσπαθήσουν μια μη εγκεκριμένη θεραπεία γονιμότητας εφόσον μια τέτοια θεραπεία μπορεί να θέσει την γονιμότητα τους σε κίνδυνο ακόμα περισσότερο. Από την στιγμή που η παραγωγή ωαρίων είναι αυτή που επηρεάζεται από την POF και όχι η μήτρα, είναι ακόμα πιθανό να επιτευχθεί μια εγκυμοσύνη. Η εξωσωματική γονιμοποίηση με ωάριο δότριας έχει αποδειχτεί  επιτυχημένη για τις περισσότερες γυναίκες με POF η υιοθεσία είναι η τελευταία εναλλακτική λύση.
Πρώιμη εμμηνόπαυση.
Ο μέσος όρος εμφάνισης της φυσιολογικής εμμηνόπαυσης είναι γύρω στα 50. Παρόλα αυτά, λόγω γενετικών, ιατρικών διαδικασιών ή ασθενειών, μερικές γυναίκες μπαίνουν στην εμμηνόπαυση πριν την ηλικία των 40. Όταν εμφανίζεται η εμμηνόπαυση πριν από αυτήν την ηλικία, είτε φυσιολογικά είτε προκληθείσα , είναι γνωστή ως «πρώιμη» εμμηνόπαυση.
Εκτός από το να αντιμετωπίζουν εξάψεις, κυκλοθυμίες ή νυχτερίνες εφιδρώσεις, πολλές γυναίκες που υφίστανται πρώιμη εμμηνόπαυση θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και άλλα σωματικά και συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, από την στιγμή που η εμμηνόπαυση σηματοδοτεί το τέλος της γόνιμης περιόδου, μια γυναίκα που επιθυμεί να μείνει έγκυος είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρει.
Ποια είναι τα συμπτώματα της Πρώιμης Εμμηνόπαυσης;
Τα συμπτώματα της πρώιμης εμμηνόπαυσης είναι συχνά τα ίδια με εκείνα των γυναικών που υφίσταται εμμηνόπαυση και μπορεί να συμπεριλαμβάνουν:
Ανώμαλες ή χαμένες περίοδοι
Περίοδοι που είναι εντονότερες ή ηπιότερες από ότι συνήθως
Εξάψεις
Νυχτερινές εφιδρώσεις
Αυτά τα συμπτώματα είναι σημάδια που δείχνουν ότι οι ωοθήκες παράγουν λιγότερα οιστρογόνα.
Μαζί με τα παραπάνω συμπτώματα , μερικές γυναίκες εκδηλώνουν:
Έκκριση κολπικών υγρών (το αιδοίο μπορεί να γίνει λεπτότερο και λιγότερο εύκαμπτο)
Ευερεθιστότητα της ουροδόχου κύστης και μείωση του ελέγχου αυτής (ακράτια)
Ξηρότητα του δέρματος, των ματιών ή του στόματος
Υπνηλία
Μειωμένη libido
Επιπροσθέτως με τα παραπάνω συμπτώματα που θα δει ο γιατρός θα συμπεριληφθεί και το αν η μητέρα σας ή αδερφή σας είχε πρώιμη εμμηνόπαυση
Πώς διαγιγνώσκεσαι η Πρώιμη Εμμηνόπαυση;
Για την διάγνωση της πρώιμης εμμηνόπαυσης, ο γιατρός είναι πολύ πιθανό να κάνει μια σωματική εξέταση και να σας πάρει αίμα ώστε να αποκλείσει άλλες παραμέτρους, όπως η εγκυμοσύνη, και ασθένειες του θυρεοειδούς. Αυτός ή αυτή μπορεί να χορηγήσει κάποιες εξετάσεις για να μετρήσει τα επίπεδα οιστρογόνων. Τα χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων, μπορεί υποδεικνύουν ότι οι ωοθήκες αρχίζουν να ανεπαρκούν.
Όταν τα επίπεδα οιστρογόνων είναι κάτω από 36, ίσως είναι σημάδι ότι βρίσκεστε στην εμμηνόπαυση.
Παρόλα αυτά, το πιο σημαντικό test για να διαγνωστεί η πρώιμη εμμηνόπαυση είναι μια εξέταση αίματος που μετρά την ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH). Η FSH προκαλεί τις ωοθήκες να παράγουν οιστρογόνα. Όταν οι ωοθήκες επιβραδύνουν την παραγωγή οιστρογόνων, τα επίπεδα FSH αυξάνονται. Όταν τα επίπεδα FSH αυξάνονται πάνω από 30 ή 40 mlU/mL, αυτό υποδεικνύει ότι βρίσκεστε στην εμμηνόπαυση.
Τι είδους θέματα υγείας επιδρούν στις γυναίκες που εμφανίσουν Πρώιμη Εμμηνόπαυση;
Όπως όλες οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση, γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση έχουν χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων διότι οι ωοθήκες τους σταματούν την παραγωγή αυτής της ορμόνης. Τα χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να οδηγήσουν σε αλλαγές στην υγεία της γυναίκας και μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ιατρικών παθήσεων όπως η οστεοπόρωση. Άλλες ασθένειες που η πιθανότητα εμφάνισή τους αυξάνεται με την απώλεια οιστρογόνων είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ο καρκίνος στις ωοθήκες, η περιοδοντίτιδα, απώλεια δοντιών και εμφάνιση καταρράκτη.
Παρόλα αυτά, συγκριτικά με τις γυναίκες που μπαίνουν φυσιολογικά στην εμμηνόπαυση, οι γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση περνάν περισσότερο χρόνο στην ζωή τους χωρίς τα προστατευτικά οφέλη των οιστρογόνων τους. Αυτό τους βάζει σε μεγαλύτερο κίνδυνο του να εμφανίσουν τις προαναφερθείσες ασθένειες που σχετίζονται με την εμφάνιση της εμμηνόπαυσης.


Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Η διακοπή της περιόδου ή αμηνόρροια όπως λέγεται στην ιατρική ορολογία, ταλαιπωρεί δυστυχώς έναν μεγάλο αριθμό γυναικών, σε διάφορες φάσεις της ζωής τους γι αυτό και χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Αυτήν της πρωτοπαθούς που αναφέρεται στην μη εμφάνισή της κατά την εφηβεία και αυτήν της δευτεροπαθούς που διακόπτεται για μερικούς μήνες ή και περισσότερο.
Σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να προκύψει και ως ανεπιθύμητη ενέργεια αν μια γυναίκα είναι εξαιρετικά ελλιποβαρής ή ταλαιπωρείται από χρόνιες παθήσεις (π.χ. θυρεοειδή) ή που επιβάλλεται μακροχρόνια λήψη φαρμάκων (π.χ. αντικαταθλιπτικά).
Επιπλέον, το στρες, η υπερκόπωση και η υπερβολική σωματική προπόνηση (αν μειώσει κατά πολύ το δείκτη μάζας σώματος) είναι και αυτοί παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση αμηνόρροιας.
Ας τα δούμε όμως πιο αναλυτικά:
Πρωτοπαθής αμηνόρροια.
Συνήθως οφείλεται σε όψιμη έναρξη της ήβης αλλά μπορεί να προκληθεί επίσης από διαταραχή του αναπαραγωγικού ή ορμονικού συστήματος. Η καθυστερημένη έναρξη όμως μπορεί να οφείλεται και σε κληρονομικούς παράγοντες γι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζετε την ηλικία που ξεκίνησε η περίοδος της μητέρας σας. Σε κάθε περίπτωση όμως και εφόσον έχετε περάσει το 16ο έτος της ηλικίας σας και δεν έχει ξεκινήσει η περίοδός σας θα πρέπει να επισκεφθείτε έναν γυναικολόγο ώστε να υποβληθείτε στις απαραίτητες εξετάσεις και να μετρηθεί το επίπεδο των υποφυσιακών ορμονών γιατί η αδυναμία έναρξης της εμμηνόρροιας μπορεί να προκαλέσει εμπόδιο στην εφηβική ανάπτυξη (π.χ. σωματική τριχοφυΐα, διαπλάτυνση της λεκάνης κ.α.).
Δευτεροπαθής αμηνόρροια
Ο συνηθέστερος λόγος δευτεροπαθούς αμηνόρροιας είναι η εγκυμοσύνη όμως λόγω διαταραχής αποτελεί και η διατάραξη της ορμονικής ισορροπίας όπως για παράδειγμα κατά την περίοδο του θηλασμού μπορεί να διαπιστωθεί καθυστέρηση της εμφάνισης της περιόδου μέχρι τον απογαλακτισμό. Είτε όμως πρόκειται για ξαφνική είτε για σταδιακή παύση και εφόσον αποκλειστεί το ενδεχόμενο της εγκυμοσύνης και της κλιμακτηρίου, θα πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας προκειμένου να σας υποβάλλει στις ανάλογες εξετάσεις αλλά και να ελέγξει τυχόν επίδραση κάποιας φαρμακευτικής αγωγής που ακολουθείτε. Παράλληλα για την περίπτωση που δεν έχετε ωορρηξία και θέλετε να συλλάβετε θα σας συστήσει αγωγή με φάρμακα που υποβοηθούν την γονιμότητα ή υποφυσιακές ορμόνες.
Φυσιολογικός κύκλος
Χωρίς να μπορούμε να μπορούμε να κατατάξουμε όλες τις γυναίκες σε μια κατηγορία ο φυσιολογικός κύκλος κυμαίνεται από 21 έως 35 ημέρες.


Όταν η περίοδος είναι σε… αστάθεια

Η διακοπή της περιόδου ή αμηνόρροια όπως λέγεται στην ιατρική ορολογία, ταλαιπωρεί δυστυχώς έναν μεγάλο αριθμό γυναικών, σε διάφορες φάσεις της ζωής τους γι αυτό και χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Αυτήν της πρωτοπαθούς που αναφέρεται στην μη εμφάνισή της κατά την εφηβεία και αυτήν της δευτεροπαθούς που διακόπτεται για μερικούς μήνες ή και περισσότερο.
Σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να προκύψει και ως ανεπιθύμητη ενέργεια αν μια γυναίκα είναι εξαιρετικά ελλιποβαρής ή ταλαιπωρείται από χρόνιες παθήσεις (π.χ. θυρεοειδή) ή που επιβάλλεται μακροχρόνια λήψη φαρμάκων (π.χ. αντικαταθλιπτικά).
Επιπλέον, το στρες, η υπερκόπωση και η υπερβολική σωματική προπόνηση (αν μειώσει κατά πολύ το δείκτη μάζας σώματος) είναι και αυτοί παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση αμηνόρροιας.
Ας τα δούμε όμως πιο αναλυτικά:
Πρωτοπαθής αμηνόρροια.
Συνήθως οφείλεται σε όψιμη έναρξη της ήβης αλλά μπορεί να προκληθεί επίσης από διαταραχή του αναπαραγωγικού ή ορμονικού συστήματος. Η καθυστερημένη έναρξη όμως μπορεί να οφείλεται και σε κληρονομικούς παράγοντες γι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζετε την ηλικία που ξεκίνησε η περίοδος της μητέρας σας. Σε κάθε περίπτωση όμως και εφόσον έχετε περάσει το 16ο έτος της ηλικίας σας και δεν έχει ξεκινήσει η περίοδός σας θα πρέπει να επισκεφθείτε έναν γυναικολόγο ώστε να υποβληθείτε στις απαραίτητες εξετάσεις και να μετρηθεί το επίπεδο των υποφυσιακών ορμονών γιατί η αδυναμία έναρξης της εμμηνόρροιας μπορεί να προκαλέσει εμπόδιο στην εφηβική ανάπτυξη (π.χ. σωματική τριχοφυΐα, διαπλάτυνση της λεκάνης κ.α.).
Δευτεροπαθής αμηνόρροια
Ο συνηθέστερος λόγος δευτεροπαθούς αμηνόρροιας είναι η εγκυμοσύνη όμως λόγω διαταραχής αποτελεί και η διατάραξη της ορμονικής ισορροπίας όπως για παράδειγμα κατά την περίοδο του θηλασμού μπορεί να διαπιστωθεί καθυστέρηση της εμφάνισης της περιόδου μέχρι τον απογαλακτισμό. Είτε όμως πρόκειται για ξαφνική είτε για σταδιακή παύση και εφόσον αποκλειστεί το ενδεχόμενο της εγκυμοσύνης και της κλιμακτηρίου, θα πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας προκειμένου να σας υποβάλλει στις ανάλογες εξετάσεις αλλά και να ελέγξει τυχόν επίδραση κάποιας φαρμακευτικής αγωγής που ακολουθείτε. Παράλληλα για την περίπτωση που δεν έχετε ωορρηξία και θέλετε να συλλάβετε θα σας συστήσει αγωγή με φάρμακα που υποβοηθούν την γονιμότητα ή υποφυσιακές ορμόνες.
Φυσιολογικός κύκλος
Χωρίς να μπορούμε να μπορούμε να κατατάξουμε όλες τις γυναίκες σε μια κατηγορία ο φυσιολογικός κύκλος κυμαίνεται από 21 έως 35 ημέρες.


Πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια (POF) και πρώιμη εμμηνόπαυση
Τι είναι η POF;
Συχνά ταξινομείται λάθος, η POF δεν είναι το ίδιο με την πρώιμη εμμηνόπαυση. Οι γυναίκες που έχουν πρώιμη εμμηνόπαυση σε σύντομο χρονικό διάστημα δεν θα έχουν καθόλου περίοδο, και δεν μπορούν να συλλάβουν παιδί διότι δεν θα παράγουν πλέον ωάρια στις ωοθήκες τους. Η POF από την άλλη μεριά, συμβαίνει όταν οι ωοθήκες για κάποιο λόγο σταματούν να δουλεύουν κανονικά  είτε από την ανεπάρκεια είτε από την δυσλειτουργία των ωοθυλακίων τους.
Επιπροσθέτως, γυναίκες με POF μπορεί να μην έχουν επί μήνες περίοδο και ξαφνικά να έχουν ένα φυσιολογικό κύκλο για λίγους μήνες πριν από ακόμα μία προσωρινή παύση αυτών. Ενώ η εμμηνόπαυση είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο, η POF δεν είναι και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε γυναίκα κάτω της ηλικίας των 40, ακόμα και σε έφηβες.
Η παρεξήγηση που δημιουργείται ανάμεσα στην POF και στην πρώιμη εμμηνόπαυση είναι λόγω των παρόμοιων συμπτωμάτων της POF με αυτών της εμμηνόπαυσης. Τα σημάδια της POF συμπεριλαμβάνουν:
Αμηνόρροϊα (παύση της περιόδου) ή ανωμαλίες της περιόδου
Εξάψεις και εμφάνιση ιδρώτα κατά την διάρκεια της νύχτας
Διαταραχές ύπνου
Ευερεθιστότητα
Έκκριση κολπικών υγρών
Σωματική εξάντληση
Μείωση της libido
Πόνος κατά την διάρκεια του sex
Προβλήματα της ουροδόχου κύστης
υπογονιμότητα.
Επίσης, τα επίπεδα ορμονών σε μία γυναίκα με POF μπορεί να μοιάζουν με εκείνα μίας γυναίκας σε εμμηνόπαυση. Παρόλα αυτά, ενώ τα υψηλά επίπεδα της
ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και τα χαμηλά επίπεδα των οιστρογόνων είναι φυσιολογικά σε μια γυναίκα κατά την εμμηνόπαυση, για μια γυναίκα με POF δεν θεωρούνται φυσιολογικά.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Η POF ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα για τους ερευνητές και για ειδικούς στην υπογονιμότητα για χρόνια. Ενώ υπάρχουν πολλές διαφορετικές εξηγήσεις για την POF , δεν αναγνωρίστηκε κάποιο συγκεκριμένο αίτιο. Οι πιο πιθανοί λόγοι που τα ωάρια σταματούν να παράγονται συμπεριλαμβάνουν είτε την χημειοθεραπεία είτε θεραπεία με ακτινοβολίες και χρωμοσωμικές ανωμαλίες.
Η δυσλειτουργία την ωοθυλακίων μπορεί να συμβεί αν μια γυναίκα χάσει μεγάλη ποσότητα των ωοθυλακίων ή μια ανώμαλη αυτοάνοση αντίδραση προκαλέσει το σώμα να επιτεθεί στα αναπτυσσόμενα ωοθυλάκια. Υπάρχει ακόμα μια πρόταση ότι η POF είναι γενετική ασθένεια. Παρόλα αυτά, μόνο το 10 με 20% των γυναικών που πάσχουν έχουν οικογενειακό ιστορικό της ασθένειας αυτής.
Λαμβάνοντας Α Διάγνωση.
Ο εμμηνορροϊκός κύκλος της γυναίκας είναι ένας καλός δείκτης για την υγεία της. Μια «χαμένη» περίοδος είναι συχνά ένα σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά και δικαιολογεί ένα ραντεβού στον γυναικολόγο.
Για να κάνει ο γιατρός την διάγνωση της POF, είναι απαραίτητο να κάνει μια εξέταση αίματος για να μετρήσει τα επίπεδα της FSH σε συνδυασμό με τα επίπεδα οιστραδιόλης στο αίμα. Ενώ το να χάσεις μια περίοδο είναι ένας καλός λόγος να επισκεφτεί τον γιατρό της, είναι συχνά απαραίτητο να μην είχε περίοδο για τέσσερις διαδοχικούς μήνες πριν διαγνωστεί ότι πάσχει από POF. Κατά της διερεύνηση της πιθανότητας ύπαρξης POF, θα χρειαστεί να κάνει 2 εξετάσεις αίματος για FSH με διαφορά ενός μήνα. Η διάγνωση POF είναι πιθανή αν βρεθεί ότι τα επίπεδα FSH είναι πάνω από 30mlU/ml.
Η POF μπορεί να συμπεριλαμβάνει και άλλα προβλήματα υγείας, γι αυτό είναι σημαντικό να λάβεις μια κατάλληλη θεραπεία για την ασθένεια. Η POF μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης οστεοπόρωσης, καρδιοπάθειας, προβλήματα με τον θυρεοειδή, διαβήτη όπως και προβλήματα των επινεφριδίων.
Λαμβάνοντας θεραπεία

Όπως και με την εμμηνόπαυση, η πιο κοινή θεραπεία για την POF είναι η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (ΘΟΥ). Παρόλο που οι δόσεις των οιστρογόνων και προγεστερόνης (και συχνά και της τεστοστερόνης) είναι υψηλότερες στην ΘΟΥ για την εμμηνόπαυση, τα επίπεδα ορμονών αυξάνονται βαθμιαία ώστε το σώμα με τον καιρό να συνηθίσει τις ορμόνες.
Παρόλο που υπάρχουν κάποιες διαφωνίες σε σχέση με το κατά πόσο διάστημα η ΘΟΥ μπορεί να με ασφάλεια να χρησιμοποιηθεί στην εμμηνόπαυση, οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η ΘΟΥ είναι πιο ασφαλής στην POF. Και αυτό γιατί η ΘΟΥ  χρησιμοποιείται για να υποκαθιστά τα επίπεδα των ορμονών που στις γυναίκες θα έπρεπε ούτως ή άλλως να υπήρχαν. Κατά την διάρκεια της εμμηνόπαυσης, η ΘΟΥ έχει ως σκοπό να παρατείνει τα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης στο σώμα. Φυσιολογικά, οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση δεν έχουν υψηλά επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης. 
Με την αύξηση της ποσότητας οιστρογόνων και προγεστερόνης σε φυσιολογικά επίπεδα, οι περισσότερες γυναίκες με POF αρχίζουν να έχουν ξανά κανονική περίοδο. Η ΘΟΥ μπορεί επίσης να βοηθήσει στην μείωση των πιθανοτήτων στην εμφάνιση οστεοπόρωσης. Ενώ χάπια ορμονών μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αρκετοί γιατροί προτιμούν να χορηγήσουν στις ασθενείς τους αυτοκόλλητα ΘΟΥ, τα οποία απελευθερώνουν ορμόνες με σταθερό ρυθμό μέσα στο σώμα. 
Περιστασιακά , αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να χορηγηθούν ώστε να παρέχουν στην γυναίκα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης. Ακολουθώντας μια υγιεινή διατροφή και  με καθημερινή άσκηση μπορεί να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης αλλά και των καρδιακών παθήσεων.

ΠΡΩΙΜΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ (Αμηνόρροια) Μέρος Α.

Πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια (POF) και πρώιμη εμμηνόπαυση
Τι είναι η POF;
Συχνά ταξινομείται λάθος, η POF δεν είναι το ίδιο με την πρώιμη εμμηνόπαυση. Οι γυναίκες που έχουν πρώιμη εμμηνόπαυση σε σύντομο χρονικό διάστημα δεν θα έχουν καθόλου περίοδο, και δεν μπορούν να συλλάβουν παιδί διότι δεν θα παράγουν πλέον ωάρια στις ωοθήκες τους. Η POF από την άλλη μεριά, συμβαίνει όταν οι ωοθήκες για κάποιο λόγο σταματούν να δουλεύουν κανονικά  είτε από την ανεπάρκεια είτε από την δυσλειτουργία των ωοθυλακίων τους.
Επιπροσθέτως, γυναίκες με POF μπορεί να μην έχουν επί μήνες περίοδο και ξαφνικά να έχουν ένα φυσιολογικό κύκλο για λίγους μήνες πριν από ακόμα μία προσωρινή παύση αυτών. Ενώ η εμμηνόπαυση είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο, η POF δεν είναι και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε γυναίκα κάτω της ηλικίας των 40, ακόμα και σε έφηβες.
Η παρεξήγηση που δημιουργείται ανάμεσα στην POF και στην πρώιμη εμμηνόπαυση είναι λόγω των παρόμοιων συμπτωμάτων της POF με αυτών της εμμηνόπαυσης. Τα σημάδια της POF συμπεριλαμβάνουν:
Αμηνόρροϊα (παύση της περιόδου) ή ανωμαλίες της περιόδου
Εξάψεις και εμφάνιση ιδρώτα κατά την διάρκεια της νύχτας
Διαταραχές ύπνου
Ευερεθιστότητα
Έκκριση κολπικών υγρών
Σωματική εξάντληση
Μείωση της libido
Πόνος κατά την διάρκεια του sex
Προβλήματα της ουροδόχου κύστης
υπογονιμότητα.
Επίσης, τα επίπεδα ορμονών σε μία γυναίκα με POF μπορεί να μοιάζουν με εκείνα μίας γυναίκας σε εμμηνόπαυση. Παρόλα αυτά, ενώ τα υψηλά επίπεδα της
ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και τα χαμηλά επίπεδα των οιστρογόνων είναι φυσιολογικά σε μια γυναίκα κατά την εμμηνόπαυση, για μια γυναίκα με POF δεν θεωρούνται φυσιολογικά.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Η POF ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα για τους ερευνητές και για ειδικούς στην υπογονιμότητα για χρόνια. Ενώ υπάρχουν πολλές διαφορετικές εξηγήσεις για την POF , δεν αναγνωρίστηκε κάποιο συγκεκριμένο αίτιο. Οι πιο πιθανοί λόγοι που τα ωάρια σταματούν να παράγονται συμπεριλαμβάνουν είτε την χημειοθεραπεία είτε θεραπεία με ακτινοβολίες και χρωμοσωμικές ανωμαλίες.
Η δυσλειτουργία την ωοθυλακίων μπορεί να συμβεί αν μια γυναίκα χάσει μεγάλη ποσότητα των ωοθυλακίων ή μια ανώμαλη αυτοάνοση αντίδραση προκαλέσει το σώμα να επιτεθεί στα αναπτυσσόμενα ωοθυλάκια. Υπάρχει ακόμα μια πρόταση ότι η POF είναι γενετική ασθένεια. Παρόλα αυτά, μόνο το 10 με 20% των γυναικών που πάσχουν έχουν οικογενειακό ιστορικό της ασθένειας αυτής.
Λαμβάνοντας Α Διάγνωση.
Ο εμμηνορροϊκός κύκλος της γυναίκας είναι ένας καλός δείκτης για την υγεία της. Μια «χαμένη» περίοδος είναι συχνά ένα σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά και δικαιολογεί ένα ραντεβού στον γυναικολόγο.
Για να κάνει ο γιατρός την διάγνωση της POF, είναι απαραίτητο να κάνει μια εξέταση αίματος για να μετρήσει τα επίπεδα της FSH σε συνδυασμό με τα επίπεδα οιστραδιόλης στο αίμα. Ενώ το να χάσεις μια περίοδο είναι ένας καλός λόγος να επισκεφτεί τον γιατρό της, είναι συχνά απαραίτητο να μην είχε περίοδο για τέσσερις διαδοχικούς μήνες πριν διαγνωστεί ότι πάσχει από POF. Κατά της διερεύνηση της πιθανότητας ύπαρξης POF, θα χρειαστεί να κάνει 2 εξετάσεις αίματος για FSH με διαφορά ενός μήνα. Η διάγνωση POF είναι πιθανή αν βρεθεί ότι τα επίπεδα FSH είναι πάνω από 30mlU/ml.
Η POF μπορεί να συμπεριλαμβάνει και άλλα προβλήματα υγείας, γι αυτό είναι σημαντικό να λάβεις μια κατάλληλη θεραπεία για την ασθένεια. Η POF μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης οστεοπόρωσης, καρδιοπάθειας, προβλήματα με τον θυρεοειδή, διαβήτη όπως και προβλήματα των επινεφριδίων.
Λαμβάνοντας θεραπεία

Όπως και με την εμμηνόπαυση, η πιο κοινή θεραπεία για την POF είναι η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (ΘΟΥ). Παρόλο που οι δόσεις των οιστρογόνων και προγεστερόνης (και συχνά και της τεστοστερόνης) είναι υψηλότερες στην ΘΟΥ για την εμμηνόπαυση, τα επίπεδα ορμονών αυξάνονται βαθμιαία ώστε το σώμα με τον καιρό να συνηθίσει τις ορμόνες.
Παρόλο που υπάρχουν κάποιες διαφωνίες σε σχέση με το κατά πόσο διάστημα η ΘΟΥ μπορεί να με ασφάλεια να χρησιμοποιηθεί στην εμμηνόπαυση, οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η ΘΟΥ είναι πιο ασφαλής στην POF. Και αυτό γιατί η ΘΟΥ  χρησιμοποιείται για να υποκαθιστά τα επίπεδα των ορμονών που στις γυναίκες θα έπρεπε ούτως ή άλλως να υπήρχαν. Κατά την διάρκεια της εμμηνόπαυσης, η ΘΟΥ έχει ως σκοπό να παρατείνει τα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης στο σώμα. Φυσιολογικά, οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση δεν έχουν υψηλά επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης. 
Με την αύξηση της ποσότητας οιστρογόνων και προγεστερόνης σε φυσιολογικά επίπεδα, οι περισσότερες γυναίκες με POF αρχίζουν να έχουν ξανά κανονική περίοδο. Η ΘΟΥ μπορεί επίσης να βοηθήσει στην μείωση των πιθανοτήτων στην εμφάνιση οστεοπόρωσης. Ενώ χάπια ορμονών μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αρκετοί γιατροί προτιμούν να χορηγήσουν στις ασθενείς τους αυτοκόλλητα ΘΟΥ, τα οποία απελευθερώνουν ορμόνες με σταθερό ρυθμό μέσα στο σώμα. 
Περιστασιακά , αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να χορηγηθούν ώστε να παρέχουν στην γυναίκα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης. Ακολουθώντας μια υγιεινή διατροφή και  με καθημερινή άσκηση μπορεί να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης αλλά και των καρδιακών παθήσεων.