Οι κάτοικοι της πόλης «παγώνουν» βλέποντας τις ερπύστριες των γερμανικών αρμάτων μάχης να πατούν τους δρόμους της Μακεδονικής πρωτεύουσας και να εισέρχονται στην πόλη τους οι χιτλερικοί κατακτητές. Από τις πρώτες μέρες της παρουσίας τους, όπως και στην υπόλοιπη χώρα, οι Γερμανοί εφαρμόζουν μια ληστρική πολιτική, στραγγαλίζοντας στην κυριολεξία την οικονομία της πόλης και απομυζώντας κάθε τι που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο. Μέσω του «Κομμάντο Ρόζενμπεργκ» (Διοίκηση με έργο την καταγραφή των εβραϊκών περιουσιών) κατάσχουν και λεηλατούν εβραϊκές ιδιωτικές και κοινοτικές περιουσίες καθώς και τα αρχεία και τις βιβλιοθήκες της Ισραηλιτικής Κοινότητας. Τα επόμενα τρεισήμισι χρόνια, οι εισβολείς, επρόκειτο να στήσουν ένα απέραντο σκηνικό τρόμου, εξαθλίωσης και θανάτου πάνω από την Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη θα γευτεί στο πετσί της τα «κατορθώματα» του ναζισμού: εκτελέσεις, γκέτο, στρατόπεδα, διωγμός των 50.000 Θεσσαλονικέων Εβραίων, κτηνωδία, πείνα και θάνατος.
