*Έργο εξωφύλλου: Κώστας Ντιός
“Αν έχουν όλα
ειπωθεί, ποιοι -τάχα- θα ’μαστε
ίσως αθέατες σταγόνες
στο ρυάκι
ίσως μονάχα ένα
πούπουλο λευκό
διάφανο τόσο μες στο
φως, το μεσημέρι
ενώ θα παίζουν τα
παιδιά, έτσι όπως πάντοτε,
θ’ ανθίζουν στα
χωράφια τα λουλούδια
και δε θα νοιάζονται
στιγμή
που δίχως όνομα,
δίχως ταυτότητα
καμιά,
έλαμψαν λίγο.”
Ο Δημήτρης Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στη Λάρισα το 1967, όμως ζει με
την οικογένειά του μόνιμα στην Κοζάνη, όπου εργάζεται ως καθηγητής Μέσης
Εκπαίδευσης. Είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της
Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Ποιήματά του φιλοξενούνται σε συλλογικούς τόμους
και σε διάφορα έντυπα και διαδικτυακά περιοδικά. Κάποια από αυτά απέσπασαν
βραβεία και διακρίσεις σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς. Μερικά έχουν μεταφραστεί
στην αγγλική, τη γαλλική και την ισπανική γλώσσα.
Από τον Νοέμβριο του 2022 συνδιευθύνει το περιοδικό “ΝΟΗΜΑ”, τον
“Τετραμηνιαίο Πυρήνα Νόησης και Λόγου” που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη. Τον
Νοέμβριο του 2022, εκδόθηκε στη Σεβίλλη και κυκλοφόρησε στα ισπανικά από τον
εκδοτικό οίκο PadillaLibros το βιβλίο του “Εnmibarroloslabios”, (“Στον πηλό μου
τα χείλη”), σε μετάφραση του διακεκριμένου ελληνιστή, JoseAntonioMorenoJurado.
