-Ακόμα μία νύχτα που είμαι μόνος…
ακόμα μία νύχτα που άφησα τη ζωή να με προσπεράσει…
ή άραγε με προσπέρασε χωρίς καν να με ρωτήσει;
-Τόσα χρόνια με προσπερνάει γιατί να μην κάνει το ίδιο
και αυτό το βράδυ;
-Είχα την ευκαιρία να βρεθώ με φίλους,
με ανθρώπους που με νοιάζονται και με αγαπάνε…
ανθρώπους που λάμπει το πρόσωπο τους όταν με βλέπουν…
ξέρεις, όπως κάνουν οι πραγματικοί φίλοι…
-Μην φανταστείς, δεν είναι πολλοί, μία χούφτα
άνθρωποι…
όμως τελευταία ακόμα και αυτοί δεν είναι ικανοί να με
καταλάβουν…
να περιορίσουν την θλίψη μου…
να σκοτώσουν την μοναξιά μου.-
