Σανσήμερα 5/01/1895: Κατηγορούμενος για κατασκοπεία ο Γαλλοεβραίος λοχαγός Άλφρεντ Ντρέιφους (1859-1935), καθαιρείται ατιμωτικά από το αξίωμά του στον περίβολο της Στρατιωτικής Σχολής με θραύση του ξίφους του και καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες σε ισόβια κάθειρξη στο Νησί του Διαβόλου, σε μία από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες που συντάραξε τη Γαλλία για δώδεκα χρόνια. Άδικα φώναζε ότι είναι αθώος κι ότι τα δήθεν αποδεικτικά έγγραφα ήταν πλαστά. Ήταν η εποχή που εθνικιστές και μοναρχικοί ζητούσαν την εκδίωξη όλων των Εβραίων από τον στρατό, όταν αποκαλύφθηκε ότι κάποιος είχε πουλήσει στρατιωτικά μυστικά έγγραφα στον Γερμανό στρατιωτικό ακόλουθο στο Παρίσι. Ο έντονος αντισημιτισμός της εποχής ήταν η αιτία να αδικηθεί κατάφορα ένας έντιμος Γάλλος αξιωματικός, μόνο και μόνο επειδή ήταν Εβραίος. Πρόκειται για την πρώτη πολύ σοβαρή ένδειξη του επερχόμενου αντισημιτισμού στην Ευρώπη κατά τον 20ό αιώνα. Ανάμεσα στους υποστηρικτές τού Ντρέιφους βρίσκεται ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Εμίλ Ζολά, ο οποίος συντάσσει το περίφημο «Κατηγορώ!» του. Μετά από προσκόμιση νέων στοιχείων, τον Ιούλιο του 1906 το εφετείο απαλλάσσει τον Ντρέιφους και αναιρεί όλες τις προηγούμενες καταδίκες. Η Βουλή ψηφίζει νόμο με τον οποίο αποκαθιστά πλήρως την τιμή και υπόληψή του και σβήνει κάθε αμφιβολία για την αθωότητά του. Στις 22 Ιουλίου του απονέμεται το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής. H αποκατάσταση της αδικίας δεν μείωσε την έξαρση του αντισημιτισμού στην Ευρώπη. Ο αντισημιτισμός αυτός βρήκε την ολοκληρωμένη του έκφραση στον ναζισμό που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα.
Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών / Jewish Community of Athens
