Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019

Πιθανότατα η ιδέα να αφήνετε τις πατούσες σας εκτεθειμένες στα κάθε είδους μικρόβια που βρίσκονται εντός και εκτός σπιτιού δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική...
...ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν λιγότερη «εξάρτηση» από τα παπούτσια για καλύτερη υγεία!
Ερευνητές από το Κολλέγιο Ίθακα των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι ο ρόλος των μυών του πέλματος είναι αρκετά υποτιμημένος αλλά καθοριστικός όσον αφορά την ισορροπία, τη σωστή στάση σώματος και την πρόληψη τραυματισμών και πτώσεων.
Τα πέλματά μας, εξηγούν, λειτουργούν βάσει ενός κύκλου αλληλεπίδρασης. Από τους πιο μικρούς έως τους πιο μεγάλους μύες κατά μήκος ολόκληρου του ποδιού, καθένας αποστέλλει μηνύματα στον εγκέφαλο σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον. Όταν η αποστολή αυτών των μηνυμάτων δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς, προκύπτουν τραυματισμοί, επειδή κάποια άλλη μυϊκή ομάδα προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη επικοινωνίας. Τα παπούτσια συχνά ευθύνονται για τέτοιου είδους εκβάσεις, καθώς, όταν περπατάμε, τρέχουμε, χορεύουμε, κάνουμε άλματα κ.λπ., οι μύες των κάτω άκρων απορροφούν την ισχύ πρόσκρουσης ολόκληρου του σώματος. Εάν οι ελάσσονες μύες των κάτω άκρων δεν αποστείλουν τις αναγκαίες πληροφορίες στον εγκέφαλο, οι μείζονες μύες θα πρέπει να αντισταθμίσουν την έλλειψη αυτή. Έτσι, καταπονούνται υπερβολικά και είναι πιθανό να προκύψει τραυματισμός.
«Όταν βάζουμε μια σόλα κάτω από το πέλμα, εξασθενεί η διαδικασία μεταφοράς της πληροφορίας», δηλώνει ο Πάτρικ ΜακΚίον, καθηγητής στο Τμήμα Σωματικής Άσκησης και Επιστημών του Αθλητισμού του Κολλεγίου Ίθακα. «Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος ανάμεσα στο περιβάλλον και το σώμα», συμπληρώνει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ωστόσο πως «ορισμένα παπούτσια είναι πολύ καλά, από την άποψη ότι παρέχουν υποστήριξη». Συνέπεια βέβαια αυτής της υποστήριξης μπορεί να είναι η απώλεια πληροφοριών και ένας επακόλουθος τραυματισμός από υπερβολική καταπόνηση.
Έτσι, ο ΜακΚίον και οι συνεργάτες του συνιστούν να περπατάμε συχνότερα ξυπόλυτοι, ώστε να «εξασκήσουμε» περισσότερο την αλληλεπίδραση του σώματός μας με το περιβάλλον. «Όσο περισσότερο περπατάμε ξυπόλυτοι, για παράδειγμα στο σπίτι ή στο γραφείο, τόσο το καλύτερο», τονίζει ο καθηγητής.
Πηγή: http://www.onmed.gr/


Πρέπει να περπατάτε συχνότερα ξυπόλυτοι

Πιθανότατα η ιδέα να αφήνετε τις πατούσες σας εκτεθειμένες στα κάθε είδους μικρόβια που βρίσκονται εντός και εκτός σπιτιού δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική...
...ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν λιγότερη «εξάρτηση» από τα παπούτσια για καλύτερη υγεία!
Ερευνητές από το Κολλέγιο Ίθακα των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι ο ρόλος των μυών του πέλματος είναι αρκετά υποτιμημένος αλλά καθοριστικός όσον αφορά την ισορροπία, τη σωστή στάση σώματος και την πρόληψη τραυματισμών και πτώσεων.
Τα πέλματά μας, εξηγούν, λειτουργούν βάσει ενός κύκλου αλληλεπίδρασης. Από τους πιο μικρούς έως τους πιο μεγάλους μύες κατά μήκος ολόκληρου του ποδιού, καθένας αποστέλλει μηνύματα στον εγκέφαλο σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον. Όταν η αποστολή αυτών των μηνυμάτων δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς, προκύπτουν τραυματισμοί, επειδή κάποια άλλη μυϊκή ομάδα προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη επικοινωνίας. Τα παπούτσια συχνά ευθύνονται για τέτοιου είδους εκβάσεις, καθώς, όταν περπατάμε, τρέχουμε, χορεύουμε, κάνουμε άλματα κ.λπ., οι μύες των κάτω άκρων απορροφούν την ισχύ πρόσκρουσης ολόκληρου του σώματος. Εάν οι ελάσσονες μύες των κάτω άκρων δεν αποστείλουν τις αναγκαίες πληροφορίες στον εγκέφαλο, οι μείζονες μύες θα πρέπει να αντισταθμίσουν την έλλειψη αυτή. Έτσι, καταπονούνται υπερβολικά και είναι πιθανό να προκύψει τραυματισμός.
«Όταν βάζουμε μια σόλα κάτω από το πέλμα, εξασθενεί η διαδικασία μεταφοράς της πληροφορίας», δηλώνει ο Πάτρικ ΜακΚίον, καθηγητής στο Τμήμα Σωματικής Άσκησης και Επιστημών του Αθλητισμού του Κολλεγίου Ίθακα. «Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος ανάμεσα στο περιβάλλον και το σώμα», συμπληρώνει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ωστόσο πως «ορισμένα παπούτσια είναι πολύ καλά, από την άποψη ότι παρέχουν υποστήριξη». Συνέπεια βέβαια αυτής της υποστήριξης μπορεί να είναι η απώλεια πληροφοριών και ένας επακόλουθος τραυματισμός από υπερβολική καταπόνηση.
Έτσι, ο ΜακΚίον και οι συνεργάτες του συνιστούν να περπατάμε συχνότερα ξυπόλυτοι, ώστε να «εξασκήσουμε» περισσότερο την αλληλεπίδραση του σώματός μας με το περιβάλλον. «Όσο περισσότερο περπατάμε ξυπόλυτοι, για παράδειγμα στο σπίτι ή στο γραφείο, τόσο το καλύτερο», τονίζει ο καθηγητής.
Πηγή: http://www.onmed.gr/


Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

Υπάρχει μια νέα επαναστατική, μη επεμβατική λύση για μείωση πόντων και καταπολέμηση του επίμονου τοπικού λίπους. Η κρυολιπόλυση είναι μια μη επεμβατική θεραπεία εγκεκριμένη από τον FDA Αμερικής (Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων & Φαρμάκων) με την εφαρμογή της οποίας μπορείς να απαλλαγείς από το τοπικό πάχος ανώδυνα.
Η διαδικασία της κρυολιπόλυσης στοχεύει στην μείωση του τοπικού πάχους, αφήνοντας το δέρμα και τους γύρω ιστούς ανεπηρέαστους.  Πιο συγκεκριμένα η λειτουργία της μεθόδου βασίζεται στην χρήση του ψύχους που αναγκάζει τα λιποκύτταρα να μπουν σε «απόπτωση», δηλαδή να καταστραφούν και στη συνέχεια ν’ αποβληθούν από τον οργανισμό, «φαγοκυττάρωση», με φυσιολογικά βιολογικό τρόπο.
Η μέθοδος της κρυολιπόλισης εφαρμόζεται σε περιοχές που εμφανίζεται συσσωρευμένο τοπικό πάχος. Στο σημεία που πρόκειται να γίνει η θεραπεία απλώνεται ένα gel το οποίο  καλύπτεται με μια μεμβράνη, πάνω στην οποία στην συνέχεια εφαρμόζεται  η ειδική κεφαλή, διαφορετική για κάθε σημείο του σώματος. Η αίσθηση που έχει κανείς κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι αυτή του κρύου στην περιοχή της εφαρμογής.
Η θεραπεία της κρυολιπόλυσης απαιτεί συνήθως μία συνεδρία. Ανάλογα με το μέγεθος της περιοχής θεραπείας, μια συνεδρία μπορεί να διαρκέσει από 45 λεπτά  έως και 2 ώρες περίπου. Από την ανταπόκριση που έχει κάθε επιδερμίδα θα κριθεί αν θα χρειαστεί επαναληπτική συνεδρία. Το τελικό αποτέλεσμα γίνεται ορατό 2-3 μήνες μετά την εφαρμογή.
ΠΗΓΗ: http://agaitanis.gr/

Πως μπορώ να απαλλαγώ από τα «ψωμάκια» χωρίς χειρουργική επέμβαση;

Υπάρχει μια νέα επαναστατική, μη επεμβατική λύση για μείωση πόντων και καταπολέμηση του επίμονου τοπικού λίπους. Η κρυολιπόλυση είναι μια μη επεμβατική θεραπεία εγκεκριμένη από τον FDA Αμερικής (Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων & Φαρμάκων) με την εφαρμογή της οποίας μπορείς να απαλλαγείς από το τοπικό πάχος ανώδυνα.
Η διαδικασία της κρυολιπόλυσης στοχεύει στην μείωση του τοπικού πάχους, αφήνοντας το δέρμα και τους γύρω ιστούς ανεπηρέαστους.  Πιο συγκεκριμένα η λειτουργία της μεθόδου βασίζεται στην χρήση του ψύχους που αναγκάζει τα λιποκύτταρα να μπουν σε «απόπτωση», δηλαδή να καταστραφούν και στη συνέχεια ν’ αποβληθούν από τον οργανισμό, «φαγοκυττάρωση», με φυσιολογικά βιολογικό τρόπο.
Η μέθοδος της κρυολιπόλισης εφαρμόζεται σε περιοχές που εμφανίζεται συσσωρευμένο τοπικό πάχος. Στο σημεία που πρόκειται να γίνει η θεραπεία απλώνεται ένα gel το οποίο  καλύπτεται με μια μεμβράνη, πάνω στην οποία στην συνέχεια εφαρμόζεται  η ειδική κεφαλή, διαφορετική για κάθε σημείο του σώματος. Η αίσθηση που έχει κανείς κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι αυτή του κρύου στην περιοχή της εφαρμογής.
Η θεραπεία της κρυολιπόλυσης απαιτεί συνήθως μία συνεδρία. Ανάλογα με το μέγεθος της περιοχής θεραπείας, μια συνεδρία μπορεί να διαρκέσει από 45 λεπτά  έως και 2 ώρες περίπου. Από την ανταπόκριση που έχει κάθε επιδερμίδα θα κριθεί αν θα χρειαστεί επαναληπτική συνεδρία. Το τελικό αποτέλεσμα γίνεται ορατό 2-3 μήνες μετά την εφαρμογή.
ΠΗΓΗ: http://agaitanis.gr/

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ διαπίστωσαν ότι ορισμένες γυναίκες είναι λιγότερο επιρρεπείς στη λοίμωξη από κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα λόγω της ιδιαίτερης σύστασης της μικροχλωρίδας του κόλπου τους.
Στο πλαίσιο της σχετικής μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα κολπικών υγρών από 31 γυναίκες και χρησιμοποίησαν μικροσκόπιο υψηλής ανάλυσης ώστε να εξετάσουν εάν σωματίδια του ιού HIV θα παγιδεύονταν στην βλέννα ή θα εξαπλώνονταν στα γεννητικά όργανα. Στη δεύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να προκύψει λοίμωξη από τον ιό.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση mBio, η μικροχλωρίδα του κόλπου θεωρείται «υγιής» όταν επικρατεί αριθμητικά ο γαλακτοβάκιλλος (ομάδα βακτηρίων). Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου, το Lactobacillus crispatus, υψώνει μια βλεννώδη «ασπίδα» ενάντια στον HIV και άλλους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς.
Η βλέννα του τραχήλου και του κόλπου στην οποία εντοπίστηκε το βακτήριο Lactobacillus crispatus και στην οποία τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν υψηλότερα φάνηκε να παγιδεύει αποτελεσματικά τον HIV, σημειώνουν οι ερευνητές. Αυτό το βιολογικό αβαντάζ ορισμένων γυναικών μπορεί να διαπιστωθεί με τη βοήθεια ειδικής εργαστηριακής εξέτασης.
Να σημειωθεί πως η βλέννα δεν παγίδευε αποτελεσματικά τον HIV όταν τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν χαμηλά, όταν εντοπίστηκε σε αυτήν το βακτήριο Lactobacillus iners (ένα άλλο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου) ή όταν εντοπίστηκαν σε αυτήν σημαντικά επίπεδα του βακτηρίου Gardnerella vaginalis, το οποίο συνδέεται με την κολπίτιδα.
Πηγή:www.onmed.gr


Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ διαπίστωσαν ότι ορισμένες γυναίκες είναι λιγότερο επιρρεπείς στη λοίμωξη από κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα λόγω της ιδιαίτερης σύστασης της μικροχλωρίδας του κόλπου τους.
Στο πλαίσιο της σχετικής μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα κολπικών υγρών από 31 γυναίκες και χρησιμοποίησαν μικροσκόπιο υψηλής ανάλυσης ώστε να εξετάσουν εάν σωματίδια του ιού HIV θα παγιδεύονταν στην βλέννα ή θα εξαπλώνονταν στα γεννητικά όργανα. Στη δεύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να προκύψει λοίμωξη από τον ιό.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση mBio, η μικροχλωρίδα του κόλπου θεωρείται «υγιής» όταν επικρατεί αριθμητικά ο γαλακτοβάκιλλος (ομάδα βακτηρίων). Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου, το Lactobacillus crispatus, υψώνει μια βλεννώδη «ασπίδα» ενάντια στον HIV και άλλους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς.
Η βλέννα του τραχήλου και του κόλπου στην οποία εντοπίστηκε το βακτήριο Lactobacillus crispatus και στην οποία τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν υψηλότερα φάνηκε να παγιδεύει αποτελεσματικά τον HIV, σημειώνουν οι ερευνητές. Αυτό το βιολογικό αβαντάζ ορισμένων γυναικών μπορεί να διαπιστωθεί με τη βοήθεια ειδικής εργαστηριακής εξέτασης.
Να σημειωθεί πως η βλέννα δεν παγίδευε αποτελεσματικά τον HIV όταν τα επίπεδα D-γαλακτικού οξέος ήταν χαμηλά, όταν εντοπίστηκε σε αυτήν το βακτήριο Lactobacillus iners (ένα άλλο στέλεχος γαλακτοβάκιλλου) ή όταν εντοπίστηκαν σε αυτήν σημαντικά επίπεδα του βακτηρίου Gardnerella vaginalis, το οποίο συνδέεται με την κολπίτιδα.
Πηγή:www.onmed.gr


Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

Έρευνα αποκαλύπτει ότι η ποιότητα της προσωπική σου σχέσης με την ποιότητα του ύπνου σου, αλληλοεπηρεάζονται άμεσα!
Έχεις παρατηρήσει ότι όταν κοιμάσαι θυμωμένη ή τσακωμένη με το σύντροφό σου το επόμενο πρωί δεν έχεις όρεξη να ξυπνήσεις για να πας στο γραφείο; Όλα έχουν την επιστημονική τους εξήγηση…
Ο ερευνητής Μπραντ Χάσλερ από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα των ΗΠΑ μελέτησε για διάστημα επτά ημερών τη ζωή ζευγαριών χωρίς παιδιά, για να διαπιστώσει αν και κατά πόσο η ποιότητα της σχέσης των συντρόφων επηρεάζει την ποιότητα του ύπνου τους, και το αντίστροφο.
Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν το σκεπτικό του ερευνητή για πιθανή αμφίδρομη σχέση μεταξύ ύπνου και ερωτικής σχέσης, αφού συμπέρανε ότι ο κακός ύπνος προκαλεί προβλήματα στα ζευγάρια και οι τσακωμοί μεταξύ τους επηρεάζουν αρνητικά τον ύπνο, δημιουργώντας στην ουσία ένα φαύλο κύκλο αρνητικότητας και κακής διάθεσης.
Τι μας συμβουλεύει ο Μπραντ Χάσλερ; «Να πέφτετε για ύπνο, αφού έχετε λύσει τις διαφορές σας με το σύντροφό σας και να αποφεύγετε τους διαξιφισμούς μέσα στην ημέρα, αν το προηγούμενο βράδυ δεν κοιμηθήκατε καλά.»
Πηγή faysbook.gr

Ποια είναι η σχέση του ύπνου σου με τον σύντροφο σου;

Έρευνα αποκαλύπτει ότι η ποιότητα της προσωπική σου σχέσης με την ποιότητα του ύπνου σου, αλληλοεπηρεάζονται άμεσα!
Έχεις παρατηρήσει ότι όταν κοιμάσαι θυμωμένη ή τσακωμένη με το σύντροφό σου το επόμενο πρωί δεν έχεις όρεξη να ξυπνήσεις για να πας στο γραφείο; Όλα έχουν την επιστημονική τους εξήγηση…
Ο ερευνητής Μπραντ Χάσλερ από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα των ΗΠΑ μελέτησε για διάστημα επτά ημερών τη ζωή ζευγαριών χωρίς παιδιά, για να διαπιστώσει αν και κατά πόσο η ποιότητα της σχέσης των συντρόφων επηρεάζει την ποιότητα του ύπνου τους, και το αντίστροφο.
Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν το σκεπτικό του ερευνητή για πιθανή αμφίδρομη σχέση μεταξύ ύπνου και ερωτικής σχέσης, αφού συμπέρανε ότι ο κακός ύπνος προκαλεί προβλήματα στα ζευγάρια και οι τσακωμοί μεταξύ τους επηρεάζουν αρνητικά τον ύπνο, δημιουργώντας στην ουσία ένα φαύλο κύκλο αρνητικότητας και κακής διάθεσης.
Τι μας συμβουλεύει ο Μπραντ Χάσλερ; «Να πέφτετε για ύπνο, αφού έχετε λύσει τις διαφορές σας με το σύντροφό σας και να αποφεύγετε τους διαξιφισμούς μέσα στην ημέρα, αν το προηγούμενο βράδυ δεν κοιμηθήκατε καλά.»
Πηγή faysbook.gr

Τι δείχνει έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊβάν.
Εάν ο καλός σας δεν έχει καλή σχέση με την οδοντόβουρτσά του και δεν φροντίζει την καλή υγεία των δοντιών του, είναι πιθανό να αποκτήσει προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας! Αυτό υποστηρίζει νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊβάν.
Στη μελέτη το 79% των αντρών με στυτικά προβλήματα είχαν διαγνωστεί με χρόνια περιοδοντίτιδα. Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονή που επηρεάζει τα δόντια και τα ούλα και συνδέεται γενικά με αμελή στοματική υγιεινή που προοδευτικά επιδεινώνεται αυξάνοντας τον κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές.
Η χρόνια αυτή φλεγμονή που προκαλείται από ασθένεια των ούλων μπορεί να βλάψει τα ενδοθηλιακά κύτταρα ενός άντρα, που αποτελούν την επένδυση σε όλα τα αιμοφόρα αγγεία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο πέος του. Η συγκεκριμένη βλάβη μπορεί να επιφέρει διαταραχή της ροής του αίματος, υποστηρίζει ο ουρολόγος Larry Lipshultz επειδή τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος είναι περίπου 25% του μεγέθους των αιμοφόρων αγγείων στις στεφανιαίες αρτηρίες. Έτσι συχνά η περιοδοντίτιδα μπορεί να αποτελέσει ένα πρώιμο σημάδι για προβλήματα υγείας στην καρδιά.
Αν λοιπόν ο σύντροφός σας έχει χρόνια περιοδοντίτιδα και στυτική δυσλειτουργία, τότε προτρέψτε τον να κάνει επιπλέον εξετάσεις.
Οι ερευνητές της μελέτης προτείνουν ως λύση την εξαγωγή του μολυσμένου δοντιού ώστε να μειωθεί η φλεγμονή, να υποχωρήσουν τα προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας και να μειωθεί και ο κίνδυνος για προβλήματα με την καρδιά. Ωστόσο, αν η ασθένεια είναι στα πρώτα στάδια, τότε με τακτικούς καθαρισμούς (κάθε τρεις μήνες περίπου και όχι κάθε έξι) στον οδοντίατρο υπάρχει σημαντική βελτίωση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν τη νόσο δεν αισθάνονται πόνο μέχρι η ασθένεια να φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και τότε μόνο επισκέπτονται τον οδοντίατρο. Αν λοιπόν έχετε κόκκινα πρησμένα ούλα, αιμορραγία των ούλων κατά το βούρτσισμα, κακή αναπνοή, και χαλαρά δόντια, τότε πρέπει να θορυβηθείτε και να κλείσετε ένα ραντεβού με τον οδοντίατρό σας.
Σε κάθε περίπτωση οι άνθρωποι με περιοδοντική νόσο στο παρελθόν, είναι πιθανότερο να την αποκτήσουν και πάλι γι’ αυτό είναι σημαντικό να παίρνουν όλα τα  προληπτικά μέτρα που συστήνει ο οδοντίατρος και να παρακολουθούν τα συμπτώματα.
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr


Τα δόντια μαρτυρούν προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας

Τι δείχνει έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊβάν.
Εάν ο καλός σας δεν έχει καλή σχέση με την οδοντόβουρτσά του και δεν φροντίζει την καλή υγεία των δοντιών του, είναι πιθανό να αποκτήσει προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας! Αυτό υποστηρίζει νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊβάν.
Στη μελέτη το 79% των αντρών με στυτικά προβλήματα είχαν διαγνωστεί με χρόνια περιοδοντίτιδα. Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονή που επηρεάζει τα δόντια και τα ούλα και συνδέεται γενικά με αμελή στοματική υγιεινή που προοδευτικά επιδεινώνεται αυξάνοντας τον κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές.
Η χρόνια αυτή φλεγμονή που προκαλείται από ασθένεια των ούλων μπορεί να βλάψει τα ενδοθηλιακά κύτταρα ενός άντρα, που αποτελούν την επένδυση σε όλα τα αιμοφόρα αγγεία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο πέος του. Η συγκεκριμένη βλάβη μπορεί να επιφέρει διαταραχή της ροής του αίματος, υποστηρίζει ο ουρολόγος Larry Lipshultz επειδή τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος είναι περίπου 25% του μεγέθους των αιμοφόρων αγγείων στις στεφανιαίες αρτηρίες. Έτσι συχνά η περιοδοντίτιδα μπορεί να αποτελέσει ένα πρώιμο σημάδι για προβλήματα υγείας στην καρδιά.
Αν λοιπόν ο σύντροφός σας έχει χρόνια περιοδοντίτιδα και στυτική δυσλειτουργία, τότε προτρέψτε τον να κάνει επιπλέον εξετάσεις.
Οι ερευνητές της μελέτης προτείνουν ως λύση την εξαγωγή του μολυσμένου δοντιού ώστε να μειωθεί η φλεγμονή, να υποχωρήσουν τα προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας και να μειωθεί και ο κίνδυνος για προβλήματα με την καρδιά. Ωστόσο, αν η ασθένεια είναι στα πρώτα στάδια, τότε με τακτικούς καθαρισμούς (κάθε τρεις μήνες περίπου και όχι κάθε έξι) στον οδοντίατρο υπάρχει σημαντική βελτίωση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν τη νόσο δεν αισθάνονται πόνο μέχρι η ασθένεια να φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και τότε μόνο επισκέπτονται τον οδοντίατρο. Αν λοιπόν έχετε κόκκινα πρησμένα ούλα, αιμορραγία των ούλων κατά το βούρτσισμα, κακή αναπνοή, και χαλαρά δόντια, τότε πρέπει να θορυβηθείτε και να κλείσετε ένα ραντεβού με τον οδοντίατρό σας.
Σε κάθε περίπτωση οι άνθρωποι με περιοδοντική νόσο στο παρελθόν, είναι πιθανότερο να την αποκτήσουν και πάλι γι’ αυτό είναι σημαντικό να παίρνουν όλα τα  προληπτικά μέτρα που συστήνει ο οδοντίατρος και να παρακολουθούν τα συμπτώματα.
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr


Εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν σε ποιο βαθμό η σειρά γέννησης επιδρά στον άνθρωπο και κατά πόσο ισχύουν οι διάφορες λαϊκές πεποιθήσεις ότι οι πρωτότοκοι είναι πιο προστατευτικοί, οι μεσαίοι πιο διπλωμάτες, οι τελευταίοι πιο επαναστάτες κ.α.
Η εξυπνάδα ενός ανθρώπου επηρεάζεται από τη σειρά γέννησής του, αλλά σε μικρό βαθμό, σύμφωνα με μία νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, η οποία, μεταξύ άλλων, διαπίστωσε ότι τα πρωτότοκα παιδιά τείνουν να είναι πιο έξυπνα, ενώ κάθε επόμενο παιδί να είναι λιγότερο έξυπνο.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Λειψίας και του Μάιντς, με επικεφαλής τον καθηγητή Στέφαν Σμούκλε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 20.000 ενήλικες σε τρεις χώρες (Γερμανία, ΗΠΑ, Βρετανία).
Εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν σε ποιο βαθμό η σειρά γέννησης επιδρά στον άνθρωπο και κατά πόσο ισχύουν οι διάφορες λαϊκές πεποιθήσεις ότι οι πρωτότοκοι είναι πιο προστατευτικοί, οι μεσαίοι πιο διπλωμάτες, οι τελευταίοι πιο επαναστάτες κ.α.
Η νέα έρευνα συμπέρανε ότι κεντρικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως η εξωστρέφεια/εσωστρέφεια, η συναισθηματική σταθερότητα, η αίσθηση καθήκοντος, η φαντασία κ.α., δεν εξαρτώνται από τη σειρά γέννησης. Μικρή πάντως φαίνεται να είναι η επίπτωση στην εξυπνάδα, καθώς οι πρωτότοκοι έχουν συνήθως πλουσιότερο λεξιλόγιο και κατανούν πιο εύκολα τις αφηρημένες έννοιες.
Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι κάθε επόμενο παιδί που γεννιέται στην ίδια οικογένεια, είναι οριακά λιγότερο έξυπνο από το προηγούμενο. Ο δείκτης νοημοσύνης φαίνεται να πέφτει μιάμιση μονάδα σε κάθε επόμενο παιδί.
Η αιτία είναι ασαφής και ίσως σχετίζεται με το ότι το πρώτο παιδί απολαμβάνει της πλήρους προσοχής των γονιών του, ενώ επιπλέον αργότερα έχει την ευκαιρία να «ακονίσει» τις γνώσεις και τις ικανότητές του, καθώς «διδάσκει» τα μικρότερα αδέλφια του. Μπορεί, επίσης, να παίζει κάποιο ρόλο η βιολογία, καθώς τα τελευταία παιδιά από μεγαλύτερης ηλικίας γονείς ίσως είναι πιο επιρρεπή σε γενετικά προβλήματα.
Οι ερευνητές επισήμαναν όμως ότι το όποιο πλεονέκτημα υπέρ του πρωτότοκου αφορά μέσους όρους σε μεγάλο δείγμα πληθυσμού, ενώ σε ατομικό επίπεδο διαπιστώθηκε ότι πολύ συχνά (σχεδόν στο 40% των περιπτώσεων) το τελευταίο παιδί είναι εξυπνότερο από το πρώτο. Πάντως, όπως διαπιστώθηκε, τα ίδια τα τελευταία στη σειρά παιδιά συχνά θεωρούν τους εαυτούς τους λιγότερο έξυπνα.
«Τελικά, η πραγματική είδηση από την μελέτη μας είναι ότι δεν βρήκαμε κάποιες ουσιαστικές επιπτώσεις από τη σειρά γέννησης πάνω στην προσωπικότητα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση τόσο με προηγούμενες ψυχολογικές θεωρίες, όσο και με τη διαίσθηση πολλών ανθρώπων», δήλωσε ο Σμούκλε.
Μία άλλη έρευνα από σουηδούς και νεοζηλανδούς επιστήμονες, η μεγαλύτερη του είδους της, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό επιδημιολογίας "Journal of Epidemiology and Community Health", συμπέρανε πρόσφατα ότι τα πρώτα παιδιά τείνουν να είναι υπέρβαρα, ενώ τα τελευταία πιο αδύνατα.
ΠΗΓΗ: news.gr


Το πρωτότοκο παιδί είναι εξυπνότερο;

Εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν σε ποιο βαθμό η σειρά γέννησης επιδρά στον άνθρωπο και κατά πόσο ισχύουν οι διάφορες λαϊκές πεποιθήσεις ότι οι πρωτότοκοι είναι πιο προστατευτικοί, οι μεσαίοι πιο διπλωμάτες, οι τελευταίοι πιο επαναστάτες κ.α.
Η εξυπνάδα ενός ανθρώπου επηρεάζεται από τη σειρά γέννησής του, αλλά σε μικρό βαθμό, σύμφωνα με μία νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, η οποία, μεταξύ άλλων, διαπίστωσε ότι τα πρωτότοκα παιδιά τείνουν να είναι πιο έξυπνα, ενώ κάθε επόμενο παιδί να είναι λιγότερο έξυπνο.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Λειψίας και του Μάιντς, με επικεφαλής τον καθηγητή Στέφαν Σμούκλε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 20.000 ενήλικες σε τρεις χώρες (Γερμανία, ΗΠΑ, Βρετανία).
Εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν σε ποιο βαθμό η σειρά γέννησης επιδρά στον άνθρωπο και κατά πόσο ισχύουν οι διάφορες λαϊκές πεποιθήσεις ότι οι πρωτότοκοι είναι πιο προστατευτικοί, οι μεσαίοι πιο διπλωμάτες, οι τελευταίοι πιο επαναστάτες κ.α.
Η νέα έρευνα συμπέρανε ότι κεντρικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως η εξωστρέφεια/εσωστρέφεια, η συναισθηματική σταθερότητα, η αίσθηση καθήκοντος, η φαντασία κ.α., δεν εξαρτώνται από τη σειρά γέννησης. Μικρή πάντως φαίνεται να είναι η επίπτωση στην εξυπνάδα, καθώς οι πρωτότοκοι έχουν συνήθως πλουσιότερο λεξιλόγιο και κατανούν πιο εύκολα τις αφηρημένες έννοιες.
Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι κάθε επόμενο παιδί που γεννιέται στην ίδια οικογένεια, είναι οριακά λιγότερο έξυπνο από το προηγούμενο. Ο δείκτης νοημοσύνης φαίνεται να πέφτει μιάμιση μονάδα σε κάθε επόμενο παιδί.
Η αιτία είναι ασαφής και ίσως σχετίζεται με το ότι το πρώτο παιδί απολαμβάνει της πλήρους προσοχής των γονιών του, ενώ επιπλέον αργότερα έχει την ευκαιρία να «ακονίσει» τις γνώσεις και τις ικανότητές του, καθώς «διδάσκει» τα μικρότερα αδέλφια του. Μπορεί, επίσης, να παίζει κάποιο ρόλο η βιολογία, καθώς τα τελευταία παιδιά από μεγαλύτερης ηλικίας γονείς ίσως είναι πιο επιρρεπή σε γενετικά προβλήματα.
Οι ερευνητές επισήμαναν όμως ότι το όποιο πλεονέκτημα υπέρ του πρωτότοκου αφορά μέσους όρους σε μεγάλο δείγμα πληθυσμού, ενώ σε ατομικό επίπεδο διαπιστώθηκε ότι πολύ συχνά (σχεδόν στο 40% των περιπτώσεων) το τελευταίο παιδί είναι εξυπνότερο από το πρώτο. Πάντως, όπως διαπιστώθηκε, τα ίδια τα τελευταία στη σειρά παιδιά συχνά θεωρούν τους εαυτούς τους λιγότερο έξυπνα.
«Τελικά, η πραγματική είδηση από την μελέτη μας είναι ότι δεν βρήκαμε κάποιες ουσιαστικές επιπτώσεις από τη σειρά γέννησης πάνω στην προσωπικότητα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση τόσο με προηγούμενες ψυχολογικές θεωρίες, όσο και με τη διαίσθηση πολλών ανθρώπων», δήλωσε ο Σμούκλε.
Μία άλλη έρευνα από σουηδούς και νεοζηλανδούς επιστήμονες, η μεγαλύτερη του είδους της, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό επιδημιολογίας "Journal of Epidemiology and Community Health", συμπέρανε πρόσφατα ότι τα πρώτα παιδιά τείνουν να είναι υπέρβαρα, ενώ τα τελευταία πιο αδύνατα.
ΠΗΓΗ: news.gr


Οι επιστήμονες είναι πλέον σε θέση να προβλέψουν το μέλλον της σχέσης σας!
Σύμφωνα με μια νέα αμερικανική μελέτη, το «μοτίβο δέσμευσης» που χαρακτηρίζει μια σχέση συνδέεται με τη μελλοντική εξέλιξη αυτής, αν δηλαδή είναι πιο πιθανό να καταλήξει στο γάμο ή στο χωρισμό.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι μελέτησαν τέσσερα διακριτά μοτίβα δέσμευσης και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα από αυτά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον... ανθόσπαρτον βίον! Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Marriage and Family.
Παλαιότερες μελέτες επί του θέματος έχουν εστιάσει σε μεμονωμένες εκφάνσεις της σχέσης σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τους ερευνητές, λαμβάνει υπ' όψιν την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων προκειμένου να προβλέψει την εξέλιξή τους.
Οι ερευνητές μελέτησαν 376 ζευγάρια ηλικίας 20-30 ετών για διάστημα εννέα μηνών, εστιάζοντας στην παράμετρο της «δέσμευσης απέναντι στο γάμο» (commitment to wed), όρος που περιγράφει το αίσθημα κατά πόσο μια σχέση θα οδηγήσει στο γάμο, και στο πώς η παράμετρος αυτή μπορεί να μεταβληθεί σε βάθος χρόνου.
Οι συμμετέχοντες σχεδίασαν γραφήματα που απεικόνιζαν πώς η δέσμευσή τους απέναντι στο γάμο άλλαξε κατά τους εννέα μήνες της μελέτης. Σημείωσαν επίσης σημαντικές ημερομηνίες που «σημάδεψαν» πιθανές αλλαγές στις πιθανότητες να παντρευτεί τελικά το ζευγάρι, όπως ένας μεγάλος καβγάς (κάτι που επέδρασε αρνητικά) ή η συνάντηση με τους γονείς του συντρόφου (κάτι που επέδρασε θετικά).
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα γραφήματα και πραγματοποίησαν σε μηνιαία βάση συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες, ώστε να εξετάσουν το ρυθμό με τον οποίο εξελισσόταν η κάθε σχέση.
Αναγνώρισαν τέσσερα «μοτίβα δέσμευσης», καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε διαφορετικές πιθανότητες να καταλήξει η σχέση στο γάμο:
1. Δραματική σχέση (34% του δείγματος): Η σχέση χαρακτηρίζεται από πολλά σκαμπανεβάσματα και οι δύο σύντροφοι περνούν περισσότερο χρόνο χωριστά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μοτίβα δέσμευσης. Επίσης, η οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον δεν υποστήριζαν ιδιαίτερα το ζευγάρι και τη συνέχεια της σχέσης.
2. Σχέση που εστιάζει στο σύντροφο (30% του δείγματος): Σε αυτή τη σχέση, ο σύντροφος αποτελεί προτεραιότητα έναντι οποιασδήποτε άλλης παραμέτρου της ζωής, αν και παρατηρούνται πότε-πότε αλλαγές ανάλογα με το πόσο χρόνο περνούν μαζί οι δύο σύντροφοι.
3. Κοινωνικά δραστήρια σχέση (19% του δείγματος): Η σχέση επηρεάζεται έντονα από τις αλληλεπιδράσεις των δύο συντρόφων με τον κοινωνικό τους περίγυρο (όπως φίλοι και συγγενείς), χωρίς όμως να παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις.
4. Σχέση με διαπληκτισμούς (12% του δείγματος): Ολόκληρη η σχέση περιστρέφεται γύρω από τις διαφωνίες. Το ζευγάρι περνά αρκετά συχνά κρίση, χωρίς όμως τις απότομες αλλαγές που παρατηρούνται στην πρώτη ομάδα.
Τα ζευγάρια της δεύτερης ομάδας είναι τα πιο σταθερά όσον αφορά τη δέσμευσή τους απέναντι στο γάμο και φυσικά είναι πιο πιθανό να καταλήξουν στο γάμο. Αντιθέτως, τα ζευγάρια της πρώτης ομάδας είναι πιο πιθανό τελικά να χωρίσουν.
Πηγή:www.onmed.gr


Να οι σχέσεις που είναι πιο πιθανό να καταλήξουν σε γάμο

Οι επιστήμονες είναι πλέον σε θέση να προβλέψουν το μέλλον της σχέσης σας!
Σύμφωνα με μια νέα αμερικανική μελέτη, το «μοτίβο δέσμευσης» που χαρακτηρίζει μια σχέση συνδέεται με τη μελλοντική εξέλιξη αυτής, αν δηλαδή είναι πιο πιθανό να καταλήξει στο γάμο ή στο χωρισμό.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι μελέτησαν τέσσερα διακριτά μοτίβα δέσμευσης και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα από αυτά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον... ανθόσπαρτον βίον! Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Marriage and Family.
Παλαιότερες μελέτες επί του θέματος έχουν εστιάσει σε μεμονωμένες εκφάνσεις της σχέσης σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τους ερευνητές, λαμβάνει υπ' όψιν την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων προκειμένου να προβλέψει την εξέλιξή τους.
Οι ερευνητές μελέτησαν 376 ζευγάρια ηλικίας 20-30 ετών για διάστημα εννέα μηνών, εστιάζοντας στην παράμετρο της «δέσμευσης απέναντι στο γάμο» (commitment to wed), όρος που περιγράφει το αίσθημα κατά πόσο μια σχέση θα οδηγήσει στο γάμο, και στο πώς η παράμετρος αυτή μπορεί να μεταβληθεί σε βάθος χρόνου.
Οι συμμετέχοντες σχεδίασαν γραφήματα που απεικόνιζαν πώς η δέσμευσή τους απέναντι στο γάμο άλλαξε κατά τους εννέα μήνες της μελέτης. Σημείωσαν επίσης σημαντικές ημερομηνίες που «σημάδεψαν» πιθανές αλλαγές στις πιθανότητες να παντρευτεί τελικά το ζευγάρι, όπως ένας μεγάλος καβγάς (κάτι που επέδρασε αρνητικά) ή η συνάντηση με τους γονείς του συντρόφου (κάτι που επέδρασε θετικά).
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα γραφήματα και πραγματοποίησαν σε μηνιαία βάση συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες, ώστε να εξετάσουν το ρυθμό με τον οποίο εξελισσόταν η κάθε σχέση.
Αναγνώρισαν τέσσερα «μοτίβα δέσμευσης», καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε διαφορετικές πιθανότητες να καταλήξει η σχέση στο γάμο:
1. Δραματική σχέση (34% του δείγματος): Η σχέση χαρακτηρίζεται από πολλά σκαμπανεβάσματα και οι δύο σύντροφοι περνούν περισσότερο χρόνο χωριστά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μοτίβα δέσμευσης. Επίσης, η οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον δεν υποστήριζαν ιδιαίτερα το ζευγάρι και τη συνέχεια της σχέσης.
2. Σχέση που εστιάζει στο σύντροφο (30% του δείγματος): Σε αυτή τη σχέση, ο σύντροφος αποτελεί προτεραιότητα έναντι οποιασδήποτε άλλης παραμέτρου της ζωής, αν και παρατηρούνται πότε-πότε αλλαγές ανάλογα με το πόσο χρόνο περνούν μαζί οι δύο σύντροφοι.
3. Κοινωνικά δραστήρια σχέση (19% του δείγματος): Η σχέση επηρεάζεται έντονα από τις αλληλεπιδράσεις των δύο συντρόφων με τον κοινωνικό τους περίγυρο (όπως φίλοι και συγγενείς), χωρίς όμως να παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις.
4. Σχέση με διαπληκτισμούς (12% του δείγματος): Ολόκληρη η σχέση περιστρέφεται γύρω από τις διαφωνίες. Το ζευγάρι περνά αρκετά συχνά κρίση, χωρίς όμως τις απότομες αλλαγές που παρατηρούνται στην πρώτη ομάδα.
Τα ζευγάρια της δεύτερης ομάδας είναι τα πιο σταθερά όσον αφορά τη δέσμευσή τους απέναντι στο γάμο και φυσικά είναι πιο πιθανό να καταλήξουν στο γάμο. Αντιθέτως, τα ζευγάρια της πρώτης ομάδας είναι πιο πιθανό τελικά να χωρίσουν.
Πηγή:www.onmed.gr


Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Αφού το λέει η επιστήμη …πρέπει να υπακούσετε!
Μειώνεται ο κίνδυνος του καρκίνου του προστάτη.
Σύμφωνα με μια μελέτη από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, για τους άνδρες που εκσπερματώνουν πιο συχνά, μειώνεται ο κίνδυνος του καρκίνου του προστάτη κατά 22%. τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη κατά 22 τοις εκατό. Οι ερευνητές ακόμα δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά αν θέλετε έναν λόγο να κάνετε σεξ σήμερα το βράδυ το γεγονός ότι ο καλός σας μπορεί να αποφύγει τον καρκίνο του προστάτη, είναι ένας εξαιρετικός λόγος!
Αποφεύγετε τα κρυολογήματα
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Wilkes στην Πενσυλβάνια διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που έχουν σεξουαλική επαφή τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, αναπτύσσουν περισσότερα αντιγόνα, όπως την ανοσοσφαιρίνη Α, η οποία βοηθά στην καταπολέμηση των κρυολογημάτων και της γρίπης. Σκεφτείτε λοιπόν πόσο υγιείς θα γίνετε αν κάνετε σεξ επτά φορές την εβδομάδα!
Διατηρείτε την νεανικότητα και την αυτοπεποίθησή σας στα ύψη!
Σε μία έρευνα που διεξήγαγε ο Σκωτσέζος ερευνητής και κλινικός νευροψυχολόγος Ντέιβιντ Γουίκς, και στην οποία μάντευαν την ηλικία 3.500 Ευρωπαίων και Αμερικανών γυναικών και αντρών, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που έκαναν σεξ τρεις φορές την εβδομάδα έμοιαζαν 7 με 12 χρόνια μικρότεροι σε σχέση με εκείνους που το έκαναν δύο φορές την εβδομάδα. Διαπιστώθηκε επίσης ότι εκείνοι που το έκαναν τρεις φορές την εβδομάδα ήταν πιο άνετοι και είχαν μεγαλύτεροι αυτοπεποίθηση σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους σε σχέση με εκείνους που το έκανα δύο φορές.
Τέλος στους πόνους της περιόδου
Να και μια καλή είδηση αποκλειστικά για γυναίκες! Μία έρευνα που έγινε το 2000 έδειξε ότι το 9% από 1900 γυναίκες αυνανίζονταν μόνο και μόνο για να απαλλαγούν από τις κράμπες της περιόδου. Κάτι θα ξέρουν.
Βοηθάει το σώμα για την εγκυμοσύνη
Μια νέα μελέτη στο Ινστιτούτο Fertility and Sterility διαπίστωσε ότι το καθημερινό σεξ βοηθάει στην προετοιμασία του ανοσοποιητικού συστήματος για την εγκυμοσύνη, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό αν βρίσκεστε στη διαδικασία σύλληψης.
Μειώνει τα ποσοστά του άγχους και του στρες
Μια μελέτη του 2005 διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι κάνουν σεξ με διείσδυση ανταποκρίνονται καλύτερα σε καταστάσεις που προκαλούν πίεση και άγχος.
Το σεξ μπορεί να σας κάνει πιο έξυπνους
Σε ξεχωριστές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και στο Πανεπιστήμιο Κονκούκ στη Σεούλ, διαπιστώθηκε ότι τα ποντίκια και οι αρουραίοι που είχαν σεξουαλική επαφή πιο συχνά ήταν επίσης λιγότερο άγχωμένοι και δεδομένου ότι το άγχος κάνει τον εγκέφαλό να λειτουργεί καλύτερα, τους έκανε πιο ευφυείς.
Πηγή: woman's day.com


Επιστημονικοί λόγοι που εξηγούν το γιατί πρέπει να κάνετε σεξ κάθε μέρα

Αφού το λέει η επιστήμη …πρέπει να υπακούσετε!
Μειώνεται ο κίνδυνος του καρκίνου του προστάτη.
Σύμφωνα με μια μελέτη από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, για τους άνδρες που εκσπερματώνουν πιο συχνά, μειώνεται ο κίνδυνος του καρκίνου του προστάτη κατά 22%. τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη κατά 22 τοις εκατό. Οι ερευνητές ακόμα δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά αν θέλετε έναν λόγο να κάνετε σεξ σήμερα το βράδυ το γεγονός ότι ο καλός σας μπορεί να αποφύγει τον καρκίνο του προστάτη, είναι ένας εξαιρετικός λόγος!
Αποφεύγετε τα κρυολογήματα
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Wilkes στην Πενσυλβάνια διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που έχουν σεξουαλική επαφή τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, αναπτύσσουν περισσότερα αντιγόνα, όπως την ανοσοσφαιρίνη Α, η οποία βοηθά στην καταπολέμηση των κρυολογημάτων και της γρίπης. Σκεφτείτε λοιπόν πόσο υγιείς θα γίνετε αν κάνετε σεξ επτά φορές την εβδομάδα!
Διατηρείτε την νεανικότητα και την αυτοπεποίθησή σας στα ύψη!
Σε μία έρευνα που διεξήγαγε ο Σκωτσέζος ερευνητής και κλινικός νευροψυχολόγος Ντέιβιντ Γουίκς, και στην οποία μάντευαν την ηλικία 3.500 Ευρωπαίων και Αμερικανών γυναικών και αντρών, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που έκαναν σεξ τρεις φορές την εβδομάδα έμοιαζαν 7 με 12 χρόνια μικρότεροι σε σχέση με εκείνους που το έκαναν δύο φορές την εβδομάδα. Διαπιστώθηκε επίσης ότι εκείνοι που το έκαναν τρεις φορές την εβδομάδα ήταν πιο άνετοι και είχαν μεγαλύτεροι αυτοπεποίθηση σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους σε σχέση με εκείνους που το έκανα δύο φορές.
Τέλος στους πόνους της περιόδου
Να και μια καλή είδηση αποκλειστικά για γυναίκες! Μία έρευνα που έγινε το 2000 έδειξε ότι το 9% από 1900 γυναίκες αυνανίζονταν μόνο και μόνο για να απαλλαγούν από τις κράμπες της περιόδου. Κάτι θα ξέρουν.
Βοηθάει το σώμα για την εγκυμοσύνη
Μια νέα μελέτη στο Ινστιτούτο Fertility and Sterility διαπίστωσε ότι το καθημερινό σεξ βοηθάει στην προετοιμασία του ανοσοποιητικού συστήματος για την εγκυμοσύνη, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό αν βρίσκεστε στη διαδικασία σύλληψης.
Μειώνει τα ποσοστά του άγχους και του στρες
Μια μελέτη του 2005 διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι κάνουν σεξ με διείσδυση ανταποκρίνονται καλύτερα σε καταστάσεις που προκαλούν πίεση και άγχος.
Το σεξ μπορεί να σας κάνει πιο έξυπνους
Σε ξεχωριστές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και στο Πανεπιστήμιο Κονκούκ στη Σεούλ, διαπιστώθηκε ότι τα ποντίκια και οι αρουραίοι που είχαν σεξουαλική επαφή πιο συχνά ήταν επίσης λιγότερο άγχωμένοι και δεδομένου ότι το άγχος κάνει τον εγκέφαλό να λειτουργεί καλύτερα, τους έκανε πιο ευφυείς.
Πηγή: woman's day.com


Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πώς είναι ο κόσμος μέσα στη μήτρα; Τι βλέπουν και τι ακούνε τα έμβρυα εκεί; Τι ακριβώς μαθαίνουν πριν έρθουν στον κόσμο και πώς προετοιμάζονται για εκείνη τη «μεγάλη» ημέρα;
Για χρόνια, οι επιστήμονες υπέθεταν ότι τα μωρά γεννιούνται χωρίς καμία γνώση σχετικά με τον έξω κόσμο. Πρόσφατες έρευνες αμφισβητούν αυτήν την υπόθεση προσφέροντας πληροφορίες για τα όσα τα μωρά καταλαβαίνουν μέσα στη μήτρα της μητέρας τους. Και είναι όλες πολύ ενδιαφέρουσες!
Τα μωρά βλέπουν
Τα μάτια των εμβρύων μέχρι και τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης είναι κλειστά. Το τελευταίο τρίμηνο όμως που τα μάτια τους ανοίγουν, η όρασή τους αναπτύσσεται κανονικά. Για αυτό και αν βάλετε έναν φακό με έντονο φως στην προς τη μήτρα, το έμβρυο είναι πιθανό να αλλάξει στάση του σώματος ή να κλείσει τα μάτια του, καθώς το έντονο φως το ενοχλεί!
Τα μωρά καταλαβαίνουν τη γλώσσα που μιλάμε
Σύμφωνα με ευρήματα που δημοσιεύονται στο περιοδικό Acta Paediatrica, το έμβρυο όχι μόνο ακούει τη μητέρα του αλλά μπορεί ενδεχομένως και να την καταλάβει. Η νέα έρευνα , μας λέει ότι τα μωρά αρχίζουν να απορροφούν τη γλώσσα όταν είναι στη μήτρα τις τελευταίες 10 εβδομάδες της κύησης-νωρίτερα από ότι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες. Τα νεογνά, μάλιστα, μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ της μητρικής γλώσσας της μητέρας και ξένων γλωσσών λίγες ώρες μετά τη γέννηση.
Τα μωρά ξέρουν πώς αισθάνεται η μαμά τους
Το μωρό σας ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, τι σημαίνει δέσιμο με τη μητέρα, πριν ακόμη….γεννηθεί. Και αυτό γιατί και μέσα στην κοιλιά σας δοκιμάζει γεύσεις, ακούει και αισθάνεται τη διάθεσή σας. Όπως μάλιστα μας λένε οι έρευνες, η γεύση του αμνιακου υγρού είναι ιδιαίτερα «διαφωτιστική» για την διάθεση μας, μια που κάθε φορά που το μωρό μας παίρνει μια μικρή γουλιά από το αμνιακό υγρό, γεύεται ταυτόχρονα και το πώς νιώθουμε. Αν για παράδειγμα, ξαφνικά ζήσετε μια αγχωτική εμπειρία, το αμνιακου υγρό αλλάζει γεύση.
Τα μωρά ακούνε
Και μάλιστα πολύ καλά. Έρευνες δείχνουν, πως το εσωτερικό αυτί είναι το μοναδικό αισθητήριο όργανο που αναπτύσσεται πλήρως πριν από τη γέννησή μας, φτάνοντας στο ενήλικο μέγεθός του στη μέση της εγκυμοσύνης. Έτσι, το μωρό αρχίζει να αντιλαμβάνεται τους ήχους μέσα στη μήτρα γύρω στα μισά του δευτέρου τριμήνου. Για την ακρίβεια, η ακοή του αναπτύσσεται γύρω στην 28η εβδομάδα, οπότε και αρχίζει να αντιλαμβάνεται τους ήχους. Καθώς περνούν οι εβδομάδες, οι ήχοι αρχίζουν να φτάνουν λίγο πιο καθαρά στα αφτάκια του και ίσως ξεχωρίζει τις φωνές που ακούει συχνότερα. Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, την 35η εβδομάδα, η ακοή του είναι ολοκληρωμένη και καθώς τα τοιχώματα της μήτρας και η κοιλιά σας έχουν διασταλεί και έχουν γίνει πιο λεπτά, οι ήχοι φτάνουν πιο έντονοι τώρα μέσα στη μήτρα σας. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε και από τις αντιδράσεις του. Ένας δυνατός και απότομος ήχος, π.χ. ένα δυνατό κορνάρισμα ή ένας συναγερμός, μπορεί να κάνει το μωράκι μέσα στην κοιλιά σας να… αναπηδήσει ή να κάνει μια έντονη στροφή ή να κλωτσήσει.
Τα μωρά θυμούνται
Όπως μας λένε οι έρευνες, τα μωρά μπορούν να θυμούνται συγκεκριμένα μουσικά κομμάτια που άκουσαν ενώ βρίσκονταν στην κοιλιά της μητέρας τους, ακόμη και ένα χρόνο μετά τη γέννησή τους. Αν και η ικανότητα των βρεφών να συγκρατούν πληροφορίες στη μνήμη τους κατά την κύηση ήταν γνωστή από παλαιότερες έρευνες, οι επιστήμονες θεωρούσαν ως τώρα ότι οι αναμνήσεις αυτές δεν διατηρούνται περισσότερο από ένα μήνα μετά τη γέννηση.
Τα μωρά ονειρεύονται
Κι όμως με τη βοήθεια υπερήχων, οι ερευνητές έχουν βρει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι τα μωρά στη μήτρα εμφανίζουν ταχεία κίνηση των ματιών κατά τη διάρκεια του ύπνου REM, γεγονός που συνδέεται με τα όνειρα. Αυτό συμβαίνει γύρω στις 32 έως 36 εβδομάδες. Κανείς δεν ξέρει αν πραγματικά ονειρεύονται, δεδομένου ότι τα κύματα του εγκεφάλου τους δεν μπορούν ακόμη να καταγραφούν από τους ειδικούς, αλλά οι γιατροί πιστεύουν ότι σίγουρα είναι εφικτό κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα, οι συνήθειες ύπνου των εμβρύων σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης τους μοιάζουν πολύ με εκείνες των νεογνών: Ξοδεύουν πολύ χρόνο στην διάρκεια του ύπνου REM, αλλά και σε έναν ήσυχο, βαθύ ύπνο, όπου δεν υπάρχει καθόλου κίνηση των ματιών. 
ΠΗΓΗ: www.imommy.gr


Τι μαθαίνουν τα μωρά στη μήτρα της μητέρας;

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πώς είναι ο κόσμος μέσα στη μήτρα; Τι βλέπουν και τι ακούνε τα έμβρυα εκεί; Τι ακριβώς μαθαίνουν πριν έρθουν στον κόσμο και πώς προετοιμάζονται για εκείνη τη «μεγάλη» ημέρα;
Για χρόνια, οι επιστήμονες υπέθεταν ότι τα μωρά γεννιούνται χωρίς καμία γνώση σχετικά με τον έξω κόσμο. Πρόσφατες έρευνες αμφισβητούν αυτήν την υπόθεση προσφέροντας πληροφορίες για τα όσα τα μωρά καταλαβαίνουν μέσα στη μήτρα της μητέρας τους. Και είναι όλες πολύ ενδιαφέρουσες!
Τα μωρά βλέπουν
Τα μάτια των εμβρύων μέχρι και τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης είναι κλειστά. Το τελευταίο τρίμηνο όμως που τα μάτια τους ανοίγουν, η όρασή τους αναπτύσσεται κανονικά. Για αυτό και αν βάλετε έναν φακό με έντονο φως στην προς τη μήτρα, το έμβρυο είναι πιθανό να αλλάξει στάση του σώματος ή να κλείσει τα μάτια του, καθώς το έντονο φως το ενοχλεί!
Τα μωρά καταλαβαίνουν τη γλώσσα που μιλάμε
Σύμφωνα με ευρήματα που δημοσιεύονται στο περιοδικό Acta Paediatrica, το έμβρυο όχι μόνο ακούει τη μητέρα του αλλά μπορεί ενδεχομένως και να την καταλάβει. Η νέα έρευνα , μας λέει ότι τα μωρά αρχίζουν να απορροφούν τη γλώσσα όταν είναι στη μήτρα τις τελευταίες 10 εβδομάδες της κύησης-νωρίτερα από ότι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες. Τα νεογνά, μάλιστα, μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ της μητρικής γλώσσας της μητέρας και ξένων γλωσσών λίγες ώρες μετά τη γέννηση.
Τα μωρά ξέρουν πώς αισθάνεται η μαμά τους
Το μωρό σας ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, τι σημαίνει δέσιμο με τη μητέρα, πριν ακόμη….γεννηθεί. Και αυτό γιατί και μέσα στην κοιλιά σας δοκιμάζει γεύσεις, ακούει και αισθάνεται τη διάθεσή σας. Όπως μάλιστα μας λένε οι έρευνες, η γεύση του αμνιακου υγρού είναι ιδιαίτερα «διαφωτιστική» για την διάθεση μας, μια που κάθε φορά που το μωρό μας παίρνει μια μικρή γουλιά από το αμνιακό υγρό, γεύεται ταυτόχρονα και το πώς νιώθουμε. Αν για παράδειγμα, ξαφνικά ζήσετε μια αγχωτική εμπειρία, το αμνιακου υγρό αλλάζει γεύση.
Τα μωρά ακούνε
Και μάλιστα πολύ καλά. Έρευνες δείχνουν, πως το εσωτερικό αυτί είναι το μοναδικό αισθητήριο όργανο που αναπτύσσεται πλήρως πριν από τη γέννησή μας, φτάνοντας στο ενήλικο μέγεθός του στη μέση της εγκυμοσύνης. Έτσι, το μωρό αρχίζει να αντιλαμβάνεται τους ήχους μέσα στη μήτρα γύρω στα μισά του δευτέρου τριμήνου. Για την ακρίβεια, η ακοή του αναπτύσσεται γύρω στην 28η εβδομάδα, οπότε και αρχίζει να αντιλαμβάνεται τους ήχους. Καθώς περνούν οι εβδομάδες, οι ήχοι αρχίζουν να φτάνουν λίγο πιο καθαρά στα αφτάκια του και ίσως ξεχωρίζει τις φωνές που ακούει συχνότερα. Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, την 35η εβδομάδα, η ακοή του είναι ολοκληρωμένη και καθώς τα τοιχώματα της μήτρας και η κοιλιά σας έχουν διασταλεί και έχουν γίνει πιο λεπτά, οι ήχοι φτάνουν πιο έντονοι τώρα μέσα στη μήτρα σας. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε και από τις αντιδράσεις του. Ένας δυνατός και απότομος ήχος, π.χ. ένα δυνατό κορνάρισμα ή ένας συναγερμός, μπορεί να κάνει το μωράκι μέσα στην κοιλιά σας να… αναπηδήσει ή να κάνει μια έντονη στροφή ή να κλωτσήσει.
Τα μωρά θυμούνται
Όπως μας λένε οι έρευνες, τα μωρά μπορούν να θυμούνται συγκεκριμένα μουσικά κομμάτια που άκουσαν ενώ βρίσκονταν στην κοιλιά της μητέρας τους, ακόμη και ένα χρόνο μετά τη γέννησή τους. Αν και η ικανότητα των βρεφών να συγκρατούν πληροφορίες στη μνήμη τους κατά την κύηση ήταν γνωστή από παλαιότερες έρευνες, οι επιστήμονες θεωρούσαν ως τώρα ότι οι αναμνήσεις αυτές δεν διατηρούνται περισσότερο από ένα μήνα μετά τη γέννηση.
Τα μωρά ονειρεύονται
Κι όμως με τη βοήθεια υπερήχων, οι ερευνητές έχουν βρει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι τα μωρά στη μήτρα εμφανίζουν ταχεία κίνηση των ματιών κατά τη διάρκεια του ύπνου REM, γεγονός που συνδέεται με τα όνειρα. Αυτό συμβαίνει γύρω στις 32 έως 36 εβδομάδες. Κανείς δεν ξέρει αν πραγματικά ονειρεύονται, δεδομένου ότι τα κύματα του εγκεφάλου τους δεν μπορούν ακόμη να καταγραφούν από τους ειδικούς, αλλά οι γιατροί πιστεύουν ότι σίγουρα είναι εφικτό κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα, οι συνήθειες ύπνου των εμβρύων σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης τους μοιάζουν πολύ με εκείνες των νεογνών: Ξοδεύουν πολύ χρόνο στην διάρκεια του ύπνου REM, αλλά και σε έναν ήσυχο, βαθύ ύπνο, όπου δεν υπάρχει καθόλου κίνηση των ματιών. 
ΠΗΓΗ: www.imommy.gr


Στα πλαίσια του κύκλου διαλέξεων του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, θα πραγματοποιηθεί διάλεξη του Θωμά Συμεωνίδη, με θέμα «Αρχιτεκτονικές της εικόνας». Η παρουσίαση θα γίνει την Τετάρτη 17-4-2019, στις 14:00΄, στην Αίθουσα Μέγας Αλέξανδρος, της Σχολής Καλών Τεχνών, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και είναι ανοιχτή στο κοινό.
Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που μας επιτρέπουν να μιλάμε για μία διαφορετική αντίληψη της εικόνας σήμερα. Από τη μία, υπάρχουν οι αλλαγές στο καθεστώς παραγωγής και διάδοσης της πληροφορίας, αρκεί να αναλογιστεί κάποιος την καθημερινή παραγωγή και διασπορά εικόνων μέσω των κοινωνικών δικτύων και τον ρόλο που διαδραματίζουν πλέον τα κοινωνικά δίκτυα στην ενημέρωση. Από την άλλη, και σε θεωρητικό επίπεδο, στις πιο παραδοσιακές πλέον προσεγγίσεις της εικόνας έχουν προστεθεί τα τελευταία χρόνια κρίσιμες συνεισφορές από τον χώρο της αισθητικής θεωρίας και της φιλοσοφίας της τέχνης. Στο πλαίσιο της διάλεξης «Αρχιτεκτονικές της εικόνας» θα επιχειρηθεί να αναδειχθούν προσεγγίσεις της αρχιτεκτονικής και της εικόνας ανατρέχοντας σε κλασικές αλλά και σύγχρονες αναφορές από το πεδίο της αρχιτεκτονικής, της φιλοσοφίας και των εικαστικών τεχνών προκειμένου να υποδειχθεί ένα νέο πεδίο αναφοράς για την κατανόηση των επιμέρους λειτουργιών και κατηγοριών της εικόνας σήμερα.
Ο Θωμάς Συμεωνίδης αποφοίτησε από την Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και την Ανωτάτη Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής στο Παρίσι (ENSAPVDS). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο London School of Economics and Political Sciences και στην Αρχιτεκτονική-Σχεδιασμός Χώρου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο όπου και υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή στο πεδίο της Φιλοσοφικής Αισθητικής. Έχει εκπονήσει διετή μεταδιδακτορική έρευνα (Α.Σ.Κ.Τ. / Γαλλία) στις σχέσεις ανάμεσα στην αισθητική την ηθική και την πολιτική με επίκεντρο τη σκέψη του Ζακ Ρανσιέρ του οποίου έχει μεταφράσει στα ελληνικά το έργο Δυσφορία στην Αισθητική.  Συμμετέχει στη διδασκαλία προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μαθημάτων (Ε.Α.Π., Ε.Μ.Π., Α.Π.Θ.) παράλληλα με το μεταφραστικό και συγγραφικό του έργο (έχει μεταφράσει μεταξύ άλλων την Τελευταία Τριλογία και τους Τρεις Διαλόγους του Samuel Beckett). Από το 2010 ζει μόνιμα στο Παρίσι όπου εκπονεί το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς του με έμφαση στις σχέσεις αρχιτεκτονικής – εικόνας και αρχιτεκτονικής – λογοτεχνίας.

Διάλεξη του Θωμά Συμεωνίδη, με θέμα «Αρχιτεκτονικές της εικόνας»

Στα πλαίσια του κύκλου διαλέξεων του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, θα πραγματοποιηθεί διάλεξη του Θωμά Συμεωνίδη, με θέμα «Αρχιτεκτονικές της εικόνας». Η παρουσίαση θα γίνει την Τετάρτη 17-4-2019, στις 14:00΄, στην Αίθουσα Μέγας Αλέξανδρος, της Σχολής Καλών Τεχνών, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και είναι ανοιχτή στο κοινό.
Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που μας επιτρέπουν να μιλάμε για μία διαφορετική αντίληψη της εικόνας σήμερα. Από τη μία, υπάρχουν οι αλλαγές στο καθεστώς παραγωγής και διάδοσης της πληροφορίας, αρκεί να αναλογιστεί κάποιος την καθημερινή παραγωγή και διασπορά εικόνων μέσω των κοινωνικών δικτύων και τον ρόλο που διαδραματίζουν πλέον τα κοινωνικά δίκτυα στην ενημέρωση. Από την άλλη, και σε θεωρητικό επίπεδο, στις πιο παραδοσιακές πλέον προσεγγίσεις της εικόνας έχουν προστεθεί τα τελευταία χρόνια κρίσιμες συνεισφορές από τον χώρο της αισθητικής θεωρίας και της φιλοσοφίας της τέχνης. Στο πλαίσιο της διάλεξης «Αρχιτεκτονικές της εικόνας» θα επιχειρηθεί να αναδειχθούν προσεγγίσεις της αρχιτεκτονικής και της εικόνας ανατρέχοντας σε κλασικές αλλά και σύγχρονες αναφορές από το πεδίο της αρχιτεκτονικής, της φιλοσοφίας και των εικαστικών τεχνών προκειμένου να υποδειχθεί ένα νέο πεδίο αναφοράς για την κατανόηση των επιμέρους λειτουργιών και κατηγοριών της εικόνας σήμερα.
Ο Θωμάς Συμεωνίδης αποφοίτησε από την Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και την Ανωτάτη Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής στο Παρίσι (ENSAPVDS). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο London School of Economics and Political Sciences και στην Αρχιτεκτονική-Σχεδιασμός Χώρου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο όπου και υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή στο πεδίο της Φιλοσοφικής Αισθητικής. Έχει εκπονήσει διετή μεταδιδακτορική έρευνα (Α.Σ.Κ.Τ. / Γαλλία) στις σχέσεις ανάμεσα στην αισθητική την ηθική και την πολιτική με επίκεντρο τη σκέψη του Ζακ Ρανσιέρ του οποίου έχει μεταφράσει στα ελληνικά το έργο Δυσφορία στην Αισθητική.  Συμμετέχει στη διδασκαλία προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μαθημάτων (Ε.Α.Π., Ε.Μ.Π., Α.Π.Θ.) παράλληλα με το μεταφραστικό και συγγραφικό του έργο (έχει μεταφράσει μεταξύ άλλων την Τελευταία Τριλογία και τους Τρεις Διαλόγους του Samuel Beckett). Από το 2010 ζει μόνιμα στο Παρίσι όπου εκπονεί το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς του με έμφαση στις σχέσεις αρχιτεκτονικής – εικόνας και αρχιτεκτονικής – λογοτεχνίας.

Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

Πόσο σημαντικά είναι για την συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Όλοι μας έχουμε δει μικρά παιδιά να τρέχουν να πιάσουν περιστέρια σε μία πλατεία, να αγκαλιάζουν ένα σκυλάκι, να κρατούν σφιχτά ένα γατάκι, να παρατηρούν μία χελώνα σε ένα πάρκο.
Τα παιδιά αγαπούν ιδιαιτέρως τα ζώα και παρότι έχουν εντελώς διαφορετικές γλώσσες, μεταξύ τους επικοινωνούν θαυμάσια. ‘Ενα ζωάκι είναι ένας εξαιρετικά υπομονετικός ακροατής, ένας συμπαίκτης με ιδιαίτερα ευχάριστα γνωρίσματα: δεν κρίνει, δεν διακόπτει, δεν παρεμβαίνει σε καμία ιστορία που ένα παιδί του αφηγείται, δείχνει πάντα κατανόηση σε κακούς βαθμούς, σε μία στεναχώρια, σε μία δύσκολη στιγμή του παιδιού.
Το προστατεύει, το συντροφεύει και συμμαχεί σιωπηλά με αυτό. Είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης του παιδιού, που δεν θα το προδώσει ποτέ!
Τα κίνητρα των παιδιών για την απόκτηση ενός κατοικίδιου είναι η συντροφιά στην καθημερινότητα και το παιχνίδι. Η συντροφιά του, θα οδηγήσει το παιδί σε σπουδαίες ανακαλύψεις και συνειδητοποιήσεις, ενώ η συμβίωση μαζί του θα το ωφελήσει, σε κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο.
Η επιστήμη έχει εμπεριστατωμένα εξετάσει τα πολλαπλά οφέλη των κατοικίδιων στην υγεία, την ψυχική ανάπτυξη και την ευεξία των παιδιών.
Οι μελέτες δείχνουν ότι τα ζώα μπορούν να λειτουργήσουν ως προστασία από στρεσογόνους παράγοντες, μετριάζοντας το αίσθημα της δυσφορίας που προκαλούν οι αγχωτικές εμπειρίες, μειώνοντας την αίσθηση του σωματικού και συναισθηματικού πόνου, ενώ η κατοχή ενός σκύλου, ειδικότερα, μπορεί να προάγει έναν πιο υγιεινό και περισσότερο δραστήριο τρόπο ζωής.
Κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη
Τα κατοικίδια παρέχουν στα παιδιά συναισθηματική υποστήριξη και ένα αίσθημα ασφάλειας. Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι νήπια και βρέφη που μεγαλώνουν με ένα ζώο συντροφιάς, τείνουν να μην πιπιλούν τον αντίχειρά τους (κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας), καθώς τρέφουν γνωστικά τον εγκέφαλο τους από την επικοινωνία με το ζωάκι που υπάρχει στο σπίτι, όταν οι γονείς είναι απασχολημένοι.
Το κατοικίδιο μπορεί να ενδυναμώσει ουσιαστικά την κοινωνικότητα ακόμα και των πιο «δειλών» μικρών παιδιών. Μέσα στο σπίτι, το κατοικίδιο δεν συμμορφώνει το παιδί, αλλά το αποδέχεται και το αγαπά, με αποτέλεσμα το παιδί να θεμελιώνει καλύτερη εικόνα εαυτού.
Έξω από το σπίτι, ένα παιδάκι που κάνει βόλτα με το κατοικίδιο του, γίνεται εύκολα πόλος έλξης από άλλα παιδιά που θα πλησιάσουν να το χαϊδέψουν ή να παίξουν μαζί του, ενδυναμώνοντας την κοινωνική εικόνα και αυτοεκτίμηση του παιδιού.
Η φροντίδα των σωματικών αναγκών του κατοικίδιου από το παιδί, με υποχρεώσεις που ταιριάζουν στην ηλικία του (π.χ. να γεμίζει το μπολ του κατοικίδιου με νερό, να το χτενίζει, να το κάνει μπάνιο ή να το πηγαίνει βόλτα με επιτήρηση), ενισχύει την κοινωνική ευθύνη αλλά και την αυτοεκτίμηση από την ικανοποίηση που παίρνει ως φροντιστής του κατοικίδιου του, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει με τις αξίες της υπευθυνότητας και της εμπιστοσύνης από την επιτυχή ανάληψη ευθυνών και αρμοδιοτήτων, αναλόγων της ηλικίας του.
Εκτός από τις σωματικές ανάγκες του ζώου, τα παιδιά μαθαίνουν να φροντίζουν και τις συναισθηματικές ανάγκες του μικρού τους φίλου (π.χ. όταν είναι κουρασμένο και δεν θέλει να παίξει ή ακόμα όταν φοβάται στην επίσκεψη στον κτηνίατρο).
Με τον τρόπο αυτό διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους, μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η «ενσυναίσθηση», η ικανότητα δηλαδή ενός προσώπου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου.
Η ενσυναίσθηση βοηθά το παιδί στην αυτορρύθμιση και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς του αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Με τη βοήθεια των γονέων, ένα κατοικίδιο μπορεί να προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την ανάπτυξη της έννοιας της «ενσυναίσθησης».
Τα ευρήματα αναπτυξιακών ερευνών καταδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης που υπάρχει ανάμεσα σε παιδιά και τα κατοικίδια τους, τα βοηθά να βιώσουν μεγαλύτερο δέσιμο σε όλη την γκάμα των σχέσεών τους, ως ενήλικες.
Από άλλη έρευνα προέκυψε πως νεαροί ενήλικες που είχαν κατοικίδιο ως παιδιά, ενδιαφερόταν και συμμετείχαν περισσότερο στα κοινά, με τη μορφή προσφοράς εθελοντικών υπηρεσιών στις κοινότητές τους, βοηθούσαν περισσότερο φίλους και συγγενείς και ανέπτυσσαν ηγετικές συμπεριφορές, συγκριτικά με όσους δεν είχαν αναλάβει τη φροντίδα κάποιου κατοικίδιου.
Όσο πιο ενεργή ήταν μάλιστα, η συμμετοχή τους ως παιδιά στη φροντίδα ενός ζώου, τόσο εντονότερη ήταν και η αλληλεπίδρασή τους με άλλα μέλη του κοινωνικού συνόλου.
Γνωστική ανάπτυξη
Τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν, να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται κατάλληλα στη μη λεκτική συμπεριφορά των κατοικίδιων ζώων, ενισχύοντας την επικοινωνία τους σε όλες τις μελλοντικές διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες, η βιωματική μέθοδος γνώσης, (εμπειρική γνώση), ενισχύει ουσιαστικά το πρόσωπο στο να αντιμετωπίσει τη ζωή περισσότερο ρεαλιστικά και να αντεπεξέλθει σε τυχόν δυσκολίες και απώλειες στον κύκλο της δικής του ζωής.
Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων αποκτώντας μια καλύτερη επαφή με τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις, θα ενδιαφερθεί για τον φυσικό κύκλο ζωής και να θελήσει να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες γύρω από θέματα της αναπαραγωγής, της γέννησης, της ασθένειας, του θανάτου.
Η επαφή, επίσης, με το παιδί σε καθημερινές δραστηριότητες όπως το παιχνίδι, ενισχύει τις εγκεφαλικές συνάψεις που συνδέουν τη γνώση με το συναίσθημα. 
Για παράδειγμα η κατασκευή ενός σπιτιού για το ζωάκι ή το παιχνίδι μαζί του, βάζει σε διαδικασία το παιδί να χρησιμοποιήσει συγχρόνως τη φαντασία και την επινοητικότητα του, επιτυγχάνοντας ένα σκοπό. Η γνωστική διαδικασία με τη μορφή εκτιμήσεων, σκέψεων και δράσεων, παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό και πρόκληση των συναισθημάτων.
Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η συμβίωση με ένα κατοικίδιο ζώο βοηθά ένα παιδί να καλλιεργήσει τις αξίες της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης του αλτρουισμού, της κοινωνικής αξίας, της ενσυναίσθησης.
Σε αυτή την προσπάθεια, οι γονείς έχουν έναν ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο, καθώς η επιλογή του ζώου, η επιτήρηση της διάδρασης μαζί του, οι συνθήκες διαμονής και διαβίωσής του, η συμφωνία στη συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινή φροντίδα του ζώου είναι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν, πριν την απόφαση για την απόκτηση ενός ζώου συντροφιάς στο σπίτι.
Θέματα που χρήζουν Προσοχής
Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από το κατοικίδιο σας, συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν καλό εκπαιδευτή, ο οποίος θα μπορέσει να εξηγήσει τι προκαλεί τη δύσκολη συμπεριφορά του ζώου και να προτείνει λύσεις, για πως μπορείτε να χειριστείτε τη συμπεριφορά και να καλύψτε τις ανάγκες του κατοικίδιου. 
Πολύ συχνά, η έλλειψη βόλτας, ο περιορισμός του κατοικίδιου σε μικρούς χώρους μακριά από την οικογένεια, στρεσάρουν τα κατοικίδια και δημιουργούν αλλαγές στη συμπεριφορά. Ας θυμόμαστε, ότι το κατοικίδιο είναι ένα ακόμη μέλος της οικογένειας μας που του αξίζει η φροντίδα κι ο σεβασμός, ώστε να μας αντιμετωπίζει κι αυτό με τον ίδιο τρόπο.
Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από τα παιδιά προς τα ζώα, συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν παιδοψυχολόγο. Η παιδική βία απέναντι στα ζώα ενδέχεται να προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα.
Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώων αποτελεί πιθανό δείκτη του πως θα εξελιχθεί το παιδί αργότερα ως ενήλικας. Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί το σεβασμό και την αγάπη προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για έναν κοινωνικώς αποδεκτό και σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στην έννοια της βίας.
-Γράφει η Χαρίκλεια Μανουσάκη, Επιστημονική Συνεργάτης σε Θέματα Ψυχικής Υγείας κι Επικοινωνίας
Η Χαρίκλεια Μανουσάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Παρότι οι αρχικές της σπουδές αφορούν στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Ειδικών Έργων, με εξειδίκευση στα Διεθνή Χρηματοοικονομικά και το Marketing, η ψυχολογία παρέμενε πάντοτε η μεγάλη της αγάπη.
Ως εκ τούτου, εκπαιδεύτηκε σε πολλές συμβουλευτικές προσεγγίσεις και ψυχολογικές θεωρίες (γνωσιακή, προσωποκεντρική, αναπτυξιακή, συστημική κι οικογενειακή, συστημική αναπαράσταση, emotional freedom techniques, solutions focus coaching, marte meo, νευρογλωσσικό προγραμματισμό, θεωρία σχημάτων, παιγνιοθεραπεία, νευροεπιστήμες), ώστε να έχει τη δυνατότητα, μέσα από διαφορετικούς  δρόμους επικοινωνίας κι έκφρασης να προσεγγίζει και να στηρίζει την ανθρώπινη ψυχή.
Επιπρόσθετα, είναι επιστημονική συνεργάτης σε θέματα ψυχικής υγείας σε διαφόρους φορείς υγείας, αρθρογραφεί σε έγκυρα περιοδικά, ασχολείται με την ψυχοεκπαίδευση σε θέματα επικοινωνίας, ανθρωπιστικής ψυχολογίας και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, ενώ συγχρόνως συμμετέχει στο ερευνητικό έργο δύο σημαντικών κέντρων ερευνών σε θέματα ψυχικής υγείας κι ανθρώπινων σχέσεων.
Έχει διαμορφώσει μία προσωπική στάση απέναντι στην παροχή στήριξης στον άνθρωπο και έχει αναπτύξει μία ιδιαίτερη σχέση με τα παιδιά. Στο χώρο της ψυχικής υγείας και της επικοινωνίας, εργάζεται με σκοπό να επανεισάγει το συναίσθημα στο πεδίο της αλληλεπίδρασης των ανθρώπινων σχέσεων, διευκολύνοντας την αλλαγή που οι συμβουλευόμενοι αναζητούν στη ζωή τους.
-Η Χαρίκλεια Μανουσάκη είναι μέλος της European Coaching and Mentoring Association, του Συνδέσμου Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού Ελλάδας, του Chartered Management Institute και του Chartered Institute of Marketing, της i4u Mentoring Network, του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης.
ΠΗΓΗ: Thessaloniki 

Είναι πολύ σημαντικά τα κατοικίδια στη ζωή των παιδιών

Πόσο σημαντικά είναι για την συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Όλοι μας έχουμε δει μικρά παιδιά να τρέχουν να πιάσουν περιστέρια σε μία πλατεία, να αγκαλιάζουν ένα σκυλάκι, να κρατούν σφιχτά ένα γατάκι, να παρατηρούν μία χελώνα σε ένα πάρκο.
Τα παιδιά αγαπούν ιδιαιτέρως τα ζώα και παρότι έχουν εντελώς διαφορετικές γλώσσες, μεταξύ τους επικοινωνούν θαυμάσια. ‘Ενα ζωάκι είναι ένας εξαιρετικά υπομονετικός ακροατής, ένας συμπαίκτης με ιδιαίτερα ευχάριστα γνωρίσματα: δεν κρίνει, δεν διακόπτει, δεν παρεμβαίνει σε καμία ιστορία που ένα παιδί του αφηγείται, δείχνει πάντα κατανόηση σε κακούς βαθμούς, σε μία στεναχώρια, σε μία δύσκολη στιγμή του παιδιού.
Το προστατεύει, το συντροφεύει και συμμαχεί σιωπηλά με αυτό. Είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης του παιδιού, που δεν θα το προδώσει ποτέ!
Τα κίνητρα των παιδιών για την απόκτηση ενός κατοικίδιου είναι η συντροφιά στην καθημερινότητα και το παιχνίδι. Η συντροφιά του, θα οδηγήσει το παιδί σε σπουδαίες ανακαλύψεις και συνειδητοποιήσεις, ενώ η συμβίωση μαζί του θα το ωφελήσει, σε κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο.
Η επιστήμη έχει εμπεριστατωμένα εξετάσει τα πολλαπλά οφέλη των κατοικίδιων στην υγεία, την ψυχική ανάπτυξη και την ευεξία των παιδιών.
Οι μελέτες δείχνουν ότι τα ζώα μπορούν να λειτουργήσουν ως προστασία από στρεσογόνους παράγοντες, μετριάζοντας το αίσθημα της δυσφορίας που προκαλούν οι αγχωτικές εμπειρίες, μειώνοντας την αίσθηση του σωματικού και συναισθηματικού πόνου, ενώ η κατοχή ενός σκύλου, ειδικότερα, μπορεί να προάγει έναν πιο υγιεινό και περισσότερο δραστήριο τρόπο ζωής.
Κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη
Τα κατοικίδια παρέχουν στα παιδιά συναισθηματική υποστήριξη και ένα αίσθημα ασφάλειας. Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι νήπια και βρέφη που μεγαλώνουν με ένα ζώο συντροφιάς, τείνουν να μην πιπιλούν τον αντίχειρά τους (κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας), καθώς τρέφουν γνωστικά τον εγκέφαλο τους από την επικοινωνία με το ζωάκι που υπάρχει στο σπίτι, όταν οι γονείς είναι απασχολημένοι.
Το κατοικίδιο μπορεί να ενδυναμώσει ουσιαστικά την κοινωνικότητα ακόμα και των πιο «δειλών» μικρών παιδιών. Μέσα στο σπίτι, το κατοικίδιο δεν συμμορφώνει το παιδί, αλλά το αποδέχεται και το αγαπά, με αποτέλεσμα το παιδί να θεμελιώνει καλύτερη εικόνα εαυτού.
Έξω από το σπίτι, ένα παιδάκι που κάνει βόλτα με το κατοικίδιο του, γίνεται εύκολα πόλος έλξης από άλλα παιδιά που θα πλησιάσουν να το χαϊδέψουν ή να παίξουν μαζί του, ενδυναμώνοντας την κοινωνική εικόνα και αυτοεκτίμηση του παιδιού.
Η φροντίδα των σωματικών αναγκών του κατοικίδιου από το παιδί, με υποχρεώσεις που ταιριάζουν στην ηλικία του (π.χ. να γεμίζει το μπολ του κατοικίδιου με νερό, να το χτενίζει, να το κάνει μπάνιο ή να το πηγαίνει βόλτα με επιτήρηση), ενισχύει την κοινωνική ευθύνη αλλά και την αυτοεκτίμηση από την ικανοποίηση που παίρνει ως φροντιστής του κατοικίδιου του, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει με τις αξίες της υπευθυνότητας και της εμπιστοσύνης από την επιτυχή ανάληψη ευθυνών και αρμοδιοτήτων, αναλόγων της ηλικίας του.
Εκτός από τις σωματικές ανάγκες του ζώου, τα παιδιά μαθαίνουν να φροντίζουν και τις συναισθηματικές ανάγκες του μικρού τους φίλου (π.χ. όταν είναι κουρασμένο και δεν θέλει να παίξει ή ακόμα όταν φοβάται στην επίσκεψη στον κτηνίατρο).
Με τον τρόπο αυτό διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους, μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η «ενσυναίσθηση», η ικανότητα δηλαδή ενός προσώπου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου.
Η ενσυναίσθηση βοηθά το παιδί στην αυτορρύθμιση και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς του αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Με τη βοήθεια των γονέων, ένα κατοικίδιο μπορεί να προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την ανάπτυξη της έννοιας της «ενσυναίσθησης».
Τα ευρήματα αναπτυξιακών ερευνών καταδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης που υπάρχει ανάμεσα σε παιδιά και τα κατοικίδια τους, τα βοηθά να βιώσουν μεγαλύτερο δέσιμο σε όλη την γκάμα των σχέσεών τους, ως ενήλικες.
Από άλλη έρευνα προέκυψε πως νεαροί ενήλικες που είχαν κατοικίδιο ως παιδιά, ενδιαφερόταν και συμμετείχαν περισσότερο στα κοινά, με τη μορφή προσφοράς εθελοντικών υπηρεσιών στις κοινότητές τους, βοηθούσαν περισσότερο φίλους και συγγενείς και ανέπτυσσαν ηγετικές συμπεριφορές, συγκριτικά με όσους δεν είχαν αναλάβει τη φροντίδα κάποιου κατοικίδιου.
Όσο πιο ενεργή ήταν μάλιστα, η συμμετοχή τους ως παιδιά στη φροντίδα ενός ζώου, τόσο εντονότερη ήταν και η αλληλεπίδρασή τους με άλλα μέλη του κοινωνικού συνόλου.
Γνωστική ανάπτυξη
Τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν, να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται κατάλληλα στη μη λεκτική συμπεριφορά των κατοικίδιων ζώων, ενισχύοντας την επικοινωνία τους σε όλες τις μελλοντικές διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες, η βιωματική μέθοδος γνώσης, (εμπειρική γνώση), ενισχύει ουσιαστικά το πρόσωπο στο να αντιμετωπίσει τη ζωή περισσότερο ρεαλιστικά και να αντεπεξέλθει σε τυχόν δυσκολίες και απώλειες στον κύκλο της δικής του ζωής.
Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων αποκτώντας μια καλύτερη επαφή με τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις, θα ενδιαφερθεί για τον φυσικό κύκλο ζωής και να θελήσει να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες γύρω από θέματα της αναπαραγωγής, της γέννησης, της ασθένειας, του θανάτου.
Η επαφή, επίσης, με το παιδί σε καθημερινές δραστηριότητες όπως το παιχνίδι, ενισχύει τις εγκεφαλικές συνάψεις που συνδέουν τη γνώση με το συναίσθημα. 
Για παράδειγμα η κατασκευή ενός σπιτιού για το ζωάκι ή το παιχνίδι μαζί του, βάζει σε διαδικασία το παιδί να χρησιμοποιήσει συγχρόνως τη φαντασία και την επινοητικότητα του, επιτυγχάνοντας ένα σκοπό. Η γνωστική διαδικασία με τη μορφή εκτιμήσεων, σκέψεων και δράσεων, παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό και πρόκληση των συναισθημάτων.
Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η συμβίωση με ένα κατοικίδιο ζώο βοηθά ένα παιδί να καλλιεργήσει τις αξίες της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης του αλτρουισμού, της κοινωνικής αξίας, της ενσυναίσθησης.
Σε αυτή την προσπάθεια, οι γονείς έχουν έναν ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο, καθώς η επιλογή του ζώου, η επιτήρηση της διάδρασης μαζί του, οι συνθήκες διαμονής και διαβίωσής του, η συμφωνία στη συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινή φροντίδα του ζώου είναι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν, πριν την απόφαση για την απόκτηση ενός ζώου συντροφιάς στο σπίτι.
Θέματα που χρήζουν Προσοχής
Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από το κατοικίδιο σας, συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν καλό εκπαιδευτή, ο οποίος θα μπορέσει να εξηγήσει τι προκαλεί τη δύσκολη συμπεριφορά του ζώου και να προτείνει λύσεις, για πως μπορείτε να χειριστείτε τη συμπεριφορά και να καλύψτε τις ανάγκες του κατοικίδιου. 
Πολύ συχνά, η έλλειψη βόλτας, ο περιορισμός του κατοικίδιου σε μικρούς χώρους μακριά από την οικογένεια, στρεσάρουν τα κατοικίδια και δημιουργούν αλλαγές στη συμπεριφορά. Ας θυμόμαστε, ότι το κατοικίδιο είναι ένα ακόμη μέλος της οικογένειας μας που του αξίζει η φροντίδα κι ο σεβασμός, ώστε να μας αντιμετωπίζει κι αυτό με τον ίδιο τρόπο.
Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από τα παιδιά προς τα ζώα, συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν παιδοψυχολόγο. Η παιδική βία απέναντι στα ζώα ενδέχεται να προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα.
Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώων αποτελεί πιθανό δείκτη του πως θα εξελιχθεί το παιδί αργότερα ως ενήλικας. Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί το σεβασμό και την αγάπη προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για έναν κοινωνικώς αποδεκτό και σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στην έννοια της βίας.
-Γράφει η Χαρίκλεια Μανουσάκη, Επιστημονική Συνεργάτης σε Θέματα Ψυχικής Υγείας κι Επικοινωνίας
Η Χαρίκλεια Μανουσάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Παρότι οι αρχικές της σπουδές αφορούν στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Ειδικών Έργων, με εξειδίκευση στα Διεθνή Χρηματοοικονομικά και το Marketing, η ψυχολογία παρέμενε πάντοτε η μεγάλη της αγάπη.
Ως εκ τούτου, εκπαιδεύτηκε σε πολλές συμβουλευτικές προσεγγίσεις και ψυχολογικές θεωρίες (γνωσιακή, προσωποκεντρική, αναπτυξιακή, συστημική κι οικογενειακή, συστημική αναπαράσταση, emotional freedom techniques, solutions focus coaching, marte meo, νευρογλωσσικό προγραμματισμό, θεωρία σχημάτων, παιγνιοθεραπεία, νευροεπιστήμες), ώστε να έχει τη δυνατότητα, μέσα από διαφορετικούς  δρόμους επικοινωνίας κι έκφρασης να προσεγγίζει και να στηρίζει την ανθρώπινη ψυχή.
Επιπρόσθετα, είναι επιστημονική συνεργάτης σε θέματα ψυχικής υγείας σε διαφόρους φορείς υγείας, αρθρογραφεί σε έγκυρα περιοδικά, ασχολείται με την ψυχοεκπαίδευση σε θέματα επικοινωνίας, ανθρωπιστικής ψυχολογίας και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, ενώ συγχρόνως συμμετέχει στο ερευνητικό έργο δύο σημαντικών κέντρων ερευνών σε θέματα ψυχικής υγείας κι ανθρώπινων σχέσεων.
Έχει διαμορφώσει μία προσωπική στάση απέναντι στην παροχή στήριξης στον άνθρωπο και έχει αναπτύξει μία ιδιαίτερη σχέση με τα παιδιά. Στο χώρο της ψυχικής υγείας και της επικοινωνίας, εργάζεται με σκοπό να επανεισάγει το συναίσθημα στο πεδίο της αλληλεπίδρασης των ανθρώπινων σχέσεων, διευκολύνοντας την αλλαγή που οι συμβουλευόμενοι αναζητούν στη ζωή τους.
-Η Χαρίκλεια Μανουσάκη είναι μέλος της European Coaching and Mentoring Association, του Συνδέσμου Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού Ελλάδας, του Chartered Management Institute και του Chartered Institute of Marketing, της i4u Mentoring Network, του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης.
ΠΗΓΗ: Thessaloniki 

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

Όσο πιο κοντός είναι κάποιος, τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζει να εμφανίσει στεφανιαία νόσο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό New England Journal of Medicine.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λέστερ, επιβεβαίωσαν ότι η σχέση ανάμεσα στο χαμηλό ύψος και στον καρδιολογικό κίνδυνο είναι πρωτογενής και δεν οφείλεται σε δευτερογενείς παράγοντες, όπως η διατροφή ή οι κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.
Σύμφωνα με την μελέτη, για κάθε περίπου 6,3 εκατοστά χαμηλότερο ύψος, ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου αυξάνεται κατά 13,5%. Έτσι, ένας άνθρωπος που είναι σχεδόν 20 εκατοστά πιο κοντός από κάποιον άλλον, κινδυνεύει περισσότερο κατά 40% να εκδηλώσει στεφανιαία νόσο.
Ειδικότερα, οι ερευνητές εξέτασαν 180 γονίδια που επηρεάζουν το ύψος και διαπίστωσαν ότι οι εν λόγω γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν επίσης την εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου. Όσο περισσότερα γονίδια διαθέτει κανείς που τον προδιαθέτουν γενετικά να είναι ψηλός, τόσο λιγότερο κινδυνεύει από στεφανιαία νόσο. Το αντίστροφο συμβαίνει αν είναι κοντός.
Παρόλα αυτά, οι επιστήμονες ακόμα δεν έχουν ανακαλύψει για ποιό λόγο οι ίδιες βιολογικές διαδικασίες επηρεάζουν ταυτόχρονα το ύψος και τον κίνδυνο για την καρδιά.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Ο κοντός κινδυνεύει περισσότερο από στεφανιαία νόσο

Όσο πιο κοντός είναι κάποιος, τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζει να εμφανίσει στεφανιαία νόσο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό New England Journal of Medicine.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λέστερ, επιβεβαίωσαν ότι η σχέση ανάμεσα στο χαμηλό ύψος και στον καρδιολογικό κίνδυνο είναι πρωτογενής και δεν οφείλεται σε δευτερογενείς παράγοντες, όπως η διατροφή ή οι κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.
Σύμφωνα με την μελέτη, για κάθε περίπου 6,3 εκατοστά χαμηλότερο ύψος, ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου αυξάνεται κατά 13,5%. Έτσι, ένας άνθρωπος που είναι σχεδόν 20 εκατοστά πιο κοντός από κάποιον άλλον, κινδυνεύει περισσότερο κατά 40% να εκδηλώσει στεφανιαία νόσο.
Ειδικότερα, οι ερευνητές εξέτασαν 180 γονίδια που επηρεάζουν το ύψος και διαπίστωσαν ότι οι εν λόγω γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν επίσης την εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου. Όσο περισσότερα γονίδια διαθέτει κανείς που τον προδιαθέτουν γενετικά να είναι ψηλός, τόσο λιγότερο κινδυνεύει από στεφανιαία νόσο. Το αντίστροφο συμβαίνει αν είναι κοντός.
Παρόλα αυτά, οι επιστήμονες ακόμα δεν έχουν ανακαλύψει για ποιό λόγο οι ίδιες βιολογικές διαδικασίες επηρεάζουν ταυτόχρονα το ύψος και τον κίνδυνο για την καρδιά.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Πληθαίνουν οι μελέτες που προειδοποιούν για τις αρνητικές επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην ανθρώπινη υγεία, από την ελλιπή ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, έως την αύξηση του κινδύνου για εκδήλωση άγχους και εγκεφαλικού στους ενήλικους.
Η πρώτη αμερικανική μελέτη, της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Ν.Υόρκης, η οποία δημοσιεύτηκε στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής JAMA Psychiatry, διαπιστώνει ότι τα παιδιά που ως έμβρυα έχουν εκτεθεί περισσότερο σε πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (ΡΑΗ), εμφανίζουν βραδύτητα στον τρόπο επεξεργασίας των πληροφοριών ενώ έχουν και περισσότερα νευροαναπτυξιακά προβλήματα, όπως συμπτώματα διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), καθώς και επιθετικότητας.
Τα παιδιά αυτά είχαν επίσης μικρότερη λευκή ουσία εγκεφάλου, ιδίως στο αριστερό ημισφαίριο, πράγμα που σχετίζεται με πιο αργό μυαλό (και κατοπινά προβλήματα συμπεριφοράς.
Παράλληλα, μια δεύτερη μελέτη βρετανών ερευνητών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που δημοσιεύεται στο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal, διαπίστωσε πως η ρύπανση της ατμόσφαιρας αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού.
Μεταξύ των ρυπαντών, ο μεγαλύτερος κίνδυνος φαίνεται να προέρχεται από το διοξείδιο του θείου, το μονοξείδιο του άνθρακα και το διοξείδιο του αζώτου, ενώ μικρότερη είναι η επίπτωση από τα σωματίδια και το όζον.
Η ρύπανση του αέρα οδηγεί σε στένωση των αρτηριών και σε αύξηση της πίεσης του αίματος που κυκλοφορεί σε αυτές, αυξάνοντας τον κίνδυνο θρόμβωσης στον εγκέφαλο.
Τέλος, έρευνα των πανεπιστημίων Τζον Χόπκινς και Χάρβαρντ, με επικεφαλής την Μελίντα Πάουερ, αναφέρει πως η ρύπανση του αέρα με σωματίδια αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης άγχους, μιας ψυχικής διαταραχής που πλήττει περίπου το 16% των ανθρώπων παγκοσμίως, σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr


Η ατμοσφαιρική ρύπανση βλάπτει την υγεία

Πληθαίνουν οι μελέτες που προειδοποιούν για τις αρνητικές επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην ανθρώπινη υγεία, από την ελλιπή ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, έως την αύξηση του κινδύνου για εκδήλωση άγχους και εγκεφαλικού στους ενήλικους.
Η πρώτη αμερικανική μελέτη, της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Ν.Υόρκης, η οποία δημοσιεύτηκε στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής JAMA Psychiatry, διαπιστώνει ότι τα παιδιά που ως έμβρυα έχουν εκτεθεί περισσότερο σε πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (ΡΑΗ), εμφανίζουν βραδύτητα στον τρόπο επεξεργασίας των πληροφοριών ενώ έχουν και περισσότερα νευροαναπτυξιακά προβλήματα, όπως συμπτώματα διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), καθώς και επιθετικότητας.
Τα παιδιά αυτά είχαν επίσης μικρότερη λευκή ουσία εγκεφάλου, ιδίως στο αριστερό ημισφαίριο, πράγμα που σχετίζεται με πιο αργό μυαλό (και κατοπινά προβλήματα συμπεριφοράς.
Παράλληλα, μια δεύτερη μελέτη βρετανών ερευνητών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που δημοσιεύεται στο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal, διαπίστωσε πως η ρύπανση της ατμόσφαιρας αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού.
Μεταξύ των ρυπαντών, ο μεγαλύτερος κίνδυνος φαίνεται να προέρχεται από το διοξείδιο του θείου, το μονοξείδιο του άνθρακα και το διοξείδιο του αζώτου, ενώ μικρότερη είναι η επίπτωση από τα σωματίδια και το όζον.
Η ρύπανση του αέρα οδηγεί σε στένωση των αρτηριών και σε αύξηση της πίεσης του αίματος που κυκλοφορεί σε αυτές, αυξάνοντας τον κίνδυνο θρόμβωσης στον εγκέφαλο.
Τέλος, έρευνα των πανεπιστημίων Τζον Χόπκινς και Χάρβαρντ, με επικεφαλής την Μελίντα Πάουερ, αναφέρει πως η ρύπανση του αέρα με σωματίδια αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης άγχους, μιας ψυχικής διαταραχής που πλήττει περίπου το 16% των ανθρώπων παγκοσμίως, σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr


Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εφηβείας μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου με μακροχρόνιες συνέπειες στα γονίδια και στη συμπεριφορά, σύμφωνα με νέα μελέτη που διεξήχθη σε πειραματόζωα.
Στη μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό νευρολογίας Neurobiology of Disease, οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα σε αρουραίους προκειμένου να διαπιστώσουν πως το αλκοόλ επηρεάζει τον εγκέφαλο. Οι αρουραίοι, που ήταν 28 ημερών, κατανάλωσαν αλκοόλ για δύο συνεχόμενες ημέρες και στη συνέχεια απείχαν για δύο ημέρες. Αυτό διήρκησε για περίπου δύο εβδομάδες.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ποντίκια που έπιναν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ περιστασιακά σε νεαρή ηλικία, έδειξαν να προτιμούν το αλκοόλ από το νερό σε μεγαλύτερη ηλικία καθώς και να εμφανίζουν αγχωτικές συμπεριφορές συγκριτικά με τα ποντίκια που δεν έπιναν αλκοόλ.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης μερικές επιγενετικές μεταβολές στους εγκεφάλους των αρουραίων (αλλαγές στο DNA που προκαλούνται από χημικές ή περιβαλλοντικές ουσίες, όπως το αλκοόλ). Αυτές οι αλλαγές, όπως επισημαίνουν θα μπορούσαν να εξηγήσουν την αλλαγή στην συμπεριφορά των αρουραίων.
Αν και η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε αρουραίους και όχι σε ανθρώπους, οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ίδιες παρενέργειες μπορεί να προκαλούνται και στους εγκεφάλους των εφήβων γι’ αυτό και κρούουν τον κώδωνα για τις μακροχρόνιες συνέπειες του αλκοόλ. 
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Οι παρενέργειες του αλκοόλ στον εγκέφαλο

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εφηβείας μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου με μακροχρόνιες συνέπειες στα γονίδια και στη συμπεριφορά, σύμφωνα με νέα μελέτη που διεξήχθη σε πειραματόζωα.
Στη μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό νευρολογίας Neurobiology of Disease, οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα σε αρουραίους προκειμένου να διαπιστώσουν πως το αλκοόλ επηρεάζει τον εγκέφαλο. Οι αρουραίοι, που ήταν 28 ημερών, κατανάλωσαν αλκοόλ για δύο συνεχόμενες ημέρες και στη συνέχεια απείχαν για δύο ημέρες. Αυτό διήρκησε για περίπου δύο εβδομάδες.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ποντίκια που έπιναν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ περιστασιακά σε νεαρή ηλικία, έδειξαν να προτιμούν το αλκοόλ από το νερό σε μεγαλύτερη ηλικία καθώς και να εμφανίζουν αγχωτικές συμπεριφορές συγκριτικά με τα ποντίκια που δεν έπιναν αλκοόλ.
Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης μερικές επιγενετικές μεταβολές στους εγκεφάλους των αρουραίων (αλλαγές στο DNA που προκαλούνται από χημικές ή περιβαλλοντικές ουσίες, όπως το αλκοόλ). Αυτές οι αλλαγές, όπως επισημαίνουν θα μπορούσαν να εξηγήσουν την αλλαγή στην συμπεριφορά των αρουραίων.
Αν και η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε αρουραίους και όχι σε ανθρώπους, οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ίδιες παρενέργειες μπορεί να προκαλούνται και στους εγκεφάλους των εφήβων γι’ αυτό και κρούουν τον κώδωνα για τις μακροχρόνιες συνέπειες του αλκοόλ. 
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Καναδοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση στο γιατί κάνουν θόρυβο οι αρθρώσεις των δακτύλων, όταν τα τραβάμε.
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS One, πίσω από τον θόρυβο αυτό βρίσκεται ένας ολόκληρος βιολογικός μηχανισμός.
Ειδικότερα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, με τη βοήθεια μαγνητικής τομογραφίας εξέτασαν τα δάκτυλα ενός χειροπράκτη ενώ εκείνος τα τραβούσε για να παραχθεί ο χαρακτηριστικός ήχος. Έτσι, μπόρεσαν σε πραγματικό χρόνο να διαπιστώσουν τι συνέβαινε στις αρθρώσεις.
Διαπίστωσαν λοιπόν ότι, η λύση του μυστηρίου βρίσκεται σε μια κοιλότητα (φυσαλίδα) γεμάτη αέριο, η οποία δημιουργείται πολύ γρήγορα στο εσωτερικό του αρθρικού υγρού που προστατεύει και λιπαίνει τα οστά της άρθρωσης. Ο θόρυβος προκαλείται από την αστραπιαία δημιουργία αυτής της φυσαλίδας μέσα στο υγρό, σε χρόνο λιγότερο από 310 χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Όταν κανείς τραβά ένα δάχτυλό του προς τα έξω, τότε δεν υπάρχει αρκετό αρθρικό λιπαντικό υγρό για να γεμίσει όλο το κενό στο εσωτερικό της άρθρωσης, με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ξαφνικά μια κοιλότητα αερίου και αυτό παράγει τον χαρακτηριστικό θόρυβο.
Πιο συγκεκριμένα, η φυσαλίδα αερίου προέρχεται από το αρθρικό υγρό, όταν η πίεση του τελευταίου πέφτει μετά το τράβημα της άρθρωσης, για τον ίδιο λόγο που όταν ανοίγει ένα μπουκάλι αναψυκτικού δημιουργούνται αμέσως φυσαλίδες. Αυτή η παραγωγή φυσαλίδων δημιουργεί δονήσεις που ταξιδεύουν στον αέρα και φθάνουν στα αυτιά μας ως ήχοι. 
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Τα δάχτυλά μας κάνουν «κρακ» όταν τα τραβάμε, γιατί;

Καναδοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση στο γιατί κάνουν θόρυβο οι αρθρώσεις των δακτύλων, όταν τα τραβάμε.
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS One, πίσω από τον θόρυβο αυτό βρίσκεται ένας ολόκληρος βιολογικός μηχανισμός.
Ειδικότερα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, με τη βοήθεια μαγνητικής τομογραφίας εξέτασαν τα δάκτυλα ενός χειροπράκτη ενώ εκείνος τα τραβούσε για να παραχθεί ο χαρακτηριστικός ήχος. Έτσι, μπόρεσαν σε πραγματικό χρόνο να διαπιστώσουν τι συνέβαινε στις αρθρώσεις.
Διαπίστωσαν λοιπόν ότι, η λύση του μυστηρίου βρίσκεται σε μια κοιλότητα (φυσαλίδα) γεμάτη αέριο, η οποία δημιουργείται πολύ γρήγορα στο εσωτερικό του αρθρικού υγρού που προστατεύει και λιπαίνει τα οστά της άρθρωσης. Ο θόρυβος προκαλείται από την αστραπιαία δημιουργία αυτής της φυσαλίδας μέσα στο υγρό, σε χρόνο λιγότερο από 310 χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Όταν κανείς τραβά ένα δάχτυλό του προς τα έξω, τότε δεν υπάρχει αρκετό αρθρικό λιπαντικό υγρό για να γεμίσει όλο το κενό στο εσωτερικό της άρθρωσης, με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ξαφνικά μια κοιλότητα αερίου και αυτό παράγει τον χαρακτηριστικό θόρυβο.
Πιο συγκεκριμένα, η φυσαλίδα αερίου προέρχεται από το αρθρικό υγρό, όταν η πίεση του τελευταίου πέφτει μετά το τράβημα της άρθρωσης, για τον ίδιο λόγο που όταν ανοίγει ένα μπουκάλι αναψυκτικού δημιουργούνται αμέσως φυσαλίδες. Αυτή η παραγωγή φυσαλίδων δημιουργεί δονήσεις που ταξιδεύουν στον αέρα και φθάνουν στα αυτιά μας ως ήχοι. 
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

Τα μωρά που εκτίθενται στο τσιγάρο, ενώ βρίσκονται ακόμη στην κοιλιά της μαμάς τους, μπορεί να εμφανίσουν καθυστερημένη ανάπτυξη στο κεντρικό νευρικό σύστημα, υποστηρίζουν ερευνητές οι οποίοι μελέτησαν 4D υπερήχους εγκύων.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, οι εικόνες αυτές αποκαλύπτουν πώς το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επηρεάζει την ανάπτυξη ενός αγέννητου μωρού.
Στις εικόνες αυτές τα μωρά των εγκύων που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους φαίνεται να αγγίζουν πολύ πιο συχνά το πρόσωπο και το στόμα τους, σε σχέση με τα μωρά εγκύων που δεν καπνίζουν.
Τα έμβρυα συνηθίζουν να ακουμπούν το στόμα και το πρόσωπό τους όλο και λιγότερο καθώς μεγαλώνουν και αναπτύσσονται.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν, ότι οι σαρώσεις αυτές αποκαλύπτουν ότι το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να σημαίνει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος του παιδιού.
Οι γιατροί συνιστούν στις έγκυες να σταματούν το κάπνισμα, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, εμφάνισης αναπνευστικών προβλημάτων ακόμη και βρεφικού θανάτου.
Πηγή:stogiatro.gr


Το έμβρυο αντιδρά όταν καπνίζει η μητέρα

Τα μωρά που εκτίθενται στο τσιγάρο, ενώ βρίσκονται ακόμη στην κοιλιά της μαμάς τους, μπορεί να εμφανίσουν καθυστερημένη ανάπτυξη στο κεντρικό νευρικό σύστημα, υποστηρίζουν ερευνητές οι οποίοι μελέτησαν 4D υπερήχους εγκύων.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, οι εικόνες αυτές αποκαλύπτουν πώς το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επηρεάζει την ανάπτυξη ενός αγέννητου μωρού.
Στις εικόνες αυτές τα μωρά των εγκύων που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους φαίνεται να αγγίζουν πολύ πιο συχνά το πρόσωπο και το στόμα τους, σε σχέση με τα μωρά εγκύων που δεν καπνίζουν.
Τα έμβρυα συνηθίζουν να ακουμπούν το στόμα και το πρόσωπό τους όλο και λιγότερο καθώς μεγαλώνουν και αναπτύσσονται.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν, ότι οι σαρώσεις αυτές αποκαλύπτουν ότι το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να σημαίνει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος του παιδιού.
Οι γιατροί συνιστούν στις έγκυες να σταματούν το κάπνισμα, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, εμφάνισης αναπνευστικών προβλημάτων ακόμη και βρεφικού θανάτου.
Πηγή:stogiatro.gr


Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

Δεν είναι λίγοι οι καπνιστές που δηλώνουν, ότι θα ήθελαν να κόψουν το τσιγάρο, όμως δυσκολεύονται να το καταφέρουν.
Μια ομάδα ερευνητών από τον Καναδά ισχυρίζεται, ότι ο καλύτερος χρόνος για να κόψει μια γυναίκα το κάπνισμα είναι λίγο πριν την περίοδό της. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους ειδικούς οι γυναίκες που θέλουν να αυξήσουν τις πιθανότητες επιτυχίας στην προσπάθειά τους για διακοπή του καπνίσματος, πρέπει να κάνουν πράξη την απόφασή τους στο μέσο της ωχρινικής φάσης του έμμηνου κύκλου, δηλαδή μετά την ωορηξία.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται περισσότερο από τους άντρες να απαλλαγούν από τη βλαβερή αυτή για την υγεία τους συνήθεια και πως αυτό μπορεί να οφείλεται στον έμμηνο κύκλο.
Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και το πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας του Μόντρεαλ, αναφέρουν ότι για τις γυναίκες μπορεί να είναι πιο δύσκολο να κόψουν το τσιγάρο στην έναρξη της φάσης των ωοθυλακίων, η οποία ξεκινά μετά την έμμηνο ρύση.
Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση Psychiatry Journal.
Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας ήταν η καθηγήτρια Adrianna Mendrek. Στην έρευνα συμμετείχαν 34 γυναίκες και άντρες, οι οποίοι κάπνιζαν περισσότερα από 15 τσιγάρα την ημέρα.
Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια και υποβλήθηκαν σε μαγνητικές τομογραφίες, καθώς παρατηρούσαν είτε «ουδέτερες» εικόνες, είτε εικόνες που τους προκαλούσαν μια επιθυμία να ανάψουν ένα τσιγάρο.
Οι γυναίκες υποβλήθηκαν δύο φορές σε διαφορετικά στάδια του έμμηνου κύκλου τους σε μαγνητική τομογραφία, ενώ οι ερευνητές μέτρησαν και τα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης στον οργανισμό τους.
Η καθηγήτρια Mendrek υποστήριξε, σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, ότι οι γυναίκες που θέλουν να κόψουν το τσιγάρο πρέπει να λάβουν υπόψη τους την περίοδό τους. «Τα δεδομένα μας αποκαλύπτουν, ότι οι ανεξέλεγκτες παρορμήσεις για τσιγάρο είναι πιο έντονες κατά την έναρξη της φάσης των ωοθυλακίων, που αρχίζει μετά την έμμηνο ρύση. Οι ορμονικές αυξομειώσεις στα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης επηρεάζουν κατά πάσα πιθανότητα το στερητικό σύνδρομο και αυξάνουν τη δραστηριότητα εκείνων των νευρικών κυκλωμάτων, που σχετίζονται με το αίσθημα έντονης επιθυμίας».
Η καθηγήτρια πρόσθεσε ωστόσο, ότι άλλοι παράγοντες –όπως το στρες, το άγχος και η κατάθλιψη- είναι πιθανώς πιο σημαντικοί και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Πηγή: MedicalNews


Η σωστή στιγμή για να κόψει η γυναίκα το κάπνισμα

Δεν είναι λίγοι οι καπνιστές που δηλώνουν, ότι θα ήθελαν να κόψουν το τσιγάρο, όμως δυσκολεύονται να το καταφέρουν.
Μια ομάδα ερευνητών από τον Καναδά ισχυρίζεται, ότι ο καλύτερος χρόνος για να κόψει μια γυναίκα το κάπνισμα είναι λίγο πριν την περίοδό της. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους ειδικούς οι γυναίκες που θέλουν να αυξήσουν τις πιθανότητες επιτυχίας στην προσπάθειά τους για διακοπή του καπνίσματος, πρέπει να κάνουν πράξη την απόφασή τους στο μέσο της ωχρινικής φάσης του έμμηνου κύκλου, δηλαδή μετά την ωορηξία.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται περισσότερο από τους άντρες να απαλλαγούν από τη βλαβερή αυτή για την υγεία τους συνήθεια και πως αυτό μπορεί να οφείλεται στον έμμηνο κύκλο.
Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και το πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας του Μόντρεαλ, αναφέρουν ότι για τις γυναίκες μπορεί να είναι πιο δύσκολο να κόψουν το τσιγάρο στην έναρξη της φάσης των ωοθυλακίων, η οποία ξεκινά μετά την έμμηνο ρύση.
Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση Psychiatry Journal.
Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας ήταν η καθηγήτρια Adrianna Mendrek. Στην έρευνα συμμετείχαν 34 γυναίκες και άντρες, οι οποίοι κάπνιζαν περισσότερα από 15 τσιγάρα την ημέρα.
Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια και υποβλήθηκαν σε μαγνητικές τομογραφίες, καθώς παρατηρούσαν είτε «ουδέτερες» εικόνες, είτε εικόνες που τους προκαλούσαν μια επιθυμία να ανάψουν ένα τσιγάρο.
Οι γυναίκες υποβλήθηκαν δύο φορές σε διαφορετικά στάδια του έμμηνου κύκλου τους σε μαγνητική τομογραφία, ενώ οι ερευνητές μέτρησαν και τα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης στον οργανισμό τους.
Η καθηγήτρια Mendrek υποστήριξε, σύμφωνα με όσα αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, ότι οι γυναίκες που θέλουν να κόψουν το τσιγάρο πρέπει να λάβουν υπόψη τους την περίοδό τους. «Τα δεδομένα μας αποκαλύπτουν, ότι οι ανεξέλεγκτες παρορμήσεις για τσιγάρο είναι πιο έντονες κατά την έναρξη της φάσης των ωοθυλακίων, που αρχίζει μετά την έμμηνο ρύση. Οι ορμονικές αυξομειώσεις στα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης επηρεάζουν κατά πάσα πιθανότητα το στερητικό σύνδρομο και αυξάνουν τη δραστηριότητα εκείνων των νευρικών κυκλωμάτων, που σχετίζονται με το αίσθημα έντονης επιθυμίας».
Η καθηγήτρια πρόσθεσε ωστόσο, ότι άλλοι παράγοντες –όπως το στρες, το άγχος και η κατάθλιψη- είναι πιθανώς πιο σημαντικοί και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Πηγή: MedicalNews


Η συχνή χρήση των smartphones και των tablets μπορεί να εμποδίσει την ομαλή κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές που αξιολόγησαν όλες τις μέχρι σήμερα δημοσιευμένες μελέτες επί του θέματος.
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics, επιστημονική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, με επικεφαλής την Δρ Τζένι Ραντέσκι, έκανε εκτεταμένη ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας για τις επιπτώσεις των «έξυπνων» συσκευών στα παιδιά.
Από την επεξεργασία των δεδομένων κατέληξαν στο συμπεράσματα ότι, η συχνή χρήση των tablets και smartphones συντελεί σε ελλιπή συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού. Αυτό, όπως υποστηρίζουν, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά του να επικοινωνεί με τους άλλους και να ελέγχει τον εαυτό του. Επίσης, προέκυψαν ενδείξεις ότι, η χρήση των διαδραστικών αυτών συσκευών από παιδιά κάτω των τριών ετών μπορεί να συντελέσει σε δυσχερή ανάπτυξη των μαθηματικών δεξιοτήτων τους.
Η Δρ Ραντέσκι συστήνει στους γονείς να ενθαρρύνουν τα παιδιά για «άμεση διαδραστική επαφή ανθρώπου με άνθρωπο. Είναι ζωτικό όλη η οικογένεια να αφιερώνει καθημερινά χρόνο για επαφή και επικοινωνία, αφήνοντας στην άκρη την τηλεόραση, τους υπολογιστές και τα κινητά».
Μελέτες έχουν ήδη αποδείξει ότι τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερα πράγματα και αναπτύσσονται πιο φυσιολογικά και καλλιεργούν καλύτερα την ενσυναίσθηση, όταν εντάσσονται σε ομάδες και επικοινωνούν με το κοινωνικό περίγυρό τους.
Επιπλέον, σύμφωνα τους ερευνητές, το να παίζει ένα μικρό παιδί με τα «τουβλάκια» του, μπορεί τελικά να το βοηθήσει περισσότερο να αναπτύξει μαθηματικές ικανότητες, παρά όταν είναι «καρφωμένο» σε μια οθόνη, έστω και διαδραστική. Βέβαια, υπάρχουν και διαδραστικά προγράμματα, όπως τα ηλεκτρονικά παιδικά βιβλία, που είναι όντως χρήσιμα για την ανάπτυξη του παιδιού, όταν πρόκειται όμως για την σχολική ηλικία και όχι νωρίτερα.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr/


Τα Tablet και smartphone ίσως να «φρενάρουν» την ανάπτυξη των παιδιών

Η συχνή χρήση των smartphones και των tablets μπορεί να εμποδίσει την ομαλή κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές που αξιολόγησαν όλες τις μέχρι σήμερα δημοσιευμένες μελέτες επί του θέματος.
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics, επιστημονική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, με επικεφαλής την Δρ Τζένι Ραντέσκι, έκανε εκτεταμένη ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας για τις επιπτώσεις των «έξυπνων» συσκευών στα παιδιά.
Από την επεξεργασία των δεδομένων κατέληξαν στο συμπεράσματα ότι, η συχνή χρήση των tablets και smartphones συντελεί σε ελλιπή συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού. Αυτό, όπως υποστηρίζουν, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά του να επικοινωνεί με τους άλλους και να ελέγχει τον εαυτό του. Επίσης, προέκυψαν ενδείξεις ότι, η χρήση των διαδραστικών αυτών συσκευών από παιδιά κάτω των τριών ετών μπορεί να συντελέσει σε δυσχερή ανάπτυξη των μαθηματικών δεξιοτήτων τους.
Η Δρ Ραντέσκι συστήνει στους γονείς να ενθαρρύνουν τα παιδιά για «άμεση διαδραστική επαφή ανθρώπου με άνθρωπο. Είναι ζωτικό όλη η οικογένεια να αφιερώνει καθημερινά χρόνο για επαφή και επικοινωνία, αφήνοντας στην άκρη την τηλεόραση, τους υπολογιστές και τα κινητά».
Μελέτες έχουν ήδη αποδείξει ότι τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερα πράγματα και αναπτύσσονται πιο φυσιολογικά και καλλιεργούν καλύτερα την ενσυναίσθηση, όταν εντάσσονται σε ομάδες και επικοινωνούν με το κοινωνικό περίγυρό τους.
Επιπλέον, σύμφωνα τους ερευνητές, το να παίζει ένα μικρό παιδί με τα «τουβλάκια» του, μπορεί τελικά να το βοηθήσει περισσότερο να αναπτύξει μαθηματικές ικανότητες, παρά όταν είναι «καρφωμένο» σε μια οθόνη, έστω και διαδραστική. Βέβαια, υπάρχουν και διαδραστικά προγράμματα, όπως τα ηλεκτρονικά παιδικά βιβλία, που είναι όντως χρήσιμα για την ανάπτυξη του παιδιού, όταν πρόκειται όμως για την σχολική ηλικία και όχι νωρίτερα.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr/


Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

Νέες ελπίδες έρχονται να δώσουν επιστήμονες στις ΗΠΑ σε όσους -και όσες- έχουν χάσει τα μαλλιά τους, καθώς κατάφεραν να αναγεννήσουν νέες τρίχες, χάρη σε μια νέα τεχνική που βασίζεται στην χρήση ανθρωπίνων βλαστοκυττάρων.
Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Αλεξέι Τέρσκιχ του Ιατρικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Σάνφορντ - Μπέρνχαμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό PLoS One, δήλωσαν ότι είναι το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη μιας νέας κυτταρικής θεραπείας για τους φαλακρούς.
Πολλά εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως άνδρες, σε όλο τον κόσμο έχουν πρόωρα χάσει τα μαλλιά τους ολικά ή μερικά. Συνήθως, μέχρι σήμερα, η αποκατάσταση βασίζεται στην μεταφύτευση θυλάκων των τριχών από το ένα μέρος του κεφαλιού στο άλλο.
Η νέα μέθοδος ακολουθεί διαφορετική οδό, χρησιμοποιώντας πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα για να δημιουργήσει εξ αρχής νέα κύτταρα ικανά να γεννήσουν νέες τρίχες. Η μέθοδος θεωρείται σημαντικά καλύτερη σε σχέση με τις υπάρχουσες, καθώς παρέχει μια ανεξάντλητη πηγή νέων κυττάρων και δεν περιορίζεται από τον διαθέσιμο αριθμό των υφισταμένων θυλάκων των τριχών.
Οι ερευνητές δοκίμασαν με επιτυχία την μέθοδό τους σε ποντίκια. Θα ακολουθήσουν δοκιμές σε ανθρώπους και αναζητούνται ήδη εθελοντές.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr


Αντιμετώπιση της φαλάκρας!

Νέες ελπίδες έρχονται να δώσουν επιστήμονες στις ΗΠΑ σε όσους -και όσες- έχουν χάσει τα μαλλιά τους, καθώς κατάφεραν να αναγεννήσουν νέες τρίχες, χάρη σε μια νέα τεχνική που βασίζεται στην χρήση ανθρωπίνων βλαστοκυττάρων.
Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Αλεξέι Τέρσκιχ του Ιατρικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Σάνφορντ - Μπέρνχαμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό PLoS One, δήλωσαν ότι είναι το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη μιας νέας κυτταρικής θεραπείας για τους φαλακρούς.
Πολλά εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως άνδρες, σε όλο τον κόσμο έχουν πρόωρα χάσει τα μαλλιά τους ολικά ή μερικά. Συνήθως, μέχρι σήμερα, η αποκατάσταση βασίζεται στην μεταφύτευση θυλάκων των τριχών από το ένα μέρος του κεφαλιού στο άλλο.
Η νέα μέθοδος ακολουθεί διαφορετική οδό, χρησιμοποιώντας πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα για να δημιουργήσει εξ αρχής νέα κύτταρα ικανά να γεννήσουν νέες τρίχες. Η μέθοδος θεωρείται σημαντικά καλύτερη σε σχέση με τις υπάρχουσες, καθώς παρέχει μια ανεξάντλητη πηγή νέων κυττάρων και δεν περιορίζεται από τον διαθέσιμο αριθμό των υφισταμένων θυλάκων των τριχών.
Οι ερευνητές δοκίμασαν με επιτυχία την μέθοδό τους σε ποντίκια. Θα ακολουθήσουν δοκιμές σε ανθρώπους και αναζητούνται ήδη εθελοντές.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr


Δύο νέα «ένοχα» γονίδια για τον καρκίνο του μαστού φαίνεται πως ανακάλυψε μεγάλη διεθνής ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετείχαν και΄Ελληνες επιστήμονες.
Η ανακάλυψη, η οποία αυξάνει πλέον σε πάνω από 80 τα γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στον καρκίνο του μαστού, δίνει νέες δυνατότητες στους επιστήμονες να κάνουν έγκαιρη διάγνωση, μέσω γενετικών εξετάσεων, εκείνων των γυναικών που κινδυνεύουν περισσότερο, έτσι ώστε να βελτιώσουν κι άλλο την πρόληψη.
Οι ερευνητές από 130 ερευνητικούς φορείς παγκοσμίως, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μοριακής γενετικής Human Molecular Genetics, ανέφεραν ότι οι δύο «ένοχες» γονιδιακές παραλλαγές είναι η rs10816625 και η rs13294895, που και οι δύο βρίσκονται στο χρωμόσωμα 9.
Η πρώτη γονιδιακή παραλλαγή αυξάνει κατά 12% τον κίνδυνο μιας γυναίκας να αναπτύξει καρκίνο του μαστού, ενώ η δεύτερη κατά 9%, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν έχουν στο DNA τους αυτά τα γονίδια.
Παρά τις προόδους, πάντως, οι επιστήμονες, αν και μαθαίνουν συνεχώς περισσότερα πράγματα για τους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες κινδύνου, παραδέχτηκαν ότι ακόμη δεν είναι δυνατό να προβλέψουν με ακρίβεια ποιά γυναίκα τελικά θα εμφανίσει καρκίνο του μαστού. Ενώ για όσες έχουν διαγνωστεί με τη νόσο, είναι ουσιαστικά αδύνατο να πει κανείς με βεβαιότητα τι την προκάλεσε.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr

Ελπίδες για την Θεραπεία του καρκίνου του μαστού

Δύο νέα «ένοχα» γονίδια για τον καρκίνο του μαστού φαίνεται πως ανακάλυψε μεγάλη διεθνής ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετείχαν και΄Ελληνες επιστήμονες.
Η ανακάλυψη, η οποία αυξάνει πλέον σε πάνω από 80 τα γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στον καρκίνο του μαστού, δίνει νέες δυνατότητες στους επιστήμονες να κάνουν έγκαιρη διάγνωση, μέσω γενετικών εξετάσεων, εκείνων των γυναικών που κινδυνεύουν περισσότερο, έτσι ώστε να βελτιώσουν κι άλλο την πρόληψη.
Οι ερευνητές από 130 ερευνητικούς φορείς παγκοσμίως, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μοριακής γενετικής Human Molecular Genetics, ανέφεραν ότι οι δύο «ένοχες» γονιδιακές παραλλαγές είναι η rs10816625 και η rs13294895, που και οι δύο βρίσκονται στο χρωμόσωμα 9.
Η πρώτη γονιδιακή παραλλαγή αυξάνει κατά 12% τον κίνδυνο μιας γυναίκας να αναπτύξει καρκίνο του μαστού, ενώ η δεύτερη κατά 9%, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν έχουν στο DNA τους αυτά τα γονίδια.
Παρά τις προόδους, πάντως, οι επιστήμονες, αν και μαθαίνουν συνεχώς περισσότερα πράγματα για τους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες κινδύνου, παραδέχτηκαν ότι ακόμη δεν είναι δυνατό να προβλέψουν με ακρίβεια ποιά γυναίκα τελικά θα εμφανίσει καρκίνο του μαστού. Ενώ για όσες έχουν διαγνωστεί με τη νόσο, είναι ουσιαστικά αδύνατο να πει κανείς με βεβαιότητα τι την προκάλεσε.
ΠΗΓΗ: stogiatro.gr