Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2019

Ο Πολυχώρος Διδώ, το βιβλιοπωλείο η "Στοά του βιβλίου" και οι εκδόσεις Μεταίχμιο προσκαλούν τους μικρούς φίλους σε εκδήλωση με αφορμή το νέο βιβλίο της Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ 13 τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου στις 6 το απόγευμα.
Για παιδιά απο 6 ετών
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ



Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ 13

Ο Πολυχώρος Διδώ, το βιβλιοπωλείο η "Στοά του βιβλίου" και οι εκδόσεις Μεταίχμιο προσκαλούν τους μικρούς φίλους σε εκδήλωση με αφορμή το νέο βιβλίο της Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ 13 τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου στις 6 το απόγευμα.
Για παιδιά απο 6 ετών
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ



Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα ...; κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά ...;
Έ! Παιδί μου τότε ...;
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου ...;
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!
Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα ...; κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά ...;
Έ! Παιδί μου τότε ...;
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου ...;
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!

Ρ. Κίπλινγκ

Αν

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα ...; κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά ...;
Έ! Παιδί μου τότε ...;
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου ...;
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!
Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα ...; κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά ...;
Έ! Παιδί μου τότε ...;
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου ...;
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!

Ρ. Κίπλινγκ

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με καρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Αλξανδρος Παπαδιαμντης.
Εφημερδα «Ακρπολις»


Τις ημύνθη περί πάτρης;

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με καρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Αλξανδρος Παπαδιαμντης.
Εφημερδα «Ακρπολις»


Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

ΘΕΕ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΨΥΧΩΝ,
εσύ που είσαι χαμένος ανάμεσα στους άλλους θεούς, άκουσέ με!
Εσύ, μοίρα γλυκιά που μας παραστέκεις, κι εσείς τρελά περιπλανώμενα πνεύματα, ακούστε με:
Εγώ, ο πιο ατελής, κατοικώ ανάμεσα σε μια τέλεια φυλή.
ΕΓΩ, ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΧΑΟΣ, ΕΝΑ ΝΕΦΕΛΩΜΑ από συγκεχυμένα στοιχεία, περιφέρομαι ανάμεσα σε ολοκληρωμένους κόσμους, ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν τέλειους νόμους, απαρασάλευτη τάξη και συγκροτημένες σκέψεις.
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΙΕΥΘΕΤΗΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ και τα οράματά τους είναι καταγραμμένα και αρχειοθετημένα. Θεέ μου, οι αρετές των ανθρώπων αυτών είναι μετρημένες, κι οι αμαρτίες τους ζυγιασμένες.
Και τα απροσμέτρητα πράγματα που διαβαίνουν στο θαμπό ηλιοβασίλεμα, εκεί που δεν υπάρχει ούτε αμαρτία ούτε αρετή, είναι κι αυτά γραμμένα σε κατάστιχα.
ΕΔΩ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ σε εποχές συμπεριφοράς και κυβερνιούνται από άψογους, ακριβείς κανόνες.
Να τρως, να πίνεις, να κοιμάσαι, να σκεπάζεις τη γύμνια σου, και τέλος να κουράζεσαι την πρεπούμενη ώρα.
Να δουλεύεις, να παίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, κι ύστερα να πλαγιάζεις ώσπου το ρολόι να σημάνει την ώρα.
Να σκέφτεσαι έτσι, να αισθάνεσαι τόσο, κι ύστερα -μόλις ένα καθορισμένο άστρο ανατείλει στον ορίζοντα- να σταματάς να σκέφτεσαι και να αισθάνεσαι.
ΝΑ ΛΗΣΤΕΥΕΙΣ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΩΝΤΑΣ, να προσφέρεις δώρα χειρονομώντας κομψά, να επαινείς, να κατηγορείς κεκαλυμμένα, να καταστρέφεις ψυχές με ένα σου λόγο, να καις τους ανθρώπους με μιαν ανάσα σου, κι ύστερα μόλις τελειώνει η δουλειά της μέρας να νίπτεις τας χείρας σου.
Ν’’ ΑΓΑΠΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ, να ψυχαγωγείς τον καλύτερο εαυτό σου με προσχεδιασμένο τρόπο, να λατρεύεις τους θεούς όπως τους αξίζει, να μηχανορραφείς έντεχνα με τους δαίμονες, κι ύστερα να τα λησμονείς όλα, σαν να έχει πεθάνει η μνήμη σου.
ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΑ, ΝΑ ΣΤΟΧΑΖΕΣΑΙ ΜΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ, να είσαι ελαφρά ευτυχισμένος και να υποφέρεις αριστοκρατικά –κι ύστερα ν’’ αδειάζεις το ποτήρι ως την τελευταία σταγόνα, για να μπορείς να το γεμίσεις πάλι αύριο.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΘΕΕ ΜΟΥ, έχουν τέλεια προβλεφτεί, έχουν αποφασιστικά γεννηθεί, έχουν γαλουχηθεί με φροντίδα, κυβερνιούνται από κανόνες, καθοδηγούνται από τη λογική κι ύστερα -σύμφωνα με προκαθορισμένη μέθοδο- σφαγιάζονται και θάβονται.
Κι ακόμα, οι σιωπηλοί τάφοι, που βρίσκονται μέσα στην ανθρώπινη ψυχή, είναι σημειωμένοι κι αριθμημένοι.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ένας κόσμος ολοκληρωμένης τελειότητας, ένας κόσμος τρανών θαυμάτων, το ωριμότερο φρούτο στου Θεού τον κήπο, η μεγαλοφυέστερη σκέψη στο σύμπαν. Αλλά γιατί Θεέ μου, πρέπει εγώ να βρίσκομαι εδώ;
Εγώ, ένας άγουρος σπόρος ανεκπλήρωτου πάθους, μια καταιγίδα τρελή, εγώ, που δεν γυρεύω ούτε την ανατολή ούτε τη δύση, εγώ, ένα αλλοπαρμένο θραύσμα κάποιου πλανήτη που εξερράγη;
Θεέ των χαμένων ψυχών, εσύ που είσαι χαμένος ανάμεσα στους άλλους θεούς, γιατί βρίσκομαι εδώ;

Χαλίλ Γκιμπράν
απόσπασμα από το βιβλίο Ο Τρελός.

Ο τέλειος κόσμος

ΘΕΕ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΨΥΧΩΝ,
εσύ που είσαι χαμένος ανάμεσα στους άλλους θεούς, άκουσέ με!
Εσύ, μοίρα γλυκιά που μας παραστέκεις, κι εσείς τρελά περιπλανώμενα πνεύματα, ακούστε με:
Εγώ, ο πιο ατελής, κατοικώ ανάμεσα σε μια τέλεια φυλή.
ΕΓΩ, ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΧΑΟΣ, ΕΝΑ ΝΕΦΕΛΩΜΑ από συγκεχυμένα στοιχεία, περιφέρομαι ανάμεσα σε ολοκληρωμένους κόσμους, ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν τέλειους νόμους, απαρασάλευτη τάξη και συγκροτημένες σκέψεις.
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΙΕΥΘΕΤΗΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ και τα οράματά τους είναι καταγραμμένα και αρχειοθετημένα. Θεέ μου, οι αρετές των ανθρώπων αυτών είναι μετρημένες, κι οι αμαρτίες τους ζυγιασμένες.
Και τα απροσμέτρητα πράγματα που διαβαίνουν στο θαμπό ηλιοβασίλεμα, εκεί που δεν υπάρχει ούτε αμαρτία ούτε αρετή, είναι κι αυτά γραμμένα σε κατάστιχα.
ΕΔΩ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ σε εποχές συμπεριφοράς και κυβερνιούνται από άψογους, ακριβείς κανόνες.
Να τρως, να πίνεις, να κοιμάσαι, να σκεπάζεις τη γύμνια σου, και τέλος να κουράζεσαι την πρεπούμενη ώρα.
Να δουλεύεις, να παίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, κι ύστερα να πλαγιάζεις ώσπου το ρολόι να σημάνει την ώρα.
Να σκέφτεσαι έτσι, να αισθάνεσαι τόσο, κι ύστερα -μόλις ένα καθορισμένο άστρο ανατείλει στον ορίζοντα- να σταματάς να σκέφτεσαι και να αισθάνεσαι.
ΝΑ ΛΗΣΤΕΥΕΙΣ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΩΝΤΑΣ, να προσφέρεις δώρα χειρονομώντας κομψά, να επαινείς, να κατηγορείς κεκαλυμμένα, να καταστρέφεις ψυχές με ένα σου λόγο, να καις τους ανθρώπους με μιαν ανάσα σου, κι ύστερα μόλις τελειώνει η δουλειά της μέρας να νίπτεις τας χείρας σου.
Ν’’ ΑΓΑΠΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ, να ψυχαγωγείς τον καλύτερο εαυτό σου με προσχεδιασμένο τρόπο, να λατρεύεις τους θεούς όπως τους αξίζει, να μηχανορραφείς έντεχνα με τους δαίμονες, κι ύστερα να τα λησμονείς όλα, σαν να έχει πεθάνει η μνήμη σου.
ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΑ, ΝΑ ΣΤΟΧΑΖΕΣΑΙ ΜΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ, να είσαι ελαφρά ευτυχισμένος και να υποφέρεις αριστοκρατικά –κι ύστερα ν’’ αδειάζεις το ποτήρι ως την τελευταία σταγόνα, για να μπορείς να το γεμίσεις πάλι αύριο.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΘΕΕ ΜΟΥ, έχουν τέλεια προβλεφτεί, έχουν αποφασιστικά γεννηθεί, έχουν γαλουχηθεί με φροντίδα, κυβερνιούνται από κανόνες, καθοδηγούνται από τη λογική κι ύστερα -σύμφωνα με προκαθορισμένη μέθοδο- σφαγιάζονται και θάβονται.
Κι ακόμα, οι σιωπηλοί τάφοι, που βρίσκονται μέσα στην ανθρώπινη ψυχή, είναι σημειωμένοι κι αριθμημένοι.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ένας κόσμος ολοκληρωμένης τελειότητας, ένας κόσμος τρανών θαυμάτων, το ωριμότερο φρούτο στου Θεού τον κήπο, η μεγαλοφυέστερη σκέψη στο σύμπαν. Αλλά γιατί Θεέ μου, πρέπει εγώ να βρίσκομαι εδώ;
Εγώ, ένας άγουρος σπόρος ανεκπλήρωτου πάθους, μια καταιγίδα τρελή, εγώ, που δεν γυρεύω ούτε την ανατολή ούτε τη δύση, εγώ, ένα αλλοπαρμένο θραύσμα κάποιου πλανήτη που εξερράγη;
Θεέ των χαμένων ψυχών, εσύ που είσαι χαμένος ανάμεσα στους άλλους θεούς, γιατί βρίσκομαι εδώ;

Χαλίλ Γκιμπράν
απόσπασμα από το βιβλίο Ο Τρελός.

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Αγαπημένε άνθρωπε
Δεν έχω τίποτα να σχολιάσω
παρά μόνο να προσθέσω...
Να προσθέσω μόνο θέλω
τούτα τα ταπεινά λόγια:
«... Πλημμύρα συναισθημάτων
με ηρεμούν,
με γαληνεύουν με στηρίζουν
τόσο απλόχερα
όταν μιλώ μαζί σου,
όταν απολαμβάνω την αγάπη,
τον σεβασμό, την αλληλεγγύη σου!
Το άγγιγμα ψυχής
που μας ενώνει
είναι το πολυτιμότερο δώρο
που μου έχει κάνει η ζωή
σε επίπεδο ανθρωπιάς
και κατανόησης.
Σε ευχαριστώ από τον βυθό της ψυχής μου».

Στον άγνωστο άνθρωπο που βαδίζει μόνος!

Αγαπημένε άνθρωπε
Δεν έχω τίποτα να σχολιάσω
παρά μόνο να προσθέσω...
Να προσθέσω μόνο θέλω
τούτα τα ταπεινά λόγια:
«... Πλημμύρα συναισθημάτων
με ηρεμούν,
με γαληνεύουν με στηρίζουν
τόσο απλόχερα
όταν μιλώ μαζί σου,
όταν απολαμβάνω την αγάπη,
τον σεβασμό, την αλληλεγγύη σου!
Το άγγιγμα ψυχής
που μας ενώνει
είναι το πολυτιμότερο δώρο
που μου έχει κάνει η ζωή
σε επίπεδο ανθρωπιάς
και κατανόησης.
Σε ευχαριστώ από τον βυθό της ψυχής μου».

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019

Το βιβλίο τελεί υπό την αιγίδα του Δήμος Πειραιά - Municipality of Piraeus.
Μέρος των εσόδων διατίθενται για τον Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών.
▪Ποίηση: Νίκη Ταγκάλου
▪Φωτογραφία: Νίκος Νικόπουλος
▪Επιμέλεια Εξωφύλλου : Κώστας Σιδηρόπουλος
▪Επιμέλεια Αφίσας : Βάκυ Μανώλη


Βιβλίο: Η Γυναίκα του Κόσμου

Το βιβλίο τελεί υπό την αιγίδα του Δήμος Πειραιά - Municipality of Piraeus.
Μέρος των εσόδων διατίθενται για τον Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών.
▪Ποίηση: Νίκη Ταγκάλου
▪Φωτογραφία: Νίκος Νικόπουλος
▪Επιμέλεια Εξωφύλλου : Κώστας Σιδηρόπουλος
▪Επιμέλεια Αφίσας : Βάκυ Μανώλη


Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

Οκτώβριος 2019 – Μάιος 2020.
     Το λογοτεχνικό περιοδικό «Παρέμβαση» διοργανώνει τον1ο Κύκλο Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής και Ανάγνωσης,
με την ποιήτρια και δοκιμιογράφο Ευτυχία – Αλεξάνδρα Λουκίδου, που θα διαρκέσει από τον Οκτώβρη του 2019 μέχρι τον Μάιο του 2020.
     Με γνώμονα το πάθος για το βιβλίο και αποσκοπώντας στην συγγραφική πρόοδο και κατάρτιση των συμμετεχόντων, αλλά και στην ενημέρωση και επιμόρφωση αυτών που αγαπούν τη λογοτεχνία και το βιβλίο γενικότερα, ο 1ος ολοκληρωμένος κύκλος του Εργαστηρίου έχει ως στόχο να κατακτήσουν οι συμμετέχοντες τα μυστικά της γραφής καλλιεργώντας τους τρόπους έκφρασής τους και προσεγγίζοντας τη γραφή και την ανάγνωση με έναν τρόπο άμεσο και δημιουργικό.
     Το  Εργαστήρι αποβλέπει στην κινητοποίηση της προσωπικής φωνής του καθενός, ώστε μέσα από μια σειρά θεωρητικών και πρακτικών μεθόδων να κατακτηθεί η γλωσσική και μορφική ακρίβεια, αλλά και η συγκίνηση, αφού ένα κείμενο πρέπει και να λάμπει και να σημαίνει.
     Μέσα από το Εργαστήρι, όσοι ήδη γράφουν μπορούν να αναπτύξουν τις δεξιότητες, το ταλέντο και την τεχνική τους. Όσοι ξεκινούν τώρα, μπορούν να ξεκλειδώσουν τις συγγραφικές δυνατότητες που δε γνώριζαν πώς κατείχαν και μπορούν να αναδείξουν. Όλοι οι συμμετέχοντες μαθαίνουν πώς να γίνονται καλύτεροι αναγνώστες, κάτι που αποτελεί βασική προϋπόθεση της συγγραφής.
* Αξιοποιούμε τις πολλαπλές δυνατότητες της γλώσσας
* Μαθαίνουμε να απορρίπτουμε και να διορθώνουμε, να επεμβαίνουμε στο γραπτό
* Απογειώνουμε την έμπνευση
* Γνωρίζουμε ποιητές, ποιήτριες και συγγραφείς διαφορετικού ύφους και τεχνοτροπίας, γενιών και ρευμάτων
* Μελετάμε την νεοελληνική και την μεταφρασμένη λογοτεχνία
*  Αναλύουμε συγγραφικές τεχνικές μέσα από τη χρήση λογοτεχνικών ειδών
     Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται δύο φορές το μήνα στο «Πατάρι» του Συνεταιριστικού Βιβλιοπωλείου (Ρήγα Φεραίου 10) και κάθε μάθημα θα έχει τρίωρη διάρκεια.
- Με την ολοκλήρωση του 1ου κύκλου μαθημάτων, θα δοθεί ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ στους συμμετέχοντες.
- Προβλέπεται η ΕΚΔΟΣΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ με ποιήματα και πεζά των συμμετεχόντων που θα παρακολουθήσουν 2 κύκλους.
     Για πληροφορίες σχετικά με τις δηλώσεις συμμετοχής, τα μαθήματα, το κόστος, τις ώρες κ.α. μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλ. 6934812044, καθώς και στοparemvasiculture@yahoo.com
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Η Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο, κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ. Διδάσκει δημιουργική γραφή στη Θεσσαλονίκη και στην Κύπρο. Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με το δοκίμιο, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει εκδώσει εφτά ποιητικές συλλογές: Λυπημένες μαργαρίτες (εκδ. Εγνατία, 1986), Το τρίπτυχο του φέγγους (1993), Εν τη ρύμη του νόστου (εκδ. Αρμός, 1999), Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα (εκδ. Καστανιώτη, 2004), Όροφος μείον ένα (εκδ. Καστανιώτη, 2008, β΄ έκδ. 2009), Το επιδόρπιο (εκδ. Κέδρος, 2012, γ΄ έκδ. 2013). Το επιδόρπιο ήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο, Αφόρετα θαύματα (εκδ. Κέδρος, 2017). Έχει εκδώσει τα μελετήματα: Εν αναμονή (Συμμετοχή στον συλλογικό τόμο «Ακροατής Οριζόντων Προσεγγίσεις στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη»), (εκδ. Γαβριηλίδης 2004), Συρραπτική του Προσώπου - Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (εκδ. Νέος Αστρολάβος / Ευθύνη, 2012), Πέραν της γραφής - Δοκίμια για την ποίηση (εκδ. Κέδρος, 2015). Υπό έκδοση: Πέραν της γραφής II, δοκίμια κριτικής (εκδ. Κέδρος), Στους πίσω κήπους μίας λέξης, δοκίμια κριτικής, (εκδ. Ρώμη). Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, αλβανικά, βουλγαρικά και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, όπου διετέλεσε Γεν. Γραμματέας, και του Κύκλου Ποιητών.

ΠΗΓΗ lexovitis.blogspot.com


Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής & Ανάγνωσης (1ος Κύκλος). Με την ποιήτρια και δοκιμιογράφο ΕΥΤΥΧΙΑ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΛΟΥΚΙΔΟΥ

Οκτώβριος 2019 – Μάιος 2020.
     Το λογοτεχνικό περιοδικό «Παρέμβαση» διοργανώνει τον1ο Κύκλο Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής και Ανάγνωσης,
με την ποιήτρια και δοκιμιογράφο Ευτυχία – Αλεξάνδρα Λουκίδου, που θα διαρκέσει από τον Οκτώβρη του 2019 μέχρι τον Μάιο του 2020.
     Με γνώμονα το πάθος για το βιβλίο και αποσκοπώντας στην συγγραφική πρόοδο και κατάρτιση των συμμετεχόντων, αλλά και στην ενημέρωση και επιμόρφωση αυτών που αγαπούν τη λογοτεχνία και το βιβλίο γενικότερα, ο 1ος ολοκληρωμένος κύκλος του Εργαστηρίου έχει ως στόχο να κατακτήσουν οι συμμετέχοντες τα μυστικά της γραφής καλλιεργώντας τους τρόπους έκφρασής τους και προσεγγίζοντας τη γραφή και την ανάγνωση με έναν τρόπο άμεσο και δημιουργικό.
     Το  Εργαστήρι αποβλέπει στην κινητοποίηση της προσωπικής φωνής του καθενός, ώστε μέσα από μια σειρά θεωρητικών και πρακτικών μεθόδων να κατακτηθεί η γλωσσική και μορφική ακρίβεια, αλλά και η συγκίνηση, αφού ένα κείμενο πρέπει και να λάμπει και να σημαίνει.
     Μέσα από το Εργαστήρι, όσοι ήδη γράφουν μπορούν να αναπτύξουν τις δεξιότητες, το ταλέντο και την τεχνική τους. Όσοι ξεκινούν τώρα, μπορούν να ξεκλειδώσουν τις συγγραφικές δυνατότητες που δε γνώριζαν πώς κατείχαν και μπορούν να αναδείξουν. Όλοι οι συμμετέχοντες μαθαίνουν πώς να γίνονται καλύτεροι αναγνώστες, κάτι που αποτελεί βασική προϋπόθεση της συγγραφής.
* Αξιοποιούμε τις πολλαπλές δυνατότητες της γλώσσας
* Μαθαίνουμε να απορρίπτουμε και να διορθώνουμε, να επεμβαίνουμε στο γραπτό
* Απογειώνουμε την έμπνευση
* Γνωρίζουμε ποιητές, ποιήτριες και συγγραφείς διαφορετικού ύφους και τεχνοτροπίας, γενιών και ρευμάτων
* Μελετάμε την νεοελληνική και την μεταφρασμένη λογοτεχνία
*  Αναλύουμε συγγραφικές τεχνικές μέσα από τη χρήση λογοτεχνικών ειδών
     Τα μαθήματα θα πραγματοποιούνται δύο φορές το μήνα στο «Πατάρι» του Συνεταιριστικού Βιβλιοπωλείου (Ρήγα Φεραίου 10) και κάθε μάθημα θα έχει τρίωρη διάρκεια.
- Με την ολοκλήρωση του 1ου κύκλου μαθημάτων, θα δοθεί ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ στους συμμετέχοντες.
- Προβλέπεται η ΕΚΔΟΣΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ με ποιήματα και πεζά των συμμετεχόντων που θα παρακολουθήσουν 2 κύκλους.
     Για πληροφορίες σχετικά με τις δηλώσεις συμμετοχής, τα μαθήματα, το κόστος, τις ώρες κ.α. μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλ. 6934812044, καθώς και στοparemvasiculture@yahoo.com
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Η Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο, κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ. Διδάσκει δημιουργική γραφή στη Θεσσαλονίκη και στην Κύπρο. Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με το δοκίμιο, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει εκδώσει εφτά ποιητικές συλλογές: Λυπημένες μαργαρίτες (εκδ. Εγνατία, 1986), Το τρίπτυχο του φέγγους (1993), Εν τη ρύμη του νόστου (εκδ. Αρμός, 1999), Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα (εκδ. Καστανιώτη, 2004), Όροφος μείον ένα (εκδ. Καστανιώτη, 2008, β΄ έκδ. 2009), Το επιδόρπιο (εκδ. Κέδρος, 2012, γ΄ έκδ. 2013). Το επιδόρπιο ήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο, Αφόρετα θαύματα (εκδ. Κέδρος, 2017). Έχει εκδώσει τα μελετήματα: Εν αναμονή (Συμμετοχή στον συλλογικό τόμο «Ακροατής Οριζόντων Προσεγγίσεις στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη»), (εκδ. Γαβριηλίδης 2004), Συρραπτική του Προσώπου - Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (εκδ. Νέος Αστρολάβος / Ευθύνη, 2012), Πέραν της γραφής - Δοκίμια για την ποίηση (εκδ. Κέδρος, 2015). Υπό έκδοση: Πέραν της γραφής II, δοκίμια κριτικής (εκδ. Κέδρος), Στους πίσω κήπους μίας λέξης, δοκίμια κριτικής, (εκδ. Ρώμη). Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, αλβανικά, βουλγαρικά και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, όπου διετέλεσε Γεν. Γραμματέας, και του Κύκλου Ποιητών.

ΠΗΓΗ lexovitis.blogspot.com


Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2019

Σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του βιβλίου της κ. Γεωργίας Κηπουροπούλου, Διδάκτορα της Νεότερης Ιστορίας, «Μαρτυρίες γυναικών της Φλώρινας στην εθνική αντίσταση (1941-1944). Η σημασία στη διαμόρφωση της εθνικής και έμφυλης ταυτότητας», εκδόσεις Ηρόδοτος, 2019, το Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019, ώρα 19:00 - 20:30 μμ., στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Δήμου Φλώρινας.
Η κ. Σοφία Ηλιάδου Τάχου, Καθηγήτρια Ιστορίας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, θα παρουσιάσει το ιστορικό πλαίσιο της εποχής του εμφυλίου, η κ. Κατερίνα Σταύρου Λιθοξοΐδου, Δημοτική Σύμβουλος, Αντιπρόεδρος Επιτροπής Ισότητας των Φύλων Δήμου Φλώρινας, θα παρουσιάσει πτυχές του βιβλίου και όψεις του θέματος των έμφυλων ταυτοτήτων στη σύγχρονη εποχή, ενώ η ίδια η συγγραφέας θα μιλήσει για το πόνημά της. Θα ακολουθήσει διάλογος με τους συμμετέχοντες.
Συνδιοργάνωση
ΔΗΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Κοινωνικής Προστασίας Δήμου Φλώρινας
Επιτροπή Ισότητας των Φύλων Δήμου Φλώρινας

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2019 ΔΗΜΟΥ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Παρουσίαση βιβλίου της κ. Γεωργίας Κηπουροπούλου

Σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του βιβλίου της κ. Γεωργίας Κηπουροπούλου, Διδάκτορα της Νεότερης Ιστορίας, «Μαρτυρίες γυναικών της Φλώρινας στην εθνική αντίσταση (1941-1944). Η σημασία στη διαμόρφωση της εθνικής και έμφυλης ταυτότητας», εκδόσεις Ηρόδοτος, 2019, το Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019, ώρα 19:00 - 20:30 μμ., στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Δήμου Φλώρινας.
Η κ. Σοφία Ηλιάδου Τάχου, Καθηγήτρια Ιστορίας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, θα παρουσιάσει το ιστορικό πλαίσιο της εποχής του εμφυλίου, η κ. Κατερίνα Σταύρου Λιθοξοΐδου, Δημοτική Σύμβουλος, Αντιπρόεδρος Επιτροπής Ισότητας των Φύλων Δήμου Φλώρινας, θα παρουσιάσει πτυχές του βιβλίου και όψεις του θέματος των έμφυλων ταυτοτήτων στη σύγχρονη εποχή, ενώ η ίδια η συγγραφέας θα μιλήσει για το πόνημά της. Θα ακολουθήσει διάλογος με τους συμμετέχοντες.
Συνδιοργάνωση
ΔΗΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας και Κοινωνικής Προστασίας Δήμου Φλώρινας
Επιτροπή Ισότητας των Φύλων Δήμου Φλώρινας

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2019 ΔΗΜΟΥ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Ο ουρανός απειλεί άγριος και σιωπηλός. Η γη σε ατάραχη αναμονή παρακολουθεί τα παιδιά της που τρέχουν βιαστικά στις φωλιές τους. Τα δέντρα παρακολουθούν βουβά την αντιπαράθεση, τα πουλιά προβάλλουν το κεφάλι ανήσυχα από τα καταφύγια τους κι εγώ προχωρώ με ρυθμικά βήματα προς το πάρκο. Ψυχή δεν υπάρχει γύρω. Ψυχή δεν κυκλοφορεί μέσα.
«Μόνο τα σκουλήκια αγαπούν την κακοκαιρία. Μόνο τα σκουλήκια την αψηφούν».
Μπαίνω στο έρημο πάρκο, το διασχίζω προσπερνώντας παγκάκια και δέντρα, φτάνω στην άκρη του και χώνομαι στο άλσος.
«Τα σκουλήκια κι οι άνθρωποι», μονολογώ.
Προχωρώ. Προχωρώ ολοένα και πιο βαθιά μέσα στην υγρασία και τη μούχλα του χειμωνιάτικου άλσους, μέσα στη σκοτεινιά και τη σαπίλα του. Τούτη τη στιγμή, μήτε το περιβάλλον μήτε το περιβαλλόμενο μπορεί να γεννήσει σκέψεις κι εικόνες αυτού του ίδιου μέρους λουσμένου στο φως, εικόνες ανοιξιάτικες, μοσχομυρισμένες. Μόνο μαυρίλα στέλνει το σύμπαν, το έξω και το μέσα. Προχωρώ και σκέφτομαι κι αγκομαχώ να χωθώ στο έρεβος, όσο γίνεται πιο βαθιά, πνιγμένη στο φόβο μην ακροπροβάλλει απρόσμενη ηλιαχτίδα, αταίριαστη με το χώρο και το χρόνο, κι έρθει ακάλεστο χαμόγελο να χαλάσει το θρήνο.
Προχωρώ σκυφτή με τα χέρια στις τσέπες και το στήθος βαρύ σαν μολύβι. Κανένα θόρυβο δεν ακούω, ούτε καν των βημάτων μου στο βρεγμένο χώμα. Μόνο ανεπαίσθητους συριγμούς από τα κλαράκια των θάμνων που τινάζονται νευρικά στο πέρασμά μου, ενοχλημένα από το άγγιγμα των ποδιών μου. Προχωρώ μέσα στο σκοτεινό άλσος, αδιάφορη για την κατεύθυνση, για τον προσανατολισμό, για τη διέξοδο. Προχωρώ. Βαδίζω ώρες ατέλειωτες, σ' ένα άλσος τόσο δα, χωρίς να φτάνω σε ξέφωτο, χωρίς να βλέπω άκρη, χωρίς να νοιάζομαι για άκρη. Κι ο ουρανός απειλεί και μένει άπραγος, λες και τον παγώνει η περιέργεια για το μοναχικό πλάνητα.
Και, να, έρχονται τα μπουμπουνητά κι οι καταρράκτες, και τινάζω το κεφάλι μου σαν πάπια που μόλις βύθισε το ράμφος της στη λίμνη. Κάθομαι σ' ένα σωρό από ξερά κλαδιά και νιώθω το νερό να με ξεπλένει, νιώθω, ανενόχλητη, το κρύο να σουβλίζει το κορμί μου, κάθομαι εκεί, ένα ασήμαντο χαμένο σκουλήκι μέσα στο χαοτικό σύμπαν, ένα μικρόβιο κολλημένο στο σωλήνα μιας αποχέτευσης, ένας ιός απρόσβλητος από αντιβιοτικά, μια απειροελάχιστη κουκκίδα μέσα σε μια μαύρη τρύπα, ένα μόριο σκόνης που στροβιλίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε μια αέρινη δίνη.
Κάθομαι εκεί, πολλή ώρα, ενωμένη με το σύμπαν, με συνδετικό ιστό τη βροχή και την καταχνιά και τη μαυρίλα, και το σώμα μου διαλύεται στο νερό, γίνεται χυλός, λιώνει και στάζει στο χώμα.
«Όχι», φωνάζω την έσχατη στιγμή, και κάνω ν' απλώσω το χέρι μου, ένα χέρι σαν πλοκάμι αμοιβάδας. Για να πιαστώ... Από πού;
Μια παρουσία! Μια λάμψη, ένα φως, μια ζεστασιά, ένα χαμόγελο. Το νερό πέφτει γύρω του και δεν τον αγγίζει σαν να 'χει πάνω του μια διάφανη πανοπλία. Το βλέμμα μου ανεβαίνει στο πρόσωπό του που χαμογελά
και λάμπει σαν ήλιος, κι αποπνέει γαλήνη, θαλπωρή.
Αρχίζω να παίρνω πάλι σχήμα, όγκο, βάρος, αισθάνομαι από κάτω μου το σωρό από τα ξερόκλαδα. Κι όσο κοιτάζω εκείνο το πρόσωπο τόσο νιώθω τη ζεστασιά του κι ο χώρος γεμίζει φως, ένα φως που διαπερνά το είναι μου και διώχνει την καταχνιά μου.
Τον κοιτάζω εκστατική. Εκείνος απλώνει τα χέρια του σαν φτερούγες, σαν κλαδιά δέντρου. Πουλιά και πεταλούδες με πολύχρωμα φτερά έρχονται από παντού, κάθονται στα χέρια, στα μαλλιά, στα γένια του, κελαηδούν, και ζώα κι ερπετά του δάσους μαζεύονται γύρω του και κινούνται σαν χαρούμενα σκυλιά μπροστά στ' αφεντικό τους. Δυο λίμνες γαλήνιες τα δυο του μάτια, δυο ήλιοι που φωτίζουν και ζεσταίνουν, κι η αντάρα της φύσης και της ψυχής σβήνει καθώς ατενίζω μαγεμένη το γλυκό, αστραφτερό πρόσωπο.
«Ποιος είσαι;» τον ρωτώ. Το 'πα νοερά μα ξέρω πως μ' άκουσε. Δεν απαντά, μα πλαταίνει το χαμόγελό του. Κι η φύση όλο και ημερεύει και του παραστέκεται. «Πώς γαλήνεψες τη φύση και την ψυχή μου;» ρωτώ πάλι νοερά.
«Πώς μάγεψες τα πουλιά και τα ζώα και τα ερπετά;»
Το πρόσωπο του συνεχίζει να χαμογελά, τα χείλη του σχηματίζουν κάποιες λέξεις: «Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ». Κι ύστερα με πλησιάζει κι ακουμπά την παλάμη του στο στήθος μου. «Γύρνα πίσω πάρε τούτο το μαγικό κλειδί που το λένε ΑΓΑΠΗ. Χρησιμοποίησε το. Πες στον καθένα "Σ' ΑΓΑΠΩ". Θα δεις τις καρδιές ν' ανοίγουν σαν το τριαντάφυλλο στο φως της αυγής».
Κι ύστερα χάνεται.
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ. Τόσο απλό. Τόσο θαυματουργό. Γυρίζω την πλάτη μου στη μούχλα του χειμώνα και τη σαπίλα, τραβάω για τον κόσμο που μ' έκλεισε έξω, που τον έκλεισα έξω. Βγάζω το κλειδί και ξεκλειδώνω. Τόσο απλό. Το είχα πάντα μέσα μου. Σκουριασμένο από την αχρησία, χαμένο μέσα σ' ένα σωρό από σκουπίδια, κάτω από την απληστία, τη φιλοδοξία, τη ζήλια, τη ματαιότητα. Ανασύρω το χρυσό κλειδί από το σωρό, το ξεπλένω και λάμπει, όπως πάντα το χρυσάφι.
Κι ο κόσμος μου γεμίζει φως.

Το κλειδί της αγάπης

Ο ουρανός απειλεί άγριος και σιωπηλός. Η γη σε ατάραχη αναμονή παρακολουθεί τα παιδιά της που τρέχουν βιαστικά στις φωλιές τους. Τα δέντρα παρακολουθούν βουβά την αντιπαράθεση, τα πουλιά προβάλλουν το κεφάλι ανήσυχα από τα καταφύγια τους κι εγώ προχωρώ με ρυθμικά βήματα προς το πάρκο. Ψυχή δεν υπάρχει γύρω. Ψυχή δεν κυκλοφορεί μέσα.
«Μόνο τα σκουλήκια αγαπούν την κακοκαιρία. Μόνο τα σκουλήκια την αψηφούν».
Μπαίνω στο έρημο πάρκο, το διασχίζω προσπερνώντας παγκάκια και δέντρα, φτάνω στην άκρη του και χώνομαι στο άλσος.
«Τα σκουλήκια κι οι άνθρωποι», μονολογώ.
Προχωρώ. Προχωρώ ολοένα και πιο βαθιά μέσα στην υγρασία και τη μούχλα του χειμωνιάτικου άλσους, μέσα στη σκοτεινιά και τη σαπίλα του. Τούτη τη στιγμή, μήτε το περιβάλλον μήτε το περιβαλλόμενο μπορεί να γεννήσει σκέψεις κι εικόνες αυτού του ίδιου μέρους λουσμένου στο φως, εικόνες ανοιξιάτικες, μοσχομυρισμένες. Μόνο μαυρίλα στέλνει το σύμπαν, το έξω και το μέσα. Προχωρώ και σκέφτομαι κι αγκομαχώ να χωθώ στο έρεβος, όσο γίνεται πιο βαθιά, πνιγμένη στο φόβο μην ακροπροβάλλει απρόσμενη ηλιαχτίδα, αταίριαστη με το χώρο και το χρόνο, κι έρθει ακάλεστο χαμόγελο να χαλάσει το θρήνο.
Προχωρώ σκυφτή με τα χέρια στις τσέπες και το στήθος βαρύ σαν μολύβι. Κανένα θόρυβο δεν ακούω, ούτε καν των βημάτων μου στο βρεγμένο χώμα. Μόνο ανεπαίσθητους συριγμούς από τα κλαράκια των θάμνων που τινάζονται νευρικά στο πέρασμά μου, ενοχλημένα από το άγγιγμα των ποδιών μου. Προχωρώ μέσα στο σκοτεινό άλσος, αδιάφορη για την κατεύθυνση, για τον προσανατολισμό, για τη διέξοδο. Προχωρώ. Βαδίζω ώρες ατέλειωτες, σ' ένα άλσος τόσο δα, χωρίς να φτάνω σε ξέφωτο, χωρίς να βλέπω άκρη, χωρίς να νοιάζομαι για άκρη. Κι ο ουρανός απειλεί και μένει άπραγος, λες και τον παγώνει η περιέργεια για το μοναχικό πλάνητα.
Και, να, έρχονται τα μπουμπουνητά κι οι καταρράκτες, και τινάζω το κεφάλι μου σαν πάπια που μόλις βύθισε το ράμφος της στη λίμνη. Κάθομαι σ' ένα σωρό από ξερά κλαδιά και νιώθω το νερό να με ξεπλένει, νιώθω, ανενόχλητη, το κρύο να σουβλίζει το κορμί μου, κάθομαι εκεί, ένα ασήμαντο χαμένο σκουλήκι μέσα στο χαοτικό σύμπαν, ένα μικρόβιο κολλημένο στο σωλήνα μιας αποχέτευσης, ένας ιός απρόσβλητος από αντιβιοτικά, μια απειροελάχιστη κουκκίδα μέσα σε μια μαύρη τρύπα, ένα μόριο σκόνης που στροβιλίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε μια αέρινη δίνη.
Κάθομαι εκεί, πολλή ώρα, ενωμένη με το σύμπαν, με συνδετικό ιστό τη βροχή και την καταχνιά και τη μαυρίλα, και το σώμα μου διαλύεται στο νερό, γίνεται χυλός, λιώνει και στάζει στο χώμα.
«Όχι», φωνάζω την έσχατη στιγμή, και κάνω ν' απλώσω το χέρι μου, ένα χέρι σαν πλοκάμι αμοιβάδας. Για να πιαστώ... Από πού;
Μια παρουσία! Μια λάμψη, ένα φως, μια ζεστασιά, ένα χαμόγελο. Το νερό πέφτει γύρω του και δεν τον αγγίζει σαν να 'χει πάνω του μια διάφανη πανοπλία. Το βλέμμα μου ανεβαίνει στο πρόσωπό του που χαμογελά
και λάμπει σαν ήλιος, κι αποπνέει γαλήνη, θαλπωρή.
Αρχίζω να παίρνω πάλι σχήμα, όγκο, βάρος, αισθάνομαι από κάτω μου το σωρό από τα ξερόκλαδα. Κι όσο κοιτάζω εκείνο το πρόσωπο τόσο νιώθω τη ζεστασιά του κι ο χώρος γεμίζει φως, ένα φως που διαπερνά το είναι μου και διώχνει την καταχνιά μου.
Τον κοιτάζω εκστατική. Εκείνος απλώνει τα χέρια του σαν φτερούγες, σαν κλαδιά δέντρου. Πουλιά και πεταλούδες με πολύχρωμα φτερά έρχονται από παντού, κάθονται στα χέρια, στα μαλλιά, στα γένια του, κελαηδούν, και ζώα κι ερπετά του δάσους μαζεύονται γύρω του και κινούνται σαν χαρούμενα σκυλιά μπροστά στ' αφεντικό τους. Δυο λίμνες γαλήνιες τα δυο του μάτια, δυο ήλιοι που φωτίζουν και ζεσταίνουν, κι η αντάρα της φύσης και της ψυχής σβήνει καθώς ατενίζω μαγεμένη το γλυκό, αστραφτερό πρόσωπο.
«Ποιος είσαι;» τον ρωτώ. Το 'πα νοερά μα ξέρω πως μ' άκουσε. Δεν απαντά, μα πλαταίνει το χαμόγελό του. Κι η φύση όλο και ημερεύει και του παραστέκεται. «Πώς γαλήνεψες τη φύση και την ψυχή μου;» ρωτώ πάλι νοερά.
«Πώς μάγεψες τα πουλιά και τα ζώα και τα ερπετά;»
Το πρόσωπο του συνεχίζει να χαμογελά, τα χείλη του σχηματίζουν κάποιες λέξεις: «Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ». Κι ύστερα με πλησιάζει κι ακουμπά την παλάμη του στο στήθος μου. «Γύρνα πίσω πάρε τούτο το μαγικό κλειδί που το λένε ΑΓΑΠΗ. Χρησιμοποίησε το. Πες στον καθένα "Σ' ΑΓΑΠΩ". Θα δεις τις καρδιές ν' ανοίγουν σαν το τριαντάφυλλο στο φως της αυγής».
Κι ύστερα χάνεται.
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ. Τόσο απλό. Τόσο θαυματουργό. Γυρίζω την πλάτη μου στη μούχλα του χειμώνα και τη σαπίλα, τραβάω για τον κόσμο που μ' έκλεισε έξω, που τον έκλεισα έξω. Βγάζω το κλειδί και ξεκλειδώνω. Τόσο απλό. Το είχα πάντα μέσα μου. Σκουριασμένο από την αχρησία, χαμένο μέσα σ' ένα σωρό από σκουπίδια, κάτω από την απληστία, τη φιλοδοξία, τη ζήλια, τη ματαιότητα. Ανασύρω το χρυσό κλειδί από το σωρό, το ξεπλένω και λάμπει, όπως πάντα το χρυσάφι.
Κι ο κόσμος μου γεμίζει φως.

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Κλεψύδρα αέναη, κοφτερή έγινε η απώλεια
μια κλεψύδρα που ποτέ δεν είδαμε ν’ αδειάζει
μόνο γεμίζει στις ψυχές, μέσα στα άδεια δωμάτια
και η καρδιά μας με παλμούς απώλειας χτυπάει
ο χρόνος στο στήθος μας δειλά σκύβει για να ακούσει
τους ήχους μια θλιβερής και πένθιμης καμπάνας
κλείνει τα μάτια και τ’ αυτιά κι ύστερα προσπερνάει
κι εμείς αναρωτιόμαστε αν πέρασε από εδώ…
Οι μνήμες γίνονται πληγή στον τοίχο καρφωμένες
γυαλιά σπασμένα και πληγές γεμίζει η κλεψύδρα
μέσα σε δρόμους έρημους γεμίζει η κλεψύδρα
από ένα χάδι τρυφερό, ένα άρωμα οικείο
μια αγκαλιά, ένα φιλί γλυκό κι αγαπημένο
μ’ ένα σπασμένο όνειρο γεμίζει η κλεψύδρα…
Κι ο καιρός πάλι σαν ρθει μέσα στα άδεια δωμάτια
ξανά δειλά στο στήθος μας θα σκύψει για να ακούσει
τους ήχους μίας θλιβερής και πένθιμης καμπάνας
στην αγκαλιά μας πιο σφιχτά θα έχουμε την κλεψύδρα
και τα καρφιά στις μνήμες μας βαθειά πιο καρφωμένα
από ένα δάκρυ και πνοή γεμίζει η κλεψύδρα
ο χρόνος βυθίζεται κρυφά μέσα στην αγκαλιά μας
κι εμείς αναρωτιόμαστε αν πέρασε από εδώ…
Κλεψύδρα αέναη κοφτερή γεμίζει τα δωμάτια
Και η ευτυχία μας πληγή στον τοίχο καρφωμένη
Με χίλια κομμάτια που έσπασαν γεμίζει η κλεψύδρα
Από μια ελπίδα που έσπασε στο πρώτο άγγιγμά μας
Χίλια κομμάτια έγινε μα ποιος να την μοιράσει
Μ’ ένα χαμόγελο ζεστό, βήματα αγαπημένα
με γέλια, μια παλιά γιορτή γεμίζει η κλεψύδρα
με της καρδιάς τους χτύπους μας γεμίζει η κλεψύδρα
με ένα βλέμμα, μια πληγή, μ’ εμάς στα άδεια δωμάτια…


Άδεια δωμάτια

Κλεψύδρα αέναη, κοφτερή έγινε η απώλεια
μια κλεψύδρα που ποτέ δεν είδαμε ν’ αδειάζει
μόνο γεμίζει στις ψυχές, μέσα στα άδεια δωμάτια
και η καρδιά μας με παλμούς απώλειας χτυπάει
ο χρόνος στο στήθος μας δειλά σκύβει για να ακούσει
τους ήχους μια θλιβερής και πένθιμης καμπάνας
κλείνει τα μάτια και τ’ αυτιά κι ύστερα προσπερνάει
κι εμείς αναρωτιόμαστε αν πέρασε από εδώ…
Οι μνήμες γίνονται πληγή στον τοίχο καρφωμένες
γυαλιά σπασμένα και πληγές γεμίζει η κλεψύδρα
μέσα σε δρόμους έρημους γεμίζει η κλεψύδρα
από ένα χάδι τρυφερό, ένα άρωμα οικείο
μια αγκαλιά, ένα φιλί γλυκό κι αγαπημένο
μ’ ένα σπασμένο όνειρο γεμίζει η κλεψύδρα…
Κι ο καιρός πάλι σαν ρθει μέσα στα άδεια δωμάτια
ξανά δειλά στο στήθος μας θα σκύψει για να ακούσει
τους ήχους μίας θλιβερής και πένθιμης καμπάνας
στην αγκαλιά μας πιο σφιχτά θα έχουμε την κλεψύδρα
και τα καρφιά στις μνήμες μας βαθειά πιο καρφωμένα
από ένα δάκρυ και πνοή γεμίζει η κλεψύδρα
ο χρόνος βυθίζεται κρυφά μέσα στην αγκαλιά μας
κι εμείς αναρωτιόμαστε αν πέρασε από εδώ…
Κλεψύδρα αέναη κοφτερή γεμίζει τα δωμάτια
Και η ευτυχία μας πληγή στον τοίχο καρφωμένη
Με χίλια κομμάτια που έσπασαν γεμίζει η κλεψύδρα
Από μια ελπίδα που έσπασε στο πρώτο άγγιγμά μας
Χίλια κομμάτια έγινε μα ποιος να την μοιράσει
Μ’ ένα χαμόγελο ζεστό, βήματα αγαπημένα
με γέλια, μια παλιά γιορτή γεμίζει η κλεψύδρα
με της καρδιάς τους χτύπους μας γεμίζει η κλεψύδρα
με ένα βλέμμα, μια πληγή, μ’ εμάς στα άδεια δωμάτια…


Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

-Είναι το δάκρυ των ανθρώπων που δε πρόλαβαν
ν’ αγγίξουν μιαν αχτίδα φως μες τον χειμώνα
Μονάχα για μία στιγμή κι αυτό κλεφτά
απ’ τη σχισμή της ρημαγμένης πόρτας
και η σχισμή σιγά-σιγά να κλείνει…
και η ηλιαχτίδα σιγά-σιγά να σβήνει…

-Μαζί με τη λαχτάρα των ματιών τους
που σαν πεφτάστρο με ορμή πέφτει στο πάτωμα
τρυπώντας με οργή το σάπιο ξύλο
κι αυτό το ξύλο μέχρι χθες δεν ήταν σάπιο
γέρασε μες σε μια στιγμή- σε μία μέρα
γιατί βήματα οικεία κι αγαπημένα

-Δε θα περάσουν σήμερα από εδώ…
και η πόρτα κοίτα πώς κλειδώθηκε μονάχη της
δε θέλει τώρα πια να δει κανέναν.
Γνώριμα χέρια που την άγγιζαν ν’ ανοίξει
δε θα περάσουν σήμερα από εδώ…

-Τώρα πια καμία ηλιαχτίδα
δε θα μπορέσει να γεννήσει τη λαχτάρα
όποια θελήσει τώρα να μας έρθει
να μην περάσει πια, ξανά από’ δω…

Η πόρτα

-Είναι το δάκρυ των ανθρώπων που δε πρόλαβαν
ν’ αγγίξουν μιαν αχτίδα φως μες τον χειμώνα
Μονάχα για μία στιγμή κι αυτό κλεφτά
απ’ τη σχισμή της ρημαγμένης πόρτας
και η σχισμή σιγά-σιγά να κλείνει…
και η ηλιαχτίδα σιγά-σιγά να σβήνει…

-Μαζί με τη λαχτάρα των ματιών τους
που σαν πεφτάστρο με ορμή πέφτει στο πάτωμα
τρυπώντας με οργή το σάπιο ξύλο
κι αυτό το ξύλο μέχρι χθες δεν ήταν σάπιο
γέρασε μες σε μια στιγμή- σε μία μέρα
γιατί βήματα οικεία κι αγαπημένα

-Δε θα περάσουν σήμερα από εδώ…
και η πόρτα κοίτα πώς κλειδώθηκε μονάχη της
δε θέλει τώρα πια να δει κανέναν.
Γνώριμα χέρια που την άγγιζαν ν’ ανοίξει
δε θα περάσουν σήμερα από εδώ…

-Τώρα πια καμία ηλιαχτίδα
δε θα μπορέσει να γεννήσει τη λαχτάρα
όποια θελήσει τώρα να μας έρθει
να μην περάσει πια, ξανά από’ δω…

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

-Είναι κι ο χρόνος που ύστερα έχασε τον δρόμο του
γιατί είχε μάθει σε ίσιους δρόμους να πηγαίνει
και δρασκελίζοντας μαύρους φράχτες ετοιμόρροπους
άφησε ίχνη από λασπόνερα και αίμα.

-Για όπλο, κράταγε στο χέρι του δρεπάνι
και θέριζε Μέλλον, το κεφάλι και τα πόδια
για να μην φτάσει να σκεφτεί, να κάνει βήμα
κι ύστερα θέρισε με βία όλους τους νέους
και των παιδιών τα δυνατά κι αθώα γέλια.

-Ύστερα ψάχνοντας για έδαφος πιο γόνιμο
μέσα στις γλάστρες των σπιτιών και στα παρτέρια
φύτεψε σπόρους και βολβούς που είχε στη τσέπη του
γιους της Απώλειας που ανθίζουν το ξημέρωμα.

Το ξημέρωμα

-Είναι κι ο χρόνος που ύστερα έχασε τον δρόμο του
γιατί είχε μάθει σε ίσιους δρόμους να πηγαίνει
και δρασκελίζοντας μαύρους φράχτες ετοιμόρροπους
άφησε ίχνη από λασπόνερα και αίμα.

-Για όπλο, κράταγε στο χέρι του δρεπάνι
και θέριζε Μέλλον, το κεφάλι και τα πόδια
για να μην φτάσει να σκεφτεί, να κάνει βήμα
κι ύστερα θέρισε με βία όλους τους νέους
και των παιδιών τα δυνατά κι αθώα γέλια.

-Ύστερα ψάχνοντας για έδαφος πιο γόνιμο
μέσα στις γλάστρες των σπιτιών και στα παρτέρια
φύτεψε σπόρους και βολβούς που είχε στη τσέπη του
γιους της Απώλειας που ανθίζουν το ξημέρωμα.

Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

«Η Γη της Επαγγελίας», η πρώτη ποιητική συλλογή της Όλγας Μούσιου Μυλωνά, παρουσιάστηκε το βράδυ της Δευτέρας στο ξενοδοχείο «Φαίδων», παρουσία δεκάδων φίλων της δημιουργού και της ποίησης.
52 ποιήματα γεμάτα αγάπη, έρωτα, πίστη και Θεό. 52 ποιήματα για την αναζήτηση των τόπων όπου εκπληρώνονται τα όνειρα των ανθρώπων.
Την εκδήλωση παρουσίασαν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και ο Θανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διάβασαν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης. Συντόνισε ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).




Η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Όλγας Μούσιου «Στη γη της Επαγγελίας» (video, pics)

«Η Γη της Επαγγελίας», η πρώτη ποιητική συλλογή της Όλγας Μούσιου Μυλωνά, παρουσιάστηκε το βράδυ της Δευτέρας στο ξενοδοχείο «Φαίδων», παρουσία δεκάδων φίλων της δημιουργού και της ποίησης.
52 ποιήματα γεμάτα αγάπη, έρωτα, πίστη και Θεό. 52 ποιήματα για την αναζήτηση των τόπων όπου εκπληρώνονται τα όνειρα των ανθρώπων.
Την εκδήλωση παρουσίασαν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και ο Θανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διάβασαν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης. Συντόνισε ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).




Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

Η Eνωση Φιλολόγων Φλώρινας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ε.A.M.Ε.) Φλώρινας , η Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης του Φ.Σ.Φ. «Ο Αριστοτέλης», το βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά», ο Δήμος Φλώρινας και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά.
Δευτέρα 15 Απριλίου 2019, 20:00 Ξενοδοχείο Φαίδων Βίγλας 1 & Βαρνούντος, Φλώρινα.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και οΘανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διαβάζουν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης.
Συντονίζει ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).

Λογοτεχνία. ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά

Η Eνωση Φιλολόγων Φλώρινας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ε.A.M.Ε.) Φλώρινας , η Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης του Φ.Σ.Φ. «Ο Αριστοτέλης», το βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά», ο Δήμος Φλώρινας και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά.
Δευτέρα 15 Απριλίου 2019, 20:00 Ξενοδοχείο Φαίδων Βίγλας 1 & Βαρνούντος, Φλώρινα.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και οΘανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διαβάζουν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης.
Συντονίζει ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

Η Eνωση Φιλολόγων Φλώρινας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ε.A.M.Ε.) Φλώρινας , η Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης του Φ.Σ.Φ. «Ο Αριστοτέλης», το βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά», ο Δήμος Φλώρινας και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά.
Δευτέρα 15 Απριλίου 2019, 20:00 Ξενοδοχείο Φαίδων Βίγλας 1 & Βαρνούντος, Φλώρινα.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και οΘανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διαβάζουν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης.
Συντονίζει ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).


Ποίηση. ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά

Η Eνωση Φιλολόγων Φλώρινας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ε.A.M.Ε.) Φλώρινας , η Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης του Φ.Σ.Φ. «Ο Αριστοτέλης», το βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά», ο Δήμος Φλώρινας και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά.
Δευτέρα 15 Απριλίου 2019, 20:00 Ξενοδοχείο Φαίδων Βίγλας 1 & Βαρνούντος, Φλώρινα.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και οΘανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διαβάζουν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης.
Συντονίζει ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).


Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Η Ένωση Φιλολόγων Φλώρινας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ε.A.M.Ε.) Φλώρινας , η Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης του Φ.Σ.Φ. «Ο Αριστοτέλης», το βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά», ο Δήμος Φλώρινας και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά.
Δευτέρα 15 Απριλίου 2019, 20:00 Ξενοδοχείο Φαίδων Βίγλας 1 & Βαρνούντος, Φλώρινα.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και οΘανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διαβάζουν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης.
Συντονίζει ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).


Ποίηση. ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά

Η Ένωση Φιλολόγων Φλώρινας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ε.A.M.Ε.) Φλώρινας , η Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης του Φ.Σ.Φ. «Ο Αριστοτέλης», το βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά», ο Δήμος Φλώρινας και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ της Όλγας Μούσιου Μυλωνά.
Δευτέρα 15 Απριλίου 2019, 20:00 Ξενοδοχείο Φαίδων Βίγλας 1 & Βαρνούντος, Φλώρινα.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η Αθηνά Ζωγράφου (φιλόλογος) και οΘανάσης Γερμανίδης, (ποιητής). Ποιήματα διαβάζουν οι: Ευγενία Δανιηλίδου, Ιωάννα Ζάχου, Νατάσα Καππάτου, Χριστίνα Καραγιάννη, Κατερίνα Κοζίδη, Μαρία Ντέμου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Κίμων Σαββάκης.
Συντονίζει ο Γιώργος Περιβολάρης (δημοσιογράφος).


Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

Οι εκδόσεις ΣΜΙΛΗ, το Βιβλιοπωλείο «Η ΓΩΝΙΑ» και η Λέσχη Ανάγνωσης
του Λυκείου Ελληνίδων Φλώρινας σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του συγγραφέα Δημήτρη Στατήρη με τον τίτλο «Ξένοι στην Κόψη» το Σάββατο 13 Απριλίου 2019 στις 18.30 στο Ξενοδοχείο ΦΑΙΔΩΝ, Βίγλας και Βαρνούντος, Φλώρινα.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Ηλίας Βογδάνης, Λογοθεραπευτής-Λογοπεδικός Ευμορφία Κηπουροπούλου, Φιλόλογος, Ειδική Επιστήμων ΠΤΔΕ, Παν/μίου Δυτ. Μακεδονίας
Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβαστούν από μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης
Σας περιμένουμε!


«Ξένοι στην Κόψη» Παρουσίαση του βιβλίου του συγγραφέα κ. Στατήρη

Οι εκδόσεις ΣΜΙΛΗ, το Βιβλιοπωλείο «Η ΓΩΝΙΑ» και η Λέσχη Ανάγνωσης
του Λυκείου Ελληνίδων Φλώρινας σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του συγγραφέα Δημήτρη Στατήρη με τον τίτλο «Ξένοι στην Κόψη» το Σάββατο 13 Απριλίου 2019 στις 18.30 στο Ξενοδοχείο ΦΑΙΔΩΝ, Βίγλας και Βαρνούντος, Φλώρινα.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Ηλίας Βογδάνης, Λογοθεραπευτής-Λογοπεδικός Ευμορφία Κηπουροπούλου, Φιλόλογος, Ειδική Επιστήμων ΠΤΔΕ, Παν/μίου Δυτ. Μακεδονίας
Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβαστούν από μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης
Σας περιμένουμε!


Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ

Της Θεοδώρας Κουγιουμτζόγλου
Καθηγήτριας Οικιακής Οικονομίας

(Βιβλιοπαρουσίαση)

Όλγα Μούσιου Μυλωνά
Αντιδήμαρχος Φλώρινας
«Του τραγουδιού τη γλώσσα αντιλαλώντας,
και τα βιβλία σαν τα τραγούδια να είναι!»
Με μια επιμελημένη έκδοση του οίκου «Φλωρινιώτικες Εκδόσεις – Αριστείδου», στο πρόσφατο σε κυκλοφορία βιβλίο της η αγαπητή συμπατριώτισσά μας, η Φλωρινιώτισσα κυρία Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου έθεσε στο φως της δημοσιότητας και στην κρίση του κοινού μια δυναμική και ενδιαφέρουσα συγγραφική της απόπειρα. 
Είναι το απόσταγμα της εκπαιδευτικής της εμπειρίας, της ευδόκιμης υπηρεσίας της στην Οικοκυρική Σχολή Φλώρινας και Θεσσαλονίκης και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της Φλώρινας.
Είναι ένα βιβλίο που από τον φωτεινό τίτλο του προϊδεάζει τον αναγνώστη για το ελπιδοφόρο περιεχόμενό του και για την αισιοδοξία που εκπέμπει. Η μοναδικότητα του Ανθρώπου είναι η μεγάλη προίκα του, το μεγάλο δώρο της μοναδικότητας που έχει όλη η ύπαρξή μας, από το δακτυλικό μας αποτύπωμα… ως το κουκούτσι της υλικής μας υπόστασης το DNA μας, κι ως τα μύχια της πνευματικής μας υπόστασης, ένας μοναδικός θησαυρός, το μεγαλείο του Ανθρώπου, ο καθρέφτης του μεγαλείου του Θεού.
Η κ. Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου πραγματεύεται μια ποικιλία θεμάτων κι έτσι το βιβλίο της  έχει την ποικιλία της αληθινής ζωής. Αυτοβιογραφικό στο μεγαλύτερο μέρος του, παρουσιάζει κινηματογραφικά τη ζωή της, τους υπηρεσιακούς της σταθμούς, τις επιστημονικές και θεολογικές επιρροές της, και παραθέτει πολλά πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας, κάνοντας το βιβλίο της Κιβωτό ζωντανής τοπικής ιστορίας.
Η θετική διάθεση που διαπερνά και διατρέχει όλο το έργο αποτελεί το μέγιστο πλεονέκτημά του. Τα κεφάλαια διαδέχονται με εξαιρετική συνεκτικότητα το ένα το άλλο, δίνοντας στο βιβλίο μια φυσική και αβίαστη ροή. Περιλαμβάνει ένα καθαρά παιδαγωγικό κομμάτι, με χρήσιμες πρακτικές συμβουλές για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών, καθώς και ενδιαφέροντα περιστατικά της προσωπικής της ζωής με μαθητές, όπου αποτυπώνεται όλος ο διδακτικός της ζήλος και η συναισθηματική της θέρμη για τους μαθητές της. Πρόκειται για αλληγορικές ιστορίες και περιστατικά που λειτουργούν διδακτικά με έμμεσο και διακριτικό τρόπο στον αναγνώστη, όπως οι παραβολές του Ευαγγελίου.
Επίσης, παραθέτει και Σχέδια εργασίας μαθητών, πολλές προτάσεις για γιορτές και εκδηλώσεις, κείμενα εθνικής και θρησκευτικής αγωγής, καθώς και αναφορές στον Σύλλογό της Μικρασιατών και Κιουταχειωτών, αλλά και τιμητικές αναφορές στον Μακαριστό Γέροντα Αυγουστίνο, και στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας, κ. Θεόκλητο, του οποίου είναι συνεργάτιδα επί πολλές δεκαετίες.
Στο βιβλίο αναδεικνύει το διαχρονικό Πρότυπο του Δασκάλου και την επιρροή του στους μαθητές του. Εμείς οι δάσκαλοι, «που γηράσκομεν διδάσκοντες αεί, μέσα σε κρύες αίθουσες, μ’ αυθάδικην ηχώ τυμπάνου αλαλάζοντος… Εμείς γηράσκομεν αεί διδάσκοντες αυτούς, που είναι πάντα νέοι, -ένα ποτάμι που διαρκώς αλλάζει τα νερά του….» Κι αυτό είναι κι η μέγιστη ανταμοιβή μας. Η νιότη που μας πλημμυρίζει με την φλόγα και το φως της! Εϊναι, όμως, και το μεγάλο μας στοίχημα: να προσφέρουμε στις νεότερες γενιές αυτά τα εφόδια που απαιτούνται για να οργανώσουν και να δημιουργήσουν τη δική τους κοινωνική και προσωπική ζωή.
Σημαντικά πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι η συνετή και άρτια χρήση της γλώσσας, η ρέουσα και συνεκτική καταγραφή των γεγονότων, το λεξιλόγιο που υιοθετείται, αλλά και το προσιτό μέγεθος, που καθιστούν ευχάριστη και εύκολη την ανάγνωσή του.
Σπουδάζοντας την γλώσσα μαθαίνεις ότι πίσω από το κείμενο που έχεις στα μάτια σου κρύβεται ένα άλλο κείμενο… το αληθινό. Αυτό της βαθιάς προθετικότητας, όπως λέει η γλωσσολογία, της βαθιάς δομής, το κείμενο της καρδιάς. Σε αυτό το δεύτερο κρυμμένο κείμενο της κ. Θεοδώρας Κουγιουμτζόγλου, που αποκαλύπτεται φωτεινό, θέλω να εστιάσω κλείνοντας τη σύντομη παρουσίασή μου. Γιατί στο παρόν βιβλίο της κλείνεται η πυρογραφία της καρδιάς της. Μια κατάθεση ψυχής που πυρώνει συναισθήματα κι αναζωπυρώνει
μνήμες και παραδοσιακές αξίες, που μεταγγίζει τη διδακτική φλόγα ατόφια και δυνατή σε όλους μας.
Ευχαριστώ την κ. Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου, που μου εμπιστεύτηκε την παρουσίαση του βιβλίου της και της εύχομαι εγκάρδια καλή συνέχεια και έμπνευση για τις επόμενες δημιουργίες της!

Όλγα Μούσιου Μυλωνά
Αντιδήμαρχος Φλώρινας

«ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ»

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ

Της Θεοδώρας Κουγιουμτζόγλου
Καθηγήτριας Οικιακής Οικονομίας

(Βιβλιοπαρουσίαση)

Όλγα Μούσιου Μυλωνά
Αντιδήμαρχος Φλώρινας
«Του τραγουδιού τη γλώσσα αντιλαλώντας,
και τα βιβλία σαν τα τραγούδια να είναι!»
Με μια επιμελημένη έκδοση του οίκου «Φλωρινιώτικες Εκδόσεις – Αριστείδου», στο πρόσφατο σε κυκλοφορία βιβλίο της η αγαπητή συμπατριώτισσά μας, η Φλωρινιώτισσα κυρία Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου έθεσε στο φως της δημοσιότητας και στην κρίση του κοινού μια δυναμική και ενδιαφέρουσα συγγραφική της απόπειρα. 
Είναι το απόσταγμα της εκπαιδευτικής της εμπειρίας, της ευδόκιμης υπηρεσίας της στην Οικοκυρική Σχολή Φλώρινας και Θεσσαλονίκης και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της Φλώρινας.
Είναι ένα βιβλίο που από τον φωτεινό τίτλο του προϊδεάζει τον αναγνώστη για το ελπιδοφόρο περιεχόμενό του και για την αισιοδοξία που εκπέμπει. Η μοναδικότητα του Ανθρώπου είναι η μεγάλη προίκα του, το μεγάλο δώρο της μοναδικότητας που έχει όλη η ύπαρξή μας, από το δακτυλικό μας αποτύπωμα… ως το κουκούτσι της υλικής μας υπόστασης το DNA μας, κι ως τα μύχια της πνευματικής μας υπόστασης, ένας μοναδικός θησαυρός, το μεγαλείο του Ανθρώπου, ο καθρέφτης του μεγαλείου του Θεού.
Η κ. Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου πραγματεύεται μια ποικιλία θεμάτων κι έτσι το βιβλίο της  έχει την ποικιλία της αληθινής ζωής. Αυτοβιογραφικό στο μεγαλύτερο μέρος του, παρουσιάζει κινηματογραφικά τη ζωή της, τους υπηρεσιακούς της σταθμούς, τις επιστημονικές και θεολογικές επιρροές της, και παραθέτει πολλά πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας, κάνοντας το βιβλίο της Κιβωτό ζωντανής τοπικής ιστορίας.
Η θετική διάθεση που διαπερνά και διατρέχει όλο το έργο αποτελεί το μέγιστο πλεονέκτημά του. Τα κεφάλαια διαδέχονται με εξαιρετική συνεκτικότητα το ένα το άλλο, δίνοντας στο βιβλίο μια φυσική και αβίαστη ροή. Περιλαμβάνει ένα καθαρά παιδαγωγικό κομμάτι, με χρήσιμες πρακτικές συμβουλές για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών, καθώς και ενδιαφέροντα περιστατικά της προσωπικής της ζωής με μαθητές, όπου αποτυπώνεται όλος ο διδακτικός της ζήλος και η συναισθηματική της θέρμη για τους μαθητές της. Πρόκειται για αλληγορικές ιστορίες και περιστατικά που λειτουργούν διδακτικά με έμμεσο και διακριτικό τρόπο στον αναγνώστη, όπως οι παραβολές του Ευαγγελίου.
Επίσης, παραθέτει και Σχέδια εργασίας μαθητών, πολλές προτάσεις για γιορτές και εκδηλώσεις, κείμενα εθνικής και θρησκευτικής αγωγής, καθώς και αναφορές στον Σύλλογό της Μικρασιατών και Κιουταχειωτών, αλλά και τιμητικές αναφορές στον Μακαριστό Γέροντα Αυγουστίνο, και στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας, κ. Θεόκλητο, του οποίου είναι συνεργάτιδα επί πολλές δεκαετίες.
Στο βιβλίο αναδεικνύει το διαχρονικό Πρότυπο του Δασκάλου και την επιρροή του στους μαθητές του. Εμείς οι δάσκαλοι, «που γηράσκομεν διδάσκοντες αεί, μέσα σε κρύες αίθουσες, μ’ αυθάδικην ηχώ τυμπάνου αλαλάζοντος… Εμείς γηράσκομεν αεί διδάσκοντες αυτούς, που είναι πάντα νέοι, -ένα ποτάμι που διαρκώς αλλάζει τα νερά του….» Κι αυτό είναι κι η μέγιστη ανταμοιβή μας. Η νιότη που μας πλημμυρίζει με την φλόγα και το φως της! Εϊναι, όμως, και το μεγάλο μας στοίχημα: να προσφέρουμε στις νεότερες γενιές αυτά τα εφόδια που απαιτούνται για να οργανώσουν και να δημιουργήσουν τη δική τους κοινωνική και προσωπική ζωή.
Σημαντικά πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι η συνετή και άρτια χρήση της γλώσσας, η ρέουσα και συνεκτική καταγραφή των γεγονότων, το λεξιλόγιο που υιοθετείται, αλλά και το προσιτό μέγεθος, που καθιστούν ευχάριστη και εύκολη την ανάγνωσή του.
Σπουδάζοντας την γλώσσα μαθαίνεις ότι πίσω από το κείμενο που έχεις στα μάτια σου κρύβεται ένα άλλο κείμενο… το αληθινό. Αυτό της βαθιάς προθετικότητας, όπως λέει η γλωσσολογία, της βαθιάς δομής, το κείμενο της καρδιάς. Σε αυτό το δεύτερο κρυμμένο κείμενο της κ. Θεοδώρας Κουγιουμτζόγλου, που αποκαλύπτεται φωτεινό, θέλω να εστιάσω κλείνοντας τη σύντομη παρουσίασή μου. Γιατί στο παρόν βιβλίο της κλείνεται η πυρογραφία της καρδιάς της. Μια κατάθεση ψυχής που πυρώνει συναισθήματα κι αναζωπυρώνει
μνήμες και παραδοσιακές αξίες, που μεταγγίζει τη διδακτική φλόγα ατόφια και δυνατή σε όλους μας.
Ευχαριστώ την κ. Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου, που μου εμπιστεύτηκε την παρουσίαση του βιβλίου της και της εύχομαι εγκάρδια καλή συνέχεια και έμπνευση για τις επόμενες δημιουργίες της!

Όλγα Μούσιου Μυλωνά
Αντιδήμαρχος Φλώρινας

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Το Βιβλιοπωλείο Η ΓΩΝΙΑ, σε συνεργασία με τον Όμιλο Βιβλίου του Μορφωτικού Τμήματος του Φ.Σ.Φ. «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» και ίο Λύκειο των Ελληνίδων Παράρτημα Φλώρινας, και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στο καφέ ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ
(Κων/νου Καραμανλή 66, Φλώρινα).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
Παρασκευή 19 Απριλίου, στις 19:30    
Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του Βιβλίου του


Νέο βιβλίο του Θ. Παπαθεοδώρου «Συναξάρια της μικρής πατρίδας»

Το Βιβλιοπωλείο Η ΓΩΝΙΑ, σε συνεργασία με τον Όμιλο Βιβλίου του Μορφωτικού Τμήματος του Φ.Σ.Φ. «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» και ίο Λύκειο των Ελληνίδων Παράρτημα Φλώρινας, και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στο καφέ ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ
(Κων/νου Καραμανλή 66, Φλώρινα).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
Παρασκευή 19 Απριλίου, στις 19:30    
Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του Βιβλίου του