Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Σύμφωνα με έρευνα Ιταλών ερευνητών, ο έρωτας μαλακώνει τους άνδρες και σκληραίνει τις γυναίκες. Στους άνδρες που ερωτεύονται τα επίπεδα της τεστοστερόνης πέφτουν, ενώ στις γυναίκες ανεβαίνουν.
Όπως δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Ντονατέλα Μαρατσίτι του Πανεπιστημίου της Πίζας στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού New Scientist: «Οι άντρες, κατά κάποιο τρόπο, είχαν γίνει περισσότερο σαν γυναίκες και οι γυναίκες είχαν γίνει σαν τους άνδρες. Είναι σαν η φύση να θέλει να εξαλείψει ό,τι είναι διαφορετικό σε άνδρες και γυναίκες, επειδή σε αυτό το στάδιο είναι σημαντική η επιβίωση και το ζευγάρωμα».
Η ομάδα της Μαρατσίτι εξέτασε τα επίπεδα διαφόρων ορμονών σε 12 άνδρες και 12 γυναίκες που είχαν ερωτευτεί τους προηγούμενους έξι μήνες και συνέκρινε τα αποτελέσματα με μετρήσεις που έγιναν σε 24 άτομα που δεν ένοιωθαν παράφορη έλξη.
Το πρώτο εύρημα ήταν ότι ο έρωτας προκαλεί και στα δύο φύλα αύξηση της ορμόνης του στρες κορτιζόλης, γεγονός που υποδεικνύει ότι η σεξουαλική αγάπη επιβαρύνει ίσως τον ψυχισμό.
Η εντυπωσιακότερη διαπίστωση, όμως, ήταν ότι οι ερωτευμένοι άνδρες διέθεταν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από άλλους άνδρες, ενώ οι γυναίκες υψηλότερα από το κανονικό.
Πάντως άλλοι ερευνητές διαφωνούν με την ερμηνεία της Μαρατσίτι και υποστηρίζουν ότι τα μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες ίσως οφείλονται σε αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα.
Όποιος και να είναι ο λόγος, το σίγουρο είναι ότι το φαινόμενο δεν διαρκεί πολύ. Οι ερωτευμένοι εθελοντές επανεξετάστηκαν δύο χρόνια αργότερα, όταν τα σφοδρά τους αισθήματα είχαν καταλαγιάσει, και τα επίπεδα των ορμονών τους είχαν επιστρέψει στο φυσιολογικό.

Αλλαγή στη συμπεριφορά των φύλων όταν είναι ερωτευμένοι

Σύμφωνα με έρευνα Ιταλών ερευνητών, ο έρωτας μαλακώνει τους άνδρες και σκληραίνει τις γυναίκες. Στους άνδρες που ερωτεύονται τα επίπεδα της τεστοστερόνης πέφτουν, ενώ στις γυναίκες ανεβαίνουν.
Όπως δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Ντονατέλα Μαρατσίτι του Πανεπιστημίου της Πίζας στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού New Scientist: «Οι άντρες, κατά κάποιο τρόπο, είχαν γίνει περισσότερο σαν γυναίκες και οι γυναίκες είχαν γίνει σαν τους άνδρες. Είναι σαν η φύση να θέλει να εξαλείψει ό,τι είναι διαφορετικό σε άνδρες και γυναίκες, επειδή σε αυτό το στάδιο είναι σημαντική η επιβίωση και το ζευγάρωμα».
Η ομάδα της Μαρατσίτι εξέτασε τα επίπεδα διαφόρων ορμονών σε 12 άνδρες και 12 γυναίκες που είχαν ερωτευτεί τους προηγούμενους έξι μήνες και συνέκρινε τα αποτελέσματα με μετρήσεις που έγιναν σε 24 άτομα που δεν ένοιωθαν παράφορη έλξη.
Το πρώτο εύρημα ήταν ότι ο έρωτας προκαλεί και στα δύο φύλα αύξηση της ορμόνης του στρες κορτιζόλης, γεγονός που υποδεικνύει ότι η σεξουαλική αγάπη επιβαρύνει ίσως τον ψυχισμό.
Η εντυπωσιακότερη διαπίστωση, όμως, ήταν ότι οι ερωτευμένοι άνδρες διέθεταν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από άλλους άνδρες, ενώ οι γυναίκες υψηλότερα από το κανονικό.
Πάντως άλλοι ερευνητές διαφωνούν με την ερμηνεία της Μαρατσίτι και υποστηρίζουν ότι τα μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες ίσως οφείλονται σε αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα.
Όποιος και να είναι ο λόγος, το σίγουρο είναι ότι το φαινόμενο δεν διαρκεί πολύ. Οι ερωτευμένοι εθελοντές επανεξετάστηκαν δύο χρόνια αργότερα, όταν τα σφοδρά τους αισθήματα είχαν καταλαγιάσει, και τα επίπεδα των ορμονών τους είχαν επιστρέψει στο φυσιολογικό.
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Cambridge αναφέρουν ότι συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του άγχους και … καρδιακών παθήσεων μπορεί να βοηθήσει τους εθισμένους στο αλκοόλ να σταματήσουν να πίνουν.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ουσία propranolol μπορεί να «μπλοκάρει» την επιθυμία των αλκοολικών. Πρόκειται για την πρώτη κλινική έρευνα που θα δοκιμάσει τη «θεωρία» τους και η οποία θα ξεκινήσει μέσα στη χρονιά που διανύουμε.
Η κλινική δοκιμή θα ακολουθήσει σειρά πειραμάτων που έχουν γίνει σε ποντίκια, τα οποία έδειξαν ότι η συγκεκριμένη ουσία μπορούσε να «διαγράψει» από τον εγκέφαλό τους το ερέθισμα που τους προκαλούσε «λαχτάρα» για κατανάλωση αλκοόλ.
Η propranolol είναι ένας βήτα-αναστολέας που αρχικά συνταγογραφούνταν για τη θεραπεία καρδιακών και κυκλοφορικών παθήσεων, όπως για παράδειγμα η υψηλή αρτηριακή πίεση, καθώς επίσης και για τη μείωση των συμπτωμάτων του άγχους όπως η ταχυκαρδία ή η εφίδρωση.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι «απογυμνώνει» τη μνήμη από το συναίσθημα.
Ο επικεφαλής της μελέτης, Dr Amy Milton, από το Ινστιτούτο Συμπεριφορικών και Κλινικών Νευροεπιστημών του πανεπιστημίου του Cambridge (Behavioural and Clinical Neuroscience Institute) μιλώντας στον Independent ανέφερε: «Παραδοσιακά, η μνήμη θεωρούνταν κάτι σαν ένα βιβλίο, ότι μπορεί να “μπει στο ράφι” ή να παραμεριστεί αλλά όχι και να αλλάξει από τη στιγμή που έχει “τυπωθεί”. Τώρα πια πιστεύουμε ότι η μνήμη είναι σαν ένα έγγραφο επεξεργασίας κειμένου. Μπορείς να το αποθηκεύσεις κάπου και μετά να το ανακαλέσεις, να το επεξεργαστείς μέχρι και να διαγράψεις εντελώς το περιεχόμενό του».

Ο Dr Milton  παρουσίασε τα αποτελέσματα των ερευνών του στην εβδομάδα επιστημών του πανεπιστημίου (Cambridge Science Festival).

Βρέθηκε η θεραπεία για τον εθισμό στο αλκοόλ;

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Cambridge αναφέρουν ότι συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του άγχους και … καρδιακών παθήσεων μπορεί να βοηθήσει τους εθισμένους στο αλκοόλ να σταματήσουν να πίνουν.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ουσία propranolol μπορεί να «μπλοκάρει» την επιθυμία των αλκοολικών. Πρόκειται για την πρώτη κλινική έρευνα που θα δοκιμάσει τη «θεωρία» τους και η οποία θα ξεκινήσει μέσα στη χρονιά που διανύουμε.
Η κλινική δοκιμή θα ακολουθήσει σειρά πειραμάτων που έχουν γίνει σε ποντίκια, τα οποία έδειξαν ότι η συγκεκριμένη ουσία μπορούσε να «διαγράψει» από τον εγκέφαλό τους το ερέθισμα που τους προκαλούσε «λαχτάρα» για κατανάλωση αλκοόλ.
Η propranolol είναι ένας βήτα-αναστολέας που αρχικά συνταγογραφούνταν για τη θεραπεία καρδιακών και κυκλοφορικών παθήσεων, όπως για παράδειγμα η υψηλή αρτηριακή πίεση, καθώς επίσης και για τη μείωση των συμπτωμάτων του άγχους όπως η ταχυκαρδία ή η εφίδρωση.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι «απογυμνώνει» τη μνήμη από το συναίσθημα.
Ο επικεφαλής της μελέτης, Dr Amy Milton, από το Ινστιτούτο Συμπεριφορικών και Κλινικών Νευροεπιστημών του πανεπιστημίου του Cambridge (Behavioural and Clinical Neuroscience Institute) μιλώντας στον Independent ανέφερε: «Παραδοσιακά, η μνήμη θεωρούνταν κάτι σαν ένα βιβλίο, ότι μπορεί να “μπει στο ράφι” ή να παραμεριστεί αλλά όχι και να αλλάξει από τη στιγμή που έχει “τυπωθεί”. Τώρα πια πιστεύουμε ότι η μνήμη είναι σαν ένα έγγραφο επεξεργασίας κειμένου. Μπορείς να το αποθηκεύσεις κάπου και μετά να το ανακαλέσεις, να το επεξεργαστείς μέχρι και να διαγράψεις εντελώς το περιεχόμενό του».

Ο Dr Milton  παρουσίασε τα αποτελέσματα των ερευνών του στην εβδομάδα επιστημών του πανεπιστημίου (Cambridge Science Festival).
Επιστήμονες έδειξαν ότι ο ήχος και μόνο του γέλιου διεγείρει την ίδια περιοχή του εγκεφάλου του ακροατή που ενεργοποιείται όταν χαμογελά.
«Φαίνεται ότι είναι αλήθεια: “Γέλα και όλος ο κόσμος θα γελάσει μαζί σου”», λέει μία από τους συντάκτες της μελέτης, η Sophie Scott από το University College του Λονδίνου. Η έρευνα δημοσιεύεται στο τρέχον τεύχος του Journal of Neuroscience.
Στο σχετικό πείραμα που διεξήχθη, οι συμμετέχοντες άκουσαν ευχάριστους ήχους, όπως γέλιο ή επευφημίες, και δυσάρεστους ήχους, όπως ουρλιαχτά ή κραυγές αηδίας. Όλοι οι ήχοι προκάλεσαν την αντίδραση των νεύρων στον προκινητικό φλοιό του εγκεφάλου – μία περιοχή που συμμετέχει στην προετοιμασία των μυών του προσώπου για να ανταποκριθούν ανάλογα. Όταν ένα άτομο χαμογελούσε ή γελούσε, η νευρική δραστηριότητα μετακινούνταν σε ένα τμήμα του πρωτοταγούς κινητικού φλοιού.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η ανταπόκριση των νεύρων στον προκινητικό φλοιό ήταν, κατά μέσο όρο, διπλάσια στους ευχάριστους ήχους απ’ ό,τι στους δυσάρεστους. Γι’ αυτό και συμπεραίνουν ότι από τη στιγμή που οι ευχάριστοι ήχοι έχουν μεγαλύτερη επίδραση στο τμήμα του εγκεφάλου που ενεργοποιεί τους αντίστοιχους μυς, οι ευχάριστοι ήχοι είναι πιο «μεταδοτικοί» απ’ ό,τι οι δυσάρεστοι.
Η Scott τονίζει ότι αυτά τα αποτελέσματα είναι σημαντικά επειδή φανερώνουν ότι ο μηχανισμός που προκαλεί το γέλιο στον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι «πολύ βασικός ή αυτόματος»: οι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα ανίκανοι να ελέγξουν την παρόρμησή τους να χαμογελάσουν ή να γελάσουν όταν ακούνε ευχάριστους ήχους.
Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι μιμούνται τις συνήθειες ή τα συναισθήματα αυτών που βρίσκονται γύρω τους, εξηγεί η Scott. Οι φίλοι συχνά χρησιμοποιούν τις ίδιες λέξεις, παίρνουν παρόμοιες πόζες και κάνουν τις ίδιες χειρονομίες. Επίσης γνωστή είναι η μεταδοτικότητα τόσο του γέλιου όσο και της κακοδιαθεσίας. Η Scott ισχυρίζεται ότι η νευρική αντίδραση στον εγκέφαλο που προκαλείται αυτόματα στα άτομα που ακούνε ευχάριστους ήχους, είναι μία ακόμη μορφή μιμητικής συμπεριφοράς που βοηθά τους ανθρώπους να αλληλοεπιδρούν κοινωνικά και να δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους. «Συνήθως συναντάμε θετικά συναισθήματα, όπως γέλιο ή επευφημίες, σε ομαδικές καταστάσεις».
Η έρευνα επιβεβαιώνει προηγούμενες μελέτες που είχαν καταδείξει τη σύνδεση μεταξύ απλών ερεθισμάτων και πιο σύνθετων συναισθημάτων.

Το γέλιο είναι όντως μεταδοτικό, σύμφωνα με έρευνα

Επιστήμονες έδειξαν ότι ο ήχος και μόνο του γέλιου διεγείρει την ίδια περιοχή του εγκεφάλου του ακροατή που ενεργοποιείται όταν χαμογελά.
«Φαίνεται ότι είναι αλήθεια: “Γέλα και όλος ο κόσμος θα γελάσει μαζί σου”», λέει μία από τους συντάκτες της μελέτης, η Sophie Scott από το University College του Λονδίνου. Η έρευνα δημοσιεύεται στο τρέχον τεύχος του Journal of Neuroscience.
Στο σχετικό πείραμα που διεξήχθη, οι συμμετέχοντες άκουσαν ευχάριστους ήχους, όπως γέλιο ή επευφημίες, και δυσάρεστους ήχους, όπως ουρλιαχτά ή κραυγές αηδίας. Όλοι οι ήχοι προκάλεσαν την αντίδραση των νεύρων στον προκινητικό φλοιό του εγκεφάλου – μία περιοχή που συμμετέχει στην προετοιμασία των μυών του προσώπου για να ανταποκριθούν ανάλογα. Όταν ένα άτομο χαμογελούσε ή γελούσε, η νευρική δραστηριότητα μετακινούνταν σε ένα τμήμα του πρωτοταγούς κινητικού φλοιού.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η ανταπόκριση των νεύρων στον προκινητικό φλοιό ήταν, κατά μέσο όρο, διπλάσια στους ευχάριστους ήχους απ’ ό,τι στους δυσάρεστους. Γι’ αυτό και συμπεραίνουν ότι από τη στιγμή που οι ευχάριστοι ήχοι έχουν μεγαλύτερη επίδραση στο τμήμα του εγκεφάλου που ενεργοποιεί τους αντίστοιχους μυς, οι ευχάριστοι ήχοι είναι πιο «μεταδοτικοί» απ’ ό,τι οι δυσάρεστοι.
Η Scott τονίζει ότι αυτά τα αποτελέσματα είναι σημαντικά επειδή φανερώνουν ότι ο μηχανισμός που προκαλεί το γέλιο στον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι «πολύ βασικός ή αυτόματος»: οι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα ανίκανοι να ελέγξουν την παρόρμησή τους να χαμογελάσουν ή να γελάσουν όταν ακούνε ευχάριστους ήχους.
Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι μιμούνται τις συνήθειες ή τα συναισθήματα αυτών που βρίσκονται γύρω τους, εξηγεί η Scott. Οι φίλοι συχνά χρησιμοποιούν τις ίδιες λέξεις, παίρνουν παρόμοιες πόζες και κάνουν τις ίδιες χειρονομίες. Επίσης γνωστή είναι η μεταδοτικότητα τόσο του γέλιου όσο και της κακοδιαθεσίας. Η Scott ισχυρίζεται ότι η νευρική αντίδραση στον εγκέφαλο που προκαλείται αυτόματα στα άτομα που ακούνε ευχάριστους ήχους, είναι μία ακόμη μορφή μιμητικής συμπεριφοράς που βοηθά τους ανθρώπους να αλληλοεπιδρούν κοινωνικά και να δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους. «Συνήθως συναντάμε θετικά συναισθήματα, όπως γέλιο ή επευφημίες, σε ομαδικές καταστάσεις».
Η έρευνα επιβεβαιώνει προηγούμενες μελέτες που είχαν καταδείξει τη σύνδεση μεταξύ απλών ερεθισμάτων και πιο σύνθετων συναισθημάτων.
Μια μυστηριώδης ουσία που απομονώθηκε από τον ιδρώτα νεαρών γυναικών βελτιώνει τις ερωτικές επιδόσεις των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές. Η ταυτότητα του χημικού δεν θα αποκαλυφθεί μέχρι την έκδοση διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
Η ουσία ανακαλύφθηκε στον ιδρώτα της μασχάλης νεαρών γυναικών από τη βιολόγο Ουίνιφρεντ Κάτλερ, η οποία ίδρυσε το Athena Institute for Women's Wellness Research στην Πενσιλβάνια.
Το διάλυμα της ουσίας, με την κωδική ονομασία «Athena Pheromone 10:13» δοκιμάστηκε από την Δρ Τζόουν Φρίμπλι του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, σε συνεργασία με την ιδιώτη γιατρό Σούζαν Ράκο. Και οι δύο ερευνήτριες υποστηρίζουν ότι δεν έχουν οικονομικά συμφέροντα από εμπορική εκμετάλευση της ουσίας.
Οι μισές από τις 44 μετεμμηνοπαυσιακές εθελόντριες προσέθεσαν στο άρωμά τους το Athena Pheromone 10:13, ενώ οι υπόλοιπες προσέθεσαν ένα αδρανές υγρό. Η μελέτη ήταν διπλά τυφλή, δηλαδή μέχρι το τέλος του πειράματος ούτε οι ερευνητές ούτε οι εθελόντριες γνώριζαν ποιος είχε χρησιμοποιήσει την αληθινή ουσία και ποιος το placebo.
Οι εθελόντριες κράτησαν ημερολόγιο για την προσωπική τους ζωή για διάστημα έξι εβδομάδων.
Από τις γυναίκες που είχαν χρησιμοποιήσει τη φερομόνη, το 68% ανέφερε αύξηση σε τουλάχιστον μία από τις τέσσερις «στενές κοινωνικοσεξουαλικές συμπεριφορές», όπως τα ρομαντικά ραντεβού και οι σεξουαλικές συνευρέσεις. Στην ομάδα ελέγχου το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 41%.
Επιπλέον, το 41% των χρηστών ανέφεραν αύξηση στα χάδια, τα φιλιά και την τρυφερότητα με τους ερωτικούς τους συντρόφους, συγκριτικά με το 14% της ομάδας ελέγχου.

«Τραβήξτε» τους άντρες από τη μύτη

Μια μυστηριώδης ουσία που απομονώθηκε από τον ιδρώτα νεαρών γυναικών βελτιώνει τις ερωτικές επιδόσεις των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές. Η ταυτότητα του χημικού δεν θα αποκαλυφθεί μέχρι την έκδοση διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
Η ουσία ανακαλύφθηκε στον ιδρώτα της μασχάλης νεαρών γυναικών από τη βιολόγο Ουίνιφρεντ Κάτλερ, η οποία ίδρυσε το Athena Institute for Women's Wellness Research στην Πενσιλβάνια.
Το διάλυμα της ουσίας, με την κωδική ονομασία «Athena Pheromone 10:13» δοκιμάστηκε από την Δρ Τζόουν Φρίμπλι του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, σε συνεργασία με την ιδιώτη γιατρό Σούζαν Ράκο. Και οι δύο ερευνήτριες υποστηρίζουν ότι δεν έχουν οικονομικά συμφέροντα από εμπορική εκμετάλευση της ουσίας.
Οι μισές από τις 44 μετεμμηνοπαυσιακές εθελόντριες προσέθεσαν στο άρωμά τους το Athena Pheromone 10:13, ενώ οι υπόλοιπες προσέθεσαν ένα αδρανές υγρό. Η μελέτη ήταν διπλά τυφλή, δηλαδή μέχρι το τέλος του πειράματος ούτε οι ερευνητές ούτε οι εθελόντριες γνώριζαν ποιος είχε χρησιμοποιήσει την αληθινή ουσία και ποιος το placebo.
Οι εθελόντριες κράτησαν ημερολόγιο για την προσωπική τους ζωή για διάστημα έξι εβδομάδων.
Από τις γυναίκες που είχαν χρησιμοποιήσει τη φερομόνη, το 68% ανέφερε αύξηση σε τουλάχιστον μία από τις τέσσερις «στενές κοινωνικοσεξουαλικές συμπεριφορές», όπως τα ρομαντικά ραντεβού και οι σεξουαλικές συνευρέσεις. Στην ομάδα ελέγχου το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 41%.
Επιπλέον, το 41% των χρηστών ανέφεραν αύξηση στα χάδια, τα φιλιά και την τρυφερότητα με τους ερωτικούς τους συντρόφους, συγκριτικά με το 14% της ομάδας ελέγχου.

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Μια ελληνική ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», ανακάλυψε ότι ένας κοινός πολυμορφισμός στα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος, δηλαδή μια πολύ συχνή «μετάλλαξη» - την οποία φέρει περίπου ένας στους τέσσερις ανθρώπους - ευθύνεται για το ότι κάποιοι είναι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένες μολύνσεις, συμπεριλαμβανομένου του ιού HIV που ευθύνεται για το AIDS.
Η σχετική δημοσίευση έγινε στο διεθνές περιοδικό ανοσολογίας «Journal of Immunology».
Οι επιστήμονες, εδώ και πολύ καιρό, γνωρίζουν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένες ασθένειες από ό,τι άλλοι.
Είτε πρόκειται για ιώσεις είτε για καρκίνους είτε για διάφορες άλλες νόσους, ο κάθε ξεχωριστός οργανισμός αντιδρά διαφορετικά, ενώ η «ευθύνη» για αυτό αποδίδεται συνήθως στο ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Σύμφωνα με μελέτες χρόνων, σε ένα μεγάλο βαθμό, αυτή η διαφορετική αντίδραση στις ασθένειες οφείλεται στη γενετική ποικιλομορφία των γονιδίων του ανοσοποιητικού συστήματος, δηλαδή του συνόλου κυττάρων και των ιστών που είναι υπεύθυνο για την αντιμετώπιση όλων των μολύνσεων και ασθενειών.
Αυτή τη γνώση αξιοποίησαν οι έλληνες ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ευστράτιο Στρατίκο και με βασική ερευνήτρια την δρα Ειρήνη Ευνουχίδου, για να μελετήσουν τις συγκεκριμένες γενετικές ποικιλομορφίες, να τις καταγράψουν και να εξετάσουν πώς θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν στην πιο αποτελεσματική και έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.
Η σημαντική «μετάλλαξη» που εντόπισαν, συμβαίνει στο γονίδιο του ενζύμου ERAP2. Το ERAP2, μαζί με τον «συνεργάτη» του, το ERAP1, είναι τα ένζυμα που δείχνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα ποιό κύτταρο νοσεί.
Ως αποτέλεσμα της εν λόγω μετάλλαξης, κάποιες ασθένειες γίνονται πιο εύκολα αναγνωρίσιμες, ενώ άλλες κρύβονται από τον «ελεγκτή» του ανοσοποιητικού συστήματος.
Με αυτόν τον τρόπο, κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ανθεκτικοί σε μόλυνση από HIV, παρά την επανειλημμένη έκθεση τους στον ιό.
Η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη εξατομικευμένη πρόληψη και θεραπεία, ενώ καθορίζει ένα νέο στόχο για την ανάπτυξη μεθόδων ανοσοθεραπείας, στόχος της οποίας είναι να τροποποιεί την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η γνώση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σχεδιαστεί ένας «χάρτης» που θα παραθέτει με ποιο τρόπο οι διαφοροποιήσεις σε αυτά τα ένζυμα επηρεάζουν την ανθεκτικότητά των ανθρώπων σε ένα εύρος απειλητικών για την υγεία νοσημάτων.
Στην έρευνα συνεργάστηκαν οι επιστήμονες Ευστράτιος Στρατίκος, Ειρήνη Ευνουχίδου, James Birtley, Ευθαλεία Ζερβούδη, Ειρήνη Μαυρίδου, Εμμανουήλ Σαρειδάκης, Πέτρος Γκιάστας και Αθανάσιος Παπακυριακού από το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» (από τα Εργαστήρια Χημείας Πρωτεϊνών και Δομικής & Μακρομοριακής Χημείας), οι Γιώργος Παναγιώτου και Μαρτίνα Σαμιωτάκη από το Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμινγκ», οι Ολίβια Πετράκη και Δημήτρης Γεωργιάδης από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας και οι Sergey Seregin και Andrea Amalfitano από Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

Γιατί ορισμένοι είναι πιο ευάλλωτοι στις μολύνσεις;

Μια ελληνική ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», ανακάλυψε ότι ένας κοινός πολυμορφισμός στα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος, δηλαδή μια πολύ συχνή «μετάλλαξη» - την οποία φέρει περίπου ένας στους τέσσερις ανθρώπους - ευθύνεται για το ότι κάποιοι είναι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένες μολύνσεις, συμπεριλαμβανομένου του ιού HIV που ευθύνεται για το AIDS.
Η σχετική δημοσίευση έγινε στο διεθνές περιοδικό ανοσολογίας «Journal of Immunology».
Οι επιστήμονες, εδώ και πολύ καιρό, γνωρίζουν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένες ασθένειες από ό,τι άλλοι.
Είτε πρόκειται για ιώσεις είτε για καρκίνους είτε για διάφορες άλλες νόσους, ο κάθε ξεχωριστός οργανισμός αντιδρά διαφορετικά, ενώ η «ευθύνη» για αυτό αποδίδεται συνήθως στο ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Σύμφωνα με μελέτες χρόνων, σε ένα μεγάλο βαθμό, αυτή η διαφορετική αντίδραση στις ασθένειες οφείλεται στη γενετική ποικιλομορφία των γονιδίων του ανοσοποιητικού συστήματος, δηλαδή του συνόλου κυττάρων και των ιστών που είναι υπεύθυνο για την αντιμετώπιση όλων των μολύνσεων και ασθενειών.
Αυτή τη γνώση αξιοποίησαν οι έλληνες ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ευστράτιο Στρατίκο και με βασική ερευνήτρια την δρα Ειρήνη Ευνουχίδου, για να μελετήσουν τις συγκεκριμένες γενετικές ποικιλομορφίες, να τις καταγράψουν και να εξετάσουν πώς θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν στην πιο αποτελεσματική και έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.
Η σημαντική «μετάλλαξη» που εντόπισαν, συμβαίνει στο γονίδιο του ενζύμου ERAP2. Το ERAP2, μαζί με τον «συνεργάτη» του, το ERAP1, είναι τα ένζυμα που δείχνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα ποιό κύτταρο νοσεί.
Ως αποτέλεσμα της εν λόγω μετάλλαξης, κάποιες ασθένειες γίνονται πιο εύκολα αναγνωρίσιμες, ενώ άλλες κρύβονται από τον «ελεγκτή» του ανοσοποιητικού συστήματος.
Με αυτόν τον τρόπο, κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ανθεκτικοί σε μόλυνση από HIV, παρά την επανειλημμένη έκθεση τους στον ιό.
Η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη εξατομικευμένη πρόληψη και θεραπεία, ενώ καθορίζει ένα νέο στόχο για την ανάπτυξη μεθόδων ανοσοθεραπείας, στόχος της οποίας είναι να τροποποιεί την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η γνώση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σχεδιαστεί ένας «χάρτης» που θα παραθέτει με ποιο τρόπο οι διαφοροποιήσεις σε αυτά τα ένζυμα επηρεάζουν την ανθεκτικότητά των ανθρώπων σε ένα εύρος απειλητικών για την υγεία νοσημάτων.
Στην έρευνα συνεργάστηκαν οι επιστήμονες Ευστράτιος Στρατίκος, Ειρήνη Ευνουχίδου, James Birtley, Ευθαλεία Ζερβούδη, Ειρήνη Μαυρίδου, Εμμανουήλ Σαρειδάκης, Πέτρος Γκιάστας και Αθανάσιος Παπακυριακού από το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» (από τα Εργαστήρια Χημείας Πρωτεϊνών και Δομικής & Μακρομοριακής Χημείας), οι Γιώργος Παναγιώτου και Μαρτίνα Σαμιωτάκη από το Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμινγκ», οι Ολίβια Πετράκη και Δημήτρης Γεωργιάδης από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας και οι Sergey Seregin και Andrea Amalfitano από Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Με την έλευση του χειμώνα, πολλές νοικοκυρές βάζουν τις απλώστρες με τα ρούχα στο εσωτερικό του σπιτιού, για να στεγνώνουν πιο γρήγορα.
Μία νέα μελέτη, όμως, αποκαλύπτει ότι αυτή η πρακτική είναι επικίνδυνη, ιδίως όταν στο σπίτι κατοικούν πάσχοντες από άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα ή άλλες αλλεργίες.
Όπως έδειξε η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στην Σχολή Αρχιτεκτονικής Mackintosh, στη Γλασκόβη, και την οποία δημοσιεύουν τα Νέα, σε πολλά σπίτια είναι ιδιαιτέρως αυξημένη η υγρασία – και σε ποσοστό έως 30% αυτό οφείλεται στις μπουγάδες που στεγνώνουν στο σαλόνι.
Οι ερευνητές διαπισώνουν πως τα τρία τέταρτα των σπιτιών που εξέτασαν είχαν επίπεδα υγρασίας αρκετά υψηλά ώστε να αναπτυχθεί μούχλα στο εσωτερικό τους και να αυξηθούν οι συγκεντρώσεις σπορίων μούχλας στον αέρα. Αυτή η ελάττωση στην ποιότητα του αέρα, όμως, έχει σχετισθεί με το άσθμα και άλλες αλλεργίες.
Οι επιστήμονες του Mackintosh εξέτασαν 100 σπίτια στη διάρκεια του περυσινού χειμώνα, διαπιστώνοντας ότι στο 87% οι ένοικοι στέγνωναν τα ρούχα τους εντός του σπιτιού, με τα δύο τρίτα εξ αυτών να βάζουν τις απλώστρες δίπλα στα μέσα θερμάνσεως, όπως τα καλοριφέρ.
Η συνήθεια αυτή αύξανε έως 30% την εσωτερική υγρασία τις ημέρες που άπλωναν τα ρούχα και έως 15% την μέση υγρασία τις υπόλοιπες μέρες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορούσε τα μικρά σπίτια, με ανεπαρκή δυνατότητα διαφυγής των υδρατμών.
Η μούχλα ουσιαστικά είναι μύκητες, που μπορούν να αναπτυχθούν οπουδήποτε υπάρχει παγιδευμένη υγρασία στον αέρα (συνήθως στο μπάνιο, στα πλυντήρια πιάτων και ρούχων, στα υπόγεια, στις σοφίτες και στην κουζίνα), αν και συχνά συσσωρεύεται και στο υγρό χώμα των φυτών μέσα στο σπίτι.
Αν οι μύκητες της μούχλας αναπτύσσονται γρήγορα, μπορεί να γίνει εμφανής μέσα σε λίγους μήνες, αλλά μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να την παρατηρήσουμε.
Τα σπόρια της μούχλας αιωρούνται στον αέρα και η εισπνοή τους μπορεί είτε να προκαλέσει μόλυνση στους ανθρώπους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, είτε αλλεργικές αντιδράσεις (κυρίως άσθμα) καθώς το ανοσοποιητικό υπεραντιδρά στα σπόρια μόλις αυτά μπουν στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα και στα ιγμόρεια.
Οι πιθανές ενδείξεις πως υπάρχει πρόβλημα με μούχλα στο σπίτι συμπεριλαμβάνουν βήχα, συνεχή κόπωση, ερεθισμό των ματιών και του λαιμού, πονοκεφάλους, δερματικούς ερεθισμούς και ναυτία.
Για να προστατεύσετε το σπίτι σας από την μούχλα, πρέπει να το αερίζετε καλά κάθε ημέρα και να διορθώνετε αμέσως οποιαδήποτε ένδειξη υγρασίας ή διαρροής.
Εάν δείτε κάπου στο σπίτι σας μούχλα, ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτήν είναι με χλωρίνη. Υπάρχουν επίσης ειδικά καθαριστικά για μύκητες τα οποία είναι αποτελεσματικά.
Και τα δύο προϊόντα όμως απαιτούν προσεκτικό χειρισμό, ακριβώς όπως αναγράφουν στις συσκευασίες τους (να τις διαβάσετε όλες, πριν τα χρησιμοποιήσετε).

Μη βάζετε τη μπουγάδα να στεγνώσει μέσα στο σπίτι

Με την έλευση του χειμώνα, πολλές νοικοκυρές βάζουν τις απλώστρες με τα ρούχα στο εσωτερικό του σπιτιού, για να στεγνώνουν πιο γρήγορα.
Μία νέα μελέτη, όμως, αποκαλύπτει ότι αυτή η πρακτική είναι επικίνδυνη, ιδίως όταν στο σπίτι κατοικούν πάσχοντες από άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα ή άλλες αλλεργίες.
Όπως έδειξε η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στην Σχολή Αρχιτεκτονικής Mackintosh, στη Γλασκόβη, και την οποία δημοσιεύουν τα Νέα, σε πολλά σπίτια είναι ιδιαιτέρως αυξημένη η υγρασία – και σε ποσοστό έως 30% αυτό οφείλεται στις μπουγάδες που στεγνώνουν στο σαλόνι.
Οι ερευνητές διαπισώνουν πως τα τρία τέταρτα των σπιτιών που εξέτασαν είχαν επίπεδα υγρασίας αρκετά υψηλά ώστε να αναπτυχθεί μούχλα στο εσωτερικό τους και να αυξηθούν οι συγκεντρώσεις σπορίων μούχλας στον αέρα. Αυτή η ελάττωση στην ποιότητα του αέρα, όμως, έχει σχετισθεί με το άσθμα και άλλες αλλεργίες.
Οι επιστήμονες του Mackintosh εξέτασαν 100 σπίτια στη διάρκεια του περυσινού χειμώνα, διαπιστώνοντας ότι στο 87% οι ένοικοι στέγνωναν τα ρούχα τους εντός του σπιτιού, με τα δύο τρίτα εξ αυτών να βάζουν τις απλώστρες δίπλα στα μέσα θερμάνσεως, όπως τα καλοριφέρ.
Η συνήθεια αυτή αύξανε έως 30% την εσωτερική υγρασία τις ημέρες που άπλωναν τα ρούχα και έως 15% την μέση υγρασία τις υπόλοιπες μέρες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορούσε τα μικρά σπίτια, με ανεπαρκή δυνατότητα διαφυγής των υδρατμών.
Η μούχλα ουσιαστικά είναι μύκητες, που μπορούν να αναπτυχθούν οπουδήποτε υπάρχει παγιδευμένη υγρασία στον αέρα (συνήθως στο μπάνιο, στα πλυντήρια πιάτων και ρούχων, στα υπόγεια, στις σοφίτες και στην κουζίνα), αν και συχνά συσσωρεύεται και στο υγρό χώμα των φυτών μέσα στο σπίτι.
Αν οι μύκητες της μούχλας αναπτύσσονται γρήγορα, μπορεί να γίνει εμφανής μέσα σε λίγους μήνες, αλλά μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι να την παρατηρήσουμε.
Τα σπόρια της μούχλας αιωρούνται στον αέρα και η εισπνοή τους μπορεί είτε να προκαλέσει μόλυνση στους ανθρώπους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, είτε αλλεργικές αντιδράσεις (κυρίως άσθμα) καθώς το ανοσοποιητικό υπεραντιδρά στα σπόρια μόλις αυτά μπουν στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα και στα ιγμόρεια.
Οι πιθανές ενδείξεις πως υπάρχει πρόβλημα με μούχλα στο σπίτι συμπεριλαμβάνουν βήχα, συνεχή κόπωση, ερεθισμό των ματιών και του λαιμού, πονοκεφάλους, δερματικούς ερεθισμούς και ναυτία.
Για να προστατεύσετε το σπίτι σας από την μούχλα, πρέπει να το αερίζετε καλά κάθε ημέρα και να διορθώνετε αμέσως οποιαδήποτε ένδειξη υγρασίας ή διαρροής.
Εάν δείτε κάπου στο σπίτι σας μούχλα, ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτήν είναι με χλωρίνη. Υπάρχουν επίσης ειδικά καθαριστικά για μύκητες τα οποία είναι αποτελεσματικά.
Και τα δύο προϊόντα όμως απαιτούν προσεκτικό χειρισμό, ακριβώς όπως αναγράφουν στις συσκευασίες τους (να τις διαβάσετε όλες, πριν τα χρησιμοποιήσετε).
Η εισαγωγή βλαστικών κυττάρων που μετατράπηκαν σε υγιή κύτταρα παραγωγής σπέρματος, αποκατέστησε τη γονιμότητα σε νεαρές αρσενικές μαϊμούδες που είχαν μείνει στείρες εξαιτίας των παρενεργειών αντικαρκινικής θεραπείας. 
Το σπέρμα γονιμοποίησε με επιτυχία ωάρια θηλυκών ζώων και προέκυψαν υγιή έμβρυα. Το επίτευγμα από Αμερικανούς επιστήμονες, που χαρακτηρίστηκε «ορόσημο», ελπίζεται ότι στο μέλλον θα επιτρέψει σε αγόρια που έχουν μείνει στείρα μετά από θεραπεία για παιδικό καρκίνο, να αποκαταστήσουν τη γονιμότητά τους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κάιλ Όργουιγκ του τμήματος γυναικολογίας και αναπαραγωγικής ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Cell Stem Cell", σύμφωνα με το BBC, έκαναν πειράματα με μακάκους.
Εννέα στα 12 ενήλικα ζώα και τρία στα πέντε νεαρά (σε προεφηβική ηλικία) που είχαν χάσει την ικανότητα γονιμοποίησης μετά την λήψη ενός φαρμάκου αντικαρκινικής χημειοθεραπείας, την επανέκτησαν μετά την εμφύτευση των βλαστικών κυττάρων.
Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία μπορούν να καταστρέψουν τους καρκινικούς όγκους, παράλληλα όμως καταστρέφουν τα κύτταρα που παράγουν σπέρμα. Οι ερευνητές πήραν βλαστικά κύτταρα από τα πειραματόζωα πριν ξεκινήσει η αντικαρκινική θεραπεία, τα κατέψυξαν και στη συνέχεια, μετά από μερικούς μήνες, τα τοποθέτησαν ξανά στα γεννητικά όργανα των ζώων. Τελικά, το στείρο σπέρμα των πειραματόζωων απέκτησε και πάλι την ικανότητα γονιμοποίησης ωαρίων.
Ήδη πολλοί ενήλικοι που πρόκειται να κάνουν αντικαρκινική θεραπεία, επιλέγουν να καταψύξουν δείγματα του σπέρματός τους, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό να γίνει με τα παιδιά που ακόμα δεν παράγουν σπέρμα. Τα παιδιά όμως ήδη διαθέτουν στα γεννητικά όργανά τους τα σπερματογόνα βλαστικά κύτταρα, τα οποία θα αρχίσουν να παράγουν σπέρμα κατά την εφηβική ηλικία τους. Η νέα τεχνική ανοίγει το δρόμο, ώστε και στην περίπτωση των παιδιών να υπάρχει μια διασφάλιση για την αποκατάσταση της γονιμότητάς τους μετά την αντικαρκινική θεραπεία.
Όπως είπε ο Όργουιγκ, πρέπει πρώτα να ξεπερασθούν διάφορα εμπόδια, προτού η μέθοδος εφαρμοστεί και στους ανθρώπους με ασφάλεια. Για παράδειγμα, όπως επεσήμανε, ερωτηματικό αποτελεί αν η εμφύτευση των σπερματικών βλαστικών κυττάρων θα πρέπει να γίνει μόλις τελειώσει η αντικαρκινική θεραπεία ή όταν ο ασθενής θα θεωρηθεί θεραπευμένος ή όταν θα ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη δική του οικογένεια. Επίσης, υπάρχει ο κίνδυνος μαζί με τα βλαστικά κύτταρα να περιλαμβάνονται και καρκινικά, οπότε μπορεί να επαναζωπυρωθεί η νόσος.


Αποκατάσταση σπέρματος μέσω βλαστοκυττάρων

Η εισαγωγή βλαστικών κυττάρων που μετατράπηκαν σε υγιή κύτταρα παραγωγής σπέρματος, αποκατέστησε τη γονιμότητα σε νεαρές αρσενικές μαϊμούδες που είχαν μείνει στείρες εξαιτίας των παρενεργειών αντικαρκινικής θεραπείας. 
Το σπέρμα γονιμοποίησε με επιτυχία ωάρια θηλυκών ζώων και προέκυψαν υγιή έμβρυα. Το επίτευγμα από Αμερικανούς επιστήμονες, που χαρακτηρίστηκε «ορόσημο», ελπίζεται ότι στο μέλλον θα επιτρέψει σε αγόρια που έχουν μείνει στείρα μετά από θεραπεία για παιδικό καρκίνο, να αποκαταστήσουν τη γονιμότητά τους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κάιλ Όργουιγκ του τμήματος γυναικολογίας και αναπαραγωγικής ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Cell Stem Cell", σύμφωνα με το BBC, έκαναν πειράματα με μακάκους.
Εννέα στα 12 ενήλικα ζώα και τρία στα πέντε νεαρά (σε προεφηβική ηλικία) που είχαν χάσει την ικανότητα γονιμοποίησης μετά την λήψη ενός φαρμάκου αντικαρκινικής χημειοθεραπείας, την επανέκτησαν μετά την εμφύτευση των βλαστικών κυττάρων.
Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία μπορούν να καταστρέψουν τους καρκινικούς όγκους, παράλληλα όμως καταστρέφουν τα κύτταρα που παράγουν σπέρμα. Οι ερευνητές πήραν βλαστικά κύτταρα από τα πειραματόζωα πριν ξεκινήσει η αντικαρκινική θεραπεία, τα κατέψυξαν και στη συνέχεια, μετά από μερικούς μήνες, τα τοποθέτησαν ξανά στα γεννητικά όργανα των ζώων. Τελικά, το στείρο σπέρμα των πειραματόζωων απέκτησε και πάλι την ικανότητα γονιμοποίησης ωαρίων.
Ήδη πολλοί ενήλικοι που πρόκειται να κάνουν αντικαρκινική θεραπεία, επιλέγουν να καταψύξουν δείγματα του σπέρματός τους, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό να γίνει με τα παιδιά που ακόμα δεν παράγουν σπέρμα. Τα παιδιά όμως ήδη διαθέτουν στα γεννητικά όργανά τους τα σπερματογόνα βλαστικά κύτταρα, τα οποία θα αρχίσουν να παράγουν σπέρμα κατά την εφηβική ηλικία τους. Η νέα τεχνική ανοίγει το δρόμο, ώστε και στην περίπτωση των παιδιών να υπάρχει μια διασφάλιση για την αποκατάσταση της γονιμότητάς τους μετά την αντικαρκινική θεραπεία.
Όπως είπε ο Όργουιγκ, πρέπει πρώτα να ξεπερασθούν διάφορα εμπόδια, προτού η μέθοδος εφαρμοστεί και στους ανθρώπους με ασφάλεια. Για παράδειγμα, όπως επεσήμανε, ερωτηματικό αποτελεί αν η εμφύτευση των σπερματικών βλαστικών κυττάρων θα πρέπει να γίνει μόλις τελειώσει η αντικαρκινική θεραπεία ή όταν ο ασθενής θα θεωρηθεί θεραπευμένος ή όταν θα ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη δική του οικογένεια. Επίσης, υπάρχει ο κίνδυνος μαζί με τα βλαστικά κύτταρα να περιλαμβάνονται και καρκινικά, οπότε μπορεί να επαναζωπυρωθεί η νόσος.


Οι καπνιστές χάνουν κατά μέσον όρο δύο με τρεις εργάσιμες ημέρες κάθε χρόνο σε σχέση με τους μη καπνιστές, σύμφωνα με μια νέα ανάλυση 29 παλαιότερων μελετών.
Με βάση αυτή τη διαπίστωση, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι οι απουσίες από την εργασία που οφείλονται στο κάπνισμα κόστισαν τον περασμένο χρόνο μόνο στη Βρετανία 1,4 δισεκατομμύριο λίρες (ή 2,25 δισεκατομμύρια δολάρια).
"Νομίζω ότι η μελέτη υπογραμμίζει το γεγονός ότι αυτό (το φαινόμενο) είναι κάτι που δεν επηρεάζει μόνο τον άνθρωπο αλλά και την οικονομία", δήλωσε ο Ντάγκλας Λέβι, ερευνητής για θέματα δημόσιας υγείας στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη ο οποίος δεν έλαβε μέρος στη νέα μελέτη.
Η ανάλυση περιλαμβάνει στοιχεία από μελέτες που διεξήχθησαν το διάστημα 1960-2001 στην Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία σε δείγμα μεγαλύτερο των 71.000 εργαζόμενων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Οι ερευνητές ζήτησαν από τους εργαζόμενους εθελοντές να απαντήσουν για τις παρούσες και τις παλαιότερες συνήθειές τους αναφορικά με το κάπνισμα και συμβουλεύτηκαν τα επαγγελματικά τους αρχεία για να διαπιστώσουν πόσο συχνά απουσίαζαν στη διάρκεια μιας διετίας κατά μέσο όρο.
Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα, η Τζο Λεονάρντι-Μπι του πανεπιστημίου του Νότινγχαμ στη Βρετανία και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν ότι όσοι εξακολουθούν να καπνίζουν είναι πιθανότερο να απουσιάζουν από τη δουλειά τους σε σχέση με τους μη καπνίζοντες.
Κατά μέσον όρο απείχαν 2,7 επιπλέον μέρες τον χρόνο σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Οι πρώην καπνιστές βρίσκονται κάπου μεταξύ των καπνιζόντων και όσων δεν κάπνισαν ποτέ αναφορικά με τις απουσίες.
Το 1,4 δισεκατομμύριο λίρες που χάνονται στη Βρετανία εξαιτίας των απουσιών από το κάπνισμα είναι μόνο ένα από τα επακόλουθα της συνήθειας αυτής στον εργασιακό χώρο, σύμφωνα με την επιστήμονα που αναφέρει επιπλέον τη μείωση της παραγωγικότητας εξαιτίας των συχνών διαλειμμάτων για τσιγάρο και το κόστος από τα ατυχήματα που συνδέονται με το τσιγάρο.
Σχεδόν ένας στους πέντε ενήλικες τόσο στη Βρετανία όσο και στις ΗΠΑ είναι καπνιστής.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία των Αμερικανικών Κέντρων για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών, το κάπνισμα ευθύνεται για οικονομικές απώλειες που συνδέονται με ζητήματα υγείας ύψους 193 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά την περίοδο 2000- 2004 στις ΗΠΑ--σχεδόν το μισό ποσό εξαιτίας της μειωμένης παραγωγικότητας.

Οι καπνιστές λείπουν συχνότερα από τη δουλειά τους

Οι καπνιστές χάνουν κατά μέσον όρο δύο με τρεις εργάσιμες ημέρες κάθε χρόνο σε σχέση με τους μη καπνιστές, σύμφωνα με μια νέα ανάλυση 29 παλαιότερων μελετών.
Με βάση αυτή τη διαπίστωση, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι οι απουσίες από την εργασία που οφείλονται στο κάπνισμα κόστισαν τον περασμένο χρόνο μόνο στη Βρετανία 1,4 δισεκατομμύριο λίρες (ή 2,25 δισεκατομμύρια δολάρια).
"Νομίζω ότι η μελέτη υπογραμμίζει το γεγονός ότι αυτό (το φαινόμενο) είναι κάτι που δεν επηρεάζει μόνο τον άνθρωπο αλλά και την οικονομία", δήλωσε ο Ντάγκλας Λέβι, ερευνητής για θέματα δημόσιας υγείας στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη ο οποίος δεν έλαβε μέρος στη νέα μελέτη.
Η ανάλυση περιλαμβάνει στοιχεία από μελέτες που διεξήχθησαν το διάστημα 1960-2001 στην Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία σε δείγμα μεγαλύτερο των 71.000 εργαζόμενων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Οι ερευνητές ζήτησαν από τους εργαζόμενους εθελοντές να απαντήσουν για τις παρούσες και τις παλαιότερες συνήθειές τους αναφορικά με το κάπνισμα και συμβουλεύτηκαν τα επαγγελματικά τους αρχεία για να διαπιστώσουν πόσο συχνά απουσίαζαν στη διάρκεια μιας διετίας κατά μέσο όρο.
Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα, η Τζο Λεονάρντι-Μπι του πανεπιστημίου του Νότινγχαμ στη Βρετανία και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν ότι όσοι εξακολουθούν να καπνίζουν είναι πιθανότερο να απουσιάζουν από τη δουλειά τους σε σχέση με τους μη καπνίζοντες.
Κατά μέσον όρο απείχαν 2,7 επιπλέον μέρες τον χρόνο σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Οι πρώην καπνιστές βρίσκονται κάπου μεταξύ των καπνιζόντων και όσων δεν κάπνισαν ποτέ αναφορικά με τις απουσίες.
Το 1,4 δισεκατομμύριο λίρες που χάνονται στη Βρετανία εξαιτίας των απουσιών από το κάπνισμα είναι μόνο ένα από τα επακόλουθα της συνήθειας αυτής στον εργασιακό χώρο, σύμφωνα με την επιστήμονα που αναφέρει επιπλέον τη μείωση της παραγωγικότητας εξαιτίας των συχνών διαλειμμάτων για τσιγάρο και το κόστος από τα ατυχήματα που συνδέονται με το τσιγάρο.
Σχεδόν ένας στους πέντε ενήλικες τόσο στη Βρετανία όσο και στις ΗΠΑ είναι καπνιστής.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία των Αμερικανικών Κέντρων για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών, το κάπνισμα ευθύνεται για οικονομικές απώλειες που συνδέονται με ζητήματα υγείας ύψους 193 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά την περίοδο 2000- 2004 στις ΗΠΑ--σχεδόν το μισό ποσό εξαιτίας της μειωμένης παραγωγικότητας.
Οι γυναίκες που δυσκολεύονται να φτάσουν σε οργασμό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης σύντομα θα βρουν λύση στο πρόβλημά τους με ρινικό σπρέι.
Περίπου το 30% των γυναικών πάσχει από ανοργασμία, όμως μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια εγκεκριμένη θεραπεία που να κυκλοφορεί στην αγορά.
Οι ερευνητές που μελετούν το θέμα έχουν αναπτύξει μια θεραπεία που ονομάζουν «το γυναικείο βιάγκρα», 12 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του φαρμάκου για την στυτική δυσλειτουργία των αντρών.
Η θεραπεία γίνεται με τη βοήθεια σπρέι από τα ρουθούνια της μύτης. Εφαρμόζεται δύο ώρες πριν το σεξ και εκτιμάται ότι «λειτουργεί» για έξι ώρες!
Βασίζεται στην τεστοστερόνη και πιστεύεται ότι διεγείρει τη σεξουαλική επιθυμία των γυναικών, ενεργοποιώντας τα κατάλληλα τμήματα του εγκεφάλου, αυξάνοντας την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα.
Σύμφωνα με τους αμερικανούς και καναδούς ερευνητές δεν υπάρχουν παρενέργειες όπως ακμή, τριχοφυία ή αλλαγή της φωνής, ενώ δεν υπάρχουν παρενέργειες αν η γυναίκα τελικά δεν κάνει σεξ.
Ομάδα αυστραλών ερευνητών σε αυτή τη φάση συγκεντρώνει εθελοντές γυναίκες που έχουν περάσει στην εμμηνόπαυση για να συμμετέχουν στις έρευνες, ενώ ανάλογες έρευνες γίνονται και στις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Ρινικό σπρέϊ απογειώνει τη γυναικεία σεξουαλικότητα

Οι γυναίκες που δυσκολεύονται να φτάσουν σε οργασμό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης σύντομα θα βρουν λύση στο πρόβλημά τους με ρινικό σπρέι.
Περίπου το 30% των γυναικών πάσχει από ανοργασμία, όμως μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια εγκεκριμένη θεραπεία που να κυκλοφορεί στην αγορά.
Οι ερευνητές που μελετούν το θέμα έχουν αναπτύξει μια θεραπεία που ονομάζουν «το γυναικείο βιάγκρα», 12 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του φαρμάκου για την στυτική δυσλειτουργία των αντρών.
Η θεραπεία γίνεται με τη βοήθεια σπρέι από τα ρουθούνια της μύτης. Εφαρμόζεται δύο ώρες πριν το σεξ και εκτιμάται ότι «λειτουργεί» για έξι ώρες!
Βασίζεται στην τεστοστερόνη και πιστεύεται ότι διεγείρει τη σεξουαλική επιθυμία των γυναικών, ενεργοποιώντας τα κατάλληλα τμήματα του εγκεφάλου, αυξάνοντας την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα.
Σύμφωνα με τους αμερικανούς και καναδούς ερευνητές δεν υπάρχουν παρενέργειες όπως ακμή, τριχοφυία ή αλλαγή της φωνής, ενώ δεν υπάρχουν παρενέργειες αν η γυναίκα τελικά δεν κάνει σεξ.
Ομάδα αυστραλών ερευνητών σε αυτή τη φάση συγκεντρώνει εθελοντές γυναίκες που έχουν περάσει στην εμμηνόπαυση για να συμμετέχουν στις έρευνες, ενώ ανάλογες έρευνες γίνονται και στις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Πρόωρη κλιμακτήριο στις γυναίκες ενδέχεται να προκαλούν ορισμένες χημικές ουσίες που περιέχονται και σε καλλυντικά όπως προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Ειδικότερα, αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσες γυναίκες εκτίθενται σε μεγάλες δόσεις φθαλικών ενώσεων, οι οποίες υπάρχουν σε πλαστικά, καλλυντικά, προϊόντα οικιακής χρήσης και συσκευασίες τροφίμων, μπαίνουν στην κλιμακτήριο κατά μέσον όρο 2,3 χρόνια νωρίτερα από τον μέσο όρο.
Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις γυναικών που παρουσιάζουν εμμηνόπαυση σχεδόν 15 χρόνια νωρίτερα.
Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις με επικεφαλής την δρ Ναταλία Γκρίντλερ εξέτασαν τα επίπεδα φθαλικών ενώσεων στο αίμα ή στα ούρα 5.700 γυναικών και κατέγραψαν πότε μπήκαν στην εμμηνόπαυση.
Όσες είχαν τα υψηλότερα επίπεδα των ενώσεων, είχαν μπει στην εμμηνόπαυση σε ηλικία κάτω από 49 ετών, αντί για τα 51 που είναι η συνήθης ηλικία της κλιμακτηρίου.
Όπως, όμως, εξήγησε η δρ Γκρίντλερ στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, το οποίο διεξήχθη στο Σαν Ντιέγκο, μερικές γυναίκες μπήκαν 15 χρόνια νωρίτερα, στα 36 τους χρόνια.
Η πρόωρη εμμηνόπαυση σχετίζεται με πολύ υψηλότερα κρούσματα εγκεφαλικών επεισοδίων, καρδιοπάθειας, προβλημάτων στα οστά και επικίνδυνων εγκεφαλικών αιμορραγιών.
Όσο για το που οφείλεται το γεγονός ότι ορισμένες γυναίκες εκτίθενται σε υψηλότερα επίπεδα φθαλικών ενώσεων, εικάζεται ότι μπορεί να παίζουν ρόλο παράγοντες όπως η εντονότερη χρήση καλλυντικών, η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού ή η κατανάλωση περισσότερων τυποποιημένων τροφίμων.

Ένοχα ορισμένα καλλυντικά για πρόωρη κλιμακτήριο

Πρόωρη κλιμακτήριο στις γυναίκες ενδέχεται να προκαλούν ορισμένες χημικές ουσίες που περιέχονται και σε καλλυντικά όπως προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Ειδικότερα, αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσες γυναίκες εκτίθενται σε μεγάλες δόσεις φθαλικών ενώσεων, οι οποίες υπάρχουν σε πλαστικά, καλλυντικά, προϊόντα οικιακής χρήσης και συσκευασίες τροφίμων, μπαίνουν στην κλιμακτήριο κατά μέσον όρο 2,3 χρόνια νωρίτερα από τον μέσο όρο.
Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις γυναικών που παρουσιάζουν εμμηνόπαυση σχεδόν 15 χρόνια νωρίτερα.
Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις με επικεφαλής την δρ Ναταλία Γκρίντλερ εξέτασαν τα επίπεδα φθαλικών ενώσεων στο αίμα ή στα ούρα 5.700 γυναικών και κατέγραψαν πότε μπήκαν στην εμμηνόπαυση.
Όσες είχαν τα υψηλότερα επίπεδα των ενώσεων, είχαν μπει στην εμμηνόπαυση σε ηλικία κάτω από 49 ετών, αντί για τα 51 που είναι η συνήθης ηλικία της κλιμακτηρίου.
Όπως, όμως, εξήγησε η δρ Γκρίντλερ στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, το οποίο διεξήχθη στο Σαν Ντιέγκο, μερικές γυναίκες μπήκαν 15 χρόνια νωρίτερα, στα 36 τους χρόνια.
Η πρόωρη εμμηνόπαυση σχετίζεται με πολύ υψηλότερα κρούσματα εγκεφαλικών επεισοδίων, καρδιοπάθειας, προβλημάτων στα οστά και επικίνδυνων εγκεφαλικών αιμορραγιών.
Όσο για το που οφείλεται το γεγονός ότι ορισμένες γυναίκες εκτίθενται σε υψηλότερα επίπεδα φθαλικών ενώσεων, εικάζεται ότι μπορεί να παίζουν ρόλο παράγοντες όπως η εντονότερη χρήση καλλυντικών, η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού ή η κατανάλωση περισσότερων τυποποιημένων τροφίμων.

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Ταλαιπωρεί τους εφήβους και όχι μόνο. Έχει ιδιαίτερη προτίμηση στα αγόρια, χωρίς να ξεχνά και τα κορίτσια. Όλα τα προβλήματα όμως έχουν τη λύση τους. Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από τα ενοχλητικά σπυράκια της ακμής.
Η ακμή είναι η πιο συνηθισμένη διαταραχή στους εφήβους. Σχεδόν όλοι οι έφηβοι εμφανίζουν κάποιου βαθμού ακμή, έστω και ήπια. Συνήθως εμφανίζεται στην ηλικία των 12-14 χρονών και υποχωρεί μέχρι την ηλικία των 25. Ωστόσο, αυτή η υποχώρηση δεν παρατηρείται σε όλες τις περιπτώσεις και μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί αύξηση του μέσου όρου ηλικίας των ασθενών με ακμή. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι τα αγόρια «πλήττονται» περισσότερο από τα κορίτσια.
Τι φταίει
Η αύξηση του σμήγματος. Κατά την εφηβεία υπάρχει αύξηση-η οποία πιθανόν να προξενείται από τα αυξημένα επίπεδα των γενετήσιων ορμονών-της παραγωγής μιας λιπαρής ουσίας (σμήγμα) που παράγεται από τους σμηγματογόνους αδένες στα θυλάκια των τριχών. Τα σπυράκια της ακμής δημιουργούνται όταν το επιπλέον σμήγμα και, μερικές φορές, τα νεκρά κύτταρα του δέρματος φράσσουν τα θυλάκια των τριχών και τα παγιδευμένα βακτήρια πολλαπλασιάζονται, προκαλώντας φλεγμονή στο δέρμα που περιβάλλει το θυλάκιο. Τα ενοχλητικά αυτά σπυράκια δημιουργούνται κυρίως σε σημεία όπου υπάρχουν πολλοί σμηγματογόνοι αδένες, όπως το πρόσωπο, η πλάτη και ο λαιμός.
Η εφίδρωση. Ο ιδρώτας μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα, κυρίως αν είμαστε εκτεθειμένοι σε υγρό και θερμό περιβάλλον.
Το στρες. Το άγχος και ο θυμός μπορεί να επιδεινώσουν προϋπάρχουσα ακμή.
Ενεργείστε μόνοι σας
Η ακμή δεν μπορεί να προληφθεί, μπορεί ωστόσο να ελεγχθεί. Αρκεί να λαμβάνετε τα κατάλληλα μέτρα.
Πλένετε την επιδερμίδα με νερό και απαλό σαπούνι, εάν είναι λιπαρή, μία με δύο φορές την ημέρα.
Πλένετε πάντα καλά τα χέρια σας πριν καθαρίσετε την περιοχή όπου εμφανίζεται το πρόβλημα. Μην καλύπτετε το δέρμα με κρέμα ή πούδρα. Μην πιέζετε τα στίγματα εάν είναι κόκκινα και πονούν, γιατί θα επιταχύνετε τη μόλυνση και θα δημιουργήσετε ουλές.
Χρησιμοποιείτε τις ειδικές λοσιόν καθαρισμού και τις κρέμες που ενδείκνυνται για την περίπτωση σας. Μειώνουν τη σοβαρότητα της ακμής και αποτρέπουν τα σημάδια.
Επικοινωνήστε με το γιατρό σας
Εάν η ακμή εξαπλώνεται πολύ ή εμφανίζονται ουλές.
Εάν τα σπυράκια πρήζονται ή έχουν κύστες.
Εάν σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε αντισυλληπτικά χάπια για να την καταπολεμήσετε.
Ο ρόλος της διατροφής
Αν και ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι ορισμένες τροφές, όπως η σοκολάτα, το κακάο, το χοιρινό, επιδεινώνουν την ακμή, δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη γι' αυτό.

Σπυράκια, τέλος!

Ταλαιπωρεί τους εφήβους και όχι μόνο. Έχει ιδιαίτερη προτίμηση στα αγόρια, χωρίς να ξεχνά και τα κορίτσια. Όλα τα προβλήματα όμως έχουν τη λύση τους. Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από τα ενοχλητικά σπυράκια της ακμής.
Η ακμή είναι η πιο συνηθισμένη διαταραχή στους εφήβους. Σχεδόν όλοι οι έφηβοι εμφανίζουν κάποιου βαθμού ακμή, έστω και ήπια. Συνήθως εμφανίζεται στην ηλικία των 12-14 χρονών και υποχωρεί μέχρι την ηλικία των 25. Ωστόσο, αυτή η υποχώρηση δεν παρατηρείται σε όλες τις περιπτώσεις και μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί αύξηση του μέσου όρου ηλικίας των ασθενών με ακμή. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι τα αγόρια «πλήττονται» περισσότερο από τα κορίτσια.
Τι φταίει
Η αύξηση του σμήγματος. Κατά την εφηβεία υπάρχει αύξηση-η οποία πιθανόν να προξενείται από τα αυξημένα επίπεδα των γενετήσιων ορμονών-της παραγωγής μιας λιπαρής ουσίας (σμήγμα) που παράγεται από τους σμηγματογόνους αδένες στα θυλάκια των τριχών. Τα σπυράκια της ακμής δημιουργούνται όταν το επιπλέον σμήγμα και, μερικές φορές, τα νεκρά κύτταρα του δέρματος φράσσουν τα θυλάκια των τριχών και τα παγιδευμένα βακτήρια πολλαπλασιάζονται, προκαλώντας φλεγμονή στο δέρμα που περιβάλλει το θυλάκιο. Τα ενοχλητικά αυτά σπυράκια δημιουργούνται κυρίως σε σημεία όπου υπάρχουν πολλοί σμηγματογόνοι αδένες, όπως το πρόσωπο, η πλάτη και ο λαιμός.
Η εφίδρωση. Ο ιδρώτας μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα, κυρίως αν είμαστε εκτεθειμένοι σε υγρό και θερμό περιβάλλον.
Το στρες. Το άγχος και ο θυμός μπορεί να επιδεινώσουν προϋπάρχουσα ακμή.
Ενεργείστε μόνοι σας
Η ακμή δεν μπορεί να προληφθεί, μπορεί ωστόσο να ελεγχθεί. Αρκεί να λαμβάνετε τα κατάλληλα μέτρα.
Πλένετε την επιδερμίδα με νερό και απαλό σαπούνι, εάν είναι λιπαρή, μία με δύο φορές την ημέρα.
Πλένετε πάντα καλά τα χέρια σας πριν καθαρίσετε την περιοχή όπου εμφανίζεται το πρόβλημα. Μην καλύπτετε το δέρμα με κρέμα ή πούδρα. Μην πιέζετε τα στίγματα εάν είναι κόκκινα και πονούν, γιατί θα επιταχύνετε τη μόλυνση και θα δημιουργήσετε ουλές.
Χρησιμοποιείτε τις ειδικές λοσιόν καθαρισμού και τις κρέμες που ενδείκνυνται για την περίπτωση σας. Μειώνουν τη σοβαρότητα της ακμής και αποτρέπουν τα σημάδια.
Επικοινωνήστε με το γιατρό σας
Εάν η ακμή εξαπλώνεται πολύ ή εμφανίζονται ουλές.
Εάν τα σπυράκια πρήζονται ή έχουν κύστες.
Εάν σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε αντισυλληπτικά χάπια για να την καταπολεμήσετε.
Ο ρόλος της διατροφής
Αν και ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι ορισμένες τροφές, όπως η σοκολάτα, το κακάο, το χοιρινό, επιδεινώνουν την ακμή, δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη γι' αυτό.
Η εκτίμηση ότι τα ψηλοτάκουνα ευθύνονται για την οστεοαρθρίτιδα που παρουσιάζεουν οι γυναίκες στα γόνατα καταρρέει. Μετά από δεκάδες έρευνες και ανάλογες συζητήσεις για το θέμα, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι άλλοι είναι οι παράγοντες που ενοχοποιούνται,
Συγκεκριμένα η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Epidemiology and Public Health καταλήγει στο ότι οι παράγοντες κινδύνου που εντοπίστηκαν είναι το κάπνισμα, τα παλαιότερα τραύματα στο γόνατο και, το κυριότερο, το αυξημένο σωματικό βάρος.
Οι επιστήμονες ήθελαν να εντοπίσουν γιατί οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα, η συχνότητα της πάθησης σε γυναίκες 65 ετών είναι διπλάσια από ότι σε συνομήλικους άνδρες.
Για να καταλήξουν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Oxford Brookes χρειάστηκε να πάρουν συνεντεύξεις από 100 γυναίκες που επρόκειτο να χειρουργηθούν στα γόνατα, περιγράφοντας τις συνήθειές τους, πού δούλευαν, εάν κάπνιζαν, εάν είχαν ατυχήματα, εάν χρησιμοποιούσαν αντισυλληπτικά χάπια, κτλ.
Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν ότι το αυξημένο σωματικό βάρος ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου.
Το παράδοξο στη νέα έρευνα είναι ότι τα τακούνια όχι μόνο δεν αύξαναν τον κίνδυνο, αλλά τον μείωναν! Το φαινόμενο ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες που φορούν ψηλοτάκουνα είναι λιγότερο πιθανό να είναι παχύσαρκες.
Γι αυτό, μη διστάζετε να φορέσετε τις αγαπημένες γόβες στιλέτο ιδίως όταν πάτε για χορό, αφού σύμφωνα με την ίδια έρευνα η προστατευτική δράση είναι η μέγιστη στις γυναίκες που χορεύουν συστηματικά με δεκάποντα τακούνια.

Ψηλοτάκουνα κατά οστεοαρθρίτιδας

Η εκτίμηση ότι τα ψηλοτάκουνα ευθύνονται για την οστεοαρθρίτιδα που παρουσιάζεουν οι γυναίκες στα γόνατα καταρρέει. Μετά από δεκάδες έρευνες και ανάλογες συζητήσεις για το θέμα, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι άλλοι είναι οι παράγοντες που ενοχοποιούνται,
Συγκεκριμένα η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Epidemiology and Public Health καταλήγει στο ότι οι παράγοντες κινδύνου που εντοπίστηκαν είναι το κάπνισμα, τα παλαιότερα τραύματα στο γόνατο και, το κυριότερο, το αυξημένο σωματικό βάρος.
Οι επιστήμονες ήθελαν να εντοπίσουν γιατί οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα, η συχνότητα της πάθησης σε γυναίκες 65 ετών είναι διπλάσια από ότι σε συνομήλικους άνδρες.
Για να καταλήξουν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Oxford Brookes χρειάστηκε να πάρουν συνεντεύξεις από 100 γυναίκες που επρόκειτο να χειρουργηθούν στα γόνατα, περιγράφοντας τις συνήθειές τους, πού δούλευαν, εάν κάπνιζαν, εάν είχαν ατυχήματα, εάν χρησιμοποιούσαν αντισυλληπτικά χάπια, κτλ.
Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν ότι το αυξημένο σωματικό βάρος ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου.
Το παράδοξο στη νέα έρευνα είναι ότι τα τακούνια όχι μόνο δεν αύξαναν τον κίνδυνο, αλλά τον μείωναν! Το φαινόμενο ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες που φορούν ψηλοτάκουνα είναι λιγότερο πιθανό να είναι παχύσαρκες.
Γι αυτό, μη διστάζετε να φορέσετε τις αγαπημένες γόβες στιλέτο ιδίως όταν πάτε για χορό, αφού σύμφωνα με την ίδια έρευνα η προστατευτική δράση είναι η μέγιστη στις γυναίκες που χορεύουν συστηματικά με δεκάποντα τακούνια.

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Όσοι έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο είναι περισσότερο ευφυείς; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τους επιστήμονες εδώ και αιώνες.
Το 1836, ο Γερμανός επιστήμονας Frederick Tiedman, έγραψε ότι αδιαμφισβήτητα υπάρχει σχέση μεταξύ του μεγέθους του εγκεφάλου και της ευφυΐας των ανθρώπων. Βέβαια η θέση αυτή προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και το ζήτημα παραμένει επίμαχο μέχρι σήμερα.
Οι επιστήμονες για να μπορέσουν να βρουν την αλήθεια στον τομέα αυτό, προσπάθησαν να βρουν αντικειμενικούς βιολογικούς δείκτες για να αποδείξουν ποια είναι η σχέση της νοημοσύνης, της εξυπνάδας και της πνευματικής ενέργειας με το μέγεθος του εγκεφάλου.
Για τον υπολογισμό του μεγέθους του εγκεφάλου υπήρχαν βασικά δύο μέθοδοι. Η μέτρηση της περιμέτρου της κεφαλής μπορεί να επιτρέπει το υπολογισμό του μεγέθους του εγκεφάλου. Μια δεύτερη μέθοδος είναι η μέτρηση του εγκεφάλου απευθείας μετά από το θάνατο. 
Τώρα διαθέτουμε ακόμη μια νέα, πολύ καλή μέθοδο, τη μαγνητική τομογραφία η οποία επιτρέπει όχι μόνο τον υπολογισμό του μεγέθους του εγκεφάλου άλλα και την αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των επιμέρους δομών του εγκεφάλου.
Με τη μαγνητική τομογραφία, είναι δυνατόν να γίνει υπολογισμός της φαιάς ουσίας, του μεγέθους σημαντικών δομών του εγκεφάλου όπως ο αριστερός και δεξιός ιππόκαμπος, ο αριστερός και δεξιός κροταφικός λοβός, ο αριστερός και δεξιός μετωπικός λοβός. Οι ανατομικές αυτές δομές του εγκεφάλου παίζουν σημαντικό ρόλο στις νοητικές λειτουργίες, στη μνήμη και άλλους καθοριστικούς για την ευφυΐα τομείς.
Η ευφυΐα των ανθρώπων μπορεί να μετρηθεί με διάφορα τεστ νοημοσύνης. Ο δείκτης νοημοσύνης δεν είναι μια τέλεια μέτρηση της ανθρώπινης ευφυΐας.
Είναι γεγονός ότι υπήρξαν επικριτές για τη δυνατότητα αξιολόγησης όλου του φάσματος της ανθρώπινης νοημοσύνης από το δείκτη νοημοσύνης.
Όμως ερευνητικές εργασίες που εξέτασαν τη σχέση δείκτη νοημοσύνης και αντικειμενικών βιολογικών παραμέτρων όπως το μέγεθος του εγκεφάλου, έδειξαν ενδιαφέροντες συσχετισμούς.
Σε μια από τις πλέον ολοκληρωμένες έρευνες του είδους της, επιστήμονες από το Virginia Commonwealth University της Βιργινίας των Ηνωμένων Πολιτειών, εξέτασαν τα δεδομένα που υπάρχουν από 26 διεθνείς μελέτες για το θέμα.
Τα συμπεράσματα που προέκυψαν είναι:
Οι άνθρωποι με μεγαλύτερο εγκέφαλο έχουν μεγαλύτερη ευφυΐα από αυτούς που έχουν μικρότερο εγκέφαλο. Ο εν λόγω συσχετισμός παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα
Η σχέση μεγαλύτερου εγκεφάλου και ψηλότερης ευφυΐας είναι ακόμη πιο δυνατή μεταξύ των γυναικών. Επίσης η σχέση είναι εντονότερη στους ενήλικες παρά στα παιδιά
Αναμφίβολα υπάρχουν πολλά που μπορούν να λεχθούν για τα συγκεκριμένα συμπεράσματα. Ο ρόλος της γενετικής συνιστώσας, της επιρροής του περιβάλλοντος, της εκπαίδευσης, οι διαφορετικές δεξιότητες των ανθρώπων που ανήκουν σε ξεχωριστούς τομείς της νοημοσύνης, μπορεί να μην εκπροσωπούνται και να συσχετίζονται άμεσα με το μέγεθος του εγκεφάλου.
Από την άλλη όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους συσχετισμούς μεταξύ λειτουργικών δεικτών για τη νοημοσύνη και τις ανατομικές δομές του εγκεφάλου που προκύπτουν από σύγχρονες μεθόδους όπως η μαγνητική τομογραφία.
Η αξιολόγηση των ανθρώπων όσον αφορά την πνευματική τους ενέργεια, τις νοητικές τους δεξιότητες, την ταχύτητα και ορθότητα της σκέψης τους, αποτελεί βασικό άξονα της κοινωνικής και επαγγελματικής ανέλιξης.
Οι ευφυείς άνθρωποι, μαθαίνουν γρηγορότερα, κάνουν λιγότερα λάθη και είναι περισσότερο παραγωγικοί.  Είναι βέβαιο ότι στον επαγγελματικό τομέα οι εργοδότες δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μεθόδους που τους επιτρέπουν να επιλέγουν και να εργοδοτούν τους περισσότερο ευφυείς.
Εκείνο που εμείς θα συγκρατήσουμε είναι ότι παρά το γεγονός ότι φαίνεται να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ μεγέθους εγκεφάλου και ευφυΐας, εντούτοις διεξάγονται με αυξημένο ρυθμό σήμερα έρευνες με πιθανώς καλύτερη διακριτική δύναμη όπως για παράδειγμα η λειτουργική μαγνητική τομογραφία, που θα μας επιτρέψουν να κατανοήσουμε καλύτερα τη σχέση μεγέθους εγκεφάλου και ευφυΐας.

Το μέγεθος του εγκεφάλου και η ευφυΐα

Όσοι έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο είναι περισσότερο ευφυείς; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τους επιστήμονες εδώ και αιώνες.
Το 1836, ο Γερμανός επιστήμονας Frederick Tiedman, έγραψε ότι αδιαμφισβήτητα υπάρχει σχέση μεταξύ του μεγέθους του εγκεφάλου και της ευφυΐας των ανθρώπων. Βέβαια η θέση αυτή προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και το ζήτημα παραμένει επίμαχο μέχρι σήμερα.
Οι επιστήμονες για να μπορέσουν να βρουν την αλήθεια στον τομέα αυτό, προσπάθησαν να βρουν αντικειμενικούς βιολογικούς δείκτες για να αποδείξουν ποια είναι η σχέση της νοημοσύνης, της εξυπνάδας και της πνευματικής ενέργειας με το μέγεθος του εγκεφάλου.
Για τον υπολογισμό του μεγέθους του εγκεφάλου υπήρχαν βασικά δύο μέθοδοι. Η μέτρηση της περιμέτρου της κεφαλής μπορεί να επιτρέπει το υπολογισμό του μεγέθους του εγκεφάλου. Μια δεύτερη μέθοδος είναι η μέτρηση του εγκεφάλου απευθείας μετά από το θάνατο. 
Τώρα διαθέτουμε ακόμη μια νέα, πολύ καλή μέθοδο, τη μαγνητική τομογραφία η οποία επιτρέπει όχι μόνο τον υπολογισμό του μεγέθους του εγκεφάλου άλλα και την αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των επιμέρους δομών του εγκεφάλου.
Με τη μαγνητική τομογραφία, είναι δυνατόν να γίνει υπολογισμός της φαιάς ουσίας, του μεγέθους σημαντικών δομών του εγκεφάλου όπως ο αριστερός και δεξιός ιππόκαμπος, ο αριστερός και δεξιός κροταφικός λοβός, ο αριστερός και δεξιός μετωπικός λοβός. Οι ανατομικές αυτές δομές του εγκεφάλου παίζουν σημαντικό ρόλο στις νοητικές λειτουργίες, στη μνήμη και άλλους καθοριστικούς για την ευφυΐα τομείς.
Η ευφυΐα των ανθρώπων μπορεί να μετρηθεί με διάφορα τεστ νοημοσύνης. Ο δείκτης νοημοσύνης δεν είναι μια τέλεια μέτρηση της ανθρώπινης ευφυΐας.
Είναι γεγονός ότι υπήρξαν επικριτές για τη δυνατότητα αξιολόγησης όλου του φάσματος της ανθρώπινης νοημοσύνης από το δείκτη νοημοσύνης.
Όμως ερευνητικές εργασίες που εξέτασαν τη σχέση δείκτη νοημοσύνης και αντικειμενικών βιολογικών παραμέτρων όπως το μέγεθος του εγκεφάλου, έδειξαν ενδιαφέροντες συσχετισμούς.
Σε μια από τις πλέον ολοκληρωμένες έρευνες του είδους της, επιστήμονες από το Virginia Commonwealth University της Βιργινίας των Ηνωμένων Πολιτειών, εξέτασαν τα δεδομένα που υπάρχουν από 26 διεθνείς μελέτες για το θέμα.
Τα συμπεράσματα που προέκυψαν είναι:
Οι άνθρωποι με μεγαλύτερο εγκέφαλο έχουν μεγαλύτερη ευφυΐα από αυτούς που έχουν μικρότερο εγκέφαλο. Ο εν λόγω συσχετισμός παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα
Η σχέση μεγαλύτερου εγκεφάλου και ψηλότερης ευφυΐας είναι ακόμη πιο δυνατή μεταξύ των γυναικών. Επίσης η σχέση είναι εντονότερη στους ενήλικες παρά στα παιδιά
Αναμφίβολα υπάρχουν πολλά που μπορούν να λεχθούν για τα συγκεκριμένα συμπεράσματα. Ο ρόλος της γενετικής συνιστώσας, της επιρροής του περιβάλλοντος, της εκπαίδευσης, οι διαφορετικές δεξιότητες των ανθρώπων που ανήκουν σε ξεχωριστούς τομείς της νοημοσύνης, μπορεί να μην εκπροσωπούνται και να συσχετίζονται άμεσα με το μέγεθος του εγκεφάλου.
Από την άλλη όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους συσχετισμούς μεταξύ λειτουργικών δεικτών για τη νοημοσύνη και τις ανατομικές δομές του εγκεφάλου που προκύπτουν από σύγχρονες μεθόδους όπως η μαγνητική τομογραφία.
Η αξιολόγηση των ανθρώπων όσον αφορά την πνευματική τους ενέργεια, τις νοητικές τους δεξιότητες, την ταχύτητα και ορθότητα της σκέψης τους, αποτελεί βασικό άξονα της κοινωνικής και επαγγελματικής ανέλιξης.
Οι ευφυείς άνθρωποι, μαθαίνουν γρηγορότερα, κάνουν λιγότερα λάθη και είναι περισσότερο παραγωγικοί.  Είναι βέβαιο ότι στον επαγγελματικό τομέα οι εργοδότες δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μεθόδους που τους επιτρέπουν να επιλέγουν και να εργοδοτούν τους περισσότερο ευφυείς.
Εκείνο που εμείς θα συγκρατήσουμε είναι ότι παρά το γεγονός ότι φαίνεται να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ μεγέθους εγκεφάλου και ευφυΐας, εντούτοις διεξάγονται με αυξημένο ρυθμό σήμερα έρευνες με πιθανώς καλύτερη διακριτική δύναμη όπως για παράδειγμα η λειτουργική μαγνητική τομογραφία, που θα μας επιτρέψουν να κατανοήσουμε καλύτερα τη σχέση μεγέθους εγκεφάλου και ευφυΐας.
Περίπου το ένα τρίτο από τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα, μεταξύ 32 και 35 εβδομάδων κύησης, βρέθηκε ότι παρουσιάζει μαθησιακά και εκπαιδευτικά προβλήματα στο σχολείο, σε μελέτη που έγινε στην Οξφόρδη.
Ήταν ήδη γνωστό από παλαιότερες έρευνες, ότι τα πολύ πρόωρα παιδιά, δηλαδή αυτά που γεννιόνταν πριν από τις 32 εβδομάδες κύησης και με πολύ χαμηλό βάρος γέννησης ( μικρότερο από 1,5 κιλά), έχουν αυξημένο κίνδυνο για να παρουσιάσουν προβλήματα ανάπτυξης, συμπεριφοράς και εκμάθησης.
Όμως για την μεγάλη ομάδα προώρων παιδιών που γεννιούνται μεταξύ 32 και 35 εβδομάδων δεν είχαν γίνει μέχρι τώρα έρευνες που να αναλύουν τα σχολικά και αναπτυξιακά τους προβλήματα. Υπενθυμίζεται ότι μια κανονική κύηση διαρκεί περίπου 40 εβδομάδες.
Οι Άγγλοι γιατροί μελέτησαν 117 παιδιά που γεννήθηκαν 5 με 8 εβδομάδες νωρίτερα από τον κανονική ημερομηνία που θα έπρεπε να γεννηθούν (32-35 εβδομάδων κύησης) μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Τα ευρήματά τους ήταν τα ακόλουθα:
Το ένα τρίτο των παιδιών είχε προβλήματα γραφής, μαθηματικών και λεπτών κινήσεων που χρειάζονται για δραστηριότητες όπως το σχεδίασμα
Το 20% των παιδιών είχε προβλήματα ομιλίας και διαβάσματος
Το 25% είχε ανάγκη υποστήριξης από ένα βοηθό που δεν ήταν δάσκαλος
Το 4% είχαν ανάγκες ειδικής εκπαίδευσης
Το 3% έπρεπε να τοποθετηθούν σε σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες
Το ένα τρίτο των παιδιών θεωρήθηκε είτε από τους γονείς είτε από τους δασκάλους ότι ήταν υπερκινητικό. Όμως μόνο για το 8% των παιδιών συμφωνούσαν και οι δύο ομάδες, ότι ήσαν υπερκινητικά    
Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι άλλες ανάλογες έρευνες, που έγιναν σε παιδιά που γεννήθηκαν κανονικά, τελειόμηνα στις 40 εβδομάδες κύησης, το ποσοστό που βρέθηκε να έχει παρόμοια προβλήματα κυμαινόταν μεταξύ 10 και 20%. Υπενθυμίζεται ότι στην μελέτη που παρουσιάζουμε σήμερα το ποσοστό αυτό ήταν της τάξης του 33%.
Το γεγονός ότι η έρευνα αυτή επισημαίνει τον κίνδυνο που έχουν τα πρόωρα παιδιά για αναπτυξιακά και μαθησιακά προβλήματα, επιτρέπει στους γονείς και εκπαιδευτικούς να επέμβουν έγκαιρα για να υποστηρίξουν τα παιδιά αυτά με τρόπο τέτοιο που να τα βοηθήσουν να ξεπεράσουν μέσα στα μέτρα του δυνατού κάποια εμπόδια.
Η έγκαιρη αντιμετώπιση των δυσκολιών αυτών των παιδιών θα τους επιτρέψει να αναπτύξουν τις ικανότητες που διαθέτουν για να καλύψουν όσο το δυνατό περισσότερα κενά που τυχόν προκαλούνται από την πρόωρη γέννηση.
Εκείνο που επίσης αξίζει τον κόπο να συγκρατηθεί είναι ότι μερικά από τα παιδιά αυτά, μεγαλώνοντας κατάφεραν όπως φάνηκε σε άλλες έρευνες να κερδίσουν το χαμένο έδαφος σε σχέση με τους συνομήλικους τους.

Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μαθησιακά και σχολικά προβλήματα

Περίπου το ένα τρίτο από τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα, μεταξύ 32 και 35 εβδομάδων κύησης, βρέθηκε ότι παρουσιάζει μαθησιακά και εκπαιδευτικά προβλήματα στο σχολείο, σε μελέτη που έγινε στην Οξφόρδη.
Ήταν ήδη γνωστό από παλαιότερες έρευνες, ότι τα πολύ πρόωρα παιδιά, δηλαδή αυτά που γεννιόνταν πριν από τις 32 εβδομάδες κύησης και με πολύ χαμηλό βάρος γέννησης ( μικρότερο από 1,5 κιλά), έχουν αυξημένο κίνδυνο για να παρουσιάσουν προβλήματα ανάπτυξης, συμπεριφοράς και εκμάθησης.
Όμως για την μεγάλη ομάδα προώρων παιδιών που γεννιούνται μεταξύ 32 και 35 εβδομάδων δεν είχαν γίνει μέχρι τώρα έρευνες που να αναλύουν τα σχολικά και αναπτυξιακά τους προβλήματα. Υπενθυμίζεται ότι μια κανονική κύηση διαρκεί περίπου 40 εβδομάδες.
Οι Άγγλοι γιατροί μελέτησαν 117 παιδιά που γεννήθηκαν 5 με 8 εβδομάδες νωρίτερα από τον κανονική ημερομηνία που θα έπρεπε να γεννηθούν (32-35 εβδομάδων κύησης) μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Τα ευρήματά τους ήταν τα ακόλουθα:
Το ένα τρίτο των παιδιών είχε προβλήματα γραφής, μαθηματικών και λεπτών κινήσεων που χρειάζονται για δραστηριότητες όπως το σχεδίασμα
Το 20% των παιδιών είχε προβλήματα ομιλίας και διαβάσματος
Το 25% είχε ανάγκη υποστήριξης από ένα βοηθό που δεν ήταν δάσκαλος
Το 4% είχαν ανάγκες ειδικής εκπαίδευσης
Το 3% έπρεπε να τοποθετηθούν σε σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες
Το ένα τρίτο των παιδιών θεωρήθηκε είτε από τους γονείς είτε από τους δασκάλους ότι ήταν υπερκινητικό. Όμως μόνο για το 8% των παιδιών συμφωνούσαν και οι δύο ομάδες, ότι ήσαν υπερκινητικά    
Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι άλλες ανάλογες έρευνες, που έγιναν σε παιδιά που γεννήθηκαν κανονικά, τελειόμηνα στις 40 εβδομάδες κύησης, το ποσοστό που βρέθηκε να έχει παρόμοια προβλήματα κυμαινόταν μεταξύ 10 και 20%. Υπενθυμίζεται ότι στην μελέτη που παρουσιάζουμε σήμερα το ποσοστό αυτό ήταν της τάξης του 33%.
Το γεγονός ότι η έρευνα αυτή επισημαίνει τον κίνδυνο που έχουν τα πρόωρα παιδιά για αναπτυξιακά και μαθησιακά προβλήματα, επιτρέπει στους γονείς και εκπαιδευτικούς να επέμβουν έγκαιρα για να υποστηρίξουν τα παιδιά αυτά με τρόπο τέτοιο που να τα βοηθήσουν να ξεπεράσουν μέσα στα μέτρα του δυνατού κάποια εμπόδια.
Η έγκαιρη αντιμετώπιση των δυσκολιών αυτών των παιδιών θα τους επιτρέψει να αναπτύξουν τις ικανότητες που διαθέτουν για να καλύψουν όσο το δυνατό περισσότερα κενά που τυχόν προκαλούνται από την πρόωρη γέννηση.
Εκείνο που επίσης αξίζει τον κόπο να συγκρατηθεί είναι ότι μερικά από τα παιδιά αυτά, μεγαλώνοντας κατάφεραν όπως φάνηκε σε άλλες έρευνες να κερδίσουν το χαμένο έδαφος σε σχέση με τους συνομήλικους τους.
Οι γυναίκες που δουλεύουν πολλές ώρες κινδυνεύουν περισσότερο από τους άνδρες να υποπέσουν σε συμπεριφορές που βλάπτουν την υγεία τους όπως υπερφαγία, κάπνισμα και υπερκατανάλωση καφεΐνης.
Οι άνδρες και οι γυναίκες αντιδρούν πολύ διαφορετικά στην πρόκληση των πολλών ωρών εργασίας.
Οι γυναίκες κάτω από αυτές τις συνθήκες καταναλώνουν σνακ με περισσότερα λίπη και ψηλού περιεχομένου σε ζάχαρο, ασκούνται σωματικά λιγότερο, πίνουν περισσότερο καφέ και εάν είναι καπνίστριες καπνίζουν πιο πολύ από τους άνδρες συναδέλφους τους.
Αντίθετα στους άνδρες, οι πολλές ώρες εργασίας δεν έχουν αρνητική επίδραση στη σωματική τους άσκηση, στην πρόσληψη καφεΐνης και στο πόσο καπνίζουν. Όμως και στους άνδρες παρατηρήθηκε αύξηση κατανάλωσης ανθυγιεινών σνακ λόγω πολλών ωρών εργασίας σε απαιτητικές δουλειές με στρες.
Οι υπερβολικές ώρες εργασίας, φαίνεται να έχουν ένα θετικό τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Αυτό είναι η μείωση κατανάλωσης αλκοόλ και στα δύο φύλα.
Τα ενδιαφέροντα αυτά συμπεράσματα προέκυψαν από εργασία ψυχολόγων του πανεπιστημίου του Λίντς του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην ουσία αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης έρευνας για τις επιδράσεις του στρες στην κατανάλωση φαγητών και την υπερφαγία.
Το στρες βρέθηκε ότι αποδιοργανώνει τις συνήθειες και τρόπο διατροφής των ανθρώπων. Τους κάνει να επιλέγουν ανθυγιεινά φαγητά πλούσια σε λίπος και ζάχαρο, ιδιαίτερα υπό μορφή σνακ. Το στρες μειώνει την κατανάλωση φαγητών που έχουν περισσότερες υγιεινές επιδράσεις στον άνθρωπο.
Επίσης διαπιστώθηκε ότι το στρες κάνει τους ανθρώπους να τρώνε λιγότερα λαχανικά στα γεύματα τους και οι προτιμήσεις τους συγκεντρώνονται σε ενδιάμεσα σνακ, πλούσια σε λίπη και ζάχαρα.
Στην έρευνα αυτή, οι ψυχολόγοι εξέτασαν το στρες που προκαλείται από γεγονότα ή εμπόδια ήσσονος σημασίας που συμβαίνουν εκτός και εντός του εργασιακού περιβάλλοντος όπως μια διαφωνία με ένα συνάδελφο, μια συνάντηση με τον εργοδότη, μια παρουσίαση στο χώρο εργασίας, η αποτυχία τήρησης κάποιου χρονοδιαγράμματος ή ακόμη η απώλεια των κλειδιών. Τα ευρήματα έδειξαν ότι αυτοί που βιώνουν μία ή περισσότερες τέτοιες καταστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, καταναλώνουν σημαντικά περισσότερα σνακ στα ενδιάμεσα των γευμάτων και λιγότερα λαχανικά, καθόλου φρούτα και τα κυρίως γεύματα τους είναι μικρότερα. 
Από τους διάφορους παράγοντες που προκαλούν στρες, είναι πιο πολύ οι ψυχολογικοί παρά οι σωματικοί παράγοντες στρες που κάνουν τους ανθρώπους να καταναλώνουν περισσότερα ενδιάμεσα σνακ πλούσια σε λίπη και ζάχαρο.
Οι ερευνητές ταξινόμησαν τους καθημερινούς παράγοντες στρες σε 4 κατηγορίες:
Παράγοντες που απειλούν το εγώ, όπως για παράδειγμα η διεξαγωγή μιας διάλεξης, μιας παρουσίασης
Διαπροσωπικές συγκρούσεις, όπως οι διαφορές με συνάδελφο
Εργασιακού τύπου, όπως οι συναντήσεις με τους διευθυντές ή εργοδότες
Σωματικού τύπου, όπως ένας έντονος πονοκέφαλος ή το αίσθημα κινδύνου
Από τους παράγοντες αυτούς, οι 3 πρώτοι βρέθηκε ότι αυξάνουν την κατανάλωση σνακ με ανθυγιεινό περιεχόμενο ενώ ο τέταρτος παράγοντας που έχει σχέση με τη σωματική καταπόνηση, στην πράξη φάνηκε ότι κάνει τους ανθρώπους να τρώνε λιγότερα.
Μερικοί τύποι ανθρώπων επηρεάζονται περισσότερο από το στρες παρουσιάζοντας κάτω από τέτοιες συνθήκες περισσότερη κατανάλωση φαγητών και σνακ. Οι άνθρωποι αυτοί χαρακτηρίζονται από συναισθηματική υπερφαγία. Είναι περισσότερο ευάλωτοι στο στρες και το φαγητό για αυτούς είναι μια μορφή απόδρασης από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Με λίγα λόγια όταν νιώθουν άγχος ή είναι συναισθηματικά αναστατωμένοι ή όταν αισθάνονται αρνητικά για τον εαυτό τους, καταφεύγουν στα φαγητά σε μια προσπάθεια αποφυγής των αρνητικών αυτών συναισθημάτων.
Οι γυναίκες είναι πιθανόν ότι βιώνουν περισσότερο στρες λόγω πολλών ωρών εργασίας εξαιτίας του γεγονότος ότι γνωρίζουν ότι επιστρέφοντας στο σπίτι, τις αναμένει ακόμη νέος φόρτος εργασίας. Από την άλλη είναι γεγονός ότι οι άνδρες αρέσκονται στο να εργάζονται πολλές ώρες διότι αυτό τους κάνει να νιώθουν πιο σημαντικοί. Δεν αποκλείεται επίσης ένας αριθμός από αυτούς να εργάζονται περισσότερο για να αποφεύγουν να είναι στο σπίτι και έτσι να υποχρεώνονται να κάνουν εργασίες του σπιτιού.
Συνοπτικά, βλέπουμε ότι η Βρετανική αυτή έρευνα δείχνει ότι το στρες έχει βλαβερές επιπτώσεις στη διατροφή των ανθρώπων οδηγώντας τους στην υπερβολική κατανάλωση ανθυγιεινών τροφίμων.

Πολλές ώρες εργασίας: Ποιοι υποφέρουν περισσότερο;

Οι γυναίκες που δουλεύουν πολλές ώρες κινδυνεύουν περισσότερο από τους άνδρες να υποπέσουν σε συμπεριφορές που βλάπτουν την υγεία τους όπως υπερφαγία, κάπνισμα και υπερκατανάλωση καφεΐνης.
Οι άνδρες και οι γυναίκες αντιδρούν πολύ διαφορετικά στην πρόκληση των πολλών ωρών εργασίας.
Οι γυναίκες κάτω από αυτές τις συνθήκες καταναλώνουν σνακ με περισσότερα λίπη και ψηλού περιεχομένου σε ζάχαρο, ασκούνται σωματικά λιγότερο, πίνουν περισσότερο καφέ και εάν είναι καπνίστριες καπνίζουν πιο πολύ από τους άνδρες συναδέλφους τους.
Αντίθετα στους άνδρες, οι πολλές ώρες εργασίας δεν έχουν αρνητική επίδραση στη σωματική τους άσκηση, στην πρόσληψη καφεΐνης και στο πόσο καπνίζουν. Όμως και στους άνδρες παρατηρήθηκε αύξηση κατανάλωσης ανθυγιεινών σνακ λόγω πολλών ωρών εργασίας σε απαιτητικές δουλειές με στρες.
Οι υπερβολικές ώρες εργασίας, φαίνεται να έχουν ένα θετικό τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Αυτό είναι η μείωση κατανάλωσης αλκοόλ και στα δύο φύλα.
Τα ενδιαφέροντα αυτά συμπεράσματα προέκυψαν από εργασία ψυχολόγων του πανεπιστημίου του Λίντς του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην ουσία αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης έρευνας για τις επιδράσεις του στρες στην κατανάλωση φαγητών και την υπερφαγία.
Το στρες βρέθηκε ότι αποδιοργανώνει τις συνήθειες και τρόπο διατροφής των ανθρώπων. Τους κάνει να επιλέγουν ανθυγιεινά φαγητά πλούσια σε λίπος και ζάχαρο, ιδιαίτερα υπό μορφή σνακ. Το στρες μειώνει την κατανάλωση φαγητών που έχουν περισσότερες υγιεινές επιδράσεις στον άνθρωπο.
Επίσης διαπιστώθηκε ότι το στρες κάνει τους ανθρώπους να τρώνε λιγότερα λαχανικά στα γεύματα τους και οι προτιμήσεις τους συγκεντρώνονται σε ενδιάμεσα σνακ, πλούσια σε λίπη και ζάχαρα.
Στην έρευνα αυτή, οι ψυχολόγοι εξέτασαν το στρες που προκαλείται από γεγονότα ή εμπόδια ήσσονος σημασίας που συμβαίνουν εκτός και εντός του εργασιακού περιβάλλοντος όπως μια διαφωνία με ένα συνάδελφο, μια συνάντηση με τον εργοδότη, μια παρουσίαση στο χώρο εργασίας, η αποτυχία τήρησης κάποιου χρονοδιαγράμματος ή ακόμη η απώλεια των κλειδιών. Τα ευρήματα έδειξαν ότι αυτοί που βιώνουν μία ή περισσότερες τέτοιες καταστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, καταναλώνουν σημαντικά περισσότερα σνακ στα ενδιάμεσα των γευμάτων και λιγότερα λαχανικά, καθόλου φρούτα και τα κυρίως γεύματα τους είναι μικρότερα. 
Από τους διάφορους παράγοντες που προκαλούν στρες, είναι πιο πολύ οι ψυχολογικοί παρά οι σωματικοί παράγοντες στρες που κάνουν τους ανθρώπους να καταναλώνουν περισσότερα ενδιάμεσα σνακ πλούσια σε λίπη και ζάχαρο.
Οι ερευνητές ταξινόμησαν τους καθημερινούς παράγοντες στρες σε 4 κατηγορίες:
Παράγοντες που απειλούν το εγώ, όπως για παράδειγμα η διεξαγωγή μιας διάλεξης, μιας παρουσίασης
Διαπροσωπικές συγκρούσεις, όπως οι διαφορές με συνάδελφο
Εργασιακού τύπου, όπως οι συναντήσεις με τους διευθυντές ή εργοδότες
Σωματικού τύπου, όπως ένας έντονος πονοκέφαλος ή το αίσθημα κινδύνου
Από τους παράγοντες αυτούς, οι 3 πρώτοι βρέθηκε ότι αυξάνουν την κατανάλωση σνακ με ανθυγιεινό περιεχόμενο ενώ ο τέταρτος παράγοντας που έχει σχέση με τη σωματική καταπόνηση, στην πράξη φάνηκε ότι κάνει τους ανθρώπους να τρώνε λιγότερα.
Μερικοί τύποι ανθρώπων επηρεάζονται περισσότερο από το στρες παρουσιάζοντας κάτω από τέτοιες συνθήκες περισσότερη κατανάλωση φαγητών και σνακ. Οι άνθρωποι αυτοί χαρακτηρίζονται από συναισθηματική υπερφαγία. Είναι περισσότερο ευάλωτοι στο στρες και το φαγητό για αυτούς είναι μια μορφή απόδρασης από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Με λίγα λόγια όταν νιώθουν άγχος ή είναι συναισθηματικά αναστατωμένοι ή όταν αισθάνονται αρνητικά για τον εαυτό τους, καταφεύγουν στα φαγητά σε μια προσπάθεια αποφυγής των αρνητικών αυτών συναισθημάτων.
Οι γυναίκες είναι πιθανόν ότι βιώνουν περισσότερο στρες λόγω πολλών ωρών εργασίας εξαιτίας του γεγονότος ότι γνωρίζουν ότι επιστρέφοντας στο σπίτι, τις αναμένει ακόμη νέος φόρτος εργασίας. Από την άλλη είναι γεγονός ότι οι άνδρες αρέσκονται στο να εργάζονται πολλές ώρες διότι αυτό τους κάνει να νιώθουν πιο σημαντικοί. Δεν αποκλείεται επίσης ένας αριθμός από αυτούς να εργάζονται περισσότερο για να αποφεύγουν να είναι στο σπίτι και έτσι να υποχρεώνονται να κάνουν εργασίες του σπιτιού.
Συνοπτικά, βλέπουμε ότι η Βρετανική αυτή έρευνα δείχνει ότι το στρες έχει βλαβερές επιπτώσεις στη διατροφή των ανθρώπων οδηγώντας τους στην υπερβολική κατανάλωση ανθυγιεινών τροφίμων.
-Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι δημοσκοπήσεις αποτελούν αναγκαίο παράγοντα της λειτουργίας στα κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά δρώμενα μιας χώρας.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον ρόλο - τους σκοπούς - τους στόχους -  και την δημιουργική δύναμη της έρευνας, όταν διασφαλίζεται η θετική λειτουργία της.
-Έχοντας υπόψη πως η έρευνα εξυπηρετεί το κοινωνικό σύνολο αλλά και το ατομικό, το Κέντρο Κοινωνικών Πολιτικών & Οικονομικών Ερευνών αντιλαμβάνεται πως η επιτυχία μιας δημοσκόπησης είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, που παίζουν ένα κοινό ρόλο με ευρύτερες επιδιώξεις.
-Σε κάθε περίοδο διαφοροποιούνται τα αίτια και οι σκοποί που αποτελούν την βάση και τα θεμέλια, για την ανάπτυξη της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής γραμμής μιας εταιρίας  - υπηρεσίας ή πολιτικού προσώπου.
-Βασικός σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει επιστημονικά και να αναλύσει αντικειμενικά το θέμα, τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις για την ενημέρωση – επιτυχία.
-Η εφαρμοσμένη επιστημονική έρευνα είναι γνωστό ότι μπορεί να δώσει απαντήσεις, σε ερωτήματα που συσχετίζονται με την ορθή πορεία στα κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά δρώμενα μιας χώρας.
-Λαμβάνοντας σοβαρά τις γραπτές απαντήσεις που δίνουν οι ερωτηθέντες , γίνεται μια ανάλυση σε βάθος όλου του όγκου των δεδομένων. 
-Το κοινωνικό περιβάλλον μεταβάλλεται ραγδαία, παγκοσμιοποίηση , κοινωνία της πληροφορίας, νέες αξίες και προτεραιότητες των κοινωνικών φαινόμενων και συνθηκών, κάνουν της μετρήσεις των τάσεων περισσότερο αναγκαίες  από κάθε άλλη εποχή.
- Το Center Research είναι σε θέση και μπορεί να δώσει τα εξής:
1.Πολιτικές δημοσκοπήσεις, όπως δημοτικότητα και υπεροχή πολιτικού προσώπου ή θεσμού.
2.Κοινωνικές δημοσκοπήσεις, όπως  ποιοτική εμβάθυνση  σκέψεων – απόψεων εκφράσεων και αντιδράσεων του κοινού.
3.Οικονομικές δημοσκοπήσεις, όπως δομή και χαρακτηριστικά εταιρικής εικόνας. Ικανοποίηση πελατών  παρακολούθηση ελέγχου  σε επίπεδο τιμών – υπηρεσιών και συμπεριφοράς προσωπικού.
4.Δημοσκοπήσεις Δημόσιων Υπηρεσιών ένστολων και μη, όπως η γνώμη και άποψη του πολίτη για το λειτουργικό θεσμικό ρόλο τους.

-Το  Center Research είναι εργαλείο δημοσιογραφικής έρευνας της ηλεκτρονικής εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Η διεύθυνση                        
Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος – Εκδότης
Mail: iliadisspiros@hotmail.com

Center Research - Κέντρο Κοινωνικών Πολιτικών & Οικονομικών Ερευνών (ΚΕ.Κ.Π.Ο.Ε)

-Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι δημοσκοπήσεις αποτελούν αναγκαίο παράγοντα της λειτουργίας στα κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά δρώμενα μιας χώρας.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον ρόλο - τους σκοπούς - τους στόχους -  και την δημιουργική δύναμη της έρευνας, όταν διασφαλίζεται η θετική λειτουργία της.
-Έχοντας υπόψη πως η έρευνα εξυπηρετεί το κοινωνικό σύνολο αλλά και το ατομικό, το Κέντρο Κοινωνικών Πολιτικών & Οικονομικών Ερευνών αντιλαμβάνεται πως η επιτυχία μιας δημοσκόπησης είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, που παίζουν ένα κοινό ρόλο με ευρύτερες επιδιώξεις.
-Σε κάθε περίοδο διαφοροποιούνται τα αίτια και οι σκοποί που αποτελούν την βάση και τα θεμέλια, για την ανάπτυξη της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής γραμμής μιας εταιρίας  - υπηρεσίας ή πολιτικού προσώπου.
-Βασικός σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει επιστημονικά και να αναλύσει αντικειμενικά το θέμα, τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις για την ενημέρωση – επιτυχία.
-Η εφαρμοσμένη επιστημονική έρευνα είναι γνωστό ότι μπορεί να δώσει απαντήσεις, σε ερωτήματα που συσχετίζονται με την ορθή πορεία στα κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά δρώμενα μιας χώρας.
-Λαμβάνοντας σοβαρά τις γραπτές απαντήσεις που δίνουν οι ερωτηθέντες , γίνεται μια ανάλυση σε βάθος όλου του όγκου των δεδομένων. 
-Το κοινωνικό περιβάλλον μεταβάλλεται ραγδαία, παγκοσμιοποίηση , κοινωνία της πληροφορίας, νέες αξίες και προτεραιότητες των κοινωνικών φαινόμενων και συνθηκών, κάνουν της μετρήσεις των τάσεων περισσότερο αναγκαίες  από κάθε άλλη εποχή.
- Το Center Research είναι σε θέση και μπορεί να δώσει τα εξής:
1.Πολιτικές δημοσκοπήσεις, όπως δημοτικότητα και υπεροχή πολιτικού προσώπου ή θεσμού.
2.Κοινωνικές δημοσκοπήσεις, όπως  ποιοτική εμβάθυνση  σκέψεων – απόψεων εκφράσεων και αντιδράσεων του κοινού.
3.Οικονομικές δημοσκοπήσεις, όπως δομή και χαρακτηριστικά εταιρικής εικόνας. Ικανοποίηση πελατών  παρακολούθηση ελέγχου  σε επίπεδο τιμών – υπηρεσιών και συμπεριφοράς προσωπικού.
4.Δημοσκοπήσεις Δημόσιων Υπηρεσιών ένστολων και μη, όπως η γνώμη και άποψη του πολίτη για το λειτουργικό θεσμικό ρόλο τους.

-Το  Center Research είναι εργαλείο δημοσιογραφικής έρευνας της ηλεκτρονικής εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Η διεύθυνση                        
Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος – Εκδότης
Mail: iliadisspiros@hotmail.com

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

Ο καθένας μας έχει τουλάχιστον 100 νέες μεταλλάξεις στο DNA του, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Current Biology. Οι επιστήμονες προσπαθούσαν τα τελευταία 70 χρόνια να προσδιορίσουν τη συχνότητα των μεταλλάξεων που υφίσταται το ανθρώπινο είδος. Ωστόσο, μόλις τώρα επιτεύχθηκε μία αξιόπιστη εκτίμηση, χάρη στη «νέας γενιάς» τεχνολογία για την αποκωδικοποίηση του γενετικού κώδικα.  Τα ευρήματα μπορούν να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες, αλλά και ανακαλύψεις σχετικά με την εξελικτική μας διαδικασία.  Το 1935, ο JBS Haldane, ένας από τους πατέρες της σύγχρονης γενετικής, μετά τη μελέτη μίας ομάδας αντρών που έπασχαν από αιμοφιλία, υπολόγισε ότι ο καθένας από μας έχει περίπου 150 νέες μεταλλάξεις.  70 χρόνια μετά, ο Haldane αποδεικνύεται σωστός. Στην πρόσφατη έρευνα, οι επιστήμονες διερεύνησαν χιλιάδες γονίδια στα χρωμοσώματα Y δύο Κινέζων, οι οποίοι μοιράζονταν ένα κοινό πρόγονο που είχε γεννηθεί το 1805. Μελετώντας τον αριθμό των διαφορών μεταξύ των δύο αντρών, και το μέγεθος του ανθρώπινου γονιδιώματος, συμπέραναν ότι ο αριθμός των μεταλλάξεων σε κάθε άτομο είναι μεταξύ 100 και 200.  Ο Dr Yali Xue, ένα από τα μέλη της επιστημονικής ομάδας, από το Wellcome Trust Sanger Institute στο Κέιμπριτζσάιρ, εξηγεί ότι η ποσότητα των δεδομένων που προέκυψε θα ήταν αδιανόητη λίγα χρόνια πριν. «Το να βρούμε αυτόν τον μικρό αριθμό μεταλλάξεων ήταν πιο δύσκολο από το να βρίσκαμε το αυγό ενός μυρμηγκιού σε μια αποθήκη ρυζιού».  Οι νέες μεταλλάξεις οδηγούν ορισμένες φορές σε σοβαρές αρρώστιες. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι με τα νέα ευρήματα θα ανοίξουν νέοι δρόμοι στη γονιδιακή αντιμετώπιση των ασθενειών.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ!

Ο καθένας μας έχει τουλάχιστον 100 νέες μεταλλάξεις στο DNA του, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Current Biology. Οι επιστήμονες προσπαθούσαν τα τελευταία 70 χρόνια να προσδιορίσουν τη συχνότητα των μεταλλάξεων που υφίσταται το ανθρώπινο είδος. Ωστόσο, μόλις τώρα επιτεύχθηκε μία αξιόπιστη εκτίμηση, χάρη στη «νέας γενιάς» τεχνολογία για την αποκωδικοποίηση του γενετικού κώδικα.  Τα ευρήματα μπορούν να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες, αλλά και ανακαλύψεις σχετικά με την εξελικτική μας διαδικασία.  Το 1935, ο JBS Haldane, ένας από τους πατέρες της σύγχρονης γενετικής, μετά τη μελέτη μίας ομάδας αντρών που έπασχαν από αιμοφιλία, υπολόγισε ότι ο καθένας από μας έχει περίπου 150 νέες μεταλλάξεις.  70 χρόνια μετά, ο Haldane αποδεικνύεται σωστός. Στην πρόσφατη έρευνα, οι επιστήμονες διερεύνησαν χιλιάδες γονίδια στα χρωμοσώματα Y δύο Κινέζων, οι οποίοι μοιράζονταν ένα κοινό πρόγονο που είχε γεννηθεί το 1805. Μελετώντας τον αριθμό των διαφορών μεταξύ των δύο αντρών, και το μέγεθος του ανθρώπινου γονιδιώματος, συμπέραναν ότι ο αριθμός των μεταλλάξεων σε κάθε άτομο είναι μεταξύ 100 και 200.  Ο Dr Yali Xue, ένα από τα μέλη της επιστημονικής ομάδας, από το Wellcome Trust Sanger Institute στο Κέιμπριτζσάιρ, εξηγεί ότι η ποσότητα των δεδομένων που προέκυψε θα ήταν αδιανόητη λίγα χρόνια πριν. «Το να βρούμε αυτόν τον μικρό αριθμό μεταλλάξεων ήταν πιο δύσκολο από το να βρίσκαμε το αυγό ενός μυρμηγκιού σε μια αποθήκη ρυζιού».  Οι νέες μεταλλάξεις οδηγούν ορισμένες φορές σε σοβαρές αρρώστιες. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι με τα νέα ευρήματα θα ανοίξουν νέοι δρόμοι στη γονιδιακή αντιμετώπιση των ασθενειών.
Ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ζευγάρια έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν αγόρι άμα η σύλληψη γίνει το φθινόπωρο. Όσοι, από την άλλη, επιθυμούν περισσότερο να αποκτήσουν κορίτσι πρέπει να προσπαθήσουν κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Για λόγους που δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι, όταν οι συνθήκες σύλληψης δεν είναι ιδανικές υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες το παιδί που θα γεννηθεί να είναι αγόρι. Οι Ιταλοί επιστήμονες που πραγματοποιήσαν την έρευνα ανακάλυψαν ότι η καλύτερη ώρες για να γίνει η σύλληψη είναι στις 12 το μεσημέρι και σε θερμοκρασία 12 βαθμών Κελσίου. Ο μέγιστος αριθμός συλλήψεων, επομένως, πραγματοποιείται στα αντίθετα ημισφαίρια κατά τις αντίθετες ώρες. Οι Ιταλοί ερευνητές, με επικεφαλή του προγράμματος τον δρ. Άντζελο Καγκνάτσι από την Πολυκλινική της Μοδένα, έφτασαν σε αυτά τα συμπεράσματα, μελετώντας περισσότερες από 14310 γεννήσεις, σε περίοδο έξι ετών, μεταξύ του 1995 και του 2001. Ο δρ. Καγνάτσι δήλωσε ότι όποια κι αν είναι η εξήγηση είναι δίκαιο να πούμε πως η φύση, αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι τα αρσενικά νεογέννητα είναι πιο ευάλωτα από τα θηλυκά, δίνει το «προβάδισμα» στα αγόρια, ευνοώντας τις συνθήκες αναπαραγωγής.

Πιθανότητες για αγόρι

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ζευγάρια έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν αγόρι άμα η σύλληψη γίνει το φθινόπωρο. Όσοι, από την άλλη, επιθυμούν περισσότερο να αποκτήσουν κορίτσι πρέπει να προσπαθήσουν κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Για λόγους που δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι, όταν οι συνθήκες σύλληψης δεν είναι ιδανικές υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες το παιδί που θα γεννηθεί να είναι αγόρι. Οι Ιταλοί επιστήμονες που πραγματοποιήσαν την έρευνα ανακάλυψαν ότι η καλύτερη ώρες για να γίνει η σύλληψη είναι στις 12 το μεσημέρι και σε θερμοκρασία 12 βαθμών Κελσίου. Ο μέγιστος αριθμός συλλήψεων, επομένως, πραγματοποιείται στα αντίθετα ημισφαίρια κατά τις αντίθετες ώρες. Οι Ιταλοί ερευνητές, με επικεφαλή του προγράμματος τον δρ. Άντζελο Καγκνάτσι από την Πολυκλινική της Μοδένα, έφτασαν σε αυτά τα συμπεράσματα, μελετώντας περισσότερες από 14310 γεννήσεις, σε περίοδο έξι ετών, μεταξύ του 1995 και του 2001. Ο δρ. Καγνάτσι δήλωσε ότι όποια κι αν είναι η εξήγηση είναι δίκαιο να πούμε πως η φύση, αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι τα αρσενικά νεογέννητα είναι πιο ευάλωτα από τα θηλυκά, δίνει το «προβάδισμα» στα αγόρια, ευνοώντας τις συνθήκες αναπαραγωγής.
Οι τεχνολογίες της επικοινωνίας, εισβάλουν όλο και περισσότερο στην προσωπική, επαγγελματική και οικογενειακή μας ζωή.
Το κινητό τηλέφωνο και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αποτελούν πλέον αναπόσπαστα εργαλεία των καθημερινών μας δραστηριοτήτων.
Το ερώτημα που τίθεται αφορά στο πως και πόσο επηρεάζουν οι εν λόγω τεχνολογίες, τους χρήστες και τις οικογένειες τους. Είναι γεγονός ότι οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη διερευνήσει σε ικανοποιητικό βαθμό το εν λόγω ζήτημα.
Μια ενδιαφέρουσα εργασία από το πανεπιστήμιο του Wisconsin, εξέτασε σε 1,367 εργαζόμενα ζευγάρια, την επίδραση στην ψυχολογική κατάσταση και στην οικογενειακή ζωή των μεθόδων επικοινωνίας και κυρίως των κινητών τηλεφώνων και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Τα ευρήματα προσθέτουν ενδιαφέροντα στοιχεία στις γνώσεις μας:
Η χρήση κινητών τηλεφώνων αύξανε την ψυχολογική καταπόνηση και μείωνε την οικογενειακή ικανοποίηση
Στους άνδρες και στις γυναίκες τα κινητά τηλέφωνα επέτρεπαν στις ανησυχίες και προβλήματα της δουλειάς να εισβάλλουν στο σπίτι και στην οικογενειακή ζωή
Στις γυναίκες αλλά όχι στους άνδρες, τα κινητά τηλέφωνα επέτρεπαν και το αντίθετο, δηλαδή τα προβλήματα του σπιτιού μεταφέρονταν στον επαγγελματικό τους χώρο
Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν βρέθηκε να έχει τις ίδιες αρνητικές επιδράσεις στην ψυχολογική κατάσταση και στην οικογενειακή ζωή
Στις γυναίκες, οι ανησυχίες και τα προβλήματα της εργασίας και της οικογένειας επηρέαζαν το επίπεδο ψυχολογικής καταπόνησης και οικογενειακής ικανοποίησης
Το συμπέρασμα είναι ότι οι τεχνολογίες επικοινωνίας και ιδιαίτερα τα κινητά τηλέφωνα, καταλύουν τα σύνορα μεταξύ οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Με τον τρόπο αυτό αυξάνουν την καταπόνηση και μειώνουν την ποιότητα ζωής.
Τα κινητά τηλέφωνα επιτρέπουν στο να μας βρίσκουν πιο εύκολα και εκτός ωρών εργασίας. Η νέα αυτή κατάσταση πραγμάτων, παρά το γεγονός ότι καθιστά τον καθένα πιο προσιτό, έχει αρνητικές συνέπειες για τους εργαζόμενους.
Δεν αποκλείεται οι μελλοντικές γενιές, να μην γνωρίζουν το πρόβλημα της διαφοροποίησης μεταξύ ωρών εργασίας και ελεύθερου χρόνου στο σπίτι διότι οι τεχνολογίες επικοινωνίας θα εξαλείψουν τα περιοριστικά όρια.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται για τις εργαζόμενες μητέρες οι οποίες έχουν πολύ συχνά διπλό ρόλο να επιτελέσουν. Οι μητέρες που έχουν μικρά παιδιά και είναι υποχρεωμένες να δουλεύουν, αυξάνονται σταθερά. Εκτός από τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, πρέπει παράλληλα να επιτελούν τα μητρικά τους καθήκοντα.
Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να στηρίζουν την άποψη ότι υποφέρουν τα παιδιά των οποίων η μητέρα εργάζεται. Η ανάπτυξη ενός παιδιού όμως επηρεάζεται αρνητικά από το επίπεδο στρες και ψυχολογικής καταπόνησης στην οικογένεια.
Ένα παιδί το οποίο νιώθει την αγάπη των γονιών του, τυγχάνει της απαραίτητης φροντίδας και προσοχής έστω και εάν και οι δύο γονείς του εργάζονται μακριά από το σπίτι, θα αναπτυχθεί και θα προοδεύσει κανονικά.
Ο διαχωρισμός μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, οποίος τείνει να εξαφανιστεί λόγω των σύγχρονων μεθόδων επικοινωνίας όπως για παράδειγμα το κινητό τηλέφωνο, επιτρέπει στους γονείς και ιδιαίτερα στη μητέρα να αφιερώσουν ποιοτικό χρόνο για τα παιδιά τους.
Χρειάζεται λοιπόν προσοχή για την προστασία του ελεύθερου χρόνου, εκτός ωρών εργασίας.
Ο έλεγχος και η ορθή χρήση του κινητού τηλεφώνου και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, θα πρέπει να επιτρέπουν μια καλύτερη αποτελεσματικότητα χωρίς όμως να αφήνουν τις επαγγελματικές ανησυχίες και προβλήματα να εισβάλλουν και να διαταράσσουν την οικογενειακή ζωή μειώνοντας την προσοχή που χρειάζονται τα παιδιά από τους γονείς τους.

Τα κινητά τηλέφωνα και η ποιότητα ζωής

Οι τεχνολογίες της επικοινωνίας, εισβάλουν όλο και περισσότερο στην προσωπική, επαγγελματική και οικογενειακή μας ζωή.
Το κινητό τηλέφωνο και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αποτελούν πλέον αναπόσπαστα εργαλεία των καθημερινών μας δραστηριοτήτων.
Το ερώτημα που τίθεται αφορά στο πως και πόσο επηρεάζουν οι εν λόγω τεχνολογίες, τους χρήστες και τις οικογένειες τους. Είναι γεγονός ότι οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη διερευνήσει σε ικανοποιητικό βαθμό το εν λόγω ζήτημα.
Μια ενδιαφέρουσα εργασία από το πανεπιστήμιο του Wisconsin, εξέτασε σε 1,367 εργαζόμενα ζευγάρια, την επίδραση στην ψυχολογική κατάσταση και στην οικογενειακή ζωή των μεθόδων επικοινωνίας και κυρίως των κινητών τηλεφώνων και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Τα ευρήματα προσθέτουν ενδιαφέροντα στοιχεία στις γνώσεις μας:
Η χρήση κινητών τηλεφώνων αύξανε την ψυχολογική καταπόνηση και μείωνε την οικογενειακή ικανοποίηση
Στους άνδρες και στις γυναίκες τα κινητά τηλέφωνα επέτρεπαν στις ανησυχίες και προβλήματα της δουλειάς να εισβάλλουν στο σπίτι και στην οικογενειακή ζωή
Στις γυναίκες αλλά όχι στους άνδρες, τα κινητά τηλέφωνα επέτρεπαν και το αντίθετο, δηλαδή τα προβλήματα του σπιτιού μεταφέρονταν στον επαγγελματικό τους χώρο
Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν βρέθηκε να έχει τις ίδιες αρνητικές επιδράσεις στην ψυχολογική κατάσταση και στην οικογενειακή ζωή
Στις γυναίκες, οι ανησυχίες και τα προβλήματα της εργασίας και της οικογένειας επηρέαζαν το επίπεδο ψυχολογικής καταπόνησης και οικογενειακής ικανοποίησης
Το συμπέρασμα είναι ότι οι τεχνολογίες επικοινωνίας και ιδιαίτερα τα κινητά τηλέφωνα, καταλύουν τα σύνορα μεταξύ οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Με τον τρόπο αυτό αυξάνουν την καταπόνηση και μειώνουν την ποιότητα ζωής.
Τα κινητά τηλέφωνα επιτρέπουν στο να μας βρίσκουν πιο εύκολα και εκτός ωρών εργασίας. Η νέα αυτή κατάσταση πραγμάτων, παρά το γεγονός ότι καθιστά τον καθένα πιο προσιτό, έχει αρνητικές συνέπειες για τους εργαζόμενους.
Δεν αποκλείεται οι μελλοντικές γενιές, να μην γνωρίζουν το πρόβλημα της διαφοροποίησης μεταξύ ωρών εργασίας και ελεύθερου χρόνου στο σπίτι διότι οι τεχνολογίες επικοινωνίας θα εξαλείψουν τα περιοριστικά όρια.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται για τις εργαζόμενες μητέρες οι οποίες έχουν πολύ συχνά διπλό ρόλο να επιτελέσουν. Οι μητέρες που έχουν μικρά παιδιά και είναι υποχρεωμένες να δουλεύουν, αυξάνονται σταθερά. Εκτός από τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, πρέπει παράλληλα να επιτελούν τα μητρικά τους καθήκοντα.
Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να στηρίζουν την άποψη ότι υποφέρουν τα παιδιά των οποίων η μητέρα εργάζεται. Η ανάπτυξη ενός παιδιού όμως επηρεάζεται αρνητικά από το επίπεδο στρες και ψυχολογικής καταπόνησης στην οικογένεια.
Ένα παιδί το οποίο νιώθει την αγάπη των γονιών του, τυγχάνει της απαραίτητης φροντίδας και προσοχής έστω και εάν και οι δύο γονείς του εργάζονται μακριά από το σπίτι, θα αναπτυχθεί και θα προοδεύσει κανονικά.
Ο διαχωρισμός μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, οποίος τείνει να εξαφανιστεί λόγω των σύγχρονων μεθόδων επικοινωνίας όπως για παράδειγμα το κινητό τηλέφωνο, επιτρέπει στους γονείς και ιδιαίτερα στη μητέρα να αφιερώσουν ποιοτικό χρόνο για τα παιδιά τους.
Χρειάζεται λοιπόν προσοχή για την προστασία του ελεύθερου χρόνου, εκτός ωρών εργασίας.
Ο έλεγχος και η ορθή χρήση του κινητού τηλεφώνου και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, θα πρέπει να επιτρέπουν μια καλύτερη αποτελεσματικότητα χωρίς όμως να αφήνουν τις επαγγελματικές ανησυχίες και προβλήματα να εισβάλλουν και να διαταράσσουν την οικογενειακή ζωή μειώνοντας την προσοχή που χρειάζονται τα παιδιά από τους γονείς τους.
Όταν ένας άνδρας μάθει ότι πρόκειται να γίνει πατέρας, εισέρχεται αυτόματα σε μια νέα συναισθηματική κατάσταση.
Εκτός από το γεγονός ότι πρέπει να εξοικειωθεί με την έννοια της εγκυμοσύνης και του επερχόμενου τοκετού, μια σειρά από αισθήματα και σκέψεις τον κατακλύζουν. Συχνά στην αρχική φάση, του δημιουργείται κάποια σύγχυση με αντικρουόμενες ψυχικές καταστάσεις που χαρακτηρίζονται με λύπη ή χαρά, φόβο ή άγχος.
Οι σκέψεις και τα συναισθήματα αυτά έχουν να κάνουν με πολλές πτυχές της ζωής του άνδρα, της γυναίκας, του παιδιού που αναμένεται και της οικογένειας γενικά.
Οι φόβοι για το κατά πόσο ο ίδιος σαν μελλοντικός πατέρας θα μπορέσει να προστατεύσει και να προσφέρει τα απαραίτητα στην οικογένεια του, αποτελούν μια από τις βασικές αιτίες που του προκαλούν ένταση και άγχος.
Ας μην ξεχνούμε ότι σε πολλά ζευγάρια, ο ερχομός του πρώτου παιδιού συνοδεύεται και από μια σημαντική αλλαγή. Τα εισοδήματα της οικογένειας που βασίζονταν σε δύο μισθούς, τώρα θα βασίζονται σε ένα μισθό ενώ οι ανάγκες δεν θα είναι για δύο άτομα αλλά για τρία.
Στο δύσκολο κόσμο που ζούμε, θα πρέπει ο άνδρας να βρει νέες δυνάμεις για να μπορέσει να υποστηρίξει την οικογένεια του τόσο οικονομικά αλλά και συναισθηματικά. Η γυναίκα του θα χρειαστεί πολύ περισσότερο τη βοήθειά του τώρα που αυτή θα βιώσει τις απαιτητικές εμπειρίες της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της φροντίδας του νεογέννητου παιδιού της.
Πολλοί άνδρες νιώθουν φόβο και αβεβαιότητα σχετικά με τον τοκετό και τη γέννηση.
Για αυτούς η εγκυμοσύνη, η διαδικασία της γέννησης, τα μαιευτήρια, το νεογέννητο παιδί αποτελούν ένα άγνωστο κόσμο.
Φοβούνται ότι δεν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις διάφορες δοκιμασίες, φοβούνται μήπως λιποθυμήσουν στην αίθουσα τοκετού και φοβούνται μήπως οι ίδιοι αντί να βοηθήσουν τη γυναίκα τους θα κάνουν το αντίθετο.
Ας μην ξεχνούμε ότι τα νοσοκομεία είναι ένα περιβάλλον δύσκολο, αφιλόξενο, κρύο όπου ο μελλοντικός πατέρας νιώθει αμήχανος και χωρίς έλεγχο.
Η εμπειρία δείχνει ότι στο τέλος τα πάνε πολύ καλά. Οι στατιστικές λένε ότι πολύ σπάνια μπορεί ένας άνδρας να λιποθυμήσει κατά τον τοκετό.
Εάν κάποιος δεν μπορεί να βλέπει αίμα πρέπει να το αναγνωρίσει και να αποφύγει να μπει στην αίθουσα τοκετού. Ή ακόμη καλύτερα να δει το θέμα με το ψυχολόγο του και κατά πόσο μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα αυτό.
Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανδρών που ενστικτωδώς νιώθουν αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι πραγματικά οι βιολογικοί πατέρες του παιδιού.
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές μέχρι και 50% των ανδρών νιώθουν σε κάποια στιγμή τον ενστικτώδη αυτό φόβο.
Σίγουρα αντιλαμβάνονται ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει μόνο στη σκέψη τους. Εξ' άλλου σε περίπτωση που εκφράσουν αυτές τις σκέψεις για παράδειγμα στον ψυχολόγο τους, εάν ερωτηθούν κατά πόσο πιστεύουν ότι η γυναίκα τους είχε μια άλλη σχέση, τότε νιώθουν άσχημα και προσβεβλημένοι.
Οι φόβοι για την πατρότητα έχουν να κάνουν περισσότερο με προσωπικές τους αμφιβολίες, πρωτόγονους φόβους και με την αμηχανία που νιώθουν βλέποντας ότι έχει συμβεί σε αυτούς κάτι τόσο ωραίο όπως η γέννηση ενός παιδιού.
Σε πολλούς άνδρες η γέννηση ενός παιδιού φέρνει μαζί της μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη ζωή.
Σίγουρα όταν πρόκειται για το πρώτο παιδί τα αισθήματα αυτά είναι πολύ πιο έντονα. Όμως μπορεί να υπάρχουν και κατά τη γέννηση άλλων παιδιών.
Ξαφνικά ο άνδρας νιώθει ότι δεν είναι πλέον μέρος της νεώτερης γενεάς. Γίνεται γονιός, το νεογέννητο παιδί αντιπροσωπεύει κατά κάποιο τρόπο τον αντικαταστάτη του που έχει φθάσει.
Παράλληλα οι φόβοι για το θάνατο γίνονται πολύ πιο έντονοι παρά πρωτύτερα όταν ο άνδρας ήταν χωρίς παιδί. Φοβάται ότι εάν αυτός πάθει κάτι το παιδί θα μείνει μόνο του χωρίς πατέρα και υποστήριξη. Οι σκέψεις αυτές κάνουν πολλούς άνδρες να πάρουν δραστικές αποφάσεις και να αλλάξουν πολλά πράγματα στη ζωή τους και στην επαγγελματική τους καριέρα.
Η γέννηση ενός παιδιού δημιουργεί φόβους και αγωνία στον άνδρα για τη ζωή της γυναίκας του και του παιδιού του.
Στον τοκετό μπορεί κάποτε να συμβούν δυσάρεστα πράγματα με κινδύνους για τη γυναίκα και το παιδί. Ας μην ξεχνούμε ότι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα η κυριότερη αιτία θανάτου στις γυναίκες κάτω των 50 ετών ήταν η γέννηση ενός παιδιού.
Σήμερα οι κίνδυνοι αυτοί έχουν ελαχιστοποιηθεί χωρίς όμως να έχουν μηδενιστεί. Μετά από τη γέννηση πολύ συχνά ο πατέρας κοιτάζει προσεκτικά το παιδί για να βεβαιωθεί ότι όλα είναι φυσιολογικά.
Οι άνδρες νιώθουν ότι η σχέση τους με τη γυναίκα τους μετά από τη γέννηση του παιδιού αλλάζει.
Φοβούνται ότι η σχέση τους θα περιοριστεί, το παιδί θα πάρει πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτούς και παράλληλα η σχέση τους με το παιδί θα υπόκειται στον έλεγχο της μητέρας.
Η προσοχή της μητέρας επικεντρώνεται στο παιδί. Επιπρόσθετα μπορεί να βάζει κάποιους περιορισμούς στο τι μπορεί να κάνει ο άνδρας με το παιδί.
Είναι σημαντικό στη σχέση τους με το παιδί και οι δύο γονείς να συμβάλλουν ο καθένας με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Συνήθως η μητέρα θα δώσει την ασφάλεια, τη στοργή, τη θαλπωρή που χρειάζεται το παιδί ενώ ο πατέρας θα προσφέρει το αίσθημα της ελευθερίας, την ανεξαρτησία, την κατανόηση του κόσμου.
Φυσικά δεν υπάρχουν στεγανά στο τι θα δώσει ο καθένας αλλά το σημαντικό είναι ο καθένας με τον τρόπο του να προσφέρει στο παιδί το καλύτερο δυνατό.
Η μητέρα θα πρέπει να καταλαβαίνει τις φοβίες και ανησυχίες του πατέρα, να το βοηθά να τις ξεπερνά και όταν και οι δύο συνεργαστούν τα αποτελέσματα για όλους θα είναι εξαιρετικά.

Πως νιώθει ένας πατέρας αναμένοντας τη γέννηση ενός παιδιού;

Όταν ένας άνδρας μάθει ότι πρόκειται να γίνει πατέρας, εισέρχεται αυτόματα σε μια νέα συναισθηματική κατάσταση.
Εκτός από το γεγονός ότι πρέπει να εξοικειωθεί με την έννοια της εγκυμοσύνης και του επερχόμενου τοκετού, μια σειρά από αισθήματα και σκέψεις τον κατακλύζουν. Συχνά στην αρχική φάση, του δημιουργείται κάποια σύγχυση με αντικρουόμενες ψυχικές καταστάσεις που χαρακτηρίζονται με λύπη ή χαρά, φόβο ή άγχος.
Οι σκέψεις και τα συναισθήματα αυτά έχουν να κάνουν με πολλές πτυχές της ζωής του άνδρα, της γυναίκας, του παιδιού που αναμένεται και της οικογένειας γενικά.
Οι φόβοι για το κατά πόσο ο ίδιος σαν μελλοντικός πατέρας θα μπορέσει να προστατεύσει και να προσφέρει τα απαραίτητα στην οικογένεια του, αποτελούν μια από τις βασικές αιτίες που του προκαλούν ένταση και άγχος.
Ας μην ξεχνούμε ότι σε πολλά ζευγάρια, ο ερχομός του πρώτου παιδιού συνοδεύεται και από μια σημαντική αλλαγή. Τα εισοδήματα της οικογένειας που βασίζονταν σε δύο μισθούς, τώρα θα βασίζονται σε ένα μισθό ενώ οι ανάγκες δεν θα είναι για δύο άτομα αλλά για τρία.
Στο δύσκολο κόσμο που ζούμε, θα πρέπει ο άνδρας να βρει νέες δυνάμεις για να μπορέσει να υποστηρίξει την οικογένεια του τόσο οικονομικά αλλά και συναισθηματικά. Η γυναίκα του θα χρειαστεί πολύ περισσότερο τη βοήθειά του τώρα που αυτή θα βιώσει τις απαιτητικές εμπειρίες της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της φροντίδας του νεογέννητου παιδιού της.
Πολλοί άνδρες νιώθουν φόβο και αβεβαιότητα σχετικά με τον τοκετό και τη γέννηση.
Για αυτούς η εγκυμοσύνη, η διαδικασία της γέννησης, τα μαιευτήρια, το νεογέννητο παιδί αποτελούν ένα άγνωστο κόσμο.
Φοβούνται ότι δεν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις διάφορες δοκιμασίες, φοβούνται μήπως λιποθυμήσουν στην αίθουσα τοκετού και φοβούνται μήπως οι ίδιοι αντί να βοηθήσουν τη γυναίκα τους θα κάνουν το αντίθετο.
Ας μην ξεχνούμε ότι τα νοσοκομεία είναι ένα περιβάλλον δύσκολο, αφιλόξενο, κρύο όπου ο μελλοντικός πατέρας νιώθει αμήχανος και χωρίς έλεγχο.
Η εμπειρία δείχνει ότι στο τέλος τα πάνε πολύ καλά. Οι στατιστικές λένε ότι πολύ σπάνια μπορεί ένας άνδρας να λιποθυμήσει κατά τον τοκετό.
Εάν κάποιος δεν μπορεί να βλέπει αίμα πρέπει να το αναγνωρίσει και να αποφύγει να μπει στην αίθουσα τοκετού. Ή ακόμη καλύτερα να δει το θέμα με το ψυχολόγο του και κατά πόσο μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα αυτό.
Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανδρών που ενστικτωδώς νιώθουν αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι πραγματικά οι βιολογικοί πατέρες του παιδιού.
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές μέχρι και 50% των ανδρών νιώθουν σε κάποια στιγμή τον ενστικτώδη αυτό φόβο.
Σίγουρα αντιλαμβάνονται ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει μόνο στη σκέψη τους. Εξ' άλλου σε περίπτωση που εκφράσουν αυτές τις σκέψεις για παράδειγμα στον ψυχολόγο τους, εάν ερωτηθούν κατά πόσο πιστεύουν ότι η γυναίκα τους είχε μια άλλη σχέση, τότε νιώθουν άσχημα και προσβεβλημένοι.
Οι φόβοι για την πατρότητα έχουν να κάνουν περισσότερο με προσωπικές τους αμφιβολίες, πρωτόγονους φόβους και με την αμηχανία που νιώθουν βλέποντας ότι έχει συμβεί σε αυτούς κάτι τόσο ωραίο όπως η γέννηση ενός παιδιού.
Σε πολλούς άνδρες η γέννηση ενός παιδιού φέρνει μαζί της μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη ζωή.
Σίγουρα όταν πρόκειται για το πρώτο παιδί τα αισθήματα αυτά είναι πολύ πιο έντονα. Όμως μπορεί να υπάρχουν και κατά τη γέννηση άλλων παιδιών.
Ξαφνικά ο άνδρας νιώθει ότι δεν είναι πλέον μέρος της νεώτερης γενεάς. Γίνεται γονιός, το νεογέννητο παιδί αντιπροσωπεύει κατά κάποιο τρόπο τον αντικαταστάτη του που έχει φθάσει.
Παράλληλα οι φόβοι για το θάνατο γίνονται πολύ πιο έντονοι παρά πρωτύτερα όταν ο άνδρας ήταν χωρίς παιδί. Φοβάται ότι εάν αυτός πάθει κάτι το παιδί θα μείνει μόνο του χωρίς πατέρα και υποστήριξη. Οι σκέψεις αυτές κάνουν πολλούς άνδρες να πάρουν δραστικές αποφάσεις και να αλλάξουν πολλά πράγματα στη ζωή τους και στην επαγγελματική τους καριέρα.
Η γέννηση ενός παιδιού δημιουργεί φόβους και αγωνία στον άνδρα για τη ζωή της γυναίκας του και του παιδιού του.
Στον τοκετό μπορεί κάποτε να συμβούν δυσάρεστα πράγματα με κινδύνους για τη γυναίκα και το παιδί. Ας μην ξεχνούμε ότι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα η κυριότερη αιτία θανάτου στις γυναίκες κάτω των 50 ετών ήταν η γέννηση ενός παιδιού.
Σήμερα οι κίνδυνοι αυτοί έχουν ελαχιστοποιηθεί χωρίς όμως να έχουν μηδενιστεί. Μετά από τη γέννηση πολύ συχνά ο πατέρας κοιτάζει προσεκτικά το παιδί για να βεβαιωθεί ότι όλα είναι φυσιολογικά.
Οι άνδρες νιώθουν ότι η σχέση τους με τη γυναίκα τους μετά από τη γέννηση του παιδιού αλλάζει.
Φοβούνται ότι η σχέση τους θα περιοριστεί, το παιδί θα πάρει πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτούς και παράλληλα η σχέση τους με το παιδί θα υπόκειται στον έλεγχο της μητέρας.
Η προσοχή της μητέρας επικεντρώνεται στο παιδί. Επιπρόσθετα μπορεί να βάζει κάποιους περιορισμούς στο τι μπορεί να κάνει ο άνδρας με το παιδί.
Είναι σημαντικό στη σχέση τους με το παιδί και οι δύο γονείς να συμβάλλουν ο καθένας με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Συνήθως η μητέρα θα δώσει την ασφάλεια, τη στοργή, τη θαλπωρή που χρειάζεται το παιδί ενώ ο πατέρας θα προσφέρει το αίσθημα της ελευθερίας, την ανεξαρτησία, την κατανόηση του κόσμου.
Φυσικά δεν υπάρχουν στεγανά στο τι θα δώσει ο καθένας αλλά το σημαντικό είναι ο καθένας με τον τρόπο του να προσφέρει στο παιδί το καλύτερο δυνατό.
Η μητέρα θα πρέπει να καταλαβαίνει τις φοβίες και ανησυχίες του πατέρα, να το βοηθά να τις ξεπερνά και όταν και οι δύο συνεργαστούν τα αποτελέσματα για όλους θα είναι εξαιρετικά.