Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Ο όρος κρίση περιγράφει την ξαφνική -συνήθως- αλλαγή μιας κατάστασης η οποία οδηγεί σε αισθήματα ανασφάλειας και αποτελεί απειλή … για τους στόχους, είτε του ατόμου, είτε της ευρύτερης κοινωνίας.
Σε τέτοιες περιόδους συχνά αλλάζουν και οι τρόποι με τους οποίους αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητά μας, καθώς τόσο η σκέψη μας όσο και τα συναισθήματά μας μεταβάλλονται και επηρεάζονται από τις νέες ασταθείς και ρευστές συνθήκες, όπως αυτές που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης.
Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά μας δεν είναι πανομοιότυπη για όλους και εξαρτάται από παράγοντες που αφορούν και τις εξωγενείς συνθήκες αλλά και το ίδιο το άτομο.
Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι κάποια χαρακτηριστικά της κρίσης, όπως το αν ήταν αναμενόμενη ή ξαφνική, αν ήταν σταδιακή ή απότομη, επηρεάζουν την ετοιμότητα του ατόμου (ή της κοινωνίας) να αντιδράσει σε αυτή.
Επίσης, στην αντιμετώπιση της κρίσης, συνεπιδρούν και οι προσωπικοί παράγοντες του ατόμου όπως οι στρατηγικές που διαθέτει για να διαχειρίζεται τις καταστάσεις, η προσωπική του ανθεκτικότητα, η ευαλωτότητά του στο στρες, το υποστηρικτικό του δίκτυο αλλά και η αξιολόγηση που θα κάνει το ίδιο το άτομο στη συνθήκη της κρίσης σχετικά με το αν διαθέτει ή όχι τα μέσα να αντεπεξέλθει.
Επομένως, ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας από εμάς βιώνει την οικονομική κρίση είναι διαφορετικός. Για πολλούς η κρίση αυτή ήταν αναμενόμενη και με σταδιακή εμφάνιση και ενδεχομένως να αισθάνονται περισσότερο προετοιμασμένοι να την αντιμετωπίσουν.
Για τους περισσότερους όμως, αποτελεί μια ξαφνική κρίση με αποτέλεσμα να διανύουν μια περίοδο στην οποία προσπαθούν να κατανοήσουν τι έχει συμβεί, τι θα ακολουθήσει και πώς θα αντεπεξέλθουν.
Ως προς τους προσωπικούς παράγοντες που επιδρούν στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα επηρεάζονται από την οικονομική κρίση, η ανάλυση θα μπορούσε να ήταν πολλαπλή και να συμπεριλαμβάνει τον καθένα από εμάς.
Ωστόσο σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα κυρίαρχα συναισθήματα είναι η ανασφάλεια, η ανησυχία, το άγχος, ο θυμός, η απογοήτευση, η ματαίωση, η ευερεθιστότητα και για κάποιους, λιγότερους φυσικά, η ενοχή.
Σε επίπεδο σκέψης ίσως κυριαρχούν οι αρνητικές σκέψεις και η υπερενασχόληση με αρνητικά σενάρια έκβασης (θα απολυθώ, δεν θα βρω δουλειά, πώς θα φροντίσω τα παιδιά μου, την οικογένειά μου, δεν θα τα καταφέρω, θα χάσω το σπίτι μου, δεν προνόησα).
Επίσης, είναι πιθανό τα άτομα να καταφεύγουν σε αρνητικές συμπεριφορές (όπως κατανάλωση αλκοόλ, εκρήξεις οργής, αύξηση του καπνίσματος), αλλά και σε συρρίκνωση των ευχάριστων δραστηριοτήτων μέσα στα πλαίσια ενός οικονομικού προγραμματισμού, με πιθανή συνέπεια ωστόσο, να στερούνται εναλλακτικές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην ανακούφιση από τα αρνητικά τους συναισθήματα.
Στο σημείο αυτό είναι ίσως σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι αλλαγές αυτές στο συναίσθημα, στη σκέψη και τη συμπεριφορά μας δεν οδηγούν πάντα σε αδιέξοδο. Συχνά, αποτελούν ένα στάδιο στην αναζήτηση λύσεων και διεξόδων.
Έτσι, η διαδικασία αυτή μπορεί να οδηγήσει στη λήψη αποφάσεων που μελλοντικά θα ευνοήσουν το άτομο. Για πολλούς από τους νέους κυρίως ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό, η απόφαση αυτή δεν αποτελεί μια ύστατη λύση αλλά μία πρόκληση.
Ωστόσο, η συνεχιζόμενη αστάθεια χωρίς την προοπτική επίλυσης της κρίσης, σε συνδυασμό με την έλλειψη μέτρων σε επίπεδο πολιτείας για την ανακούφιση των ομάδων του πληθυσμού που έχουν πληγεί άμεσα και συνολικά από την οικονομική κρίση και την όλο και περισσότερο περιορισμένη οικονομική προοπτική (η οποία σαφώς συμπεριλαμβάνει τις ευκαιρίες εργασίας), είναι πιθανό να αρχίζει να υποσκάπτει την αποτελεσματικότητα των ατόμων να ανταποκριθούν στις νέες και σκληρές απαιτήσεις ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης.
Οι οικονομικές επιπτώσεις στα άτομα (η ανεργία και η μείωση του εισοδήματος) μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση των προσωπικών –ψυχολογικών αποθεμάτων των ατόμων και των διαθέσιμων πόρων (π.χ. υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους) και τελικά στη φτώχεια, η οποία φαίνεται ότι λειτουργεί ως αρνητικός παράγοντας πρόβλεψης της ευημερίας και της ανάπτυξης των κοινωνιών.
Μία επιπλέον συνέπεια της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης είναι και οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των ατόμων. Ήδη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εφιστά την προσοχή της παγκόσμιας κοινότητας για την αντιμετώπιση αυτών των επιπτώσεων.

Αθανασία Μαυροειδή
Κλινική ψυχολόγος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών
και πιστοποιημένη ψυχοθεραπεύτρια Γνωσιακής συμπεριφοριστικής κατεύθυνση από την Ελληνική Εταιρία Έρευνας της Συμπεριφοράς και την αντίστοιχη Ευρωπαϊκή (EABCT).

Το προφίλ του Έλληνα την περίοδο της κρίσης

Ο όρος κρίση περιγράφει την ξαφνική -συνήθως- αλλαγή μιας κατάστασης η οποία οδηγεί σε αισθήματα ανασφάλειας και αποτελεί απειλή … για τους στόχους, είτε του ατόμου, είτε της ευρύτερης κοινωνίας.
Σε τέτοιες περιόδους συχνά αλλάζουν και οι τρόποι με τους οποίους αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητά μας, καθώς τόσο η σκέψη μας όσο και τα συναισθήματά μας μεταβάλλονται και επηρεάζονται από τις νέες ασταθείς και ρευστές συνθήκες, όπως αυτές που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης.
Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά μας δεν είναι πανομοιότυπη για όλους και εξαρτάται από παράγοντες που αφορούν και τις εξωγενείς συνθήκες αλλά και το ίδιο το άτομο.
Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι κάποια χαρακτηριστικά της κρίσης, όπως το αν ήταν αναμενόμενη ή ξαφνική, αν ήταν σταδιακή ή απότομη, επηρεάζουν την ετοιμότητα του ατόμου (ή της κοινωνίας) να αντιδράσει σε αυτή.
Επίσης, στην αντιμετώπιση της κρίσης, συνεπιδρούν και οι προσωπικοί παράγοντες του ατόμου όπως οι στρατηγικές που διαθέτει για να διαχειρίζεται τις καταστάσεις, η προσωπική του ανθεκτικότητα, η ευαλωτότητά του στο στρες, το υποστηρικτικό του δίκτυο αλλά και η αξιολόγηση που θα κάνει το ίδιο το άτομο στη συνθήκη της κρίσης σχετικά με το αν διαθέτει ή όχι τα μέσα να αντεπεξέλθει.
Επομένως, ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας από εμάς βιώνει την οικονομική κρίση είναι διαφορετικός. Για πολλούς η κρίση αυτή ήταν αναμενόμενη και με σταδιακή εμφάνιση και ενδεχομένως να αισθάνονται περισσότερο προετοιμασμένοι να την αντιμετωπίσουν.
Για τους περισσότερους όμως, αποτελεί μια ξαφνική κρίση με αποτέλεσμα να διανύουν μια περίοδο στην οποία προσπαθούν να κατανοήσουν τι έχει συμβεί, τι θα ακολουθήσει και πώς θα αντεπεξέλθουν.
Ως προς τους προσωπικούς παράγοντες που επιδρούν στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα επηρεάζονται από την οικονομική κρίση, η ανάλυση θα μπορούσε να ήταν πολλαπλή και να συμπεριλαμβάνει τον καθένα από εμάς.
Ωστόσο σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα κυρίαρχα συναισθήματα είναι η ανασφάλεια, η ανησυχία, το άγχος, ο θυμός, η απογοήτευση, η ματαίωση, η ευερεθιστότητα και για κάποιους, λιγότερους φυσικά, η ενοχή.
Σε επίπεδο σκέψης ίσως κυριαρχούν οι αρνητικές σκέψεις και η υπερενασχόληση με αρνητικά σενάρια έκβασης (θα απολυθώ, δεν θα βρω δουλειά, πώς θα φροντίσω τα παιδιά μου, την οικογένειά μου, δεν θα τα καταφέρω, θα χάσω το σπίτι μου, δεν προνόησα).
Επίσης, είναι πιθανό τα άτομα να καταφεύγουν σε αρνητικές συμπεριφορές (όπως κατανάλωση αλκοόλ, εκρήξεις οργής, αύξηση του καπνίσματος), αλλά και σε συρρίκνωση των ευχάριστων δραστηριοτήτων μέσα στα πλαίσια ενός οικονομικού προγραμματισμού, με πιθανή συνέπεια ωστόσο, να στερούνται εναλλακτικές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην ανακούφιση από τα αρνητικά τους συναισθήματα.
Στο σημείο αυτό είναι ίσως σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι αλλαγές αυτές στο συναίσθημα, στη σκέψη και τη συμπεριφορά μας δεν οδηγούν πάντα σε αδιέξοδο. Συχνά, αποτελούν ένα στάδιο στην αναζήτηση λύσεων και διεξόδων.
Έτσι, η διαδικασία αυτή μπορεί να οδηγήσει στη λήψη αποφάσεων που μελλοντικά θα ευνοήσουν το άτομο. Για πολλούς από τους νέους κυρίως ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό, η απόφαση αυτή δεν αποτελεί μια ύστατη λύση αλλά μία πρόκληση.
Ωστόσο, η συνεχιζόμενη αστάθεια χωρίς την προοπτική επίλυσης της κρίσης, σε συνδυασμό με την έλλειψη μέτρων σε επίπεδο πολιτείας για την ανακούφιση των ομάδων του πληθυσμού που έχουν πληγεί άμεσα και συνολικά από την οικονομική κρίση και την όλο και περισσότερο περιορισμένη οικονομική προοπτική (η οποία σαφώς συμπεριλαμβάνει τις ευκαιρίες εργασίας), είναι πιθανό να αρχίζει να υποσκάπτει την αποτελεσματικότητα των ατόμων να ανταποκριθούν στις νέες και σκληρές απαιτήσεις ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης.
Οι οικονομικές επιπτώσεις στα άτομα (η ανεργία και η μείωση του εισοδήματος) μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση των προσωπικών –ψυχολογικών αποθεμάτων των ατόμων και των διαθέσιμων πόρων (π.χ. υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους) και τελικά στη φτώχεια, η οποία φαίνεται ότι λειτουργεί ως αρνητικός παράγοντας πρόβλεψης της ευημερίας και της ανάπτυξης των κοινωνιών.
Μία επιπλέον συνέπεια της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης είναι και οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των ατόμων. Ήδη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εφιστά την προσοχή της παγκόσμιας κοινότητας για την αντιμετώπιση αυτών των επιπτώσεων.

Αθανασία Μαυροειδή
Κλινική ψυχολόγος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών
και πιστοποιημένη ψυχοθεραπεύτρια Γνωσιακής συμπεριφοριστικής κατεύθυνση από την Ελληνική Εταιρία Έρευνας της Συμπεριφοράς και την αντίστοιχη Ευρωπαϊκή (EABCT).

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Μαρία Ροδίτη
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια.
Η αλληλεπίδραση μου με ποικίλους ανθρώπους σε ένα βαθύτερο προσωπικό επίπεδο είναι συχνή κυρίως λόγω της δικής μου προσωπικής ανάγκης να τους καταλάβω και να έρθω πιο κοντά τους. 
Με αφορμή λοιπόν διάφορες σκέψεις που κάνω ανά διαστήματα έχω την εξής απορία:
Οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να μας μιλάνε στην ψυχή ή στο μυαλό;
Στο πρώτο σκέλος της απορίας μου αναφέρομαι στο μοίρασμα, στην συναισθηματική κατανόηση, στη συντροφικότητα, στη στήριξη και στην παρουσία στις εύκολες και δύσκολες περιόδους.
Στο δεύτερο σκέλος της, αναφέρομαι στις νουθετήσεις, τις έτοιμες λύσεις, τις συμβουλές και τις κατευθύνσεις από τους άλλους;
Οι ανθρώπινες σχέσεις είτε αυτές είναι ερωτικές είτε φιλικές, είτε οικογενειακές έχουν υποστεί ρήγματα.
Δεν ξέρω εάν και αυτό είναι σημείο των καιρών μας, εάν είναι δείγμα της ευρύτερης κοινωνικής ανισορροπίας που υπάρχει, ή εάν έτσι μας έχουν γαλουχήσει οι παλαιότεροι. Ίσως και τα τρία.
Πιθανότατα, όλοι να χρειαζόμαστε τον χρόνο μας για να επαναπροσδιορίσουμε και να θέσουμε σε νέες βάσεις τις σχέσεις μας.
Αναρωτιέμαι, εάν έχουμε προσδιορίσει όμως τις πραγματικές ανάγκες μας, ούτως ώστε να τις ζητήσουμε ή είμαστε αόριστα απαιτητικοί από τους άλλους.
Έχει γίνει όντως τόσο δύσκολη η ανθρώπινη επαφή ή εμείς έχουμε μάθει να αποχωρούμε εύκολα από τις σχέσεις, δίχως να προσπαθούμε πολύ για αυτές;
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι εύθραυστες αλλά ταυτόχρονα και εύπλαστες. Αρκεί να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον στα μάτια και να μοιραστούμε μαζί του τον αληθινό μας εαυτό, δίχως να φοβόμαστε μήπως δεν ικανοποιηθεί ο άλλος, μήπως απογοητευτούμε, μήπως προδοθούμε.
Αν δεν ρισκάρουμε και δεν επενδύσουμε στους άλλους, δεν θα πάρουμε πίσω.
Το μόνο σίγουρο πως οι άνθρωποι ως κοινωνικά όντα έχουμε ανάγκη τους ανθρώπους. Ας συνυπάρξουμε λοιπόν μαζί τους με ένα πιο αρμονικό και ευνοϊκό για όλους μας τρόπο.


Έχει γίνει όντως τόσο δύσκολη η ανθρώπινη επαφή;

Μαρία Ροδίτη
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια.
Η αλληλεπίδραση μου με ποικίλους ανθρώπους σε ένα βαθύτερο προσωπικό επίπεδο είναι συχνή κυρίως λόγω της δικής μου προσωπικής ανάγκης να τους καταλάβω και να έρθω πιο κοντά τους. 
Με αφορμή λοιπόν διάφορες σκέψεις που κάνω ανά διαστήματα έχω την εξής απορία:
Οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να μας μιλάνε στην ψυχή ή στο μυαλό;
Στο πρώτο σκέλος της απορίας μου αναφέρομαι στο μοίρασμα, στην συναισθηματική κατανόηση, στη συντροφικότητα, στη στήριξη και στην παρουσία στις εύκολες και δύσκολες περιόδους.
Στο δεύτερο σκέλος της, αναφέρομαι στις νουθετήσεις, τις έτοιμες λύσεις, τις συμβουλές και τις κατευθύνσεις από τους άλλους;
Οι ανθρώπινες σχέσεις είτε αυτές είναι ερωτικές είτε φιλικές, είτε οικογενειακές έχουν υποστεί ρήγματα.
Δεν ξέρω εάν και αυτό είναι σημείο των καιρών μας, εάν είναι δείγμα της ευρύτερης κοινωνικής ανισορροπίας που υπάρχει, ή εάν έτσι μας έχουν γαλουχήσει οι παλαιότεροι. Ίσως και τα τρία.
Πιθανότατα, όλοι να χρειαζόμαστε τον χρόνο μας για να επαναπροσδιορίσουμε και να θέσουμε σε νέες βάσεις τις σχέσεις μας.
Αναρωτιέμαι, εάν έχουμε προσδιορίσει όμως τις πραγματικές ανάγκες μας, ούτως ώστε να τις ζητήσουμε ή είμαστε αόριστα απαιτητικοί από τους άλλους.
Έχει γίνει όντως τόσο δύσκολη η ανθρώπινη επαφή ή εμείς έχουμε μάθει να αποχωρούμε εύκολα από τις σχέσεις, δίχως να προσπαθούμε πολύ για αυτές;
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι εύθραυστες αλλά ταυτόχρονα και εύπλαστες. Αρκεί να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον στα μάτια και να μοιραστούμε μαζί του τον αληθινό μας εαυτό, δίχως να φοβόμαστε μήπως δεν ικανοποιηθεί ο άλλος, μήπως απογοητευτούμε, μήπως προδοθούμε.
Αν δεν ρισκάρουμε και δεν επενδύσουμε στους άλλους, δεν θα πάρουμε πίσω.
Το μόνο σίγουρο πως οι άνθρωποι ως κοινωνικά όντα έχουμε ανάγκη τους ανθρώπους. Ας συνυπάρξουμε λοιπόν μαζί τους με ένα πιο αρμονικό και ευνοϊκό για όλους μας τρόπο.


Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Είστε ένας από εκείνους τους ανθρώπους που πανικοβάλλονται όταν πρόκειται να δεχτούν επισκέπτες στο σπίτι τους; Στριφογυρίζετε σε όλους τους χώρους του σπιτιού σας παλεύοντας απεγνωσμένα να κρύψετε τους σωρούς της ακαταστασίας σας; Μαζεύετε βιαστικά, από παντού σχεδόν στο χώρο, χαρτιά και σκόρπια αντικείμενα και αφού τα ρίξετε βιαστικά σε ένα σάκο ή κιβώτιο, τα καταχωνιάζετε στην ντουλάπα; Αν ναι, τότε ανήκετε σ' αυτούς που χωρίς να το θέλουν υποκύπτουν στις δελεαστικές πρόχειρες λύσεις αντί να επενδύσουν στην πραγματική οργάνωση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε στα σπίτια μας ένα βοηθητικό χώρο (ντουλάπα, αποθήκη, δωμάτιο)  που περιέχει τσάντες με χαρτιά, ρούχα, μικροαντικείμενα και κάθε είδους ακατάστατους σωρούς που δημιουργήθηκαν στη προσπάθεια να βρεθεί μια "κρυψώνα" της στιγμής. Αν κοιτάξουμε πιο σχολαστικά αυτούς τους σωρούς με τους θαμμένους θησαυρούς, μπορεί να βρούμε παλιούς απλήρωτους λογαριασμούς (ίσως γι 'αυτό να μας είχαν κόψει το ρεύμα!), παλιά ασφαλιστήρια συμβόλαια, γράμματα και επιστολόχαρτα, σημειώσεις και υπενθυμίσεις, κάποιο -εδώ και χρόνια- χαμένο ημερολόγιο, και μερικές φορές ακόμη και χρήσιμα πράγματα, όπως χρήματα ή πολύτιμα αναμνηστικά.
Επειδή κάποια στιγμή θα το πάρετε απόφαση και θα αρχίσετε να οργανώνεστε, πιθανόν να ανακαλύψετε σακούλες, κουτιά, συρτάρια με σκουπίδια, ακόμα και ολόκληρα δωμάτια που έχουν μετατραπεί σε δοχεία για την οργάνωση των προσπαθειών σας. Μπορείτε να αρχίσετε να αναρωτιέστε πώς αυτή η συσσώρευση ακαταστασίας έχει συμβεί σε σας. Η εμπειρία δείχνει ότι υπάρχουν έξι συνηθισμένα λάθη που μας λοξοδρομούν από την πραγματική οργάνωση. Εξετάζοντάς τα εδώ ελπίζουμε να ανακαλύψετε πού μπορεί να έχετε πάρει μια λάθος στροφή με αποτέλεσμα να εκτροχιαστεί η οργανωτική σας πορεία:
1. Το προϊόν πανάκεια
Σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τον πανικό της ακαταστασίας, συχνά τρέχουμε στο κατάστημα και να αγοράζουμε προϊόντα αποθήκευσης (κάδους, καλάθια, συρταριέρες, φοριαμούς, κλπ). Καταλήγουμε με μια μεγάλη πλαστική θήκη - αποθήκη (συνήθως με πολλαπλά συρτάρια) και ρίχνουμε μέσα ότι μας περισσεύει. Το προϊόν από μόνο του δεν είναι η απάντηση. Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ έχουν και χρησιμοποιούν δεκάδες κάδους και καλάθια, εξακολουθούν να είναι αποδιοργανωμένοι. Προτείνουμε να συνδυάσετε κάθε διαδικασία οργάνωσης με το ανάλογο προϊόν που θα χρησιμοποιηθεί κατά την διάρκεια της διαδικασίας. Αν έχετε αγοράσει το προϊόν προληπτικά χωρίς να καθορίσετε επακριβώς το τι θέλετε να περιέχει και πώς θα βελτιώσει τη λειτουργικότητα της διαδικασίας, κατά πάσα πιθανότητα θα έχετε χάσει τα χρήματά σας.
2. Η αναδιάταξη
Πολλοί από μας ακολουθούμε συγκεκριμένη διαδικασία. Μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο και αναλαμβάνουμε να το "οργανώσουμε", αλλά στο τέλος της ημέρας, το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι να αναδιατάξουμε το περιεχόμενό του. Ομαδοποιούμε, στοιβάζουμε, ανακατεύουμε, αλλά αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τα περιεχόμενα του δωματίου, κι έτσι απλά αλλάζουμε τις θέσεις τους μέσα στον ίδιο χώρο. Αντί γι' αυτό, αφιερώστε λίγο χρόνο για να προσδιορίσετε το σκοπό του κάθε χώρου, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και μετά οργανώστε το χώρο και τα πράγματα που περιέχει σύμφωνα με το σκοπό και τις ανάγκες του χώρου.
3. Ο καθαρισμός
Ενώ είναι υπέροχο να έχουμε ένα καθαρό σπίτι, δεν είναι το ίδιο πράγμα με ένα οργανωμένο σπίτι. Ο καθαρισμός απλά απορρυπαίνει το χώρο σας, ενώ η οργάνωση απαιτεί σχεδιασμό και κατανομή του χώρου για δραστηριότητες και αντικείμενα. Ο καθαρισμός μπορεί να δημιουργήσει πραγματική ακαταστασία και συσσωρευμένα  περιττά πράγματα, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο. Αυτό συμβαίνει γιατί πολλοί από εμάς απομακρύνουνε ή κρύβουμε προσωρινά πράγματα, με σκοπό να φτάσουμε στις επιφάνειες που θέλουμε να καθαρίσουμε. Τα καλά νέα είναι: Όταν αφιερώσετε χρόνο για για να οργανώσετε το σπίτι σας, θα το καθαρίζετε μετά ευκολότερα, επειδή πολλά μεταφερόμενα στοιχεία μπορούν να επιστραφούν χωρίς πρόβλημα στην κατάλληλη θέση τους, και οι επιφάνειες θα είναι ελεύθερες και όχι φραγμένες από σωρούς αντικειμένων.
4. Πρόχειρο "κρύψιμο"
Κρύβουμε ή αφήνουμε στη γωνία πράγματα ακόμα και όταν δεν καθαρίζουμε. Όταν προσπαθούμε να "συμμαζέψουμε" πρόχειρα τα παραπανίσια, κοιτάζουμε προς την πιο κοντινή άδεια γωνιά για να τα στριμώξουμε εκεί. "Σκλαβώνουμε" κάθε και κενό χώρο σε πάγκους ράφια, συρτάρια, και ντουλάπες γεμίζοντάς τον με διάφορα μικροπράγματα. Στην προσπάθειά μας να ελευθερώσουμε τα πατώματα και τις άλλες επιφάνειες, δημιουργούμε ένα "φουσκωμένο", ανοργάνωτο περιβάλλον που μόνο με σπίτι δεν μοιάζει! Για να σταματήσετε το καταχώνιασμα θα πρέπει να τηρήσετε αυστηρά το σκοπό που έχει προσδιορίσει για κάθε του σπιτιού, περιορίζοντας το εύρος των αντικειμένων που θα τοποθετηθούν σ' αυτόν τον χώρο. Χρησιμοποιήστε τον κανόνα της λέξης "μόνο". Π.χ.: η ντουλάπα για τα παιχνίδια θα πρέπει να μετονομαστεί σε ντουλάπια μόνο για παιχνίδια.
5. Η τακτοποίηση
Κάποια στιγμή, όλοι δοκιμάσαμε να έχουμε έναν εμφανίσιμο χώρο, αντί να τον οργανώσουμε λειτουργικά, με στόχο για μια τακτοποιημένη εμφάνιση. Αυτό το οργανωτικό λάθος είναι ιδιαίτερα εύκολο να γίνει, επειδή δείχνει τόσο παραγωγικό! Με καλές προθέσεις, πολλοί από εμάς έχουμε μείνει αργά στο χώρο εργασίας ή πήγαμε στο γραφείο για ένα Σαββατοκύριακο για να συμμαζέψουμε τον ακατάστατο χώρο εργασίας μας. Πετάξαμε, ανακυκλώσαμε και καθαρίσαμε και ήμασταν περήφανοι για την πρόοδό μας. Δυστυχώς, μέσα σε μερικές εβδομάδες βρεθήκαμε να καθόμαστε σε ένα ακατάστατο χώρο για άλλη μια φορά, κουνώντας το κεφάλι μας με δυσπιστία. Έτσι είναι. Το ξεκαθάρισμα ποτέ δεν διαρκεί πάρα πολύ. Εάν δεν έχετε εφαρμόσει συστήματα για την καταγραφή και επεξεργασία των εισερχόμενων πληροφοριών και εγγράφων θα κολλήσετε σε έναν ατελείωτο κύκλο τακτοποίησης.
6. Το καλούπι
Θέλουμε τόσο πολύ να πιστέψουμε ότι υπάρχει ένα μαγικό φίλτρο για να αντιμετωπίσουμε τις οργανωτικές προκλήσεις, ώστε είμαστε έτοιμοι να δοκιμάσουμε οποιαδήποτε λύση. Το τελευταίο οργανωτικό λάθος που κάνουμε είναι όταν παίρνουμε μια γενική οργανωτική μέθοδο και προσπαθούμε να την εφαρμόσουμε στα δικά μας χάλια. Θέλουμε να μπούμε σε οργανωτικό καλούπι. Πιστέψτε το, δεν υπάρχει μία οδηγία ή τέχνασμα που θα λειτουργήσει το ίδιο για κάθε άτομο. Κάθε άτομο χρειάζεται και αξίζει να οργανώσει λύσεις που έχουν σχεδιαστεί από το δικό του μυαλό.
Ακριβώς όπως μια ξέφρενη δίαιτα προσπαθεί να κόψει κιλά, έτσι οι αποδιοργανωμένες μάζες ψάχνουν για μια γρήγορη και εύκολη λύση για να εφαρμόσουν στα ακατάστατα σπίτια και γραφεία τους. Όλοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι "σε τρία απλά βήματα" ή σε "πέντε λεπτά την ημέρα" που μπορούμε οργανωθούμε. Ωστόσο, κατά βάθος, όλοι γνωρίζουμε-την ώρα που κοιτάζουμε το χάος στα ακατάστατα δωμάτιά μας-ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος (εκτός από τον εμπρησμό) για να ξεμπερδέψουμε από τα χάλια μας σε τρία στάδια, ή σε πέντε λεπτά. Ερχόμαστε σε μια στιγμή της αλήθειας, όπου καταλαβαίνουμε ότι τελικά οι σύντομες και γρήγορες λύσεις, μόνο σύντομες δεν είναι, και στην πραγματικότητα βραχυκυκλώνουν τις προσπάθειες που κάνουμε για να οργανωθούμε. Η ανάγκη μας να στρογγυλέψουμε τις γωνίες δεν πρόκειται να μας βοηθήσει να επαναφέρουμε πραγματική τάξη. Θα πρέπει να αφήσουμε τις προχειρότητες και να αναζητήσουμε ένα καλύτερο τρόπο οργάνωσης.
Μίνα Ζαχαριάδου


Έξι συνηθισμένα λάθη οργάνωσης του χώρου

Είστε ένας από εκείνους τους ανθρώπους που πανικοβάλλονται όταν πρόκειται να δεχτούν επισκέπτες στο σπίτι τους; Στριφογυρίζετε σε όλους τους χώρους του σπιτιού σας παλεύοντας απεγνωσμένα να κρύψετε τους σωρούς της ακαταστασίας σας; Μαζεύετε βιαστικά, από παντού σχεδόν στο χώρο, χαρτιά και σκόρπια αντικείμενα και αφού τα ρίξετε βιαστικά σε ένα σάκο ή κιβώτιο, τα καταχωνιάζετε στην ντουλάπα; Αν ναι, τότε ανήκετε σ' αυτούς που χωρίς να το θέλουν υποκύπτουν στις δελεαστικές πρόχειρες λύσεις αντί να επενδύσουν στην πραγματική οργάνωση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε στα σπίτια μας ένα βοηθητικό χώρο (ντουλάπα, αποθήκη, δωμάτιο)  που περιέχει τσάντες με χαρτιά, ρούχα, μικροαντικείμενα και κάθε είδους ακατάστατους σωρούς που δημιουργήθηκαν στη προσπάθεια να βρεθεί μια "κρυψώνα" της στιγμής. Αν κοιτάξουμε πιο σχολαστικά αυτούς τους σωρούς με τους θαμμένους θησαυρούς, μπορεί να βρούμε παλιούς απλήρωτους λογαριασμούς (ίσως γι 'αυτό να μας είχαν κόψει το ρεύμα!), παλιά ασφαλιστήρια συμβόλαια, γράμματα και επιστολόχαρτα, σημειώσεις και υπενθυμίσεις, κάποιο -εδώ και χρόνια- χαμένο ημερολόγιο, και μερικές φορές ακόμη και χρήσιμα πράγματα, όπως χρήματα ή πολύτιμα αναμνηστικά.
Επειδή κάποια στιγμή θα το πάρετε απόφαση και θα αρχίσετε να οργανώνεστε, πιθανόν να ανακαλύψετε σακούλες, κουτιά, συρτάρια με σκουπίδια, ακόμα και ολόκληρα δωμάτια που έχουν μετατραπεί σε δοχεία για την οργάνωση των προσπαθειών σας. Μπορείτε να αρχίσετε να αναρωτιέστε πώς αυτή η συσσώρευση ακαταστασίας έχει συμβεί σε σας. Η εμπειρία δείχνει ότι υπάρχουν έξι συνηθισμένα λάθη που μας λοξοδρομούν από την πραγματική οργάνωση. Εξετάζοντάς τα εδώ ελπίζουμε να ανακαλύψετε πού μπορεί να έχετε πάρει μια λάθος στροφή με αποτέλεσμα να εκτροχιαστεί η οργανωτική σας πορεία:
1. Το προϊόν πανάκεια
Σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τον πανικό της ακαταστασίας, συχνά τρέχουμε στο κατάστημα και να αγοράζουμε προϊόντα αποθήκευσης (κάδους, καλάθια, συρταριέρες, φοριαμούς, κλπ). Καταλήγουμε με μια μεγάλη πλαστική θήκη - αποθήκη (συνήθως με πολλαπλά συρτάρια) και ρίχνουμε μέσα ότι μας περισσεύει. Το προϊόν από μόνο του δεν είναι η απάντηση. Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ έχουν και χρησιμοποιούν δεκάδες κάδους και καλάθια, εξακολουθούν να είναι αποδιοργανωμένοι. Προτείνουμε να συνδυάσετε κάθε διαδικασία οργάνωσης με το ανάλογο προϊόν που θα χρησιμοποιηθεί κατά την διάρκεια της διαδικασίας. Αν έχετε αγοράσει το προϊόν προληπτικά χωρίς να καθορίσετε επακριβώς το τι θέλετε να περιέχει και πώς θα βελτιώσει τη λειτουργικότητα της διαδικασίας, κατά πάσα πιθανότητα θα έχετε χάσει τα χρήματά σας.
2. Η αναδιάταξη
Πολλοί από μας ακολουθούμε συγκεκριμένη διαδικασία. Μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο και αναλαμβάνουμε να το "οργανώσουμε", αλλά στο τέλος της ημέρας, το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι να αναδιατάξουμε το περιεχόμενό του. Ομαδοποιούμε, στοιβάζουμε, ανακατεύουμε, αλλά αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τα περιεχόμενα του δωματίου, κι έτσι απλά αλλάζουμε τις θέσεις τους μέσα στον ίδιο χώρο. Αντί γι' αυτό, αφιερώστε λίγο χρόνο για να προσδιορίσετε το σκοπό του κάθε χώρου, τις ανάγκες που εξυπηρετεί και μετά οργανώστε το χώρο και τα πράγματα που περιέχει σύμφωνα με το σκοπό και τις ανάγκες του χώρου.
3. Ο καθαρισμός
Ενώ είναι υπέροχο να έχουμε ένα καθαρό σπίτι, δεν είναι το ίδιο πράγμα με ένα οργανωμένο σπίτι. Ο καθαρισμός απλά απορρυπαίνει το χώρο σας, ενώ η οργάνωση απαιτεί σχεδιασμό και κατανομή του χώρου για δραστηριότητες και αντικείμενα. Ο καθαρισμός μπορεί να δημιουργήσει πραγματική ακαταστασία και συσσωρευμένα  περιττά πράγματα, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο. Αυτό συμβαίνει γιατί πολλοί από εμάς απομακρύνουνε ή κρύβουμε προσωρινά πράγματα, με σκοπό να φτάσουμε στις επιφάνειες που θέλουμε να καθαρίσουμε. Τα καλά νέα είναι: Όταν αφιερώσετε χρόνο για για να οργανώσετε το σπίτι σας, θα το καθαρίζετε μετά ευκολότερα, επειδή πολλά μεταφερόμενα στοιχεία μπορούν να επιστραφούν χωρίς πρόβλημα στην κατάλληλη θέση τους, και οι επιφάνειες θα είναι ελεύθερες και όχι φραγμένες από σωρούς αντικειμένων.
4. Πρόχειρο "κρύψιμο"
Κρύβουμε ή αφήνουμε στη γωνία πράγματα ακόμα και όταν δεν καθαρίζουμε. Όταν προσπαθούμε να "συμμαζέψουμε" πρόχειρα τα παραπανίσια, κοιτάζουμε προς την πιο κοντινή άδεια γωνιά για να τα στριμώξουμε εκεί. "Σκλαβώνουμε" κάθε και κενό χώρο σε πάγκους ράφια, συρτάρια, και ντουλάπες γεμίζοντάς τον με διάφορα μικροπράγματα. Στην προσπάθειά μας να ελευθερώσουμε τα πατώματα και τις άλλες επιφάνειες, δημιουργούμε ένα "φουσκωμένο", ανοργάνωτο περιβάλλον που μόνο με σπίτι δεν μοιάζει! Για να σταματήσετε το καταχώνιασμα θα πρέπει να τηρήσετε αυστηρά το σκοπό που έχει προσδιορίσει για κάθε του σπιτιού, περιορίζοντας το εύρος των αντικειμένων που θα τοποθετηθούν σ' αυτόν τον χώρο. Χρησιμοποιήστε τον κανόνα της λέξης "μόνο". Π.χ.: η ντουλάπα για τα παιχνίδια θα πρέπει να μετονομαστεί σε ντουλάπια μόνο για παιχνίδια.
5. Η τακτοποίηση
Κάποια στιγμή, όλοι δοκιμάσαμε να έχουμε έναν εμφανίσιμο χώρο, αντί να τον οργανώσουμε λειτουργικά, με στόχο για μια τακτοποιημένη εμφάνιση. Αυτό το οργανωτικό λάθος είναι ιδιαίτερα εύκολο να γίνει, επειδή δείχνει τόσο παραγωγικό! Με καλές προθέσεις, πολλοί από εμάς έχουμε μείνει αργά στο χώρο εργασίας ή πήγαμε στο γραφείο για ένα Σαββατοκύριακο για να συμμαζέψουμε τον ακατάστατο χώρο εργασίας μας. Πετάξαμε, ανακυκλώσαμε και καθαρίσαμε και ήμασταν περήφανοι για την πρόοδό μας. Δυστυχώς, μέσα σε μερικές εβδομάδες βρεθήκαμε να καθόμαστε σε ένα ακατάστατο χώρο για άλλη μια φορά, κουνώντας το κεφάλι μας με δυσπιστία. Έτσι είναι. Το ξεκαθάρισμα ποτέ δεν διαρκεί πάρα πολύ. Εάν δεν έχετε εφαρμόσει συστήματα για την καταγραφή και επεξεργασία των εισερχόμενων πληροφοριών και εγγράφων θα κολλήσετε σε έναν ατελείωτο κύκλο τακτοποίησης.
6. Το καλούπι
Θέλουμε τόσο πολύ να πιστέψουμε ότι υπάρχει ένα μαγικό φίλτρο για να αντιμετωπίσουμε τις οργανωτικές προκλήσεις, ώστε είμαστε έτοιμοι να δοκιμάσουμε οποιαδήποτε λύση. Το τελευταίο οργανωτικό λάθος που κάνουμε είναι όταν παίρνουμε μια γενική οργανωτική μέθοδο και προσπαθούμε να την εφαρμόσουμε στα δικά μας χάλια. Θέλουμε να μπούμε σε οργανωτικό καλούπι. Πιστέψτε το, δεν υπάρχει μία οδηγία ή τέχνασμα που θα λειτουργήσει το ίδιο για κάθε άτομο. Κάθε άτομο χρειάζεται και αξίζει να οργανώσει λύσεις που έχουν σχεδιαστεί από το δικό του μυαλό.
Ακριβώς όπως μια ξέφρενη δίαιτα προσπαθεί να κόψει κιλά, έτσι οι αποδιοργανωμένες μάζες ψάχνουν για μια γρήγορη και εύκολη λύση για να εφαρμόσουν στα ακατάστατα σπίτια και γραφεία τους. Όλοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι "σε τρία απλά βήματα" ή σε "πέντε λεπτά την ημέρα" που μπορούμε οργανωθούμε. Ωστόσο, κατά βάθος, όλοι γνωρίζουμε-την ώρα που κοιτάζουμε το χάος στα ακατάστατα δωμάτιά μας-ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος (εκτός από τον εμπρησμό) για να ξεμπερδέψουμε από τα χάλια μας σε τρία στάδια, ή σε πέντε λεπτά. Ερχόμαστε σε μια στιγμή της αλήθειας, όπου καταλαβαίνουμε ότι τελικά οι σύντομες και γρήγορες λύσεις, μόνο σύντομες δεν είναι, και στην πραγματικότητα βραχυκυκλώνουν τις προσπάθειες που κάνουμε για να οργανωθούμε. Η ανάγκη μας να στρογγυλέψουμε τις γωνίες δεν πρόκειται να μας βοηθήσει να επαναφέρουμε πραγματική τάξη. Θα πρέπει να αφήσουμε τις προχειρότητες και να αναζητήσουμε ένα καλύτερο τρόπο οργάνωσης.
Μίνα Ζαχαριάδου


Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

-Σε μια μεγάλη εύφορη κοιλάδα ζούσε ένας Ελέφαντας, θεωρούσε τον εαυτό του σπουδαίο και περηφανευόταν για το μέγεθος του.
-Ένα απόγευμα καθώς έκανε περίπατο χώθηκε ανάμεσα στα πόδια του ένα Ποντίκι, με τρεμάμενη φωνή του είπε: Σώσε με από την Γάτα και εγώ θα στο ανταποδώσω.
-Ο Ελέφαντας ξέσπασε σε δυνατά γέλια ήταν τόσο δυνατά που ακούστηκαν σε όλη την κοιλάδα, με την προβοσκίδα του έδωσε μια στην Γάτα και την πέταξε σαράντα μέτρα μακριά.
-Σου έσωσα την ζωή γιατί με έκανες να γελάσω, εσύ ένα ταπεινό ποντικάκι τι βοήθεια μπορείς να δώσεις σε εμένα τον σπουδαίο είπε ο Ελέφαντας.
-Καθώς έφευγε το Ποντίκι μονολόγησε δυνατά να το ακούσει ο Ελέφαντας: Σε ευχαριστώ! αλλά πάψε να παριστάνεις τον σπουδαίο, η ζωή θέλει σύνεση.
-Μετά από λίγους μήνες ήρθαν κυνηγοί για να πιάσουν άγρια ζώα προκειμένου να τα πάνε στο τσίρκο της διπλανής πόλης, την ίδια νύχτα ο Ελέφαντας αιχμαλωτίστηκε στην παγίδα τους…το Ποντίκι πλησίασε με προσοχή και είπε στον Ελέφαντα: Είμαι ο «ταπεινός» Ποντικός σε λίγα λεπτά θα σου χαρίσω την ελευθερία και άρχισε να κόβει με τα δόντια το χοντρό σχοινί. Ο Ελέφαντας λύθηκε, πριν πάρει τον δρόμο προς την ελευθερία ευχαρίστησε εγκάρδια τον Ποντικό.-

Κεντρική ιδέα: Κανείς δεν είναι τόσο σπουδαίος για να μην έχει την ανάγκη του άλλου και κανείς δεν είναι τόσο ταπεινός για να μην μπορεί  να βοηθήσει.

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης
iliadisspiros@hotmail.com

Ο «σπουδαίος» Ελέφαντας

-Σε μια μεγάλη εύφορη κοιλάδα ζούσε ένας Ελέφαντας, θεωρούσε τον εαυτό του σπουδαίο και περηφανευόταν για το μέγεθος του.
-Ένα απόγευμα καθώς έκανε περίπατο χώθηκε ανάμεσα στα πόδια του ένα Ποντίκι, με τρεμάμενη φωνή του είπε: Σώσε με από την Γάτα και εγώ θα στο ανταποδώσω.
-Ο Ελέφαντας ξέσπασε σε δυνατά γέλια ήταν τόσο δυνατά που ακούστηκαν σε όλη την κοιλάδα, με την προβοσκίδα του έδωσε μια στην Γάτα και την πέταξε σαράντα μέτρα μακριά.
-Σου έσωσα την ζωή γιατί με έκανες να γελάσω, εσύ ένα ταπεινό ποντικάκι τι βοήθεια μπορείς να δώσεις σε εμένα τον σπουδαίο είπε ο Ελέφαντας.
-Καθώς έφευγε το Ποντίκι μονολόγησε δυνατά να το ακούσει ο Ελέφαντας: Σε ευχαριστώ! αλλά πάψε να παριστάνεις τον σπουδαίο, η ζωή θέλει σύνεση.
-Μετά από λίγους μήνες ήρθαν κυνηγοί για να πιάσουν άγρια ζώα προκειμένου να τα πάνε στο τσίρκο της διπλανής πόλης, την ίδια νύχτα ο Ελέφαντας αιχμαλωτίστηκε στην παγίδα τους…το Ποντίκι πλησίασε με προσοχή και είπε στον Ελέφαντα: Είμαι ο «ταπεινός» Ποντικός σε λίγα λεπτά θα σου χαρίσω την ελευθερία και άρχισε να κόβει με τα δόντια το χοντρό σχοινί. Ο Ελέφαντας λύθηκε, πριν πάρει τον δρόμο προς την ελευθερία ευχαρίστησε εγκάρδια τον Ποντικό.-

Κεντρική ιδέα: Κανείς δεν είναι τόσο σπουδαίος για να μην έχει την ανάγκη του άλλου και κανείς δεν είναι τόσο ταπεινός για να μην μπορεί  να βοηθήσει.

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης
iliadisspiros@hotmail.com

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

Κάθε έθνος η λαός, ανάλογα με την πνευματικότητα του, δημιουργεί και την μοναδικά δίκη του θρησκεία. Ειδικά όμως οι αρχαιοέλληνες αντί θρησκείας με θεότητες στο επέκεινα δημιούργησαν μία κοσμοθέαση-κοσμοθεώρηση του σύμπαντος κόσμου, στον οποίο ενέταξαν συμβολικά ως θεότητες τις δυνάμεις της φύσεως, τίς υψηλές ιδέες και αρετές, αλλά και προιστορικούς ήρωες από τους οποίους ευεγερτήθηκαν.
Με την σημερινή έννοια της λέξης θρησκεία δεν είχαν θρησκεία,αλλά έναν κώδικα δεοντολογίας χωρίς δόγματα και ιερά βιβλία.’Ησαν ανεκτικοί προς το ετερόδοξον και ανεξίθρησκοι.Δεν ελάτρευαν πρόσωπα, αλλά ιδέες και αρετές.Η συκοφαντία περί ειδωλολατρείας των έχει βέβαια ιουδαική προέλευση.
Απαύγασμα του υψηλού πολιτισμού των Ελλήνων ήταν αυτό το μοναδικό είδος του θρησκεύεσθαι, που ήταν μία φιλοσοφικο-επιστημονική θρησκεία με ποιητικό τρόπο εκπεφρασμένη από του μεγάλους μύστες-ποιητές της αρχαιότητος.
Συμφώνως με τον Αριστοτέλη, στο «Μετά τα Φυσικά, 1049a.26 & 1029a.20 & 1036a.23», η αρχική κοσμική ύλη είναι αγέννητος, άφθαρτος, αόριστος, άγνωστος καθ’ αυτήν, νεκρά, άμορφος και έξωθεν κινούμενη. Τα τέσσερα αρχικά κοσμικά στοιχεία των φιλοσόφων της κοσμολογικής περιόδου, και δη του Εμπεδοκλέους, είναι οι εκδηλώσεις της αρχικής κοσμικής ουσίας.
Συμφώνως με τον Αριστοτέλη, στο «Φυσικά, 192a.16, 192b.18» & «Μετά τα Φυσικά, 1072b.3», η σκόπιμος κίνηση προκαλεί μορφοπλασματική ενέργεια, δια της οποίας η κοσμική ύλη μεταβαίνει εκ της δυνατότητας «δυνάμει» εις την πραγματικότητα «ενέργεια», δια της οποίας λαμβάνουνε υπόσταση τα πράγματα δια της επί της ύλης κυριαρχίας του Είδους (Ιδέα), όπερ αποτελεί την έννοια, την ουσία, τον τελικό σκοπό και την δύναμη, ήτις πραγματοποιεί τον σκοπό αυτόν.
Στην Γη κυριαρχεί δύναμη δημιουργός των τελικών μορφών της ύλης, η Εντελέχεια (βλ. Αριστοτέλης «Μετά τα Φυσικά, 1092a.3, 1050a.22»), η οποία εξωτερικώς εκδηλώνεται κατά την σχέση των συστατικών στοιχείων προς άλληλα και εσωτερικώς ως ψυχή των έμβιων όντων. Θρεπτική εις τα φυτά, αισθητική και κινητική στα ζώα και νοητική στον άνθρωπο, στον οποίο αθάνατος και θείος είναι ο ποιητικός νους, όστις προέρχεται, ως θείον δώρο, έξωθεν (θύραθεν) και είναι αληθώς θείος : είναι το καθαρό Λογικό, ο Νους. Ο θείος ούτος ξένος παρέχεται αφ’ εαυτού στον άνθρωπο, κατά την διάρκεια της ζωής και όταν το σώμα διαλύεται μετά την κυρίως ειπείν ζωή επιστρέφει προς τον καθολικό Νου, όστις είναι ο θεός και εν τω οποίο απορροφάται, κατά τον Αριστοτέλη στο «Περί ψυχής, 430a.17» & «Περί γενέσεως και φθοράς, 736b.27»!
Εν τη λειτουργία του σύμπαντος σκοπός της κοσμικής ύλης είναι το Είδος και του σώματος η ψυχή, ήτις είναι εντελέχεια η πρώτη σώματος φυσικού δυνάμει ζωή έχοντος.
Ο Κόσμος είναι ενιαίο και καλώς διατεταγμένο σύνολο και μεταβαίνει ολονέν σε ανώτερα στάδια εξέλιξης. Η προϊούσα αυτή εξέλιξη αποτελεί τον σκοπό της φύσεως, στον οποίο υπηρετούν όλοι οι επιμέρους σκοποί, διότι έκαστον ον δεν είναι μόνον σκοπός εαυτού, αλλά και μέσο προς πραγματοποίηση ανώτερων σκοπών, επί των οποίων πάλι στηρίζονται άλλοι έτι υψηλότεροι, ούτως ώστε πάντες συνεργάζονται προς πραγματοποίηση του ενός μεγάλου σκοπού, όστις είναι ο Κόσμος ως όλον. Ούτω ολόκληρο το σύμπαν αποτελεί ιεραρχία σκοπών, εν τη οποία τόσο και επί μέρους όσον και το όλον τελεί εις διαρκεί εξέλιξη προς αεί ανώτερους σκοπούς.
Αλλά ποιος είναι ο ύψιστος και έσχατος σκοπός, προς τον οποίον κατατείνει ο Κόσμος;
Τούτο μανθάνουμε, λέγει ο Αριστοτέλης, εάν εξετάσουμε την σχέση Είδους και ύλης κατά τα διάφορα στάδια της προς ανώτερους σκοπούς εξελίξεως.
Η ύλη υποχωρεί ολονέν περισσότερο όσο ανώτεροι είναι οι εκάστοτε πραγματοποιούμενες μορφές!
Συμβαίνει ότι και περί το έργο του καλλιτέχνη. Η ύλη από την οποία πλάττει τον ανδριάντα ή το άγαλμα, υποχωρεί αναλόγως προς το βαθμό της εμφανίσεως της μορφής/είδους/ιδέας, έως ότου δεν βλέπουμε πλέον εν τω μάρμαρο την ύλη, αλλά το καθαρό Είδος/Ιδέα/Μορφή!!
Κατά αυτήν την έννοια, μπορούμε να πούμε, πως οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν ποτέ ειδωλολάτρες παρά μόνον ΙΔΕΟΛΑΤΡΕΣ!!

Με πληροφορίες απο Κεφάλα Ευστάθιο και Παπαδάκη Σπύρο
logiosermis.net.diadrastika.com

Κατά τον Αριστοτέλη: Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν Ιδεολάτρες και όχι Ειδωλολάτρες

Κάθε έθνος η λαός, ανάλογα με την πνευματικότητα του, δημιουργεί και την μοναδικά δίκη του θρησκεία. Ειδικά όμως οι αρχαιοέλληνες αντί θρησκείας με θεότητες στο επέκεινα δημιούργησαν μία κοσμοθέαση-κοσμοθεώρηση του σύμπαντος κόσμου, στον οποίο ενέταξαν συμβολικά ως θεότητες τις δυνάμεις της φύσεως, τίς υψηλές ιδέες και αρετές, αλλά και προιστορικούς ήρωες από τους οποίους ευεγερτήθηκαν.
Με την σημερινή έννοια της λέξης θρησκεία δεν είχαν θρησκεία,αλλά έναν κώδικα δεοντολογίας χωρίς δόγματα και ιερά βιβλία.’Ησαν ανεκτικοί προς το ετερόδοξον και ανεξίθρησκοι.Δεν ελάτρευαν πρόσωπα, αλλά ιδέες και αρετές.Η συκοφαντία περί ειδωλολατρείας των έχει βέβαια ιουδαική προέλευση.
Απαύγασμα του υψηλού πολιτισμού των Ελλήνων ήταν αυτό το μοναδικό είδος του θρησκεύεσθαι, που ήταν μία φιλοσοφικο-επιστημονική θρησκεία με ποιητικό τρόπο εκπεφρασμένη από του μεγάλους μύστες-ποιητές της αρχαιότητος.
Συμφώνως με τον Αριστοτέλη, στο «Μετά τα Φυσικά, 1049a.26 & 1029a.20 & 1036a.23», η αρχική κοσμική ύλη είναι αγέννητος, άφθαρτος, αόριστος, άγνωστος καθ’ αυτήν, νεκρά, άμορφος και έξωθεν κινούμενη. Τα τέσσερα αρχικά κοσμικά στοιχεία των φιλοσόφων της κοσμολογικής περιόδου, και δη του Εμπεδοκλέους, είναι οι εκδηλώσεις της αρχικής κοσμικής ουσίας.
Συμφώνως με τον Αριστοτέλη, στο «Φυσικά, 192a.16, 192b.18» & «Μετά τα Φυσικά, 1072b.3», η σκόπιμος κίνηση προκαλεί μορφοπλασματική ενέργεια, δια της οποίας η κοσμική ύλη μεταβαίνει εκ της δυνατότητας «δυνάμει» εις την πραγματικότητα «ενέργεια», δια της οποίας λαμβάνουνε υπόσταση τα πράγματα δια της επί της ύλης κυριαρχίας του Είδους (Ιδέα), όπερ αποτελεί την έννοια, την ουσία, τον τελικό σκοπό και την δύναμη, ήτις πραγματοποιεί τον σκοπό αυτόν.
Στην Γη κυριαρχεί δύναμη δημιουργός των τελικών μορφών της ύλης, η Εντελέχεια (βλ. Αριστοτέλης «Μετά τα Φυσικά, 1092a.3, 1050a.22»), η οποία εξωτερικώς εκδηλώνεται κατά την σχέση των συστατικών στοιχείων προς άλληλα και εσωτερικώς ως ψυχή των έμβιων όντων. Θρεπτική εις τα φυτά, αισθητική και κινητική στα ζώα και νοητική στον άνθρωπο, στον οποίο αθάνατος και θείος είναι ο ποιητικός νους, όστις προέρχεται, ως θείον δώρο, έξωθεν (θύραθεν) και είναι αληθώς θείος : είναι το καθαρό Λογικό, ο Νους. Ο θείος ούτος ξένος παρέχεται αφ’ εαυτού στον άνθρωπο, κατά την διάρκεια της ζωής και όταν το σώμα διαλύεται μετά την κυρίως ειπείν ζωή επιστρέφει προς τον καθολικό Νου, όστις είναι ο θεός και εν τω οποίο απορροφάται, κατά τον Αριστοτέλη στο «Περί ψυχής, 430a.17» & «Περί γενέσεως και φθοράς, 736b.27»!
Εν τη λειτουργία του σύμπαντος σκοπός της κοσμικής ύλης είναι το Είδος και του σώματος η ψυχή, ήτις είναι εντελέχεια η πρώτη σώματος φυσικού δυνάμει ζωή έχοντος.
Ο Κόσμος είναι ενιαίο και καλώς διατεταγμένο σύνολο και μεταβαίνει ολονέν σε ανώτερα στάδια εξέλιξης. Η προϊούσα αυτή εξέλιξη αποτελεί τον σκοπό της φύσεως, στον οποίο υπηρετούν όλοι οι επιμέρους σκοποί, διότι έκαστον ον δεν είναι μόνον σκοπός εαυτού, αλλά και μέσο προς πραγματοποίηση ανώτερων σκοπών, επί των οποίων πάλι στηρίζονται άλλοι έτι υψηλότεροι, ούτως ώστε πάντες συνεργάζονται προς πραγματοποίηση του ενός μεγάλου σκοπού, όστις είναι ο Κόσμος ως όλον. Ούτω ολόκληρο το σύμπαν αποτελεί ιεραρχία σκοπών, εν τη οποία τόσο και επί μέρους όσον και το όλον τελεί εις διαρκεί εξέλιξη προς αεί ανώτερους σκοπούς.
Αλλά ποιος είναι ο ύψιστος και έσχατος σκοπός, προς τον οποίον κατατείνει ο Κόσμος;
Τούτο μανθάνουμε, λέγει ο Αριστοτέλης, εάν εξετάσουμε την σχέση Είδους και ύλης κατά τα διάφορα στάδια της προς ανώτερους σκοπούς εξελίξεως.
Η ύλη υποχωρεί ολονέν περισσότερο όσο ανώτεροι είναι οι εκάστοτε πραγματοποιούμενες μορφές!
Συμβαίνει ότι και περί το έργο του καλλιτέχνη. Η ύλη από την οποία πλάττει τον ανδριάντα ή το άγαλμα, υποχωρεί αναλόγως προς το βαθμό της εμφανίσεως της μορφής/είδους/ιδέας, έως ότου δεν βλέπουμε πλέον εν τω μάρμαρο την ύλη, αλλά το καθαρό Είδος/Ιδέα/Μορφή!!
Κατά αυτήν την έννοια, μπορούμε να πούμε, πως οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν ποτέ ειδωλολάτρες παρά μόνον ΙΔΕΟΛΑΤΡΕΣ!!

Με πληροφορίες απο Κεφάλα Ευστάθιο και Παπαδάκη Σπύρο
logiosermis.net.diadrastika.com
Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι από τους πιο συχνούς λόγους προβλημάτων και αποτυχιών στο σχολείο. Για κάθε 10 παιδιά σχολικής ηλικίας το ένα τουλάχιστο παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες.
Τα παιδιά αυτά έχουν συνήθως ένα κανονικό επίπεδο εξυπνάδας, προσπαθούν έντονα να ακολουθούν τις οδηγίες που τους δίνονται, κάνουν προσπάθειες να παραμένουν συγκεντρωμένα και επιδιώκουν να είναι καλοί μαθητές στο σχολείο και να συμπεριφέρονται καλά και στο σπίτι.
Παρά τις προσπάθειές τους αυτές όμως δεν καταφέρνουν να διεκπεραιώνουν τις σχολικές εργασίες και μένουν πίσω σε σχέση με τους συνομήλικους τους.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα παιδί μπορεί να μη προχωρά καλά στο σχολείο και αυτό το γεγονός δημιουργεί σοβαρές ανησυχίες στους γονείς τους. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι να αναγνωρισθεί η ακριβής αιτία του προβλήματος για να γίνει η κατάλληλη εξειδικευμένη και εξατομικευμένη για την περίπτωση αντιμετώπιση.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα πιστεύεται ότι οι μαθησιακές δυσκολίες οφείλονται σε δυσλειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζουν τις ικανότητες λήψης, επεξεργασίας και μετάδοσης των πληροφοριών. 
Μερικά από τα παιδιά αυτά είναι υπερκινητικά, δεν μπορούν να συγκεντρωθούν και αφαιρούνται εύκολα. Ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να συγκεντρωθούν και να δώσουν προσοχή σε κάτι είναι μικρός. Δεν μπορούν να καθίσουν ήσυχα στον ίδιο τόπο έστω και για λίγο. Επίσης υπάρχουν οικογένειες που έχουν οικογενειακό ιστορικό με ανάλογες περιπτώσεις.
Οι γονείς πρέπει να είναι ενήμεροι για τα πιο συχνά σημεία που μπορεί να παρουσιάσουν παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Είναι σημαντικό διότι μια έγκαιρη θεραπευτική προσέγγιση μπορεί να αποτρέψει την εξέλιξη της κατάστασης σε πολύ χειρότερο επίπεδο. Τα σημεία αυτά είναι:
το παιδί παρουσιάζει δυσκολίες στο να καταλαβαίνει και να ακολουθεί οδηγίες
το παιδί έχει δυσκολίες στο να θυμάται τι του έχει μόλις πει κάποιος
παρουσιάζει προβλήματα στο διάβασμα, στη γραφή, στην ορθογραφία, στα μαθηματικά και έτσι αποτυγχάνει στο να κάνει σωστά τις σχολικές εργασίες
έχει δυσκολίες να ξεχωρίζει το δεξί από το αριστερό, να αναγνωρίζει τις λέξεις και έχει τάση να εναλλάσσει τα γράμματα, τους αριθμούς (πχ συγχύζει το 36 με το 63) και τις λέξεις.
παρουσιάζει δυσκολίες συντονισμού στο περπάτημα, στα αθλήματα και σε δραστηριότητες όπως το να κρατά ένα μολύβι ή να δέσει τα ράμματα των παπουτσιών του
χάνει εύκολα ή τοποθετεί σε λάθος τόπο τις σχολικές εργασίες του, τα βιβλία του και άλλα αντικείμενα
έχει δυσκολίες στο να αντιληφθεί πλήρως την έννοια του χρόνου και συγχύζεται για παράδειγμα από έννοιες όπως χθες, σήμερα, αύριο
Όταν παρουσιάζονται τέτοια προβλήματα είναι πολύ σημαντικό να τύχουν μιας ολοκληρωμένης αντιμετώπισης από ένα ειδικό, ο οποίος να είναι σε θέση να αξιολογήσει όλες τις διαφορετικές πτυχές του προβλήματος του παιδιού.
Οι μαθησιακές δυσκολίες στα παιδιά μπορούν ν' αντιμετωπισθούν με επιτυχία. Ειδικοί όπως παιδοψυχίατροι και παιδοψυχολόγοι μπορούν να βοηθήσουν και να συντονίσουν τη βοήθεια για το παιδί σε συνεργασία με τους γονείς και το σχολείο του παιδιού.
Εάν το πρόβλημα αυτό δεν αναγνωριστεί και αντιμετωπισθεί έγκαιρα μπορεί να έχει δυσάρεστη εξέλιξη διότι το παιδί θα μπει πλέον σ' ένα φαύλο κύκλο. Τα προβλήματα μάθησης θα συσσωρευτούν στο Δημοτικό σχολείο και μετά θα επιδεινωθούν και θα επιφέρουν νέα προβλήματα στο Γυμνάσιο.
Το παιδί στην προσπάθειά του να μάθει, θα απογοητεύεται όλο και περισσότερο, θα έχει συναισθηματικά προβλήματα και θα του δημιουργηθούν αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης λόγω των επανειλημμένων αποτυχιών. Μάλιστα μερικά από τα παιδιά αυτά μπορεί να μην έχουν καλή  συμπεριφορά στο σχολείο διότι προτιμούν να φαίνονται περισσότερο "κακά" παιδιά παρά να φαίνονται χαμηλών ικανοτήτων.
Η αντιμετώπιση πρέπει να είναι εξατομικευμένη ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε παιδιού, να λαμβάνει υπ' όψη την οικογενειακή του κατάσταση, αξιολόγηση του μορφωτικού επιπέδου και συνεργασία με το σχολείο του παιδιού. 
Η βοήθεια που χρειάζεται μπορεί να αφορά μόνο το παιδί αλλά μπορεί και όλη η οικογένεια να χρειάζεται κάποια θεραπευτική προσέγγιση. Είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα τόνωσης της αυτοπεποίθησης του παιδιού και να βοηθηθεί και η υπόλοιπη οικογένεια να αντιληφθεί και να προσαρμοστεί στην κατάσταση.
Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να χρειάζεται εξειδικευμένη εκπαιδευτική φροντίδα ή ακόμα λογοθεραπεία. Σε περιπτώσεις που υπάρχει υπερκινητικότητα μπορεί να χρειαστούν και φάρμακα.
Οι γονείς παρακολουθώντας την εξέλιξη των παιδιών τους είναι συχνά οι πρώτοι που αντιλαμβάνονται ότι το παιδί τους μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα μαθησιακό, συμπεριφοράς ή συναισθηματικό. Είναι σημαντικό σε τέτοιες περιπτώσεις να ζητούν εξειδικευμένη βοήθεια για ν' αντιμετωπισθούν έγκαιρα και αποτελεσματικά τέτοιες καταστάσεις.

Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι από τους πιο συχνούς λόγους προβλημάτων και αποτυχιών στο σχολείο. Για κάθε 10 παιδιά σχολικής ηλικίας το ένα τουλάχιστο παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες.
Τα παιδιά αυτά έχουν συνήθως ένα κανονικό επίπεδο εξυπνάδας, προσπαθούν έντονα να ακολουθούν τις οδηγίες που τους δίνονται, κάνουν προσπάθειες να παραμένουν συγκεντρωμένα και επιδιώκουν να είναι καλοί μαθητές στο σχολείο και να συμπεριφέρονται καλά και στο σπίτι.
Παρά τις προσπάθειές τους αυτές όμως δεν καταφέρνουν να διεκπεραιώνουν τις σχολικές εργασίες και μένουν πίσω σε σχέση με τους συνομήλικους τους.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα παιδί μπορεί να μη προχωρά καλά στο σχολείο και αυτό το γεγονός δημιουργεί σοβαρές ανησυχίες στους γονείς τους. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι να αναγνωρισθεί η ακριβής αιτία του προβλήματος για να γίνει η κατάλληλη εξειδικευμένη και εξατομικευμένη για την περίπτωση αντιμετώπιση.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα πιστεύεται ότι οι μαθησιακές δυσκολίες οφείλονται σε δυσλειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζουν τις ικανότητες λήψης, επεξεργασίας και μετάδοσης των πληροφοριών. 
Μερικά από τα παιδιά αυτά είναι υπερκινητικά, δεν μπορούν να συγκεντρωθούν και αφαιρούνται εύκολα. Ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να συγκεντρωθούν και να δώσουν προσοχή σε κάτι είναι μικρός. Δεν μπορούν να καθίσουν ήσυχα στον ίδιο τόπο έστω και για λίγο. Επίσης υπάρχουν οικογένειες που έχουν οικογενειακό ιστορικό με ανάλογες περιπτώσεις.
Οι γονείς πρέπει να είναι ενήμεροι για τα πιο συχνά σημεία που μπορεί να παρουσιάσουν παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Είναι σημαντικό διότι μια έγκαιρη θεραπευτική προσέγγιση μπορεί να αποτρέψει την εξέλιξη της κατάστασης σε πολύ χειρότερο επίπεδο. Τα σημεία αυτά είναι:
το παιδί παρουσιάζει δυσκολίες στο να καταλαβαίνει και να ακολουθεί οδηγίες
το παιδί έχει δυσκολίες στο να θυμάται τι του έχει μόλις πει κάποιος
παρουσιάζει προβλήματα στο διάβασμα, στη γραφή, στην ορθογραφία, στα μαθηματικά και έτσι αποτυγχάνει στο να κάνει σωστά τις σχολικές εργασίες
έχει δυσκολίες να ξεχωρίζει το δεξί από το αριστερό, να αναγνωρίζει τις λέξεις και έχει τάση να εναλλάσσει τα γράμματα, τους αριθμούς (πχ συγχύζει το 36 με το 63) και τις λέξεις.
παρουσιάζει δυσκολίες συντονισμού στο περπάτημα, στα αθλήματα και σε δραστηριότητες όπως το να κρατά ένα μολύβι ή να δέσει τα ράμματα των παπουτσιών του
χάνει εύκολα ή τοποθετεί σε λάθος τόπο τις σχολικές εργασίες του, τα βιβλία του και άλλα αντικείμενα
έχει δυσκολίες στο να αντιληφθεί πλήρως την έννοια του χρόνου και συγχύζεται για παράδειγμα από έννοιες όπως χθες, σήμερα, αύριο
Όταν παρουσιάζονται τέτοια προβλήματα είναι πολύ σημαντικό να τύχουν μιας ολοκληρωμένης αντιμετώπισης από ένα ειδικό, ο οποίος να είναι σε θέση να αξιολογήσει όλες τις διαφορετικές πτυχές του προβλήματος του παιδιού.
Οι μαθησιακές δυσκολίες στα παιδιά μπορούν ν' αντιμετωπισθούν με επιτυχία. Ειδικοί όπως παιδοψυχίατροι και παιδοψυχολόγοι μπορούν να βοηθήσουν και να συντονίσουν τη βοήθεια για το παιδί σε συνεργασία με τους γονείς και το σχολείο του παιδιού.
Εάν το πρόβλημα αυτό δεν αναγνωριστεί και αντιμετωπισθεί έγκαιρα μπορεί να έχει δυσάρεστη εξέλιξη διότι το παιδί θα μπει πλέον σ' ένα φαύλο κύκλο. Τα προβλήματα μάθησης θα συσσωρευτούν στο Δημοτικό σχολείο και μετά θα επιδεινωθούν και θα επιφέρουν νέα προβλήματα στο Γυμνάσιο.
Το παιδί στην προσπάθειά του να μάθει, θα απογοητεύεται όλο και περισσότερο, θα έχει συναισθηματικά προβλήματα και θα του δημιουργηθούν αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης λόγω των επανειλημμένων αποτυχιών. Μάλιστα μερικά από τα παιδιά αυτά μπορεί να μην έχουν καλή  συμπεριφορά στο σχολείο διότι προτιμούν να φαίνονται περισσότερο "κακά" παιδιά παρά να φαίνονται χαμηλών ικανοτήτων.
Η αντιμετώπιση πρέπει να είναι εξατομικευμένη ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε παιδιού, να λαμβάνει υπ' όψη την οικογενειακή του κατάσταση, αξιολόγηση του μορφωτικού επιπέδου και συνεργασία με το σχολείο του παιδιού. 
Η βοήθεια που χρειάζεται μπορεί να αφορά μόνο το παιδί αλλά μπορεί και όλη η οικογένεια να χρειάζεται κάποια θεραπευτική προσέγγιση. Είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα τόνωσης της αυτοπεποίθησης του παιδιού και να βοηθηθεί και η υπόλοιπη οικογένεια να αντιληφθεί και να προσαρμοστεί στην κατάσταση.
Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να χρειάζεται εξειδικευμένη εκπαιδευτική φροντίδα ή ακόμα λογοθεραπεία. Σε περιπτώσεις που υπάρχει υπερκινητικότητα μπορεί να χρειαστούν και φάρμακα.
Οι γονείς παρακολουθώντας την εξέλιξη των παιδιών τους είναι συχνά οι πρώτοι που αντιλαμβάνονται ότι το παιδί τους μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα μαθησιακό, συμπεριφοράς ή συναισθηματικό. Είναι σημαντικό σε τέτοιες περιπτώσεις να ζητούν εξειδικευμένη βοήθεια για ν' αντιμετωπισθούν έγκαιρα και αποτελεσματικά τέτοιες καταστάσεις.

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019


Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νεαρός είχε σταθεί στη μέση της πόλης και φώναζε ότι είχε την ομορφότερη καρδιά σ' όλη την περιοχή. Μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε, κι όλοι θαύμαζαν την καρδιά του, που ήταν τέλεια. Δεν υπήρχε ούτε σημάδι, ούτε το παραμικρό ψεγάδι πάνω της. Κι όλοι τότε συμφώνησαν ότι αυτή ήταν η πιο όμορφη καρδιά που είχαν δει ποτέ τους.
Ο νεαρός μας ήταν πολύ περήφανος και κορδωνόταν φωνάζοντας για την ωραία του καρδιά. Ξάφνου ένας γέρος στάθηκε μπροστά στον κόσμο κι είπε, "Όμως η καρδιά σου δεν πλησιάζει την ομορφιά της δικής μου καρδιάς."
Ο κόσμος, αλλά και το παλικάρι, κοίταξαν την καρδιά του γέροντα. Χτυπούσε δυνατά, όμως ήταν γεμάτη ουλές. Υπήρχαν σημεία όπου φαινόταν ότι είχαν κοπεί κομμάτια και στη θέση τους είχαν τοποθετηθεί άλλα, που όμως δεν ταίριαζαν καλά με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δαντελωτές άκρες. Κι αλλού υπήρχαν σημεία με βαθιά χάσματα, απ' όπου έλειπαν και ολόκληρα κομμάτια.
Οι άνθρωποι κοίταζαν ο ένας τον άλλο - πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται αυτός ότι η καρδιά του είναι ωραιότερη, σκέφτονταν ;
Ο νέος κοίταξε την καρδιά του γέρου, είδε τα χάλια της και γέλασε.
"Πλάκα μας κάνεις ;" είπε. "Για κάνε σύγκριση ανάμεσα στη δικιά σου και στη δικιά μου καρδιά. Η δικιά μου είναι τέλεια, ενώ η δικιά σου είναι ένα μάτσο ουλές και δάκρυα."
"Μάλιστα" είπε ο γέροντας, "η δική σου δείχνει τέλεια, όμως δεν θ' άλλαζα ποτέ μου τη δική μου καρδιά με τη δική σου. Κοίταξε, κάθε ουλή αντιπροσωπεύει κάποιον που του έδωσα την αγάπη μου - κόβω ένα κομμάτι της καρδιάς μου και του το δίνω, και συχνά μου δίνει ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς για να πάει στη θέση του άδειου μέρους της καρδιάς μου, αλλά επειδή τα κομμάτια δεν είναι ακριβώς ίδια, έχω μερικές αγκαθωτές άκρες, που όμως τις λατρεύω γιατί μου θυμίζουν την αγάπη που μοιραστήκαμε."
"Μερικές άλλες φορές έχω δώσει κομμάτια της καρδιάς μου, και ο άλλος δεν μου έδωσε πίσω ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς. Αυτά είναι τα άδεια χάσματα - ξέρεις, το να προσφέρεις την αγάπη σου έχει και κάποιο ρίσκο. Παρ' όλο που αυτά τα χάσματα πονούν, παραμένουν ανοιχτά και μου θυμίζουν την αγάπη που έχω και γι αυτούς τους ανθρώπους, κι ελπίζω πως κάποια μέρα θα γυρίσουν κοντά μου και θα γεμίσουν τους χώρους που τους έχω άδειους να περιμένουν. Βλέπεις λοιπόν τι θα πει πραγματική ομορφιά ;"
Ο νεαρός στάθηκε σιωπηλός, με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά του. Προχώρησε προς τον γέροντα, άπλωσε το χέρι του μέσα στην τέλεια, νεανική και όμορφη καρδιά του, και ξέσκισε ένα κομμάτι της. Το πρόσφερε στο γέροντα με χέρια που έτρεμαν. Ο γέρος τότε πήρε αυτή την προσφορά, την έβαλε στην καρδιά του, και μετά πήρε λίγη από την κατακομματιασμένη του καρδιά και την έβαλε πάνω στην πληγή της καρδιάς του νέου. Ταίριαζε βέβαια, αλλά όχι και απόλυτα, κι έτσι έμειναν κάποιες άγριες άκρες.
Και το παλικάρι κοίταξε την καρδιά του, που δεν ήταν πια τέλεια, ήταν όμως ομορφότερη από οποιαδήποτε άλλη αφού η αγάπη από την καρδιά του γέροντα ξεχείλιζε τώρα και στη δική του καρδιά.
Πριν λίγο καιρό ήμουν στην Λευκάδα για ένα σεμινάριο με θέμα τις μικρές χαρές της ζωής. Μετά το τέλος της εκδήλωσης, πήγα και περπάτησα λίγο, πήγα στο περίπτερο, αγόρασα εφημερίδα και βολτάρισα μέσα στα υπέροχα σοκάκια της πόλης. Ήταν ένα πανέμορφο βράδυ και η ψυχή μου χάρηκε τόσο πολύ. Άρχισε να σουρουπώνει και περπατώντας έξω από κάποιο ταβερνάκι άκουσα τους ανθρώπους με τις κιθάρες που τραγουδούσαν ωραία τραγούδια και τις ευγενικές μελωδίες που σκόρπιζε το βραδινό αεράκι μέσα κι έξω από την ψυχή μου. Τότε είπα "Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, που είμαι σ' αυτό το ωραίο μέρος και ακούω αυτές τις ωραίες φωνές". Τα συναισθήματα της αφθονίας και της ευγνωμοσύνης άγγιξαν πέρα για πέρα την ψυχή μου.
Είναι πολύ σπουδαίο να μάθουμε και να ευγνωμονούμε ανά πάσα στιγμή αυτό που έχουμε. Ας κάνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας να αξίζει, να μετράει. Γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι, ποιος θα το κάνει για μας;
Μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας να αξίζει, να ανθίσει, να λάμπει, να ακτινοβολεί. Ας ξεκινήσουμε έτσι, ευγνωμονώντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας έχουν δυσκολέψει, μας έχουν ταλαιπωρήσει, μας έχουν σταθεί εμπόδιο, γιατί χάρη αυτούς έχουμε γίνει πιο δυνατοί, πιο αποφασιστικοί, περισσότερο ώριμοι.
Θυμάμαι όταν πρωτοξεκίνησα να γράφω, αλλά ακόμα και στην δουλειά μου, δέχθηκα έναν τρομερό πόλεμο από πολλούς ανθρώπους που δεν τους ήξερα. Σήμερα τους ευγνωμονώ, γιατί χάρις σ' αυτούς τους ανθρώπους δούλεψα, διάβασα, εξασκήθηκα και έγινα καλύτερος. Μάθετε να ευγνωμονείτε εκείνους που σας δείχνουν το σκληρό πρόσωπο της ζωής, γιατί σας κάνουν δωρεάν μαθήματα δύναμης. Μην παίρνετε τις κακοήθειες, ανηθικότητες και ασχήμιες τους προσωπικά. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να σας δώσουν τίποτε περισσότερο. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν μόνο αυτό που υπάρχει μέσα τους.
Μάθετε να ευγνωμονείτε όλους εκείνους που σας πικραίνουν, που σας δυσκολεύουν, που σας απορρίπτουν. Δεν είναι εχθροί σας. Είναι τα μαθήματα που πρέπει να περάσετε για να πάρετε το "πτυχίο" που η ζωή κρατάει καλά φυλαγμένο στα ψηλότερα ράφια της.
Μάθετε να ζείτε το τώρα. Χαρείτε που είστε ζωντανοί, που αναπνέετε, που έχετε μάτια και διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να κάνουν ούτε κι αυτό! Τους είδαμε στην Παρά-ολυμπιάδα, την απόλυτη μορφή της ανθρώπινης δύναμης και μεγαλοπρέπειας. Ας μάθουμε από αυτούς. Ας ξεκλέψουμε λίγο από τη δύναμη που κρύβουν μέσα τους αυτοί οι άνθρωποι. Κι αυτή η δύναμη είναι η δύναμη του τώρα. Η δύναμη να ρουφούν τη ζωή έτσι όπως αυτή τους έχει χαριστεί με όλη τη δύναμη των πνευμόνων τους.
Γιατί; Έτσι απλά, γιατί τώρα που εσείς διαβάζετε αυτή τη στήλη, στο σπίτι, στο τραίνο ή στο γραφείο σας, υπάρχουν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρεθούν στη θέση σας!

Εκτιμήστε αυτό που έχετε


Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νεαρός είχε σταθεί στη μέση της πόλης και φώναζε ότι είχε την ομορφότερη καρδιά σ' όλη την περιοχή. Μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε, κι όλοι θαύμαζαν την καρδιά του, που ήταν τέλεια. Δεν υπήρχε ούτε σημάδι, ούτε το παραμικρό ψεγάδι πάνω της. Κι όλοι τότε συμφώνησαν ότι αυτή ήταν η πιο όμορφη καρδιά που είχαν δει ποτέ τους.
Ο νεαρός μας ήταν πολύ περήφανος και κορδωνόταν φωνάζοντας για την ωραία του καρδιά. Ξάφνου ένας γέρος στάθηκε μπροστά στον κόσμο κι είπε, "Όμως η καρδιά σου δεν πλησιάζει την ομορφιά της δικής μου καρδιάς."
Ο κόσμος, αλλά και το παλικάρι, κοίταξαν την καρδιά του γέροντα. Χτυπούσε δυνατά, όμως ήταν γεμάτη ουλές. Υπήρχαν σημεία όπου φαινόταν ότι είχαν κοπεί κομμάτια και στη θέση τους είχαν τοποθετηθεί άλλα, που όμως δεν ταίριαζαν καλά με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δαντελωτές άκρες. Κι αλλού υπήρχαν σημεία με βαθιά χάσματα, απ' όπου έλειπαν και ολόκληρα κομμάτια.
Οι άνθρωποι κοίταζαν ο ένας τον άλλο - πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται αυτός ότι η καρδιά του είναι ωραιότερη, σκέφτονταν ;
Ο νέος κοίταξε την καρδιά του γέρου, είδε τα χάλια της και γέλασε.
"Πλάκα μας κάνεις ;" είπε. "Για κάνε σύγκριση ανάμεσα στη δικιά σου και στη δικιά μου καρδιά. Η δικιά μου είναι τέλεια, ενώ η δικιά σου είναι ένα μάτσο ουλές και δάκρυα."
"Μάλιστα" είπε ο γέροντας, "η δική σου δείχνει τέλεια, όμως δεν θ' άλλαζα ποτέ μου τη δική μου καρδιά με τη δική σου. Κοίταξε, κάθε ουλή αντιπροσωπεύει κάποιον που του έδωσα την αγάπη μου - κόβω ένα κομμάτι της καρδιάς μου και του το δίνω, και συχνά μου δίνει ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς για να πάει στη θέση του άδειου μέρους της καρδιάς μου, αλλά επειδή τα κομμάτια δεν είναι ακριβώς ίδια, έχω μερικές αγκαθωτές άκρες, που όμως τις λατρεύω γιατί μου θυμίζουν την αγάπη που μοιραστήκαμε."
"Μερικές άλλες φορές έχω δώσει κομμάτια της καρδιάς μου, και ο άλλος δεν μου έδωσε πίσω ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς. Αυτά είναι τα άδεια χάσματα - ξέρεις, το να προσφέρεις την αγάπη σου έχει και κάποιο ρίσκο. Παρ' όλο που αυτά τα χάσματα πονούν, παραμένουν ανοιχτά και μου θυμίζουν την αγάπη που έχω και γι αυτούς τους ανθρώπους, κι ελπίζω πως κάποια μέρα θα γυρίσουν κοντά μου και θα γεμίσουν τους χώρους που τους έχω άδειους να περιμένουν. Βλέπεις λοιπόν τι θα πει πραγματική ομορφιά ;"
Ο νεαρός στάθηκε σιωπηλός, με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά του. Προχώρησε προς τον γέροντα, άπλωσε το χέρι του μέσα στην τέλεια, νεανική και όμορφη καρδιά του, και ξέσκισε ένα κομμάτι της. Το πρόσφερε στο γέροντα με χέρια που έτρεμαν. Ο γέρος τότε πήρε αυτή την προσφορά, την έβαλε στην καρδιά του, και μετά πήρε λίγη από την κατακομματιασμένη του καρδιά και την έβαλε πάνω στην πληγή της καρδιάς του νέου. Ταίριαζε βέβαια, αλλά όχι και απόλυτα, κι έτσι έμειναν κάποιες άγριες άκρες.
Και το παλικάρι κοίταξε την καρδιά του, που δεν ήταν πια τέλεια, ήταν όμως ομορφότερη από οποιαδήποτε άλλη αφού η αγάπη από την καρδιά του γέροντα ξεχείλιζε τώρα και στη δική του καρδιά.
Πριν λίγο καιρό ήμουν στην Λευκάδα για ένα σεμινάριο με θέμα τις μικρές χαρές της ζωής. Μετά το τέλος της εκδήλωσης, πήγα και περπάτησα λίγο, πήγα στο περίπτερο, αγόρασα εφημερίδα και βολτάρισα μέσα στα υπέροχα σοκάκια της πόλης. Ήταν ένα πανέμορφο βράδυ και η ψυχή μου χάρηκε τόσο πολύ. Άρχισε να σουρουπώνει και περπατώντας έξω από κάποιο ταβερνάκι άκουσα τους ανθρώπους με τις κιθάρες που τραγουδούσαν ωραία τραγούδια και τις ευγενικές μελωδίες που σκόρπιζε το βραδινό αεράκι μέσα κι έξω από την ψυχή μου. Τότε είπα "Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, που είμαι σ' αυτό το ωραίο μέρος και ακούω αυτές τις ωραίες φωνές". Τα συναισθήματα της αφθονίας και της ευγνωμοσύνης άγγιξαν πέρα για πέρα την ψυχή μου.
Είναι πολύ σπουδαίο να μάθουμε και να ευγνωμονούμε ανά πάσα στιγμή αυτό που έχουμε. Ας κάνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας να αξίζει, να μετράει. Γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι, ποιος θα το κάνει για μας;
Μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας να αξίζει, να ανθίσει, να λάμπει, να ακτινοβολεί. Ας ξεκινήσουμε έτσι, ευγνωμονώντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας έχουν δυσκολέψει, μας έχουν ταλαιπωρήσει, μας έχουν σταθεί εμπόδιο, γιατί χάρη αυτούς έχουμε γίνει πιο δυνατοί, πιο αποφασιστικοί, περισσότερο ώριμοι.
Θυμάμαι όταν πρωτοξεκίνησα να γράφω, αλλά ακόμα και στην δουλειά μου, δέχθηκα έναν τρομερό πόλεμο από πολλούς ανθρώπους που δεν τους ήξερα. Σήμερα τους ευγνωμονώ, γιατί χάρις σ' αυτούς τους ανθρώπους δούλεψα, διάβασα, εξασκήθηκα και έγινα καλύτερος. Μάθετε να ευγνωμονείτε εκείνους που σας δείχνουν το σκληρό πρόσωπο της ζωής, γιατί σας κάνουν δωρεάν μαθήματα δύναμης. Μην παίρνετε τις κακοήθειες, ανηθικότητες και ασχήμιες τους προσωπικά. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να σας δώσουν τίποτε περισσότερο. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν μόνο αυτό που υπάρχει μέσα τους.
Μάθετε να ευγνωμονείτε όλους εκείνους που σας πικραίνουν, που σας δυσκολεύουν, που σας απορρίπτουν. Δεν είναι εχθροί σας. Είναι τα μαθήματα που πρέπει να περάσετε για να πάρετε το "πτυχίο" που η ζωή κρατάει καλά φυλαγμένο στα ψηλότερα ράφια της.
Μάθετε να ζείτε το τώρα. Χαρείτε που είστε ζωντανοί, που αναπνέετε, που έχετε μάτια και διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να κάνουν ούτε κι αυτό! Τους είδαμε στην Παρά-ολυμπιάδα, την απόλυτη μορφή της ανθρώπινης δύναμης και μεγαλοπρέπειας. Ας μάθουμε από αυτούς. Ας ξεκλέψουμε λίγο από τη δύναμη που κρύβουν μέσα τους αυτοί οι άνθρωποι. Κι αυτή η δύναμη είναι η δύναμη του τώρα. Η δύναμη να ρουφούν τη ζωή έτσι όπως αυτή τους έχει χαριστεί με όλη τη δύναμη των πνευμόνων τους.
Γιατί; Έτσι απλά, γιατί τώρα που εσείς διαβάζετε αυτή τη στήλη, στο σπίτι, στο τραίνο ή στο γραφείο σας, υπάρχουν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρεθούν στη θέση σας!
Το εξαιρετικά έντονο στρες προκαλεί τη διακοπή της ανάπτυξης των μαλλιών και στη συνέχεια την πτώση τους.
Το σύνηθες στρες που βιώνουμε στην καθημερινή ζωή και στην εργασία μας, δεν είναι στις περισσότερες περιπτώσεις, αιτία έναρξης της πτώσης των μαλλιών.
Το υπερβολικό στρες που είναι αιτία πτώσης μαλλιών μπορεί να προκληθεί από έντονες σοβαρές συναισθηματικές καταστάσεις, από ασθένειες του θυρεοειδούς αδένα, το διαβήτη, από σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις και από ορισμένα φάρμακα. Επίσης γεγονότα της ζωής όπως η γέννηση ενός παιδιού ή μια αποβολή, προκαλούν ψηλού επιπέδου στρες που δυνατόν να προκαλέσει πτώση μαλλιών.
Η εγκυμοσύνη είναι μια σοβαρή αιτία απώλειας μαλλιών. Υπολογίζεται ότι μέχρι 45% των νέων μητέρων, παρουσιάζουν κάποιο βαθμό απώλειας μαλλιών λόγω του στρες που συνοδεύει τη γέννηση ενός παιδιού.
Βλέπουμε λοιπόν ότι πολλές αιτίες στρες που βιώνουμε συχνά, μπορεί να ξεκινήσουν την πτώση των μαλλιών. Για το λόγο αυτό δεν είναι εύκολο να αντιληφθούμε ποια ήταν η συγκεκριμένη αιτία που άρχισε την πτώση.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πτώσης μαλλιών λόγω στρες, τα μαλλιά θα ξανά βλαστήσουν εντός των 6 μηνών που θα ακολουθήσουν. Όμως σε σημαντικό ποσοστό, αυτό το είδος απώλειας μαλλιών είναι η απαρχή ενός σοβαρότερου μακροχρόνιου προβλήματος.
Πώς το στρες προκαλεί την πτώση των μαλλιών;
Τα μαλλιά μεγαλώνουν σε επαναλαμβανόμενους κύκλους. Η φάση της ενεργούς ανάπτυξης διαρκεί περίπου 2 χρόνια. Στη συνέχεια ακολουθούν 3 μήνες χωρίς μεταβολές και ακολούθως τα μαλλιά πέφτουν από το κεφάλι.
Υπό κανονικές συνθήκες, οι τρίχες βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία του κύκλου ανάπτυξης και πτώσης. Έτσι η πτώση των μαλλιών δεν γίνεται αντιληπτή. Είναι φυσιολογικό να χάνουμε περίπου 100 τρίχες από τα μαλλιά της κεφαλής κάθε μέρα.
Όμως σε περιπτώσεις που βιώνουμε έντονο στρες πολύ ψηλού βαθμού, υπολογίζεται ότι μέχρι 70% των μαλλιών μας, μπορεί να εισέλθουν πρόωρα στη φάση ανάπαυσης χωρίς μεταβολές που ονομάζεται τελογενές στάδιο.
Τρεις μήνες αργότερα, τα μαλλιά αυτά αρχίζουν να πέφτουν προκαλώντας σημαντική τριχόπτωση που γίνεται αντιληπτή (τελογενής πτώση).
Το άτομο που υφίσταται αυτό το φαινόμενο, δεν γίνεται εντελώς φαλακρό και η αραίωση των μαλλιών του δεν θα είναι πολύ εμφανής. Όμως η καθυστέρηση των 3 μηνών από τη στρεσσογόνο κατάσταση και το γεγονός ότι δεν φαίνεται να υπάρχει συσχετισμός, είναι οι λόγοι για τους οποίους δημιουργείται σύγχυση για το τι ήταν η αιτία του προβλήματος.
Ευτυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις, τα μαλλιά θα αρχίσουν να φυτρώνουν ξανά εντός των 6 μηνών που ακολουθούν. Σε ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων όμως, η τελογενής απώλεια, μπορεί να είναι η αιτία έναρξης για μακροχρόνια πτώση των μαλλιών.
Εάν αντιληφθείτε ότι ξαφνικά αρχίζετε να χάνετε μαλλιά, τότε πρέπει άμεσα να συμβουλευτείτε το δερματολόγο σας. Χρειάζεται να γίνει μια διαγνωστική διερεύνηση του προβλήματος ακόμη και στις περιπτώσεις που ένα στρεσσογόνο γεγονός ή άλλο, μπορεί να είναι η αιτία (γονιός που πρόσφατα έχασε ένα παιδί του, μητέρα που μόλις γέννησε ένα παιδί, νεαρή γυναίκα που σταμάτησε να παίρνει αντισυλληπτικά).
Μεταξύ των τεστ που πρέπει να γίνονται περιλαμβάνονται ο έλεγχος του σιδήρου στον οργανισμό, η αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και άλλων ορμονών.
Σε νεαρές γυναίκες είναι συχνό εύρημα τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό. Η χορήγηση σιδήρου ή η αύξηση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος στη διατροφή, μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο απώλειας μαλλιών λόγω χαμηλού σιδήρου.
Βέβαια μια πολύ καλή συμβουλή για τον περιορισμό της πτώσης μαλλιών λόγω στρες, είναι να ελέγχετε και να χειρίζεστε καλύτερα τις καταστάσεις που το προκαλούν. Αντίθετα, περισσότερο έντονο στρες μπορεί να είναι αιτία μακροχρόνιας απώλειας μαλλιών.

Πτώση μαλλιών λόγω στρες;

Το εξαιρετικά έντονο στρες προκαλεί τη διακοπή της ανάπτυξης των μαλλιών και στη συνέχεια την πτώση τους.
Το σύνηθες στρες που βιώνουμε στην καθημερινή ζωή και στην εργασία μας, δεν είναι στις περισσότερες περιπτώσεις, αιτία έναρξης της πτώσης των μαλλιών.
Το υπερβολικό στρες που είναι αιτία πτώσης μαλλιών μπορεί να προκληθεί από έντονες σοβαρές συναισθηματικές καταστάσεις, από ασθένειες του θυρεοειδούς αδένα, το διαβήτη, από σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις και από ορισμένα φάρμακα. Επίσης γεγονότα της ζωής όπως η γέννηση ενός παιδιού ή μια αποβολή, προκαλούν ψηλού επιπέδου στρες που δυνατόν να προκαλέσει πτώση μαλλιών.
Η εγκυμοσύνη είναι μια σοβαρή αιτία απώλειας μαλλιών. Υπολογίζεται ότι μέχρι 45% των νέων μητέρων, παρουσιάζουν κάποιο βαθμό απώλειας μαλλιών λόγω του στρες που συνοδεύει τη γέννηση ενός παιδιού.
Βλέπουμε λοιπόν ότι πολλές αιτίες στρες που βιώνουμε συχνά, μπορεί να ξεκινήσουν την πτώση των μαλλιών. Για το λόγο αυτό δεν είναι εύκολο να αντιληφθούμε ποια ήταν η συγκεκριμένη αιτία που άρχισε την πτώση.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πτώσης μαλλιών λόγω στρες, τα μαλλιά θα ξανά βλαστήσουν εντός των 6 μηνών που θα ακολουθήσουν. Όμως σε σημαντικό ποσοστό, αυτό το είδος απώλειας μαλλιών είναι η απαρχή ενός σοβαρότερου μακροχρόνιου προβλήματος.
Πώς το στρες προκαλεί την πτώση των μαλλιών;
Τα μαλλιά μεγαλώνουν σε επαναλαμβανόμενους κύκλους. Η φάση της ενεργούς ανάπτυξης διαρκεί περίπου 2 χρόνια. Στη συνέχεια ακολουθούν 3 μήνες χωρίς μεταβολές και ακολούθως τα μαλλιά πέφτουν από το κεφάλι.
Υπό κανονικές συνθήκες, οι τρίχες βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία του κύκλου ανάπτυξης και πτώσης. Έτσι η πτώση των μαλλιών δεν γίνεται αντιληπτή. Είναι φυσιολογικό να χάνουμε περίπου 100 τρίχες από τα μαλλιά της κεφαλής κάθε μέρα.
Όμως σε περιπτώσεις που βιώνουμε έντονο στρες πολύ ψηλού βαθμού, υπολογίζεται ότι μέχρι 70% των μαλλιών μας, μπορεί να εισέλθουν πρόωρα στη φάση ανάπαυσης χωρίς μεταβολές που ονομάζεται τελογενές στάδιο.
Τρεις μήνες αργότερα, τα μαλλιά αυτά αρχίζουν να πέφτουν προκαλώντας σημαντική τριχόπτωση που γίνεται αντιληπτή (τελογενής πτώση).
Το άτομο που υφίσταται αυτό το φαινόμενο, δεν γίνεται εντελώς φαλακρό και η αραίωση των μαλλιών του δεν θα είναι πολύ εμφανής. Όμως η καθυστέρηση των 3 μηνών από τη στρεσσογόνο κατάσταση και το γεγονός ότι δεν φαίνεται να υπάρχει συσχετισμός, είναι οι λόγοι για τους οποίους δημιουργείται σύγχυση για το τι ήταν η αιτία του προβλήματος.
Ευτυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις, τα μαλλιά θα αρχίσουν να φυτρώνουν ξανά εντός των 6 μηνών που ακολουθούν. Σε ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων όμως, η τελογενής απώλεια, μπορεί να είναι η αιτία έναρξης για μακροχρόνια πτώση των μαλλιών.
Εάν αντιληφθείτε ότι ξαφνικά αρχίζετε να χάνετε μαλλιά, τότε πρέπει άμεσα να συμβουλευτείτε το δερματολόγο σας. Χρειάζεται να γίνει μια διαγνωστική διερεύνηση του προβλήματος ακόμη και στις περιπτώσεις που ένα στρεσσογόνο γεγονός ή άλλο, μπορεί να είναι η αιτία (γονιός που πρόσφατα έχασε ένα παιδί του, μητέρα που μόλις γέννησε ένα παιδί, νεαρή γυναίκα που σταμάτησε να παίρνει αντισυλληπτικά).
Μεταξύ των τεστ που πρέπει να γίνονται περιλαμβάνονται ο έλεγχος του σιδήρου στον οργανισμό, η αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και άλλων ορμονών.
Σε νεαρές γυναίκες είναι συχνό εύρημα τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό. Η χορήγηση σιδήρου ή η αύξηση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος στη διατροφή, μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο απώλειας μαλλιών λόγω χαμηλού σιδήρου.
Βέβαια μια πολύ καλή συμβουλή για τον περιορισμό της πτώσης μαλλιών λόγω στρες, είναι να ελέγχετε και να χειρίζεστε καλύτερα τις καταστάσεις που το προκαλούν. Αντίθετα, περισσότερο έντονο στρες μπορεί να είναι αιτία μακροχρόνιας απώλειας μαλλιών.

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

Στην εποχή μας ο αριθμός των διαζυγίων αυξάνεται. Παράλληλα αυξάνονται και οι γάμοι στους οποίους ο ένας από τους δύο έχει ήδη παντρευτεί μια πρώτη φορά.
Συχνά στους δεύτερους γάμους, υπάρχουν και παιδιά από τον πρώτο γάμο.
Το ζευγάρι στο δεύτερο γάμο είναι αντιμέτωπο με δυσκολίες που αφορούν στη δική του σχέση, στα παιδιά από ένα προηγούμενο γάμο, στη νέα οικογένεια που δημιουργείται, στις σχέσεις με τις οικογένειες των νέων πεθερικών. Παράλληλα υπάρχει και το θέμα των σχέσεων με τον προηγούμενο άντρα ή γυναίκα.
Τα ζευγάρια σε δεύτερο γάμο, γνωρίζουν τις προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν. Συχνά είναι περισσότερο αποφασισμένα στο να δημιουργήσουν μια επιτυχή σχέση και να έχουν μια επιτυχημένη συζυγική και οικογενειακή ζωή μετά από το δεύτερο γάμο τους.
Παρά την αποφασιστικότητα που παρατηρείται, υπάρχουν δυστυχώς και περιπτώσεις που το νέο ζευγάρι δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τις δυσκολίες και εμπόδια που υπάρχουν.
Είναι λοιπόν σημαντικό τα άτομα που σκέφτονται να προχωρήσουν σε δεύτερο γάμο, να γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες της νέας κατάστασης πριν από την απόφαση για νέο γάμο.
Με εφόδιο τις γνώσεις αυτές θα μπορούσαν καλύτερα να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες που πιθανόν να εμφανίζονται στη νέα ζωή.
Πολλοί άνθρωποι χρειάζονται μέχρι και δύο χρόνια για να ανακάμψουν και να προσαρμοστούν μετά από ένα χωρισμό ή διαζύγιο. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται περισσότερο ή λιγότερο χρόνο.
Το γεγονός αυτό μας δείχνει ότι πριν από την απόφαση για ένα νέο γάμο, κάποιος πρέπει να εξετάζει κατά πόσο έχει ξεπεράσει τα ψυχολογικά τραύματα ή αναστάτωση που του έχει προκαλέσει το τέλος της προηγούμενης σχέσης.
Σε περιπτώσεις που κάποιος νιώθει ότι έχει εγκαταλειφθεί από το προηγούμενο ταίρι του ή που δεν ήθελε να καταλήξει σε διαζύγιο, πιθανόν ο χρόνος ανάκαμψης να είναι μεγαλύτερος.
Είναι λοιπόν σημαντικό να αναγνωρίζει κάποιος εάν ακόμη έχει έντονα αισθήματα θυμού, λύπης, προσβολής λόγω της προηγούμενης του σχέσης. Έχει απαλλαχθεί από σκέψεις που τον αναστατώνουν σε σχέση με τον ή την προηγούμενο σύζυγο; Έχει αποκτήσει ξανά το αίσθημα αυτοπεποίθησης και έχει προσαρμοστεί στο να ζει μόνος; Είναι σε θέση, ψύχραιμα και αντικειμενικά, να κοιτάξει προς τα πίσω και να αναγνωρίσει τι δεν πήγε καλά και τι οδήγησε στο διαζύγιο;
Τα πιο πάνω σημεία είναι σημαντικά διότι επιτρέπουν στο άτομο να καταλάβει εάν είναι συναισθηματικά απαλλαγμένο από αρνητικές προηγούμενες δυσάρεστες καταστάσεις και εάν είναι έτοιμο, με καθαρό μυαλό, να αποφασίσει για ένα δεύτερο γάμο.
Με λίγα λόγια το χρονικό σημείο της απόφασης για ένα δεύτερο γάμο δεν εξαρτάται μόνο από τη νομική πτυχή του θέματος αλλά πολύ σημαντικότερο από τη συναισθηματική ωρίμανση για την ορθή απόφαση για ένα νέο γάμο.
Το άτομο που θέλει να παντρευτεί ξανά, θα πρέπει αφού ξεπεράσει τα συναισθηματικά προβλήματα λόγω του πρώτου διαζυγίου, να διερωτηθεί και να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους επιθυμεί να παντρευτεί ξανά.
Οι λόγοι που μπορεί να υπάρχουν μπορεί να είναι ότι κάποιος θέλει να είναι μαζί με τον άνθρωπο που αγαπά, διότι δεν θέλει να είναι μόνος ή γιατί έχει παιδιά και θέλει να τους δώσει μια νέα οικογένεια ή ακόμη διότι θέλει και άλλα παιδιά.
Είναι σημαντικό κάποιος να κατανοεί καλά γιατί θέλει να ξαναπαντρευτεί διότι αυτό εκτός από το ότι θα βοηθήσει στην επιτυχία της νέας γαμήλιας ζωής, παράλληλα το βοηθά στο να βρει το πιο κατάλληλο ταίρι.
Η επιλογή του νέου ή της νέας συζύγου, έχει αναπόφευκτα τεράστια σημασία. Οι εμπειρίες από προηγούμενες σχέσεις, βοηθούν στην επιλογή. Σε περίπτωση αμφιβολιών είναι προτιμότερο να δίνεται περισσότερος χρόνος. 
Το να είναι κάποιος ερωτευμένος, δεν είναι από μόνο του αρκετό για να δείξει ότι η οικογενειακή ζωή που θα ακολουθήσει το γάμο θα είναι επιτυχημένη. Κάποτε μετά από την πάροδο της πρώτης φάσης του έρωτα και του ενθουσιασμού που το χαρακτηρίζουν, μπορεί να προκύψουν νέες πτυχές στη σχέση και αλληλοεπιδράσεις.
Για το λόγο αυτό πολλά ζευγάρια προτού προχωρήσουν σε ένα δεύτερο γάμο, προτιμούν να ζουν μαζί για ένα χρονικό διάστημα. Φυσικά αυτό μπορεί να βοηθήσει αλλά δεν είναι το ίδιο όπως μετά από το γάμο. Εάν υπάρχουν παιδιά από προηγούμενο γάμο, μπορεί η εν λόγω διευθέτηση να τους δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας και για αυτό να χρειάζονται καθησυχασμό.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνούμε ότι τα παιδιά μπορεί να μην έχουν αποδεχθεί το χωρισμό των γονιών τους και συναισθηματικά να μην έχουν προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση.
Μετά από το νέο γάμο, τα παιδιά καλούνται να ζήσουν με μια νέα οικογένεια διαφορετική από την πρώτη τους οικογένεια. Χρειάζεται μια περίοδος προσαρμογής και για τα παιδιά η περίοδος αυτή είναι μεγαλύτερη.
Στη νέα οικογένεια υπάρχουν περισσότερες και σύνθετες σχέσεις: Τα παιδιά με τον πατέρα και τη μητέρα τους που έχουν χωρίσει,  τον πατριό ή τη μητριά και τις δικές τους οικογένειες, με τους παππούδες και γιαγιάδες, με αδέλφια που θα γεννηθούν από το νέο γάμο.
Στην ευρύτερη αυτή οικογενειακή κατάσταση τόσο το νέο ζευγάρι όσο και τα παιδιά από προηγούμενο γάμο, μπορούν να έχουν μια νέα καρποφόρα και εποικοδομητική εμπειρία. Όμως χρειάζεται προσπάθεια, ευαισθησία και θέληση για την καλύτερη δυνατή εξέλιξη και επιτυχία.
Στις περιπτώσεις που υπάρχει αίσθημα αδυναμίας ή φοβίας για αποτυχία, είναι χρήσιμο είτε πριν από τη απόφαση για ένα νέο γάμο, είτε μετά, για τον άντρα, τη γυναίκα, το ζευγάρι ή τα παιδιά, να ζητείται βοήθεια από εξειδικευμένους σύμβουλους στον τομέα αυτό.

Ο δεύτερος γάμος

Στην εποχή μας ο αριθμός των διαζυγίων αυξάνεται. Παράλληλα αυξάνονται και οι γάμοι στους οποίους ο ένας από τους δύο έχει ήδη παντρευτεί μια πρώτη φορά.
Συχνά στους δεύτερους γάμους, υπάρχουν και παιδιά από τον πρώτο γάμο.
Το ζευγάρι στο δεύτερο γάμο είναι αντιμέτωπο με δυσκολίες που αφορούν στη δική του σχέση, στα παιδιά από ένα προηγούμενο γάμο, στη νέα οικογένεια που δημιουργείται, στις σχέσεις με τις οικογένειες των νέων πεθερικών. Παράλληλα υπάρχει και το θέμα των σχέσεων με τον προηγούμενο άντρα ή γυναίκα.
Τα ζευγάρια σε δεύτερο γάμο, γνωρίζουν τις προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν. Συχνά είναι περισσότερο αποφασισμένα στο να δημιουργήσουν μια επιτυχή σχέση και να έχουν μια επιτυχημένη συζυγική και οικογενειακή ζωή μετά από το δεύτερο γάμο τους.
Παρά την αποφασιστικότητα που παρατηρείται, υπάρχουν δυστυχώς και περιπτώσεις που το νέο ζευγάρι δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τις δυσκολίες και εμπόδια που υπάρχουν.
Είναι λοιπόν σημαντικό τα άτομα που σκέφτονται να προχωρήσουν σε δεύτερο γάμο, να γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες της νέας κατάστασης πριν από την απόφαση για νέο γάμο.
Με εφόδιο τις γνώσεις αυτές θα μπορούσαν καλύτερα να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες που πιθανόν να εμφανίζονται στη νέα ζωή.
Πολλοί άνθρωποι χρειάζονται μέχρι και δύο χρόνια για να ανακάμψουν και να προσαρμοστούν μετά από ένα χωρισμό ή διαζύγιο. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται περισσότερο ή λιγότερο χρόνο.
Το γεγονός αυτό μας δείχνει ότι πριν από την απόφαση για ένα νέο γάμο, κάποιος πρέπει να εξετάζει κατά πόσο έχει ξεπεράσει τα ψυχολογικά τραύματα ή αναστάτωση που του έχει προκαλέσει το τέλος της προηγούμενης σχέσης.
Σε περιπτώσεις που κάποιος νιώθει ότι έχει εγκαταλειφθεί από το προηγούμενο ταίρι του ή που δεν ήθελε να καταλήξει σε διαζύγιο, πιθανόν ο χρόνος ανάκαμψης να είναι μεγαλύτερος.
Είναι λοιπόν σημαντικό να αναγνωρίζει κάποιος εάν ακόμη έχει έντονα αισθήματα θυμού, λύπης, προσβολής λόγω της προηγούμενης του σχέσης. Έχει απαλλαχθεί από σκέψεις που τον αναστατώνουν σε σχέση με τον ή την προηγούμενο σύζυγο; Έχει αποκτήσει ξανά το αίσθημα αυτοπεποίθησης και έχει προσαρμοστεί στο να ζει μόνος; Είναι σε θέση, ψύχραιμα και αντικειμενικά, να κοιτάξει προς τα πίσω και να αναγνωρίσει τι δεν πήγε καλά και τι οδήγησε στο διαζύγιο;
Τα πιο πάνω σημεία είναι σημαντικά διότι επιτρέπουν στο άτομο να καταλάβει εάν είναι συναισθηματικά απαλλαγμένο από αρνητικές προηγούμενες δυσάρεστες καταστάσεις και εάν είναι έτοιμο, με καθαρό μυαλό, να αποφασίσει για ένα δεύτερο γάμο.
Με λίγα λόγια το χρονικό σημείο της απόφασης για ένα δεύτερο γάμο δεν εξαρτάται μόνο από τη νομική πτυχή του θέματος αλλά πολύ σημαντικότερο από τη συναισθηματική ωρίμανση για την ορθή απόφαση για ένα νέο γάμο.
Το άτομο που θέλει να παντρευτεί ξανά, θα πρέπει αφού ξεπεράσει τα συναισθηματικά προβλήματα λόγω του πρώτου διαζυγίου, να διερωτηθεί και να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους επιθυμεί να παντρευτεί ξανά.
Οι λόγοι που μπορεί να υπάρχουν μπορεί να είναι ότι κάποιος θέλει να είναι μαζί με τον άνθρωπο που αγαπά, διότι δεν θέλει να είναι μόνος ή γιατί έχει παιδιά και θέλει να τους δώσει μια νέα οικογένεια ή ακόμη διότι θέλει και άλλα παιδιά.
Είναι σημαντικό κάποιος να κατανοεί καλά γιατί θέλει να ξαναπαντρευτεί διότι αυτό εκτός από το ότι θα βοηθήσει στην επιτυχία της νέας γαμήλιας ζωής, παράλληλα το βοηθά στο να βρει το πιο κατάλληλο ταίρι.
Η επιλογή του νέου ή της νέας συζύγου, έχει αναπόφευκτα τεράστια σημασία. Οι εμπειρίες από προηγούμενες σχέσεις, βοηθούν στην επιλογή. Σε περίπτωση αμφιβολιών είναι προτιμότερο να δίνεται περισσότερος χρόνος. 
Το να είναι κάποιος ερωτευμένος, δεν είναι από μόνο του αρκετό για να δείξει ότι η οικογενειακή ζωή που θα ακολουθήσει το γάμο θα είναι επιτυχημένη. Κάποτε μετά από την πάροδο της πρώτης φάσης του έρωτα και του ενθουσιασμού που το χαρακτηρίζουν, μπορεί να προκύψουν νέες πτυχές στη σχέση και αλληλοεπιδράσεις.
Για το λόγο αυτό πολλά ζευγάρια προτού προχωρήσουν σε ένα δεύτερο γάμο, προτιμούν να ζουν μαζί για ένα χρονικό διάστημα. Φυσικά αυτό μπορεί να βοηθήσει αλλά δεν είναι το ίδιο όπως μετά από το γάμο. Εάν υπάρχουν παιδιά από προηγούμενο γάμο, μπορεί η εν λόγω διευθέτηση να τους δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας και για αυτό να χρειάζονται καθησυχασμό.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνούμε ότι τα παιδιά μπορεί να μην έχουν αποδεχθεί το χωρισμό των γονιών τους και συναισθηματικά να μην έχουν προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση.
Μετά από το νέο γάμο, τα παιδιά καλούνται να ζήσουν με μια νέα οικογένεια διαφορετική από την πρώτη τους οικογένεια. Χρειάζεται μια περίοδος προσαρμογής και για τα παιδιά η περίοδος αυτή είναι μεγαλύτερη.
Στη νέα οικογένεια υπάρχουν περισσότερες και σύνθετες σχέσεις: Τα παιδιά με τον πατέρα και τη μητέρα τους που έχουν χωρίσει,  τον πατριό ή τη μητριά και τις δικές τους οικογένειες, με τους παππούδες και γιαγιάδες, με αδέλφια που θα γεννηθούν από το νέο γάμο.
Στην ευρύτερη αυτή οικογενειακή κατάσταση τόσο το νέο ζευγάρι όσο και τα παιδιά από προηγούμενο γάμο, μπορούν να έχουν μια νέα καρποφόρα και εποικοδομητική εμπειρία. Όμως χρειάζεται προσπάθεια, ευαισθησία και θέληση για την καλύτερη δυνατή εξέλιξη και επιτυχία.
Στις περιπτώσεις που υπάρχει αίσθημα αδυναμίας ή φοβίας για αποτυχία, είναι χρήσιμο είτε πριν από τη απόφαση για ένα νέο γάμο, είτε μετά, για τον άντρα, τη γυναίκα, το ζευγάρι ή τα παιδιά, να ζητείται βοήθεια από εξειδικευμένους σύμβουλους στον τομέα αυτό.

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

-Μια μαθήτρια είδε μια γυναίκα που στέκονταν στην άκρη του δρόμου, η γυναίκα ήταν αναστατωμένη πεινασμένη και ταλαιπωρημένη.
Η μαθήτρια την λυπήθηκε, μπήκε σε ένα κατάστημα και αγόρασε ένα πρόχειρο γεύμα για την άγνωστη γυναίκα την πλησίασε και της το έδωσε, κουβέντιασε για λίγο μαζί της, μόλις έκανε να φύγει η γυναίκα είπε να περιμένει για να γράψει κάτι σε ένα φύλλο χαρτί. Όταν τέλειωσε το δίπλωσε και το έδωσε στο χέρι της, το σημείωμα έγραφε: «Ήθελα να αυτοκτονήσω σήμερα, εξαιτίας της ανθρωπιάς σου δεν θα το κάνω. Σε ευχαριστώ καλό μου κορίτσι!».
-Η μαθήτρια συγκινημένη πήρε το βλέμμα της από το σημείωμα και το έστρεψε στην άγνωστη γυναίκα, στην θέση της είδε ένα λευκό περιστέρι, την κοίταξε για μια στιγμή και μετά άνοιξε τα φτερά του και πέταξε στον ουρανό διασχίζοντας τον ορίζοντα σαν φωτεινό βέλος.-

Κεντρική ιδέα: Η βοήθεια δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη, ακόμα και η μικρή σε κάνει  το ουράνιο τόξο στο σύννεφο κάποιου άλλου.

     Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης


Το μοιραίο σημείωμα!

-Μια μαθήτρια είδε μια γυναίκα που στέκονταν στην άκρη του δρόμου, η γυναίκα ήταν αναστατωμένη πεινασμένη και ταλαιπωρημένη.
Η μαθήτρια την λυπήθηκε, μπήκε σε ένα κατάστημα και αγόρασε ένα πρόχειρο γεύμα για την άγνωστη γυναίκα την πλησίασε και της το έδωσε, κουβέντιασε για λίγο μαζί της, μόλις έκανε να φύγει η γυναίκα είπε να περιμένει για να γράψει κάτι σε ένα φύλλο χαρτί. Όταν τέλειωσε το δίπλωσε και το έδωσε στο χέρι της, το σημείωμα έγραφε: «Ήθελα να αυτοκτονήσω σήμερα, εξαιτίας της ανθρωπιάς σου δεν θα το κάνω. Σε ευχαριστώ καλό μου κορίτσι!».
-Η μαθήτρια συγκινημένη πήρε το βλέμμα της από το σημείωμα και το έστρεψε στην άγνωστη γυναίκα, στην θέση της είδε ένα λευκό περιστέρι, την κοίταξε για μια στιγμή και μετά άνοιξε τα φτερά του και πέταξε στον ουρανό διασχίζοντας τον ορίζοντα σαν φωτεινό βέλος.-

Κεντρική ιδέα: Η βοήθεια δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη, ακόμα και η μικρή σε κάνει  το ουράνιο τόξο στο σύννεφο κάποιου άλλου.

     Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης


Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

Μαρία Λασσιθιωτάκη
Ψυχολόγος.
Σεξουαλική σχέση για μια βραδιά; Δεν είναι εντελώς ασυνήθιστο αλλά ούτε και συνηθισμένο. Οι περισσότερες γυναίκες, σε αντίθεση με τους άνδρες, δεν είναι εξοικειωμένες με αυτού του είδους τη σεξουαλική εμπειρία, επειδή είναι διαφορετικές βιολογικά και κοινωνικά. Μάλιστα, για πολλές γυναίκες μπορεί να καταγραφεί εκ των υστέρων και ως τραυματικό γεγονός, αποδίδοντάς το στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα μιας καλοκαιρινής βραδιάς ή στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ στο παραλιακό μπαράκι.
Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα έχει καταγραφεί ως παραβίαση των ορίων του σώματος και διαχείριση του φόβου που προκύπτει από αυτό το γεγονός, και συντελείται συνήθως μέσα από μια ακαταμάχητη ψυχική και πνευματική ένταση , με συνεργό την αντίληψη, τη φαντασία, τα όνειρα και τις προσδοκίες για το μέλλον. Γι αυτό το λόγο οι ερωτικές σχέσεις χαρακτηρίζονται ως δυναμικές και εξελικτικές.
Αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά του ανθρώπου από τα υπόλοιπα θηλαστικά. Κατά τα κοινώς αποδεκτά πρότυπα, δυο άνθρωποι βρίσκονται σεξουαλικά , αφού πρώτα έχουν διαθέσει χρόνο για να γνωριστούν και να ταιριάξουν σε ικανοποιητικό βαθμό, ψυχικά και πνευματικά, να αποκτήσουν αμοιβαιότητα και οικειότητα, χωρίς ενοχές, φόβους και ντροπές, ακόμα και για τις ατέλειες του σώματος. Η σεξουαλική επαφή, σ' αυτές τις περιπτώσεις επισφραγίζει την ύπαρξη της σχέσης.
Ο ερωτισμός μιας βραδιάς μπορεί να οδηγήσει να ενδώσει μια γυναίκα στις απαιτήσεις της σεξουαλικής της επιθυμίας και να παραμερίσει προσωρινά το άγχος και την ανησυχία από ένα άγνωστο σεξουαλικό σύντροφο.
Έντονες λοιπόν οι αντιθέσεις στις σχέσεις μιας βραδιάς, δείχνουν να προκαλούν μερικές φορές κάποιους ανθρώπους να απολαύσουν την επιθυμία χωρίς περιστροφές, κανόνες , απαγορεύσεις και αναστολές και να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ανασφάλειας και ψυχικής αβεβαιότητας, που- σε αντίθεση- προσφέρει το συναισθηματικό δέσιμο. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με μαρτυρίες γυναικών, μερικές φορές συνυπάρχει η τρυφερότητα και η ζεστασιά, χωρίς φυσικά διάρκεια.
Οι σεξουαλικές αναζητήσεις μιας βραδιάς απέχουν κατά πολύ από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον έρωτα, χωρίς να σημαίνει ότι είναι καλές ή κακές , απλά είναι διαφορετικές.

Σχέσεις μιας νύχτας

Μαρία Λασσιθιωτάκη
Ψυχολόγος.
Σεξουαλική σχέση για μια βραδιά; Δεν είναι εντελώς ασυνήθιστο αλλά ούτε και συνηθισμένο. Οι περισσότερες γυναίκες, σε αντίθεση με τους άνδρες, δεν είναι εξοικειωμένες με αυτού του είδους τη σεξουαλική εμπειρία, επειδή είναι διαφορετικές βιολογικά και κοινωνικά. Μάλιστα, για πολλές γυναίκες μπορεί να καταγραφεί εκ των υστέρων και ως τραυματικό γεγονός, αποδίδοντάς το στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα μιας καλοκαιρινής βραδιάς ή στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ στο παραλιακό μπαράκι.
Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα έχει καταγραφεί ως παραβίαση των ορίων του σώματος και διαχείριση του φόβου που προκύπτει από αυτό το γεγονός, και συντελείται συνήθως μέσα από μια ακαταμάχητη ψυχική και πνευματική ένταση , με συνεργό την αντίληψη, τη φαντασία, τα όνειρα και τις προσδοκίες για το μέλλον. Γι αυτό το λόγο οι ερωτικές σχέσεις χαρακτηρίζονται ως δυναμικές και εξελικτικές.
Αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά του ανθρώπου από τα υπόλοιπα θηλαστικά. Κατά τα κοινώς αποδεκτά πρότυπα, δυο άνθρωποι βρίσκονται σεξουαλικά , αφού πρώτα έχουν διαθέσει χρόνο για να γνωριστούν και να ταιριάξουν σε ικανοποιητικό βαθμό, ψυχικά και πνευματικά, να αποκτήσουν αμοιβαιότητα και οικειότητα, χωρίς ενοχές, φόβους και ντροπές, ακόμα και για τις ατέλειες του σώματος. Η σεξουαλική επαφή, σ' αυτές τις περιπτώσεις επισφραγίζει την ύπαρξη της σχέσης.
Ο ερωτισμός μιας βραδιάς μπορεί να οδηγήσει να ενδώσει μια γυναίκα στις απαιτήσεις της σεξουαλικής της επιθυμίας και να παραμερίσει προσωρινά το άγχος και την ανησυχία από ένα άγνωστο σεξουαλικό σύντροφο.
Έντονες λοιπόν οι αντιθέσεις στις σχέσεις μιας βραδιάς, δείχνουν να προκαλούν μερικές φορές κάποιους ανθρώπους να απολαύσουν την επιθυμία χωρίς περιστροφές, κανόνες , απαγορεύσεις και αναστολές και να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ανασφάλειας και ψυχικής αβεβαιότητας, που- σε αντίθεση- προσφέρει το συναισθηματικό δέσιμο. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με μαρτυρίες γυναικών, μερικές φορές συνυπάρχει η τρυφερότητα και η ζεστασιά, χωρίς φυσικά διάρκεια.
Οι σεξουαλικές αναζητήσεις μιας βραδιάς απέχουν κατά πολύ από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον έρωτα, χωρίς να σημαίνει ότι είναι καλές ή κακές , απλά είναι διαφορετικές.

Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νεαρός είχε σταθεί στη μέση της πόλης και φώναζε ότι είχε την ομορφότερη καρδιά σ' όλη την περιοχή. Μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε, κι όλοι θαύμαζαν την καρδιά του, που ήταν τέλεια. Δεν υπήρχε ούτε σημάδι, ούτε το παραμικρό ψεγάδι πάνω της. Κι όλοι τότε συμφώνησαν ότι αυτή ήταν η πιο όμορφη καρδιά που είχαν δει ποτέ τους.
Ο νεαρός μας ήταν πολύ περήφανος και κορδωνόταν φωνάζοντας για την ωραία του καρδιά. Ξάφνου ένας γέρος στάθηκε μπροστά στον κόσμο κι είπε, "Όμως η καρδιά σου δεν πλησιάζει την ομορφιά της δικής μου καρδιάς."
Ο κόσμος, αλλά και το παλικάρι, κοίταξαν την καρδιά του γέροντα. Χτυπούσε δυνατά, όμως ήταν γεμάτη ουλές. Υπήρχαν σημεία όπου φαινόταν ότι είχαν κοπεί κομμάτια και στη θέση τους είχαν τοποθετηθεί άλλα, που όμως δεν ταίριαζαν καλά με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δαντελωτές άκρες. Κι αλλού υπήρχαν σημεία με βαθιά χάσματα, απ' όπου έλειπαν και ολόκληρα κομμάτια.
Οι άνθρωποι κοίταζαν ο ένας τον άλλο - πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται αυτός ότι η καρδιά του είναι ωραιότερη, σκέφτονταν ;
Ο νέος κοίταξε την καρδιά του γέρου, είδε τα χάλια της και γέλασε.
"Πλάκα μας κάνεις;" είπε. "Για κάνε σύγκριση ανάμεσα στη δικιά σου και στη δικιά μου καρδιά. Η δικιά μου είναι τέλεια, ενώ η δικιά σου είναι ένα μάτσο ουλές και δάκρυα."
"Μάλιστα" είπε ο γέροντας, "η δική σου δείχνει τέλεια, όμως δεν θ' άλλαζα ποτέ μου τη δική μου καρδιά με τη δική σου. Κοίταξε, κάθε ουλή αντιπροσωπεύει κάποιον που του έδωσα την αγάπη μου - κόβω ένα κομμάτι της καρδιάς μου και του το δίνω, και συχνά μου δίνει ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς για να πάει στη θέση του άδειου μέρους της καρδιάς μου, αλλά επειδή τα κομμάτια δεν είναι ακριβώς ίδια, έχω μερικές αγκαθωτές άκρες, που όμως τις λατρεύω γιατί μου θυμίζουν την αγάπη που μοιραστήκαμε."
"Μερικές άλλες φορές έχω δώσει κομμάτια της καρδιάς μου, και ο άλλος δεν μου έδωσε πίσω ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς. Αυτά είναι τα άδεια χάσματα - ξέρεις, το να προσφέρεις την αγάπη σου έχει και κάποιο ρίσκο. Παρ' όλο που αυτά τα χάσματα πονούν, παραμένουν ανοιχτά και μου θυμίζουν την αγάπη που έχω και γι αυτούς τους ανθρώπους, κι ελπίζω πως κάποια μέρα θα γυρίσουν κοντά μου και θα γεμίσουν τους χώρους που τους έχω άδειους να περιμένουν. Βλέπεις λοιπόν τι θα πει πραγματική ομορφιά ;"
Ο νεαρός στάθηκε σιωπηλός, με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά του. Προχώρησε προς τον γέροντα, άπλωσε το χέρι του μέσα στην τέλεια, νεανική και όμορφη καρδιά του, και ξέσκισε ένα κομμάτι της. Το πρόσφερε στο γέροντα με χέρια που έτρεμαν. Ο γέρος τότε πήρε αυτή την προσφορά, την έβαλε στην καρδιά του, και μετά πήρε λίγη από την κατακομματιασμένη του καρδιά και την έβαλε πάνω στην πληγή της καρδιάς του νέου. Ταίριαζε βέβαια, αλλά όχι και απόλυτα, κι έτσι έμειναν κάποιες άγριες άκρες.
Και το παλικάρι κοίταξε την καρδιά του, που δεν ήταν πια τέλεια, ήταν όμως ομορφότερη από οποιαδήποτε άλλη αφού η αγάπη από την καρδιά του γέροντα ξεχείλιζε τώρα και στη δική του καρδιά.
Πριν λίγο καιρό ήμουν στην Λευκάδα για ένα σεμινάριο με θέμα τις μικρές χαρές της ζωής. Μετά το τέλος της εκδήλωσης, πήγα και περπάτησα λίγο, πήγα στο περίπτερο, αγόρασα εφημερίδα και βολτάρισα μέσα στα υπέροχα σοκάκια της πόλης. Ήταν ένα πανέμορφο βράδυ και η ψυχή μου χάρηκε τόσο πολύ. Άρχισε να σουρουπώνει και περπατώντας έξω από κάποιο ταβερνάκι άκουσα τους ανθρώπους με τις κιθάρες που τραγουδούσαν ωραία τραγούδια και τις ευγενικές μελωδίες που σκόρπιζε το βραδινό αεράκι μέσα κι έξω από την ψυχή μου. Τότε είπα "Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, που είμαι σ' αυτό το ωραίο μέρος και ακούω αυτές τις ωραίες φωνές". Τα συναισθήματα της αφθονίας και της ευγνωμοσύνης άγγιξαν πέρα για πέρα την ψυχή μου.
Είναι πολύ σπουδαίο να μάθουμε και να ευγνωμονούμε ανά πάσα στιγμή αυτό που έχουμε. Ας κάνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας να αξίζει, να μετράει. Γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι, ποιος θα το κάνει για μας;
Μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας να αξίζει, να ανθίσει, να λάμπει, να ακτινοβολεί. Ας ξεκινήσουμε έτσι, ευγνωμονώντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας έχουν δυσκολέψει, μας έχουν ταλαιπωρήσει, μας έχουν σταθεί εμπόδιο, γιατί χάρη αυτούς έχουμε γίνει πιο δυνατοί, πιο αποφασιστικοί, περισσότερο ώριμοι.
Θυμάμαι όταν πρωτοξεκίνησα να γράφω, αλλά ακόμα και στην δουλειά μου, δέχθηκα έναν τρομερό πόλεμο από πολλούς ανθρώπους που δεν τους ήξερα. Σήμερα τους ευγνωμονώ, γιατί χάρις σ' αυτούς τους ανθρώπους δούλεψα, διάβασα, εξασκήθηκα και έγινα καλύτερος. Μάθετε να ευγνωμονείτε εκείνους που σας δείχνουν το σκληρό πρόσωπο της ζωής, γιατί σας κάνουν δωρεάν μαθήματα δύναμης. Μην παίρνετε τις κακοήθειες, ανηθικότητες και ασχήμιες τους προσωπικά. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να σας δώσουν τίποτε περισσότερο. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν μόνο αυτό που υπάρχει μέσα τους.
Μάθετε να ευγνωμονείτε όλους εκείνους που σας πικραίνουν, που σας δυσκολεύουν, που σας απορρίπτουν. Δεν είναι εχθροί σας. Είναι τα μαθήματα που πρέπει να περάσετε για να πάρετε το "πτυχίο" που η ζωή κρατάει καλά φυλαγμένο στα ψηλότερα ράφια της.
Μάθετε να ζείτε το τώρα. Χαρείτε που είστε ζωντανοί, που αναπνέετε, που έχετε μάτια και διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να κάνουν ούτε κι αυτό! Τους είδαμε στην Παρά-ολυμπιάδα, την απόλυτη μορφή της ανθρώπινης δύναμης και μεγαλοπρέπειας. Ας μάθουμε από αυτούς. Ας ξεκλέψουμε λίγο από τη δύναμη που κρύβουν μέσα τους αυτοί οι άνθρωποι. Κι αυτή η δύναμη είναι η δύναμη του τώρα. Η δύναμη να ρουφούν τη ζωή έτσι όπως αυτή τους έχει χαριστεί με όλη τη δύναμη των πνευμόνων τους.
Γιατί; Έτσι απλά, γιατί τώρα που εσείς διαβάζετε αυτή τη στήλη, στο σπίτι, στο τραίνο ή στο γραφείο σας, υπάρχουν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρεθούν στη θέση σας!

Εκτιμήστε αυτό που έχετε…

Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νεαρός είχε σταθεί στη μέση της πόλης και φώναζε ότι είχε την ομορφότερη καρδιά σ' όλη την περιοχή. Μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε, κι όλοι θαύμαζαν την καρδιά του, που ήταν τέλεια. Δεν υπήρχε ούτε σημάδι, ούτε το παραμικρό ψεγάδι πάνω της. Κι όλοι τότε συμφώνησαν ότι αυτή ήταν η πιο όμορφη καρδιά που είχαν δει ποτέ τους.
Ο νεαρός μας ήταν πολύ περήφανος και κορδωνόταν φωνάζοντας για την ωραία του καρδιά. Ξάφνου ένας γέρος στάθηκε μπροστά στον κόσμο κι είπε, "Όμως η καρδιά σου δεν πλησιάζει την ομορφιά της δικής μου καρδιάς."
Ο κόσμος, αλλά και το παλικάρι, κοίταξαν την καρδιά του γέροντα. Χτυπούσε δυνατά, όμως ήταν γεμάτη ουλές. Υπήρχαν σημεία όπου φαινόταν ότι είχαν κοπεί κομμάτια και στη θέση τους είχαν τοποθετηθεί άλλα, που όμως δεν ταίριαζαν καλά με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δαντελωτές άκρες. Κι αλλού υπήρχαν σημεία με βαθιά χάσματα, απ' όπου έλειπαν και ολόκληρα κομμάτια.
Οι άνθρωποι κοίταζαν ο ένας τον άλλο - πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται αυτός ότι η καρδιά του είναι ωραιότερη, σκέφτονταν ;
Ο νέος κοίταξε την καρδιά του γέρου, είδε τα χάλια της και γέλασε.
"Πλάκα μας κάνεις;" είπε. "Για κάνε σύγκριση ανάμεσα στη δικιά σου και στη δικιά μου καρδιά. Η δικιά μου είναι τέλεια, ενώ η δικιά σου είναι ένα μάτσο ουλές και δάκρυα."
"Μάλιστα" είπε ο γέροντας, "η δική σου δείχνει τέλεια, όμως δεν θ' άλλαζα ποτέ μου τη δική μου καρδιά με τη δική σου. Κοίταξε, κάθε ουλή αντιπροσωπεύει κάποιον που του έδωσα την αγάπη μου - κόβω ένα κομμάτι της καρδιάς μου και του το δίνω, και συχνά μου δίνει ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς για να πάει στη θέση του άδειου μέρους της καρδιάς μου, αλλά επειδή τα κομμάτια δεν είναι ακριβώς ίδια, έχω μερικές αγκαθωτές άκρες, που όμως τις λατρεύω γιατί μου θυμίζουν την αγάπη που μοιραστήκαμε."
"Μερικές άλλες φορές έχω δώσει κομμάτια της καρδιάς μου, και ο άλλος δεν μου έδωσε πίσω ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς. Αυτά είναι τα άδεια χάσματα - ξέρεις, το να προσφέρεις την αγάπη σου έχει και κάποιο ρίσκο. Παρ' όλο που αυτά τα χάσματα πονούν, παραμένουν ανοιχτά και μου θυμίζουν την αγάπη που έχω και γι αυτούς τους ανθρώπους, κι ελπίζω πως κάποια μέρα θα γυρίσουν κοντά μου και θα γεμίσουν τους χώρους που τους έχω άδειους να περιμένουν. Βλέπεις λοιπόν τι θα πει πραγματική ομορφιά ;"
Ο νεαρός στάθηκε σιωπηλός, με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά του. Προχώρησε προς τον γέροντα, άπλωσε το χέρι του μέσα στην τέλεια, νεανική και όμορφη καρδιά του, και ξέσκισε ένα κομμάτι της. Το πρόσφερε στο γέροντα με χέρια που έτρεμαν. Ο γέρος τότε πήρε αυτή την προσφορά, την έβαλε στην καρδιά του, και μετά πήρε λίγη από την κατακομματιασμένη του καρδιά και την έβαλε πάνω στην πληγή της καρδιάς του νέου. Ταίριαζε βέβαια, αλλά όχι και απόλυτα, κι έτσι έμειναν κάποιες άγριες άκρες.
Και το παλικάρι κοίταξε την καρδιά του, που δεν ήταν πια τέλεια, ήταν όμως ομορφότερη από οποιαδήποτε άλλη αφού η αγάπη από την καρδιά του γέροντα ξεχείλιζε τώρα και στη δική του καρδιά.
Πριν λίγο καιρό ήμουν στην Λευκάδα για ένα σεμινάριο με θέμα τις μικρές χαρές της ζωής. Μετά το τέλος της εκδήλωσης, πήγα και περπάτησα λίγο, πήγα στο περίπτερο, αγόρασα εφημερίδα και βολτάρισα μέσα στα υπέροχα σοκάκια της πόλης. Ήταν ένα πανέμορφο βράδυ και η ψυχή μου χάρηκε τόσο πολύ. Άρχισε να σουρουπώνει και περπατώντας έξω από κάποιο ταβερνάκι άκουσα τους ανθρώπους με τις κιθάρες που τραγουδούσαν ωραία τραγούδια και τις ευγενικές μελωδίες που σκόρπιζε το βραδινό αεράκι μέσα κι έξω από την ψυχή μου. Τότε είπα "Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, που είμαι σ' αυτό το ωραίο μέρος και ακούω αυτές τις ωραίες φωνές". Τα συναισθήματα της αφθονίας και της ευγνωμοσύνης άγγιξαν πέρα για πέρα την ψυχή μου.
Είναι πολύ σπουδαίο να μάθουμε και να ευγνωμονούμε ανά πάσα στιγμή αυτό που έχουμε. Ας κάνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας να αξίζει, να μετράει. Γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι, ποιος θα το κάνει για μας;
Μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας να αξίζει, να ανθίσει, να λάμπει, να ακτινοβολεί. Ας ξεκινήσουμε έτσι, ευγνωμονώντας όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας έχουν δυσκολέψει, μας έχουν ταλαιπωρήσει, μας έχουν σταθεί εμπόδιο, γιατί χάρη αυτούς έχουμε γίνει πιο δυνατοί, πιο αποφασιστικοί, περισσότερο ώριμοι.
Θυμάμαι όταν πρωτοξεκίνησα να γράφω, αλλά ακόμα και στην δουλειά μου, δέχθηκα έναν τρομερό πόλεμο από πολλούς ανθρώπους που δεν τους ήξερα. Σήμερα τους ευγνωμονώ, γιατί χάρις σ' αυτούς τους ανθρώπους δούλεψα, διάβασα, εξασκήθηκα και έγινα καλύτερος. Μάθετε να ευγνωμονείτε εκείνους που σας δείχνουν το σκληρό πρόσωπο της ζωής, γιατί σας κάνουν δωρεάν μαθήματα δύναμης. Μην παίρνετε τις κακοήθειες, ανηθικότητες και ασχήμιες τους προσωπικά. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να σας δώσουν τίποτε περισσότερο. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν μόνο αυτό που υπάρχει μέσα τους.
Μάθετε να ευγνωμονείτε όλους εκείνους που σας πικραίνουν, που σας δυσκολεύουν, που σας απορρίπτουν. Δεν είναι εχθροί σας. Είναι τα μαθήματα που πρέπει να περάσετε για να πάρετε το "πτυχίο" που η ζωή κρατάει καλά φυλαγμένο στα ψηλότερα ράφια της.
Μάθετε να ζείτε το τώρα. Χαρείτε που είστε ζωντανοί, που αναπνέετε, που έχετε μάτια και διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να κάνουν ούτε κι αυτό! Τους είδαμε στην Παρά-ολυμπιάδα, την απόλυτη μορφή της ανθρώπινης δύναμης και μεγαλοπρέπειας. Ας μάθουμε από αυτούς. Ας ξεκλέψουμε λίγο από τη δύναμη που κρύβουν μέσα τους αυτοί οι άνθρωποι. Κι αυτή η δύναμη είναι η δύναμη του τώρα. Η δύναμη να ρουφούν τη ζωή έτσι όπως αυτή τους έχει χαριστεί με όλη τη δύναμη των πνευμόνων τους.
Γιατί; Έτσι απλά, γιατί τώρα που εσείς διαβάζετε αυτή τη στήλη, στο σπίτι, στο τραίνο ή στο γραφείο σας, υπάρχουν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρεθούν στη θέση σας!

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019

Της ΙΩΑΝΝΑΣ  ΣΩΤΗΡΧΟΥ.
Κι όμως, στη χώρα μας οι γυναίκες που έπεσαν θύματα σωματεμπορίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης θεωρούνται συνυπεύθυνες, σύμφωνα με άτυπη έρευνα γνώμης που έκανε η Διεθνής Αμνηστία, στην οποία απάντησαν 1.386 άτομα από όλη την Ελλάδα, 817 γυναίκες και 569 άνδρες, ηλικίας 18-55 ετών.
Το να μην αναγνωρίζονται όμως τα θύματα σημαίνει ότι κινδυνεύουν να μην έχουν πρόσβαση στην αρωγή και προστασία που δικαιούνται, επισημαίνει η οργάνωση.
Στην έρευνα, που δεν είναι επιστημονική και αποτυπώνει τις απόψεις όσων απάντησαν στα ερωτηματολόγια, στην ερώτηση αν «μπορεί μια γυναίκα να θεωρηθεί συνυπεύθυνη για το γεγονός ότι τη διακίνησαν και την εκμεταλλεύτηκαν σεξουαλικά», το 62% τη θεωρούν συνυπεύθυνη και μόνο το 38% πιστεύουν ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι υπεύθυνη που διακινήθηκε και αναγκάστηκε να εκπορνευτεί.Όσοι τη θεωρούν συνυπεύθυνη επέλεξαν ως αιτιολογίες είτε ότι συμφώνησε να μεταναστεύσει χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα και εμπιστεύθηκε ανθρώπους που της υποσχέθηκαν εργασιακές ευκαιρίες, είτε ότι δεν καταγγέλλει στην Αστυνομία ότι εκδίδεται χωρίς τη θέλησή της και δεν συνεργάζεται μαζί της για τη δίωξη των σωματεμπόρων.
Ακόμη, σχεδόν το σύνολο όσων απάντησαν (85%) πιστεύουν ότι έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια ο αριθμός όσων εξαναγκάζονται στην πορνεία, ενώ σε μεγάλο βαθμό, το 74%, γνωρίζουν πως η διακίνηση και εμπορία ανθρώπων μπορεί να έχει πολλούς σκοπούς: σεξουαλική εκμετάλλευση, εξαναγκαστική εργασία, εμπορία οργάνων.
Στην έρευνα, που έγινε από το Νοέμβριο του 2007 έως το Φεβρουάριο του 2008, με στόχο να ξεκινήσει έναν ενημερωτικό διάλογο γύρω από το ζήτημα και να αμφισβητήσει τα στερεότυπα που επικρατούν για τα θύματα, μόνο το 40% περίπου γνωρίζουν ότι το ελληνικό κράτος έχει νόμο σύμφωνα με τον οποίο η
γνωρίζουν ότι το ελληνικό κράτος έχει νόμο σύμφωνα με τον οποίο η σωματεμπορία είναι έγκλημα που βαραίνει και το διακινητή και τον πελάτη των θυμάτων, ενώ η συντριπτική πλειονότητα -πάνω από 70%- θεωρούν ότι ελληνικό κράτος έχει προσαγάγει στη Δικαιοσύνη και καταδικάσει ελάχιστους σωματέμπορους. Χαρακτηριστικό είναι ότι λίγοι άνθρωποι πιστεύουν ότι παρέχεται επαρκής προστασία στα θύματα.
«Η έρευνα αποκαλύπτει μια λανθασμένη νοοτροπία, γιατί οι γυναίκες που έπεσαν θύματα σωματεμπορίας δεν πρέπει να θεωρούνται συνυπεύθυνες. Επίσης φαίνεται να αγνοείται το γεγονός ότι για να έχει αυξηθεί η διακίνηση και εμπορία γυναικών στην Ελλάδα, σημαίνει ότι υπάρχει και η αντίστοιχη ζήτηση, ενώ η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κάνει αρκετά για να ενημερώσει τον κόσμο: η πλειονότητα δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει σχετικός νόμος. Τα θύματα θεωρούνται συνυπεύθυνα επειδή δεν καταγγέλλουν στις αρχές, αλλά πώς και πού να καταγγείλει: γι' αυτό ζητάμε πολύγλωσσες και σε 24ωρη βάση τηλεφωνικές γραμμές βοηθείας. Ζητάμε ακόμη να αλλάξει ο νόμος και να δικαιούται το θύμα προστασία και όχι να αντιμετωπίζεται η διακινούμενη γυναίκα ως χρήσιμο εργαλείο για το ποινικό σύστημα και μόνο, αφού είναι λογικό να φοβάται να στραφεί ενάντια στους εμπόρους και να μην εμπιστεύεται τις αρχές» μας είπε σχετικά η υπεύθυνη Τύπου στο ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, Άννα  Μπότσογλου.

Σωματεμπορία γυναικών. Συν υπεύθυνα τα θύματα κακοποίησης;

Της ΙΩΑΝΝΑΣ  ΣΩΤΗΡΧΟΥ.
Κι όμως, στη χώρα μας οι γυναίκες που έπεσαν θύματα σωματεμπορίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης θεωρούνται συνυπεύθυνες, σύμφωνα με άτυπη έρευνα γνώμης που έκανε η Διεθνής Αμνηστία, στην οποία απάντησαν 1.386 άτομα από όλη την Ελλάδα, 817 γυναίκες και 569 άνδρες, ηλικίας 18-55 ετών.
Το να μην αναγνωρίζονται όμως τα θύματα σημαίνει ότι κινδυνεύουν να μην έχουν πρόσβαση στην αρωγή και προστασία που δικαιούνται, επισημαίνει η οργάνωση.
Στην έρευνα, που δεν είναι επιστημονική και αποτυπώνει τις απόψεις όσων απάντησαν στα ερωτηματολόγια, στην ερώτηση αν «μπορεί μια γυναίκα να θεωρηθεί συνυπεύθυνη για το γεγονός ότι τη διακίνησαν και την εκμεταλλεύτηκαν σεξουαλικά», το 62% τη θεωρούν συνυπεύθυνη και μόνο το 38% πιστεύουν ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι υπεύθυνη που διακινήθηκε και αναγκάστηκε να εκπορνευτεί.Όσοι τη θεωρούν συνυπεύθυνη επέλεξαν ως αιτιολογίες είτε ότι συμφώνησε να μεταναστεύσει χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα και εμπιστεύθηκε ανθρώπους που της υποσχέθηκαν εργασιακές ευκαιρίες, είτε ότι δεν καταγγέλλει στην Αστυνομία ότι εκδίδεται χωρίς τη θέλησή της και δεν συνεργάζεται μαζί της για τη δίωξη των σωματεμπόρων.
Ακόμη, σχεδόν το σύνολο όσων απάντησαν (85%) πιστεύουν ότι έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια ο αριθμός όσων εξαναγκάζονται στην πορνεία, ενώ σε μεγάλο βαθμό, το 74%, γνωρίζουν πως η διακίνηση και εμπορία ανθρώπων μπορεί να έχει πολλούς σκοπούς: σεξουαλική εκμετάλλευση, εξαναγκαστική εργασία, εμπορία οργάνων.
Στην έρευνα, που έγινε από το Νοέμβριο του 2007 έως το Φεβρουάριο του 2008, με στόχο να ξεκινήσει έναν ενημερωτικό διάλογο γύρω από το ζήτημα και να αμφισβητήσει τα στερεότυπα που επικρατούν για τα θύματα, μόνο το 40% περίπου γνωρίζουν ότι το ελληνικό κράτος έχει νόμο σύμφωνα με τον οποίο η
γνωρίζουν ότι το ελληνικό κράτος έχει νόμο σύμφωνα με τον οποίο η σωματεμπορία είναι έγκλημα που βαραίνει και το διακινητή και τον πελάτη των θυμάτων, ενώ η συντριπτική πλειονότητα -πάνω από 70%- θεωρούν ότι ελληνικό κράτος έχει προσαγάγει στη Δικαιοσύνη και καταδικάσει ελάχιστους σωματέμπορους. Χαρακτηριστικό είναι ότι λίγοι άνθρωποι πιστεύουν ότι παρέχεται επαρκής προστασία στα θύματα.
«Η έρευνα αποκαλύπτει μια λανθασμένη νοοτροπία, γιατί οι γυναίκες που έπεσαν θύματα σωματεμπορίας δεν πρέπει να θεωρούνται συνυπεύθυνες. Επίσης φαίνεται να αγνοείται το γεγονός ότι για να έχει αυξηθεί η διακίνηση και εμπορία γυναικών στην Ελλάδα, σημαίνει ότι υπάρχει και η αντίστοιχη ζήτηση, ενώ η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κάνει αρκετά για να ενημερώσει τον κόσμο: η πλειονότητα δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει σχετικός νόμος. Τα θύματα θεωρούνται συνυπεύθυνα επειδή δεν καταγγέλλουν στις αρχές, αλλά πώς και πού να καταγγείλει: γι' αυτό ζητάμε πολύγλωσσες και σε 24ωρη βάση τηλεφωνικές γραμμές βοηθείας. Ζητάμε ακόμη να αλλάξει ο νόμος και να δικαιούται το θύμα προστασία και όχι να αντιμετωπίζεται η διακινούμενη γυναίκα ως χρήσιμο εργαλείο για το ποινικό σύστημα και μόνο, αφού είναι λογικό να φοβάται να στραφεί ενάντια στους εμπόρους και να μην εμπιστεύεται τις αρχές» μας είπε σχετικά η υπεύθυνη Τύπου στο ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, Άννα  Μπότσογλου.

Κάποιος διάβασε κάποτε μια αγγελία στην εφημερίδα, που τότε του φάνηκε πολύ αστεία: «Ζητείται αγάπη». Δυο λέξεις που κρύβουν μέσα τους έναν κόσμο ολόκληρο. Μια κραυγή ανθρωπιάς, ίσως, στον υπερμοντέρνο κόσμο μας. Αγάπη, είναι εκείνο το συναίσθημα που σε κάνει να θες να αγκαλιάσεις όλο τον κόσμο και να τον κλείσεις στην καρδιά σου, εκείνο το συναίσθημα που σε κάνει να πονάς με τον πονεμένο, να γελάς με τον ευτυχισμένο, ο ήλιος να σου φαίνεται πιο λαμπρός.
Η αγάπη δεν κοιτά τάξεις, φύλο και ηλικία. Είναι πλατιά κι εκεί μπορούν να βρουν ζεστό καταφύγιο και θαλπωρή όλοι. Μέσα σ’ αυτό το υπέροχο συναίσθημα που δεν έχει μέτρο και όριο, μπορείς να νιώσεις ολόκληρος, άνθρωπος πραγματικός.
Η αγάπη είναι ψωμί για τους πεινασμένους, ζεστό σκέπασμα γι’ αυτούς που κρυώνουν, γλυκό χάδι στο μέτωπο την ώρα που κοιμάσαι. Δεν κοιτά χρώμα κορμιού, σχήμα ματιών, ούτε τα σύνορα της χώρας. Είναι αυτό που μας κάνει να καταλαβαίνουμε πως οι καρδιές όλων έχουν τον ίδιο ρυθμό όταν χτυπάνε.
Κρύβεται στο χαμόγελο του παιδιού σου όταν σε κοιτά, στο γάργαρο γέλιο του που αντηχεί κελαρυστό, στα μάτια του αγαπημένου σου όταν σε αντικρίζει, στην ανάσα που μπλέκει με την δική σου και γίνεται ένα, στο τρυφερό άγγιγμα των χεριών, στην αγκαλιά που ανοίγει διάπλατα και χωρά όλα αυτά που νιώθεις, στην σιωπή που μοιράζεσαι.
Εξάλλου οι χαρές είναι πολλές φορές διαρκούν μόνο μια στιγμή και η ζωή τόσο μικρή για να κάνουμε όλα όσα επιθυμούμε. Μια αναλογία που θα μπορούσαμε να κάνουμε αιωνιότητα μέσα από το πρίσμα της αγάπης.
Κι έτσι, ο κάποιος που γέλασε με την μικρή αγγελία, μετά από λίγο καιρό, ξανάδε παραξενεμένος μια δεύτερη, με την ίδια υπογραφή. Ήταν μια μικρή, τοσοδούλα λέξη: «Ευχαριστώ».
Και για πρώτη φορά έσκυψε το κεφάλι σαν νικημένος, αναλογιζόμενος πόσο άδεια ήταν η ζωή του. Πόσα είχε χάσει, πόσα θα μπορούσε να είχε κερδίσει, πόσο έπρεπε να αλλάξει προτεραιότητες για να μπορεί κι εκείνος να πει «ευχαριστώ» κάποια μέρα χαμογελώντας. 
Πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ζωή. Πόσα μικρά πράγματα μπορούν να της δώσουν νόημα. Η δύναμη βρίσκεται μέσα μας, στην ψυχή μας. Όχι μόνο στο μυαλό και στα χέρια μας. Στην ψυχή μπορείς να βρεις καθετί αληθινό που χαρακτηρίζει τον εαυτό σου. Καθετί που μπορεί να σε "σπρώξει" στην ευτυχία και στη λύπη. Στην κούραση και στη χαρά. Δάκρυα χαράς τρέχουν από το πρόσωπο μου. Χαίρομαι, γιατί μπορώ και κλαίω. Μπορώ και αισθάνομαι. Μπορώ να κάνω τόσα πράγματα. Μπορώ να κάνω λάθη, μπορώ να πετυχαίνω το στόχο. Μπορώ να αγαπάω, μπορώ να δίνω, να δίνομαι, να μετανιώνω, να πληγώνομαι, να φωνάζω, να πιστεύω, να αφοσιώνομαι, να ζω......!
ας κάνουμε την ζωή πιο γλυκιά..
και πιο ανάλαφρη την καρδία μας...με όμορφες σκέψεις... ξεκινώντας την μέρα μας με χαμόγελο...

"Ζητείται αγάπη"

Κάποιος διάβασε κάποτε μια αγγελία στην εφημερίδα, που τότε του φάνηκε πολύ αστεία: «Ζητείται αγάπη». Δυο λέξεις που κρύβουν μέσα τους έναν κόσμο ολόκληρο. Μια κραυγή ανθρωπιάς, ίσως, στον υπερμοντέρνο κόσμο μας. Αγάπη, είναι εκείνο το συναίσθημα που σε κάνει να θες να αγκαλιάσεις όλο τον κόσμο και να τον κλείσεις στην καρδιά σου, εκείνο το συναίσθημα που σε κάνει να πονάς με τον πονεμένο, να γελάς με τον ευτυχισμένο, ο ήλιος να σου φαίνεται πιο λαμπρός.
Η αγάπη δεν κοιτά τάξεις, φύλο και ηλικία. Είναι πλατιά κι εκεί μπορούν να βρουν ζεστό καταφύγιο και θαλπωρή όλοι. Μέσα σ’ αυτό το υπέροχο συναίσθημα που δεν έχει μέτρο και όριο, μπορείς να νιώσεις ολόκληρος, άνθρωπος πραγματικός.
Η αγάπη είναι ψωμί για τους πεινασμένους, ζεστό σκέπασμα γι’ αυτούς που κρυώνουν, γλυκό χάδι στο μέτωπο την ώρα που κοιμάσαι. Δεν κοιτά χρώμα κορμιού, σχήμα ματιών, ούτε τα σύνορα της χώρας. Είναι αυτό που μας κάνει να καταλαβαίνουμε πως οι καρδιές όλων έχουν τον ίδιο ρυθμό όταν χτυπάνε.
Κρύβεται στο χαμόγελο του παιδιού σου όταν σε κοιτά, στο γάργαρο γέλιο του που αντηχεί κελαρυστό, στα μάτια του αγαπημένου σου όταν σε αντικρίζει, στην ανάσα που μπλέκει με την δική σου και γίνεται ένα, στο τρυφερό άγγιγμα των χεριών, στην αγκαλιά που ανοίγει διάπλατα και χωρά όλα αυτά που νιώθεις, στην σιωπή που μοιράζεσαι.
Εξάλλου οι χαρές είναι πολλές φορές διαρκούν μόνο μια στιγμή και η ζωή τόσο μικρή για να κάνουμε όλα όσα επιθυμούμε. Μια αναλογία που θα μπορούσαμε να κάνουμε αιωνιότητα μέσα από το πρίσμα της αγάπης.
Κι έτσι, ο κάποιος που γέλασε με την μικρή αγγελία, μετά από λίγο καιρό, ξανάδε παραξενεμένος μια δεύτερη, με την ίδια υπογραφή. Ήταν μια μικρή, τοσοδούλα λέξη: «Ευχαριστώ».
Και για πρώτη φορά έσκυψε το κεφάλι σαν νικημένος, αναλογιζόμενος πόσο άδεια ήταν η ζωή του. Πόσα είχε χάσει, πόσα θα μπορούσε να είχε κερδίσει, πόσο έπρεπε να αλλάξει προτεραιότητες για να μπορεί κι εκείνος να πει «ευχαριστώ» κάποια μέρα χαμογελώντας. 
Πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ζωή. Πόσα μικρά πράγματα μπορούν να της δώσουν νόημα. Η δύναμη βρίσκεται μέσα μας, στην ψυχή μας. Όχι μόνο στο μυαλό και στα χέρια μας. Στην ψυχή μπορείς να βρεις καθετί αληθινό που χαρακτηρίζει τον εαυτό σου. Καθετί που μπορεί να σε "σπρώξει" στην ευτυχία και στη λύπη. Στην κούραση και στη χαρά. Δάκρυα χαράς τρέχουν από το πρόσωπο μου. Χαίρομαι, γιατί μπορώ και κλαίω. Μπορώ και αισθάνομαι. Μπορώ να κάνω τόσα πράγματα. Μπορώ να κάνω λάθη, μπορώ να πετυχαίνω το στόχο. Μπορώ να αγαπάω, μπορώ να δίνω, να δίνομαι, να μετανιώνω, να πληγώνομαι, να φωνάζω, να πιστεύω, να αφοσιώνομαι, να ζω......!
ας κάνουμε την ζωή πιο γλυκιά..
και πιο ανάλαφρη την καρδία μας...με όμορφες σκέψεις... ξεκινώντας την μέρα μας με χαμόγελο...

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Δεν είναι λοιπόν «φαντάσματα», αλλά υπαρκτές σωματικές διαταραχές. Οι περισσότεροι από εμάς, κάποιες στιγμές στη ζωή μας, ανατρέξαμε σε γιατρούς για ένα απλό ενόχλημα, κι ενώ κάναμε ένα σωρό εξετάσεις και αποκλείσαμε όλες τις εκδοχές, τελικά ακούσαμε το γιατρό μας να μας λέει ότι "είναι ψυχολογικό". Η άμεση απάντηση του ασθενούς είναι «...μα τι λέτε γιατρέ μου, τρελός είμαι;» Είναι γεγονός ότι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμα πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο ψυχολογικός παράγοντας στη ζωή μας. Οι άνθρωποι, ακόμα και σήμερα, φοβούνται να εκφράσουν φόβους ή αδυναμίες τους σε ειδικούς, ενώ ξέρουν ότι αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της γιατρειάς τους.Τα σωματικά συμπτώματα, λοιπόν, που δεν προκαλούνται από οργανικά ή παθολογικά αίτια ονομάζονται ψυχοσωματικά. Μια περίπτωση τέτοιων συγκρούσεων, σχετίζεται με όσα θέλει να κάνει κάποιος, αλλά δεν μπορεί ή δεν πρέπει για διάφορους λόγους. Νιώθει καταπίεση, άγχος και στην προσπάθειά του να καταπολεμήσει την θέλησή του την καταπνίγει, την «ξεχνάει», ή πείθει τον εαυτό του πως την έχει ξεπεράσει. Τότε έρχεται το σύμπτωμα και χτυπάει συναγερμό. Μπορεί να συναίσθημα να μην το ακούμε, αλλά το σώμα το ακούμε. Έτσι, λοιπόν το σύμπτωμα, μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει κάποια «εκκρεμότητα» που την έχουμε ξεχάσει, κάνει φανερό το συναίσθημά μας. Έτσι, δεν μπορούμε να το «ξεχάσουμε» πάλι. Είναι εκεί, το βλέπουμε, εξωτερικεύεται στο σώμα μας.
Ένα πολύ απλό παράδειγμα: έχουμε θυμώσει με τον καλύτερο φίλο μας για την επιπόλαια συμπεριφορά του στην σχέση μας, συμπεριφορά που μας υποβαθμίζει και καταπιέζει. Νιώθουμε ανήμποροι να του κάνουμε παρατήρηση και κάθε φορά που συναντιόμαστε βιώνουμε άγχος, δυσαρέσκεια. Έχουμε πειστεί πως δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε συζητώντας μαζί του. ‘Αφού δεν μπορώ να του μιλήσω, ας το ξεχάσω, ίσως είναι και στην φαντασία μου, θα περάσει’, σκεφτόμαστε και όντως το ξεχνάμε. Όμως, κάθε φορά που βρισκόμαστε με το φίλο μας μας πονάει πολύ το κεφάλι, το στομάχι κλπ. Αναρωτιόμαστε για την έντονη σωματική ενόχληση και πηγαίνουμε στον γιατρό. Το μυαλό μας μπορεί να ξέχασε τα αρνητικά συναισθήματα που βιώναμε, το σώμα μας όχι. Χτυπάει καμπανάκια για να μας το θυμίζει, για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.
Επίσης , το ψυχοσωματικό σύμπτωμα μπορεί, να εξυπηρετεί ένα σκοπό, να διευκολύνει. Για παράδειγμα, μια γυναίκα εμφανίζει πολύ συχνά συμπτώματα πονοκεφάλου, για να αποφύγει τη σεξουαλική επαφή με τον άντρα της ή ένας υποψήφιος φοιτητής μπορεί να πεθαίνει συχνές κρίσεις πανικού, γιατί δυσκολεύεται (εκείνος ή η οικογένεια) να φύγει από το πατρικό σπίτι.
Οι ψυχολογικές συγκρούσεις πραγματώνονται συνήθως στο ασυνείδητο του ατόμου με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να τις ελέγξουμε, να τις χειριστούμε. Γι’ αυτό άλλωστε είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουμε τις ψυχοσωματικές ενοχλήσεις μας. Ας σκεφτούμε πως η εκδήλωσή τους είναι μια ‘φωνή βοήθειας’ που κραυγάζει η ψυχή μας. Μόνο έτσι, θα την ακούγαμε.
Πιθανά Ψυχοσωματικά Συμπτώματα
Πόνος σε κάποιο σημείο του σώματος (θώρακα, στομάχι, κεφάλι κλπ ), υψηλή χοληστερίνη, δερματοπάθειες (ακμή, έκζεμα, ψωρίαση κλπ), αϋπνία, εφίδρωση, ξηροστομία, σιελόρροια, ταχυκαρδία, τσιμπήματα στο στήθος, "φτερουγίσματα" στην καρδιά, ταχύπνοια, υπεραερισμός, δυσκαταποσία (δυσκολία στην κατάποση), σφίξιμο των δοντιών (ιδίως τη νύκτα), αίσθημα σφιξίματος στο στομάχι, σπαστική κολίτιδα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (αέρια στο έντερο, συχνά δυσκοιλιότητα ή διάρροια και επιτακτική ανάγκη προς αφόδευση), αναγωγές του γαστρικού περιεχομένου, καούρα, σφίξιμο στο στομάχι, σεξουαλικά προβλήματα (στον άνδρα δυσκολία στύσης, στη γυναίκα δυσπαρευνία δηλαδή πόνος κατά την συνουσία και ανοργασμικότητα), οσφυαλγία, το σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως, συχνουρία, πονοκέφαλος, ζαλάδες, αιμωδίες (μυρμηγκιάσματα), μειωμένη αισθητικότητα και ιδίως αίσθηση της αφής, υπερθερμία, προβλήματα μνήμης (αιτία είναι η διάσπαση προσοχής από το άγχος που δημιουργεί προβλήματα στην αποθήκευση και στην ανάκληση των αποθηκευμένων στην μνήμη πληροφοριών), σχετικά μειωμένη ικανότητα επούλωσης των τραυμάτων, ανορεξία, αυξημένη όρεξη, βουλιμία, νυκτερινή ενούρηση σε παιδιά και εφήβους, μυοσκελετικές παθήσεις κ.λ.π...
Τριανταφυλλιά Χαρίλα
Ψυχολόγος


Οι ψυχοσωματικές ασθένειες δεν είναι λιγότερο αληθινές από τις κοινές ασθένειες

Δεν είναι λοιπόν «φαντάσματα», αλλά υπαρκτές σωματικές διαταραχές. Οι περισσότεροι από εμάς, κάποιες στιγμές στη ζωή μας, ανατρέξαμε σε γιατρούς για ένα απλό ενόχλημα, κι ενώ κάναμε ένα σωρό εξετάσεις και αποκλείσαμε όλες τις εκδοχές, τελικά ακούσαμε το γιατρό μας να μας λέει ότι "είναι ψυχολογικό". Η άμεση απάντηση του ασθενούς είναι «...μα τι λέτε γιατρέ μου, τρελός είμαι;» Είναι γεγονός ότι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμα πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο ψυχολογικός παράγοντας στη ζωή μας. Οι άνθρωποι, ακόμα και σήμερα, φοβούνται να εκφράσουν φόβους ή αδυναμίες τους σε ειδικούς, ενώ ξέρουν ότι αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της γιατρειάς τους.Τα σωματικά συμπτώματα, λοιπόν, που δεν προκαλούνται από οργανικά ή παθολογικά αίτια ονομάζονται ψυχοσωματικά. Μια περίπτωση τέτοιων συγκρούσεων, σχετίζεται με όσα θέλει να κάνει κάποιος, αλλά δεν μπορεί ή δεν πρέπει για διάφορους λόγους. Νιώθει καταπίεση, άγχος και στην προσπάθειά του να καταπολεμήσει την θέλησή του την καταπνίγει, την «ξεχνάει», ή πείθει τον εαυτό του πως την έχει ξεπεράσει. Τότε έρχεται το σύμπτωμα και χτυπάει συναγερμό. Μπορεί να συναίσθημα να μην το ακούμε, αλλά το σώμα το ακούμε. Έτσι, λοιπόν το σύμπτωμα, μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει κάποια «εκκρεμότητα» που την έχουμε ξεχάσει, κάνει φανερό το συναίσθημά μας. Έτσι, δεν μπορούμε να το «ξεχάσουμε» πάλι. Είναι εκεί, το βλέπουμε, εξωτερικεύεται στο σώμα μας.
Ένα πολύ απλό παράδειγμα: έχουμε θυμώσει με τον καλύτερο φίλο μας για την επιπόλαια συμπεριφορά του στην σχέση μας, συμπεριφορά που μας υποβαθμίζει και καταπιέζει. Νιώθουμε ανήμποροι να του κάνουμε παρατήρηση και κάθε φορά που συναντιόμαστε βιώνουμε άγχος, δυσαρέσκεια. Έχουμε πειστεί πως δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε συζητώντας μαζί του. ‘Αφού δεν μπορώ να του μιλήσω, ας το ξεχάσω, ίσως είναι και στην φαντασία μου, θα περάσει’, σκεφτόμαστε και όντως το ξεχνάμε. Όμως, κάθε φορά που βρισκόμαστε με το φίλο μας μας πονάει πολύ το κεφάλι, το στομάχι κλπ. Αναρωτιόμαστε για την έντονη σωματική ενόχληση και πηγαίνουμε στον γιατρό. Το μυαλό μας μπορεί να ξέχασε τα αρνητικά συναισθήματα που βιώναμε, το σώμα μας όχι. Χτυπάει καμπανάκια για να μας το θυμίζει, για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.
Επίσης , το ψυχοσωματικό σύμπτωμα μπορεί, να εξυπηρετεί ένα σκοπό, να διευκολύνει. Για παράδειγμα, μια γυναίκα εμφανίζει πολύ συχνά συμπτώματα πονοκεφάλου, για να αποφύγει τη σεξουαλική επαφή με τον άντρα της ή ένας υποψήφιος φοιτητής μπορεί να πεθαίνει συχνές κρίσεις πανικού, γιατί δυσκολεύεται (εκείνος ή η οικογένεια) να φύγει από το πατρικό σπίτι.
Οι ψυχολογικές συγκρούσεις πραγματώνονται συνήθως στο ασυνείδητο του ατόμου με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να τις ελέγξουμε, να τις χειριστούμε. Γι’ αυτό άλλωστε είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουμε τις ψυχοσωματικές ενοχλήσεις μας. Ας σκεφτούμε πως η εκδήλωσή τους είναι μια ‘φωνή βοήθειας’ που κραυγάζει η ψυχή μας. Μόνο έτσι, θα την ακούγαμε.
Πιθανά Ψυχοσωματικά Συμπτώματα
Πόνος σε κάποιο σημείο του σώματος (θώρακα, στομάχι, κεφάλι κλπ ), υψηλή χοληστερίνη, δερματοπάθειες (ακμή, έκζεμα, ψωρίαση κλπ), αϋπνία, εφίδρωση, ξηροστομία, σιελόρροια, ταχυκαρδία, τσιμπήματα στο στήθος, "φτερουγίσματα" στην καρδιά, ταχύπνοια, υπεραερισμός, δυσκαταποσία (δυσκολία στην κατάποση), σφίξιμο των δοντιών (ιδίως τη νύκτα), αίσθημα σφιξίματος στο στομάχι, σπαστική κολίτιδα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (αέρια στο έντερο, συχνά δυσκοιλιότητα ή διάρροια και επιτακτική ανάγκη προς αφόδευση), αναγωγές του γαστρικού περιεχομένου, καούρα, σφίξιμο στο στομάχι, σεξουαλικά προβλήματα (στον άνδρα δυσκολία στύσης, στη γυναίκα δυσπαρευνία δηλαδή πόνος κατά την συνουσία και ανοργασμικότητα), οσφυαλγία, το σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως, συχνουρία, πονοκέφαλος, ζαλάδες, αιμωδίες (μυρμηγκιάσματα), μειωμένη αισθητικότητα και ιδίως αίσθηση της αφής, υπερθερμία, προβλήματα μνήμης (αιτία είναι η διάσπαση προσοχής από το άγχος που δημιουργεί προβλήματα στην αποθήκευση και στην ανάκληση των αποθηκευμένων στην μνήμη πληροφοριών), σχετικά μειωμένη ικανότητα επούλωσης των τραυμάτων, ανορεξία, αυξημένη όρεξη, βουλιμία, νυκτερινή ενούρηση σε παιδιά και εφήβους, μυοσκελετικές παθήσεις κ.λ.π...
Τριανταφυλλιά Χαρίλα
Ψυχολόγος


Με ρωτάς γιατί δεν υπάρχει ευτυχισμένο τέλος (happy end) στην πραγματική ζωή! Μα καλό μου κορίτσι υπάρχει αλλά όχι πάντα.. Εξαρτάται από τον παράγοντα τύχη και κυρίως από τις επιλογές μας, οι οποίες συνυπογράφονται από την πόση ωριμότητα σκέψης διαθέτουμε. Επίσης εξαρτάται και από τις συνθήκες που ζούμε και το βαθμό δυσκολίας που βιώνουμε σε αυτές. Ναι! Η ζωή είναι δύσκολη, επίπονη και γεμάτη ματαιώσεις επιθυμιών και προσδοκιών. Αλλά θα σου πω ότι έχω συναντήσει και ζευγάρια που έφθασαν, μετά από μεγάλο έρωτα, στο γάμο και μετά, με το πρώτο κύμα δυσκολίας, πνίγηκε ο έρωτας και φούνταραν το γάμο. Επίσης έχω συναντήσει ανθρώπους που τα έχουν όλα: αγάπη από τη σύντροφο ή τον σύντροφο, παιδάκια, σκύλο, γάτα, οικονομική άνεση, μεγάλο σπίτι, εξοχικό, φίλους και μου λένε τη λέξη ΒΑΡΙΕΜΑΙ. Οπότε τι κάνουν για να εξάψουν το ενδιαφέρον τους και ας μη κοροϊδευόμαστε στη libido αναφέρονται όλα, μπαίνουμε σε παράλληλες σχέσεις. Οι παράνομοι δεσμοί που φυσικά ανεβάζουν την αδρεναλίνη λόγω ότι διακινδυνεύουν κάθε φορά να αποκαλυφθούν και που προσφέρουν το διάλειμμα που θέλουν από κάποιον που κοιμούνται συνέχεια. Όταν δε τους ρωτάω γιατί δεν χωρίζουν, μου απαντούν ότι αγαπούν και θέλουν το νόμιμο ταίρι τους!
Μήπως τελικά δεν ξέρουμε τι θέλουμε, για πόσο καιρό το θέλουμε και βαριόμαστε εύκολα?
Στη ζωή δεν ξέρω αν μπορούμε να τα έχουμε όλα αυτά που βλέπεις στα έργα. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρέπει να προσπαθούμε για την ευτυχία μας και την πληρότητά μας και να μην το βάζουμε κάτω ποτέ!
Όσο για τις ταινίες καλά κάνουν και δείχνουν μια «απόλυτη» ευτυχία για να μπορούμε και εμείς να οραματιζόμαστε έστω και το 1/3 από αυτήν.! Αλλιώς θα υποφέραμε από μαζική κατάθλιψη και θα πηδάγαμε όλοι μαζί μαζικά από το βράχο της Ακροπόλεως. Αλλά Αγνή πίστεψέ με μπορείς να χτίσεις ένα γερό οικοδόμημα ζωής με θεμέλια την αγάπη, τη συντροφικότητα και τη φιλία. Πίστεψέ το και θα γίνει!

Η ζωή δεν είναι κινηματογραφικό έργο, αν και πολλά σενάρια έχουν εμπνευστεί από ιστορίες και καταστάσεις παρμένες από την ίδια την ζωή!

Με ρωτάς γιατί δεν υπάρχει ευτυχισμένο τέλος (happy end) στην πραγματική ζωή! Μα καλό μου κορίτσι υπάρχει αλλά όχι πάντα.. Εξαρτάται από τον παράγοντα τύχη και κυρίως από τις επιλογές μας, οι οποίες συνυπογράφονται από την πόση ωριμότητα σκέψης διαθέτουμε. Επίσης εξαρτάται και από τις συνθήκες που ζούμε και το βαθμό δυσκολίας που βιώνουμε σε αυτές. Ναι! Η ζωή είναι δύσκολη, επίπονη και γεμάτη ματαιώσεις επιθυμιών και προσδοκιών. Αλλά θα σου πω ότι έχω συναντήσει και ζευγάρια που έφθασαν, μετά από μεγάλο έρωτα, στο γάμο και μετά, με το πρώτο κύμα δυσκολίας, πνίγηκε ο έρωτας και φούνταραν το γάμο. Επίσης έχω συναντήσει ανθρώπους που τα έχουν όλα: αγάπη από τη σύντροφο ή τον σύντροφο, παιδάκια, σκύλο, γάτα, οικονομική άνεση, μεγάλο σπίτι, εξοχικό, φίλους και μου λένε τη λέξη ΒΑΡΙΕΜΑΙ. Οπότε τι κάνουν για να εξάψουν το ενδιαφέρον τους και ας μη κοροϊδευόμαστε στη libido αναφέρονται όλα, μπαίνουμε σε παράλληλες σχέσεις. Οι παράνομοι δεσμοί που φυσικά ανεβάζουν την αδρεναλίνη λόγω ότι διακινδυνεύουν κάθε φορά να αποκαλυφθούν και που προσφέρουν το διάλειμμα που θέλουν από κάποιον που κοιμούνται συνέχεια. Όταν δε τους ρωτάω γιατί δεν χωρίζουν, μου απαντούν ότι αγαπούν και θέλουν το νόμιμο ταίρι τους!
Μήπως τελικά δεν ξέρουμε τι θέλουμε, για πόσο καιρό το θέλουμε και βαριόμαστε εύκολα?
Στη ζωή δεν ξέρω αν μπορούμε να τα έχουμε όλα αυτά που βλέπεις στα έργα. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρέπει να προσπαθούμε για την ευτυχία μας και την πληρότητά μας και να μην το βάζουμε κάτω ποτέ!
Όσο για τις ταινίες καλά κάνουν και δείχνουν μια «απόλυτη» ευτυχία για να μπορούμε και εμείς να οραματιζόμαστε έστω και το 1/3 από αυτήν.! Αλλιώς θα υποφέραμε από μαζική κατάθλιψη και θα πηδάγαμε όλοι μαζί μαζικά από το βράχο της Ακροπόλεως. Αλλά Αγνή πίστεψέ με μπορείς να χτίσεις ένα γερό οικοδόμημα ζωής με θεμέλια την αγάπη, τη συντροφικότητα και τη φιλία. Πίστεψέ το και θα γίνει!

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019

-Έρχονται στιγμές που η μοίρα παίζει παιχνίδια στους ανθρώπους, αναζητάς λίγη σκιά να ξαποστάσεις λίγο νερό να ξεδιψάσεις και δεν βρίσκεις πουθενά.
-Έρχονται στιγμές που ταυτίζεσαι με την μοναξιά, βλέπεις να χάνεται η αγάπη σε ένα παλιό αλγόριθμο, να αυτοκτονεί το πάθος να γίνονται σπάνιες οι λέξεις και ακριβό το χάδι.
-Έρχονται στιγμές που βλέπεις τη ζωή μονότονα, λουλούδια χωρίς χρώματα, μαυρόασπρα λιβάδια, αέρας καυτός να ανεμίζει στις παρυφές των δέντρων και αυτά να λυγάν από κάψα.
-Έρχονται στιγμές που βλέπεις το σκοτάδι να παραμερίζει το φως, οι  σκιές να διώχνουν τον ήλιο, τα βράδια το ολόγιομο φεγγάρι να μην αγγίζει τα νερά της θάλασσας.
-Έρχονται στιγμές που αισθάνεσαι ότι η ζωή σε αδίκησε, πυρπόλησε τα όνειρα σου, νιώθεις ότι άφησες τον Ποσειδώνα να βουλιάξει τα όνειρα σου στην τρικυμία του μυαλού σου.
-Έρχονται στιγμές που καταλαβαίνεις ότι τα έκανες όλα λάθος, γιατί έθεσες το λάθος σε λάθος βάση σε λάθος στιγμή σε λάθος χρόνο με λάθος επιλογή.-

Κεντρική ιδέα: Η ζωή «αποταμιεύει» τα λάθη μας, αργά ή γρήγορα τα φέρνει μπροστά μας.

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης
iliadisspiros@hotmail.com


Έρχονται στιγμές (που όλα χάνονται)

-Έρχονται στιγμές που η μοίρα παίζει παιχνίδια στους ανθρώπους, αναζητάς λίγη σκιά να ξαποστάσεις λίγο νερό να ξεδιψάσεις και δεν βρίσκεις πουθενά.
-Έρχονται στιγμές που ταυτίζεσαι με την μοναξιά, βλέπεις να χάνεται η αγάπη σε ένα παλιό αλγόριθμο, να αυτοκτονεί το πάθος να γίνονται σπάνιες οι λέξεις και ακριβό το χάδι.
-Έρχονται στιγμές που βλέπεις τη ζωή μονότονα, λουλούδια χωρίς χρώματα, μαυρόασπρα λιβάδια, αέρας καυτός να ανεμίζει στις παρυφές των δέντρων και αυτά να λυγάν από κάψα.
-Έρχονται στιγμές που βλέπεις το σκοτάδι να παραμερίζει το φως, οι  σκιές να διώχνουν τον ήλιο, τα βράδια το ολόγιομο φεγγάρι να μην αγγίζει τα νερά της θάλασσας.
-Έρχονται στιγμές που αισθάνεσαι ότι η ζωή σε αδίκησε, πυρπόλησε τα όνειρα σου, νιώθεις ότι άφησες τον Ποσειδώνα να βουλιάξει τα όνειρα σου στην τρικυμία του μυαλού σου.
-Έρχονται στιγμές που καταλαβαίνεις ότι τα έκανες όλα λάθος, γιατί έθεσες το λάθος σε λάθος βάση σε λάθος στιγμή σε λάθος χρόνο με λάθος επιλογή.-

Κεντρική ιδέα: Η ζωή «αποταμιεύει» τα λάθη μας, αργά ή γρήγορα τα φέρνει μπροστά μας.

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης
iliadisspiros@hotmail.com


Κυριακή, 28 Ιουλίου 2019

Η παραλία για ακόμα μια φορά θα γεμίσει με γυναίκες καλυμμένες σε ένα παρεό-σεντόνι!..
Η διπλανή σας έκανε τη δίαιτα Atkins, η πιο προχωρημένη και μοντέρνα κυρία μπροστά, δεν θα μπορούσε να μην κάνει την δίαιτα Dukan,άλλωστε αυτή επιβάλλει η μόδα!.. Η νεαρή δεσποινίς στην ξαπλώστρα του beach bar, κάνει αφαγία εδώ και 3 μέρες ενώ η παρέα κυριών παραδίπλα έχει ποικιλία. Η ψηλή βάζει κρέμα με σελοφάν για το τοπικό πάχος-την κυτταρίτιδα και τη χαλάρωση, η ξανθούλα χαπακώνεται με λιποδιαλύτες και η κοκκινομάλλα τρώει μόνο σαλάτες.
Αυτή είναι μια εικόνα που βλέπουμε σε κάθε παραλία!...
Λίγες και λίγοι λοιπόν, είναι οι συνειδητοποιημένοι!..
Σκεφτείτε πως ποτέ δεν είναι αργά και ξεκινήστε σήμερα να ακολουθείτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Πετάξτε όλο σας το κόμπλεξ και ασχοληθείτε για μία και μοναδική φορά με την υγιεινή διατροφή για πάντα!...
Μην περιμένετε πως ως το καλοκαίρι θα φορέσετε το XS, φόρεμα και μάλιστα καλό θα ήταν να μη γίνει, διότι αν έχετε να χάσετε πολλά κιλά, το στρες που θα υποστεί το σώμα σας θα είναι μεγάλο.
Υπομονή και επιμονή λοιπόν!
- Γυμναστείτε για τουλάχιστον 3-4 φορές τη βδομάδα για μια ώρα.
- Καταναλώστε τουλάχιστον 1,5 λίτρο νερό
- Για να χάσουμε κιλά.. πρέπει να «απολαμβάνουμε!». Βάλτε το αγαπημένο σας φαγητό σε μια μικρή μερίδα και καταναλώστε το.. Α-Ρ-Γ-Α!..(αυτό πρέπει να γίνεται με όλα τα φαγητά). Μασήστε καλά!
- Όταν θέλουμε να φάμε γλυκό ή απαγορευμένο φαγητό, φεύγουμε από το σημείο και κάνουμε μια βόλτα. Τρώμε ένα φρούτο και προσπαθούμε να το ξεπεράσουμε
- Μην χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως το «ΠΡΕΠΕΙ να αδυνατίσω» είναι καλύτερο το «κάνω κάτι καλό για τον εαυτό μου». Είναι θέμα εγκεφαλικό!.. Μην χρησιμοποιείτε ψυχαναγκαστικές εκφράσεις.
- Δώστε προτεραιότητα στον εαυτό σας!.. Αγάπηστε το σώμα σας σήμερα, λατρέψτε το αύριο.
- Μη τρώτε μπροστά σε τηλεόραση, όταν έχετε πολλά νεύρα ή όταν δε πεινάτε, έτσι απλά για να πνίξετε το συναίσθημά σας.
- Αποφύγετε να αποθηκεύετε στο σπίτι σας τροφές πλούσιες σε ζάχαρη και πολλά λιπαρά!...
- Μη μπαίνετε σε σούπερ μάρκετ όταν πεινάτε!.. Σίγουρα θα ψωνίσετε και άχρηστα τρόφιμα!.
- Μην χρησιμοποιείτε την δικαιολογία, ότι πρέπει να έχω, για τους επισκέπτες (π.χ. ξηρούς καρπούς, αναψυκτικά, γλυκά και μπισκότα)Αγοράστε τα τη στιγμή εκείνη, ή κεράστε κάτι υγιεινό, όπως τα φρούτα με το μέλι.
- Μάθετε να μαγειρεύετε την σωστή ποσότητα τροφίμων! Μη κάνετε μεγάλη ποσότητα και μη χρησιμοποιήστε τη δικαιολογία του «Δε μου αρέσει να πετώ φαγητό».
- Ξεκουράστείτε τουλάχιστον 6-8 ώρες καθημερινά. Η έλλειψη ύπνου προκαλεί διαταραχές και στον τρόπο θρέψης
Άλλαξε τη ζωή σου σήμερα, για να αποκτήσεις την ηρεμία για αύριο!...
Μικρές αλλαγές στο τρόπο, είναι αυτές που θα μας διδάξουν πως όλα είναι θέμα χειρισμού!..
Τέλος υπομονή! Το καλοκαίρι έφτασε και αν δε προλάβετε αυτό το καλοκαίρι, το επόμενο θα είστε καλά, αλλά και για ΠΑΝΤΑ!.. 

Η αγαπημένη μου παροιμία σαν διαιτολόγος είναι:
"Αν δώσεις σε κάποιον ένα ψάρι τον τρέφεις για μια μέρα,
αν τον διδάξεις να ψαρεύει τον τρέφεις για μια ζωή".
Διδαχθείτε λοιπόν!    
           
Βασιλική Παπαδοπούλου
διαιτολόγος-διατροφολόγος του ΑΤΕΙΘ


Το καλοκαίρι έρχεται!...

Η παραλία για ακόμα μια φορά θα γεμίσει με γυναίκες καλυμμένες σε ένα παρεό-σεντόνι!..
Η διπλανή σας έκανε τη δίαιτα Atkins, η πιο προχωρημένη και μοντέρνα κυρία μπροστά, δεν θα μπορούσε να μην κάνει την δίαιτα Dukan,άλλωστε αυτή επιβάλλει η μόδα!.. Η νεαρή δεσποινίς στην ξαπλώστρα του beach bar, κάνει αφαγία εδώ και 3 μέρες ενώ η παρέα κυριών παραδίπλα έχει ποικιλία. Η ψηλή βάζει κρέμα με σελοφάν για το τοπικό πάχος-την κυτταρίτιδα και τη χαλάρωση, η ξανθούλα χαπακώνεται με λιποδιαλύτες και η κοκκινομάλλα τρώει μόνο σαλάτες.
Αυτή είναι μια εικόνα που βλέπουμε σε κάθε παραλία!...
Λίγες και λίγοι λοιπόν, είναι οι συνειδητοποιημένοι!..
Σκεφτείτε πως ποτέ δεν είναι αργά και ξεκινήστε σήμερα να ακολουθείτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Πετάξτε όλο σας το κόμπλεξ και ασχοληθείτε για μία και μοναδική φορά με την υγιεινή διατροφή για πάντα!...
Μην περιμένετε πως ως το καλοκαίρι θα φορέσετε το XS, φόρεμα και μάλιστα καλό θα ήταν να μη γίνει, διότι αν έχετε να χάσετε πολλά κιλά, το στρες που θα υποστεί το σώμα σας θα είναι μεγάλο.
Υπομονή και επιμονή λοιπόν!
- Γυμναστείτε για τουλάχιστον 3-4 φορές τη βδομάδα για μια ώρα.
- Καταναλώστε τουλάχιστον 1,5 λίτρο νερό
- Για να χάσουμε κιλά.. πρέπει να «απολαμβάνουμε!». Βάλτε το αγαπημένο σας φαγητό σε μια μικρή μερίδα και καταναλώστε το.. Α-Ρ-Γ-Α!..(αυτό πρέπει να γίνεται με όλα τα φαγητά). Μασήστε καλά!
- Όταν θέλουμε να φάμε γλυκό ή απαγορευμένο φαγητό, φεύγουμε από το σημείο και κάνουμε μια βόλτα. Τρώμε ένα φρούτο και προσπαθούμε να το ξεπεράσουμε
- Μην χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως το «ΠΡΕΠΕΙ να αδυνατίσω» είναι καλύτερο το «κάνω κάτι καλό για τον εαυτό μου». Είναι θέμα εγκεφαλικό!.. Μην χρησιμοποιείτε ψυχαναγκαστικές εκφράσεις.
- Δώστε προτεραιότητα στον εαυτό σας!.. Αγάπηστε το σώμα σας σήμερα, λατρέψτε το αύριο.
- Μη τρώτε μπροστά σε τηλεόραση, όταν έχετε πολλά νεύρα ή όταν δε πεινάτε, έτσι απλά για να πνίξετε το συναίσθημά σας.
- Αποφύγετε να αποθηκεύετε στο σπίτι σας τροφές πλούσιες σε ζάχαρη και πολλά λιπαρά!...
- Μη μπαίνετε σε σούπερ μάρκετ όταν πεινάτε!.. Σίγουρα θα ψωνίσετε και άχρηστα τρόφιμα!.
- Μην χρησιμοποιείτε την δικαιολογία, ότι πρέπει να έχω, για τους επισκέπτες (π.χ. ξηρούς καρπούς, αναψυκτικά, γλυκά και μπισκότα)Αγοράστε τα τη στιγμή εκείνη, ή κεράστε κάτι υγιεινό, όπως τα φρούτα με το μέλι.
- Μάθετε να μαγειρεύετε την σωστή ποσότητα τροφίμων! Μη κάνετε μεγάλη ποσότητα και μη χρησιμοποιήστε τη δικαιολογία του «Δε μου αρέσει να πετώ φαγητό».
- Ξεκουράστείτε τουλάχιστον 6-8 ώρες καθημερινά. Η έλλειψη ύπνου προκαλεί διαταραχές και στον τρόπο θρέψης
Άλλαξε τη ζωή σου σήμερα, για να αποκτήσεις την ηρεμία για αύριο!...
Μικρές αλλαγές στο τρόπο, είναι αυτές που θα μας διδάξουν πως όλα είναι θέμα χειρισμού!..
Τέλος υπομονή! Το καλοκαίρι έφτασε και αν δε προλάβετε αυτό το καλοκαίρι, το επόμενο θα είστε καλά, αλλά και για ΠΑΝΤΑ!.. 

Η αγαπημένη μου παροιμία σαν διαιτολόγος είναι:
"Αν δώσεις σε κάποιον ένα ψάρι τον τρέφεις για μια μέρα,
αν τον διδάξεις να ψαρεύει τον τρέφεις για μια ζωή".
Διδαχθείτε λοιπόν!    
           
Βασιλική Παπαδοπούλου
διαιτολόγος-διατροφολόγος του ΑΤΕΙΘ