Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2019

Τα όρια αποτελούν ένα κρίσιμο σημείο στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού καθώς του μαθαίνουν το μέχρι που μπορεί να φτάσει η ελευθερία στις πράξεις του ώστε να μη θίγονται οι γύρω του.
Ήδη από τη γέννηση του παιδιού οι γονείς βάζουν συνεχώς όρια προκειμένου να το προστατεύσουν από ένα πλήθος κινδύνων, φυσικών αλλά και συναισθηματικών. Αν και πολλές φορές τους είναι δύσκολο να πουν «όχι», φοβούμενοι μήπως το παιδί τους κρίνει άσχημα ή μήπως θεωρήσει ότι δεν το αγαπούν αρκετά, οι περιορισμοί που τίθενται είναι απαραίτητοι για την ασφάλεια του παιδιού. Αυτό γιατί το παιδί που μαθαίνει να κάνει ότι θέλει σε οποιαδήποτε στιγμή, αποπροσανατολίζεται εύκολα από κάθε είδους ερεθίσματα, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στους στόχους του, βιώνει συνεχείς ματαιώσεις και αποτυχίες, ενώ παράλληλα δεν μαθαίνει να περιμένει τη σειρά του αλλά και να σέβεται τους γύρω του.
Επομένως, είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να εκπαιδευτεί στο να βάζει όρια τόσο στον εαυτό του όσο και στους άλλους, προκειμένου να προφυλαχτεί από τους κινδύνους της ζωής. Βέβαια, η τήρηση των ορίων συνήθως προκαλεί αντιδράσεις καθώς το παιδί νιώθει παγιδευμένο και καταπιεσμένο. Λόγω αυτού, καλό είναι ο γονιός να περάσει το μήνυμα στο παιδί ότι τα όρια δεν είναι «δεσμά», αλλά κάτι αναγκαίο, ώστε να μη χάνεται καθώς μεγαλώνει και να διευκολύνεται στον τρόπο που συμπεριφέρεται και εμπλέκεται συναισθηματικά με τους γύρω του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
Αποφασίστε από κοινού με το παιδί σας κάποιους κανόνες τους οποίους και θα πρέπει να τηρεί
Βεβαιωθείτε ότι οι κανόνες αυτοί έχουν γίνει απόλυτα κατανοητοί  από το παιδί και πως είναι σύστοιχοι με το στάδιο ανάπτυξής του
Αποφύγετε την επιβολή κανόνων μετά από μια έντονη διαμάχη
Προσπαθήστε να θέτετε ρεαλιστικά και ευέλικτα όρια, ώστε να μην κάνετε υπαναχωρήσεις στα όσα έχετε επιβάλει στο παιδί σας
Προτιμήστε όχι ιδιαίτερα ακραίους και αυταρχικούς κανόνες, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες αποδοχής τους από το παιδί
Ενημερώστε με ακρίβεια το παιδί σας για τις «συνέπειες» τυχόν παραβίασης των κανόνων που του θέτετε
Αποφύγετε τη λέξη «τιμωρία» καθώς έτσι το παιδί νιώθει ότι του επιβάλλεστε αυταρχικά. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι η δική του συμπεριφορά καθορίζει τη στάση σας
Αποτελέστε οι ίδιοι πρότυπο συμπεριφοράς προς μίμηση, τονίζοντας έτσι πως οι συνέπειες παραβίασης των ορίων ισχύουν για όλους (π.χ. «εάν πηγαίνω στη δουλειά μου όποτε θέλω, θα με απολύσουν»)
Προσπαθήστε να μην ανέχεστε παραβιάσεις των συμφωνημένων κανόνων, γιατί το παιδί θα νιώσει ότι μπορεί να προχωρήσει και σε άλλες
Θυμηθείτε ότι σε περιπτώσεις που το παιδί συμπεριφέρεται με μη αποδεκτό τρόπο, απορρίπτουμε την πράξη του, όχι όμως το ίδιο (π.χ. «ήταν κακό αυτό που έκανες» και όχι «είσαι κακό παιδί»)
Αποφύγετε τη σωματική τιμωρία καθώς όχι μόνο έχει πρόσκαιρα αποτελέσματα και δε βοηθά στην παγίωση αποδεκτών συμπεριφορών, αλλά και επειδή «η βία, γεννά βία»
Φροντίστε σε κάποια θέματα το παιδί να νιώθει ελεύθερο να επιλέξει (π.χ. ντύσιμο, μουσική)
Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας συστηματικά παραβαίνει τα συμφωνηθέντα όρια αναρωτηθείτε: Μήπως θέτετε ιδιαίτερα άκαμπτους κανόνες; Μήπως είστε πολύ ανεκτικοί με την παραβίασή τους; Μήπως αντιδράτε με περισσή αυταρχικότητα;  Μήπως το παιδί έχει ανάγκη να τραβήξει την προσοχή σας; Εάν οι δυσκολίες πολλαπλασιάζονται, μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια ψυχολόγου
Θυμηθείτε να επιβραβεύετε το παιδί σας όταν συμπεριφέρεται με σωστό τρόπο! (π.χ. «Μπράβο που ήσουν τόσο ευγενικός σήμερα» «Είμαι περήφανη για σένα που περίμενες υπομονετικά τη σειρά σου» «Ευχαριστώ που με βοήθησες. Το χάρηκα πολύ που κάναμε τα ψώνια παρέα»)
Συμπερασματικά, τα όρια δημιουργούν ένα περιβάλλον με λιγότερο στρες και διαμάχες, ενώ παράλληλα προσφέρουν ασφάλεια στο παιδί καθώς έτσι γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τις αντιδράσεις των γονέων του. Σημαντικό βέβαια σε κάθε περίπτωση είναι και οι γονείς να τηρούν το δικό τους κομμάτι της συμφωνίας με το παιδί, είτε αυτό είναι θετικό είτε αρνητικό. Επιπρόσθετα, τα όρια καλλιεργούν ένα κλίμα σεβασμού και μαθαίνουν στα παιδιά να λαμβάνουν υπόψη τους και τις ανάγκες των άλλων. Τα όρια όταν τίθενται μέσα σε ένα πλαίσιο αγάπης και συνεργασίας δεν είναι ταυτόσημα της καταπίεσης. Θυμηθείτε ότι το παιδί που του επιτρέπεται να κάνει ότι θέλει, ερμηνεύει την στάση αυτή ως αδιαφορία!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

ΠΩΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΟΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα όρια αποτελούν ένα κρίσιμο σημείο στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού καθώς του μαθαίνουν το μέχρι που μπορεί να φτάσει η ελευθερία στις πράξεις του ώστε να μη θίγονται οι γύρω του.
Ήδη από τη γέννηση του παιδιού οι γονείς βάζουν συνεχώς όρια προκειμένου να το προστατεύσουν από ένα πλήθος κινδύνων, φυσικών αλλά και συναισθηματικών. Αν και πολλές φορές τους είναι δύσκολο να πουν «όχι», φοβούμενοι μήπως το παιδί τους κρίνει άσχημα ή μήπως θεωρήσει ότι δεν το αγαπούν αρκετά, οι περιορισμοί που τίθενται είναι απαραίτητοι για την ασφάλεια του παιδιού. Αυτό γιατί το παιδί που μαθαίνει να κάνει ότι θέλει σε οποιαδήποτε στιγμή, αποπροσανατολίζεται εύκολα από κάθε είδους ερεθίσματα, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στους στόχους του, βιώνει συνεχείς ματαιώσεις και αποτυχίες, ενώ παράλληλα δεν μαθαίνει να περιμένει τη σειρά του αλλά και να σέβεται τους γύρω του.
Επομένως, είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να εκπαιδευτεί στο να βάζει όρια τόσο στον εαυτό του όσο και στους άλλους, προκειμένου να προφυλαχτεί από τους κινδύνους της ζωής. Βέβαια, η τήρηση των ορίων συνήθως προκαλεί αντιδράσεις καθώς το παιδί νιώθει παγιδευμένο και καταπιεσμένο. Λόγω αυτού, καλό είναι ο γονιός να περάσει το μήνυμα στο παιδί ότι τα όρια δεν είναι «δεσμά», αλλά κάτι αναγκαίο, ώστε να μη χάνεται καθώς μεγαλώνει και να διευκολύνεται στον τρόπο που συμπεριφέρεται και εμπλέκεται συναισθηματικά με τους γύρω του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
Αποφασίστε από κοινού με το παιδί σας κάποιους κανόνες τους οποίους και θα πρέπει να τηρεί
Βεβαιωθείτε ότι οι κανόνες αυτοί έχουν γίνει απόλυτα κατανοητοί  από το παιδί και πως είναι σύστοιχοι με το στάδιο ανάπτυξής του
Αποφύγετε την επιβολή κανόνων μετά από μια έντονη διαμάχη
Προσπαθήστε να θέτετε ρεαλιστικά και ευέλικτα όρια, ώστε να μην κάνετε υπαναχωρήσεις στα όσα έχετε επιβάλει στο παιδί σας
Προτιμήστε όχι ιδιαίτερα ακραίους και αυταρχικούς κανόνες, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες αποδοχής τους από το παιδί
Ενημερώστε με ακρίβεια το παιδί σας για τις «συνέπειες» τυχόν παραβίασης των κανόνων που του θέτετε
Αποφύγετε τη λέξη «τιμωρία» καθώς έτσι το παιδί νιώθει ότι του επιβάλλεστε αυταρχικά. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι η δική του συμπεριφορά καθορίζει τη στάση σας
Αποτελέστε οι ίδιοι πρότυπο συμπεριφοράς προς μίμηση, τονίζοντας έτσι πως οι συνέπειες παραβίασης των ορίων ισχύουν για όλους (π.χ. «εάν πηγαίνω στη δουλειά μου όποτε θέλω, θα με απολύσουν»)
Προσπαθήστε να μην ανέχεστε παραβιάσεις των συμφωνημένων κανόνων, γιατί το παιδί θα νιώσει ότι μπορεί να προχωρήσει και σε άλλες
Θυμηθείτε ότι σε περιπτώσεις που το παιδί συμπεριφέρεται με μη αποδεκτό τρόπο, απορρίπτουμε την πράξη του, όχι όμως το ίδιο (π.χ. «ήταν κακό αυτό που έκανες» και όχι «είσαι κακό παιδί»)
Αποφύγετε τη σωματική τιμωρία καθώς όχι μόνο έχει πρόσκαιρα αποτελέσματα και δε βοηθά στην παγίωση αποδεκτών συμπεριφορών, αλλά και επειδή «η βία, γεννά βία»
Φροντίστε σε κάποια θέματα το παιδί να νιώθει ελεύθερο να επιλέξει (π.χ. ντύσιμο, μουσική)
Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας συστηματικά παραβαίνει τα συμφωνηθέντα όρια αναρωτηθείτε: Μήπως θέτετε ιδιαίτερα άκαμπτους κανόνες; Μήπως είστε πολύ ανεκτικοί με την παραβίασή τους; Μήπως αντιδράτε με περισσή αυταρχικότητα;  Μήπως το παιδί έχει ανάγκη να τραβήξει την προσοχή σας; Εάν οι δυσκολίες πολλαπλασιάζονται, μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια ψυχολόγου
Θυμηθείτε να επιβραβεύετε το παιδί σας όταν συμπεριφέρεται με σωστό τρόπο! (π.χ. «Μπράβο που ήσουν τόσο ευγενικός σήμερα» «Είμαι περήφανη για σένα που περίμενες υπομονετικά τη σειρά σου» «Ευχαριστώ που με βοήθησες. Το χάρηκα πολύ που κάναμε τα ψώνια παρέα»)
Συμπερασματικά, τα όρια δημιουργούν ένα περιβάλλον με λιγότερο στρες και διαμάχες, ενώ παράλληλα προσφέρουν ασφάλεια στο παιδί καθώς έτσι γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τις αντιδράσεις των γονέων του. Σημαντικό βέβαια σε κάθε περίπτωση είναι και οι γονείς να τηρούν το δικό τους κομμάτι της συμφωνίας με το παιδί, είτε αυτό είναι θετικό είτε αρνητικό. Επιπρόσθετα, τα όρια καλλιεργούν ένα κλίμα σεβασμού και μαθαίνουν στα παιδιά να λαμβάνουν υπόψη τους και τις ανάγκες των άλλων. Τα όρια όταν τίθενται μέσα σε ένα πλαίσιο αγάπης και συνεργασίας δεν είναι ταυτόσημα της καταπίεσης. Θυμηθείτε ότι το παιδί που του επιτρέπεται να κάνει ότι θέλει, ερμηνεύει την στάση αυτή ως αδιαφορία!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

Εννιά σημάδια που αποδεικνύουν ότι η σχέση σου δεν είναι παιδαριώδης, αλλά ώριμη, στιβαρή με πιθανότητες να αντέξει στον χρόνο.
Όταν συναντάς τον έναν και μοναδικό έρωτα της ζωής σου, τον εκλεκτό, σύντομα το καταλαβαίνεις. Είναι έρωτας με ανταπόδοση, η εμπιστοσύνη είναι πηγαία και το ταίριασμα φαντάζει ιδανικό. Ξαφνικά, όλες οι χαζές σχέσεις του παρελθόντος, αυτές που θεωρούσες παθιασμένες, αλλά σε πλήγωσαν, διαπιστώνεις ότι ήταν επιφανειακές και καμία σχέση δεν είχαν με τον αληθινό έρωτα μιας ώριμης σχέσης.
Μπορείς να μιλήσεις ανοιχτά για το σεξ
Δεν παίζει ρόλο η ηλικία σε αυτά. Πολλά ζευγάρια, δυστυχώς, δεν μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για το σεξ ακόμα κι αν έχουν περάσει αρκετά χρόνια σχέσης. Για μερικού τι να κάνουμε, θεωρείται ταμπού; Δε γίνεται όμως μία σχέση να κυλήσει όμορφα χωρίς επικοινωνία, πόσο μάλλον στο σεξουαλικό κομμάτι. Σίγουρα η συζήτηση γύρω από το σεξ είναι λιγάκι αμήχανη και μπορεί να φέρει κάποιον από τους δύο (ή και τους δύο) σε δύσκολη θέση. Ωστόσο, είναι ένα τρανταχτό σημάδι ότι το ζευγάρι έχει ξεπεράσει αυτά τα κόμπλεξ και δε φοβάται να ανοιχτεί μεταξύ του.
Δε ζηλεύεις για τους συναδέλφους της/ου
Φταίνε οι ταινίες πορνό; Φταίει η ζήλια που νιώθει ένας ερωτευμένος εν γένει; Όποιος κι αν είναι ο υπεύθυνος, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ζηλεύουν τους συναδέλφους του συντρόφου τους. Κάποια στιγμή όμως η σχέση ωριμάζει και τέτοιου είδους ζήλιες εκφράζονται αραιά και πού. Εξάλλου, είναι αρκετά ψυχοφθόρο για κάποιον να σκέφτεται καθημερινά ότι ο σύντροφός του είναι κρυφά ερωτευμένος με κάποιον από το εργασιακό περιβάλλον του.
Δεν υπάρχει γκρίνια αν κάποιος από τους δύο θέλει λίγο χρόνο μόνος
Αυτός που συνειδητοποιεί ένα ώριμο άτομο το οποίο βρίσκεται σε μία ώριμη σχέση είναι ότι πρέπει να διαχωρίζει το πραγματικό πρόβλημα από το «εγωιστικό» πρόβλημα. Όταν ένας από τους δύο ζητάει λίγο χρόνο για να δει μία ταινία μόνος, να διαβάσει ένα βιβλίο, να κάνει εν πάσει περιπτώσει ό,τι γουστάρει, είναι κι αυτό μία ανθρώπινη ανάγκη. Ορισμένοι όμως το μεταφράζουν ως προσβολή, το βλέπουν εγωιστικά, σκέφτονται «με βαρέθηκε». Στις ώριμες σχέσεις δε χωράνε αυτά, έχουν και οι δύο δικαίωμα στην κατά μόνας διασκέδαση.
Δεν περιμένει κανένας από τους δύο τον ουρανό με τ’ άστρα
Οι ρομαντικές ταινίες για τον έρωτα είναι ό,τι οι ταινίες πορνό για το σεξ. Αφού τις δεις, αποκτάς εξωπραγματικές προσδοκίες για το τι είναι σεξ και έκφραση αγάπης. Πολλοί περιμένουν από τον σύντροφό τους να κάνει τα πάντα γι’ αυτούς και έχουν παράλογες απαιτήσεις, επειδή έτσι συνήθισαν. Κάποια στιγμή όμως ένας συνειδητοποιημένος άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να ζητάει αυτά που έχει δει στις ρομαντικές ταινίες. Μπορεί να εκφράσει και να νιώσει στοργή και αγάπη από τα απλά και καθημερινά.
Τα σχέδια σας δε διαφέρουν και πολύ
Οι ώριμες σχέσεις επιβάλλουν και συζητήσεις για το μέλλον. Δε γίνεται να είστε μαζί για αρκετό χρονικό διάστημα και να μην έχετε αναφέρει έστω σε μία συζήτηση περί ανέμων και υδάτων κάποια σχέδια σας για το μέλλον. Και πιθανότατα αν η σχέση σας είναι ώριμη, έχετε μιλήσει λίγο για το μέλλον και έχετε διαπιστώσει ότι οι στόχοι σας συγκλίνουν κάπως.
Είστε σίγουρα εκτός από ζευγάρι, φίλοι
Καλό είναι να υπάρχει λίγο μυστήριο στη σχέση, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Αυτό που ξεχνούν πολλοί άνθρωποι, όμως, είναι ότι το μυστήριο πρέπει να συνυπάρχει και με τη φιλία. Γιατί αν δεν εκμυστηρευτείς στον σύντροφό σου τα πιο απόκρυφα μυστικά σου, τότε σε ποιον;
Δεν έρχεται το τέλος αν χρειαστεί να μείνετε για λίγο χώρια
Μερικά ζευγάρια όταν χωρίζονται, τρελαίνονται. Οι κλήσεις, οι βιντεοκλήσεις και τα μηνύματα πάνε και έρχονται και η εμπιστοσύνη πάει περίπατο. Ειδικά τα ζευγάρια που μένουν μαζί, εκτός από λίγες ώρες μοναξιάς, ανά καιρούς έχουν και την ανάγκη να περάσουν ένα σαββατοκύριακο ο καθένας με την παρέα του. Στις ώριμες σχέσεις αυτό είναι αυτονόητο και σεβαστό.
Δεν προσπαθείτε να πικάρετε ο ένας τον άλλο
Σε μία στιβαρή σχέση, κανένας από τους δύο δε νιώθει την ανάγκη να πικάρει τον άλλο με αυτές τις παιδαριώδεις τακτικές που χρησιμοποιούν οι μικρότερες ηλικίες. Δεν περνάει καν σαν σκέψη. Είναι σπατάλη φαιάς ουσίας.
ΠΗΓΗ: www.in2life.gr/

Κάπως έτσι είναι οι ώριμες σχέσεις

Εννιά σημάδια που αποδεικνύουν ότι η σχέση σου δεν είναι παιδαριώδης, αλλά ώριμη, στιβαρή με πιθανότητες να αντέξει στον χρόνο.
Όταν συναντάς τον έναν και μοναδικό έρωτα της ζωής σου, τον εκλεκτό, σύντομα το καταλαβαίνεις. Είναι έρωτας με ανταπόδοση, η εμπιστοσύνη είναι πηγαία και το ταίριασμα φαντάζει ιδανικό. Ξαφνικά, όλες οι χαζές σχέσεις του παρελθόντος, αυτές που θεωρούσες παθιασμένες, αλλά σε πλήγωσαν, διαπιστώνεις ότι ήταν επιφανειακές και καμία σχέση δεν είχαν με τον αληθινό έρωτα μιας ώριμης σχέσης.
Μπορείς να μιλήσεις ανοιχτά για το σεξ
Δεν παίζει ρόλο η ηλικία σε αυτά. Πολλά ζευγάρια, δυστυχώς, δεν μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για το σεξ ακόμα κι αν έχουν περάσει αρκετά χρόνια σχέσης. Για μερικού τι να κάνουμε, θεωρείται ταμπού; Δε γίνεται όμως μία σχέση να κυλήσει όμορφα χωρίς επικοινωνία, πόσο μάλλον στο σεξουαλικό κομμάτι. Σίγουρα η συζήτηση γύρω από το σεξ είναι λιγάκι αμήχανη και μπορεί να φέρει κάποιον από τους δύο (ή και τους δύο) σε δύσκολη θέση. Ωστόσο, είναι ένα τρανταχτό σημάδι ότι το ζευγάρι έχει ξεπεράσει αυτά τα κόμπλεξ και δε φοβάται να ανοιχτεί μεταξύ του.
Δε ζηλεύεις για τους συναδέλφους της/ου
Φταίνε οι ταινίες πορνό; Φταίει η ζήλια που νιώθει ένας ερωτευμένος εν γένει; Όποιος κι αν είναι ο υπεύθυνος, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ζηλεύουν τους συναδέλφους του συντρόφου τους. Κάποια στιγμή όμως η σχέση ωριμάζει και τέτοιου είδους ζήλιες εκφράζονται αραιά και πού. Εξάλλου, είναι αρκετά ψυχοφθόρο για κάποιον να σκέφτεται καθημερινά ότι ο σύντροφός του είναι κρυφά ερωτευμένος με κάποιον από το εργασιακό περιβάλλον του.
Δεν υπάρχει γκρίνια αν κάποιος από τους δύο θέλει λίγο χρόνο μόνος
Αυτός που συνειδητοποιεί ένα ώριμο άτομο το οποίο βρίσκεται σε μία ώριμη σχέση είναι ότι πρέπει να διαχωρίζει το πραγματικό πρόβλημα από το «εγωιστικό» πρόβλημα. Όταν ένας από τους δύο ζητάει λίγο χρόνο για να δει μία ταινία μόνος, να διαβάσει ένα βιβλίο, να κάνει εν πάσει περιπτώσει ό,τι γουστάρει, είναι κι αυτό μία ανθρώπινη ανάγκη. Ορισμένοι όμως το μεταφράζουν ως προσβολή, το βλέπουν εγωιστικά, σκέφτονται «με βαρέθηκε». Στις ώριμες σχέσεις δε χωράνε αυτά, έχουν και οι δύο δικαίωμα στην κατά μόνας διασκέδαση.
Δεν περιμένει κανένας από τους δύο τον ουρανό με τ’ άστρα
Οι ρομαντικές ταινίες για τον έρωτα είναι ό,τι οι ταινίες πορνό για το σεξ. Αφού τις δεις, αποκτάς εξωπραγματικές προσδοκίες για το τι είναι σεξ και έκφραση αγάπης. Πολλοί περιμένουν από τον σύντροφό τους να κάνει τα πάντα γι’ αυτούς και έχουν παράλογες απαιτήσεις, επειδή έτσι συνήθισαν. Κάποια στιγμή όμως ένας συνειδητοποιημένος άνθρωπος καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να ζητάει αυτά που έχει δει στις ρομαντικές ταινίες. Μπορεί να εκφράσει και να νιώσει στοργή και αγάπη από τα απλά και καθημερινά.
Τα σχέδια σας δε διαφέρουν και πολύ
Οι ώριμες σχέσεις επιβάλλουν και συζητήσεις για το μέλλον. Δε γίνεται να είστε μαζί για αρκετό χρονικό διάστημα και να μην έχετε αναφέρει έστω σε μία συζήτηση περί ανέμων και υδάτων κάποια σχέδια σας για το μέλλον. Και πιθανότατα αν η σχέση σας είναι ώριμη, έχετε μιλήσει λίγο για το μέλλον και έχετε διαπιστώσει ότι οι στόχοι σας συγκλίνουν κάπως.
Είστε σίγουρα εκτός από ζευγάρι, φίλοι
Καλό είναι να υπάρχει λίγο μυστήριο στη σχέση, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Αυτό που ξεχνούν πολλοί άνθρωποι, όμως, είναι ότι το μυστήριο πρέπει να συνυπάρχει και με τη φιλία. Γιατί αν δεν εκμυστηρευτείς στον σύντροφό σου τα πιο απόκρυφα μυστικά σου, τότε σε ποιον;
Δεν έρχεται το τέλος αν χρειαστεί να μείνετε για λίγο χώρια
Μερικά ζευγάρια όταν χωρίζονται, τρελαίνονται. Οι κλήσεις, οι βιντεοκλήσεις και τα μηνύματα πάνε και έρχονται και η εμπιστοσύνη πάει περίπατο. Ειδικά τα ζευγάρια που μένουν μαζί, εκτός από λίγες ώρες μοναξιάς, ανά καιρούς έχουν και την ανάγκη να περάσουν ένα σαββατοκύριακο ο καθένας με την παρέα του. Στις ώριμες σχέσεις αυτό είναι αυτονόητο και σεβαστό.
Δεν προσπαθείτε να πικάρετε ο ένας τον άλλο
Σε μία στιβαρή σχέση, κανένας από τους δύο δε νιώθει την ανάγκη να πικάρει τον άλλο με αυτές τις παιδαριώδεις τακτικές που χρησιμοποιούν οι μικρότερες ηλικίες. Δεν περνάει καν σαν σκέψη. Είναι σπατάλη φαιάς ουσίας.
ΠΗΓΗ: www.in2life.gr/

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2019

-Αύριο Παρασκευή ημέρα Αγίου Νικολάου στις 6 μ.μ ο δήμαρχος Φλώρινας θα δώσει συνέντευξη τύπου στα Μ.Μ.Ε με θέμα τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, το ερώτημα είναι γιατί δεν το κάνει σε ώρα λειτουργίας του δήμου την ώρα που η τοπική αυτοδιοίκηση παράγει έργο έχοντας τις πόρτες ανοιχτές σε πολίτες και δημοσιογράφους.-

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης
iliadisspiros@hotmail.com

Η συνέντευξη (της Παρασκευής)

-Αύριο Παρασκευή ημέρα Αγίου Νικολάου στις 6 μ.μ ο δήμαρχος Φλώρινας θα δώσει συνέντευξη τύπου στα Μ.Μ.Ε με θέμα τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, το ερώτημα είναι γιατί δεν το κάνει σε ώρα λειτουργίας του δήμου την ώρα που η τοπική αυτοδιοίκηση παράγει έργο έχοντας τις πόρτες ανοιχτές σε πολίτες και δημοσιογράφους.-

Σπύρος Α. Ηλιάδης
Δημοσιογράφος - Εκδότης
iliadisspiros@hotmail.com

Στο δρόμο από την παραλία προς την πόλη κυριαρχούν συχνά η θλίψη, η νοσταλγία, η μελαγχολία, η απογοήτευση, το άγχος ή η ανησυχία για όσα αφήσαμε πίσω και τις υποχρεώσεις που μας περιμένουν. Υπάρχουν τρόποι να αποφύγετε τα αρνητικά αυτά συναισθήματα;
Γράφει: Δηλάκη Γεωργία
Κοινωνιολόγος, Διδάκτωρ Ψυχολογίας.
Μπορείτε να κάνετε την επιστροφή σας από τις διακοπές πιο ομαλή και ευχάριστη και γιατί όχι…να τη δείτε και σα μια νέα αρχή. Η προσέγγιση αυτή θα σας βοηθήσει να παραμείνετε ανανεωμένοι και για τους υπόλοιπους έντεκα μήνες του χρόνου, αφού οι διακοπές δεν είναι ένα «χάπι» που το πήρατε και τελειώσατε :
«Εκτεθείτε» σταδιακά στα προβλήματα της καθημερινότητας, ώστε να μπορέσετε να αντεπεξέλθετε αποτελεσματικά στις δυσκολίες, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Προσπαθήστε να μην απορροφηθείτε πλήρως από προβλήματα, γιατί έτσι θα εξαντλήσετε γρήγορα τη ζωτική ενέργεια που σας πρόσφεραν οι διακοπές και θα νιώσετε ξανά κουρασμένοι. Έχετε, εξάλλου, υπόψη σας ότι οι δυσχέρειες δεν τελειώνουν ποτέ!
Γυρίστε λίγο νωρίτερα. Όσοι ξέρετε ότι δυσκολεύεστε να προσαρμοστείτε εύκολα ψυχολογικά ή σωματικά ή αντιμετωπίζετε και κάποιο πρόβλημα υγείας, επιστρέψτε έγκαιρα, ώστε να δώσετε χρόνο στον οργανισμό σας να προσαρμοστεί θερμοκρασιακά και κλιματολογικά.
Χαρίστε στον εαυτό σας μια ομαλή προσαρμογή στο χώρο εργασίας. Επιστρέφοντας στην εργασία είναι σίγουρο ότι θα βρείτε εκκρεμότητες, «φορτωμένο» το ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο, συσσωρευμένη δουλειά και ανθρώπους που περιμένουν από εσάς διεκπεραίωση υποθέσεων. Μην πελαγώσετε, θα σας βοηθήσει η μεθοδικότητα και η οργάνωση. Τις πρώτες μέρες της επιστροφής δώστε προτεραιότητα στα πιο επείγοντα θέματα και αφήστε για πιο μετά εκείνα που μπορούν να περιμένουν, μέχρι να επανέλθετε στους κανονικούς γρήγορους ρυθμούς σας. 
Δημιουργήστε θετικό κλίμα εργασίας. Επιστρατεύστε την καλή σας διάθεση, το χαμόγελό σας και γιατί όχι ένα νέο «look» προκειμένου να κερδίσετε θετικά σχόλια, ικανοποιητικές σχέσεις με τους συναδέλφους και ευχάριστη συνεργασία. Έτσι, και βοήθεια θα έχετε, και θα αποφύγετε φράσεις όπως «γύρισε ο κατσούφης/α», «ήρθε ο μίζερος/η»!
Διακοσμήστε το γραφείο σας με κάποιο αναμνηστικό από τις διακοπές σας. Θα διατηρήσει «ζωντανές» τις όμορφες στιγμές των διακοπών και θα σας φτιάχνει στη συνέχεια τη διάθεση. Επιπλέον, μοιραστείτε με τους συναδέλφους σας μοναδικά παραδοσιακά προϊόντα που φέρατε από τον τόπο των διακοπών σας. Η γεύση τους θα σας «ξυπνήσει» όμορφα συναισθήματα.
Συνεχίστε τις διακοπές στην πόλη. Μην κλείνεστε στο σπίτι, εξάλλου ο Σεπτέμβριος είναι ένας πλούσιος πολιτιστικός μήνας. Επιλέξτε να παρακολουθήσετε, με…καλή παρέα, από συναυλίες μέχρι θεατρικές παραστάσεις ή ταινίες σε θερινά σινεμά, ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Η χαλάρωση και η ψυχαγωγία θα σας κάνουν να νιώσετε ότι παρατείνετε τις διακοπές σας. 
Απολαύστε την κοινωνική σας ζωή. Κανονίστε συναντήσεις με φίλους που έχετε καιρό να δείτε λόγω των διακοπών ή και με άτομα που γνωρίσατε το διάστημα του καλοκαιριού. Ο καύσωνας μας απέτρεψε πολλές φορές από δραστηριότητες που επιθυμούσαμε, όπως περιπάτους στο κέντρο της πόλης ή αγορές που δεν προλάβαμε πριν φύγουμε. Καιρός, λοιπόν, να τις κάνουμε τώρα πραγματικότητα!
Κάντε πράγματα για τον εαυτό σας. Εμπλουτίστε την καθημερινότητά σας με πράγματα που σας ευχαριστούν και ξεκινήστε σταδιακά μια σωματική ή πνευματική δραστηριότητα προσαρμοσμένη στην προσωπικότητά σας, κάνοντας στους νέους χώρους συναναστροφής καινούριες γνωριμίες και κερδίζοντας αυξημένη συναισθηματική ευεξία.
Μην παραλείπετε να φροντίζετε το σώμα σας. Ενυδατώστε το, βρείτε τρόπους για να κρατήσετε σε υψηλά επίπεδα τη φόρμα και την ενέργεια που του πρόσφερε το κολύμπι και τα άλλα αθλήματα του καλοκαιριού και γενικά διατηρήστε το σε καλή φυσική κατάσταση, ώστε να μεγιστοποιήσετε τις δυνατότητες και τις αντοχές του.
Συνδυάστε την επιστροφή στην πόλη με την επιστροφή στην υγιεινή διατροφή, αφού το καλοκαίρι είναι γεμάτο «θερμιδικούς πειρασμούς», στους οποίους λίγο ως πολύ όλοι ενδώσαμε. Ανοίξτε την ντουλάπα, δοκιμάστε το αγαπημένο σας τζιν και…πράξτε ανάλογα για να παραμείνει το σώμα σας και ο «πρωταγωνιστής» του φθινοπώρου!
Πηγή: iatronet.gr


Δέκα στρατηγικές για να στείλετε διακοπές τη μελαγχολία

Στο δρόμο από την παραλία προς την πόλη κυριαρχούν συχνά η θλίψη, η νοσταλγία, η μελαγχολία, η απογοήτευση, το άγχος ή η ανησυχία για όσα αφήσαμε πίσω και τις υποχρεώσεις που μας περιμένουν. Υπάρχουν τρόποι να αποφύγετε τα αρνητικά αυτά συναισθήματα;
Γράφει: Δηλάκη Γεωργία
Κοινωνιολόγος, Διδάκτωρ Ψυχολογίας.
Μπορείτε να κάνετε την επιστροφή σας από τις διακοπές πιο ομαλή και ευχάριστη και γιατί όχι…να τη δείτε και σα μια νέα αρχή. Η προσέγγιση αυτή θα σας βοηθήσει να παραμείνετε ανανεωμένοι και για τους υπόλοιπους έντεκα μήνες του χρόνου, αφού οι διακοπές δεν είναι ένα «χάπι» που το πήρατε και τελειώσατε :
«Εκτεθείτε» σταδιακά στα προβλήματα της καθημερινότητας, ώστε να μπορέσετε να αντεπεξέλθετε αποτελεσματικά στις δυσκολίες, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Προσπαθήστε να μην απορροφηθείτε πλήρως από προβλήματα, γιατί έτσι θα εξαντλήσετε γρήγορα τη ζωτική ενέργεια που σας πρόσφεραν οι διακοπές και θα νιώσετε ξανά κουρασμένοι. Έχετε, εξάλλου, υπόψη σας ότι οι δυσχέρειες δεν τελειώνουν ποτέ!
Γυρίστε λίγο νωρίτερα. Όσοι ξέρετε ότι δυσκολεύεστε να προσαρμοστείτε εύκολα ψυχολογικά ή σωματικά ή αντιμετωπίζετε και κάποιο πρόβλημα υγείας, επιστρέψτε έγκαιρα, ώστε να δώσετε χρόνο στον οργανισμό σας να προσαρμοστεί θερμοκρασιακά και κλιματολογικά.
Χαρίστε στον εαυτό σας μια ομαλή προσαρμογή στο χώρο εργασίας. Επιστρέφοντας στην εργασία είναι σίγουρο ότι θα βρείτε εκκρεμότητες, «φορτωμένο» το ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο, συσσωρευμένη δουλειά και ανθρώπους που περιμένουν από εσάς διεκπεραίωση υποθέσεων. Μην πελαγώσετε, θα σας βοηθήσει η μεθοδικότητα και η οργάνωση. Τις πρώτες μέρες της επιστροφής δώστε προτεραιότητα στα πιο επείγοντα θέματα και αφήστε για πιο μετά εκείνα που μπορούν να περιμένουν, μέχρι να επανέλθετε στους κανονικούς γρήγορους ρυθμούς σας. 
Δημιουργήστε θετικό κλίμα εργασίας. Επιστρατεύστε την καλή σας διάθεση, το χαμόγελό σας και γιατί όχι ένα νέο «look» προκειμένου να κερδίσετε θετικά σχόλια, ικανοποιητικές σχέσεις με τους συναδέλφους και ευχάριστη συνεργασία. Έτσι, και βοήθεια θα έχετε, και θα αποφύγετε φράσεις όπως «γύρισε ο κατσούφης/α», «ήρθε ο μίζερος/η»!
Διακοσμήστε το γραφείο σας με κάποιο αναμνηστικό από τις διακοπές σας. Θα διατηρήσει «ζωντανές» τις όμορφες στιγμές των διακοπών και θα σας φτιάχνει στη συνέχεια τη διάθεση. Επιπλέον, μοιραστείτε με τους συναδέλφους σας μοναδικά παραδοσιακά προϊόντα που φέρατε από τον τόπο των διακοπών σας. Η γεύση τους θα σας «ξυπνήσει» όμορφα συναισθήματα.
Συνεχίστε τις διακοπές στην πόλη. Μην κλείνεστε στο σπίτι, εξάλλου ο Σεπτέμβριος είναι ένας πλούσιος πολιτιστικός μήνας. Επιλέξτε να παρακολουθήσετε, με…καλή παρέα, από συναυλίες μέχρι θεατρικές παραστάσεις ή ταινίες σε θερινά σινεμά, ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Η χαλάρωση και η ψυχαγωγία θα σας κάνουν να νιώσετε ότι παρατείνετε τις διακοπές σας. 
Απολαύστε την κοινωνική σας ζωή. Κανονίστε συναντήσεις με φίλους που έχετε καιρό να δείτε λόγω των διακοπών ή και με άτομα που γνωρίσατε το διάστημα του καλοκαιριού. Ο καύσωνας μας απέτρεψε πολλές φορές από δραστηριότητες που επιθυμούσαμε, όπως περιπάτους στο κέντρο της πόλης ή αγορές που δεν προλάβαμε πριν φύγουμε. Καιρός, λοιπόν, να τις κάνουμε τώρα πραγματικότητα!
Κάντε πράγματα για τον εαυτό σας. Εμπλουτίστε την καθημερινότητά σας με πράγματα που σας ευχαριστούν και ξεκινήστε σταδιακά μια σωματική ή πνευματική δραστηριότητα προσαρμοσμένη στην προσωπικότητά σας, κάνοντας στους νέους χώρους συναναστροφής καινούριες γνωριμίες και κερδίζοντας αυξημένη συναισθηματική ευεξία.
Μην παραλείπετε να φροντίζετε το σώμα σας. Ενυδατώστε το, βρείτε τρόπους για να κρατήσετε σε υψηλά επίπεδα τη φόρμα και την ενέργεια που του πρόσφερε το κολύμπι και τα άλλα αθλήματα του καλοκαιριού και γενικά διατηρήστε το σε καλή φυσική κατάσταση, ώστε να μεγιστοποιήσετε τις δυνατότητες και τις αντοχές του.
Συνδυάστε την επιστροφή στην πόλη με την επιστροφή στην υγιεινή διατροφή, αφού το καλοκαίρι είναι γεμάτο «θερμιδικούς πειρασμούς», στους οποίους λίγο ως πολύ όλοι ενδώσαμε. Ανοίξτε την ντουλάπα, δοκιμάστε το αγαπημένο σας τζιν και…πράξτε ανάλογα για να παραμείνει το σώμα σας και ο «πρωταγωνιστής» του φθινοπώρου!
Πηγή: iatronet.gr


Γράφει ο Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Πολλά έχουν ειπωθεί για το πώς να αποκτήσουμε μια ισχυρή προσωπικότητα. Ποιά είναι όμως τα γνωρίσματα που την χαρακτηρίζουν;
1.Τα λάθη του είναι ευκαιρία για μάθηση κι όχι ήττα. Η εκπαίδευση, τροποποίηση της συμπεριφοράς. Δεν μεμψιμοιρεί και δεν μεταθέτει τις ευθύνες. Δεν αποδίδει την αποτυχία στην κρίση ή σε εξωγενείς παράγοντες. Σκληρός με τον εαυτό του χρεώνεται την κακή εξέλιξη, αλλά ποτέ δεν επαναλαμβάνει τα σφάλματα.
2. Οι μεγάλοι άνδρες ή γυναίκες εμπιστεύονται την ενόραση, την πνευματική εκείνη ιδιότητα, που ερμηνεύει την πραγματικότητα όχι με τη λογική, αλλά με μια ανακατασκευή των ερεθισμάτων με τρόπο, που μοιάζει εξωπραγματικός. Βασίζονται στα συναισθήματα, στις εσωτερικές φωνές, χωρίς όμως να οδηγούνται στο μυστικιστικό.
3. Ως ηγέτες υιοθετούν διαφορετικά κάθε φορά στυλ, γεγονός που κατοπτρίζει την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα τους. Άλλοτε δημοκρατικοί, ψάχνουν για συνοδοιπόρους και συνεργάτες κι άλλοτε αυταρχικοί, ξεριζώνουν όλους εκείνους που διαιωνίζουν το πρόβλημα, χωρίς να αποτελούν λύση του.
4. Ξέρει ότι θα προδοθεί, ότι οι σύντροφοι θα λιποψυχήσουν την πιο δύσκολη ώρα, αλλά αυτός προχωρά ακόμα και μόνος του. Πιστεύει στο στόχο του με ΠΑΘΟΣ. Και αυτό είναι το πιο κοινό χαρακτηριστικό, όλων όσων έγιναν διαμορφωτές γνώμης και εμπνευστές κινημάτων.
5. Βίαιος προς τους κόλακες, αλλά μεγαλόθυμος προς τους αδύναμους, του αρέσει να περιστοιχίζεται από ανθρώπους αυθεντικούς, απλούς και ντόμπρους.
6.  Ονειρεύεται συχνά, χωρίς αυτό να γίνεται παραλήρημα, φαντασιώνεται την επίτευξη του σκοπού και ζει με άτομα, που ζουν τη ζωή, που και ο ίδιος θέλει να ζήσει.
7. Μα η πραγματική δύναμή του χαρισματικού αυτού τύπου κρύβεται στην ικανότητά του ΝΑ ΕΝΩΝΕΙ, να αποτελεί το διασυνδετικό κρίκο, το σημείο αναφοράς, να εμπνέει και να δίνει κίνητρα και παραδείγματα για ΑΛΛΑΓΗ. Δεν τον τρομάζει η διαφορετικότητα και η ποικιλομορφία των απόψεων και των εμπειριών, επειδή προσπαθεί κάθε στιγμή να ΒΡΕΙ ΤΙΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ, Γιατί πάντοτε η πεμπτουσία της ηγεσίας ήταν η θέληση των ανθρώπων να ενωθούν για έναν κοινό σκοπό.
Είναι δημοφιλέστατες οι λίστες με τα χαρακτηριστικά εκείνα της προσωπικότητας, που οδηγούν στην επιτυχία, όπως κι αν αυτή ορίζεται, ανάλογα με το πολιτιστικό περιβάλλον. Η σύνθεσή τους απεικονίζει τις περισσότερες φορές έναν Υπερ-άνθρωπο, που ακόμα και τα ελαττώματά του τα μετατρέπει σε αρετές. Η μελέτη τέτοιων υποδειγμάτων βασίζεται στη ρομαντική άποψη ότι η ιστορία προχωρά με την εμπνευσμένη δράση κάποιων χαρισματικών ανθρώπων κι όχι εξαιτίας της συλλογικότητας και της δύναμης των λαών..
Πηγή mynima-hellas.com

7 χαρακτηριστικά μιας ισχυρής προσωπικότητας

Γράφει ο Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Πολλά έχουν ειπωθεί για το πώς να αποκτήσουμε μια ισχυρή προσωπικότητα. Ποιά είναι όμως τα γνωρίσματα που την χαρακτηρίζουν;
1.Τα λάθη του είναι ευκαιρία για μάθηση κι όχι ήττα. Η εκπαίδευση, τροποποίηση της συμπεριφοράς. Δεν μεμψιμοιρεί και δεν μεταθέτει τις ευθύνες. Δεν αποδίδει την αποτυχία στην κρίση ή σε εξωγενείς παράγοντες. Σκληρός με τον εαυτό του χρεώνεται την κακή εξέλιξη, αλλά ποτέ δεν επαναλαμβάνει τα σφάλματα.
2. Οι μεγάλοι άνδρες ή γυναίκες εμπιστεύονται την ενόραση, την πνευματική εκείνη ιδιότητα, που ερμηνεύει την πραγματικότητα όχι με τη λογική, αλλά με μια ανακατασκευή των ερεθισμάτων με τρόπο, που μοιάζει εξωπραγματικός. Βασίζονται στα συναισθήματα, στις εσωτερικές φωνές, χωρίς όμως να οδηγούνται στο μυστικιστικό.
3. Ως ηγέτες υιοθετούν διαφορετικά κάθε φορά στυλ, γεγονός που κατοπτρίζει την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα τους. Άλλοτε δημοκρατικοί, ψάχνουν για συνοδοιπόρους και συνεργάτες κι άλλοτε αυταρχικοί, ξεριζώνουν όλους εκείνους που διαιωνίζουν το πρόβλημα, χωρίς να αποτελούν λύση του.
4. Ξέρει ότι θα προδοθεί, ότι οι σύντροφοι θα λιποψυχήσουν την πιο δύσκολη ώρα, αλλά αυτός προχωρά ακόμα και μόνος του. Πιστεύει στο στόχο του με ΠΑΘΟΣ. Και αυτό είναι το πιο κοινό χαρακτηριστικό, όλων όσων έγιναν διαμορφωτές γνώμης και εμπνευστές κινημάτων.
5. Βίαιος προς τους κόλακες, αλλά μεγαλόθυμος προς τους αδύναμους, του αρέσει να περιστοιχίζεται από ανθρώπους αυθεντικούς, απλούς και ντόμπρους.
6.  Ονειρεύεται συχνά, χωρίς αυτό να γίνεται παραλήρημα, φαντασιώνεται την επίτευξη του σκοπού και ζει με άτομα, που ζουν τη ζωή, που και ο ίδιος θέλει να ζήσει.
7. Μα η πραγματική δύναμή του χαρισματικού αυτού τύπου κρύβεται στην ικανότητά του ΝΑ ΕΝΩΝΕΙ, να αποτελεί το διασυνδετικό κρίκο, το σημείο αναφοράς, να εμπνέει και να δίνει κίνητρα και παραδείγματα για ΑΛΛΑΓΗ. Δεν τον τρομάζει η διαφορετικότητα και η ποικιλομορφία των απόψεων και των εμπειριών, επειδή προσπαθεί κάθε στιγμή να ΒΡΕΙ ΤΙΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ, Γιατί πάντοτε η πεμπτουσία της ηγεσίας ήταν η θέληση των ανθρώπων να ενωθούν για έναν κοινό σκοπό.
Είναι δημοφιλέστατες οι λίστες με τα χαρακτηριστικά εκείνα της προσωπικότητας, που οδηγούν στην επιτυχία, όπως κι αν αυτή ορίζεται, ανάλογα με το πολιτιστικό περιβάλλον. Η σύνθεσή τους απεικονίζει τις περισσότερες φορές έναν Υπερ-άνθρωπο, που ακόμα και τα ελαττώματά του τα μετατρέπει σε αρετές. Η μελέτη τέτοιων υποδειγμάτων βασίζεται στη ρομαντική άποψη ότι η ιστορία προχωρά με την εμπνευσμένη δράση κάποιων χαρισματικών ανθρώπων κι όχι εξαιτίας της συλλογικότητας και της δύναμης των λαών..
Πηγή mynima-hellas.com

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά από ένα διαζύγιο; Πότε και πώς θα μιλήσετε στα παιδιά σας για τη σημαντική αλλαγή στην οικογενειακή σας ζωή.
Γράφει η Φρίντα Κωνσταντοπούλου, 
Παιδοψυχίατρος, Ιατρός ΚΕΕΛΠΝΟ.
Αναμφίβολα, το διαζύγιο αποτελεί μια ανατρεπτική διαδικασία στη λειτουργία της οικογένειας. Θα πρέπει όμως να επαναξιολογήσουμε και πιθανόν να αναθεωρήσουμε την ισχύουσα αντίληψη ότι αποτελεί πάντα ένα τραυματικό γεγονός για τα παιδιά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες, 40% των παιδιών, επηρεάζονται από ένα διαζύγιο αρνητικά, 40% επηρεάζονται θετικά, ενώ ένα 20% το αντιμετωπίζει πιο ουδέτερα.
Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η κυριότερη δυσκολία, που αντιμετωπίζουν τα παιδιά έχει να κάνει με την έλλειψη ή τη διαταραγμένη επικοινωνία των γονιών την περίοδο της συμβίωσης. Αν η οικογένεια βιώνει έντονη κρίση επικοινωνίας, τότε το διαζύγιο αποτελεί μια ανακουφιστική λύση τόσο για τους ενήλικες, όσο και για τα παιδιά. Ας μην ξεχνάμε, ότι οι γονείς μαθαίνουμε στα παιδιά μας τον τρόπο να επικοινωνούν στις σχέσεις τους, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να διαχειρίζονται τις δυσκολίες τους.
Συνεπώς, η παραμονή ή όχι σε μια κλονισμένη σχέση αποτελεί μάθημα ζωής για τα παιδιά και έτσι θα πρέπει να το αντιμετωπίζουν και οι γονείς.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίο θα ανακοινώσουμε το διαζύγιο στα παιδιά είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Εξαρτάται βέβαια από διάφορους παράγοντες όπως:
Η ηλικία του παιδιού.
Η ψυχοσυναισθηματική του ωριμότητα.
Η δομή του χαρακτήρα του.
Η ύπαρξη υποστηρικτικού οικογενειακού ή φιλικού δικτύου.
Η ύπαρξη δραστηριοτήτων, από τις οποίες το παιδί αντλεί ευχαρίστηση και αυτοπεποίθηση.
Από το αν πρόκειται να συμβούν αλλαγές στην καθημερινή ρουτίνα του παιδιού, όπως μετακόμισή του σε άλλο σπίτι, σχολείο ή χώρα.
Εάν πρόκειται ο ένας γονιός να μετακομίσει, καλό θα είναι να προηγηθεί η ανακοίνωση κάποιες εβδομάδες πριν, έτσι ώστε να προσαρμοστεί σταδιακά στην απώλεια. Θα πρέπει να γίνει στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού, και το παιδί να είναι ήρεμο, να μην είναι άρρωστο ή κουρασμένο. Α ν υπάρχουν περισσότερα παιδιά, η ανακοίνωση θα πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα, έτσι ώστε να μη νιώθουν ότι διαχωρίζονται, αντίθετα να νιώθουν υποστηρικτικά το ένα με το άλλο.
Είναι βέβαια αυτονόητο ότι σε μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά θα εξηγούνται περισσότερες λεπτομέρειες σε πιο ιδιαίτερες συζητήσεις.
Ένας βασικός κανόνας της επικοινωνίας γονιών –παιδιών είναι ότι δίνουμε πάντα πληροφορίες που μπορεί το παιδί να διαχειριστεί ηλικιακά και συναισθηματικά.
Συχνά οι γονείς κάνουν το λάθος να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους ως ενήλικες υπερεκτιμώντας το νοητικό και αναπτυξιακό τους επίπεδο.
Επίσης, ήρεμοι θα πρέπει να είναι και οι γονείς, και η ανακοίνωση θα πρέπει να γίνει ταυτοχρόνως και από τους δύο, χωρίς εντάσεις και συναισθηματικά ξεσπάσματα. Δεν είναι σωστό εκείνη την ώρα να μπουν στη διαδικασία να επιλύσουν τις διαφορές τους, ή να αναζητήσουν συμμαχίες από τα παιδιά τους. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι θα υπάρχει κοινή προσέγγιση και από τους δύο γονείς , έτσι ώστε να μη δημιουργείται επιπλέον σύγχυση στα παιδιά.
Τι λέμε στα παιδιά
Αρχικά ξεκαθαρίστε στα παιδιά ότι δεν ευθύνονται για το διαζύγιο. Τα παιδιά σχεδόν όλων των ηλικιών έχουν έντονα ενοχικό συναίσθημα, ειδικότερα όταν έχουν προηγηθεί καυγάδες που έχουν σχέση με την ανατροφή των παιδιών. 
Αποφύγετε τη στερεότυπη έκφραση ότι η μαμά και ο μπαμπάς δεν αγαπιούνται πια. Τα μαθαίνετε ότι η αγάπη είναι ένα πολύ μεταβλητό συναίσθημα και θα ανησυχούν για το αν στο μέλλον σταματήσετε να τα αγαπάτε, μειώνοντας ουσιαστικά την αυτοεκτίμησή τους.
Μιλήστε τους με σιγουριά και δημιουργήστε τους αίσθημα ασφάλειας. Προσπαθήστε να διασφαλίσετε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σταθερότητα στην καθημερινότητα της ρουτίνας τους. (Σχολικό, φιλικό, οικογενειακό περιβάλλον)
Ένα σημαντικό λάθος που κάνουν οι γονείς, ειδικότερα οι πιο ευάλωτοι συναισθηματικά, είναι να αφήνουν στο παιδί την προοπτική ότι θα πρέπει να αναλάβει το ίδιο τις ευθύνες του απόντος γονιού. Αυτό φορτίζει το παιδί και το ενηλικιώνει απότομα. Ξεκαθαρίστε λοιπόν στο παιδί πως οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις του είναι όποιες ακριβώς ήταν και πριν το διαζύγιο.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τα δικαιώματά του, τα οποία θα πρέπει και αυτά να είναι συμφωνημένα και από τους δυο γονείς και να τηρούνται με τον ίδιο τρόπο.
Αφήστε τα παιδιά να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση και το θυμό τους. 
Απαντήστε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις τους, χωρίς να κατηγορεί ο ένας τον άλλον. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να αγαπούν και τους δύο τους γονείς.
Προσπαθήστε να βρείτε θετικά σημεία στην απόφασή σας και εστιάστε σε αυτά.
Τέλος, αναγνωρίστε την αλλαγή σαν μια δύσκολη διαδικασία η οποία όμως θα επιφέρει μια καινούργια ισορροπία στην οικογένεια.
Πηγή: iatronet.gr

Διαζύγιο: τι λέμε στα παιδιά;

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά από ένα διαζύγιο; Πότε και πώς θα μιλήσετε στα παιδιά σας για τη σημαντική αλλαγή στην οικογενειακή σας ζωή.
Γράφει η Φρίντα Κωνσταντοπούλου, 
Παιδοψυχίατρος, Ιατρός ΚΕΕΛΠΝΟ.
Αναμφίβολα, το διαζύγιο αποτελεί μια ανατρεπτική διαδικασία στη λειτουργία της οικογένειας. Θα πρέπει όμως να επαναξιολογήσουμε και πιθανόν να αναθεωρήσουμε την ισχύουσα αντίληψη ότι αποτελεί πάντα ένα τραυματικό γεγονός για τα παιδιά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες, 40% των παιδιών, επηρεάζονται από ένα διαζύγιο αρνητικά, 40% επηρεάζονται θετικά, ενώ ένα 20% το αντιμετωπίζει πιο ουδέτερα.
Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η κυριότερη δυσκολία, που αντιμετωπίζουν τα παιδιά έχει να κάνει με την έλλειψη ή τη διαταραγμένη επικοινωνία των γονιών την περίοδο της συμβίωσης. Αν η οικογένεια βιώνει έντονη κρίση επικοινωνίας, τότε το διαζύγιο αποτελεί μια ανακουφιστική λύση τόσο για τους ενήλικες, όσο και για τα παιδιά. Ας μην ξεχνάμε, ότι οι γονείς μαθαίνουμε στα παιδιά μας τον τρόπο να επικοινωνούν στις σχέσεις τους, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να διαχειρίζονται τις δυσκολίες τους.
Συνεπώς, η παραμονή ή όχι σε μια κλονισμένη σχέση αποτελεί μάθημα ζωής για τα παιδιά και έτσι θα πρέπει να το αντιμετωπίζουν και οι γονείς.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίο θα ανακοινώσουμε το διαζύγιο στα παιδιά είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Εξαρτάται βέβαια από διάφορους παράγοντες όπως:
Η ηλικία του παιδιού.
Η ψυχοσυναισθηματική του ωριμότητα.
Η δομή του χαρακτήρα του.
Η ύπαρξη υποστηρικτικού οικογενειακού ή φιλικού δικτύου.
Η ύπαρξη δραστηριοτήτων, από τις οποίες το παιδί αντλεί ευχαρίστηση και αυτοπεποίθηση.
Από το αν πρόκειται να συμβούν αλλαγές στην καθημερινή ρουτίνα του παιδιού, όπως μετακόμισή του σε άλλο σπίτι, σχολείο ή χώρα.
Εάν πρόκειται ο ένας γονιός να μετακομίσει, καλό θα είναι να προηγηθεί η ανακοίνωση κάποιες εβδομάδες πριν, έτσι ώστε να προσαρμοστεί σταδιακά στην απώλεια. Θα πρέπει να γίνει στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού, και το παιδί να είναι ήρεμο, να μην είναι άρρωστο ή κουρασμένο. Α ν υπάρχουν περισσότερα παιδιά, η ανακοίνωση θα πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα, έτσι ώστε να μη νιώθουν ότι διαχωρίζονται, αντίθετα να νιώθουν υποστηρικτικά το ένα με το άλλο.
Είναι βέβαια αυτονόητο ότι σε μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά θα εξηγούνται περισσότερες λεπτομέρειες σε πιο ιδιαίτερες συζητήσεις.
Ένας βασικός κανόνας της επικοινωνίας γονιών –παιδιών είναι ότι δίνουμε πάντα πληροφορίες που μπορεί το παιδί να διαχειριστεί ηλικιακά και συναισθηματικά.
Συχνά οι γονείς κάνουν το λάθος να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους ως ενήλικες υπερεκτιμώντας το νοητικό και αναπτυξιακό τους επίπεδο.
Επίσης, ήρεμοι θα πρέπει να είναι και οι γονείς, και η ανακοίνωση θα πρέπει να γίνει ταυτοχρόνως και από τους δύο, χωρίς εντάσεις και συναισθηματικά ξεσπάσματα. Δεν είναι σωστό εκείνη την ώρα να μπουν στη διαδικασία να επιλύσουν τις διαφορές τους, ή να αναζητήσουν συμμαχίες από τα παιδιά τους. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι θα υπάρχει κοινή προσέγγιση και από τους δύο γονείς , έτσι ώστε να μη δημιουργείται επιπλέον σύγχυση στα παιδιά.
Τι λέμε στα παιδιά
Αρχικά ξεκαθαρίστε στα παιδιά ότι δεν ευθύνονται για το διαζύγιο. Τα παιδιά σχεδόν όλων των ηλικιών έχουν έντονα ενοχικό συναίσθημα, ειδικότερα όταν έχουν προηγηθεί καυγάδες που έχουν σχέση με την ανατροφή των παιδιών. 
Αποφύγετε τη στερεότυπη έκφραση ότι η μαμά και ο μπαμπάς δεν αγαπιούνται πια. Τα μαθαίνετε ότι η αγάπη είναι ένα πολύ μεταβλητό συναίσθημα και θα ανησυχούν για το αν στο μέλλον σταματήσετε να τα αγαπάτε, μειώνοντας ουσιαστικά την αυτοεκτίμησή τους.
Μιλήστε τους με σιγουριά και δημιουργήστε τους αίσθημα ασφάλειας. Προσπαθήστε να διασφαλίσετε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σταθερότητα στην καθημερινότητα της ρουτίνας τους. (Σχολικό, φιλικό, οικογενειακό περιβάλλον)
Ένα σημαντικό λάθος που κάνουν οι γονείς, ειδικότερα οι πιο ευάλωτοι συναισθηματικά, είναι να αφήνουν στο παιδί την προοπτική ότι θα πρέπει να αναλάβει το ίδιο τις ευθύνες του απόντος γονιού. Αυτό φορτίζει το παιδί και το ενηλικιώνει απότομα. Ξεκαθαρίστε λοιπόν στο παιδί πως οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις του είναι όποιες ακριβώς ήταν και πριν το διαζύγιο.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τα δικαιώματά του, τα οποία θα πρέπει και αυτά να είναι συμφωνημένα και από τους δυο γονείς και να τηρούνται με τον ίδιο τρόπο.
Αφήστε τα παιδιά να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση και το θυμό τους. 
Απαντήστε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις τους, χωρίς να κατηγορεί ο ένας τον άλλον. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να αγαπούν και τους δύο τους γονείς.
Προσπαθήστε να βρείτε θετικά σημεία στην απόφασή σας και εστιάστε σε αυτά.
Τέλος, αναγνωρίστε την αλλαγή σαν μια δύσκολη διαδικασία η οποία όμως θα επιφέρει μια καινούργια ισορροπία στην οικογένεια.
Πηγή: iatronet.gr

Το πρόβλημα της κακοποίησης των γυναικών έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, ενώ διάφορες οργανώσεις κάνουν έκκληση για υιοθέτηση προγραμμάτων πρόληψης και υποστηρικτικών υπηρεσιών. Τι λένε τα στοιχεία.
Υπολογίζεται ότι το 70% των γυναικών έχουν υπάρξει θύματα βίας σε κάποιο σημείο της ζωής τους. 
Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, ενώ διάφορες οργανώσεις κάνουν έκκληση για υιοθέτηση προγραμμάτων πρόληψης και υποστηρικτικών υπηρεσιών. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά:
Στην Αυστραλία, στον Καναδά, στο Ισραήλ, στη Νότια Αφρική και στις ΗΠΑ, το 40% με 70% των δολοφονηθέντων γυναικών είναι αποτέλεσμα βίας από πλευράς ερωτικού συντρόφου.
Πάνω από 64 εκατομμύρια κορίτσια σε όλο τον κόσμο είναι παιδιά- νύφες. Το 46% των γυναικών μεταξύ 20- 24 ετών στη Νότια Ασία και το 41% στη Δυτική και Κεντρική Αφρική αναφέρουν ότι παντρεύτηκαν πριν την ηλικία των 18 ετών. Οι γάμοι σε παιδική ηλικία οδηγούν σε πρόωρες και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των νεαρών κοριτσιών. Οι επιπλοκές εγκυμοσύνης είναι παγκοσμίως η βασική αιτία θανάτου για τα κορίτσια ηλικίας 15- 19 ετών.
Περίπου 140 εκατομμύρια γυναίκες και κοπέλες στον κόσμο έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων. Μικρά κορίτσια σε όλο τον κόσμο αιχμάλωτα της παράδοσης υποβάλλονται ανυπεράσπιστα στο σκληρό έθιμο του ακρωτηριασμού των γεννητικών τους οργάνων, βιώνοντας φρικτές συνέπειες σε όλη τους τη ζωή. Στις χώρες της «πολιτισμένης» Ευρώπης, πάνω από 500.000 γυναίκες υποφέρουν για όλη τους τη ζωή από τις επιπτώσεις παρόμοιων επεμβάσεων.
Η εμπορία ανθρώπων παγιδεύει εκατομμύρια γυναίκες στη σύγχρονη δουλεία. Οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν το 55% των υπολογιζόμενων 20,9 εκατομμυρίων θυμάτων της αναγκαστικής δουλείας και το 98% των υπολογιζόμενων 4,5 εκατομμυρίων ανθρώπων που εξωθούνται στη σεξουαλική εκμετάλλευση.
Ο βιασμός συνιστά ανεξέλεγκτη τακτική στους σύγχρονους πολέμους. Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, 20.000 με 50.000 γυναίκες βιάστηκαν μεταξύ 1992-1995 στον πόλεμο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, ενώ περίπου 250.000 με 500.000 γυναίκες και κοπέλες βιάστηκαν στη γενοκτονία της Ρουάντα το 1994.
Το 40-50% των γυναικών στις χώρες της ΕΕ έχει υποστεί διάφορες μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
Στις ΗΠΑ, το 83% των κοριτσιών ηλικίας μεταξύ 12 και 16 ετών έχει υποστεί κάποιας μορφής σεξουαλική παρενόχληση στα δημόσια σχολεία.
Οι γυναίκες στις αστικές περιοχές αντιμετωπίζουν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους άνδρες να πέσουν θύματα βίας, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Οι κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο καλούνται να βάλουν τέλος σε κάθε είδους σεξιστική συμπεριφορά. Η ενδοοικογενειακή βία, οι βιασμοί και κάθε είδους σεξουαλικές βιαιοπραγίες, καθώς και το εμπόριο λευκής σαρκός και οι καταναγκαστικοί γάμοι προσβάλλουν την αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου στη σύγχρονη κοινωνία.
Η αύξηση των κρουσμάτων, όπως αποδεικνύουν τα επίσημα στοιχεία, καθιστά επιβεβλημένη τη δημιουργία λειτουργικών υπηρεσιών υποστήριξης. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης ωστόσο, είναι δύσκολο να βρεθούν οι πόροι για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κατά της βίας.
Η διαμάχη για τις κυβερνητικές προτεραιότητες μαίνεται και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις δυσκολεύονται να βρουν χορηγίες. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία που προστατεύει τα δικαιώματα των θυμάτων εφαρμόζεται σταδιακά από τα κράτη μέλη και οι πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση του κοινού συγχρηματοδοτούνται από τις Βρυξέλλες. Η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών συμβάλλει στην προστασία των θυμάτων. Τα καταφύγια προσφέρουν ασφάλεια στις κακοποιημένες γυναίκες.


Κακοποίηση: 7 στις 10 γυναίκες έχουν υπάρξει θύματα βίας

Το πρόβλημα της κακοποίησης των γυναικών έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, ενώ διάφορες οργανώσεις κάνουν έκκληση για υιοθέτηση προγραμμάτων πρόληψης και υποστηρικτικών υπηρεσιών. Τι λένε τα στοιχεία.
Υπολογίζεται ότι το 70% των γυναικών έχουν υπάρξει θύματα βίας σε κάποιο σημείο της ζωής τους. 
Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, ενώ διάφορες οργανώσεις κάνουν έκκληση για υιοθέτηση προγραμμάτων πρόληψης και υποστηρικτικών υπηρεσιών. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά:
Στην Αυστραλία, στον Καναδά, στο Ισραήλ, στη Νότια Αφρική και στις ΗΠΑ, το 40% με 70% των δολοφονηθέντων γυναικών είναι αποτέλεσμα βίας από πλευράς ερωτικού συντρόφου.
Πάνω από 64 εκατομμύρια κορίτσια σε όλο τον κόσμο είναι παιδιά- νύφες. Το 46% των γυναικών μεταξύ 20- 24 ετών στη Νότια Ασία και το 41% στη Δυτική και Κεντρική Αφρική αναφέρουν ότι παντρεύτηκαν πριν την ηλικία των 18 ετών. Οι γάμοι σε παιδική ηλικία οδηγούν σε πρόωρες και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των νεαρών κοριτσιών. Οι επιπλοκές εγκυμοσύνης είναι παγκοσμίως η βασική αιτία θανάτου για τα κορίτσια ηλικίας 15- 19 ετών.
Περίπου 140 εκατομμύρια γυναίκες και κοπέλες στον κόσμο έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων. Μικρά κορίτσια σε όλο τον κόσμο αιχμάλωτα της παράδοσης υποβάλλονται ανυπεράσπιστα στο σκληρό έθιμο του ακρωτηριασμού των γεννητικών τους οργάνων, βιώνοντας φρικτές συνέπειες σε όλη τους τη ζωή. Στις χώρες της «πολιτισμένης» Ευρώπης, πάνω από 500.000 γυναίκες υποφέρουν για όλη τους τη ζωή από τις επιπτώσεις παρόμοιων επεμβάσεων.
Η εμπορία ανθρώπων παγιδεύει εκατομμύρια γυναίκες στη σύγχρονη δουλεία. Οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν το 55% των υπολογιζόμενων 20,9 εκατομμυρίων θυμάτων της αναγκαστικής δουλείας και το 98% των υπολογιζόμενων 4,5 εκατομμυρίων ανθρώπων που εξωθούνται στη σεξουαλική εκμετάλλευση.
Ο βιασμός συνιστά ανεξέλεγκτη τακτική στους σύγχρονους πολέμους. Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, 20.000 με 50.000 γυναίκες βιάστηκαν μεταξύ 1992-1995 στον πόλεμο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, ενώ περίπου 250.000 με 500.000 γυναίκες και κοπέλες βιάστηκαν στη γενοκτονία της Ρουάντα το 1994.
Το 40-50% των γυναικών στις χώρες της ΕΕ έχει υποστεί διάφορες μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
Στις ΗΠΑ, το 83% των κοριτσιών ηλικίας μεταξύ 12 και 16 ετών έχει υποστεί κάποιας μορφής σεξουαλική παρενόχληση στα δημόσια σχολεία.
Οι γυναίκες στις αστικές περιοχές αντιμετωπίζουν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους άνδρες να πέσουν θύματα βίας, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Οι κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο καλούνται να βάλουν τέλος σε κάθε είδους σεξιστική συμπεριφορά. Η ενδοοικογενειακή βία, οι βιασμοί και κάθε είδους σεξουαλικές βιαιοπραγίες, καθώς και το εμπόριο λευκής σαρκός και οι καταναγκαστικοί γάμοι προσβάλλουν την αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου στη σύγχρονη κοινωνία.
Η αύξηση των κρουσμάτων, όπως αποδεικνύουν τα επίσημα στοιχεία, καθιστά επιβεβλημένη τη δημιουργία λειτουργικών υπηρεσιών υποστήριξης. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης ωστόσο, είναι δύσκολο να βρεθούν οι πόροι για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κατά της βίας.
Η διαμάχη για τις κυβερνητικές προτεραιότητες μαίνεται και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις δυσκολεύονται να βρουν χορηγίες. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία που προστατεύει τα δικαιώματα των θυμάτων εφαρμόζεται σταδιακά από τα κράτη μέλη και οι πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση του κοινού συγχρηματοδοτούνται από τις Βρυξέλλες. Η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών συμβάλλει στην προστασία των θυμάτων. Τα καταφύγια προσφέρουν ασφάλεια στις κακοποιημένες γυναίκες.


Η τριχόπτωση απασχολεί αρκετούς άνδρες και γυναίκες. Ποιες είναι οι θεραπείες για την αντιμετώπισή της ανδρογενετικής αλωπεκίας
Λιόσης Γιώργος, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Επιστημονικός Συνεργάτης Νοσοκομείο Α. Συγγρός, Ιατρείο Φυσιολογίας Τριχών.
Η τριχόπτωση απασχολεί αρκετούς άνδρες και γυναίκες. Οι κύριοι τύποι τριχόπτωσης είναι δύο. Η εποχική, μία αναστρέψιμη κατάσταση που εμφανίζεται συνήθως την άνοιξη και το φθινόπωρο και δεν αποτελεί παράγοντα ανησυχίας, και η κληρονομική τριχόπτωση ή ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), η οποία αποτελεί εξελισσόμενη πάθηση και τη συνηθέστερη αιτία τριχόπτωσης σε άνδρες και γυναίκες. Οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες και χαρακτηρίζεται από αραίωση ή και μόνιμή απώλεια τριχών στο μέτωπο, στους κροτάφους και στην κορυφή του τριχωτού της κεφαλής.
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα εστιάσουμε στην ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ) και στις ενδεδειγμένες θεραπείες για την αντιμετώπισή της. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όσο πιο νωρίς αρχίσει η θεραπεία της ΑΓΑ τόσο καλύτερα τα θεραπευτικά αποτελέσματα.
Aνδρογενετική αλωπεκία - ορισμός
Πρόκειται για χρόνια εξελισσόμενη αραίωση των τριχών της κεφαλής, εμφανιζόμενη σε άτομα με γενετική προδιάθεση.
Συχνότητα
Προσβάλλει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Στους άνδρες η εμφάνισή της είναι πολύ συχνή, τόσο ώστε στην ηλικία των 30 το 30% αυτών να εμφανίζει ΑΓΑ, στην ηλικία των 40 το 40% και αντίστοιχα στα 50, το 50%. Στις γυναίκες μπορεί να εμφανιστεί μετά την εμμηναρχή (σπάνιες , πρώιμες, πιο επιθετικές μορφές) ή μετά την εμμηνόπαυση. Στην ηλικία των 50 ετών το 35-40% των γυναικών πάσχει από ΑΓΑ.
Μηχανισμός ανάπτυξης της ΑΓΑ
Πλέον γνωρίζουμε ότι για την ανάπτυξη της ΑΓΑ συμμετέχουν περισσότερα του ενός γονίδια. Βασικό ρόλο έχει επίσης η 5α-αναγωγάση, η οποία με τη σειρά της ευθύνεται για τη σμίκρυνση των τριχικών θυλάκων και τελικά την πλήρη ατροφία τους. Έτσι οι τρίχες προοδευτικά «λεπταίνουν» σε διάμετρο και τελικά «χάνονται» αφήνοντας έτσι την περιοχή του τριχωτού, και το δέρμα λείο και γυμνό.
Η κατανομή της απώλειας των τριχών διαφέρει σε άνδρες και γυναίκες. Πιο συγκεκριμένα, στους άνδρες παρατηρείται αραίωση στην περιοχή των κροτάφων μέχρι την κορυφή του κεφαλιού. Όσο πιο νωρίς ξεκινάει η απώλεια των τριχών ηλικιακά, τόσο πιο επιθετική είναι η εξέλιξη της ΑΓΑ. Στις γυναίκες αντίθετα παρατηρείται αραίωση στην κεντρική περιοχή του κεφαλιού.
Υπάρχουν άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την ΑΓΑ;
Η αναιμία, οι διαταραχές του θυρεοειδή αδένα, οι ορμονικές ανωμαλίες (κυρίως υπερανδρογοναιμία),η εμμηνόπαυση, είναι δυνατόν να προκαλέσουν εμφάνιση ή επιδείνωση ήδη εκδηλωμένης ΑΓΑ σε άτομα με γενετική προδιάθεση.
Θεραπείες
Η θεραπεία πρέπει να είναι συστηματική και αδιάλειπτη, καθώς η ΑΓΑ είναι εξελισσόμενη αλωπεκία, και φυσικά πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν νωρίτερα προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των τριχών που χάνονται ετησίως αγγίζει το 5%. Σκοπός της κάθε αγωγής είναι να μειώσει το ρυθμό απώλειας των τριχών, να βελτιώσει ποιοτικά τις υπάρχουσες τρίχες και να αναπτύξει νέες.
Τοπική θεραπεία
Η μινοξιδίλη σε συγκεντρώσεις διαλύματος 5% και 2% για άνδρες και γυναίκες παραμένει σχεδόν 30 χρόνια μετά την εισαγωγή της στη θεραπεία της ΑΓΑ, μια χρυσή σταθερά (gold standard) και σημείο αναφοράς για την αναστολή της τριχόπτωσης και την ανάπτυξη νέας τριχοφυΐας. Πολυάριθμες μελέτες τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια καθώς και την υπεροχή της, συγκρινόμενη με άλλους τοπικούς παράγοντες. Μία νέα μορφή, ο αφρός μινοξιδίλης 5%, λόγω της ευκολίας εφαρμογής του βοηθάει τον πάσχοντα στο να εντάξει εύκολα τη θεραπεία στην καθημερινότητά του και ως εκ τούτου στη μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων.
Το κλειδί της επιτυχίας είναι η καθημερινή χρήση δύο φορές την ημέρα του προϊόντος Μινοξιδίλης και η αναμονή ρεαλιστικών προσδοκιών. Τα πρώτα σημάδια βελτίωσης γίνονται ορατά μετά από 3-4 μήνες θεραπείας και μεγιστοποίηση αυτών παρατηρείται μεταξύ του 6ου και του 12ου μήνα, άρα χρειάζεται υπομονή και συνέπεια.
Συστηματική θεραπεία (λήψη από το στόμα)
Προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεσματική έχει αποδειχθεί η φιναστερίδη, ένας εκλεκτικός αναστολέας της 5-α αναγωγάσης (βασικό ένζυμο υπεύθυνο για την εμφάνιση της ΑΓΑ) η οποία όμως χορηγείται μόνο σε άνδρες έως 41 ετών. Παρά την αξία της, η φιναστερίδη εμφανίζει σημαντικές παρενέργειες στο αναπαραγωγικό σύστημα (π.χ. στυτική δυσλειτουργία) και χρειάζεται ιδιαίτερη εμπειρία και στενή παρακολούθηση από τον ειδικό γιατρό.
Η κετοκοναζόλη, η σπειρονολακτόνη και η φλουταμίδη δεν χρησιμοποιούνται πλέον λόγω των παρενεργειών τους.
Τέλος, πολυάριθμα σκευάσματα shampoo, δερμοκαλλυντικά και συμπληρώματα διατροφής (περιέχουν αμινοξέα, ιχνοστοιχεία, βιταμίνες), δεν έχουν δράση κατά της τριχόπτωσης αλλά μόνο κοσμητικό ρόλο στην εμφάνιση της τρίχας και χορηγούνται για μικρά χρονικά διαστήματα με οδηγίες του ειδικού και ως κυρίως για την αντιμετώπιση της εποχικής τριχόπτωσης.
Πηγή: iatronet.gr

Τριχόπτωση: Τα είδη των θεραπειών

Η τριχόπτωση απασχολεί αρκετούς άνδρες και γυναίκες. Ποιες είναι οι θεραπείες για την αντιμετώπισή της ανδρογενετικής αλωπεκίας
Λιόσης Γιώργος, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Επιστημονικός Συνεργάτης Νοσοκομείο Α. Συγγρός, Ιατρείο Φυσιολογίας Τριχών.
Η τριχόπτωση απασχολεί αρκετούς άνδρες και γυναίκες. Οι κύριοι τύποι τριχόπτωσης είναι δύο. Η εποχική, μία αναστρέψιμη κατάσταση που εμφανίζεται συνήθως την άνοιξη και το φθινόπωρο και δεν αποτελεί παράγοντα ανησυχίας, και η κληρονομική τριχόπτωση ή ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), η οποία αποτελεί εξελισσόμενη πάθηση και τη συνηθέστερη αιτία τριχόπτωσης σε άνδρες και γυναίκες. Οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες και χαρακτηρίζεται από αραίωση ή και μόνιμή απώλεια τριχών στο μέτωπο, στους κροτάφους και στην κορυφή του τριχωτού της κεφαλής.
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα εστιάσουμε στην ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ) και στις ενδεδειγμένες θεραπείες για την αντιμετώπισή της. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όσο πιο νωρίς αρχίσει η θεραπεία της ΑΓΑ τόσο καλύτερα τα θεραπευτικά αποτελέσματα.
Aνδρογενετική αλωπεκία - ορισμός
Πρόκειται για χρόνια εξελισσόμενη αραίωση των τριχών της κεφαλής, εμφανιζόμενη σε άτομα με γενετική προδιάθεση.
Συχνότητα
Προσβάλλει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Στους άνδρες η εμφάνισή της είναι πολύ συχνή, τόσο ώστε στην ηλικία των 30 το 30% αυτών να εμφανίζει ΑΓΑ, στην ηλικία των 40 το 40% και αντίστοιχα στα 50, το 50%. Στις γυναίκες μπορεί να εμφανιστεί μετά την εμμηναρχή (σπάνιες , πρώιμες, πιο επιθετικές μορφές) ή μετά την εμμηνόπαυση. Στην ηλικία των 50 ετών το 35-40% των γυναικών πάσχει από ΑΓΑ.
Μηχανισμός ανάπτυξης της ΑΓΑ
Πλέον γνωρίζουμε ότι για την ανάπτυξη της ΑΓΑ συμμετέχουν περισσότερα του ενός γονίδια. Βασικό ρόλο έχει επίσης η 5α-αναγωγάση, η οποία με τη σειρά της ευθύνεται για τη σμίκρυνση των τριχικών θυλάκων και τελικά την πλήρη ατροφία τους. Έτσι οι τρίχες προοδευτικά «λεπταίνουν» σε διάμετρο και τελικά «χάνονται» αφήνοντας έτσι την περιοχή του τριχωτού, και το δέρμα λείο και γυμνό.
Η κατανομή της απώλειας των τριχών διαφέρει σε άνδρες και γυναίκες. Πιο συγκεκριμένα, στους άνδρες παρατηρείται αραίωση στην περιοχή των κροτάφων μέχρι την κορυφή του κεφαλιού. Όσο πιο νωρίς ξεκινάει η απώλεια των τριχών ηλικιακά, τόσο πιο επιθετική είναι η εξέλιξη της ΑΓΑ. Στις γυναίκες αντίθετα παρατηρείται αραίωση στην κεντρική περιοχή του κεφαλιού.
Υπάρχουν άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την ΑΓΑ;
Η αναιμία, οι διαταραχές του θυρεοειδή αδένα, οι ορμονικές ανωμαλίες (κυρίως υπερανδρογοναιμία),η εμμηνόπαυση, είναι δυνατόν να προκαλέσουν εμφάνιση ή επιδείνωση ήδη εκδηλωμένης ΑΓΑ σε άτομα με γενετική προδιάθεση.
Θεραπείες
Η θεραπεία πρέπει να είναι συστηματική και αδιάλειπτη, καθώς η ΑΓΑ είναι εξελισσόμενη αλωπεκία, και φυσικά πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν νωρίτερα προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των τριχών που χάνονται ετησίως αγγίζει το 5%. Σκοπός της κάθε αγωγής είναι να μειώσει το ρυθμό απώλειας των τριχών, να βελτιώσει ποιοτικά τις υπάρχουσες τρίχες και να αναπτύξει νέες.
Τοπική θεραπεία
Η μινοξιδίλη σε συγκεντρώσεις διαλύματος 5% και 2% για άνδρες και γυναίκες παραμένει σχεδόν 30 χρόνια μετά την εισαγωγή της στη θεραπεία της ΑΓΑ, μια χρυσή σταθερά (gold standard) και σημείο αναφοράς για την αναστολή της τριχόπτωσης και την ανάπτυξη νέας τριχοφυΐας. Πολυάριθμες μελέτες τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια καθώς και την υπεροχή της, συγκρινόμενη με άλλους τοπικούς παράγοντες. Μία νέα μορφή, ο αφρός μινοξιδίλης 5%, λόγω της ευκολίας εφαρμογής του βοηθάει τον πάσχοντα στο να εντάξει εύκολα τη θεραπεία στην καθημερινότητά του και ως εκ τούτου στη μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων.
Το κλειδί της επιτυχίας είναι η καθημερινή χρήση δύο φορές την ημέρα του προϊόντος Μινοξιδίλης και η αναμονή ρεαλιστικών προσδοκιών. Τα πρώτα σημάδια βελτίωσης γίνονται ορατά μετά από 3-4 μήνες θεραπείας και μεγιστοποίηση αυτών παρατηρείται μεταξύ του 6ου και του 12ου μήνα, άρα χρειάζεται υπομονή και συνέπεια.
Συστηματική θεραπεία (λήψη από το στόμα)
Προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεσματική έχει αποδειχθεί η φιναστερίδη, ένας εκλεκτικός αναστολέας της 5-α αναγωγάσης (βασικό ένζυμο υπεύθυνο για την εμφάνιση της ΑΓΑ) η οποία όμως χορηγείται μόνο σε άνδρες έως 41 ετών. Παρά την αξία της, η φιναστερίδη εμφανίζει σημαντικές παρενέργειες στο αναπαραγωγικό σύστημα (π.χ. στυτική δυσλειτουργία) και χρειάζεται ιδιαίτερη εμπειρία και στενή παρακολούθηση από τον ειδικό γιατρό.
Η κετοκοναζόλη, η σπειρονολακτόνη και η φλουταμίδη δεν χρησιμοποιούνται πλέον λόγω των παρενεργειών τους.
Τέλος, πολυάριθμα σκευάσματα shampoo, δερμοκαλλυντικά και συμπληρώματα διατροφής (περιέχουν αμινοξέα, ιχνοστοιχεία, βιταμίνες), δεν έχουν δράση κατά της τριχόπτωσης αλλά μόνο κοσμητικό ρόλο στην εμφάνιση της τρίχας και χορηγούνται για μικρά χρονικά διαστήματα με οδηγίες του ειδικού και ως κυρίως για την αντιμετώπιση της εποχικής τριχόπτωσης.
Πηγή: iatronet.gr

Γράφει ο Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Πολλά έχουν ειπωθεί για το πώς να αποκτήσουμε μια ισχυρή προσωπικότητα. Ποιά είναι όμως τα γνωρίσματα που την χαρακτηρίζουν;
1. Στην κορυφή βρίσκεται η λέξη ΟΡΑΜΑ, αν και οι περισσότερες έρευνες δείχνουν πως οι ξεκάθαροι στόχοι και πολύ περισσότερο οι ιδεολογίες, οι κοσμοθεωρίες και οι μεγάλες ιδέες χαρακτηρίζονται έτσι εκ των υστέρων, αφού έχουν επιβεβαιωθεί. Αλλιώς αποκαλούνται πλάνες και λάθος στρατηγικές. Συνεπώς, ο οραματιστής, μάλλον έχει τις συνθήκες, τη συγκυρία, ίσως και τη μοίρα σύμμαχό του.
2. Ο ιδεατός μας τύπος εμφορείται από ιδανικά, αλλά παράλληλα είναι ρεαλιστικά αισιόδοξος. Δεν παρασύρεται εύκολα από την επιτυχία, αλλά συνεχίζει να ατενίζει το μέλλον ως μια χρονική περίοδο ευφορίας και όχι ως μια λαίλαπα, που καταφθάνει.
3. Φυσικά, είναι άριστος σε αυτό, με το οποίο καταπιάνεται, δεξιότητα, όμως, που αποκτά με την τριβή και τη σκληρή δουλειά και δεν την έχει αποκτήσει με κληρονομικό χάρισμα. Εργάζεται περισσότερο από τους υπόλοιπους -δεν υπάρχουν γι΄αυτόν διακοπές, ώρες γραφείου, άδειες-, μεριμνά, προλαμβάνει, οργανώνει, σχεδιάζει. Παρόλα αυτά, ενθουσιάζεται, ορμά, αφήνεται στις παροτρύνσεις, που του υπαγορεύουν να προχωρήσει.
4. Το μυστικό του κρύβεται στη συγκέντρωση και στην εστίαση της προσοχής. Ο εγκέφαλός μας, εξάλλου δεν τα πάει καλά με το multi-tasking, την πολυδιάσπαση, την παράλληλη εκτέλεση διεργασιών. Αφοσιώνεται, επομένως σε ένα στόχο, όπου κι αν βρίσκεται, και ξέρει να αγνοεί τα ερεθίσματα, που θα τον αποσπάσουν από το πνευματικό αυτό έργο.
5. Είναι καινοτόμος, που σημαίνει ότι ανασυνθέτει τα στοιχεία, που παρατηρεί με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τους υπόλοιπους, ευρηματικός, επειδή διαθέτει πλούτο εμπειριών και επομένως ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ. Να ο βασικός όρος της επιτυχίας. Τολμά να ρισκάρει τα πάντα, να δοκιμάσει, να πειραματιστεί και εν τέλει να υποστεί τις συνέπειες ή να γευτεί το νέκταρ της τόλμης, κυρίως αν δεν έχει τίποτα να χάσει.
6. Απόρροια των παραπάνω είναι η ευελιξία, η εμμονή του να εξετάζει σφαιρικά τα δεδομένα, να μην καθηλώνεται σε δοκιμασμένες πρακτικές, να μην επαναπαύεται με τα τεκμηριωμένα, αλλά να επιχειρεί μη φοβούμενος το άγνωστο και το ομιχλώδες. Τα πάντα γι’ αυτόν είναι μέσα στο παιχνίδι. Η ίδια η ζωή είναι ένα πεδίο για μεγάλα όνειρα με μικρούς πόρους.
7. Η αυτοεκτίμησή του δεν είναι περιστασιακή, δεν καταποντίζεται από την αστοχία ούτε εξακοντίζεται με τη νίκη. Αντίθετα, παραμένει σταθερή, επειδή αναπληρώνει τις πιθανές μειονεξίες σε κάποιους τομείς με την ακλόνητη δύναμή του σε άλλους.
8. Τα λόγια του είναι μετρημένα. Είναι άνθρωπος προσανατολισμένος στο έργο, στις πράξεις. Τη στιγμή, που οι άλλοι αναλύουν, υπολογίζουν, αναμετρούν, αυτός προχωρά με συνοδοιπόρους ή όχι. Η παιδεία του είναι εστιασμένη στην επίλυση προβλημάτων κι όχι στην αμετροέπεια.
Πηγή mynima-hellas.com

8 χαρακτηριστικά μιας ισχυρής προσωπικότητας

Γράφει ο Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Πολλά έχουν ειπωθεί για το πώς να αποκτήσουμε μια ισχυρή προσωπικότητα. Ποιά είναι όμως τα γνωρίσματα που την χαρακτηρίζουν;
1. Στην κορυφή βρίσκεται η λέξη ΟΡΑΜΑ, αν και οι περισσότερες έρευνες δείχνουν πως οι ξεκάθαροι στόχοι και πολύ περισσότερο οι ιδεολογίες, οι κοσμοθεωρίες και οι μεγάλες ιδέες χαρακτηρίζονται έτσι εκ των υστέρων, αφού έχουν επιβεβαιωθεί. Αλλιώς αποκαλούνται πλάνες και λάθος στρατηγικές. Συνεπώς, ο οραματιστής, μάλλον έχει τις συνθήκες, τη συγκυρία, ίσως και τη μοίρα σύμμαχό του.
2. Ο ιδεατός μας τύπος εμφορείται από ιδανικά, αλλά παράλληλα είναι ρεαλιστικά αισιόδοξος. Δεν παρασύρεται εύκολα από την επιτυχία, αλλά συνεχίζει να ατενίζει το μέλλον ως μια χρονική περίοδο ευφορίας και όχι ως μια λαίλαπα, που καταφθάνει.
3. Φυσικά, είναι άριστος σε αυτό, με το οποίο καταπιάνεται, δεξιότητα, όμως, που αποκτά με την τριβή και τη σκληρή δουλειά και δεν την έχει αποκτήσει με κληρονομικό χάρισμα. Εργάζεται περισσότερο από τους υπόλοιπους -δεν υπάρχουν γι΄αυτόν διακοπές, ώρες γραφείου, άδειες-, μεριμνά, προλαμβάνει, οργανώνει, σχεδιάζει. Παρόλα αυτά, ενθουσιάζεται, ορμά, αφήνεται στις παροτρύνσεις, που του υπαγορεύουν να προχωρήσει.
4. Το μυστικό του κρύβεται στη συγκέντρωση και στην εστίαση της προσοχής. Ο εγκέφαλός μας, εξάλλου δεν τα πάει καλά με το multi-tasking, την πολυδιάσπαση, την παράλληλη εκτέλεση διεργασιών. Αφοσιώνεται, επομένως σε ένα στόχο, όπου κι αν βρίσκεται, και ξέρει να αγνοεί τα ερεθίσματα, που θα τον αποσπάσουν από το πνευματικό αυτό έργο.
5. Είναι καινοτόμος, που σημαίνει ότι ανασυνθέτει τα στοιχεία, που παρατηρεί με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τους υπόλοιπους, ευρηματικός, επειδή διαθέτει πλούτο εμπειριών και επομένως ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ. Να ο βασικός όρος της επιτυχίας. Τολμά να ρισκάρει τα πάντα, να δοκιμάσει, να πειραματιστεί και εν τέλει να υποστεί τις συνέπειες ή να γευτεί το νέκταρ της τόλμης, κυρίως αν δεν έχει τίποτα να χάσει.
6. Απόρροια των παραπάνω είναι η ευελιξία, η εμμονή του να εξετάζει σφαιρικά τα δεδομένα, να μην καθηλώνεται σε δοκιμασμένες πρακτικές, να μην επαναπαύεται με τα τεκμηριωμένα, αλλά να επιχειρεί μη φοβούμενος το άγνωστο και το ομιχλώδες. Τα πάντα γι’ αυτόν είναι μέσα στο παιχνίδι. Η ίδια η ζωή είναι ένα πεδίο για μεγάλα όνειρα με μικρούς πόρους.
7. Η αυτοεκτίμησή του δεν είναι περιστασιακή, δεν καταποντίζεται από την αστοχία ούτε εξακοντίζεται με τη νίκη. Αντίθετα, παραμένει σταθερή, επειδή αναπληρώνει τις πιθανές μειονεξίες σε κάποιους τομείς με την ακλόνητη δύναμή του σε άλλους.
8. Τα λόγια του είναι μετρημένα. Είναι άνθρωπος προσανατολισμένος στο έργο, στις πράξεις. Τη στιγμή, που οι άλλοι αναλύουν, υπολογίζουν, αναμετρούν, αυτός προχωρά με συνοδοιπόρους ή όχι. Η παιδεία του είναι εστιασμένη στην επίλυση προβλημάτων κι όχι στην αμετροέπεια.
Πηγή mynima-hellas.com

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2019

Είναι γενικά αποδεκτό ότι σε μια εποχή όπου οι αλλαγές είναι ραγδαίες, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, τα επίπεδα του στρες ολοένα και αυξάνουν. Δυστυχώς, από μια τέτοια κατάσταση δεν θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστα και τα παιδιά, τα οποία φαίνεται να αποτελούν μία ομάδα ιδιαίτερα ευπαθή και ευαίσθητη στο να εμφανίσει τις αρνητικές επιπτώσεις του στρες.
Τι ακριβώς όμως είναι το στρες; Η αλήθεια είναι πως ένας και μόνο ορισμός θα ήταν δύσκολος καθώς το στρες περιλαμβάνει μια μεγάλη σειρά από αντιδράσεις του οργανισμού τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.
Ωστόσο, ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος ορισμός του στρες είναι αυτός που έχει διατυπωθεί από τον Lazarus και τους συνεργάτες του και αναφέρει ότι το στρες προκαλείται μέσω των διαδικασιών αλληλεπίδρασης μεταξύ των ατόμων και του περιβάλλοντός του. Κατ’ επέκταση, όταν το άτομο νιώθει ότι οι διαθέσιμοι πόροι του δεν επαρκούν προκειμένου να αντεπεξέλθει στις εκάστοτε απαιτήσεις του περιβάλλοντός του, αρχίζει να βιώνει έντονο στρες.
Φαίνεται πως τα παιδιά κάθε ηλικίας είναι δυνατόν να βιώσουν στρες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν σε αυτό έχει να κάνει με την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία τους, καθώς και με το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.
Τα αίτια, λοιπόν, του παιδικού στρες θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Η πρώτη, έχει να κάνει με το στρες που προκύπτει λόγω της μετάβασης του παιδιού σε ένα επόμενο στάδιο ανάπτυξης. Το βάδισμα, η εκπαίδευση στην χρήση της τουαλέτας, η κοινωνικοποίηση στα πλαίσια του σχολείου  είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πηγών άγχους. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για το παραγωγικό στρες που βοηθά το παιδί να προχωρήσει προς τον δρόμο της αυτονομίας και της ανεξαρτητοποίησης. Η δεύτερη κατηγορία αναφέρεται περισσότερο στο στρες που προκαλείται από διάφορα γεγονότα ζωής τα οποία αποσυντονίζουν το παιδί, όπως:
Διαζύγιο. Όταν οι γονείς χωρίζουν ή ακόμα και όταν οι διαμάχες ανάμεσα στο ζευγάρι είναι καθημερινή υπόθεση, το παιδί παύει να νιώθει ασφάλεια, με αποτέλεσμα να κυριαρχούν το αίσθημα του φόβου και ο κίνδυνος της μοναξιάς
Μετακόμιση. Τα παιδιά τα οποία χρειάζεται να απομακρυνθούν από τη γειτονιά τους, το σχολείο τους ή γενικότερα από κάποια ομάδα φίλων συχνά βιώνουν έντονη ανασφάλεια, σύγχυση, αλλά και φόβο
Πένθος. Τις περισσότερες φορές, τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν την απώλεια είτε αυτή έχει να κάνει με κάποιο μέλος της οικογένειας, είτε με κάποιο φιλικό πρόσωπο, είτε ακόμα και με ένα αγαπημένο κατοικίδιο. Είναι πιθανό να δημιουργηθεί η πεποίθηση στο παιδί ότι με κάποιο τρόπο ευθύνεται το ίδιο για τον θάνατο του αγαπημένου του προσώπου, με αποτέλεσμα να διακατέχεται από ενοχές και έντονο στρες
Πιεσμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Όταν το παιδί νιώθει ότι έχει μόνο υποχρεώσεις και τρέχει κυριολεκτικά από το σχολείο στο φροντιστήριο, από το φροντιστήριο στο κολυμβητήριο, στο ωδείο, στις ξένες γλώσσες κτλ, δίχως να έχει χρόνο για ξεκούραση και παιχνίδι, τότε είναι πιθανό να κάνουν την εμφάνισή τους συναισθήματα άγχους και υπερέντασης
Πίεση από την ομάδα των συνομηλίκων. Τα παιδιά έχουν την τάση να επηρεάζονται από τις συμπεριφορές των συνομηλίκων τους και να κάνουν τα πάντα προκειμένου να μοιάσουν όλο και περισσότερο σε αυτούς. Όταν βλέπουν ότι δεν τα καταφέρνουν, αγχώνονται και βιώνουν μεγάλη πίεση και απογοήτευση
Ιδιαίτερα σημαντικός κρίνεται και ο ρόλος των γονέων. Φαίνεται πως όταν οι γονείς θέτουν υπερβολικά υψηλούς στόχους στο παιδί, του προκαλούν έντονο στρες και αγωνία καθώς φοβάται μια πιθανή απόρριψη εκ μέρους τους στην περίπτωση που δεν τα καταφέρει να ανταποκριθεί επάξια στις προσδοκίες τους. Επιπλέον, ειδικά στις μέρες μας με το σύννεφο της οικονομικής αστάθειας να μαυρίζει τη ζωή μας, οι γονείς καλό θα ήταν να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί στον τρόπο με τον οποίο συζητούν τέτοια θέματα όταν τα παιδιά είναι κοντά, γιατί είναι πιθανό να τους «φορτώσουν» τελικά τις ανησυχίες τους, με αποτέλεσμα να τους προκαλέσουν άγχος για τα δικά τους προβλήματα.
Συμπερασματικά, αν και τείνουμε να πιστεύουμε ότι τα παιδιά απολαμβάνουν ανέμελα την παιδικότητά τους, δίχως έγνοιες και στεναχώριες, δυστυχώς φαίνεται ότι συχνά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα παιδιά αισθάνονται άγχος, ανασφάλεια και ανησυχούν για πολλούς λόγους καθώς αντιλαμβάνονται πολύ καλά τα όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΤΡΕΣ: ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΠΗΓΕΣ ΣΤΡΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Είναι γενικά αποδεκτό ότι σε μια εποχή όπου οι αλλαγές είναι ραγδαίες, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, τα επίπεδα του στρες ολοένα και αυξάνουν. Δυστυχώς, από μια τέτοια κατάσταση δεν θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστα και τα παιδιά, τα οποία φαίνεται να αποτελούν μία ομάδα ιδιαίτερα ευπαθή και ευαίσθητη στο να εμφανίσει τις αρνητικές επιπτώσεις του στρες.
Τι ακριβώς όμως είναι το στρες; Η αλήθεια είναι πως ένας και μόνο ορισμός θα ήταν δύσκολος καθώς το στρες περιλαμβάνει μια μεγάλη σειρά από αντιδράσεις του οργανισμού τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.
Ωστόσο, ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος ορισμός του στρες είναι αυτός που έχει διατυπωθεί από τον Lazarus και τους συνεργάτες του και αναφέρει ότι το στρες προκαλείται μέσω των διαδικασιών αλληλεπίδρασης μεταξύ των ατόμων και του περιβάλλοντός του. Κατ’ επέκταση, όταν το άτομο νιώθει ότι οι διαθέσιμοι πόροι του δεν επαρκούν προκειμένου να αντεπεξέλθει στις εκάστοτε απαιτήσεις του περιβάλλοντός του, αρχίζει να βιώνει έντονο στρες.
Φαίνεται πως τα παιδιά κάθε ηλικίας είναι δυνατόν να βιώσουν στρες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν σε αυτό έχει να κάνει με την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία τους, καθώς και με το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.
Τα αίτια, λοιπόν, του παιδικού στρες θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Η πρώτη, έχει να κάνει με το στρες που προκύπτει λόγω της μετάβασης του παιδιού σε ένα επόμενο στάδιο ανάπτυξης. Το βάδισμα, η εκπαίδευση στην χρήση της τουαλέτας, η κοινωνικοποίηση στα πλαίσια του σχολείου  είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πηγών άγχους. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για το παραγωγικό στρες που βοηθά το παιδί να προχωρήσει προς τον δρόμο της αυτονομίας και της ανεξαρτητοποίησης. Η δεύτερη κατηγορία αναφέρεται περισσότερο στο στρες που προκαλείται από διάφορα γεγονότα ζωής τα οποία αποσυντονίζουν το παιδί, όπως:
Διαζύγιο. Όταν οι γονείς χωρίζουν ή ακόμα και όταν οι διαμάχες ανάμεσα στο ζευγάρι είναι καθημερινή υπόθεση, το παιδί παύει να νιώθει ασφάλεια, με αποτέλεσμα να κυριαρχούν το αίσθημα του φόβου και ο κίνδυνος της μοναξιάς
Μετακόμιση. Τα παιδιά τα οποία χρειάζεται να απομακρυνθούν από τη γειτονιά τους, το σχολείο τους ή γενικότερα από κάποια ομάδα φίλων συχνά βιώνουν έντονη ανασφάλεια, σύγχυση, αλλά και φόβο
Πένθος. Τις περισσότερες φορές, τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν την απώλεια είτε αυτή έχει να κάνει με κάποιο μέλος της οικογένειας, είτε με κάποιο φιλικό πρόσωπο, είτε ακόμα και με ένα αγαπημένο κατοικίδιο. Είναι πιθανό να δημιουργηθεί η πεποίθηση στο παιδί ότι με κάποιο τρόπο ευθύνεται το ίδιο για τον θάνατο του αγαπημένου του προσώπου, με αποτέλεσμα να διακατέχεται από ενοχές και έντονο στρες
Πιεσμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Όταν το παιδί νιώθει ότι έχει μόνο υποχρεώσεις και τρέχει κυριολεκτικά από το σχολείο στο φροντιστήριο, από το φροντιστήριο στο κολυμβητήριο, στο ωδείο, στις ξένες γλώσσες κτλ, δίχως να έχει χρόνο για ξεκούραση και παιχνίδι, τότε είναι πιθανό να κάνουν την εμφάνισή τους συναισθήματα άγχους και υπερέντασης
Πίεση από την ομάδα των συνομηλίκων. Τα παιδιά έχουν την τάση να επηρεάζονται από τις συμπεριφορές των συνομηλίκων τους και να κάνουν τα πάντα προκειμένου να μοιάσουν όλο και περισσότερο σε αυτούς. Όταν βλέπουν ότι δεν τα καταφέρνουν, αγχώνονται και βιώνουν μεγάλη πίεση και απογοήτευση
Ιδιαίτερα σημαντικός κρίνεται και ο ρόλος των γονέων. Φαίνεται πως όταν οι γονείς θέτουν υπερβολικά υψηλούς στόχους στο παιδί, του προκαλούν έντονο στρες και αγωνία καθώς φοβάται μια πιθανή απόρριψη εκ μέρους τους στην περίπτωση που δεν τα καταφέρει να ανταποκριθεί επάξια στις προσδοκίες τους. Επιπλέον, ειδικά στις μέρες μας με το σύννεφο της οικονομικής αστάθειας να μαυρίζει τη ζωή μας, οι γονείς καλό θα ήταν να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί στον τρόπο με τον οποίο συζητούν τέτοια θέματα όταν τα παιδιά είναι κοντά, γιατί είναι πιθανό να τους «φορτώσουν» τελικά τις ανησυχίες τους, με αποτέλεσμα να τους προκαλέσουν άγχος για τα δικά τους προβλήματα.
Συμπερασματικά, αν και τείνουμε να πιστεύουμε ότι τα παιδιά απολαμβάνουν ανέμελα την παιδικότητά τους, δίχως έγνοιες και στεναχώριες, δυστυχώς φαίνεται ότι συχνά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα παιδιά αισθάνονται άγχος, ανασφάλεια και ανησυχούν για πολλούς λόγους καθώς αντιλαμβάνονται πολύ καλά τα όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών

Δεν θέλω άλλες νύχτες, μ΄ακούς; Δεν θέλω φώτα αναμμένα και κλεισμένα παράθυρα.
Δεν θέλω σκιές από τις λάμπες του δρόμου που παραμορφώνουν τις εικόνες, ούτε ρολόγια που αναβοσβήνουν το Μετά Μεσημβρίας.
Δεν αντέχω άλλο τις ώρες της μέρας που περνάνε τόσο αργά χωρίς την παρουσία σου. Που γεμίζουν από υποχρεώσεις αλλιώτικες και όχι από στιγμές, μαζί με σένα.
Δεν αντέχω να ζω για τη νύχτα, όταν η μέρα είναι η αγαπημένη μου.
Είναι δύσκολο το σκοτάδι την ώρα που φεύγεις, μ΄ακούς;
Βαριά δουλειά να γυρίζω το κλειδί της πόρτας πίσω σου και να βάζω τα κλειδιά στο τραπεζάκι. Και εκείνη η τρεχάλα στο παράθυρο μπας και προλάβω να δω τη σκιά σου που ξεμακραίνει, μού προκαλεί πάντα έναν ακαθόριστο βήχα.
Είναι άδειο και σιωπηλό μετά το σπίτι. Και μαζί με τη νύχτα, δεν αντέχεται.
Άγριο και σκληρό το μαξιλάρι. Μεγάλο το κρεβάτι, άχαροι οι ήχοι της νύχτας που μπαίνουν μόνοι τους από το ανοιχτό πατζούρι.
Και είναι και εκείνα τα μάτια μου, που δεν κλείνουν, που δεν ηρεμούν. Τα χέρια μου που δεν έχουν κάτι να αγγίξουν.
Και εκείνα τα πόδια μου, που δεν μπλέκονται πουθενά πάνω στα σεντόνια.
Κι όταν ξυπνάω στη μέση της νύχτας, με πιάνει τρέλα που δεν ξέρω αν για να σε ονειρευτώ, πρέπει να κλείσω ξανά τα μάτια μου ή να τα ανοίξω τελείως.
Θέλω ξημερώματα, μ΄ακούς;
Θέλω να μπορώ να βλέπω το σώμα σου με το πρώτο φως της ημέρας. Με εκείνο το γκρίζο χρώμα που σχηματίζεται όταν ο κόσμος αφήνει τη νύχτα και καλωσορίζει τον ήλιο.
Να σηκώνω τα σκεπάσματα και να βγαίνει η ζέστη από την αγάπη μας με την μορφή της μυρωδιάς, της άλλης όψης του αέρα.
Θέλω να βγάλω από τη θήκη της εκείνη την από καιρό αγορασμένη οδοντόβουρτσα και να τη βάλω στο ποτηράκι του μπάνιου. Με ευλάβεια. Με φροντίδα.
Θέλω να μυρίζω την οδοντόκρεμα στο στόμα σου και την πρώτη γουλιά από τον καφέ σου. Γιατί ο δικός μου, είναι πικρός όταν πίνεται μονάχος του. Ούτε η ζάχαρη δεν έχει όρεξη πια να τον γλυκάνει.
Θέλω ανακατεμένα μαλλιά και ξυπόλυτα πόδια. Ρούχα χαλαρά και βαριά πατήματα.
Θέλω τα χέρια σου στο τραπέζι του μπαλκονιού και τα πόδια σου στα πλακάκια παγωμένα.
Τα τρίματα από τα κουλουράκια και τις βρεγμένες χαρτοπετσέτες από τα ποτήρια του νερού.
Θέλω την πρώτη καλημέρα δική μου. Με λόγια, με πράξεις, με αγγίγματα, με αισθήσεις.
Θέλω να πλένω τα φλιτζάνια και να φτιάχνεις τα ριχτάρια στον καναπέ.
Να φτιάχνω τα μαλλιά μου στο μπάνιο και να φοράς την κολόνια σου για να τη μυρίζω.
Να μου κουμπώνεις το κολιέ και να σου στρώνω το πουκάμισο.
Να σε βλέπω να δένεις τα κορδόνια των παπουτσιών σου και να με βλέπεις να βάζω τις γόβες μου.
Να γυρνάμε πίσω δυο φορές, για να τσεκάρουμε αν έχουμε πάρει τα κλειδιά μας.
Να κλειδώνω την πόρτα και να πατάς το κουμπί του ασανσέρ.
Να κατεβάζω τα σκουπίδια και να βγάζεις το αυτοκίνητο από το γκαράζ.
Θέλω φως στη ζωή μου και όχι σκοτάδια πια.
Θέλω ξημερώματα μαζί σου, μ΄ακούς;

Σε θέλω και ξημερώματα

Δεν θέλω άλλες νύχτες, μ΄ακούς; Δεν θέλω φώτα αναμμένα και κλεισμένα παράθυρα.
Δεν θέλω σκιές από τις λάμπες του δρόμου που παραμορφώνουν τις εικόνες, ούτε ρολόγια που αναβοσβήνουν το Μετά Μεσημβρίας.
Δεν αντέχω άλλο τις ώρες της μέρας που περνάνε τόσο αργά χωρίς την παρουσία σου. Που γεμίζουν από υποχρεώσεις αλλιώτικες και όχι από στιγμές, μαζί με σένα.
Δεν αντέχω να ζω για τη νύχτα, όταν η μέρα είναι η αγαπημένη μου.
Είναι δύσκολο το σκοτάδι την ώρα που φεύγεις, μ΄ακούς;
Βαριά δουλειά να γυρίζω το κλειδί της πόρτας πίσω σου και να βάζω τα κλειδιά στο τραπεζάκι. Και εκείνη η τρεχάλα στο παράθυρο μπας και προλάβω να δω τη σκιά σου που ξεμακραίνει, μού προκαλεί πάντα έναν ακαθόριστο βήχα.
Είναι άδειο και σιωπηλό μετά το σπίτι. Και μαζί με τη νύχτα, δεν αντέχεται.
Άγριο και σκληρό το μαξιλάρι. Μεγάλο το κρεβάτι, άχαροι οι ήχοι της νύχτας που μπαίνουν μόνοι τους από το ανοιχτό πατζούρι.
Και είναι και εκείνα τα μάτια μου, που δεν κλείνουν, που δεν ηρεμούν. Τα χέρια μου που δεν έχουν κάτι να αγγίξουν.
Και εκείνα τα πόδια μου, που δεν μπλέκονται πουθενά πάνω στα σεντόνια.
Κι όταν ξυπνάω στη μέση της νύχτας, με πιάνει τρέλα που δεν ξέρω αν για να σε ονειρευτώ, πρέπει να κλείσω ξανά τα μάτια μου ή να τα ανοίξω τελείως.
Θέλω ξημερώματα, μ΄ακούς;
Θέλω να μπορώ να βλέπω το σώμα σου με το πρώτο φως της ημέρας. Με εκείνο το γκρίζο χρώμα που σχηματίζεται όταν ο κόσμος αφήνει τη νύχτα και καλωσορίζει τον ήλιο.
Να σηκώνω τα σκεπάσματα και να βγαίνει η ζέστη από την αγάπη μας με την μορφή της μυρωδιάς, της άλλης όψης του αέρα.
Θέλω να βγάλω από τη θήκη της εκείνη την από καιρό αγορασμένη οδοντόβουρτσα και να τη βάλω στο ποτηράκι του μπάνιου. Με ευλάβεια. Με φροντίδα.
Θέλω να μυρίζω την οδοντόκρεμα στο στόμα σου και την πρώτη γουλιά από τον καφέ σου. Γιατί ο δικός μου, είναι πικρός όταν πίνεται μονάχος του. Ούτε η ζάχαρη δεν έχει όρεξη πια να τον γλυκάνει.
Θέλω ανακατεμένα μαλλιά και ξυπόλυτα πόδια. Ρούχα χαλαρά και βαριά πατήματα.
Θέλω τα χέρια σου στο τραπέζι του μπαλκονιού και τα πόδια σου στα πλακάκια παγωμένα.
Τα τρίματα από τα κουλουράκια και τις βρεγμένες χαρτοπετσέτες από τα ποτήρια του νερού.
Θέλω την πρώτη καλημέρα δική μου. Με λόγια, με πράξεις, με αγγίγματα, με αισθήσεις.
Θέλω να πλένω τα φλιτζάνια και να φτιάχνεις τα ριχτάρια στον καναπέ.
Να φτιάχνω τα μαλλιά μου στο μπάνιο και να φοράς την κολόνια σου για να τη μυρίζω.
Να μου κουμπώνεις το κολιέ και να σου στρώνω το πουκάμισο.
Να σε βλέπω να δένεις τα κορδόνια των παπουτσιών σου και να με βλέπεις να βάζω τις γόβες μου.
Να γυρνάμε πίσω δυο φορές, για να τσεκάρουμε αν έχουμε πάρει τα κλειδιά μας.
Να κλειδώνω την πόρτα και να πατάς το κουμπί του ασανσέρ.
Να κατεβάζω τα σκουπίδια και να βγάζεις το αυτοκίνητο από το γκαράζ.
Θέλω φως στη ζωή μου και όχι σκοτάδια πια.
Θέλω ξημερώματα μαζί σου, μ΄ακούς;

Ένας ακήρυκτος πόλεμος μαίνεται μεταξύ των φορέων που σκοπό έχουν να διαφυλάττουν τη Δημόσια Υγεία και της καπνοβιομηχανίας. Ποια θα είναι η έκβασή του;
Γράφει: Μαρκάτος Μιλτιάδης
Πνευμονολόγος.
Το κάπνισμα ήταν ήδη διαδομένο στον αρχαίο κόσμο ως τελετουργική πράξη. Η πανδημία του καπνίσματος, όμως, ξεκίνησε με την επιστροφή του Χριστόφορου Κολόμβου από το Νέο Κόσμο, το 1492. Μέσα στον αιώνα που ακολούθησε, το κάπνισμα έγινε παγκόσμια κουλτούρα, με έναν μοναδικό για την εποχή τρόπο.
Ακόμη και στα τέλη του 19ου αιώνα ο Βίσμαρκ έλεγε ότι ‘το τσιγάρο δρα ως ήπιο κατευναστικό χωρίς να επηρεάζει τη νοητική μας διαύγεια με κανένα τρόπο. Είναι ένα είδος αντιπερισπασμού: καθώς ο γαλάζιος καπνός ανεβαίνει στριφογυρίζοντας, το μάτι μας άθελά του τον ακολουθεί με αποτέλεσμα την ηρεμία και τη βελτίωση της διάθεσης’.
Ο Όσκαρ Ουάϊλντ το περιέγραφε ως ‘τον τέλειο τύπο της τέλειας απόλαυσης. Είναι υπέροχο και δεν σε αφήνει ανικανοποίητο. Τι περισσότερο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς;’
Η ζοφερή όμως πραγματικότητα άρχιζε να παρουσιάζεται στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Το 1950 οι πρώτες επιδημιολογικές μελέτες κατέδειξαν την ισχυρή συσχέτιση του καπνίσματος με τον καρκίνο του πνεύμονος. Η παγκόσμια καπνοβιομηχανία δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια.
Χορηγίες σε διάσημα σόου, όπως αυτό της γνωστής τότε ‘I Love Lucy’ και ένταση της διαφήμισης με τον περίφημο Cowboy, to 1954, συγκαταλέγονταν στα ισχυρά όπλα της βιομηχανίας για τη χειραγώγηση των ανυποψίαστων καπνιστών.
Την ίδια χρονιά, υποβάλλεται και η πρώτη μήνυση ενάντια στην καπνοβιομηχανία από πάσχοντα καπνιστή. Ακολούθησαν πολλές, αλλά με αρνητική έκβαση τότε.
Το 1957 εμφανίστηκε η πρώτη μελέτη που συσχέτιζε το κάπνισμα των εγκύων με προωρότητα και χαμηλό βάρος γέννησης του κυήματος, όπως επίσης και αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου κατά τον πρώτο μήνα ζωής. Την ίδια χρονιά προτείνεται για πρώτη φορά η αναγραφή προειδοποιητικών μηνυμάτων στο πακέτο.
Το 1965 οι τηλεοπτικές διαφημίσεις καπνού απαγορεύονται στη Μεγάλη Βρετανία.
Το 1971 η United Airlines γίνεται η πρώτη αεροπορική εταιρία που διαχωρίζει καπνίζοντες και μη στις πτήσεις της.
Το 1981 η πρώτη μελέτη που αποδεικνύει την αυξημένη πιθανότητα καρκίνου του πνεύμονα σε παθητικούς καπνιστές -και συγκεκριμένα σε συζύγους καπνιστών- βλέπει το φως της δημοσιότητας στην Ιαπωνία.
Το 1986 η επίπτωση του παθητικού καπνίσματος στην υγεία περιγράφεται πλέον με σαφήνεια από πάμπολλες μελέτες και το επόμενο έτος το Αμερικανικό Κογκρέσο απαγορεύει το κάπνισμα σε όλες τις εσωτερικές πτήσεις κάτω των 2 ωρών.
Δύο χρόνια αργότερα, πολλές μελέτες ρίχνουν φως στην εθιστική δράση της νικοτίνης και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η εξάρτηση από τη νικοτίνη είναι τόσο ισχυρή όσο και αυτή των οπιοειδών και της κοκαΐνης και την κατατάσσουν στην ίδια κατηγορία.
Το 1991 δημοσιεύθηκαν οι πρώτες μελέτες που απεδείκνυαν την επιθετική πολιτική επέκτασης του καπνίσματος στα παιδιά από την πλευρά των καπνοβιομηχανιών, με τη διαφημιστική καμπάνια του Joe Camel.
To 1995 πεθαίνει από καρκίνο του πνεύμονος ο David McLean, που διαφήμιζε τσιγάρα γνωστής μάρκας.
Μετά από αυτόν τον ορυμαγδό στοιχείων για τα προβλήματα υγείας από το κάπνισμα, η καπνοβιομηχανία στις Η.Π.Α. αναγκάστηκε να προχωρήσει στη σύνταξη Σύμβασης Συλλογικής Διευθέτησης (Total Settlement) των διαφορών μεταξύ της καπνοβιομηχανίας και των πολιτών.
Με τη σύμβαση αυτή η καπνοβιομηχανία θα έπρεπε να καταβάλει περισσότερα από 176 δις δολάρια για τα επόμενα 25 χρόνια στα θύματα της καπνιστικής συνήθειας και να αναλάβει δράση για τη μείωση κατά 60% του καπνίσματος των εφήβων σε μια δεκαετία, με οικονομική ρήτρα, εάν αυτό δεν γινόταν επιτευκτό.
Η σύμβαση αυτή θεωρήθηκε ως η πρώτη επίσημη αναγνώριση, από πλευράς βιομηχανίας, της βλαβερής επίδρασης του προϊόντος της.
Το 2003 υπογράφεται από 192 κράτη η παγκόσμια συνθήκη για τον έλεγχο του Καπνού (Framework Convention on Tobacco Control, FCTC) υπό την αρωγή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ). Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή, η ΠΟΥ δηλώνει την ανησυχία της για την εξάπλωση της καπνιστικής επιδημίας σε μικρότερες ηλικίες και στις γυναίκες, επισημαίνει την ανάγκη για διεθνή συνεργασία όσον αφορά το λαθρεμπόριο τσιγάρων και καπνού και καλεί σε επαγρύπνηση όσον αφορά τις ενέργειες της καπνοβιομηχανίας με σκοπό την υπονόμευση της αντικαπνιστικής προσπάθειας.
Στη συνθήκη αναφέρονται μέτρα για τη συνεργασία των χωρών, τη φορολόγηση και τιμολόγηση, τη σήμανση των πακέτων και τα παραπλανητικά μηνύματα όπως ‘light’, ‘mild’, ‘χαμηλή πίσσα’, τη διαφήμιση, τη νομική ευθύνη των κρατών, την προώθηση θεραπευτικών προγραμμάτων διακοπής του καπνίσματος, την απαγόρευση πώλησης τσιγάρων σε ανήλικους, τη μείωση της έκθεσης του κοινού στο παθητικό κάπνισμα και άλλα.
Το κάπνισμα θεωρείται πλέον από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας νόσος. Αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα για την υγεία παγκοσμίως. Πρόκειται για μια πανδημία, η οποία παρουσιάζει τέσσερα στάδια εξέλιξής . Εν τούτοις δεν βρίσκεται κάθε χώρα στο ίδιο στάδιο.
Στα πρώτα στάδια παρατηρείται απότομη άνοδος του αριθμού των καπνιστών.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο 3ο στάδιο, όπου παρατηρείται ήδη μια ωρίμανση της έντασης της καπνιστικής νόσου στους άνδρες, ενώ οι γυναίκες εξακολουθούν να αυξάνουν. Ταυτόχρονα αναφέρονται παρόμοια στάδια και για τη θνησιμότητα από τη νόσο, τα οποία όμως αναπτύσσονται με χρονική υστέρηση ετών.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στην Ελλάδα η θνησιμότητα των γυναικών από το κάπνισμα αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα έτη.
Το κάπνισμα ενοχοποιείται για περίπου 80% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα, 80% των θανάτων από ΧΑΠ και 17% των θανάτων από στεφανιαία νόσο. Κατά μέσο όρο, το κάπνισμα οδηγεί σε απώλεια 12 υγιών χρόνων ζωής σε κάθε καπνιστή.
Αν εξακολουθήσει ο πληθυσμός να καπνίζει με το ρυθμό που καπνίζει, το 2040 520.000.000 άνθρωποι θα πεθαίνουν ετήσια από τις συνέπειες του καπνίσματος.
 Εάν η αναλογία των νέων ενηλίκων που ξεκινούν το κάπνισμα μειωθεί μόνο κατά 1%, το ποσό αυτό θα μειωθεί στα 500.000.000 και αν η κατανάλωση των καπνιστών πέσει στο μισό, το 2020 οι θάνατοι θα είναι 340.000.000. Είναι φανερό, επομένως, ότι μια μικρή ελάττωση του αριθμού των καπνιστών θα έχει τεράστιο κέρδος σε ανθρώπινες ζωές.
Στην Ελλάδα, το ποσοστό των καπνιστών υπολογίζεται σε 37,5%-42%. Η κατανάλωση καπνού, ενώ σε όλη την Ευρώπη πέφτει, στην Ελλάδα ανεβαίνει.
Πηγή: iatronet.gr

Κάπνισμα: Το χρονικό ενός ακήρυκτου πολέμου

Ένας ακήρυκτος πόλεμος μαίνεται μεταξύ των φορέων που σκοπό έχουν να διαφυλάττουν τη Δημόσια Υγεία και της καπνοβιομηχανίας. Ποια θα είναι η έκβασή του;
Γράφει: Μαρκάτος Μιλτιάδης
Πνευμονολόγος.
Το κάπνισμα ήταν ήδη διαδομένο στον αρχαίο κόσμο ως τελετουργική πράξη. Η πανδημία του καπνίσματος, όμως, ξεκίνησε με την επιστροφή του Χριστόφορου Κολόμβου από το Νέο Κόσμο, το 1492. Μέσα στον αιώνα που ακολούθησε, το κάπνισμα έγινε παγκόσμια κουλτούρα, με έναν μοναδικό για την εποχή τρόπο.
Ακόμη και στα τέλη του 19ου αιώνα ο Βίσμαρκ έλεγε ότι ‘το τσιγάρο δρα ως ήπιο κατευναστικό χωρίς να επηρεάζει τη νοητική μας διαύγεια με κανένα τρόπο. Είναι ένα είδος αντιπερισπασμού: καθώς ο γαλάζιος καπνός ανεβαίνει στριφογυρίζοντας, το μάτι μας άθελά του τον ακολουθεί με αποτέλεσμα την ηρεμία και τη βελτίωση της διάθεσης’.
Ο Όσκαρ Ουάϊλντ το περιέγραφε ως ‘τον τέλειο τύπο της τέλειας απόλαυσης. Είναι υπέροχο και δεν σε αφήνει ανικανοποίητο. Τι περισσότερο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς;’
Η ζοφερή όμως πραγματικότητα άρχιζε να παρουσιάζεται στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Το 1950 οι πρώτες επιδημιολογικές μελέτες κατέδειξαν την ισχυρή συσχέτιση του καπνίσματος με τον καρκίνο του πνεύμονος. Η παγκόσμια καπνοβιομηχανία δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια.
Χορηγίες σε διάσημα σόου, όπως αυτό της γνωστής τότε ‘I Love Lucy’ και ένταση της διαφήμισης με τον περίφημο Cowboy, to 1954, συγκαταλέγονταν στα ισχυρά όπλα της βιομηχανίας για τη χειραγώγηση των ανυποψίαστων καπνιστών.
Την ίδια χρονιά, υποβάλλεται και η πρώτη μήνυση ενάντια στην καπνοβιομηχανία από πάσχοντα καπνιστή. Ακολούθησαν πολλές, αλλά με αρνητική έκβαση τότε.
Το 1957 εμφανίστηκε η πρώτη μελέτη που συσχέτιζε το κάπνισμα των εγκύων με προωρότητα και χαμηλό βάρος γέννησης του κυήματος, όπως επίσης και αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου κατά τον πρώτο μήνα ζωής. Την ίδια χρονιά προτείνεται για πρώτη φορά η αναγραφή προειδοποιητικών μηνυμάτων στο πακέτο.
Το 1965 οι τηλεοπτικές διαφημίσεις καπνού απαγορεύονται στη Μεγάλη Βρετανία.
Το 1971 η United Airlines γίνεται η πρώτη αεροπορική εταιρία που διαχωρίζει καπνίζοντες και μη στις πτήσεις της.
Το 1981 η πρώτη μελέτη που αποδεικνύει την αυξημένη πιθανότητα καρκίνου του πνεύμονα σε παθητικούς καπνιστές -και συγκεκριμένα σε συζύγους καπνιστών- βλέπει το φως της δημοσιότητας στην Ιαπωνία.
Το 1986 η επίπτωση του παθητικού καπνίσματος στην υγεία περιγράφεται πλέον με σαφήνεια από πάμπολλες μελέτες και το επόμενο έτος το Αμερικανικό Κογκρέσο απαγορεύει το κάπνισμα σε όλες τις εσωτερικές πτήσεις κάτω των 2 ωρών.
Δύο χρόνια αργότερα, πολλές μελέτες ρίχνουν φως στην εθιστική δράση της νικοτίνης και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η εξάρτηση από τη νικοτίνη είναι τόσο ισχυρή όσο και αυτή των οπιοειδών και της κοκαΐνης και την κατατάσσουν στην ίδια κατηγορία.
Το 1991 δημοσιεύθηκαν οι πρώτες μελέτες που απεδείκνυαν την επιθετική πολιτική επέκτασης του καπνίσματος στα παιδιά από την πλευρά των καπνοβιομηχανιών, με τη διαφημιστική καμπάνια του Joe Camel.
To 1995 πεθαίνει από καρκίνο του πνεύμονος ο David McLean, που διαφήμιζε τσιγάρα γνωστής μάρκας.
Μετά από αυτόν τον ορυμαγδό στοιχείων για τα προβλήματα υγείας από το κάπνισμα, η καπνοβιομηχανία στις Η.Π.Α. αναγκάστηκε να προχωρήσει στη σύνταξη Σύμβασης Συλλογικής Διευθέτησης (Total Settlement) των διαφορών μεταξύ της καπνοβιομηχανίας και των πολιτών.
Με τη σύμβαση αυτή η καπνοβιομηχανία θα έπρεπε να καταβάλει περισσότερα από 176 δις δολάρια για τα επόμενα 25 χρόνια στα θύματα της καπνιστικής συνήθειας και να αναλάβει δράση για τη μείωση κατά 60% του καπνίσματος των εφήβων σε μια δεκαετία, με οικονομική ρήτρα, εάν αυτό δεν γινόταν επιτευκτό.
Η σύμβαση αυτή θεωρήθηκε ως η πρώτη επίσημη αναγνώριση, από πλευράς βιομηχανίας, της βλαβερής επίδρασης του προϊόντος της.
Το 2003 υπογράφεται από 192 κράτη η παγκόσμια συνθήκη για τον έλεγχο του Καπνού (Framework Convention on Tobacco Control, FCTC) υπό την αρωγή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ). Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή, η ΠΟΥ δηλώνει την ανησυχία της για την εξάπλωση της καπνιστικής επιδημίας σε μικρότερες ηλικίες και στις γυναίκες, επισημαίνει την ανάγκη για διεθνή συνεργασία όσον αφορά το λαθρεμπόριο τσιγάρων και καπνού και καλεί σε επαγρύπνηση όσον αφορά τις ενέργειες της καπνοβιομηχανίας με σκοπό την υπονόμευση της αντικαπνιστικής προσπάθειας.
Στη συνθήκη αναφέρονται μέτρα για τη συνεργασία των χωρών, τη φορολόγηση και τιμολόγηση, τη σήμανση των πακέτων και τα παραπλανητικά μηνύματα όπως ‘light’, ‘mild’, ‘χαμηλή πίσσα’, τη διαφήμιση, τη νομική ευθύνη των κρατών, την προώθηση θεραπευτικών προγραμμάτων διακοπής του καπνίσματος, την απαγόρευση πώλησης τσιγάρων σε ανήλικους, τη μείωση της έκθεσης του κοινού στο παθητικό κάπνισμα και άλλα.
Το κάπνισμα θεωρείται πλέον από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας νόσος. Αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα για την υγεία παγκοσμίως. Πρόκειται για μια πανδημία, η οποία παρουσιάζει τέσσερα στάδια εξέλιξής . Εν τούτοις δεν βρίσκεται κάθε χώρα στο ίδιο στάδιο.
Στα πρώτα στάδια παρατηρείται απότομη άνοδος του αριθμού των καπνιστών.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο 3ο στάδιο, όπου παρατηρείται ήδη μια ωρίμανση της έντασης της καπνιστικής νόσου στους άνδρες, ενώ οι γυναίκες εξακολουθούν να αυξάνουν. Ταυτόχρονα αναφέρονται παρόμοια στάδια και για τη θνησιμότητα από τη νόσο, τα οποία όμως αναπτύσσονται με χρονική υστέρηση ετών.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στην Ελλάδα η θνησιμότητα των γυναικών από το κάπνισμα αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα έτη.
Το κάπνισμα ενοχοποιείται για περίπου 80% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα, 80% των θανάτων από ΧΑΠ και 17% των θανάτων από στεφανιαία νόσο. Κατά μέσο όρο, το κάπνισμα οδηγεί σε απώλεια 12 υγιών χρόνων ζωής σε κάθε καπνιστή.
Αν εξακολουθήσει ο πληθυσμός να καπνίζει με το ρυθμό που καπνίζει, το 2040 520.000.000 άνθρωποι θα πεθαίνουν ετήσια από τις συνέπειες του καπνίσματος.
 Εάν η αναλογία των νέων ενηλίκων που ξεκινούν το κάπνισμα μειωθεί μόνο κατά 1%, το ποσό αυτό θα μειωθεί στα 500.000.000 και αν η κατανάλωση των καπνιστών πέσει στο μισό, το 2020 οι θάνατοι θα είναι 340.000.000. Είναι φανερό, επομένως, ότι μια μικρή ελάττωση του αριθμού των καπνιστών θα έχει τεράστιο κέρδος σε ανθρώπινες ζωές.
Στην Ελλάδα, το ποσοστό των καπνιστών υπολογίζεται σε 37,5%-42%. Η κατανάλωση καπνού, ενώ σε όλη την Ευρώπη πέφτει, στην Ελλάδα ανεβαίνει.
Πηγή: iatronet.gr

Ποιες είναι οι βλαβερές συνέπειες του παθητικού καπνίσματος; Σε ποιες ασθένειες μπορεί να οδηγήσει.
Το παθητικό κάπνισμα είναι η εισπνοή του καπνού των καπνιστών από ανθρώπους που δεν καπνίζουν. Εισπνέοντας τον καπνό, οι μη-καπνιστές εκτίθενται στις ίδιες χημικές ουσίες με τους καπνιστές, όπως τη νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα. Μπορεί να συμβεί παντού, σε όσους χώρους δηλαδή υπάρχουν άτομα που καπνίζουν. Ποιες είναι όμως οι επιδράσεις του παθητικού καπνίσματος; Βρίσκονται οι παθητικοί καπνιστές σε παρόμοιο κίνδυνο με όσους καπνίζουν;
Παθητικό κάπνισμα και παιδί
Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα παιδιά, οδηγώντας σε προβλήματα όπως σοβαρό άσθμα, αναπνευστικά προβλήματα και μολύνσεις των αυτιών. Τα μωρά που γεννιούνται από μητέρες που ήταν παθητικές καπνίστριες συχνά έχουν μικρότερο βάρος, και είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου. Επιπλέον, τα χημικά του καπνού μπορούν να περάσουν και μέσω του μητρικού γάλακτος.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για την υγεία;
Έχουν αναγνωριστεί περισσότερες από επτά χιλιάδες χημικές ουσίες στον καπνό του τσιγάρου. Από αυτές, οι 250 θεωρούνται επικίνδυνες, με 69 από αυτές να είναι καρκινογόνες. Κάποιες από αυτές τις τοξικές ουσίες είναι το αρσενικό, το βενζόλιο, το τοξικό μέταλλο βηρύλλιο και η φορμαλδεΰδη. Συνεπώς, το παθητικό κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει καρκίνο. Πέρα όμως από τους καρκινογενείς παράγοντές του, το παθητικό κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πολλές άλλες ασθένειες. Ας δούμε μερικές από αυτές.
Καρκίνος των πνευμόνων
Το να ζούμε με έναν καπνιστή και να εισπνέουμε τον καπνό του μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των πνευμόνων από 20% μέχρι και 30%. Υπάρχουν κάθε χρόνο χιλιάδες θάνατοι μη καπνιστών από καρκίνο των πνευμόνων λόγω της έκθεσης σε καπνό τσιγάρου.
Καρδιοπάθεια
Η εισπνοή του καπνού μπορεί να βλάψει το καρδιαγγειακό σύστημα και να αυξήσει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής, ειδικά σε όσους πάσχουν ήδη από κάποια ασθένεια της καρδιάς. Οι μη καπνιστές που εκτίθενται στον καπνό των άλλων έχουν 25-30% μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν κάποια καρδιοπάθεια. Υπολογίζεται πως 46.000 μη καπνιστές πεθαίνουν από κάποια ασθένεια της καρδιάς λόγω του παθητικού καπνίσματος. Επιπλέον, οι πιθανότητες εγκεφαλικού αυξάνονται.
Άλλες νόσοι των πνευμόνων, αναπνευστικά προβλήματα
Το παθητικό κάπνισμα μπορεί να ερεθίσει τους πνεύμονες και να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα, όπως δυσκολία στην αναπνοή. Συμπτώματα όπως βήχας, συσσώρευση φλέγματος, κομμένη ανάσα, ακόμα και υπολειτουργία των πνευμόνων έχουν όλα συνδεθεί με το παθητικό κάπνισμα – αλλά και πιο σοβαρές ασθένειες, ειδικά σε πολύ μικρά παιδιά, όπως βρογχίτιδα και πνευμονία
Άλλες συνέπειες για τα παιδιά
Έχει παρατηρηθεί ότι παιδιά που εκτίθενται στον καπνό του τσιγάρου έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν μολύνσεις στα αυτιά, να συσσωρεύουν υγρά στα αυτιά τους και μπορεί να χρειαστούν εγχείρηση για να τα ξεμπλοκάρουν. Για τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα, ακόμα και η μικρότερη έκθεση σε καπνό τσιγάρου μπορεί να προκαλέσει κρίση άσθματος.
Πιθανή σύνδεση με τον καρκίνο του μαστού
Πιστεύεται πως το παθητικό κάπνισμα συνδέεται και με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμα καταλήξει σε ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα, αλλά το σίγουρο είναι πως ο καπνός του τσιγάρου περιέχει πολλές καρκινογόνες ουσίες.
Δεν υπάρχει κάποιο “ασφαλές” όριο παθητικού καπνίσματος. Οποιαδήποτε έκθεση σε καπνό, ακόμα και μικρή, μπορεί να είναι βλαβερή. Το χρόνιο παθητικό κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο όλων των παραπάνω παθήσεων. Αν είστε καπνιστής, είναι πολύ σημαντικό να κόψετε το κάπνισμα. Η οικογένεια και οι φίλοι σας βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως και εσείς. Υπάρχουν οργανισμοί που μπορούν να σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τον εθισμό σας.
Αν υποφέρετε από τον καπνό των άλλων, απαγορεύστε το κάπνισμα στο σπίτι και στο αυτοκίνητό σας. Βρείτε μέρη για να συχνάζετε, στα οποία το κάπνισμα να απαγορεύεται και, ακόμα πιο σημαντικό, μην αφήνετε κανέναν να καπνίζει κοντά στο παιδί σας. Τα παιδιά είναι πάρα πολύ ευαίσθητα στις βλαβερές συνέπειες του καπνού.
Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι του παθητικού καπνίσματος

Ποιες είναι οι βλαβερές συνέπειες του παθητικού καπνίσματος; Σε ποιες ασθένειες μπορεί να οδηγήσει.
Το παθητικό κάπνισμα είναι η εισπνοή του καπνού των καπνιστών από ανθρώπους που δεν καπνίζουν. Εισπνέοντας τον καπνό, οι μη-καπνιστές εκτίθενται στις ίδιες χημικές ουσίες με τους καπνιστές, όπως τη νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα. Μπορεί να συμβεί παντού, σε όσους χώρους δηλαδή υπάρχουν άτομα που καπνίζουν. Ποιες είναι όμως οι επιδράσεις του παθητικού καπνίσματος; Βρίσκονται οι παθητικοί καπνιστές σε παρόμοιο κίνδυνο με όσους καπνίζουν;
Παθητικό κάπνισμα και παιδί
Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα παιδιά, οδηγώντας σε προβλήματα όπως σοβαρό άσθμα, αναπνευστικά προβλήματα και μολύνσεις των αυτιών. Τα μωρά που γεννιούνται από μητέρες που ήταν παθητικές καπνίστριες συχνά έχουν μικρότερο βάρος, και είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου. Επιπλέον, τα χημικά του καπνού μπορούν να περάσουν και μέσω του μητρικού γάλακτος.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για την υγεία;
Έχουν αναγνωριστεί περισσότερες από επτά χιλιάδες χημικές ουσίες στον καπνό του τσιγάρου. Από αυτές, οι 250 θεωρούνται επικίνδυνες, με 69 από αυτές να είναι καρκινογόνες. Κάποιες από αυτές τις τοξικές ουσίες είναι το αρσενικό, το βενζόλιο, το τοξικό μέταλλο βηρύλλιο και η φορμαλδεΰδη. Συνεπώς, το παθητικό κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει καρκίνο. Πέρα όμως από τους καρκινογενείς παράγοντές του, το παθητικό κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πολλές άλλες ασθένειες. Ας δούμε μερικές από αυτές.
Καρκίνος των πνευμόνων
Το να ζούμε με έναν καπνιστή και να εισπνέουμε τον καπνό του μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των πνευμόνων από 20% μέχρι και 30%. Υπάρχουν κάθε χρόνο χιλιάδες θάνατοι μη καπνιστών από καρκίνο των πνευμόνων λόγω της έκθεσης σε καπνό τσιγάρου.
Καρδιοπάθεια
Η εισπνοή του καπνού μπορεί να βλάψει το καρδιαγγειακό σύστημα και να αυξήσει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής, ειδικά σε όσους πάσχουν ήδη από κάποια ασθένεια της καρδιάς. Οι μη καπνιστές που εκτίθενται στον καπνό των άλλων έχουν 25-30% μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν κάποια καρδιοπάθεια. Υπολογίζεται πως 46.000 μη καπνιστές πεθαίνουν από κάποια ασθένεια της καρδιάς λόγω του παθητικού καπνίσματος. Επιπλέον, οι πιθανότητες εγκεφαλικού αυξάνονται.
Άλλες νόσοι των πνευμόνων, αναπνευστικά προβλήματα
Το παθητικό κάπνισμα μπορεί να ερεθίσει τους πνεύμονες και να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα, όπως δυσκολία στην αναπνοή. Συμπτώματα όπως βήχας, συσσώρευση φλέγματος, κομμένη ανάσα, ακόμα και υπολειτουργία των πνευμόνων έχουν όλα συνδεθεί με το παθητικό κάπνισμα – αλλά και πιο σοβαρές ασθένειες, ειδικά σε πολύ μικρά παιδιά, όπως βρογχίτιδα και πνευμονία
Άλλες συνέπειες για τα παιδιά
Έχει παρατηρηθεί ότι παιδιά που εκτίθενται στον καπνό του τσιγάρου έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν μολύνσεις στα αυτιά, να συσσωρεύουν υγρά στα αυτιά τους και μπορεί να χρειαστούν εγχείρηση για να τα ξεμπλοκάρουν. Για τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα, ακόμα και η μικρότερη έκθεση σε καπνό τσιγάρου μπορεί να προκαλέσει κρίση άσθματος.
Πιθανή σύνδεση με τον καρκίνο του μαστού
Πιστεύεται πως το παθητικό κάπνισμα συνδέεται και με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμα καταλήξει σε ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα, αλλά το σίγουρο είναι πως ο καπνός του τσιγάρου περιέχει πολλές καρκινογόνες ουσίες.
Δεν υπάρχει κάποιο “ασφαλές” όριο παθητικού καπνίσματος. Οποιαδήποτε έκθεση σε καπνό, ακόμα και μικρή, μπορεί να είναι βλαβερή. Το χρόνιο παθητικό κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο όλων των παραπάνω παθήσεων. Αν είστε καπνιστής, είναι πολύ σημαντικό να κόψετε το κάπνισμα. Η οικογένεια και οι φίλοι σας βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως και εσείς. Υπάρχουν οργανισμοί που μπορούν να σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τον εθισμό σας.
Αν υποφέρετε από τον καπνό των άλλων, απαγορεύστε το κάπνισμα στο σπίτι και στο αυτοκίνητό σας. Βρείτε μέρη για να συχνάζετε, στα οποία το κάπνισμα να απαγορεύεται και, ακόμα πιο σημαντικό, μην αφήνετε κανέναν να καπνίζει κοντά στο παιδί σας. Τα παιδιά είναι πάρα πολύ ευαίσθητα στις βλαβερές συνέπειες του καπνού.
Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

Όλοι ξέρουμε πως οι δυσκολίες της ζωής ποτέ δεν σταματούν...
Εκείνες λοιπόν τις στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:
1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.
Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ό,τι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.
2. Τα πάντα στη ζωή είναι προσωρινά.
Κάθε φορά που βρέχει, η βροχή ύστερα από λίγο σταματά. Κάθε φορά που πληγωνόμαστε, οι πληγές θα επουλωθούν. Μετά το σκοτάδι υπάρχει πάντα φως – αυτό πρέπει να το θυμόμαστε κάθε μέρα, αλλά συχνά το ξεχνάμε και νομίζουμε ότι η νύχτα θα διαρκέσει για πάντα. Κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται να συμβεί, διότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.
Έτσι λοιπόν, αν τα πράγματα σήμερα είναι καλά απολαύστε το, γιατί ούτε αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. Αν τα πράγματα είναι άσχημα, μην στενοχωριέστε γιατί οι δυσκολίες είναι προσωρινές. Το γεγονός ότι έχετε προβλήματα αυτή τη στιγμή ή κάτι σας απασχολεί, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χαμογελάτε. Κάθε στιγμή που περνά σας δίνει μια νέα αρχή και ένα νέο τέλος. Κάθε δευτερόλεπτο κερδίζετε μια δεύτερη ευκαιρία. Απλώς πρέπει να δέχεστε ό,τι σας προσφέρεται και να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε (διαβάστε το βιβλίο που έγινε μπεστ σέλερ με τίτλο «Η τελευταία διάλεξη» του Randy Pausch).
3. Η στενοχώρια και η γκρίνια δεν αλλάζουν τίποτα.
Όσοι διαμαρτύρονται περισσότερο, καταφέρνουν τα λιγότερα. Είναι πάντα προτιμότερο να προσπαθείτε να κάνετε κάτι σπουδαίο και να αποτύχετε, παρά να μην κάνετε τίποτα και να πετύχετε. Αν δεν πετύχετε, δεν χάνετε τίποτα. Χαμένοι είστε όταν δεν κάνετε τίποτα αλλά παραπονιέστε γι’ αυτό. Αν πιστεύετε σε κάτι, συνεχίστε να προσπαθείτε. Μην αφήνετε τις σκιές του παρελθόντος να μαυρίσουν το παράθυρο που ανοίγεται στο μέλλον σας. Αν ξοδεύετε το σήμερα γκρινιάζοντας για το χθες, δεν θα κάνετε το αύριο πιο φωτεινό. Αντί γι’ αυτό αντιδράστε κι αφήστε όσα έχετε μάθει να σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τον τρόπο που ζείτε. Κάντε αλλαγές και μην κοιτάξετε πίσω ποτέ.
Ανεξαρτήτως από το τι μπορεί να συμβεί μακροπρόθεσμα, να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία έρχεται μόνο όταν σταματήσετε να διαμαρτύρεστε για τα προβλήματά σας και αρχίσετε να νιώθετε ευγνώμονες για όλα τα προβλήματα που δεν έχετε.
4. Τα σημάδια από τις πληγές σας είναι τα σύμβολα της δύναμής σας.
Ποτέ να μην ντρέπεστε για τα σημάδια που σας άφησε η ζωή. Μια ουλή σημαίνει ότι το πρόβλημα έφυγε και η πληγή έκλεισε. Σημαίνει ότι νικήσατε τον πόνο, πήρατε ένα μάθημα, γίνατε πιο δυνατοί και προχωρήσατε μπροστά. Μια ουλή είναι η μόνιμη επιβεβαίωση της νίκης σας και πρέπει να είστε υπερήφανοι. Μην την αφήνετε να σας κρατήσει όμηρο και να σας γεμίσει τη ζωή με φόβο. Δεν μπορείτε να εξαφανίσετε τα σημάδια, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο αντίληψής σας. Μπορείτε να αρχίσετε να τα βλέπετε ως ένδειξη δύναμης και όχι πόνου.
O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια. Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.
5. Κάθε μικρός αγώνας είναι ένα βήμα μπροστά.
Στη ζωή υπομονή δεν σημαίνει αναμονή. Είναι η ικανότητα να διατηρήσετε μια σωστή στάση ζωής ενώ κοπιάζετε αδιάκοπα για να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας γνωρίζοντας ότι η προσπάθεια αξίζει τον κόπο. Έτσι, αν έχετε αποφασίσει να προσπαθήσετε, αφιερώστε χρόνο και φτάστε μέχρι το τέλος. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να ξεκινήσετε. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τις ισορροπίες και τις ανέσεις σας για ένα διάστημα και ίσως ακόμη και τον τρόπο σκέψης σας σε κάποιες περιπτώσεις. Μπορεί ακόμα να χρειαστεί να σταματήσετε να τρώτε ή να κοιμάστε όπως είχατε συνηθίσει στο παρελθόν κι αυτή η κατάσταση να διαρκέσει για εβδομάδες. Σημαίνει ότι πρέπει να υπερβείτε τα όριά σας και να βρίσκεστε συνεχώς σε εγρήγορση. Σημαίνει ότι ίσως πρέπει να θυσιάσετε τις προσωπικές σας σχέσεις, να δεχτείτε λοιδορίες από τους συναδέλφους σας, ακόμα και να περάσετε πολύ χρόνο μόνοι σας. Η απομόνωση όμως είναι ένα δώρο που κάνει τα σπουδαία πράγματα να γίνουν αληθινά. Σας δίνει τον χώρο που χρειάζεστε για να δράσετε. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια δοκιμασία για την αποφασιστικότητα και τη θέλησή σας.
Αν θέλετε κάτι πραγματικά, μπορείτε να το κάνετε παρά τις αποτυχίες, την απόρριψη και τις συνθήκες. Κάθε βήμα μπροστά θα σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα από οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Θα συνειδητοποιήσετε ότι ο αγώνας δεν είναι κάτι που βρίσκεται στον δρόμο σας, είναι ο δρόμος αυτός καθαυτός. Αξίζει όμως τον κόπο, γι’ αυτό αν σκοπεύετε να προσπαθήσετε φτάστε μέχρι το τέλος της διαδρομής. Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο…δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ζωντανός (από το βιβλίο «1.000 μικρά πράγματα που οι ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι άνθρωποι κάνουν διαφορετικά», κεφάλαιο «Στόχος και επιτυχία», 1,000 Little Things Happy, Successful People Do Differently).
6. Η αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων δεν είναι δικό σας πρόβλημα.
Όταν περιβάλλεστε από αρνητικότητα, εσείς να παραμείνετε θετικοί. Όταν οι άλλοι προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν, χαμογελάστε. Είναι ένας εύκολος τρόπος για να διατηρήσετε τον ενθουσιασμό και την προσήλωσή σας. Όταν οι άνθρωποι γύρω σας φέρονται άσχημα, παραμείνετε ο εαυτός σας. Μην αφήσετε ποτέ τη δυσαρέσκεια κάποιου να αλλάξει αυτό που είστε. Μην παίρνετε τα πράγματα πολύ προσωπικά, ακόμα κι αν έτσι φαίνονται. Σπάνια η αιτία που οι άνθρωποι κάνουν πράγματα είστε εσείς. Η πραγματική αιτία συνήθως βρίσκεται σε αυτούς.
Πάνω απ’ όλα, μην αλλάξετε ποτέ μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε κάποιον που σας λέει ότι δεν είστε αρκετά καλοί. Αλλάξτε γιατί έτσι θα γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πιο φωτεινό μέλλον. Οι άνθρωποι θα κάνουν κριτική ανεξαρτήτως από το τι πράξετε ή πόσο καλά θα το πράξετε. Να ενδιαφερθείτε για τον εαυτό σας πρώτα, προτού ενδιαφερθείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Αν πιστεύετε πολύ σε κάτι, μην φοβηθείτε να αγωνιστείτε γι’ αυτό. Η μεγαλύτερη δύναμη πηγάζει όταν υπερνικάτε αυτό που οι άλλοι θεωρούν αδύνατο.
Η αλήθεια είναι ότι ζούμε μονάχα μία φορά. Έτσι είναι τα πράγματα. Γι’ αυτό, κάντε ό,τι σας δίνει χαρά και συναναστραφείτε με ανθρώπους που σας κάνουν να χαμογελάτε συχνά.
7. Αυτό που είναι γραφτό να γίνει, θα γίνει.
Η αληθινή δύναμη έρχεται όταν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να κλάψετε και να διαμαρτυρηθείτε, αλλά εσείς προτιμάτε να χαμογελάσετε και να εκτιμήσετε τη ζωή σας. Υπάρχουν κρυμμένες ευλογίες σε κάθε αγώνα που έχετε να αντιμετωπίσετε, αλλά θα πρέπει να ανοίξετε την καρδιά και το μυαλό σας για να τις δείτε. Δεν γίνεται να αναγκάσετε τα πράγματα να συμβούν βασανίζοντας τον εαυτό σας προσπαθώντας ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αφήσετε τις καταστάσεις να κυλήσουν μόνες τους και να συμβεί αυτό που είναι γραφτό.
Τελικά, αγαπώ τη ζωή μου σημαίνει εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου, αρπάζω τις ευκαιρίες, χάνω και βρίσκω την ευτυχία, φυλάω τις αναμνήσεις μου και μαθαίνω από τις εμπειρίες μου. Είναι ένα μακρύ ταξίδι και πρέπει να σταματήσετε να ανησυχείτε, να αναρωτιέστε και να αμφιβάλλετε σε κάθε σας βήμα. Χαμογελάστε όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ζήστε συνειδητά την κάθε στιγμή και απολαύστε τη ζωή σας όπως κι αν έρχεται. Μπορεί να μην φτάσετε ακριβώς εκεί που σκοπεύατε να πάτε, αλλά τελικά θα φτάσετε εκεί όπου θα έπρεπε να είστε (διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο «Για μια νέα ζωή», A New Earth ).
8. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να συνεχίσετε να προσπαθείτε.
Μην φοβάστε να κάνετε ξανά κάποια πράγματα – να προσπαθήσετε ξανά, να αγαπήσετε, να ζήσετε και να ονειρευτείτε. Μην αφήσετε ένα σκληρό μάθημα που σας έδωσε η ζωή να σκληρύνει και την καρδιά σας. Τα καλύτερα μαθήματα συχνά έρχονται μέσα από τις χειρότερες στιγμές και από τα χειρότερα λάθη. Υπάρχουν στιγμές που οτιδήποτε που θα μπορούσε να πάει στραβά όντως πηγαίνει στραβά και εσείς νιώθετε ότι θα κολλήσετε σε αυτό το αδιέξοδο για πάντα. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί. Όταν φτάσετε σε σημείο να θέλετε να εγκαταλείψτε την προσπάθεια, να θυμάστε ότι συχνά τα πράγματα πρέπει να στραβώσουν πριν γίνουν έτσι όπως πρέπει. Μερικές φορές πρέπει να περάσετε τα χειρότερα για να βρείτε τα καλύτερα.
Η ζωή είναι σκληρή, είναι αλήθεια, εσείς όμως είστε πιο σκληροί. Βρείτε τη δύναμη να γελάτε κάθε μέρα. Βρείτε το θάρρος να αισθάνεστε διαφορετικά, αλλά όμορφα. Ψάξτε μέσα στην καρδιά σας και κάντε τους άλλους να χαμογελούν κι αυτοί. Μην αγχώνεστε για πράγματα που δεν μπορείτε να αλλάξετε. Ζήστε απλά και δώστε αγάπη απλόχερα, μιλήστε με ειλικρίνεια, εργαστείτε με όρεξη. Και ακόμα κι αν αποτύχετε κάπου, συνεχίστε να προσπαθείτε και να εξελίσσεστε.
Πηγή: enallaktikidrasi.com

8 πράγματα που αξίζει να θυμάστε όταν όλα πάνε στραβά!

Όλοι ξέρουμε πως οι δυσκολίες της ζωής ποτέ δεν σταματούν...
Εκείνες λοιπόν τις στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:
1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.
Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ό,τι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.
2. Τα πάντα στη ζωή είναι προσωρινά.
Κάθε φορά που βρέχει, η βροχή ύστερα από λίγο σταματά. Κάθε φορά που πληγωνόμαστε, οι πληγές θα επουλωθούν. Μετά το σκοτάδι υπάρχει πάντα φως – αυτό πρέπει να το θυμόμαστε κάθε μέρα, αλλά συχνά το ξεχνάμε και νομίζουμε ότι η νύχτα θα διαρκέσει για πάντα. Κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται να συμβεί, διότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.
Έτσι λοιπόν, αν τα πράγματα σήμερα είναι καλά απολαύστε το, γιατί ούτε αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. Αν τα πράγματα είναι άσχημα, μην στενοχωριέστε γιατί οι δυσκολίες είναι προσωρινές. Το γεγονός ότι έχετε προβλήματα αυτή τη στιγμή ή κάτι σας απασχολεί, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χαμογελάτε. Κάθε στιγμή που περνά σας δίνει μια νέα αρχή και ένα νέο τέλος. Κάθε δευτερόλεπτο κερδίζετε μια δεύτερη ευκαιρία. Απλώς πρέπει να δέχεστε ό,τι σας προσφέρεται και να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε (διαβάστε το βιβλίο που έγινε μπεστ σέλερ με τίτλο «Η τελευταία διάλεξη» του Randy Pausch).
3. Η στενοχώρια και η γκρίνια δεν αλλάζουν τίποτα.
Όσοι διαμαρτύρονται περισσότερο, καταφέρνουν τα λιγότερα. Είναι πάντα προτιμότερο να προσπαθείτε να κάνετε κάτι σπουδαίο και να αποτύχετε, παρά να μην κάνετε τίποτα και να πετύχετε. Αν δεν πετύχετε, δεν χάνετε τίποτα. Χαμένοι είστε όταν δεν κάνετε τίποτα αλλά παραπονιέστε γι’ αυτό. Αν πιστεύετε σε κάτι, συνεχίστε να προσπαθείτε. Μην αφήνετε τις σκιές του παρελθόντος να μαυρίσουν το παράθυρο που ανοίγεται στο μέλλον σας. Αν ξοδεύετε το σήμερα γκρινιάζοντας για το χθες, δεν θα κάνετε το αύριο πιο φωτεινό. Αντί γι’ αυτό αντιδράστε κι αφήστε όσα έχετε μάθει να σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τον τρόπο που ζείτε. Κάντε αλλαγές και μην κοιτάξετε πίσω ποτέ.
Ανεξαρτήτως από το τι μπορεί να συμβεί μακροπρόθεσμα, να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία έρχεται μόνο όταν σταματήσετε να διαμαρτύρεστε για τα προβλήματά σας και αρχίσετε να νιώθετε ευγνώμονες για όλα τα προβλήματα που δεν έχετε.
4. Τα σημάδια από τις πληγές σας είναι τα σύμβολα της δύναμής σας.
Ποτέ να μην ντρέπεστε για τα σημάδια που σας άφησε η ζωή. Μια ουλή σημαίνει ότι το πρόβλημα έφυγε και η πληγή έκλεισε. Σημαίνει ότι νικήσατε τον πόνο, πήρατε ένα μάθημα, γίνατε πιο δυνατοί και προχωρήσατε μπροστά. Μια ουλή είναι η μόνιμη επιβεβαίωση της νίκης σας και πρέπει να είστε υπερήφανοι. Μην την αφήνετε να σας κρατήσει όμηρο και να σας γεμίσει τη ζωή με φόβο. Δεν μπορείτε να εξαφανίσετε τα σημάδια, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο αντίληψής σας. Μπορείτε να αρχίσετε να τα βλέπετε ως ένδειξη δύναμης και όχι πόνου.
O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια. Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.
5. Κάθε μικρός αγώνας είναι ένα βήμα μπροστά.
Στη ζωή υπομονή δεν σημαίνει αναμονή. Είναι η ικανότητα να διατηρήσετε μια σωστή στάση ζωής ενώ κοπιάζετε αδιάκοπα για να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας γνωρίζοντας ότι η προσπάθεια αξίζει τον κόπο. Έτσι, αν έχετε αποφασίσει να προσπαθήσετε, αφιερώστε χρόνο και φτάστε μέχρι το τέλος. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να ξεκινήσετε. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τις ισορροπίες και τις ανέσεις σας για ένα διάστημα και ίσως ακόμη και τον τρόπο σκέψης σας σε κάποιες περιπτώσεις. Μπορεί ακόμα να χρειαστεί να σταματήσετε να τρώτε ή να κοιμάστε όπως είχατε συνηθίσει στο παρελθόν κι αυτή η κατάσταση να διαρκέσει για εβδομάδες. Σημαίνει ότι πρέπει να υπερβείτε τα όριά σας και να βρίσκεστε συνεχώς σε εγρήγορση. Σημαίνει ότι ίσως πρέπει να θυσιάσετε τις προσωπικές σας σχέσεις, να δεχτείτε λοιδορίες από τους συναδέλφους σας, ακόμα και να περάσετε πολύ χρόνο μόνοι σας. Η απομόνωση όμως είναι ένα δώρο που κάνει τα σπουδαία πράγματα να γίνουν αληθινά. Σας δίνει τον χώρο που χρειάζεστε για να δράσετε. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια δοκιμασία για την αποφασιστικότητα και τη θέλησή σας.
Αν θέλετε κάτι πραγματικά, μπορείτε να το κάνετε παρά τις αποτυχίες, την απόρριψη και τις συνθήκες. Κάθε βήμα μπροστά θα σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα από οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Θα συνειδητοποιήσετε ότι ο αγώνας δεν είναι κάτι που βρίσκεται στον δρόμο σας, είναι ο δρόμος αυτός καθαυτός. Αξίζει όμως τον κόπο, γι’ αυτό αν σκοπεύετε να προσπαθήσετε φτάστε μέχρι το τέλος της διαδρομής. Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο…δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ζωντανός (από το βιβλίο «1.000 μικρά πράγματα που οι ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι άνθρωποι κάνουν διαφορετικά», κεφάλαιο «Στόχος και επιτυχία», 1,000 Little Things Happy, Successful People Do Differently).
6. Η αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων δεν είναι δικό σας πρόβλημα.
Όταν περιβάλλεστε από αρνητικότητα, εσείς να παραμείνετε θετικοί. Όταν οι άλλοι προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν, χαμογελάστε. Είναι ένας εύκολος τρόπος για να διατηρήσετε τον ενθουσιασμό και την προσήλωσή σας. Όταν οι άνθρωποι γύρω σας φέρονται άσχημα, παραμείνετε ο εαυτός σας. Μην αφήσετε ποτέ τη δυσαρέσκεια κάποιου να αλλάξει αυτό που είστε. Μην παίρνετε τα πράγματα πολύ προσωπικά, ακόμα κι αν έτσι φαίνονται. Σπάνια η αιτία που οι άνθρωποι κάνουν πράγματα είστε εσείς. Η πραγματική αιτία συνήθως βρίσκεται σε αυτούς.
Πάνω απ’ όλα, μην αλλάξετε ποτέ μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε κάποιον που σας λέει ότι δεν είστε αρκετά καλοί. Αλλάξτε γιατί έτσι θα γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πιο φωτεινό μέλλον. Οι άνθρωποι θα κάνουν κριτική ανεξαρτήτως από το τι πράξετε ή πόσο καλά θα το πράξετε. Να ενδιαφερθείτε για τον εαυτό σας πρώτα, προτού ενδιαφερθείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Αν πιστεύετε πολύ σε κάτι, μην φοβηθείτε να αγωνιστείτε γι’ αυτό. Η μεγαλύτερη δύναμη πηγάζει όταν υπερνικάτε αυτό που οι άλλοι θεωρούν αδύνατο.
Η αλήθεια είναι ότι ζούμε μονάχα μία φορά. Έτσι είναι τα πράγματα. Γι’ αυτό, κάντε ό,τι σας δίνει χαρά και συναναστραφείτε με ανθρώπους που σας κάνουν να χαμογελάτε συχνά.
7. Αυτό που είναι γραφτό να γίνει, θα γίνει.
Η αληθινή δύναμη έρχεται όταν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να κλάψετε και να διαμαρτυρηθείτε, αλλά εσείς προτιμάτε να χαμογελάσετε και να εκτιμήσετε τη ζωή σας. Υπάρχουν κρυμμένες ευλογίες σε κάθε αγώνα που έχετε να αντιμετωπίσετε, αλλά θα πρέπει να ανοίξετε την καρδιά και το μυαλό σας για να τις δείτε. Δεν γίνεται να αναγκάσετε τα πράγματα να συμβούν βασανίζοντας τον εαυτό σας προσπαθώντας ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αφήσετε τις καταστάσεις να κυλήσουν μόνες τους και να συμβεί αυτό που είναι γραφτό.
Τελικά, αγαπώ τη ζωή μου σημαίνει εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου, αρπάζω τις ευκαιρίες, χάνω και βρίσκω την ευτυχία, φυλάω τις αναμνήσεις μου και μαθαίνω από τις εμπειρίες μου. Είναι ένα μακρύ ταξίδι και πρέπει να σταματήσετε να ανησυχείτε, να αναρωτιέστε και να αμφιβάλλετε σε κάθε σας βήμα. Χαμογελάστε όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ζήστε συνειδητά την κάθε στιγμή και απολαύστε τη ζωή σας όπως κι αν έρχεται. Μπορεί να μην φτάσετε ακριβώς εκεί που σκοπεύατε να πάτε, αλλά τελικά θα φτάσετε εκεί όπου θα έπρεπε να είστε (διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο «Για μια νέα ζωή», A New Earth ).
8. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να συνεχίσετε να προσπαθείτε.
Μην φοβάστε να κάνετε ξανά κάποια πράγματα – να προσπαθήσετε ξανά, να αγαπήσετε, να ζήσετε και να ονειρευτείτε. Μην αφήσετε ένα σκληρό μάθημα που σας έδωσε η ζωή να σκληρύνει και την καρδιά σας. Τα καλύτερα μαθήματα συχνά έρχονται μέσα από τις χειρότερες στιγμές και από τα χειρότερα λάθη. Υπάρχουν στιγμές που οτιδήποτε που θα μπορούσε να πάει στραβά όντως πηγαίνει στραβά και εσείς νιώθετε ότι θα κολλήσετε σε αυτό το αδιέξοδο για πάντα. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί. Όταν φτάσετε σε σημείο να θέλετε να εγκαταλείψτε την προσπάθεια, να θυμάστε ότι συχνά τα πράγματα πρέπει να στραβώσουν πριν γίνουν έτσι όπως πρέπει. Μερικές φορές πρέπει να περάσετε τα χειρότερα για να βρείτε τα καλύτερα.
Η ζωή είναι σκληρή, είναι αλήθεια, εσείς όμως είστε πιο σκληροί. Βρείτε τη δύναμη να γελάτε κάθε μέρα. Βρείτε το θάρρος να αισθάνεστε διαφορετικά, αλλά όμορφα. Ψάξτε μέσα στην καρδιά σας και κάντε τους άλλους να χαμογελούν κι αυτοί. Μην αγχώνεστε για πράγματα που δεν μπορείτε να αλλάξετε. Ζήστε απλά και δώστε αγάπη απλόχερα, μιλήστε με ειλικρίνεια, εργαστείτε με όρεξη. Και ακόμα κι αν αποτύχετε κάπου, συνεχίστε να προσπαθείτε και να εξελίσσεστε.
Πηγή: enallaktikidrasi.com